Wiedziałaś...
Gówno wiedziałam!
Ale nie mogłam zboka znieść!
Łaził tu i ślinił się do ciebie!
Trzeba było mówić, kurwa!
Sama nas zapoznałaś!
Skoro miałaś obawy co do tego,
czy przypadkiem nie pakujesz mnie w życiową katastrofę!
Przestań tak do mnie mówić!
Nie masz prawa, zwłaszcza teraz!
Co mamy robić, Yas?
Co ja, kurwa, pocznę?!
"To ciebie obwinią"?
Co to ma być?!
Bzdurna automitologizacja!
Manifest guru terroryzmu!
Grozi ci.
Chyba chce powiedzieć...
że nie wybronię się nieświadomością
- i więzienie mnie nie ominie. - Boże...
Mam wyczyścić telefon i pocztę?
Zły pomysł!
- To jak się przyznać. - Jestem niewinny!
To już nie ma znaczenia, Henry!
Już widzę pieprzone nagłówki...
Mieszkamy w domu opłacanym przez Tender.
Oboje stracimy zarobki. Nasze akcje są nic niewarte.
Gdzie jest reszta pieniędzy?
No?
Gdzie forsa, Henry? Nie da się tyle wsadzić w kieszeń!
Rusz głową, do chuja! Gdzie jest reszta pieniędzy?!
Dokupiłem... akcji Tendera.
Mój Boże!
Znów rozmawiamy o pieniądzach,
a tu waży się publiczne postrzeganie mojej moralnej postawy!
Chociaż cię kocham, muszę powiedzieć,
że ludzi ogólnie chuj obchodzi, jak wyjdziesz z tej sytuacji!
Kpisz sobie?!
Skończymy z niczym!
A ty mi pierdolisz o swoim wizerunku?!
Bo to ważne!
Bo chcę być lepszy!
Bo celem życia jest być lepszym!
Jestem dobrym człowiekiem!
I świat musi o tym wiedzieć, bo inaczej nic nie ma sensu!
- Po to istnieję! - Boże...
Masz rację.
Oczywiście. Przepraszam.
Nie my jesteśmy winni.
Dopuścili do tego inni.
Pamiętaj.
Jasne.
BRANŻA
Kurwa, jest odbicie!
Tender odrobił 10%.
W kolejnym oświadczeniu Tony Day wszystkiemu zaprzecza.
Coś nowego?
"Bezpodstawne zarzuty wobec firmy oderwane od realiów finansowych".
"Solidne podstawy działania spółki".
Gładkie kawałki dla uspokojenia publiczności.
Odgrzewane kotlety.
- Coś o nowym audycie? - Tylko uwiarygodnianie poprzednich.
Czekamy, aż potwierdzą datę kolejnego.
Kto ich zmusi?
A bez nowego audytu leżymy i kwiczymy.
Może czas się zastanowić, jak sprowokować tę zabójczą kontrolę.
Co powiedziałby Eric?
Skąd mam wiedzieć?
Postanowił się ulotnić.
Zamknij drzwi.
Pozwól mi zebrać myśli.
Proszę.
Czas ucieka.
Jesteś jak gad.
Zwykły ze mnie człowiek.
Zrzuć ciężar z serca. Musisz się skupić.
Myślałem, czy nie iść z tym do władz. Właściwie czemu nie?
Dobrze wiesz. Inaczej byś poszedł.
Jestem narzędziem.
- Twarzą firmy. - Współsprawcą.
Oszustwa, defraudacje, manipulacje rynkiem...
Nawet śmietanka palestry nie wybroni cię przed odsiadką.
Po co był ten list?
Jak by to wyglądało, gdyby CEO urwał mi się ze smyczy?
Zresztą...
stać nas na szczerość.
Pierdol się.
Jako wspólnicy osiągnęliśmy prawdziwy sukces.
Maję odebrać nam całą chwałę,
bo uciekliśmy się do koniecznej kreatywnej księgowości?
Kurs akcji odzyska stratę.
Tender 2.0 pozwoli nam przejść do sektora realnych zysków
i zakończyć fazę dętych zakupów pomniejszych podmiotów.
Fejk.
Przyznaj, że to wszystko lipa!
Fejk!
Czy w prezentacji SternTao było choć słowo nieprawdy?
To tylko niedopasowanie dynamiki mojej wizji
do tempa deregulacji.
Otworzyło się okienko. Sprytni na tym zarabiają.
Spójrz na mnie...
Trzeba grać na czas.
Opóźniać i przewlekać realny audyt,
piętrzyć przeszkody i komplikacje,
aż nadmierne niezasadne przepływy znikną w zwielokrotnionym bilansie.
Jak?
Dzięki celowym nabytkom
- i wrogim przejęciom. - To niby takie proste?
Jak to się ma, kurwa, udać?
