Η μαμά!
Ο μπαμπάς!
Η Μπίνγκο!
Η Μπλούι!
Τελείωσα.
Μαμά, θα παίξεις μαζί μου;
Βασικά, Μπίνγκο, όχι τώρα, γλυκιά μου.
Γιατί όχι;
Βασικά, δεν έχω όρεξη για παιχνίδι αυτήν τη στιγμή.
- Και λοιπόν; - Μπίνγκο!
- Τι; - Γεια σου, Μπίνγκο.
- Θες να παίξουμε, Μπλούι; - Ναι.
Ζήτω! Η μαμά είπε ότι δεν ήθελε να παίξει μαζί μου.
Ξέρεις, υπάρχει τρόπος να την αναγκάσεις να παίξει μαζί σου.
- Αλήθεια; Πώς; - Μπορείς να χρησιμοποιήσεις μαγεία.
Μαγεία;
Ναι. Για ν' αναγκάσεις τους άλλους να κάνουν ό,τι θες. Η μαμά το 'πε.
- Δείξε μου. - Εντάξει. Γύρνα απ' την άλλη.
Παρακολούθησέ με. Μπορώ να κάνω την ουρά σου να πάει από δω.
Μπίνγκο, κάνε ότι το χέρι μου ελέγχει την ουρά σου.
- Εντάξει. - Μπορώ να την κάνω να πάει από κει.
- Και απ' την άλλη. Και να κουνηθεί. - Κοίτα να δεις!
Κι όχι μόνο τις ουρές. Μπορώ να κάνω κι αυτό. Κοίτα.
- Μάθε μου. - Καλά. Δεν θα 'χει πρόβλημα η μαμά.
Το σημερινό επεισόδιο της Μπλούι λέγεται "Μαγεία".
Εντάξει, Μπίνγκο. Ας το κάνουμε. Κάνε μαγικά στ' αφτιά μου.
Δεν πετυχαίνει.
Πρέπει να 'σαι πιο δραματική. Κάπως έτσι.
Κατάλαβες; Ψηλά το χέρι, έξω το πόδι. Εντάξει. Δοκίμασε ξανά.
- Πέτυχε! - Ξέρεις μαγικά.
Αν κάποιος δεν θέλει να παίξετε, μπορείς να τον αναγκάσεις.
- Πήδα, βατραχάκι. Βλέπεις; - Υπάρχει κάτι που πρέπει να ξέρω;
Η μαμά μου είπε και κάτι άλλο. ́Εναν κανόνα. Αλλά τον ξέχασα.
Ας τη χρησιμοποιήσουμε στον μπαμπά.
Ναι!
- Αυτό ήταν. - Ωραίο φαίνεται.
- Γεια, μπαμπά. - Καλημέρα, Μπίνγκο. Δες το γρασίδι.
Ωραίο φαίνεται. Θα παίξεις μαζί μου;
́Οχι τώρα, μικρή. Πρέπει να ποτίσουμε το γρασίδι.
Κρίμα.
́Επαθαν κάτι τα χέρια σου, μικρή;
- Δεν πετυχαίνει. - Σου είπα! Πιο δραματικά. ́Ετσι!
Μπίνγκο, νομίζω ότι έχεις ξεκουρδιστεί.
-" ́Οτι έχεις ξεκουρδιστεί"! - Είπα, κρίμα!
́Οχι! Η Μπίνγκο έμαθε μαγικά. Τρέξε να σωθείς, Πατ.
́Οχι, δεν θα τρέξεις! Τι να τους κάνουμε;
Δεν είναι δίκαιο. Παιδιά, πάψτε να μας κάνετε να χορεύουμε.
Σταματήστε.
- Εντάξει. ́Ωρα για το μεγάλο φινάλε. - Ωχ, όχι!
- Το καλό που σου θέλω να με πιάσεις. - Δεν είναι στο χέρι μου!
- Ζήτω! - Τα καταφέραμε.
Που να πάρει! Είσαι πολύ βαρύς.
Πατ; Πέφτω, Πατ. Πέφτω!
- Η μέση μου. - Λατρεύω τη μαγεία.
Τι συμβαίνει εδώ πέρα;
- Τρέξε. - Μην τολμήσετε.
- Ποιος σου 'μαθε να κάνεις μαγικά; - Η Μπλούι.
́Επρεπε να το φανταστώ. Της δίδαξες τον πιο σημαντικό κανόνα της μαγείας;
Δεν τον θυμόμουν.
Ο κανόνας είναι να μη χρησιμοποιείς τη μαγεία με αναίδεια.
Α, ναι. Σωστά.
Μπάντιτ, πάρε τη μασχάλη σου απ' το πρόσωπό μου.
Φύγετε από δω εσείς οι δύο. Αυτό δεν σας αφορά.
Μπίνγκο, πρέπει να χρησιμοποιείς τη μαγεία για να βοηθάς τους άλλους.
Μα τους βοηθούσαμε! Τους βοηθούσαμε να μάθουν χορό.
- Μπλούι! - Εντάξει. Τέρμα η αναίδεια.
- Ευχαριστώ. - Από αύριο.
Εμείς θ' αποφασίσουμε πώς θα τη χρησιμοποιήσουμε.
Αν θέλουμε να 'μαστε αναιδείς, θα 'μαστε αναιδείς.
Η μαγεία δεν σας ανήκει. Ανήκει σε όλους.
Και ορισμένων είναι πιο ισχυρή.
Η μαγεία πρέπει να χρησιμοποιείται για το καλό.
Μα αυτό έκανα κι εγώ!
Η Μπίνγκο είναι στεναχωρημένη επειδή δεν έπαιξες μαζί της.
- Τώρα είναι χαρούμενη. - ́Οχι.
Οι ενήλικοι πρέπει να παίζουν με τα παιδιά όταν θέλουν τα παιδιά.
Οι ενήλικοι δεν αφήνουν τις δουλειές όποτε θέλουν τα παιδιά.
Γιατί όχι;
Και τότε, ποιος θα κάνει τις δουλειές,
όπως την καθαριότητα και τη μαγειρική;
- Θα τηλεφωνήσουμε στον πιτσαδόρο. - Δεν γίνεται αυτό.
Θα κάνουμε ό,τι θέλουμε. ́Ετσι δεν είναι, Μπίνγκο;
Υποθέτω πως ναι.
́Οχι, Μπίνγκο. Μην την ακούς. Ο πιτσαδόρος δεν είναι η λύση.
Μπίνγκο, χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Ας ενώσουμε τις δυνάμεις μας.
Οι άλλοι πρέπει να παίζουν μαζί σου επειδή το θέλουν, όχι αναγκαστικά.
Αλλιώς δεν είναι παιχνίδι.
Συνεχίζετε τα παλαβά σας;
- Κατέβα από πάνω μου. - Δεν εξαρτάται από μένα.
Βλέπεις, Μπίνγκο;
Τα αναιδή μαγικά πάντα κερδίζουν επειδή εμείς έχουμε το γαργαλητό.
- Γκίλι, γκίλι, γκίλι. - Γλυκέ μου, όχι.
Τώρα, Μπίνγκο. Τηλεφώνησε σ' όλους τους πιτσαδόρους.
- Εγώ; - Ναι, εσύ.
- Γιατί να το κάνω εγώ; - Επειδή το λέω εγώ.
- Μη μου λες τι να κάνω. - Θα σου λέω.
- Γκίλι, γκίλι, γκίλι. - Σταμάτα!
Συγγνώμη, μωρό μου. Τα μαγικά φταίνε.
- Ποιος το κάνει αυτό; Μπίνγκο, όχι. - ́Οχι!
- Ζήτω! Η Μπίνγκο είν' με τους καλούς. - Δεν είμαι αντικείμενο.
́Ηταν μεγάλη μέρα.
- Ωραίο γρασίδι, μπαμπά. - Ευχαριστώ, μικρή.
- Θα 'ναι απ' την πιτσαρία. - Ζήτω!
Πάμε. Θα έρθετε;
- Χρειαζόμαστε έναν ενήλικα. - Σήκω.
Βασικά, έχω βολευτεί εδώ πέρα.
Ναι, αλλά πρέπει να πας.
- Θα μ' αναγκάσεις; - Αν χρειαστεί.
Εντάξει. Μακάρι να ήξερα να κάνω μαγικά.
Αυτό ήταν πολύ αναιδές.
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα