Anne!
Baba!
Bingo!
Bugün o gün Hugo.
Bu evi satacaksın. Yapabilirsin.
Başka bir şeyin önemi yok.
- Merhaba Monique. Harika bir gün. - Sanırım.
- Bir ev mi almayı düşünüyorsun? - Evet.
Evi satacak kişi sen misin?
Evet ve sana mükemmel evi buldum. İşte!
- Biraz küçük. - İçi daha büyük.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Hayalet Sepet".
Eski usul döşeme tahtalarını gördün mü?
- Şu anda burada yaşayan var m? - Evet ama evde değiller.
- Her şey yolunda mı? - Hemen döneceğim.
Burada ne işiniz var? Çim topu oynayacaktınız hani?
- Phyllis'in iptal etmesi gerekti. - Evet, su kayağına gitmiş.
Kaybolun yaşlı fosiller. Burayı satmaya çalışıyorum.
- Burayı satmanı istemiyoruz. - Evet.
Bunu konuşmuştuk. Benim kararım değil.
Çocuklarınız sizi huzurevine tıkıyor
ve satmamı söylediler.
O arsız çocuklar.
Sorun varsa onlarla konuşun.
Ama lütfen işimi yapmama izin verin.
Elli yıldır bu evde yaşıyoruz.
Hayır, öyle değil.
Geçen nisan çekilişten kazandınız.
- Öyle mi? - Evet.
- Önüme çıkmayın sadece, olur mu? - Olur evlat.
Lütfen buyurun.
Burada muhteşem bir...
- Evimizden çık! - Onları üstümden çek.
- Gözlerinin içine bakma. - Bisküvi.
- Bu da neydi? - Hiç.
Mutfağa bir bakalım, ne dersin?
Fırın, ocak, buzdolabı ve açılıp kapanan çekmeceler.
Tamamdır, sıra salonda.
Dur, tezgahları sevdim. İpek ağacından mı?
- Büyükanneler geliyor. - Hayır.
Tamam. Sadece soruyordum.
Geniş yemek odasına neden bakmıyorsun?
Ben de hemen geleceğim.
- Ne yaptığınızı sanıyorsunuz? - Sana söyledik.
- Evimizi satmayacaksın. - Bakın, sakin olun.
- Zaten ilgilendiğini sanmıyorum. - İlgileniyorum.
Hayır. Kötü büyükanneler.
- Kim varmış burada? - Onlar...
- Rita ve Janet. - Bu da bizim evimiz.
- Pek değil. Galiba almak istiyorum. - Gerçekten mi?
Peki tatlım, sana şeyden bahsettik mi...
Özel yapım banyo tesisatından mı? Hayır ama anlatabilirim.
Dert değil. Satın almaya hazırım.
Rahatsız olacağım bir şey bile görmedim.
- Olamaz. - Bu da neydi?
- Hiç. Gidip yatak odalarına bakalım. - Hayır, kesinlikle bir şey duydum.
Bu sadece hayalet sepet.
- Hayalet ne? - Hayalet hiç.
Hadi. Gidip kış bahçesine bakalım.
Burası kış bahçesi, oda bu, güneş de orada.
Gerçekten orada bir şey duydum sanırım.
- Duydun! - Duymadın. Gördün mü? Bir şey yok.
Lütfen bu Kolonyal stil banyoya göz at.
Çok hoş.
Tamam. Gidelim. Orijinal eski yapım pencereden çıkalım.
Ama ikinci kattayız.
Bakımlı bahçeye düşmemeye çalışın.
Pencereden atlamayacağım.
Sürekli bu sesi çıkaran ne?
- Hayalet sepet. - Janet.
Hayalet sepet evle birlikte geliyor.
Seni uyarmalıyım. Genç insanları sevmez.
- Hugo? - Bu doğru.
Hayalet sepet eve musallat oldu. Üzgünüm.
Daha erken söylemeliydim. Burayı cidden satmak istiyordum.
Yalancısın. Sana kimse inanmaz.
- Bu işi bir çözelim. - Hayır.
- İşte hayalet sepetiniz. - Selam tatlım.
Ah Rita. Ne?
- Bir dakika. Hayalet sepet sen misin? - Evet.
Bu evi altı haftadır satmaya çalışıyorum.
Her alıcı hayalet sepetten korkup kaçtı
ve hep sen miydin?
- Rita, nasıl yaparsın? - Bu senin işindi değil mi?
Gitmek istemiyoruz. Bu evi satamazsın.
- Alacağım. Evet. - Gerçekten mi?
Olamaz.
Büyükanneleri çıkar, anlaşalım.
- Ah, popom. - İşte paran. Teşekkürler.
Başardım. Sattım.
Ben en...
- Bakın kişisel bir şey değil. - Biliyoruz. İşin bu.
İyi birine benziyor.
- Şu büyükanneleri çimlerimden çek. - Belki de değildir.
- Kalk bakalım Rita. - Sağ ol Janet.
Hadi. Yaşlı büyükanneler evine yürümemiz gerekecek sanırım.
- Pardon? - Yürümemiz gerekecek, dedim!
Birazcık fasulye olur tatlım.
Hoşça kal.
Bekleyin.
Hayatınızda bir kez olsun ne dersem yapın.
Ev sahibi olmak.
Olamaz. Bu bir hayalet el arabası.
Ne yapacağım?
- Çık git. - Evet, tabii.
Bu evden çıkayım da geri dönmeyeyim
çünkü bu kesinlikle bir hayalet el arabası
ve birkaç yaşlı...
Selam tatlım!
Büyükanneler?
Jeremy'yi unutmuşuz da, çok affedersin. Şimdi gidiyoruz.
Siz oradaysanız o da demek oluyor ki bu gerçekten...
Bir hayalet el arabası mı?
- İşe yaradı mı? - Evet, teşekkürler genç adam.
Dert değil.
Ama bakın, bunu her seferinde yapamam.
SATILIK
Alt yazı çevirmeni: Odelli Kartarı