Kilka miesięcy temu powiedziałeś,
że powinniśmy zwiększyć udziały w Pierpoincie.
Za pośrednictwem spółek na Kajmanach i w Luksemburgu zacząłem anonimowo
skupować jego akcje.
Al-Miraj próbował rozkręcić tę firmę,
ale chętnie się starej dziwki pozbędzie.
- Co ty wygadujesz? - To będzie tak...
Powiemy, że z uwagi na "fuzję transformacyjną"
jakikolwiek audyt musi uwzględnić konsolidację pro forma.
Zatrudnimy więcej doradców.
Skoro zwolniłeś mojego audytora, znajdziemy pośredników.
Do złożoności sprawy i nieprzejrzystości prawnej audytorów
dojdzie medialna zasłona dymna pewnej i opanowanej narracji.
Nie ma na świecie człowieka, który zrealizuje taki scenariusz.
Na szczęście masz mnie.
Co mam robić?
Uwierzyć.
Jeszcze raz.
Zarząd zbierze się za godzinę.
Uwagi pani sekretarz z pewnością nie uszły
dobiegające z City podszepty, że część zysków Tendera
pochodzi z zamiłowania do striptizu.
Liczę, że pański kwiecisty styl będzie nadal lajkowany
przez klony Andrew Tate'a i rosyjskie boty.
Nie osuwajmy się w sprzeczkę.
W interesie publicznym leży wyjaśnienie,
sytuacji, w której znajduje się Tender,
- oraz potencjalnego ryzyka. - Zgoda.
Niech zatem pani sekretarz stanu przybliży nam naturę swoich relacji
z kierownictwem firmy.
Panie Sebastianie, jako były przedsiębiorca wie pan,
że pracownicy ministerstwa spotykają się z biznesmenami,
udziałowcami i przemysłowcami,
co odbywa się zgodnie z procedurami i jest należycie rejestrowane.
Mówi się, że pani departament chodzi za rączkę z szefami Tendera
i rozdaje im zgody i licencje w nadzieje na dobrą prasę.
Rozdawanie licencji to poważny zarzut pod adresem pani minister.
A dowody?
Podrywa pan zaufanie do naszych dobrych praktyk.
Nie zaprzecza pani?
- Za rączkę chodzę tylko z mężem... - A liczyliśmy na rewelacje!
Dowodów pan nie ma.
Mainstreamowe media oczywiście o tym nie napiszą,
ale tu chodzi zwykłych ludzi i ich ciężko zarobione pieniądze...
SŁUCHAM ROZMOWY LISY W RADIU MOŻE MOGŁABYM POMÓC
... a nie o pionki na politycznej szachownicy.
Pani sekretarz zrobiła karierę,
punktując niejasne kontakty konserwatystów z biznesem.
Słuchaczom powiem tylko tyle,
że gdy spotyka się hipokrytę, warto dać mu do ręki lustro.
To już słyszeliśmy. Proszę się nie powtarzać.
Pytanie, jak bardzo narażony jest ten bank?
W social mediach pojawiają się sugestie...
Alexandrze?
Jesteś w Londynie?
Jaki będzie promień rażenia, kiedy to pierdolnie, i kiedy?
Robimy, co do nas należy według wytycznych premiera.
Ciągle mi każą mówić o postbrexitowym dynamizmie.
Tysiąc razy słyszałam:
"Nie możemy tracić dealów we Frankfurcie i Dubaju!".
"Jesteśmy za biznesem!".
Przerzucanie winy na Downing Street to nie jest dobry pomysł!
Nie wiadomo, co z tego wyniknie.
Mamy kruchą większość,
a premier próbuje rządzić jak wylękniony kremlowszczyk.
Ryzyko jest duże.
Przetnijmy wrzód. Zarządźmy własny audyt.
Nie możemy oceniać sami siebie!
Kurwa...
Co będzie z naszą kruchą większością, jak się na tym wyłożymy?
Premier spyta o winnych, kurwa!
Dzięki, że nie rzuciłaś mnie na pożarcie.
Już wolałam Davida Camerona od tego zasranego wazeliniarza!
- Jestem ci winna przeprosiny. - Daruj sobie.
Wsparłam cię
i nie mogłam nadziwić się twojej naiwności.
- Rozmasujemy to... - Ile miałaś nieoficjalnych spotkań
z szefostwem Tendera?
Ile razy Muck za ciebie płacił?
Jak często byłaś w jego biurze albo w domu?
Jeśli to się wyda,
zostaniesz rozszarpana na oczach telewidzów,
bo z każdą odpowiedzią będziesz się sama pogrążać!
Przykro mi.
Yasmin, tu Jenni.
Dzięki, że się odezwałaś.
Myślę, że powinnam pomówić z Nortonem.
I z Kevinem z brukowca.
Kevin uważa premiera za marksistę.
Dla niego Marine Le Pen jest nieśmiałą libką.
A jednak uważam, że potrzebuję pomocy tabloidów Nortona.
Muszę zapewnić sobie bezpieczne lądowanie.
Słyszę, że się boisz.
Muszę sprawdzić opcje.
I być sprytna.
Okej.
Zobaczę, co da się zrobić.
Dobra?
Chyba się sypią.
Dla rodziny najlepiej będzie ukształtować narrację,
która przypisze winę winnym.
Relacje laburzystów z Halberstramem
są dłuższe niż nasza obecność w firmie.
To można opisać.
Tabloidy się przydadzą.
Kevin też.
To właściwy człowiek.
Jak pójdziemy na zderzenie z rządem, firma raczej nie ma szans przetrwać.
Wzięłaś to pod uwagę?
Liczy się dobro rodziny.
Już mówiłaś.
Może mógłbym staranniej dobrać słowa,
ale jak wam się właściwie układa w małżeństwie?
Przecież widzisz.
Czy jego zachowanie wobec ciebie się nie polepszyło?
Nie mówię, że jestem bez winy.
Mamy wysokie wzloty...
i bolesne upadki.
Jest niewierny...
i uzależniony.
Wrócił do nałogu?
- Pije? - Na pewno.
Ale to nie wszystko...
Zażywa też kokainę.
A kiedyś brał heroinę.
Często.
Często?
Tak.
Dzień dobry.
Inicjujemy wrogie przejęcie Pierpointu metodą stock-for-stock
przed walnym zgromadzeniem spółki.
Mocne.
Wskoczymy dziś z Henrym w samolot.
Nasze akcje rosną, więc dobijemy targu na peaku.
Dlaczego nie przyspieszamy nowego audytu?
Nie mamy nic do ukrycia.
Skoro nie ma trupów w szafie, czy nie lepiej ją otworzyć?
Chodzi o dobór właściwego momentu
oraz o kwestie poufności wokół ujawnienia warunków transakcji.
Henry?
Jesteś wybrańcem Whitneya. Popierasz jego decyzję?
Noż kurwa!
Powiedz, jak do tego parłeś, nasz nieustraszony dyrektorze!
Al-Miraj Pierpoint
znajduje się obecnie pod nadzorem audytorskim.
Dokonamy konsolidacji po przejęciu
i dopuścimy audyt zewnętrzny całej grupy w przyszłym roku.
To posunięcie istotne dla trwałości naszej firmy.
Wyślemy światu i rynkom sygnał, że się nie boimy.
Nie uciekamy.
Uciec zresztą się nie da.
Dla jasności, na przejęcie potrzebna jest zgoda zarządu.
Głosujemy kwestię przekazania prerogatyw osobom CEO i CFO.
We współpracy z naszym działem prawnym
przygotujemy transakcję i przedłożymy warunki zarządowi.
Kto przeciw?
Najwyższa pora, by ci, którzy kierują firmą,
przestali unikać zasadniczych pytań.
Spoko. Kto za?
Dziękuję państwu.
Uchwałę przyjęto.
Nigdy go nie odkładasz?
To jedna z moich przywar.
Jak zobaczysz mnie bez niego, będę martwy.
Yasmin zasugerowała...
że masz jakieś kompromitujące dla nas materiały.
Że nas nagrałeś.
Z kim?
Nagrałeś?
A jak sądzisz?
Byłbym do tego zdolny?
Tak uważam.
Sam sobie odpowiedziałeś.
- Tak? - Wilhelmino, lecimy do ciebie.
Uprzedzam, że przed jutrzejszym walnym
pojawiło się dużo negatywnych opinii wobec Tendera.
Są plotki, że Al-Miraj puścił w obieg warunki i chce was sprzedać.
Prosty deal przy śmiesznej dźwigni.
To nie jest całkowicie nieprawdziwe.
Na ile was wycenili?
Wartość plus 20% i 90-dniowe okno na clawback?
Jesteś blisko.
Zamierzają nas zbyć.
Możemy przyspieszyć ten proces.
Henry coś ci powie.
Al-Miraj nigdy was nie kochał
i nie wiedział, co z wami zrobić.
Stworzymy transatlantyckiego giganta.
To nie jest, kurwa, lizak!
Trzeba przekonać udziałowców, zarząd. To potrwa.
- Udziel mi głosu. - Jak to? Na walnym?
- Nie masz żadnego umocowania. - Zrobisz to na "specjalny wniosek".
Nie jesteś nawet akcjonariuszem.
Posiadamy udziały Pierpointu nabyte przez struktury podległe.
Jesteśmy partnerami.
Nie będę rozpowiadał o tłumieniu cen
ani o niezadeklarowanych kwotach po rekapitalizacji.
One nie istnieją.
Samo wspomnienie o nich byłoby szkodliwe.
Mógłbym też przekazać prasie moją własną wycenę lub, co gorsza,
ogłosić, że Al-Miraj jest na musiku i nie ma innego wyjścia niż sprzedać.
To byłby istny kamień do szyi Pierpointa.
Kurs na dno!
Już rozumiem.
Chcesz ogłosić na walnym wrogie przejęcie?
Ale bez wrogości.
Zaproponuję warunki premium.
Al-Miraj chce się wycofać, ja dam cenę powyżej szacunków.
Załatwimy to na czysto.
Media zrobią z tego zajebiste halo.
Wypatruj dwóch uśmiechów.
Podchodzimy do lądowania na Newark.
Obsmarowaliśmy twojego starego.
- Przeszłaś męczarnie. - W porządku.
- Był łajdakiem. - Tak to wtedy sprzedaliśmy.
Cześć. Pójdę po Jen.
Usiądź, Jenni.
Wiemy, że to wszystko cię przytłacza.
Ale jesteś wśród przyjaciół.
Mamy dla ciebie plan działania.
Nie musisz nic robić, tylko posłuchaj.
Nie muszę mówić, że dla rządu sprawa jest toksyczna.
Ktoś za to poleci.
- Lisa szykuje sobie miękki upadek. - Co słyszałaś?
Nie dochodzi się do jej pozycji bez właściwego pragmatyzmu.
Zamierza zachować się jak osoba w pełni dojrzała.
Jenni,
zgłaszałaś kiedyś zastrzeżenia co do Tendera?
Czy czułaś się zobligowana oczekiwaniami przełożonych?
Nie miałam w ogóle szansy na refleksję.
Podlegałam presji kierownictwa partii.
- Lisa była ostrożniejsza... - To bym wycięła.
Przekaz jest prosty:
Odrębny głos młodej działaczki
zagłuszali ponurzy, starzy biurokraci.
Twoje ostrzeżenia ignorowano.
A ty byłaś zasadnicza, młoda i bez skazy.
Nadawałam bieg tej sprawie.
Byłam gościem na prywatnym przyjęciu. Ciąży na mnie piętno!
Kto o tym wie?
- Ja nikomu nie powiem. - Nie potrzebuje mnie pani.
Rozwiązanie jest, kurwa, proste.
Jeśli to trafi na pierwsze strony, firma będzie skończona.
Ja zawsze mogę się wyprzeć. Byłam trybikiem w globalnej machinie.
- Co jest wam potrzebne? - Byle co.
Jakiekolwiek notatki, zapiski czy dokumenty,
które pozwolą uwydatnić bliskie kontakty Lisy z Tenderem
i twierdzić, że forowała go za wszelką cenę.
To kłamstwo.
Kwestia rozkładu akcentów.
Dziennikarstwo nie powinno polegać na wzmacnianiu mitu
klasy arystokratycznej.
Nie mogę...
Lisa wprowadziła mnie do polityki.
Nie zamierzałam kandydować.
Wylobbowała mi tekę na krajowej egzekutywie,
wolała być w cieniu.
Czego pani się tu właściwie spodziewała?
Skoro wyłożono mi to tak wprost, już wiem, że jej tego nie zrobię.
Cała nasza rozmowa miała charakter nieoficjalny.
- Zgadza się? - Naturalnie.
Cenimy pani przywiązanie...
do zasad.
Kobiety bywają zabawne.
Czego ona się spodziewa?
Skoro Bevan nie współpracuje, przykleimy to Lisie Dearn inaczej.
A gdybyśmy nie podali źródła?
Uniknęlibyśmy odpowiedzialności i konieczności weryfikacji przecieku.
Musiałby taki nastąpić.
Jakaś notatka, którą można by rozdmuchać, aż pęknie.
A skoro tu chodzi o sprawy publiczne, ryzyko pozwu o zniesławienie maleje.
Trzeba opakować to jako dziennikarstwo śledcze
dla większej wiarygodności.
Zanim opublikujemy, w Westminsterze zapłonie od doniesień
i wtedy zadamy cios łaski.
Amatorzy chcą lekceważyć moc mediów!
Strona tytułowa bulwarówki
może nadal przekuć pomniejszego newsa
w pełnoprawnego i zajebiście skutecznego egzekutora.
Na razie się nie ciesz.
Wiem, co robić.
Dzięki za spotkanie.
Cholerna hetera!
Cieszysz się?
- Czy to teraz niemożliwe? - Jestem cokolwiek zaskoczona.
To jest wasz mózg?
Gdzie są wszyscy?
Jestem dziś sama.
Samotna?
Zawsze.
Nie pozabijaliście się jeszcze?
Odszedł z funduszu, więc tak jakby.
Kawy?
Dziękuję.
Wiem z dobrego źródła,
że Dearn i Bevan spędziły poranek w gabinecie Nortona.
Ratują się i przerzucają winą.
Tuszują ślady.
