Η μαμά!
Ο μπαμπάς!
Η Μπίνγκο!
Η Μπλούι!
- Χρόνια πολλά! - Ευχαριστώ, κορίτσια.
- Μη σηκώνεσαι. - Θα σου φέρουμε πρωινό στο κρεβάτι.
Ωραία. Μία ερώτηση έχω μόνο.
- Μην ανησυχείς. Δεν θ' αργήσουμε. - Ευχαριστώ.
Επειδή ξέρουμε πώς κάνεις όταν πεινάς.
- Γκρινιάζεις. - Μείνε εκεί.
Ωραία. Ακούστε. Εγώ θα φτιάξω μια ομελέτα για τον μπαμπά.
Μπλούι, εσύ ετοίμασε τον δίσκο και Μπίνγκο, εσύ φτιάξε την κάρτα.
- Γρήγορα. Δεν θέλουμε να πεινάσει. - Εντάξει.
Εντάξει. Μια γρήγορη ομελέτα. Η σπεσιαλιτέ μου.
- Γεια, Μπίνγκο. - Γεια.
Θα φτιάξεις την κάρτα γενεθλίων;
- Την έφτιαξα στο νηπιαγωγείο. - Είναι υπέροχη.
- Θα σε βοηθήσω με την ομελέτα. - Αυτό είναι υπέροχο.
Το σημερινό επεισόδιο της Μπλούι λέγεται "Ομελέτα".
- Από πού θ' αρχίσουμε; - Αρχικά, χρειαζόμαστε μερικά αβγά.
- ́Οχι. Θα τα φέρω εγώ. - Εντάξει.
Μπίνγκο, κάνεις πολλή φασαρία, γλυκιά μου.
Ελάτε εδώ, αβγουλάκια. ́Οχι εσύ, σέλερι.
Θα το μαζέψω εγώ. Θες να τα κουβαλήσω εγώ;
́Οχι. Δεν πειράζει. Σχεδόν έφτασα.
Δεν πειράζει. Θα τα καθαρίσω εγώ.
- ́Οχι. Θα το κάνω εγώ. - Εντάξει. Πάρε το χαρτί κουζίνας.
Και πάμε!
Θ' αρχίσω την ομελέτα, γλυκιά μου. Θα σπάσω τα αβγά.
- Να σπάσω εγώ τα αβγά; - Φυσικά, γλυκιά μου.
Τι λες να το τακτοποιήσω εγώ και ν' αρχίσεις εσύ με τα αβγά;
- Πάρε ένα μπολ απ' το ντουλάπι. - Εντάξει.
Αυτό κάνει;
Φίλε, έχω αρχίσει να πεινάω.
- Πόσα αβγά βάζουμε στην ομελέτα; - Τρία ή τέσσερα.
- Πεινάω. - Ας βάλουμε καλύτερα τέσσερα.
- ́Ενα, δύο, τρία. - ́Αντε, Μπίνγκο. Κάνε πιο γρήγορα.
Τέσσερα. ́Οχι!
́Ενα. Δύο. Τρία. Πού πήγε το τέταρτο;
- Τέλος. Πώς πας με τα αβγά, Μπίνγκο; - Να το το τέταρτο.
- Με ακούτε; Είναι έτοιμο το πρωινό; - ́Εφτασε!
Εντάξει. Ο εορτάζων αρχίζει να γκρινιάζει.
Σπάσε τα αβγά, Μπίνγκο.
Το 'πιασες; "Σπάσε".
- Θεούλη μου. - Συγγνώμη, Μπλούι.
- Δεν πειράζει. Θα τα καθαρίσω εγώ. - Ευχαριστώ, Μπλούι. Δοκίμασε πάλι.
Θα το κρατάω εγώ.
Λίγο πιο δυνατά, γλυκιά μου. Χτύπα το καλά.
Παραήταν δυνατά. ́Οχι, γλυκιά μου. Δεν βάζουμε μέσα τα τσόφλια.
