Mama.
Tata.
Bingo.
Blue.
- To można wyrzucić. - Tak, szefowo.
Dzięki, skarbie.
- Czemu płaczesz? - To przez ten pokój.
Jak można płakać przez pokój?
To chyba przez to, kto tu mieszkał.
- To twoje pierwsze łóżeczko. - Potem przeniosłam się do siebie.
- I pierwsze łóżeczko Bingo. - Potem przeniosła się do mnie.
- A teraz jest niczyje. - Wyrzucamy łóżeczko?
- Dobra, dobra. - Ty powiedz.
- Co będzie teraz w tym pokoju? - Pokój gościnny.
- Może być moją sypialnią? - Co? Chcecie zmienić pokój?
Nie, tylko ja. Wprowadzę się tu, a Bingo zostanie w tamtym pokoju.
- Każda będzie miała swoją sypialnię. - Dobrze.
- Hurra! - Jeśli jesteście pewne.
Zrobione.
Tato, możesz przenieść tu łóżko Blue?
Co?
Tytuł tego odcinka Blue to Sypialnia.
No dalej.
Mogę zabrać ten dywan do swojego pokoju?
- Możemy najpierw się pościgać? - Tak.
Trzy, cztery, start!
- Prowadzę! - Zmiana!
Nie!
- Łóżko wniesione. - Dzięki, olbrzymie.
Nie nazywaj mnie tak.
- Przestawisz moje łóżko, olbrzymie? - O rany.
- Gotowe. - Dzięki, tato.
Postawiłaś swoje łóżko tam, gdzie stało moje.
- W porządku? - Jasne.
- Możemy obserwować Malcolma. - Dobry pomysł.
- Co robi? - Niewiele.
No dalej, zrób coś.
Usłyszał nas!
- Te misie są moje. - A te są moje.
- Co z Glorią? - Właśnie, co z nią?
Dostałam ją od dziadka na Gwiazdkę,
ale ty nie dostałaś od niego prezentu.
- Zapomniał, że się urodziłam. - Tak, zapomniał.
Wtedy powiedziałaś: "Nie szkodzi. Może należeć do nas obu".
To prawda.
- W którym pokoju powinna być? - Może być w twoim.
Dzięki, Blue. Ale może dziś będzie spała u ciebie?
Dobrze.
- Blue! Kto zatrzyma lampę? - Możesz ją zatrzymać.
- Nie, ty ją weź. - Dzięki.
- Możemy się najpierw pobawić? - Dobrze. Spanie.
Budzenie. Spanie. Budzenie. Spanie.
Budzenie. Spanie. Budzenie. Spanie. Budzenie.
Czas do łóżka, dzieciaki. Tata jest zmęczony.
- Gdzie idziesz? - Zapomniałam.
- Dobranoc, Blue. - Dobranoc, Bingo.
- Słodkich snów. - Wzajemnie.
Karaluchy pod poduchy. Opiekuj się Glorią i Lampą.
- Dobrze. - Dobra, dość tego.
- Gotowa, Blue? - Tak.
Ale ekscytujące. Dobranoc.
Dobranoc. Powiedz Bingo, żeby pożegnała Malcolma.
- Dobrze. - Dobranoc, Bingo.
- Dobranoc. - Koniec!
Blue chce, żebyś pożegnała od niej Malcolma.
- Dobrze. Dobranoc, Malcolm. - Może się zastanawiać, gdzie jestem.
- Do łóżka. Dobranoc, Bingo. - Dobranoc.
- Idź spać, skarbie. - Dobrze, mamo.
O tak, kanapa.
- Nie ja! - Nie ja. O rany.
Ostrożnie.
- Co tu się dzieje? - Bingo powiedziała, żeby je zabrać.
Pora spać. Powinnyście zrobić to wcześniej.
- Ale Blue potrzebuje książek. - Dobrze, ale szybko.
- Gotowe. Dobranoc. - Dobranoc.
- Bingo. - Może to zabrać.
To ostatnia rzecz.
Nie wychodźcie już z pokoju. Pora spać.
Dobrze, mamo.
Właśnie!
Wybacz, zapomniałam o butelce.
- Nie ja! - Nie ja.
- Znowu. - Dobry jestem.
- Co tu się dzieje? - Nie wyszłam z pokoju.
Żadnego wysyłania wiadomości. Pora iść spać.
- Dobrze. - Wszystko w porządku?
Nie jestem pewna, czy mam wszystko.
Co? Masz łóżko. Masz swoje książki i dywan.
Nawet masz drabinę. Czego jeszcze potrzebujesz?
Może ostatnia wiadomość?
Dobranoc, Missy. Dobranoc, Lila. Dobranoc, dziadku.
- Wszystko dobrze? - Wszystko dobrze.
Ale jutro musisz przenieść łóżko Blue.
- Co? Zatęskniła za starym pokojem? - Nie.
Nie za pokojem.
Tekst polski: Weronika Brzoska