Sprawa śmierdzi.
Mogę zaświadczyć osobiście,
że urzędnicy rządowi trzymali się blisko z szefostwem Tendera.
To była stała presja. Wszystko chcieli na wczoraj.
Dearn zapowiadała Henry'ego na WebHorizon.
- A Bevan nie była na jego 40-tce? - Owszem, na prośbę Dearn.
Ale zależności było więcej. Dearn wysiadywała w naszych biurach.
Gabinet uważał ją za antybiznesową wielbicielkę związków zawodowych.
Henry miał posłużyć jako antidotum na tę famę, być jej trofeum.
Może Dycker coś przeoczył.
Tak to właśnie wyglądało.
I jeszcze ta notatka...
Która?
Bevan twierdzi, że Dearn nakazała jej zniszczyć zapisy z narady.
O tym, że Tender stanowi zagrożenie dla brytyjskiej wiarygodności.
Informację zablokowano na szczeblu ministerialnym.
Gdzie była komisja nadzoru? Rządowi audytorzy?
Nie wiem...
Nie widziałam tej notatki. Słyszałam o niej tylko.
Założę się, że polityczna burza przyspieszy upadek firmy.
Zakłady to twoja działka.
Interpelacje w parlamencie,
publiczne dochodzenie,
niezależny audyt w sprawie rządowych wpływów w firmie...
A może i rządowa kontrola w Tenderze.
Nie graj ze mną w chuja, Yas!
Czego chcesz?
Gram na siebie.
Żeby uciec.
W wybranym czasie złożę rezygnację,
gdy już wybrzmi, że byłam w firmie odosobnionym głosem odrębnym.
A nie byłaś?
Co za różnica?
Nasze interesy są wreszcie zbieżne.
Podsuń temat komuś, kto o tym napisze.
Kurs akcji sam nie zatonie.
Pomóżmy sobie.
Stypa była ekstra.
Jego matka wygłosiła piękną mowę.
Jim był wobec mnie bardzo uczciwy.
Możesz mi wierzyć.
Nie było żadnych podtekstów - ani osobistych, ani finansowych.
Dowiedziałam się,
że w sprawie Tendera zignorowano ostrzeżenia
i że w departamencie ds. biznesu ruszyła poszukiwanie kozła ofiarnego.
Ta wasza Sweetpea Golightly
prawie naraiła nam informatora, w każdym razie na to wyglądało.
Chyba powinniście pozostawić dziennikarstwo dziennikarzom.
Mówi się o jakichś notatkach służbowych.
O wszechobecnej zasadzie: Rób i nie zadawaj pytań!
Yasmin Muck, dyrektorka od komunikacji,
zgłaszała zastrzeżenia, ale nikt nie słuchał.
Masz dostęp do tych notatek?
Tylko słyszałam, że istnieją.
Co mam niby zrobić?
Sformułować tezę w formie pytania.
Nie wymieniać mnie z nazwiska.
Powołać się na dojścia i wewnętrzne źródła.
Nikt jeszcze o tym nie wie.
Trzeba ostrożnie dobierać słowa, ale pytania prowokują odpowiedzi.
Poza tym chodzi o pieniądze publiczne.
Twoja twarz przechodzi przemianę, gdy uderzasz w moralizatorstwo.
Oczy ci się szklą,
jakbyś usiłowała przekonać sama siebie,
że to wszystko cokolwiek cię obchodzi.
To jest gruby cynk.
Nie dotarło?
Podzwoń tu i tam. Podpytaj w rządzie i instytucjach.
Zgłęb temat. To nie moja robota.
- Przejmij pałeczkę od Jima. - Przestań...
Jezu Chryste!
Powiedzmy sobie, że to jakaś pieprzona groteska!
Jakie to strasznie smutne...
Niby co?
Niespełniony potencjał.
Ani słowa, kurwa!
Tu Halberstram. Zostaw wiadomość.
Kurwa!
Byłem tak drobiazgowy. Jak się dowiedziałeś?
Podmieniliśmy ci telefon.
Ten, na który często się gapisz,
rzadko go włączasz i wyjmujesz z niego kartę.
Po wylądowaniu połączył się z lotniskowym wi-fi.
Kurwa!
Lotnisko stanowi wąskie gardło.
Znaleźliśmy twojego fiksera
i zmapowaliśmy twoje przelewy według numerów.
Przekazałeś 120 tysięcy dolarów
za formalności pobytowe firmie "Słoneczny żywot"?
Chciałeś kupić johatsu w japońskiej Saitamie?
Te szemrane firemki są nic niewarte.
Skuteczne jak program ochrony świadka.
Jeśli chcą cię znaleźć, to znajdą.
Wypuśćcie mnie! Wsiądę w samolot i zniknę...
Nie ma mowy!
Dopóki Tender dycha, pozostaje przydatną bazą danych.
Czyli co...?
Jak umrze, to ja z nim?
Przeciwnie.
Pozostaniesz żywy i poniesiesz konsekwencje,
nie obciążając mnie - ani nas.
Ucieczka to mrzonka.
Żyjesz, bo oni tak chcą.
Istniejesz tylko w granicach ich tolerancji.
Ten dziennikarz, Dycker...
jego też wykończyliście?
Szybko się nauczysz, że jedyna możliwość to pełne podporządkowanie.
Idź na walne zgromadzenie. Wszystko da się poukładać.
Kupno Pierpointu otworzy przed nami nową bazę danych.
Tender to przyszłość.
Rzeczywista...
i piękna.
Udawaj, że twoje zakłamanie jest jedyną prawdą.
Pokaż światową klasę.
Przypomnij sobie, kurwa, jak to robiłeś dotąd.
No!
Spierdalaj.
- Czemu nie odbierasz? - Idź spać!
- Co to za jeden? - Wisiałem mu kasę.
- Kto to był? - Miejscowy wierzyciel.
- Kim jest? - Zwykłym gościem!
Nigdy nie miałeś długów? Śpij, kurwa!
Czytałaś artykuł,
który pojawił się na "FinDigest"?
"FinDigest" to cyfrowy szmatławiec.
Który prześwietlił,
jak twój departament przymilał się do Tendera.
Dostałem już zapowiedź kolejnej publikacji.
Tabloidy Nortona podchwyciły temat
i chcą z ciebie zrobić główną orędowniczkę Tendera w rządzie.
Trudno będzie ci się wykręcić od nastu wizyt w siedzibie firmy
- i występu z Muckiem na WebHorizon. "APP-SOLUTNA HAŃBA"
Jest też o wyciszaniu zastrzeżeń wewnętrznej komisji oceny ryzyka
przed wejściem Tendera na nasz rynek.
Wiesz, czemu tu stoi "źródła podają"?
Bo to wszystko wyssane z palca!
Twoje podpisy widnieją pod roboczą autoryzacją fuzji
i zgodzie na wydaniu licencji bankowej na Wielką Brytanię.
A co jest w notatce ze spotkania?
Że wpadłeś tam, mówiąc, że sam premier życzy sobie zgody!
Zabawne, że Nortonowska szmata o tym nie wspomina!
A ty, co pominąłeś?
Na ile ostrzeżeń przymknąłeś oko, żeby ci tchórze mogli się lansować?
Ulży ci, jak się wygadasz?
"Czyń swą powinność, bom z dawna gotowa."
Co, proszę?
Ostatnie słowa Anny Boleyn, zanim kat ściął jej głowę.
Rób swoje, kurwa!
Przyjmuję odpowiedzialność jako sekretarz ministerstwa.
Rozważę złożenie rezygnacji w duchu poszanowania zasad.
Chuja rozważysz!
Premier oczekuje, że złożysz tekę, zanim artykuł trafi do dystrybucji.
Dla niego sprawa jest prosta i oczywista.
Zawsze byłaś zbyt romantyczna, Liso.
Mówisz do sekretarz stanu.
Otóż nie.
Zachowujemy solidną kapitalizację
przy współczynniku Core Tier 1...
Co ci jest? Wyglądasz okropnie.
Źle się czuję.
- Chyba nie dam rady. - Musisz!
Nie mogę.
Weź się, kurwa, w garść!
Poproszę teraz o pytania z sali...
Spójrz na mnie!
Są chętni...
To twoja brocha, kurwa.
Udzielam głosu panu Halberstramowi,
śmiało poczynającemu sobie za sterami naszego strategicznego partnera.
Słuchamy, Whitney.
Masz dla nas jakieś robocze uwagi?
Mówię w imieniu swoim i naszego CEO, Henry'ego Mucka.
Obecność tutaj to dla nas zaszczyt.
Czuję się znów jak w domu.
Tender także wraca do siebie.
Nie mam pytania...
Mam propozycję.
Nie uważamy jej za opcjonalną...
ale za deterministyczną.
Chcemy powrócić do środowiska dolarowego.
Oferujemy za Pierpoint przelicznik 1,9 wartości księgowej,
choć realny szacowany jest na 1,3. Skąd ta premia?
To wyraz naszej wiary w przyszłość tego połączenia,
mariażu naszych bilansów
i wspólnej infrastruktury regulacyjnej.
Chcemy nabyć 90% akcji...
Wasz kurs jest zbyt zmienny.
Nie powinniśmy tego słuchać. To niepoważne!
- Wasza firma upada! - Fake news...
Krytycy biją w nas od początku,
bo "za wcześnie, za szybko, za śmiało".
Cała historia przemysłu tego kraju w epoce przedinternetowej
to ciąg dezinformacji rozgłaszanej przez tych,
którzy nie korzystają na radykalnych zmianach zastarzałych struktur.