- Ας το ξαναδοκιμάσουμε. - Εντάξει.
- Εμπρός; - Εγώ είμαι. Θα φάω σύντομα;
Το ετοιμάζουμε. Απλώς αφήνω την Μπίνγκο να με βοηθήσει.
- Δεν θέλω να παραπονιέμαι, μα... - Συγγνώμη.
- Το πρωινό μου ήταν αυτό; - ́Ηταν πολύ μεγάλο.
Πρέπει να κλείσω. Μπίνγκο, άσε με να φτιάξω εγώ την ομελέτα.
Δεν θες τη βοήθειά μου;
Τη θέλω, αλλά θα τελειώσουμε πιο γρήγορα αν το κάνω εγώ.
Εντάξει.
Εσύ βοήθα την Μπλούι να ετοιμάσει τον δίσκο.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια. Τελείωσα.
Μπίνγκο, παίξε με τους στρατιώτες, το αλατοπίπερο.
- Τους λατρεύεις. - Εντάξει, μαμά.
́Ερχεται!
- Πήγαινε το σέλερι στον μπαμπά. - Ναι, μαμά.
Εντάξει. Μια πολύ γρήγορη ομελέτα. Κι αυτή είν' σπεσιαλιτέ μου.
- Εντάξει. Η ομελέτα είναι έτοιμη. -"Πού πηγαίνεις;
Να προστατέψω τη βασίλισσα. Είν' η δουλειά μου".
-"Θα έρθω κι εγώ". -" ́Οχι, δεν επιτρέπεται".
-"Γιατί όχι"; -"Δεν είσαι αρκετά καλός".
"Είμαι. Πολύ καλός".
-" ́Οχι, καλύτερα να μείνεις σπίτι". -"Μα είμαι φρουρός σαν κι εσένα".
"Ναι, αλλά δεν είσαι κανονικός φρουρός, όπως εγώ".
-"Εντάξει, τότε". -"Γεια".
-"Γεια σας, βασίλισσα". -"Γεια"!
Ο αριθμός που καλέσατε δεν αντιστοιχεί σε συνδρομητή.
- Τι πράγμα; - Μπίνγκο, έλα λίγο.
́Εφτιαξα ομελέτα για τον μπαμπά, αλλά δεν την έφτιαξα σωστά.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Θέλω βοήθεια να την ξαναφτιάξω. - Εντάξει.
- Ομελέτα μου μυρίζει; - Πήγαινε πάλι πάνω.
- Ομελέτα είναι! Μπορώ... - ́Οχι. Δεν είναι για σένα.
- Τι; Και για ποιον είναι; - Θα αναλάβω εγώ τον μπαμπά.
Σας παρακαλώ. Χρειάζομαι φαγητό.
- Θα μπορούσα να φάω αυτό το φυτό. - Χρόνια πολλά.
- Φαγητό είναι αυτό; - Ασφαλώς.
- Σου έφτιαξα μια ομελέτα. - Δώσ' τη μου.
Κάνε πίσω, Μπίνγκο. Μπορεί να χάσεις κάνα δάχτυλο.
- Σ' άρεσε; - Μπίνγκο, θα είμαι ειλικρινής.
́Ηταν η καλύτερη ομελέτα που έχω φάει στη ζωή μου.
Ζήτω!
- Θα μου κάνεις μία ακόμα; - Ναι.
Θα τα καθαρίσω εγώ, εορτάζοντα.
- ́Οχι, μαμά. Θα το κάνω εγώ. - Εντάξει. Ευχαριστώ, Μπίνγκο.
- Θα σε βοηθήσω εγώ. - Ευχαριστώ, Μπλούι.
Νομίζω πως η ομελέτα είχε μέσα τσόφλια.
Δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα χωρίς να σπάσεις μερικά...
- Θα τα καθαρίσουμε εμείς. - ...αβγά.
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα