Η μαμά!
Ο μπαμπάς!
Η Μπίνγκο!
Η Μπλούι!
ΜΠΛΟΥΙ
- Ξέρεις ότι είναι η σειρά σου; - Ναι.
Απλά ρωτάω.
- Γιατί πάντα χάνω; - Πρέπει να κάνεις υπομονή.
Μαμά, μπορώ να φάω λίγη πάβλοβα που είναι στο ψυγείο;
- ́Οχι. - Μα πεινάω!
Τότε φάε φασολάκια ενταμάμε.
- ́Εντα τι; - Φασολάκια ενταμάμε.
Είναι απ' το μαγαζί με το σούσι. Είναι πολύ νόστιμα.
́Οχι, ευχαριστώ. Δεν θέλω να φάω ενταμάμε.
Δεν θες καν να τα δοκιμάσεις;
Τότε δεν πρέπει να πεινάς πολύ.
Μπίνγκο, το βρήκα.
- Θες να παίξουμε καφετέρια; - ́Οχι. Απλά ήθελα να φάω πάβλοβα.
Τότε νομίζω ότι πρέπει να παίξουμε καφετέρια.
Εντάξει.
- Καλύτερα να αναλάβεις εσύ. - Το 'χω.
Το σημερινό επεισόδιο της Μπλούι λέγεται "Πάβλοβα"!
- Γεια σας! - Γεια σας.
- Θέλετε να περάσετε στην καφετέρια; - Ναι, θα το ήθελα πολύ!
Κοιτάξτε το μενού μας και πείτε μου τι θέλετε.
- Μια πάβλοβα, παρακαλώ! - Φυσικά!
Θα την ετοιμάσουμε στο πι και φι.
- Με συγχωρείτε. - Μπονζούρ!
- Νομίζω ότι θέλει να κάνει τον σεφ.
́Οχι, μπαμπά. Δεν σε χρειαζόμαστε για σεφ.
Πήγαινε πάλι έξω να παίξεις με τα μικρά ανθρωπάκια.
Καλά! Μπορείς να δουλέψεις εδώ.
Σούπερ!
- Φέρε μου ένα κομμάτι πάβλοβα. - Πάβλοβα;
Ναι! Πάβλοβα! Απ' το ψυγείο.
- Πάβλοβα; - ́Οχι, αυτό είναι μαγνητάκι.
Μέσα στο ψυγείο.
- Βλέπεις; - Πάβλοβα!
Ναι! Πάβλοβα! Δώσ' τη στον πελάτη.
Μπονζούρ!
Μπονζούρ, μπονζούρ!
Συγγνώμη γι' αυτό.
Η πάβλοβά σου έρχεται αμέσως. Θα τη φέρει ο νέος μας σεφ.
Μπονζούρ. Η πάβλοβα!
- Δεν είναι πάβλοβα αυτή. - Ναι, δεν είναι πάβλοβα.
Ζε σουί λε σιέν!
- Αυτά είναι φασολάκια ενταμάμε. - Ουί;
Φασολάκια ενταμάμε.
Ου ε λα ντισκοτέκ;
Αυτό σου έδειχνα. Βλέπεις; Την πάβλοβα!
- Γκαρ ντι νορντ! Πάβλοβα! - Ναι.
- Φασολάκια. - Ναι, αυτά είναι φασολάκια.
Αλλά δεν θέλουμε φασολάκια. Πάβλοβα θέλουμε. Εντάξει;
Σε μπον!
- Συγγνώμη. Είναι καινούριος. - Δεν πειράζει.
Σε κομπιάν πάβλοβα!
- Πού είναι η πάβλοβα; - Εκουτέ!
- Πάβλοβα! - Αυτό είναι ένα ψίχουλο.
Είναι πολύ μικρό!
Ου ε μον πασπόρ;
Πήγαινε και φέρε ένα κομμάτι τέτοιου μεγέθους. Βλέπεις; Τέτοιου!
Μπονζούρ!
- Σε παρακαλώ, κάνε λίγη υπομονή. - Δεν πειράζει.
Μπονζούρ, πάβλοβα!
- Λα ντισκοτέκ; - Ναι. Ευχαριστώ. Είναι αρκετά μεγάλο.
- Μπονζούρ! - Ευχαριστώ.
- Τι κάνεις; - Τι κάνεις;
Ζε βου λα φενέτρ!
- Δεν βάζουμε σάλτσα στην πάβλοβα! - Ζε βου λα φενέτρ!
- Αυτό ήταν. Πάρε δρόμο. - Μπονζούρ!
- ́Εξω! - Μπονζούρ!
Ξέρω τι προσπαθούσε να κάνει.
́Ηθελε να σ' εμποδίσει απ' το να φας την πάβλοβα.
Μ' αρέσει ο τρόπος που μιλάει.
Ας πάει να μιλήσει έτσι κάπου αλλού.
Εγώ έχω καφετέρια.
Θα διευθετήσω το θέμα της πάβλοβα.
Μπονζούρ!
- Μπλούι! - Ναι.
Ου ε λα ντισκοτέκ;
Δεν μπορείς ν' ανοίξεις καφετέρια δίπλα σε μένα.
Μπονζούρ!
- Πού πηγαίνεις; - Θέλω να δω το μενού.
Μην αργήσεις. Φέρνω την πάβλοβά σου.
Ο ρεβουάρ!
- Μπορώ να δω τον κατάλογο; - Μερκρεντί!
Τι περιέχει;
́Εχει μόνο φασολάκια ενταμπόλι.
Δεν θέλει τέτοια. Πάβλοβα θέλει!
́Οχι!
Νομίζω ότι λέει ότι έχει βάλει ωραία υλικά για να 'χουν ωραία γεύση.
Μπονζούρ!
Απλώς νομίζω ότι θέλω στ' αλήθεια να φάω πάβλοβα!
Τρε μπον.
Μπορείς να μου φτιάξεις φασολάκια ενταμάμε αν θέλεις.
Τρε μαλάντ!
Αλλά θα διαλέξω εγώ αν θα φάω αυτά ή την πάβλοβα.
Απλώς δεν μ' αρέσει όταν μ' αναγκάζεις να φάω κάτι.
Μον πετί σου!
Είναι διαγωνισμός καφετεριών! Πάω να φέρω την τρούφα.
Μπονζούρ!
- Μπορώ να βοηθήσω; - Ζε σουί ντεζολέ!
- Μπουπ! - Σούπερ!
́Ετοιμο!
Μπονζούρ!
Εντάξει. ́Εχω πάρει την απόφασή μου.
- Την πάβλοβα. - Γκαρσόν, σιλ βου πλε!
- Μπορώ να τη φάω; - Μπονζούρ!
- Τι εσού μορβ. - Ευχαριστώ!
- Μόλις σε αποκάλεσε "μύξα". - Τι;
Πώς τολμάς!
- Ο μπαμπάς με άφησε! - Το ξέρω.
Πρέπει να τον εμπιστευτώ όταν λέει ότι ξέρει τι κάνει.
- Ζε σουί! - Πώς τολμάς να μ' αποκαλείς μύξα!
Μιαμ!
Μαμά, κοίτα. Μπουπ!
Ωραία βολή! Πάμε να βρούμε τον μπαμπά σου.
- Είναι η σειρά του. - Εντάξει, μαμά.
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα