- Mam! - Mam!
- Pap! - Pap!
- Bingo! - Bingo!
Bluey!
- Wel! - Niet!
- Wel! - Hé, wat is er aan de hand?
- Papa liet een scheetje, in m'n gezicht! - Niet waar.
Oh, Bandit, dat is een nieuw minpuntje.
Maar ik heb het niet gedaan! Waarom gelooft niemand mij?
Omdat jij de koning van de scheetjes bent.
- Ik kan dit oplossen. - Ja, geef hem een mep!
Wat? Nee. Familievergadering.
Deze aflevering van Bluey heet Familievergadering.
Het uur van de waarheid, Scheetjeskoning.
Sorry, ik moest even mijn krulspelden indoen.
Oké, drie regels.
Er praat één persoon tegelijk.
Iedereen zegt 'scheetje' als het over papa's... scheetjes gaat.
Vermeende scheetjes!
En het belangrijkste, iedereen vertelt de waarheid.
Ja, jij.
Zeggen we 'Papa liet een scheetje' of 'Papa deed een scheetje'?
- Vermeend. - Mag allebei.
En, 'Hij was brownies aan het bakken'?
- Vermeend. - Genoeg.
Wat betekent 'vermeend'?
Het betekent dat jullie allebei je kant van het verhaal mogen vertellen,
en dan beslis ik wie de waarheid spreekt.
- Oké? - Ja, edelachtbare.
Dat vind ik wel wat. Vierde regel.
Iedereen noemt me 'edelachtbare'. Oké, Bluey, jij eerst.
Ja, edelachtbare.
Het gebeurde allemaal vanochtend.
Mam, dit ben jij, aan het slapen. Dit ben ik.
En waar was papa?
- Hier. - Hé! Edelachtbare!
Ik sta het toe.
Dus ik was hier gewoon iets aan het doen,
en papa stapte uit bed, draaide zich om
en liet een scheetje, recht in mijn gezicht.
Wel, ik heb genoeg gehoord.
- Hé, wacht! - O ja, jouw kant.
- Hou het kort. - Hier, geef hier. Let op.
Mama lag hier te slapen en zag er zoals gewoonlijk prachtig uit.
- Oh, nou. - Hé!
Je zit te slijmen bij mama.
Ik stond op, ging naar beneden en zag deze puinhoop.
- Hé! - Wat?
Je laat het gedeelte waar je een scheetje liet, eruit.
Vermeend.
Het klinkt gewoon niet als iets wat ik zou doen.
Oh, jawel!
Wat?
Hé, Bingo, trek eens aan m'n vinger. - Oké.
- Bingo, nee! - Bingo, nee!
Nou ja, oké, maar op de ochtend van deze ochtend,
heb ik geen brownie gebakken.
Ik heb een idee.
Heb je dit gisteren als ontbijt gegeten?
- Gebakken bonen op tarwetoast? - Ja.
Bingo, wat is het scheetjesniveau hiervan?
- Hoog. - Dank je.
En wat heb je als lunch gegeten, meneer Heeler?
Oh, gewoon wat... zuurkool?
- Pardon? - Zuurkool.
Bingo, scheetjesniveau?
We hebben 's avonds bij Indy gegeten, hè?
- Ja. - Kun je ons vertellen wat je gegeten hebt?
Ik geloof dat ik niet veel heb gegeten.
- Meneer Heeler! - Oké. Ik at een veganistisch notengebraad.
- Oh, hemel. - Verder nog iets?
- Er komt niets in me op. - Echt niet?
Niets van het tankstation op weg naar huis
dat misschien in dit schaaltje zat?
Oh, nou, misschien heb ik taart gegeten.
Oh, Bandit.
Nou, ik had alleen maar notengebraad gegeten!
Bingo, waar staat de scheetjesmeter nu op?
Helemaal bovenin.
Het lijkt erop dat je zowat uit elkaar knalde.
Mijn voedselkeuzes staan niet terecht.
Bingo, op de ochtend van deze ochtend,
zag jij papa een scheetje laten in mijn gezicht?
- Ja. - Oh, wat?!
- Bingo, je was er niet eens bij! - Wel waar.
Dank je, Bingo, je kunt gaan.
Hier is een lolly.
- Hé, edelachtbare! - Bingo,
zit je te jokkebrokken voor een lolly?
- Ja. - Geef hier.
Iedereen vergeet dit.
Bluey, dat heeft je zaak niet geholpen.
Onthoud dat de waarheid je zal bevrijden.
Oké, mam.
Ik wil... mama oproepen.
Mij?
Mevrouw Heeler, op de ochtend van deze ochtend
heeft u me geen scheetje horen laten, hè?
- Nee. - Kunnen we dat herhalen?
U heeft me geen scheetje horen laten.
- Omdat ze sliep. - Ja.
Nou, ik sliep niet. Ik doezelde wat.
Ik bedoel, ik hoorde dat je opstond en het nachtkastje verzette.
- Wat? - Oh, echt?
Vertel me eens over dat nachtkastje.
Verder geen vragen, edelachtbare.
U mag gaan. Kom op!
Papa laadt de tablet 's nachts op zijn nachtkastje op
en soms stoot hij 'm eraf als hij opstaat
en dan moet hij het nachtkastje verschuiven om 'm te pakken.
En dat maakt zo'n vreselijk schrapend geluid, zo van...
Oh, nee!
Hij verzette het nachtkastje niet! Dat geluid was het scheetje.
Bandit!
Nou, misschien moeten we... die vent aan het woord laten!
Welke vent?
Hij rent weg!
Pak hem, jongens!
Jullie krijgen me nooit levend te pakken!
Vrijheid!
Ga van me af! Ga...
Is er iets dat je wilt zeggen?
Wie 't eerst ruikt, heeft z'n poepertje gebruikt?
Meneer Heeler!
Oké, oké. Ik heb een scheetje gelaten.
In het gezicht van je dochter.
Haar gezicht is op billenhoogte. Het is moeilijk om het niet te doen.
Nou, ik lijk het wel te kunnen.
Oh, alsof jij af en toe geen brownie bakt.
- Bandit! - Dat had ik kunnen zijn.
Ik veroordeel je tot één uur
paardjerijden met de beklaagde en haar zus.
- Hoera! - Hoera!
Zie je wel, Bluey? De waarheid bevrijdt je.
Nou, zullen we dat even uittesten?
- Ik heb nog één laatste vraag. - Oké.
De waarheid zal iemand bevrijden.
Bluey, wat deed jij op billenniveau
op de ochtend van deze ochtend?
Bluey?
Oké. Ik speelde computerspelletjes op de tablet.
Ook al had mama gezegd
dat je geen computerspelletjes mocht spelen
- tot het weekend? - Ja.
Bluey Christine Heeler!
Ik veroordeel jullie allebei tot paardjerijden.
- Zadel ze maar, Bingo. - Hoera!
Hé!
Het spijt me, pap.
Het spijt me, Bluey.
Oké. De familievergadering is voorbij. Iedereen eruit.
Kom op. Gauw.
Waarom moet je zo snel weg?
- Ja. Waarom zo'n haast? - Kom op, eruit.
- Wacht. Wat ruik ik? - Wat ruik ik?
Eruit. Kom op!
- Mama heeft een scheetje gelaten! - Mama heeft een scheetje gelaten!
Ondertiteling vertaald door Jet Hiensch