Mama!
Tata!
Bingo!
Blue!
Kto to?
I kto to?
Wrogowie! Szczekaj na nich!
To nie działa. Uciekaj!
Pracuję z domu. W razie czego wołajcie.
Bez obaw, Chilli.
Zna imię mamy.
To na pewno zajmie tylko trzy dni?
- Tak, trzy lub cztery. - To trzy czy cztery?
- Ale co trzy czy cztery? - Nie wiem.
Mamo.
- Tutaj. - Cześć, dziewczynki.
- Kto to? - I dlaczego malują naszą trawę?
To robotnicy. Budują oczko wodne.
- Kiedy sobie pójdą? - Mówią, że za trzy dni.
Ale nie jestem pewna.
Miejcie na nich oko. Pilnujcie, by ciężko pracowali.
- Dobrze. - Dobrze.
- Bingo! - Tak?
Będziemy szpiegować robotników.
Tytuł tego odcinka to "Robotnicy".
Muszę naprawić kadłub i wstawić nowy silnik.
Ciągle mówi o swojej łodzi.
Nie wiem, co się dzieje.
Idę do wozu.
Pospiesz się, mamy sporo pracy.
- Dokąd idzie Czekoladowe Mleko? - Nie wiem. Pójdę za nim.
Ty pilnuj Dużego Pasa.
Siedzi na telefonie.
- Hej! - Wybacz, szefie.
Wtedy Wielki Pas powiedział to, co tata, gdy kosiarka nie działa.
- Rety. Ciężko pracują? - Czekoladowe Mleko nie.
- Ciągle siedzi na telefonie. - Wielki Pas tego nie lubi.
Ja też nie. Oczko wodne ma być gotowe w trzy dni.
Wielki Pas i Czekoladowe Mleko to wrogowie?
Tak. I obaj są też naszymi wrogami.
Do kogo on pisze?
Możemy się dowiedzieć.
Hej, wracaj do pracy. Bez obijania.
Dzwoni gdzieś.
- Zbliżę się. - Ja obserwuję Wielkiego Pasa.
Nie mówiłem tego.
Dobra, powiedziałem, ale nie mówiłem serio.
Cherry, wyjaśnię to.
Hej, młoda.
Brzdące.
Wiemy, do kogo pisze Czekoladowe Mleko!
- Dobrze. - Do dziewczyny o imieniu Cherry.
Naprawdę?
- Hej, Cherry. - To ta Cherry?
Może.
- Wyglądają na wrogów. - To prawda.
Po co dzwonić do wroga?
Może pokłócili się i chce przeprosić?
- Hej! - To znaczy... czas na kolację.
Spójrz. Czekoladowe Mleko przyjechał autem Wielkiego Pasa.
- A gdzie Cherry? - Nie wiem.
- Wielki Pas je jabłko. - Dobrze.
Mówił, że chciał zjeść ciasto, a jakaś "Moja Pani" mu nie pozwala.
-"Moja Pani"? - Może to wróg Wielkiego Pasa.
Co jeszcze widziałaś?
Czekoladowe Mleko znalazł martwą ropuchę i rzucił w Wielkiego Pasa.
Kuzyn Wielkiego Pasa spadł z kutra,
a Czekoladowe Mleko nie może jeździć jego autem.
Cherry dzwoniła?
Nie. Wielki Pas dzwonił do kogoś i krzyczał coś o cegłach.
Dobrze.
Powiedział to co ty, gdy zmywarka się zepsuła.
- O rety. - Ci wrogowie są zagmatwani.
Lody.
Lody?
Lody!
- Możemy dostać? - Nie.
- Trzymasz? - Tak.
Bierze z posypką.
Dzięki.
Hej, Cherry.
Nie, mogę rozmawiać.
Ciekawe, czy ktoś chce tego rożka?
Bingo!
Ja!
Czy Moja Pani wie, że jesz lody?
- Kto? - Moja Pani.
- Wiemy, że nie pozwala ci jeść ciast. - Moja Pani? Jules? To moja żona.
- Nie jest twoim wrogiem? - Zwykle nie.
- Chwileczkę. Szpiegowałyście nas? - Tak, bo jesteś naszym wrogiem.
- Serio? Jak to? - Kopiecie w naszej trawie.
To prawda.
Moje dzieci też szpiegują. Co jeszcze wiecie?
Wiemy o twojej łodzi.
A Cherry to wróg Czekoladowego Mleka.
Czekoladowego Mleka? Mówicie o Chippym?
Tak, on i Cherry są teraz wrogami.
Ale próbują znów się zaprzyjaźnić.
- Dobrzy z was szpiedzy. - Tak?
- Tak. - Dzięki.
Myślicie, że wrogowie mogą się zaprzyjaźnić?
Może.
- Czy wy jecie lody? - To moja wina, Chilli.
- Nadal trzy dni, Sparky? - Tak. Góra cztery.
Dobrze.
Ale nie chciałbym być wrogiem waszej mamy.
Fajnie się gadało. Możemy znów być wrogami.
Tak.
Chippy, gdzie jest miarka?
Znowu?
Gdzie miarka?
Coś takiego.
Co jest?
Żartujecie?
O rety.
Blue, chodź szybko. Chyba skończyli.
Co?
Co sądzicie?
- Niesamowite! - Niesamowite!
- Dziękujemy za oczko wodne. - Nie ma za co.
Zrobiliście je w trzy dni.
Z pełnym żołądkiem lepiej się pracuje.
- On też się spisał. - Młody ciężko pracuje, gdy chce.
- Do zobaczenia. - Cześć.
Na razie, Chippy.
Czekoladowe Mleko, znaczy Chippy, nie jedzie z tobą?
Nie, ma podwózkę.
Tekst polski: Michał Urbaniak