บอสมหากาฬ
รอย ปะทะ คุณอรุณสวัสดิ์
กดเริ่ม
ความพยายามครั้งที่ 139
เบรตต์
ตื่นได้แล้ว ระวังหัว
รองเท้า กางเกง
ก้มต่ำ เสื้อ
ระวังซ้าย ฉันขอนะ
บล็อกตบ
สลับมีด
รัดไว้ จับพลิก
โอเค ใครเอากาแฟไหม
ลองนึกภาพตื่นขึ้นมาทุกวัน
แล้วเจอกับไอ้บ้า อย่างคุณอรุณสวัสดิ์
พยายามจะเอามีดพร้าฟันหัวคุณสิ
พูดจริงนะ
แบบนี้มันก็สนุกอยู่พักหนึ่ง
แกตายแน่
แต่พอหายตื่นเต้น
ก็คิดได้ว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้น
หลังผ่านไปเกือบ 140 ครั้ง
มันก็ชักจะน่ารำคาญ
และผมอยากให้มันหยุด
แต่รู้ดีว่ามันไม่หยุดแน่
เหมือนเวลาคนพูดว่า ต่อให้หลับตาก็ทำได้สบาย'
และคุณมักคิดว่า คนพวกนี้มันบ้า แต่...
อะไรก็ช่าง
ดูนะ
โทษที เพื่อน พวกนั้นคิดว่าแกเป็นฉัน
พอเห็นอพาร์ตเมนต์ของตัวเอง เกิดเรื่องแบบนี้หลายครั้ง
ผมก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า
ให้ตาย ฉันเช่าเขาอยู่นะ
แต่เจ้าของห้องมันก็งี่เง่าอยู่แล้ว
ผมคงไม่มีวันได้เงินมัดจำคืนแน่
เมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้หรอก
ผมเคยมีความสุข จริงๆ นะ
ผมมีผู้หญิงที่ผมรัก แต่...
ตอนนี้ผมแค่โกรธ
บ้าเอ๊ย ต้องโดดแล้ว
ผมพลาดรถบรรทุกคันนี้ ไป 22 ครั้ง
รู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง ที่ตกจากตึกสี่ชั้นลงไปที่ถนน
มันเจ็บสุดๆ ไปเลย
พ่อคนแมน ในรถชาเลนเจอร์กรีดร้อง
เหมือนโดนตุ๋ยก้นทุกครั้ง
- ผมโดนปล้นรถ - ผมโดนปล้นรถ
เออ เอ็งถูกปล้น
พวกบ้ากลุ่มต่อไปที่จะ มาฆ่าผมอยู่ในรถมินิแวนนั่น
ฝ่ารถติดไปเลยได้ไหม
- อย่ามาสอนฉันขับรถ - ฉันไม่ได้สอนเธอขับรถ
- เอสเมอรัลดา คนขับรถกับแพม - เธอชอบเถียง
ไม่รู้ว่าใช่ชื่อจริงหรือเปล่า
เพราะผมไม่เคยแวะทักทาย
ต่อจากรถบัส ก็สบายๆ แล้วผมก็...
เดี๋ยวนะ นี่ผม... ซวยแล้ว ผมเจอรถบัสหรือยังนะ
ยัง
- พระเจ้าช่วย - พระเจ้า
สรรเสริญพระเจ้า
ไม่ต้องสงสารผมหรอก
ความพยายามครั้งที่ 079
เรื่องบ้าแบบนี้เกิดขึ้นทุกวัน
ผมเคยบ่นว่า ทุกวันมันเหมือนเดิมตลอด
จนถึงวันที่ 9 พฤษภาคม
และตอนนี้ก็เหมือนเดิมทุกวัน
เสียงร้องปลุกผมเหมือนเดิม ไอ้บ้าคนเดิมสับผมด้วยมีดพร้า
เหมือนเดิมทุกอย่าง แค่เพี้ยนไปนิดหน่อย
ไอ้สารเลว...
สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเปลี่ยน
คือผมตาย
ต้องตายมันทุกวัน
ผมตาย
นี่คือไฮไลต์เล็กๆ
ทีนี้บอกตามตรงนะ
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไม พวกมันถึงอยากฆ่าผม
หรือผมไปทำอะไร ให้สมควรโดนฆ่า
แต่ผมโดนมาเยอะจริงๆ
คุณรู้จักแพมแล้ว
เธอยิงผม 14 ครั้ง ก่อนที่ผมจะจับจังหวะได้
ความพยายามครั้งที่ 069
ยัยหมวยหน้ามนนี่ชื่อกวนยิน
ผมรู้ชื่อเธอได้ยังไงน่ะเหรอ
ฉันคือกวนยิน
และกวนยินจัดให้
ชื่อเธอแปลว่า เทพีแห่งความเมตตา
ผมว่าเธอคงชอบประชด
ความพยายามครั้งที่ 088
ผมเรียกไอ้เตี้ยหมาตื่นนี่ว่าคาบูม
ว่าไง ไอ้รูปหล่อ
ไอ้แคระแก่บ้า ทำอะไรของแกวะ
ฉันไม่ชอบคนปากเสีย
ผมตั้งฉายาให้พวกมันหมด
แพม ไอ้หน้ายิ้ม ไอ้แฝดเยอรมัน
ไอ้รอยเบอร์สอง
ที่บังเอิญเป็นไอ้งั่ง ที่หน้าตาเหมือนผมเปี๊ยบ
ความพยายามครั้งที่ 104
บางครั้งผมก็ฆ่าพวกมันได้
แต่ก็ไม่สำคัญ
พวกมันหาผมเจอเสมอ
และยังไงพวกมันก็ฆ่าผมได้
ฉันคือกวนยิน
และกวนยินจัดให้
ไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้ยังไง หรือทำไมผมต้องเจอแต่วันเดิมๆ
ผมไม่เคยมีเวลาหาคำตอบ
ความซวยมันมาเยือน ทันทีที่ผมลืมตา
ความพยายามครั้งที่ 048
เจมม่า
ผู้หญิงคนเดียวที่ผมเคยรัก
และคนเดียวที่มีคำตอบ ที่ผมตามหาอยู่
- ฮัลโหล - ขอสายดอกเตอร์เจมม่า เวลส์
นั่นใคร
ผมเป็นสามี เอ่อ แฟนของเธอ รอย
อ๋อ ผู้กองรอย พัลเวอร์ ผู้โด่งดังจากเดลตาฟอร์ซ
นั่นใครพูด
ผมคือผู้พันไคลฟ์ เวนเทอร์
หัวหน้าของเจมม่า
- จนเมื่อเร็วๆ นี้ - เธออยู่แถวนั้นไหม
ไม่ เสียดายที่เธอไม่อยู่
รู้ไหมว่าเธอจะกลับมาเมื่อไหร่
นั่นเป็นคำถามที่ตอบยากมาก
ผมคงต้องให้พระเจ้ามาตอบเอง
เธอตายแล้ว
อะไรนะ
ผมก็ไม่อยากบอกข่าวร้าย แต่...
คุณเวลส์ลื่นล้มคอหักเมื่อคืน
อุบัติเหตุในห้องทดลองน่ะ
ทำงานดึกคงจะเหนื่อยมาก
ไม่นะ...
ขอถามได้ไหมว่าคุณอยู่ไหน
- หนึ่ง - สอง
ไม่ใช่อุบัติเหตุแน่ๆ
- สาม - สาม
ทำไมเธอถึงตาย ใครฆ่าเธอ
ผมไม่เคยมีชีวิตอยู่นานพอ ที่จะค้นหาคำตอบ
โอเค ถึงไหนแล้วนะ อ๋อใช่ รถบัส
กำลังดำเนินการ
บ้าเอ๊ย
เขาดูมุ่งมั่นมากเลยนะ
ที่รัก เราเจอคาวบอยเข้าแล้ว
ฉันคงต้องเอาจริงแล้วล่ะ
อะไรวะ
ให้ตายสิ
บ้าเอ๊ย
ไม่หรอก พวกมันสมควรโดนแล้ว
บะหมี่ อาหารจีน
- ไง รอย - ไง เจค
ไปตกถังขยะมาหรือไงเนี่ย เกิดอะไรขึ้นกับนาย
ฉันแค่ตื่นมาผิดที่ผิดทาง ฉันสบายดี เจค
มันก็เป็นแบบนี้ตลอด
จัดเหล้าจีนขวดใหญ่นั่นให้หน่อย
เดี๋ยวก่อน เจค จัดมาสองขวดเลย
สองขวด ให้ตายสิ
ได้แล้วครับ
ท่านโอซิสแห่งลิเวอร์
ล้อเล่นน่ะ เป็นไอ้ขี้เหล้าเต็มตัวแล้วสินะ
ใช้ชีวิตวันนี้ให้คุ้มไง เจค
- เพราะพรุ่งนี้ไม่มีอะไรแน่นอน - ใช่เลย เพื่อน
ใช่เลย
อีกเดี๋ยวหมอนี่ได้น็อกแน่
ดื่มแบบนั้นได้ไง
- ทำไมจะไม่ได้ - รู้ไหม
มีผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัย ภายในหลายคน และขอบอก
ฉันคือหนึ่งในนั้น
การก่อการร้ายครั้งต่อไป จะพุ่งเป้ามาที่สุรากลั่นนี่แหละ
ประเทศนี้ มีคนเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง
และเริ่มดื่มสุราอย่างหนัก ประมาณ 38 เปอร์เซ็นต์
การกำจัดคนหมู่มาก...
ไอ้ปากมากนี่ชื่อเดฟ
เดฟเป็นผู้เชี่ยวชาญ ด้านความปลอดภัยที่บริษัทเอกชน
และไม่ว่าผมจะตอบคำถามที่ว่า
ดื่มแบบนั้นได้ไง
เขามักจะใช้คำพูดเดิมๆ
ผมรู้ว่าเขาจะพูดอะไร แบบคำต่อคำ
ผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทันทีที่เดินเข้ามา
ตอน 11:05 น. นักดวลดาบชาวจีนก็เข้ามา
เธอเป็นแชมป์โลก 12 สมัย
ให้ตาย นั่นไต้เฟิง
เธอเป็นหนึ่งในคนที่ดังที่สุด...
นักดาบบู๊ตึ๊งจากจีนเหรอ
- สิบสองครั้ง - แชมป์โลก
- ฉันเคยเล่าให้ฟังหรือยัง - ร้อยครั้งได้
จริงเหรอ จำไม่เห็นได้
- ฉันจำได้ - เปโดร
- เก็บโต๊ะให้อาจารย์เฟิงด้วย - สวัสดีครับ เชิญนั่งครับ
อาจารย์เฟิงคนนี้
คือเหตุผลที่ผมมาที่บาร์นี่ทุกวัน
ถ้าผมมาช้ากว่า 11 โมง เธอจะนั่งที่นั่งสุดท้ายในบาร์
บ้าเอ๊ย เธอเอาแต่จ้องฉัน
- เคยนอนกับผู้หญิงไหม - ว่าไงนะ
เคยนอนกับผู้หญิงไหม
ฉันพยายามจับปลาอยู่ ถ้านายเข้าใจน่ะนะ
ฉันว่านายมีโอกาสที่ไอ้จ้อน จะงอกบนหน้าผากมากกว่า เจค
ประมาณตอนเที่ยง
โอเค ผมรู้สึกแย่นิดหน่อย กับเรื่องที่จะเกิดขึ้น
ผมแค่ชอบเห็นเขาหงายเงิบ ขอโทษที
ผมรู้ว่าผมควรเตือนเขา แต่มันตลกชะมัด
แล้วช่วงนี้ยิ่งไม่มีเรื่องให้ฮาด้วย
นายยื่นขอค่าชดเชยไม่ได้ เปโดร ไม่มีใครเชื่อนายหรอก
เวลา 12:20 น. เดฟขี้โม้ กลับไปทำงานสักที
ภาวนาให้ผู้ก่อการร้ายไม่ตัดสินใจ
วางยาพิษในเหล้าจีนนะ รอย
แต่ก่อนไปยังจะเล่นมุกห่วยแตก
นายทำได้
- เยอะไป - นั่งลง เดฟ
ว่าไงนะ
ฉันมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง
โอเค วันนี้ผมเมามาก หักมุมเรื่องสงครามนิดหน่อย
ผมเริ่มพูดถึงเรื่องที่ผมตาย
เวลาที่ผมดื่มมากไป
นายเคยโดนยิงแสกหน้าไหม เดฟ
ไงนะ
ฉันเคยโดนยิงแสกหน้า
มีเรื่องตลกเกิดขึ้น ก่อนที่ฉันจะตาย
มันเกิดขึ้นสักพักแล้ว
กระสุนจุด 45 เอซีพี
ยิงเข้าตรงนี้ จังๆ
กระสุนพุ่งเข้าปากฉันเต็มๆ
และฉันจำได้ว่าได้ลิ้มรสสเต๊ก
ใช่
รสชาติเหมือนเนื้อริบอายชั้นดี
และมันไม่ใช่แค่นั้น ในเวลาต่อมาฉันฟื้นขึ้นมาอีก
ฉันพูดว่า บ้าเอ๊ย
นั่นมันลิ้นฉัน ที่ถูกย่างด้วยกระสุน
มันคือรสชาติของลิ้นฉันเอง
นายเชื่อไหมล่ะ มันบ้ามาก
นั่นเรื่องจริง เดฟ
สนุกดีนะ เพื่อน
นายเคยคิดจะจ้าง โค้ชช่วยเลิกเหล้าไหม
รับทราบ
ตอน 12:47 น. เป๊ะๆ
เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟัง
ขออีก 15 นาที
ปกติผมจะรู้สึกดีมากๆ
และผมรู้สึกดีสุดๆ ไปเลย
ตราบใดที่ผมมาถึงที่บาร์นี้ได้
ผมจะนั่งดื่มจนพวกมันเจอตัวผม
ผมจะดื่มจนเมาแอ๋
โดยไม่รู้สึกอะไร
เวลา 12:47 น. ผมไม่เคย
ผ่านจุดนี้ไปได้เกินนาทีเลย
ผมปล่อยให้มันเกิดขึ้นทำไมเหรอ
ทำไมจะไม่ล่ะ
เพราะนอกบาร์นี้ ไม่ว่าผมจะหนีไปทางไหน
ไม่ว่าจะฮึดสู้แค่ไหน ผมก็ไม่เคยอยู่ได้เกิน 12:47 น.
พวกมันฆ่าผมได้เสมอ
ไอ้พวกสารเลวที่ผมไม่เคยเจอ
ฆ่าผมด้วยเหตุผล ที่ยังเป็นปริศนา
และเธอตายแล้ว ที่รักของผม
หายไปในชั่วพริบตา ไกลเกินกว่าที่ผมจะไปหา
ติดอยู่ในวังวนแห่งความตาย ของวันที่ไม่มีวันจบสิ้น
ผมรู้ว่าผมเอาแต่ดื่มเหล้าไม่ได้
ไม่ใช่ตอนที่ทุกวันจบลงแบบนี้
ผมต้องมีแผน
ผมต้องให้ใครสักคนชดใช้
พวกมันมีกองทัพ
ผมมีแต่เวลา
เมื่อวาน... มันผ่านมาหลายเดือนแล้ว
เมื่อวาน
เยี่ยม
ค่ะ ดีมาก
ทุกคน ขอเวลาฉันเดี๋ยวได้ไหม
ได้ค่ะ
ให้ตาย คนสวย
ดูคุณสิ
- ไง - ไง
คุณมีอาการแพ้มือถืออีกแล้วเหรอ
เปล่าๆ ผมเพิ่งกลับมา
มือถือโดนตัด แถมยังไม่ได้...
จัดการเรื่องโทรศัพท์บ้าน ก็เลย...
- ก็เลยโดนตัดด้วยเหรอ - ใช่
โชคดีจริงๆ ที่คุณติดต่อผมได้
ใช่ ใช่เลย
ฉันโชคดีมากที่เจอคุณในบาร์
ใต้อพาร์ตเมนต์ของคุณ
โอกาสมันน้อยมาก
แหม ประชดเก่งจริง เป็นไงบ้าง คนแปลกหน้า
ไม่ได้ข่าวคุณมาสักพักแล้ว
- นั่นอะไร - ผมเอาประวัติมาด้วย
แต่เครื่องพิมพ์ที่ผมใช้ หมึกมันใกล้หมด
ตรงคำว่า เดลตาฟอร์ซ เลยอ่านยาก
ผมจะเสียโอกาสไหม
มานี่
คือว่า...
ที่นี่ต้องใส่เครื่องแบบ
- ฉันก็เลย... - อ๋อ เจ๋งมาก เยี่ยม
- ฉันแค่... - คงจะไม่ใช่...
ชุดสีแดงเหมือนยาม ในห้างสรรพสินค้านะ
- เพราะผมใส่ไม่รอดแน่ๆ - สีแดง
เหมือนชุดฉันเหรอ
ไม่ใช่ ไม่เหมือนชุดคุณ เพราะมันคงเซ็กซี่น่าดู
- นั่น... - ไม่ ผมแค่พูดเฉยๆ
- ตามนั้น - ยังไงก็ตาม ผม...
เงินเดือนที่นี่เท่าไร
คุณพอรู้ไหม แล้วมีประกันสุขภาพให้ไหม
เพราะผมเคยรักษามาก่อน เกี่ยวกับเรื่องการต่อสู้น่ะ
ว่าแต่คุณทำอะไรอยู่ ดูเหมือนงานใหญ่นะ
- ทำมาสักพักแล้วใช่ไหม - ก็หวังว่าคงนานพอ
นั่นมันเครื่องอะไรน่ะ
นั่นคือระยะเวลาห้าปีที่อดหลับอดนอน
ง่วนอยู่กับการวิจัยตลอดเวลา
และมันมีความหมายกับฉัน มากกว่าที่คุณจะจินตนาการได้
มันทำอะไรได้
ทำอะไรได้เหรอ
ทำลายกาลอวกาศทั้งหมด
และทำลายทั้งโลกได้ ถ้าใช้มันอย่างผิดๆ
ถามจริง
เดี๋ยวนะ เหมือนเครื่องทำลายโลกเหรอ
งั้นคุณคงเครียดน่าดู
โอ้โฮ ดูโจสิ
ให้ตาย เขาโตขึ้นเยอะเลย เจมม่า
นี่ ผมขอรูปนี้ได้ไหม
ไงนะ
รูปนี้น่ะ คุณมีอีกใบไหม
อ๋อ มี เอาไปได้เลย คุณหนักเท่าไร
ตอนนี้ผมกินอาหารแบบยุคหินอยู่
ก็น่าจะประมาณ 175
ยังดื่มอยู่ไหม
- ใช่ - ใส่ 180 แล้วกัน
ร้อยแปดสิบ
คุณคิดจะบอกเขาบ้างไหม
มันจะมีความหมายกับผมมาก ถ้าเราบอกเขา เจมม่า
แล้วเขาจะได้อะไร
คุณหายไปตั้งแต่เขาเกิด
ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น
เหมือนมันไม่ดี ถ้าผมรู้จักเขาตอนนี้
งานทำให้ผมต้องห่างจากพวกคุณ
- งานเหรอ - ใช่
งานเหรอ
คุณรักชีวิตนั้น
มากกว่าที่จะให้ความรักกับเรา
การถูกยิงมันน่าตื่นเต้นกว่า ผ้าอ้อมและรถมินิแวน
ใช่ๆ และคุณก็หาเรื่องทะเลาะทุกที
ผมก็แค่ไอ้เบื๊อก ที่ไม่อยากอยู่กับพวกคุณใช่ไหม
มันจะสำคัญอะไรอีก รอย
เราต่างก้าวต่อไป เราตัดสินใจไปแล้ว
และยังไงโจก็ชอบคุณ
- เขาชอบผมเหรอ - ใช่
เขาพูดถึงผมว่าไงบ้าง
คุณต้องการอะไร รอย
ผมเสียคุณไป โอเคไหม
ผมรู้ว่าผมทำพัง ผมทำใจได้แล้ว
แต่อย่าให้มันเกิดกับลูกผม
ผมขอแค่นั้น
เขาคือลูกเรา เจมม่า
- ดอกเตอร์เวลส์ - รอเดี๋ยวค่ะ
ขอโทษที เบรตต์
นี่รอย รอย นี่เบรตต์
เบรตต์เป็นหัวหน้ารปภ.ที่ไดนาว
ออฟฟิศคุณอยู่ในเขตหวงห้าม ดอกเตอร์เวลส์
- แบบนี้มันผิดกฎครับ - ฉันแจ้งให้ผู้พันทราบแล้ว
ว่าฉันขอให้แขกเข้ามาได้ หากเห็นว่าเหมาะสม
ผมแค่เอาประวัติมาทิ้งไว้ พี่เบิ้ม ไม่ต้องห่วง
ตอนนี้เรายังไม่รับคนเพิ่ม
- ผู้กองพัลเวอร์... - บอกผู้พันว่าเดี๋ยวฉันไปพบ
ผู้พันรออยู่
งี่เง่าชะมัด
- ไหนคุณบอกว่าหาคนอยู่ - พวกเขาหา เราหา
ฉันหา...
