Mama!
Tata!
Bingo!
Bluey!
- Twoja kolej. - Wiem.
Upewniam się.
- Dlaczego zawsze przegrywam? - Nie planujesz do przodu.
Mamo, mogę zjeść Pavlovę z lodówki?
- Nie. - Ale jestem głodna.
To zjedz fasolkę edamame.
- Co takiego? - Fasolkę edamame.
Są w sushi. Pyszne.
Nie, dziękuję. Nie chcę fasolek endamawee.
Nawet nie spróbujesz?
To chyba nie jesteś głodna.
Bingo, wiem.
- Pobawimy się w kawiarnię? - Nie, chcę zjeść Pavlovę.
W takim razie powinnaś pobawić się ze mną w kawiarnię.
Dobrze.
- Zajmij się tym. - Jasne.
Tytuł tego odcinka to "Pavlova".
- Cześć. - Cześć.
- Zapraszam do mojej kawiarni. - Dziękuję bardzo.
Proszę wybrać sobie coś z menu.
- Proszę Pavlovą. - Oczywiście.
Za moment podam.
- Przepraszam. - Bonjour!
- Chyba chce być kucharzem.
Nie, tato. Nie potrzebujemy kucharza.
Możesz wracać do swojej gry dla zwykłych osób.
Dobrze. Możesz tu pracować.
Super!
- Poproszę kawałek Pavlovej. - Pavlova?
Pavlova. Z lodówki.
- Pavlova? - Nie, to magnes.
W lodówce.
- Widzisz? - Pavlova!
Tak! Pavlova! Daj to klientce.
Bonjour!
Bonjour, bonjour!
Przepraszam za to.
Pavlova zaraz będzie. Nowy kucharz ją szykuje.
- Bonjour, Pavlova! - Hej!
- To nie Pavlova! - Właśnie, to nie Pavlova!
Je suis le chien!
- To fasolki "edmadamee". - Oui?
Fasolka ednadamee!
Où est la discothèque?
Pokazywałam ci to! Pavlova!
- Gare du Nord! Pavlova! - Tak!
- Fasolki. - Tak, fasolki.
Nie chcemy fasolek. Chcemy Pavlovą.
C'est bon!
- Przepraszam, jest tu nowy. - Nie szkodzi.
C'est combien Pavlova!
- A gdzie Pavlova? - Ecoutez!
- Pavlova! - To okruszek.
Jest za mały.
Où est mon passport?
Wracaj tam i przynieś taki duży kawałek. Widzisz?
Bonjour!
- Proszę o cierpliwość. - Nie szkodzi.
Bonjour, Pavlova.
- La discothèque? - Dziękuję, dobry rozmiar.
- Bonjour. - Dziękuję.
Co ty robisz?
Nie polewa się Pavlovej ketchupem!
- Dość tego. Wylatujesz. - Bonjour!
- Wynocha! - Bonjour!
Dobrze wiem, co chciał zrobić.
Nie chciał, byś zjadła Pavlovą.
Śmiesznie mówił.
Może śmiesznie mówić gdzieś indziej.
Muszę prowadzić kawiarnię. A teraz podam ci Pavlovą.
Bonjour!
- Bluey! - Tak?
- Où est la discothèque? - Hej!
Nie możesz otworzyć drugiej kawiarni obok.
Bonjour!
- Dokąd idziesz? - Chcę zobaczyć menu.
Pospiesz się. Pavlova zaraz będzie.
Au revoir!
- Mogę zobaczyć menu? - Mercredi!
Co jest w menu?
Tylko fasolki "endabolly".
Ona ich nie chce. Ona chce Pavlovą.
Nie.
Mówi, że poda je z czymś, by dobrze smakowały.
Bonjour!
Ale chyba chcę Pavlovą.
Très bon.
Możesz przygotować mi fasolki "endamommy", jeśli chcesz.
Très malade!
Ale ja wybiorę, czy zjem je, czy Pavlovą.
Nie lubię, gdy zmuszasz mnie do jedzenia czegoś.
Mon petit choux à la crème.
To rywalizacja! Idę po posypkę!
- Hej! - Bonjour!
- Mogę pomóc? - Je suis désolé!
C'est super!
Gotowe!
Bonjour!
Dobrze. Zdecydowałam.
- Pavlova. - Garcon, s'il vousplait!
- Mogę to zjeść? - Bonjour.
- Tu esune morve. - Dziękuję.
- Nazwał cię smarkiem. - Co?
Jak śmiesz?
- Tato powiedział, że mogę. - Wiem.
Muszę zaufać, że wie, co robi.
- Je suis... - Nie jestem smarkiem!
Pycha!
Mamo, spójrz na to.
Brawo. A teraz znajdźmy tatę.
- To jego kolej. - Dobrze.
Tekst polski: Michał Urbaniak