Anne.
Baba.
Bingo.
Bluey.
- Tak tak. - Bluey, onun sesi biraz yüksek.
- Affedersin. - Tak tak.
- Kim o, tatlım? - Patates.
Bluey, sesi çok yüksek. Patates de kim?
Arabayla patates dükkanına gidip patates alan patates.
Bu çok iyiydi, Bingo. Bluey.
- Affedersin. - Tak tak.
- Çocuklar, saç kesiminden döndüm. - Baba.
Yemek düdüklüde ve öğlen üzeri çaylarını içtiler.
Bana 20 dakika kimsenin yaklaşmamasını istiyorum.
Ne?
Evet. Tamam. Haydi, çocuklar, baba kız zamanı.
- Yaşasın. - Aslan yelesi yaptırmışsın.
Berber tekrar moda oldu dedi.
- Annem iyi mi? - Evet.
Yanlış bir şey mi yaptık?
- Aslan yelesi ne? - Hayır yapmadınız.
O, havalı kişilerin yine yaptırmaya başladığı bir saç modeli.
Hiç olmamış olmamızı mı diliyor?
Hayır, Bluey. Tabii ki hayır. Sadece yirmi dakikaya ihtiyacı var.
- Güzel aslan yelesi, Bandit. - Sadece iyi mi diye bir bakacağım.
Hayır, bunu yapma. Burada kal. Kankan dansımı seyret.
- Gidip anneme bakacağım. - Hayır. Bekle.
Benim katlanamadığım, hep oynamak istediğiniz bir çeşit oyun yok mu?
- Evet. - Tamam. Haydi onu oynayalım.
- Ne, gerçekten mi? - Bir dakika, neydi o?
Koyun köpek. Doğru.
Bluey'nin bu bölümünün adı "Sheepdog"
Hadi, koyun köpek. Hadi.
Biraz ot ye, koyun köpek.
Hayır, gerçekten yemelisin.
Kocaman, kabarık kürküne bak. Hadi, tüylerine kurdele takalım.
- Evet. Kurdeleler nerede? - Bilmiyorum. Anneme sorayım.
Yolumdan çekil, koyuncuk.
Anne.
- Anne. Neredesin? - Bluey, yardım et.
- Ne oluyor? - Oraya çıktı ve inemiyor.
Koyunlar tramplene binmez.
İşte koyuncuk. Sana çok güzel otlar getirdim.
- O ot sevmiyor. - Onu nasıl indireceğiz?
- Kapıda biri var. - Merak etme. Annem açar.
Koyunlar yürüyemez.
Selam. Yıllık elektrik faturanızdan 20 dolar tasarruf etmeye ne dersiniz?
Pardon?
- Konuşabileceğim başka biri var mı? - Annemi çağırayım.
- Bırak. - Kurdele.
Başka zaman gelirim.
Ne yaptığının farkındayım. Annemi görmemi istemiyorsun.
- Ama işe yaramayacak. - İşte.
Şimdi nereye gidiyorsun, koyuncuk?
- Anne? İçeride misin? - Evet, Bluey. Buradayım.
Seni üzecek ne yaptıysam özür dilerim.
Beni üzecek bir şey yapmadın, tatlım.
- Peki niye bizi görmek istemiyorsun? - Sizi görmek istiyorum.
Ama çocuk bakmak bazen zor olabiliyor.
Bazen annelerin yirmi dakikaya ihtiyacı olabiliyor.
- Anlamıyorum. - Bir gün anlayacaksın, tatlım.
- Hayır, koyuncuk, hayır. - Bu da nesi?
Babam seni rahatsız etmemi engellemeye çalışıyor.
- Anladım. - Ama işe yaramayacak.
- Neler oluyor? - Wendy.
- Koş. - Dur. Hoşt. Seni yaramaz koyuncuk.
- Koyuncuk, hayır. - Bırak onu.
Bırak onu. Çok arsız bir koyun köpeksin.
Üzgünüm, Wendy. Kimseyi dinlemiyor.
Yeter. Chilli'yi çağırıyorum.
- Koyuncuk, hayır. - Chilli.
- Tanrı'm. - Bu ikinci kez olmayacak.
Chilli. - Dur.
- Anneme seslenmeni istemiyor. - Neden?
Annem, "kimsenin benle konuşmadığı yirmi dakikaya ihtiyacım var" dedi.
Sonra odasına gidip kapıyı kapattı.
Anladım. Bu koyun da onu kimsenin rahatsız etmemesini sağlıyor.
Bence çocuğu olmamış olmasını diliyor.
Bu doğru değil, canım. Neden yukarı çıkıp Judo ile oynamıyorsunuz?
- Sizin için koyun köpeğinize bakarım. - Gerçekten mi? Emin misin?
Evet, koyunlar hakkında birkaç şey bilirim. Büyükbabam kırkıcıydı.
Kırkıcı nedir?
Kırkıcı, koyunların yünlerini kesenlere denir. Zamanı da gelmiş.
Teşekkürler, Wendy.
Evet.
Tasalanma, koyuncuk. Seni hala seviyoruz.
Sadece sana bakmak zor bir iş.
- Sadece 20 dakikaya ihtiyaçları var. - Evet. Güle güle.
Makası getireyim.
Kimse yok mu?
- Selam, anne. - Selam, kızlar.
- Yirmi dakikan iyi geçti mi? - Geçti, teşekkürler.
- Benimki de iyi geçti. - Baban nerede?
- Sesini kes, seni koca bebek. - Selam, Wendy.
- Selam, Chilli. Nasıl hissediyorsun? - İyiyim, teşekkürler.
Bu harika. Kıpırdamadan otur.
Her şey yolunda mı?
Evet. Her şey yolunda. Şu aslan yelesinin icabına bakıyorum.
Teşekkürler.
Sen gidip rahatla. İşi bittiğinde onu çitin öbür yanına atarım.
- Tamam. Teşekkürler, Wendy. - Görüşürüz, anne.
Evet.
Tercüme: Eser Perkins