พูดเรื่องอะไรน่ะ
มันเป็นรายละเอียด ด้านความปลอดภัยลับเฉพาะ
เหมือนพวกภารกิจลับน่ะเหรอ
- ยิ่งกว่านั้น - จริงเหรอ
เริ่มงานเมื่อไหร่ดี
เร็วกว่าที่คุณคิด
ฉันอ่านประวัติของเขาแล้ว และมันดูน่าเป็นห่วง
เขาดูไม่เก่งเท่าไร
ไม่มีใครสังเกตเห็นแมลงวัน
จนมันตกลงไป ในซุปอร่อยๆ หรอกเบรตต์
มีบางอย่างที่ฉันไม่ชอบในตัวเขา
เขามีลักษณะแบบนั้น
ลักษณะแบบไหน
เป็นพวกที่เก่งเกินตัว แต่ดูไม่ค่อยกระตือรือร้น
พวกในสนามเด็กเล่นที่ฉันเกลียด
เช็กประวัติเขาในกรม
ถ้าข้อมูลถูกต้อง ตรวจสอบและติดตามดูเขาด้วย
ถ้าเขาสร้างปัญหาอะไร ก็จัดการซะ
แล้วก็ใช้พวกคนนอกจัดการ
อย่าให้ใครสาวมาถึงเราได้
ยิ่งคนนอกเท่าไรยิ่งดี ให้พวกมืออาชีพมารับงาน
โอเค ผมจะออกไปดื่มไวน์หน่อย
- ฉันจัดทรงผมให้นะ - โอ๊ยๆ เจมม่า
เลือดออกเลย
ได้ของขวัญวันเกิดฉันหรือยัง รอย
คุณมาทำอะไรที่นี่ คุณทำตัวแปลกๆ
ได้ของขวัญหรือยัง ฉันส่งไปให้แล้ว
- ไม่รู้สิ ยังไม่ได้ดูเลย - ไปดูซะ
ฉันส่งไปหลายวันแล้ว
ได้ ผมจะกลับไปดู
ดอกเตอร์เวลส์ มาพบผมสักครู่ได้ไหม
- คงต้องไปโรงพยาบาลก่อน - เดี๋ยวฉันไปค่ะ ผู้พัน
- คุณทำผมเลือดออก - ฟังฉันให้ดี รอย
โอเค ฉันรู้ว่าเราไม่ค่อยได้เจอกัน
และฉันรู้ว่าเราเดินกันคนละทาง
- ผมรู้ แต่... - มันสำคัญมากคุณต้องฟัง
- แค่ฟัง - โอเค พูดเลย
- พูดเลยๆ - โอเค
ฉันลืมไปแล้วว่ามันยากแค่ไหน
โอเค เอาล่ะ
ฉันเห็นคุณในตัวโจ ฉันเห็น
ความมุ่งมั่น ความตั้งใจให้สำเร็จ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เขามีคุณสมบัติที่ดีที่สุดของคุณ แต่ก็ได้ความเห็นแก่ตัวมาด้วย
และความสามารถ ในการหายตัวไปเมื่อเขาพอใจ
นึกว่าเราจะดีขึ้นแล้วเชียว
และหนีจากความรับผิดชอบ
โอเค คุณต้องการอะไรจากผม บอกมาเลย แค่บอกมา
ฉันต้องการคนที่ฉันตกหลุมรัก เมื่อนานมาแล้ว
คนที่มอบลูกชายให้ฉัน
คนที่เคยแข็งแกร่งและมั่นใจ
ไม่ใช่รอยที่ออกไปเที่ยวทุกคืน
เมาหัวราน้ำ และนอนกับสาวไปทั่ว
จำชื่อนี้ไว้ โอไซริส
- โอไซริส - โอเค
ดูสิ กาสะลองกับซ้องปีบ
รู้ไหมว่ากินแป้งมากไปไม่ดี
- ดอกเตอร์เวลส์ สบายดีไหม - ค่ะ
- เหม็นควันซิการ์หรือเปล่า - ไม่ค่ะ ไม่เลย
กระสวยล่ะ
เราเจอปัญหา ทำให้ล่าช้านิดหน่อยค่ะ
นิดหน่อยยังไง
อย่างมากก็หนึ่งหรือสองสัปดาห์
เพราะอะไร
การวิจัยและพัฒนาไม่ใช่วิทยาศาสตร์
นั่นแหละสิ่งที่เราต้องการ วิทยาศาสตร์ที่แท้จริง
แล้วก็เพื่อนของคุณ ผู้กองพัลเวอร์
ค่ะ เขาเอาประวัติมาทิ้งไว้
เขาทำแบบนั้นทำไม
ฉันอาจเคยบอกเขาว่า มีทหารทำงาน
- ที่ห้องทดลองนี้ - แล้วคุณทำแบบนั้นทำไม
ระเบียบความปลอดภัยของที่นี่
ไม่ใช่เรื่องที่ควรเอาไปพูดบนเตียง
ฉันรับรองได้ว่าไม่ใช่แบบนั้นค่ะ
รอยกับฉันไม่ได้...
คุณเป็นแม่ของลูกเขาใช่ไหม
เชิญนั่งก่อน ทำตัวตามสบาย
ผมไม่อยากให้มัน ดูเหมือนการสอบสวน
ผมไม่ชอบฟังเรื่องยาวๆ
ผมเป็นคนชอบคุยสรุปสั้นๆ
ยิ่งสั้นยิ่งดี แต่ว่า...
ผมมีเรื่องหนึ่ง ที่ผมเล่าซ้ำแล้วซ้ำอีก
และมันเป็นเรื่องที่ผม อยากเล่าให้คุณฟังตอนนี้
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
เผอิญฉันชอบเรื่องยาวๆ ค่ะ
ดีเลย งั้นเราก็โชคดีทั้งคู่
ที่พม่า ปี 1979
ผมเคยทำงานสกปรกให้ซีไอเอ
ลักลอบขนฝิ่นเข้าประเทศ เพื่อสนับสนุน
รัฐประหารนองเลือด
เพื่อให้เรามีอำนาจในอีกสิบปีต่อมา
ที่จริงเรื่องนี้ไม่ใช่ความลับหรอก
แต่ยังไงไม่รู้ ผมพบว่าตัวเอง
อยู่กลางป่านอกเมืองย่างกุ้ง
ซุ่มยิงทหารจากกองทัพ ปลดปล่อยแห่งชาติกะเหรี่ยง
การยิงต่อสู้กันตลอดสามวัน ทำให้คนในทีมผมตายหมด
ผมในตอนนั้น
กำลังถูกกลุ่มกบฏ ถือมีดพร้าบุกเข้ามา
พวกทัศนคติแย่ แต่สุขอนามัยแย่ยิ่งกว่า
ตัวผมมีแค่ปืนยาว ที่ติดกล้องส่องทางไกล
และอดนอนมา 36 ชั่วโมง ซึ่งไม่มีทางเอาชนะได้แน่ๆ
แล้วผมก็ได้ยินเสียง
เสียงร้องแหลมๆ
เหมือนหวูดรถไฟไอน้ำ
หมูป่า
น่ากลัวจนฉี่แทบราด
แค่เสียงก็ทำให้พวกกบฏ แตกกระเจิง
ไม่มีใครกล้าสู้กับเขี้ยวของมัน
แต่ไอ้หมูบ้านี่ มันได้กลิ่นผม
และพุ่งตรงมาหาผมทันที
ผมยอมยิงคนสิบคน ดีกว่าฆ่าสัตว์ตัวเดียว
แต่ก่อนที่ผมจะต้องเจอ
กับเหตุการณ์ที่ไม่ฆ่ามัน เราก็ตาย มีงูหลามพม่ายาว 18 ฟุต
เลื้อยลงมาจากต้นไทร
แล้วรัดเจ้าหมูนี่ เหมือนแฮมวันคริสต์มาส
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ผมมองดูด้วยความสงสัย
ขณะที่งูค่อยๆ รัด และกลืนหมูตัวนี้ลงไป
มันเงียบอย่างน่าแปลก จนผมได้ยินทุกอย่าง
เสียงกระดูกหมูป่าหัก เสียงหายใจหอบ
ขณะที่ปอดมันยุบ
เสียงมันเหมือนงูกำลังหัวเราะ
และนั่น...
คือการกระทำที่น่ากลัวที่สุด ที่ผมเคยเห็น
แต่สิ่งที่ประทับใจผมที่สุด
แม้แต่ตอนที่งูหลามอ้าปาก กว้างสองฟุตเพื่อเขมือบเหยื่อ
คือความใจเย็น และการคำนวณในดวงตาของมัน
และหลังจากนั้น...
ตอนที่มันเขมือบเหยื่อไปกลางลำตัว
จนขยายเป็นรูปร่างของหมูป่า
ตอนนั้นผมเห็นไข่เป็นโหล
ไข่งูหลาม
หมูป่ากำลังจะเหยียบรังของมัน
สรุปว่าความรุนแรง ที่ผมรู้สึกในตอนแรก
ที่จริงเป็นการกระทำเพราะรัก
ที่งูฆ่าหมูป่านั่น ไม่ได้มีเจตนาร้าย
แต่ทำเพราะจำเป็น
เพื่อป้องกันไม่ให้อนาคตถูกทำลาย
ฉันชอบเรื่องนี้นะคะ
ผมก็ชอบเล่าเรื่องนี้ ผมคิดว่ามันเหมาะพอดี
- ยังไงเหรอ - ห้ามมีคนมาที่ห้องทดลองอีก
ห้ามทั้งแฟนเก่า กิ๊กเก่า หรือใครก็ตามในอดีต
ถ้างานนี้เกิดความล่าช้า
ผมต้องการรู้โดยด่วน ได้ไหม
ได้ค่ะ
ขอบคุณดอกเตอร์ วิเศษมาก
เดินระวังด้วย
- เอาอีกแก้วไหม - เอ่อ อีกแก้ว อะไร
คุณน่ารักจัง
แล้วนี่...
พวกคุณรู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว
- เพิ่งเจอกันวันนี้เอง - ใช่
- เขาเป็นเพื่อนรักคนใหม่ฉัน - ใช่แล้ว
- อลิซเป็นทันตานามัย - ซึ่งแปลกมากเพราะ...
ฉันเกลียดฟันสุดๆ
แค่เนื้อสัมผัสก็ทำขนลุกแล้ว
งั้นอาชีพหมอฟันก็น่าจะ...
เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันควรทำใช่ไหม
ใช่ ฉันรู้ๆ แต่คุณก็รู้
ฉันชอบความท้าทาย
ฉันชอบผลักตัวเอง ออกจากพื้นที่ปลอดภัย
นั่นแหละทางเดียวที่จะโตเป็นผู้ใหญ่
จริงที่สุด
น่ารักจัง เขาน่ารักเนอะ
พวกคุณรู้จักกันมานานแค่ไหนแล้ว
กับเกเบรียลเหรอ ตั้งแต่ผมมาดื่มที่บาร์นี่
- ตั้งแต่คุณกลับจากต่างประเทศ - อันตรายสินะ เล่าเลย
สาวๆ มันแทบไม่มีอะไรให้เล่าเลย
งั้นก็เล่าเท่าที่มีสิ
แต่คุณรอได้ไหม เพราะว่า...
ฉันปวดฉี่ เดี๋ยวมานะ
เดี๋ยวฉันมา
คุณควรพาเธอกลับบ้าน รอย
คุณควรพาเธอกลับบ้าน
คุณต้องถามสิว่า
คุณจะกลับด้วยกันไหมล่ะ เกเบรียล
และฉันจะตอบว่า
เอาไว้วันหลังนะ
คุณเริ่มใจอ่อนแล้วสิ
แต่คืนนั้นจะไม่มีวันมาถึงหรอก
เราสนุกกัน รอย แต่...
- เราไม่เคยรักกัน - อ๋อ ความรัก
- ไม่ - ทำไมล่ะ
- ทำไมเหรอ - ใช่
เพราะคุณยังคงรัก
คนอื่นอยู่
มองตาก็รู้
ความเศร้าที่ฉันเห็นอยู่ในนั้น
มีผู้หญิงที่คุณโหยหา แต่...
เธอไม่ใช่ฉัน
แล้วก็ไม่ใช่
หมอฟันผู้น่ารักด้วย
บาร์ค่ะ ฮัลโหล
ได้ค่ะ
- ของคุณ - ใครจะอยากโทรหาผม
ไม่รู้สิ
- ฮัลโหล - รอย ได้ยินฉันไหม
เจมม่าเหรอ อะไร
คุณยังอยู่ที่ห้องทดลองเหรอ นี่มันจะตีสามแล้วนะ
เจมม่า... เป็นอะไรไหม
- คุณโอเคไหม - ค่ะ ฉันสบายดี แต่...
- เกิดอะไรขึ้น ฟังนะ... - นี่ ฟังฉันนะ
ฉันอาจจะต้องทำเรื่อง ที่ร้ายแรงมาก
ถ้าเกิดอะไรขึ้น สัญญานะว่าจะทำสิ่งที่คุณทำ...
ผมไม่ได้ยินคุณเลย
- เจมม่า - ฉันต้องให้คุณช่วย
เดี๋ยวก่อนๆ เกิดอะไรขึ้น คุณโอเคไหม
ฉันอธิบายตอนนี้ไม่ได้ แต่พูดไปคุณก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
นี่ สัญญาณขาดไปแล้ว
เจมม่า โทรกลับมาด้วยนะ
- ใครโทรมา - แฟนเก่าผม และเธอ...
เสียงเธอดูเหมือนจะมีเรื่อง
ดูเหมือนว่าดอกเตอร์ที่รักของเรา จะแหกคอก
ไปจับเธอมา
ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า
ว่าไง
เรากำลังพูดถึงสาวที่ฮ็อตที่สุดในโลก
แล้วชื่อคุณก็โผล่ขึ้นมา
ผมควรจะโทรกลับไปหาเจมม่า
แต่ตอนที่ผมเมาและมีอารมณ์ ผมไม่สนอะไรทั้งนั้น
ผมไม่รู้ว่ามันสำคัญแค่ไหน
ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย ที่ผมจะได้ยินเสียงเธอ
บางอย่างเราก็แก้ไขมันไม่ได้
และบางอย่างก็ถูกบังคับให้ทำ ครั้งแล้วครั้งเล่า
ความพยายามครั้งที่ 141
ผมรู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้ มันโยงกลับไปหาเธอ
ผมแค่ไม่รู้ว่า 'ทั้งหมดนี้' คืออะไร
ได้ของขวัญวันเกิดฉันหรือยัง รอย
ได้ของขวัญหรือยัง
ไม่รู้สิ ยังไม่ได้ดูเลย
ไปดูซะ ฉันส่งไปหลายวันแล้ว
จำชื่อนี้ไว้
โอไซริส
สุขสันต์วันเกิด รอย
ขอให้คุณใช้ชีวิตต่อไป และจำไว้เสมอ
เวลาไม่เคยรอใคร
รักนะ จุ๊บ... บ้าเอ๊ย
มาเริ่มกันใหม่
ความพยายามครั้งที่ 142
- ผมโดนปล้นรถ - ผมโดนปล้นรถ
บ้าเอ๊ย
เร็วเข้าๆ ตายสักที
พวก ตายได้แล้ว ให้ตายสิ
เขาขวางทางฉัน
กว่าจะตายได้
ความพยายามครั้งที่ 143
ผมโดนปล้นรถ
อย่าอ่านไปขับไปสิ ไอ้โง่
ทำไมผมไม่เคยเห็นมันเนี่ย
โธ่เว้ย ขับเลยร้านอาหารจีนซะแล้ว
ครั้งก่อนที่ผมไปทางอื่น มันจบไม่สวยเลย
ความพยายามครั้งที่ 051
ผมเรียกหมอนี่ว่าไอ้หน้ายิ้ม ด้วยเหตุผลที่เห็นๆ กันอยู่
อย่างน้อยยิงแบบนี้ ก็ตรงไปตรงมาดี
เยี่ยม เจอนี่หน่อย
ใครมันคิดอะไรแบบนี้เนี่ย
เจอนี่ซะ
ความพยายามครั้งที่ 144
กำลังดำเนินการ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมเอาแต่วิ่งหนี
ตอนนี้ผมได้เบาะแสแรกมาแล้ว
ว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้นกับผม
ที่ต้องการตอนนี้คือหยุดยิง
แล้วก็หาที่เงียบๆ อ่านมันให้จบ
ตำนานแห่งไอเซทและโอไซริส
โอไซริสและไอเซท เป็นสามีภรรยาที่อุทิศตน บลาๆ
เธอเป็นมหาปุโรหิตแห่งอียิปต์ เป็นแม่ และภรรยาตัวอย่าง
ผู้พิทักษ์แห่งความตาย
เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์
เพื่อใช้เดินทางไปยัง โลกหลังความตายและโลกหน้า
โอไซริสถูกแยกชิ้นส่วน ออกเป็น 14 ส่วน
กระจัดกระจายไปทั่วอียิปต์ ด้วยฝีมือของศัตรู
นี่มันของขวัญวันเกิดแบบไหนวะ
สุขสันต์วันเกิด รอย
ขอให้คุณใช้ชีวิตต่อไป และจำไว้เสมอ
เวลาไม่เคยรอใคร
โจ
เขาทำบ้าอะไรน่ะ
บ้าเอ๊ย
เขาไม่รู้ว่าแม่ตายแล้ว และเขาเหลือตัวคนเดียว
และผมเป็นครอบครัวเดียว ที่เขาเหลืออยู่
- เป็นไงบ้าง เพื่อน - ค่าเล่นโบรแฮมสิบดอลลาร์
รอบละห้าดอลลาร์ แพ้สองครั้งตกรอบ
แล้ว...
มีอะไรให้เล่นบ้าง
มีแข่งอีสปอร์ตแบบป็อปอัป
มันคืออะไร
การแข่งเล่นวิดีโอเกม
ส่วนใหญ่เราแข่งเกมเก่า แนวตะลุยด้านข้างยุค 80
ดับเบิลดราก้อน อัลเทอร์ดบีสต์ สตรีทไฟเตอร์
มีแต่เกมเด็ดๆ อุทิศให้ยุคทองของวิดีโอเกม
แอนะล็อกอย่างเดียว
แปดบิตคือที่สุด
- คุณอายุเท่าไร - สี่สิบเอ็ดแล้ว เริ่มแก่
- 41 เหรอ - ใช่
- มีลูกชายอยู่ในนี้ด้วยหรือยังไง - ผมเลือกที่จะไม่มีลูกน่ะพี่ชาย
ใครเลือกกันแน่
ไม่ต้องทอน
คุณชนะ
โจ ว่าไง
ไง เพื่อน
รอย ว่าไงครับ
ดูนายสิ สูงขึ้นเยอะเลย
ครั้งก่อนที่เจอกัน นายสูงแค่นี้เอง
- ไม่ยักรู้ว่าคุณเป็นเกมเมอร์ - อ๋อ ฉันไม่ใช่เกมเมอร์หรอก
แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่
ฉันก็ว่าจะถามคำถามเดียวกัน
วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ
ผมโดดมา
ไม่เอาน่า เพื่อน นายทำได้ดีกว่านี้นะ
ผมไม่มาไม่ได้
นี่เป็นวิดีโอเกมเก่าผมชอบมาก
และแม่ต้องโกรธมากแน่ๆ ถ้ารู้ว่าผมอยู่ที่นี่
แม่ต้องโกรธมากแน่ๆ
เอางี้ ฉันจะไม่ปากโป้ง ถ้านายบอกอะไรฉันหน่อย
โอเค
นายซื้ออะไรจากเด็กคนนั้น คนที่โตกว่าน่ะ
ไม่ได้ซื้ออะไรเลย
โจ ฉันเห็นนาย
การ์ดเกมอาร์พีจี ผมแลกกับเขามา
เอาไว้เล่นเป็นนักฆ่า กับทหารรับจ้างประมาณนั้น
- มันเจ๋งมาก - ฉันก็ว่างั้น
- นี่เหรอของที่ได้มา - อือ
คิดว่าผมซื้อยาหรืออะไรเหรอ
หรืออะไรสักอย่าง
ผมเพิ่งอายุ 11 ขวบ ผมทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้
ห้ามทำแบบนั้นเด็ดขาดเพื่อน โอเคไหม
- ว่าไง - ครับ
ไปกินข้าวเที่ยงกัน แล้วค่อยกลับมา
ฉันอยากคุยด้วย ตกลงนะ
- หน้าจอเสียแล้วด้วย - ก็แค่ของห่วยๆ มาเถอะ
- หิวไหมพวก - ครับ
เหรอ
ชอบกินอะไร
- พิซซ่า - พิซซ่าเหรอ
- อือ - งั้นไปกินพิซซ่ากัน แล้วซูชิล่ะ
- ผมไม่ชอบซูชิ - ไม่ชอบเหรอ
- ไม่ - ทำไมล่ะ
- เฮ้ย อะไรเนี่ย - เพราะมันคือซูชิ
อ๋อ ก็เข้าใจได้นะ
ผมต้องบอกเขาตอนนี้
บอกว่าแม่ของเขาตายแล้ว บอกเขาว่า...
เขาจะไม่ได้เจอแม่อีก
- บอกเขาว่า... - แม่บอกว่าคุณเจ๋งมาก
เจ๋งมากเหรอ
- แม่ว่างั้นเหรอ - แม่ไม่ได้ใช้คำนั้นหรอก
แต่แม่บอกว่าคุณเป็น...
หน่วยซีลหรืออะไรสักอย่าง เหมือนทหาร
- แม่นายพูดถึงฉันเหรอ - ใช่ แม่พูดถึงคุณบ่อยมาก
บ่อยเหรอ
นี่ คุณเหมือนผู้ชาย ในเรื่อง สู้ไม่รู้จักตาย หรือเปล่า
คนที่มีทักษะพิเศษน่ะ
- เลียม นีสันน่ะเหรอ - ใช่
เปล่า เขาแกร่งแบบปลอมๆ แต่ฉันน่ะของจริง
- จริงเหรอ - ไม่ได้ล้อเล่นนะ นี่ของจริง
สุดยอดเลย
นี่ โจ
ฉันมีเรื่องจะบอกนาย
แต่มันไม่ค่อยน่าฟังเท่าไร โอเคไหม
ฉันไม่รู้จะพูดยังไงดี
12:50 น.
เกินมาสามนาทีจากที่ผมเคยรอด
ได้ยังไง
ในนั้นมีแต่โลหะ
แล้วผมก็ลงไปใต้ดิน
พวกมันสะกดรอยฉัน
คุณจะบอกอะไรผมเหรอ รอย
โจ...
พ่อเป็นพ่อของลูก
ในความกลัวทั้งหมดนั้น
ผมเห็นความรักที่ลูก มีต่อผมเพียงเสี้ยววินาที
และมันสวยงามมาก
ได้โปรด
ขอให้การตายครั้งนี้ เป็นครั้งสุดท้าย
ไอ้สารเลว
- แกตามรอยฉันได้ยังไง - ไปตายซะ
ไปตายเหรอ เครื่องติดตามอยู่ไหน
- ในก้นแกไง - ปากดีนักนะ
- ไปตายซะ - โอเค ไปตายซะ
ว่าไง เพื่อน
โอเค ปวดหนักก็ต้องรีบเอาออก
เครื่องติดตามอยู่ไหน
ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่นี่ อยู่ไหนวะ
บ้าเอ๊ย
เปโดร อยากมาช่วยหาไหม
แล้วฉันก็พูดว่า ฉันจะไปหา ผู้เชี่ยวชาญด้านต่อต้านข่าวกรอง
และยกให้นายเป็น ผู้เชี่ยวชาญด้านการสอดแนม
นายน่าจะได้เห็นสีหน้าเขา
นายมันบ้า
เดฟ
- ไง รอย - ไง
- ขอโทษที่ขัดจังหวะ - ไม่ ไม่เลย
ฉันเพิ่งบอกเจคเรื่องไอ้ปากมาก...
เยี่ยม ดี เดฟ นายพอจะรู้เรื่องเครื่องติดตามไหม
ไม่ใช่พอจะรู้ เกี่ยวกับของพวกนั้น รอย
ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับของพวกนั้นเลย
เอาแบบไหนล่ะ เครื่องติดตามแบบดั้งเดิมหรือ...
แบบที่ติดบนตัวคน
ติดภายนอกหรือฝังภายในล่ะ
แบบไหนดีกว่า
ถ้าไม่อยากให้คนคนนั้นรู้ ว่าถูกติดตามอยู่
แบบฝังภายในใช้งานได้ดีกว่า
ถ้าติดภายนอก ก็แค่ติดอยู่กับเสื้อผ้า
เดฟ นายจะฝังมันไว้ที่ไหน ถ้าเป็นนาย
คนส่วนใหญ่คิดว่าใต้ผิวหนัง
- ใต้ผิวหนังมัน... - โอเค เดฟ นายจะฝังมันที่ไหน
- ถ้าเป็นฉันน่ะเหรอ - ใช่ ถ้าเป็นนาย
ที่พิเศษของเดฟ
หน้าโง่ๆ นั่นหมายความว่าไง
ใช่ๆ
ฟันนายไง รอย ฟันนาย
โดยเฉพาะฟันกราม
ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย
ใส่หน้ากากแล้วหล่อมากเลย
ไม่มีอะไรต้องห่วง
แค่หายใจลึกๆ
เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว
แถมปากคนเรา ก็เป็นตัวส่งสัญญาณโดยธรรมชาติด้วย
- เดฟ - ว่าไง
ถ้านายได้ดูฟันซี่นั้น
นายจะรู้ไหมว่ามีเครื่องติดตาม อยู่ในนั้นหรือเปล่า
ไม่ใช่ตอนที่มันอยู่ในปากใครสักคน
ถ้าถอนฟันออกมา ฉันอาจตรวจสอบให้ได้
เจค ขอเหล้าจีนขวดใหญ่ กับคีมอันหนึ่ง
ไม่นะ ไม่ ให้ตายสิ
- ไม่ต้องห่วง เดฟ เดี๋ยวก็งอกใหม่ - ไม่นะ ไม่
นายเสียสติไปแล้วหรือไง ไม่ ไม่ใช่แล้ว นายต้องไปหาหมอ
- ไม่ใช่ทำแบบนี้ - คิดว่าไง
- ไม่มี - แน่ใจนะ
- แน่ใจสิ - กี่โมงแล้ว
- บ้าเอ๊ย 12:45 น. - บ้าเอ๊ย เหลือสองนาที
เลิกถอนฟันออกจากปากได้แล้ว
บ้าไปแล้วเหรอ
จะบ้าตาย
ไม่นะ ไม่ พระเจ้า
รู้งี้อยู่บ้านดีกว่า
- ดูสิ ดู - ไม่
- พระเจ้า - อะไร
ใช่ ซี่นี้แหละ
ฟันซี่นี้มีความผิดปกติ
- จริงเหรอ - ใช่ พระเจ้า
ฉันต้องขอดูข้างใน
- รอย - ว่าไง
- ค่อยๆ นะ - ได้
โอเคไหม
ระวังนะ
ไม่ๆ นั่นไม่เรียกระวังแล้ว
- ไอ้สารเลวนี่... - พระเจ้า
- รอย - ว่าไง
มีคนจ่ายเงินก้อนโต เพื่อติดตามตัวนาย
- จริงเหรอ - ใช่ จ่ายเยอะมาก ฉันไม่เคย...
แล้วเจอกัน เดฟ
ความพยายามครั้งที่ 145
ฝืมือใคร
- ใครเอาเครื่องติดตามใส่ปากฉัน - ปล่อยฉัน
- ฝืมือใคร - ผู้ชายที่ชื่อเบรตต์
- โอเค - ไอ้อ้วนหัวล้าน
หนัก 400 ปอนด์ ย้อมเคราดำ หัวหน้ารปภ.สารเลวของไดนาว
เบรตต์
ผมจะเจาะรูเบ้อเร่อที่หน้าอกมัน
- ว่าไง - เจค
ขอเหล้าจีนขวดใหญ่ กับคีมอันหนึ่ง เดี๋ยวนี้
จนถึงวันนี้ ผมตายไปแล้ว 144 ครั้ง
แต่ว่าวันนี้
ผมจะได้ทำอะไรกับมันสักที
วางมันลง
- อะไร ฟันนี่เหรอ - ไม่ ไม่ใช่ฟัน
เรื่องอะไรจะวางปืน
ถ้าไม่วางก็ตายซะ
นี่ปืนวอลเทอร์ พีพีเค สั่งทำพิเศษ
ฉันประมูลมาเกือบครึ่งล้านดอลลาร์
เธอซื้อปืนพกราคา ครึ่งล้านดอลลาร์เหรอ
และให้ช่างทำปืนส่วนตัว
เพิ่มชุดเก็บเสียงสปีลแวฟเฟน เอสดี 22 รุ่นเก่า
ซึ่งมีแค่หกกระบอกในโลก
ต้องจ่ายเพิ่มอีก 250,000 ดอลลาร์
- งั้นก็ 750,000 เหรียญ - ถูกต้อง
เพื่ออะไร แพม ทำแบบนั้นทำไม
แพม เหรอ
ฉันไม่รู้จักชื่อเธอ ก็เลยเรียกว่าแพม
- เราเคยเจอกันเหรอ - เจอหลายครั้งแล้ว แบบผ่านๆ
ขอดูหน่อย
ช้าๆ
จับตัวโกร่งไกปืนไว้
ช่วยจับเบาๆ มือด้วยล่ะ
ได้โปรด
จะจับแบบนุ่มนวลที่สุด
- เอเอชเหรอ - อดอล์ฟ
ฮิตเลอร์
ว่าไงนะ
ของขวัญส่วนตัวจากคาร์ล วอลเทอร์
ฮิตเลอร์เก็บไว้ในโต๊ะทำงานที่มิวนิก
นี่เธอเอาปืนของฮิตเลอร์ ฆ่าฉันมาตลอดเหรอ
มันถูกทหารอเมริกัน ขโมยไปในปี 1945...
พระเจ้า เธอบ้าหรือไง
ตัดภาพมาที่ปัจจุบัน
- ไม่มีอะไรแย่ไปกว่านี้แล้ว - ฉันต้องจ่าย...
- ไปเยอะมากๆ - และมัน...
- ใครส่งเธอมา - นายไม่อยากรู้เหรอ
- ใบ้ให้หน่อย - ไม่มีทาง
- จะฆ่าฉันเลยหรือเปล่า - ไม่ แพม
ฉันจะยิงเธอ
นั่นสำหรับชาวยิว
นั่นก็ด้วย
โดนซะบ้างเป็นไง
มานี่ไอ้หนู เจอซะบ้าง
เจมม่าจงใจให้ผมมาที่นี่ ผมไม่รู้ว่ายังไง และทำไม
ต้องมีเหตุผลที่ดีแน่ๆ ให้ตาย มันต้องเยี่ยมแน่ๆ
ดูสิ แกทำมือถือหาย ไอ้เตี้ย
แต่เธอตายไปแล้ว
ผมย้อนกลับไปช่วยเธอไม่ได้
- เบรตต์ - เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญแล้ว
เหลือเรื่องเดียวที่ต้องจัดการ
แก้แค้น
เริ่มจะสนุกแล้ว
- กำจัดเป้าหมายได้หรือยัง - เป้าหมายเหรอ มีหลายคนนะ
- มาร์แชล - ไง เบรตต์
ไม่ต้องถามว่านี่ใคร เพราะแกรู้อยู่แล้วว่าใคร
- มาร์แชลอยู่ไหน - ใคร มือระเบิดน่ะเหรอ
คนที่ฉันเรียกว่า คาบูม นั่นเหรอ
มันกำลังกินบาร์บีคิว ที่งานเลี้ยงบริษัทอยู่
เราขาดสมาชิกแค่สองคน
แกกับไอ้ตัวการออกคำสั่ง
แกคิดว่ามีคนใหญ่กว่าฉันสินะ
แกมันก็แค่หมาเชื่องๆ เพราะงั้นต้องมีคนจูง
ฉันอยากรู้ว่าใครบงการ
ฉันต้องการตัวคนที่ฆ่าเจมม่า
ฉันว่าน่าจะเป็นเวนเทอร์
แกรู้ว่าเราอยู่ที่ไหน ไอ้ขี้เก๊ก
เออ และฉันรู้วิธีไปที่นั่น
อีกเดี๋ยวเจอกัน ไอ้สารเลว
เดาว่าบิ๊กบอสคงมีวิวหลักล้าน
แต่ผมเบื่อจะพรางตัว
หลบๆ ซ่อนๆ อยู่ 'เบื้องหลัง' จะตายแล้ว
มาจัดวิธีเดิมๆ ลุยทางประตูหน้ากันไปเลย
แผนดีนี่หว่า
ผมจะควักลูกตามันออกมา
ความพยายามครั้งที่ 146
หยุดก่อนๆ
ถอยก่อน หมอบลง
ฉันทำแบบนี้ได้ทั้งวัน ไอ้เลว
ความพยายามครั้งที่ 147
ไง รอยหมายเลขสอง
ลาก่อน รอยหมายเลขสอง
เชิญครับ
ครับ เชิญเลย
รอยหมายเลขสองไม่มีอาวุธ และผมมั่นใจ
ผมเอาอาวุธผ่านพวกนี้ไปไม่ได้แน่
คุณครับ
อ๋อ ใช่ โทษที บัตรผ่าน
นี่ไงบัตรผ่าน
ปฏิเสธการเข้าถึง
มัน...
คงเป็นเพราะผม คือ...
ความพยายามครั้งที่ 148
- คุณครับ - ปฏิเสธการเข้าถึง
ไม่ใช่อีกแล้ว
ไง รอย
ผมเล่นบทพระเอก 'สองสิงห์ชาติไอ้เสือ' ดีไหม
ไม่ล่ะ
อย่าได้ยอมแพ้
แปลกชะมัด
ความพยายามครั้งที่ 149
ไอ้สารเลวเอ๊ย
บ้าจริง
ความพยายามครั้งที่ 150
ว่าไง สุดหล่อ
เธอตัดหัวฉันมาเป็นสิบๆ ครั้ง
ดูเหมือนจะมีคนเป็นจอมจุ้นจ้านนะ
เอาดาบมาทำไมไม่ทราบ
ฉันก็จะเอามาเชือดนายไง
จำไอ้บ้าในเรื่อง อินเดียนาโจนส์ ได้ไหม
ที่มันแกว่งดาบไปมา แล้วคิดว่าตัวเองเจ๋งน่ะ
อินดี้ยิงมัน เพราะเขาเหนื่อยและเหลืออด
หมดความอดทนกับเรื่องไร้สาระ
- จำได้ไหม - เออ
บ้าเอ๊ย
บางอย่างที่คุณอาจจะไม่รู้ เกี่ยวกับการถูกฆ่าด้วยดาบ
ไม่นับความพยายามครั้งที่ 15
ถูกฆ่าด้วยดาบ เจ็บกว่าถูกยิงเยอะ
อีกข้อเท็จจริงเรื่องดาบ ที่ไม่ค่อยมีใครรู้
ตอนดึงดาบออกมันเจ็บสุดๆ
เกร็ดความรู้นะ แฮร์ริสัน ฟอร์ดท้องไม่ดี
เขาถึงได้ยิงหมอนั่น
ความพยายามครั้งที่ 151
ฉันคือกวนยิน
และกวนยินจัดให้
ความพยายามครั้งที่ 152
ฉันคือกวนยิน
และกวนยินจัดให้
ความพยายามครั้งที่ 153
ฉันคือกวนยิน
และกวนยินจัดให้
ความพยายามครั้งที่ 156
ฉันคือกวนยิน และฉันจัดให้
นี่ยังไม่ใช่ช่วงที่แย่ที่สุด
นี่ต่างหาก
ไอ้เวนเทอร์
คนที่ฆ่าเจมม่า
ไอ้เลวคนเดียว กับที่สั่งฆ่าผม 150 ครั้ง
ผู้กอง เป็นความประทับใจแรกที่น่าทึ่งมาก
การที่แกสามารถผ่านสุดยอดฝีมือ
และนักฆ่าฝีมือฉกาจมาได้ เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก
แกควรพอใจกับความพยายาม ที่ผ่านมาโดยไม่สนผลลัพธ์นะ
ในฐานะคนที่เจ็บ มาจากสงครามเหมือนกัน
ฉันหวังว่าความพ่ายแพ้ครั้งนี้
จะมีสิ่งปลอบใจอยู่บ้าง
หมอนี่คงท่องบทบ้านั่นมาแน่ๆ
เพราะสิ่งที่มันพล่ามมา
มันเหมือนกันทุกครั้งเลย
คนที่ฉันเฝ้าดูตอนตาย หรือคนที่ใกล้ตาย ในจำนวนมาก...
ฉันเห็นสิ่งที่เหมือนกัน
มันอยู่ในสายตา
สายตาพวกเขาเหมือนกันไม่มีผิด
สำนึกผิด เสียใจ
ฉันทำอะไรได้บ้าง
อะไรที่ฉันไม่ได้ทำ
ความอัดอั้นพรั่งพรูออกมา เหมือนกันกับพวกเรา
แต่ถ้าเราสร้างโลกทั้งใบใหม่
และลบความผิดพลาดได้ล่ะ
ถ้าพลังแก้ไขประวัติศาสตร์ มันมีจริงล่ะ
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เพิร์ลฮาร์เบอร์
เดี๋ยวก่อนนะ ผมยังไม่เคยผ่านจุดนี้มาก่อน
- นี่มันของใหม่ - แกจะไว้ใจ
มอบเครื่องมือทรงพลัง อย่างกระสวยโอไซริสให้กับใคร
ฉันได้คำตอบแล้ว ผู้กอง
ฉันไง
ชายผู้ถูกกดขี่ จากความทุกข์ยากของมนุษย์
ชายผู้เข้าใจ ความน่ากลัวของสงคราม
ใครจะเหมาะดูแล และใช้เครื่องมือที่ว่าไปกว่านี้ล่ะ
ใช่แล้ว
เสียใจด้วยเรื่องดอกเตอร์เวลส์
อุดมการณ์บกพร่องๆ ของเธอ พาเรามาได้ไกลเท่าที่เธอทำได้แล้ว
เธอเป็นคนดีนะ
เลือดบนมือแก
คือสิ่งที่แกต้องการตอนมาที่นี่ ผู้กอง
และแกจะได้เลือดนั่นไป
แต่ไม่ใช่ของฉัน
คมจริงๆ ไม่มีเลือดติดดาบเลย
- คาตานะเหรอ - คาตานะเหรอ นั่นมันของญี่ปุ่น
นี่ดาบจีน...
อย่าเหยียดเชื้อชาติสิ มันก็แค่ดาบ
เบรตต์ คือ...
ตอนนี้ผมรู้แล้วสามเรื่อง
หนึ่ง ผมจะฆ่ามัน คราวหน้าตอนเจอกัน
สอง ผมติดอยู่ในสิ่งที่เรียกว่า กระสวยโอไซริส
และสาม เวนเทอร์ไม่รู้ว่ามันใช้งานได้
ดูเหมือนเจมม่าจะจับผม ใส่เครื่องนี่แล้วเปิดใช้มัน
แต่ทำไมล่ะ
เธอชุบชีวิตสามีที่ตายไปแล้ว โอไซริส
กลายเป็นเจ้าแห่งความตาย
เริ่มกระบวนการทำงาน
และชีวิตหลังความตาย
ฉันคือโอไซริส
เจมม่าจับผมใส่ในกระสวย เพื่อหยุดพวกมัน
เพื่อหยุดเวนเทอร์
เธออยากให้ผมทำแบบนี้ซ้ำๆ จนกว่าผมจะจำได้
เธอมีศรัทธา
ให้ตายสิ เธอยังเชื่อในตัวผมอยู่
เธอรู้ว่าผมเอาชนะพวกมันได้
ไง
ผมอยากเรียนรู้วิธีต่อสู้ด้วยดาบ
- ฉันไม่เข้าใจที่คุณพูด - อ๋อ ขอโทษที
ผมอยากเรียนรู้วิธีต่อสู้ด้วยดาบ
คุณมีบางอย่างที่น่าสนใจ ซึ่งฉันชอบนะ
ฉันจะบินกลับเซี่ยงไฮ้พรุ่งนี้เช้า
ฉันมีเวลาแค่วันเดียว
ผมว่าวันเดียวก็ได้อะไรเยอะแล้ว
ความพยายามครั้งที่ 158
ความพยายามครั้งที่ 161
ผมเป็นมือใหม่ แต่ผมเรียนรู้เร็ว
ผู้ที่กวัดแกว่งมัน คือคนทำให้มันเป็นอาวุธ รอย
ดาบไม่ได้ช่วยคุณ มากไปกว่าพวงกุญแจรถ
ผมเคยฝึกมาบ้าง แต่... ผมจะตั้งใจเรียนอย่างหนัก
หากผู้ถืออ่อนหัด
ดาบเจียนก็เป็นเพียง เหล็กบางๆ ที่ถูกตีขึ้นมา
แต่ถ้ามันอยู่ในมือที่มุ่งมั่น
และภายใต้สายตาที่เฉียบคม
มันจะกลายเป็นอาวุธทำลายล้าง
ผมมีครูที่ดีมาก แต่... ผมยังต้องเรียนรู้อีก
ความพยายามครั้งที่ 174
ความพยายามครั้งที่ 198
ความพยายามครั้งที่ 200
ว่าไง สุดหล่อ
ยอมแพ้แล้วเหรอ
นายไม่ได้จะสู้ด้วยดาบใช่ไหม
ฉันชอบความมั่นใจของนายนะ
ปกติฉันเป็นคนช่างพูด
ฉันมีอย่างเดียวที่อยากพูด
แต่ไว้ก่อนดีกว่า
จะตายแล้วยังปากดี
ไอ้สารเลว
ที่ฉันอยากจะพูดก็คือ
ฉันคือรอย
และรอยจัดให้
เบรตต์
ผมได้กลิ่นมัฟฟิน คุณได้กลิ่นมัฟฟินไหม
ผมขอไปเดินเล่นก่อน
ตอนนี้มองไม่เห็นแล้ว
ดูเหมือนยูนิคอร์น หนัก 400 ปอนด์เลย
แกนี่มันปลาไหลชัดๆ
แกจะใช้ปืนนั่นเหรอ
ฉันเปล่า
- รู้ไหมว่าทำไม - ไม่
เพราะฉันอยากจะสนุก
กับการอัดแกจนน่วมก่อน
ได้ไง
คิดว่าไงล่ะ
- กระสวย เธอเปิดใช้มัน - เจมม่า เธอจับฉันใส่เข้าไป
เธอใส่ฉันเข้าไปเพื่อหยุดแก
แล้วแกก็ฆ่าเธอ
เพราะเธอรู้ทันแก เวนเทอร์
แกอยากเป็นเผด็จการ คิดจะแก้ไขโลกใหม่
ไอ้พวกเสรีนิยม
ก่อนจะทำตัวเป็นแม่พระ เธอได้บอกไหม
ว่าถ้าเปิดกระสวยนานเกินไป
- มันจะทำลายโลกทั้งใบ - ไม่ต้องห่วง ไอ้งั่ง
ตอนที่โลกแตก แกคงจะไม่ได้อยู่ดู
กระสวยนั่นทำให้เรา มีพลังของพระเจ้า
เพื่อสร้างโลกขึ้นมาใหม่ โดยไม่มีโศกนาฏกรรม
- อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ 11 กันยายน - เลิกพล่ามไร้สาระได้แล้ว
อดีตก็คืออดีต เวนเทอร์
มันถูกออกแบบมาให้เราปล่อยวาง
เราใช้ชีวิต และเราเรียนรู้จากมัน
และนี่เป็นคำพูดของสามีที่ละเลย และพ่อที่ไม่ได้เรื่อง
ฉันนึกว่าแกจะสนใจ
แก้ไขเรื่องต่างๆ มากกว่าซะอีก
แล้วลูกแกล่ะ
- ลูกฉันเหรอ - ไอ้หนูโจใช่ไหม
ถ้าแกดั้นด้นมาถึงนี่เพื่อฆ่าฉัน
แล้วใครอยู่ช่วยเขาล่ะ
เบรตต์สเจ็ต
ผมไม่เคยคิดว่าโจจะมีอันตราย ผมไม่เคย...
ไม่เคยคิดสักนิดเดียว ว่าเขาจะตกเป็นเป้า
ผมจะฆ่าเวนเทอร์ กับไอ้พวกสารเลว
เป็นพันครั้ง ถ้าพวกมันทำร้ายโจ
คุณครับ คุณ
ช่วยอยู่หลังรั้วกั้นด้วย เข้าไปไม่ได้ครับ
นี่คุณ ช่วยไปอยู่หลังรั้วกั้นด้วย
กี่ครั้งแล้วที่ผมปล่อยให้เขาตาย
ลูกฉัน
นั่นลูกฉัน
นั่นลูกฉัน ฉันต้องไปช่วยลูก
ไม่
และนั่นไงล่ะ
จุดจบของโลก
ทำไมจะไม่ล่ะ
โลกของผมมันจบแล้ว
ผมรู้สึกได้ ไม่ใช่แค่ความตาย
แต่เป็นการปลดเปลื้อง ร่างกายทุกส่วน
แยกเป็นชิ้นๆ พร้อมกับอย่างอื่น
ไม่มีที่ให้ไป และคนเดียวที่ช่วยได้ก็ตายไปแล้ว
ถ้าเกิดผมล้างแค้นให้เธอล่ะ
ผมเป็นคนฆ่าเธอ ไม่ใช่เวนเทอร์ ผมทำเอง
ผมฆ่าเธอตอนที่หนี จากความสัมพันธ์ของเรา
ผมฆ่าเธอตอนที่หนี จากการเลี้ยงลูก ผมฆ่าเธอ...
ตอนที่ผมไม่โทรกลับ
ผมคือสาเหตุที่เธอตาย
ผมคือสาเหตุที่โจตาย
ผมคือสาเหตุที่โลกพินาศ
ความพยายามครั้งที่ 205 ความพยายามครั้งที่ 206
แล้วจะทำไปทำไม
ผมจะพยายามไปเพื่ออะไร
ไม่มีอะไรสำคัญอีกแล้ว
ความพยายามครั้งที่ 212 213 214
เมื่อคุณสูญเสียทุกอย่างที่รักไป
เมื่อคุณเป็นตัวต้นเหตุ
ของการสูญเสียทุกชีวิต ที่เราเห็นๆ กันอยู่
เยี่ยมมาก ไอ้สารเลว
ให้ฉันตื่นสายสักครั้ง ไม่ได้เลยหรือไงวะ
งั้นก็จบแค่นี้สินะ
จบแค่นี้เหรอ
นายจะสมเพชตัวเองไปตลอด
ทั้งวันทั้งคืน นายจะไม่ทำอะไรเลยเหรอ
ถึงนายจะทำอะไร ไม่ได้เลยก็ตามงั้นเหรอ
ไม่
นายทำได้
นายต้องทำอะไรสักอย่าง
ตอนนี้เวลาไม่มีความหมายแล้ว
ไม่ต้องแข่งกับมันอีกแล้ว
- ผมโดนปล้นรถ - ผมโดนปล้นรถ
นายไม่เคยได้รู้จักลูกชายตัวเอง
ถ้ามันเหลือแค่นี้
มันก็ดีมากพอแล้ว
ไง โจ
รอย
คุณมาทำอะไรที่นี่ คุณไปโดนอะไรมา
ฉันตกตึกน่ะ
โดดเรียนเหรอ
ขอเดานะ แข่งอีสปอร์ตแบบป็อปอัป
คุณรู้ได้ไง
- คิดว่าฉันจะไปไหนล่ะ - คุณเป็นเกมเมอร์เหรอ
แน่นอนสิ ฉันเป็นเกมเมอร์
ฉันรู้ว่านายชอบเล่นเอกซ์บอกซ์ ทุกครั้งที่ฉันไปหา
- แต่ฉันไม่อยากฟ้องแม่นายน่ะ - ครับ
ฉันชอบเล่นเกม แนวตะลุยด้านข้างยุค 80
เช่น อัลเทอร์ดบีสต์ กับดับเบิลดราก้อน
- สตรีทไฟเตอร์ล่ะ - เกมโปรดฉันเลย
- ผมด้วย - เหรอ
ครับ
- แต่เกมใหม่ๆ ฉันก็ชอบนะ - นี่ รอย
คุณว่าแม่จะโกรธไหมที่ผมโดดเรียน
รู้อะไรไหม
แม่นายโกรธแน่
แต่...
ฉันจะช่วยนายเอง โอเคไหม
- โอเค - ห้ามโดดเรียนอีกนะ ตกลงไหม
ตกลง
- ตกลงนะ - ตกลง
ไปเล่นสตรีทไฟเตอร์กัน
สู้
- นายตายแน่ - ไม่ คุณแหละตาย
- เหรอ - คุณจะตายแล้วตกรอบ
โทษที แต่ผมยังไม่ตาย
เกมนี้เก่ามาก ชื่ออะไรน่ะ กลากา เหรอ
- เกมนี้เจ๋งสุด - กาลาก้า กาลาก้า
โดนไปเต็มๆ เล็ง
- ผมก็ชนะอยู่ดี - รู้น่า
ชนะน็อก
- คุณชนะ - ทำไมถึงชอบเกมนี้นักล่ะ
มีหลายคนตามล่าเรา และเราต้องฆ่าพวกมัน
- นั่นตัวเพิ่มพลัง - นั่นท่าอาคู อารู อารูกูลา
- นั่นอารูกูลาเหรอ - อารูเก็น
- โดยสอยอีกแล้ว
อารูเก็น
- คุณทำได้ไง - คุณชนะ
- ตรงนี้แหละที่ยาก - ใช่ ยิงที่สาวๆ
เอางี้นะ
เดี๋ยวฉันเล่นให้ดู
พวกมันมากันไม่หยุดเลย
นายไม่รู้หรอก
ผมไม่กลัวพวกนั้นหรอก
สำหรับเด็กที่ไม่ค่อยไปเรียน นายก็ฉลาดเหมือนกันนะ
ผมมีวิธีของผม
นายชนะฉันอีกแล้ว
ก็นะ ผมนี่แหละเทพ
ตลอดหลายปีที่ผมพลาดไป
ผมอยากได้มันคืน
เขาดูเหมือนเจมม่า
ฉลาด มีอารมณ์ขัน
ขอบคุณพระเจ้า
แล้วพอเขาหัวเราะ ผมก็เห็นตัวเอง
แค่แวบเดียว ผมเห็นหน้าตัวเองส่งยิ้มกลับมา
ผมใจสลายเลย
ผมทำแบบนี้ไปได้ตลอด
และผมก็อาจจะทำ
เราจบวันกันแบบนี้
มากกว่าสิบครั้งแล้ว
ผมไม่เคยเบื่อ
ผมชอบที่เขาหลับสนิท เมื่อทุกอย่างจบลง
ผมชอบที่เขา ไม่ตกใจกลัวเลยสักครั้ง
ผมอยากบอกว่าผมเป็นพ่อเขา
เหมือนที่เคยทำ แต่ผมกลัว
กลัวว่าเขาจะมองผม ไม่เหมือนเดิมอีก
กลัวจะไม่เห็นสิ่งนั้นในแววตาเขา
ผมเลยไม่พูดอะไร
ความพยายามครั้งที่ 249
สักวันผมอยากมีเรือ และพาแม่ไปเที่ยว
แม่ไม่เคยออกไปไหนเลย
ผมอยากเช่าเรือสักลำ
- เราเช่าได้ไหม - เรือเหรอ
ใช่ พาแม่ไปเที่ยว
- ทำไมจะไม่ได้ล่ะ - เมื่อไหร่ดี
เมื่อไหร่ก็ได้ เรา...
