Anne.
Baba.
Bingo.
Bluey.
Oldu. Toplandı.
- Bluey. - Ne oldu?
- Daha yeni topladım. ne yapıyorsun? - Panda yapbozu.
Ama baban sizi Trampolinium'a götürecekti.
Çok uzun sürmez. Parçalar büyük. Bak.
Tamam ama bitince toplayacağına söz ver.
Söz.
- Hadi, Trampolinium'a. - Yaşasın.
- Bluey. Yapboz. - Daha bitmedi ki.
- Baba, kütüphaneye gidelim mi? - Hayır. Trampolinium'a gidiyoruz.
- Ondan sonra gitsek? - Tamam. Sonra gidebiliriz.
- Söz mü? - Evet, söz.
Yaşasın!
- Gidiyoruz çocuklar. - Hayır.
- Hadi. Akşam yemeği saati geldi. - Bir dakika daha.
- 21 dakikadır aynı şeyi diyorsunuz. - Koş Bingo.
Bu kadar. Geliyorum.
Hey. Gelin bakayım buraya. Yapmayın.
- Baba, kütüphaneye gidebilir miyiz? - Hayır, kapandı.
Ama Trampolinium'dan sonra gidebileceğimizi söylemiştin.
Evet ama düşündüğümden çok daha uzun kaldık.
- Ama söz vermiştin. - Yapma.
Bluey'nin bu bölümünün adı Verilen Sözler.
- İyi geceler çocuklar. - İyi geceler baba.
- Bana hâlâ kırgın mısın? - Kütüphaneye gideceğiz demiştin.
Kapanmıştı.
Söz verdin. Sözünü tutma gerekirdi.
Biliyorum ama...
- Bu yapboz neden hâlâ toplanmadı? - Çabuk, saklan.
- Nerede? - Kim nerede?
Panda yapbozunu toplayacağına dair verdiği sözü tutmayan çocuk.
Ne kadar ilginç. Bluey verdiği sözü tutmadı mı?
Sen sözünü tutmadın. Ben de tutmayabilirim.
- Ne? - Doğru. Babam sözünü tutmadı.
Kütüphane kapanmıştı.
- Bir söz verme sorunumuz var galiba. - Evet.
Tamam, bundan sonra hiç kimse hiçbir şey için söz vermeyecek.
- Bizi hep seveceğine söz vermiştin. - Çok da mantıklı konuşmadım galiba.
Bakın, söz verebilirsiniz ama tutmanız gerekiyor.
Evet, tamam. Bu daha mantıklı.
Bluey, bundan sonra verdiğimiz sözleri tutuyoruz.
- Ne olursa olsun. - Ne olursa olsun.
- Tamam. Herkese iyi geceler. - Panda yapbozu.
Hadi çocuklar. Acele edin.
Bu sabah Bingo'ya "Acele et." dediğime bana "Aceliyorum." dedi.
Baba, kütüphanede bizimle bebekçilik oynar mısın?
Acele edeceksen kütüphanede ne istersen oynarım.
- Söz mü? - Söz. Hadi.
Bingo, babam kütüphanede bebekçilik oynamaya söz verdi.
- Yaşasın. - Bir dakika. Bebekçilik ne?
Bebekçilik bu mu?
Evet. Dizlerinin üzerinde yürüyeceksin.
- Olmaz. - Söz sözdür.
İyi.
Pardon.
Buradayım.
- Merhaba. - Büyük çocuk kitabı ister ben.
- Dergilerin yanında. - Teşekkürler.
Pardon, kardeşime yardım eder misiniz lütfen?
- Tabii. Al bakalım delikanlı. - Bana oku.
- Çok komikti. - Ne demezsin.
- Sözünü tuttuğun için tebrikler. - Sağ ol.
Lafı gelmişken, Bluey, kitaplarımı çantana koyabilir miyim?
Tabii ki.
Laf etmeyeceğine söz ver. Sadece iki kitap.
- Söz veriyorum. - Güzel. Burada.
Ne?
- Bekleyin. Bu kitaplar çok ağır. - Teşekkürler Bluey. Süpersin.
Dinleyin. Söz vermeyi birbirinizi kandırmak için kullanamazsınız.
Söz vermek demek güven oluşturmak demektir.
Güven olmasa bunların hiçbiri mümkün olmazdı.
- Ne? Dünya mı olmazdı? - Hiçbir şey olmazdı.
- Kütüphane, yol, elektrik kablosu. - Elektrik kablosu mu?
Ondan çok emin değilim. Elektrik kablosu olurdu yine.
Hayır, olmazdı.
- Annen haklı. Artık kandırmaca yok. - Tamam.
- Çocuk parkında oynayabilir miyiz? - Evet, lütfen.
Tamam ama öğle yemeğine az kaldı. Ben söyleyince bırakacaksınız.
- Tamam anne. - Söz mü?
Söz veriyoruz.
Uçan tilki.
- Bence sıra bende. - Hayır, bende.
Bluey, yardım et.
- İyi misin Bingo? - İnemiyorum.
- Geldiğin yerden in. - Çok yüksek.
Bu sabah Bingo'ya "Sızlanıp durma." dedim.
O da bana "Ama yeni başladım." dedi.
- Anne, Bingo sıkıştı. - Olamaz.
- Hadi Bingo. Kucağıma atla. - İstemiyorum.
Korkma canım, seni tutacağım.
- Söz veriyor musun? - Veriyorum. Söz.
Bak ne güzel oldu.
- Sıra bende. - Bluey, yemek vakti. Gidiyoruz.
Bugün Bingo'ya boncuklarını toplamasını söyledim.
O da bana " O kadar ilginçmiyorum." dedi.
Biz uyurken bizden mi bahsediyorsunuz?
Yataklara!
Sizi hep seveceğime söz veriyorum.
Tercüme: Kerem Özdural