Mama.
Tata.
Bingo.
Blue.
- Wszystkiego najlepszego. - Dzięki, dziewczyny.
- Zostań. - Przyniesiemy ci śniadanie do łóżka.
Świetnie. Mam tylko jedno małe pytanie.
- Nie martw się. To długo nie potrwa. - Dzięki.
Wiemy, jaki jesteś, kiedy jesteś głodny.
- Drażliwy. - Zostań.
Plan jest taki. Zrobię tacie omlet,
Blue przygotuje tacę, a Bingo kartkę urodzinową.
- Szybko. Żeby nie zrobił się głodny. - Dobrze.
Szybki omlet, moja specjalność.
- Hej, Bingo. - Cześć.
Nie robisz kartki urodzinowej?
- Już jedną zrobiłam. - Cudownie.
- Pomogę ci zrobić omlet. - Cudownie.
Tytuł tego odcinka Blue to Omlet.
- Co najpierw? - Potrzebujemy trochę jajek.
- Przyniosę je. - Dobrze.
Trochę za głośno, Bingo.
Chodźcie do mnie, jajeczka. Nie ty, selerze.
Wezmę to. Mam je zanieść?
Nie, nie trzeba. Jeszcze tylko trochę.
- Ups. - Nic się nie stało, posprzątam.
- Ja to zrobię. - Weź ręcznik papierowy.
Hop.
Zacznę robić omlet. Wbiję tylko jajka.
- Mogę pomóc? - Oczywiście, skarbie.
Może ja to posprzątam, a ty zajmiesz się jajkami?
- Weź srebrną miskę z szafki. - Dobrze.
Ta może być?
O rany. Robię się głodny.
- Ile jajek potrzeba do omletu? - Trzy lub cztery.
- Jestem głodny! - Lepiej wbij cztery.
- Raz, dwa, trzy. - Szybciej, Bingo.
Cztery. O nie!
Raz, dwa, trzy. Gdzie czwarte?
- Gotowe. Co z jajkami? - Tu jest czwarte.
- Halo? Co ze śniadaniem? - Robi się!
Nasz solenizant robi się marudny. Zacznijmy je rozbijać.
Rozumiesz? Rozbijamy!
- O rety. - Wybacz, Blue!
- W porządku, posprzątam to. - Dzięki, Blue. Spróbuj jeszcze raz.
Przytrzymam to dla ciebie.
Trochę mocniej. Trzepnij je porządnie.
Za mocno. Nie, łupinek nie wrzucamy.
- Spróbuj jeszcze raz. - Dobrze.
- Halo? - Dostanę niedługo śniadanie?
Robi się. Bingo mi pomaga.
- Nie chcę narzekać, ale... - Wybacz!
- Czy to moje śniadanie? - Duże było.
Muszę kończyć. Ja zajmę się omletem, Bingo.
- Nie chcesz mojej pomocy? - Chcę, ale tak będzie szybciej.
Dobrze.
Może pomożesz Blue przygotować tacę?
Nie potrzebuję pomocy. Już skończyłam.
Możesz pobawić się żołnierzykami z soli i pieprzu.
- Uwielbiasz ich. - Dobrze, mamo.
Robi się.
- Blue, zanieś tego selera tacie. - Dobrze, mamo.
Super szybki omlet. To też moja specjalność.
- Dobrze. Omlet gotowy. - "Gdzie idziesz"?
"Muszę ochraniać królową. To moja praca".
"Pójdę z tobą". "Nie możesz ochraniać królowej".
"Dlaczego"? "Nie jesteś w tym dobry".
"Lepiej zostań w domu". "Ale jestem strażnikiem jak ty".
"Ale nie jesteś tak dobrym strażnikiem jak ja".
"Dobrze, pa". "Pa".
"Witaj, królowo". "Witaj".
Wybrany numer jest zajęty.
- Co? - Chodź tutaj, Bingo.
Zrobiłam omlet dla taty, ale nie zrobiłam tego dobrze.
- Naprawdę? - Tak.
- Potrzebuję twojej pomocy. - Dobrze.
- Czyżbym czuł omlet? - Wracaj na górę.
- To omlet. Czy mogę... - Ten nie jest dla ciebie.
- Co? Więc dla kogo? - Zajmę się tatą.
Proszę, jestem głodny.
- Może zjem tę roślinkę. - Wszystkiego najlepszego.
- Jedzenie? - Oczywiście.
- Zrobiłem ci omlet. - Daj mi go!
Odsuń się, zanim stracisz palec.
- Smakowało ci? - Będę szczery, Bingo.
To najlepszy omlet, jaki kiedykolwiek jadłem.
Hurra!
- Mogę jeszcze jeden? - Tak.
Zabiorę to, solenizancie.
- Nie, ja to zrobię. - Dzięki, Bingo.
- Pomogę ci. - Dzięki, Blue.
W omlecie było chyba kilka łupinek.
Nie zrobisz omletu, bez rozbicia kilku...
- Posprzątamy to! - ...jajek.
Tekst polski: Weronika Brzoska