นี่เป็นตอนที่ผมบอกเขาว่า เราไปสุดสัปดาห์นี้ก็ได้
แล้วเขาก็ส่งข้อความหาแม่
บอกเธอว่าเราจะไปล่องเรือกัน
ปกติมันก็เป็นแบบนี้
โจอี้
- คือว่าแม่นายน่ะ... - ครับ
รู้ไหมว่าแม่ทำงานอะไรอยู่
- กระสวยโอไซริส - กระสวยโอไซริส
รู้ไหมว่ามันทำอะไร
แม่เล่าไม่ได้ เพราะมันเป็น ความลับสุดยอดอะไรแบบนั้น
แต่ผมแอบได้ยินแม่พูด ว่ามันทำลายทุกอย่างได้
แบบล้างโลก ถ้าไม่ระวังให้ดี
คุณเชื่อเรื่องนี้ไหม
ฉันเชื่อ
ก็ไม่อยากเชื่อหรอก
แม่นายไว้ใจฉันในบางเรื่อง และฉันทำให้เธอผิดหวัง
หมายความว่าไง
เมื่อคืน...
- แม่นาย... - แม่ไม่ได้กลับบ้าน
ฉันรู้
แม่มีแฟนใหม่เหรอ
เปล่า
- ไม่มีแฟนใหม่หรอก - แม่รู้ไหมว่าผมโดดเรียน
- รู้สึกเหมือนคุณตามผมอยู่ - มันก็ใช่ ฉัน...
- แต่ไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้น - งั้นทำไม
ก็ไม่รู้สิ ฉันเห็นนาย แล้วก็อยากคุยด้วย
ถามสารทุกข์สุกดิบน่ะ เราแทบไม่เคยคุยกันเลย
ทำไมถึงคิดว่าฉันตามนายมาล่ะ
เมื่อเช้านี้แม่พูดอะไรบางอย่าง
- ว่าไงนะ - ทางโทรศัพท์ มันแปลกมาก
แม่บอกว่าถ้าผมมีปัญหา ให้ผมไปหาคุณ
โจ นี่แม่นะ
รับสายทีเถอะ
ผมไม่รู้ว่าแม่พูดเรื่องอะไร
เธอคุยกับแม่วันนี้เหรอ
ถ้ามีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้น ให้ลูกโทรหารอยนะ
- กี่โมง - ไม่รู้สิ...
แม่จะส่งเบอร์เขาไปให้ ลูกโทรกลับมาด้วย บายจ้ะลูกรัก
นี่ ขอดูมือถือหน่อย
เธอยังไม่ตายตอนผมตื่นขึ้นมา
เวนเทอร์ยังไม่ได้ฆ่าเธอ
เธอยังไม่ตาย
ไม่ต้องห่วงนะลูก
พ่อจะกลับมาหา
พ่อจะกลับไปช่วยทั้งคู่เลย
แกฆ่าเธอ
- แกเข้ามาในนี้ได้ยังไง - เธออยู่ไหน
เธออยู่ไหน
แกพยายามทำลายหลักฐานเหรอ
พยายามคิดให้ออกว่าเธอทำอะไร
เธอเปิดกระสวยได้ยังไง
หุบปากซะ เบรตต์
พูดต่อ
พูดต่อสิ
เราทำให้กระสวยโอไซริส ทำงานไม่ได้
อะไรก็ตามที่เธอทำไว้ มันทำให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่
ที่เราควบคุมไม่ได้
เธอทำลายเครื่อง และมันไม่ตอบสนอง
ไอ้สารเลว
กระสวยทำงานได้
แกนี่เอง
เธอทำให้แกเป็นมวลที่หายไป
ไม่งั้นแกจะบุกเข้ามาในนี้ได้ยังไง
แก...
แกทำแบบนี้มากี่ครั้งแล้ว
ก็หลายอยู่
มันใช้งานได้
เธอยังมีชีวิตอยู่อย่างน้อย 14 นาทีหลังจากที่ผมตื่น
ผมยังมีเวลาช่วยเธอ
โอเค มาลุยกัน
เจมม่าเป็นคนเดียว ที่หยุดเรื่องนี้ได้
และนายมีเวลาอย่างน้อย 14 นาทีที่จะช่วยเธอ
เอาวะ ลุยกันเลย
ไอ้บ้านี่กระโดดตึกเฉยเลย
ขับไป ไอ้สารเลว
ไปสิ
ฉันมีเวลา 12 นาทีครึ่ง ขับเร็วกว่านี้หน่อย
ซิ่งเลย
ห้องทดลองไดนาว
บินได้สวย ไอ้เลว
ผมอยากถล่มมันแบบจัดใหญ่
เอาให้เละ แบบหนังสงคราม
เข้ามาเลย
มากันให้หมด จะได้จัดชุดใหญ่ไฟกะพริบ
เพราะผมรอเวลานี้มานานแล้ว
อาจจะนานไปด้วยซ้ำ
คือผมก็ไม่ได้มีเวลาว่างทั้งวัน
เฮ้ย เบรตต์
คุณมาช่วยฉัน
คุณทำได้
คุณมาช่วยฉัน
ต้องพยายามกี่ครั้งเหรอ
แค่ครั้งเดียว
เรามีเวลาไม่มาก มาเร็ว
ฉันบอกคุณไม่ได้ เพราะพวกเขาเฝ้าดูฉันตลอด
ฉันต้องแอบไปทั่วห้องทดลองทั้งคืน
- ฉันเกือบส่งหนังสือให้คุณไม่ทัน - แค่นั้นก็พอแล้ว
ฉันว่าเวนเทอร์ส่งคนไปตามล่าโจ
ไม่มีใครเหลือ พวกมันตายหมดแล้ว เจมม่า
โจปลอดภัย
เขาโดดเรียนไปแข่งเกม แต่เขาสบายดี
คุณรู้ได้ยังไง
เขาแอบชอบคามิลล์ เด็กห้องเดียวกับเขา
เขาให้เธอดู สายรถประจำทางที่ผ่านโรงเรียน
แต่เขาไม่กล้าขอเธอเป็นแฟน
เขากับเพื่อนชื่อไวแอตต์ โกหกเรื่องอายุตัวเอง
เพื่อเข้าไปดูการแข่งเพนต์บอล เมื่อสองสัปดาห์ก่อน
คุณถามเขาเรื่องรอยที่คอ
เขาบอกว่าโดนแมลงกัด
ข้อมือเขาหักเมื่อเดือนก่อน ตอนเล่นสเกตบอร์ด
และตอนนี้มันก็มีเสียงแปลกๆ
- ตลก เสียงคลิก - เสียงคลิก
เขารักหมา โดยเฉพาะพันธุ์ปั๊ก
และเขาคิดว่าคุณสองคนควรเลี้ยงมัน
เขาวาดภาพ ราตรีประดับดาว ของแวนโก๊ะในเวอร์ชั่นสีน้ำ
และให้คุณเมื่อวันเกิดปีก่อน
เพราะเขารู้ว่าคุณชอบภาพนั้น
เขาคิดว่าแม่ทำงานหนักเกินไป และไม่ค่อยยิ้ม
แต่เด็กคนนั้นรักคุณมาก
ผมจะหยุดมันได้ยังไง เจมม่า
มันไม่ใช่การหยุด รอย มันคือการเริ่มต้นใหม่
ฉันสร้างมิติของคุณ
ดีเอ็นเอของคุณตรงกับมวล ที่หายไปในกระสวย
- หมายความว่ายังไง - หมายความว่า
คุณต้องเข้าไปในแกนของกระสวย และในทางทฤษฎี...
ความต่อเนื่องของกาลอวกาศ ควรรีเซตและเริ่มใหม่
ในทางทฤษฎีเหรอ
ฉันไม่รู้
ฉันไม่รู้จริงๆ รอย
ทั้งหมดนี้แค่ทำขึ้นมาลวกๆ
ฉันแค่พยายามจะหยุดเวนเทอร์
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันใช้งานได้ จนคุณโผล่มา
อย่าลืมสิ ฉันเพิ่งเจอคุณเมื่อวานเอง
และผมไม่ได้เจอคุณมานานมาก
ฉันไม่รู้จะทำยังไง หรือหันไปพึ่งใคร
ฉันแค่รู้จักคนที่คุณเคยเป็น รอย
ฉันรู้ว่าคุณเป็นคนยังไง
แต่ฉันไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าคุณเข้าไปในนั้น
ผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าผมไม่เข้าไป
คุณเห็นมัน จุดจบของโลก
ใช่
มันเป็นยังไง
เป็นทุกอย่างตามที่คุณจินตนาการไว้
แต่แย่กว่าล้านเท่า
เวลาจะเดินหน้าไหม ถ้าผม...
เดินเข้าไป มันจะรีเซตไหม
คุณกับโจจะปลอดภัยไหม
ถ้าคุณคืนมวลของคุณ ไปที่แกนกลาง ก็น่าจะสำเร็จ
แต่คุณอาจจะไม่รอด
คุณอาจจะตาย
ถ้าอย่างนั้น...
จูบผมแล้วบอกรักผมหน่อย
ฉันรักคุณ
รอผมนะ
ฉันจะรอ
เอาวะ ลุยกันเลย
อุทิศแก่โรซาลินด์ 'รอซ' กริลโล 1943 ถึง 2019
งดงาม ทดแทนไม่ได้ ไม่อาจลืมเลือน