Same bzdury!
Propozycja zostanie wysłuchana. Proszę mówić.
Dziękuję.
Proponujemy transakcję akcje za akcje.
W pierwszym roku oczekujemy kumulacji przychodów.
W drugim transakcja przyniesie zysk
przez efektywność kapitałową i eliminację powielonych struktur.
Na koniec powtórzę słowa, które przez ostatnie sto lat
stały się bliskie każdemu przedsiębiorcy:
Pragniemy tempa,
skali,
pewności.
Pragniemy Ameryki.
Panie Halberstram, dziękujemy za wypowiedź.
Nasze kierownictwo przedyskutuje pańskie uwagi.
Alexandrze?
Uprzedziłaś Henry'ego o publikacji?
Nie.
Firma nie ma żadnych szans tego przetrwać.
Wiem.
Klamka jeszcze nie zapadła. Wciąż mogę zmienić treść numeru.
Mogę to zdjąć.
To nie byłoby rozsądne.
Henry tego nie przeżyje. To więcej niż prztyczek od bliskich.
Przez całe swoje życie nie ponosił konsekwencji.
Spójrz, dokąd go to zawiodło.
- Ale nadal go kochamy. - Tak, Alexandrze...
To miłość.
Zrobiliśmy dla niego, co mogliśmy.
Ty też.
Więcej niż ktokolwiek.
Zrobiliśmy, co się dało.
Muszę kończyć.
Kurwa...
Pobudka!
Budź się. Zaraz będziemy w domu.
Źle spałem.
- Miałem koszmary... - Co ci się śniło?
Tak jak często, że ojciec mnie porzuca...
że ludzie odchodzą.
Wszyscy, których kochamy, stopniowo się od nas oddalają.
Ja niewiele spałem.
Czekałem na telefon od Wilhelminy.
Powiedz,
ten dyrektor z Al-Miraj, który pozwolił ci mówić dalej...
czemu wyszedł przed szereg?
Może naprawdę wierzy w transparentność.
A może poznał Hayley.
Poznał?
Właśnie.
- Szlag! - Co jest?
Wysiudali Dearn ze stołka sekretarz ds. biznesu.
Za co?
Czekaj...
Mój Boże!
Kevin Rawle pisze do mnie,
że "mam możliwość odpowiedzenia na tezy w planowanej publikacji".
Puszczą tekst o naszych kontaktach z Dearn.
- To nie twoja sprawka? - Co ty pierdolisz?
Muszę zadzwonić do Yasmin.
Ten zabetonowany pizduś naprawdę przegina!
Jebany zasięg!
Henry, wyluzuj.
Teraz liczy się Pierpoint.
Pierpoint? Co ty gadasz?
Nie możesz budować na nieistniejącym fundamencie.
Tak się nie da!
Wiesz, czemu nie umiesz powściągać emocji?
Bo jesteś, kurwa, dzieckiem.
Zamknij się!
Muszę zadzwonić do Yasmin...
do wuja...
Ponoć nienawidzisz matki, a wciąż wisisz na jej cycu.
Czemu to chujstwo nie działa?!
Kurwa!
Noż kurwa!
Pani minister!
Dostarczono do pani gabinetu.
Od kogo...?
"PIĘKNIE PATRZEĆ, JAK ROZKWITASZ" LISA
Ja pierdolę!
- Ty, kurwa, kto? - Na zastępstwie...
- Gdzie Whitney? - Nie wiem.
- Nie pojawił się? - Był, ale wyszedł.
- Yasmin też nie ma w domu ani tu... - Złożyła wymówienie.
- Co?! - Zrezygnowała dziś z pracy.
- Delegacja LGBTQI czeka... - Whitney?!
Mówi Wilhelmina Fassbinder z Al-Miraj Pierpoint.
Dzwonię do ciebie, bo do niego mam pewne zastrzeżenia.
TENDER POD LUPĄ ZMIANA W RZĄDZIE
Pozwoliłam mu na tę szopkę na walnym,
by podbić cenę dla Temaseku.
Szykowaliśmy tę transakcję i jego spekulacyjne szacunki
dały mi narzędzie nacisku w negocjacjach.
- Rozmawiałaś z nim w ogóle? - Nie.
Mam nadzieję, że zdajesz sobie sprawę,
że gadka o wykupie udziałów w Pierpoincie to był blef.
Sprawdziłam rzekomych pośredników.
Nie ma żadnych dokumentów, kapitału ani potwierdzeń międzybankowych, nic!
Czary-mary i zaklinanie rzeczywistości.
Będziemy przyglądać się uważnie sytuacji w Tenderze.
Jeśli wartość będzie dalej spadać, wystąpimy o uregulowanie zobowiązań.
Będziemy się domagać pełnego zwrotu, by nasza strona nie ucierpiała.
Powodzenia.
- Cześć. - Jenni?
Jak się czujesz, po dzisiejszym twardym lądowaniu?
- Słuchałaś mowy pożegnalnej Dearn? - Nie.
Obejrzę podsumowanie na Twitterze.
Same wymijające sformułowania.
Nic o premierze.
Tyle było w tych słowach treści, ile w materiałach prasowych Tendera.
To wczorajsza sprawa...
Właściwie jutrzejsza.
Życzę udanego występu w telewizji.
To prawdziwe votum zaufania. Premier wysuwa cię na czoło.
Zadzwoń po wywiadzie. Omówimy kwestię dalszej komunikacji.
Przepraszam,
dlaczego miałabym korzystać z twojej pomocy?
Jak dużo wiedziałaś?
O Tenderze?
Przeciek do "FinDigest", za którym poszedł tekst w brukowcu...
wyszedł od ciebie?
Lepiej, że nie wiesz.
Nie miałaś prawa, kurwa!
- Wszystko się wali... - Przetrwają ci, co trzeba.
Miałam dotąd do czynienia z tobą tylko w dobrym usposobieniu,
ale chyba tylko dlatego, że jadłam ci z ręki!
Wiem, że to stresująca sytuacja, ale nie wyżywaj się na mnie.
Plagą naszej polityki
są zasrane, tępe miernoty, które nie wierzą w nic
i chcą się tylko pchać do przodu.
Wiedziałaś, co z tego wyniknie z tego spotkania!
- Łączyła nas przyjaźń... - Jaka przyjaźń?!
To było małżeństwo z rozsądku. Do takich masz rękę.
Nic nie wiesz o moim małżeństwie.
Wiem, że twój mąż jest nałogowcem i że skazałaś go na ruinę.
Porzuciłaś go, gdy cię potrzebował, a teraz próbujesz zagłuszyć sumienie!
Spieprzaj!
Jak śmiesz, ty pierdolona dziwko?!
Tak, wielkie dzięki za informację.
Do usłyszenia.
Dzwonił Burgess.
Tabloidy walną z grubej rury.
Wydział policji ds. poważnych oszustw zarządza kontrolę.
Rząd sięga po ustęp 166. ustawy tyczący powołania biegłego rewidenta
w sprawie naruszeń przepisów przez Tender.
Komisja nadzoru zleci zadanie PWC.
Przewidywany kurs na otwarciu to minus 77%.
Nikt nie łapie spadającego noża.
Jutro rano likwidujemy pozycję
przy maksymalnej wydajności.
Dawajcie dolary!
Dobra.
To ja, kurwa, rozumiem!
Co tam?
Fruwasz z radości?
No.
O ironio przy tobie.
Kiedyś sprawiałaś, że czułam się samotna.
Dziś tylko przy tobie taka się nie czuję.
Nie zależało mi, by to się odbyło twoim kosztem.
Przecież właśnie tego chciałaś, żebyśmy były tu, gdzie jesteśmy.
To prawda.
Tak.
Dzięki za szczerość.
Jak to się wszystko, kurwa, stało?
Chuj wie!
Co nami w ogóle kieruje?
Ślepy traf i konieczność.
Jak ja ci zazdroszczę!
Jesteś taka inteligentna...
I masz to wypisane na twarzy, tę władczość...
Jesteś niezależna, a nie rozlazła i miękka jak ja.
Nie wiem, jak to powiedzieć, żeby cię...
Zrobiłabym wszystko,
żeby przeżyć dzień w twoim ciele
i zobaczyć, jak otwiera się wokół mnie świat wielkich możliwości.
Zazdrościłam ci, bo byłaś żywym przykładem na to,
że jestem gorsza.
Pokochałam cię z wyboru,
bo byłaś żywym przykładem, że jestem lepsza.
Chcę tylko być potrzebna.
A nigdy nie byłam.
Skąd się to bierze?
Twoja potrzeba kontroli
i pragnienie dominacji?
Czy to po to, żebyś mogła stwierdzić,
że nigdy nie byłaś zdana na nikogo?
Nie...
Nie wiem...
Ale...
zawsze byłam zdana na czyjąś łaskę.
Przykro mi.
Pójdziemy gdzieś?
Można by się trochę odstresować.
Zrobić to, o czym śpiewa Lorde.
- On ma 17 lat. - Właśnie!
- Też bym chciała tyle mieć. - Laska...
Jako 17-latka miałam każdego na skinienie.
Obiecasz mi coś?
Zaopiekujesz się mną dziś?
A kiedy ty się, kurwa, zajmiesz mną?
Dzisiaj.
Nie masz pojęcia, jak mi dobrze!
To nasze miejsce, nawet jak nas tu nie ma.
SCENARIUSZ I REŻYSERIA
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO TRANSPERFECT MEDIA POLAND
Tekst: Tomasz Tworkowski