ตื่นได้แล้ว
ระวังหัว รองเท้า กางเกง ก้มต่ำ หยิบเสื้อ...
ระวังซ้าย สลัดของ
บล็อกตบ สวิตช์มีด
จับไว และพลิก
โอเค ใครหิวกาแฟมั้ง
ลองนึกภาพดู ตื่นขึ้นมาทุกวัน
ต้องเจอกับไอ้พวกเปรตนี่
พยายามเอามีดทำครัวมาตัดหัวคุณ
พูดจริงนะ
แบบนี้มันก็สนุกดี
มึงตายแน่
แต่พอหายตื้นเต้น
ก็คิดว่ามันเกิดบ้าอะไรขึ้น
หลังผ่านไปเกือบ 140 ครั้ง
มันน่ารำคาญ
ผมอยากให้มันหยุด
แต่ผมรู้ว่ามันจะไม่หยุด
เหมือนมีคนพูดว่า: "ต่อให้ผมปิดตาก็ทำได้สบาย",
และคุณคิดว่าฟังดูเหมือนคนบ้า แต่...
อะไรก็ตาม
ดู
ขอโทษเพื่อน พวกเขาคิดว่านายเป็นฉัน
พอเห็นอพาร์ตเมนต์ของตัวเอง โดนแบบนี้เยอะขึ้น ผมก็อดคิดไม่ได้ว่า
“ ไอ้เชี่ย นี่กูเช่าเขาอยู่นะ”
“เจ้าของบ้านก็เป็นคนงี้เง่าอยู่แล้ว”
"ผมไม่เคยได้รับเงินมัดจำคืนเลย"
มันไม่ได้เป็นแบบนี้แต่แรก
ผมเคยมีความสุข ผมพูดจริงๆ
ผมมีผู้หญิงที่ผมรัก แต่...
ตอนนี้ผมแค่โกรธ
เวรล่ะ ต้องกระโดดแล้ว
ก่อนหน้านี้ผมพลาดรถบรรทุกคันนี้ 22 ครั้ง
รู้ไหมว่าเวลาโดดตึกสี่ชั้นลงไปที่ถนน
มันโครตเจ็บเลย
รถชาเลนเจอร์คันนี้ เขาร้องเหมือนคนใส่สูทรทุกครั้ง
- ผมถูกปล้นรถ - เอ่อ เองถูกปล้นรถ
และจะมีแก๊งขี่รถแวนนั้น จะมาฆ่าผม คันนั้น...
- ขับรถดีๆได้ไหม - อย่ามาสอนวิธีขับรถฉัน
- ฉันไม่ได้สอนขับรถ - เอสเมอรัลด้าคนขับรถและแพม
ผมไม่รุ้หรอกว่าพวกนั้นชื่ออะไร
เพราะไม่เคยถาม
ต่อจากรถบัส และผมก็ไปต่อได้อย่างชิวๆ
เดี๋ยวก่อนผม โอ้ว ผมเจอรถบัสหรือยัง
ยัง
พระเจ้า
ไม่ต้องสงสารผมหรอก
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นทุกวัน
ผมเคยบ่นว่าทุกวันมันเหมือนกันหมด
จนถึงวันที่ 9 พฤษภาคม
และตอนนี้ทุกวันก็เหมือนเดิม
เสียงกรีดปลุกผมเหมือนเดิม ไอ้เวรคนเดิมสับผมด้วยบังตอ
เหมือนเดิมหมด แต่ว่า อาจเพี้ยนไปเล็กน้อย
แม้งเอ้ย...!!
อ๊าก
สิ่งหนึ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง...
คือผมต้องตาย
ต้องตาย มันทุกวัน
ผมตาย
และนี่คือไฮไลต์
อันที่จริงแล้ว
ผมไม่รู้ว่าทำไมพวกมันถึงต้องการฆ่าผม
หรือไปทำอะไรให้สมควรโดนฆ่า แต่งแม่ง มาเยอะจริงๆ
เจอแพมแล้ว
เธอยิงผม 14 ครั้ง ก่อนที่ผมจะจับจังหวะได้
และนางหม่วยนี่มีชื่อว่า กวน จิน
ผมรู้ชื่อเธอได้อย่างไรเหรอ
ฉันคือกวนจิน
และกวนจิน ยินดีจัดให้
ชื่อของเธอเหมือน "เทพธิดาแห่งความเมตตา"
เธอชอบประชดละมั้ง
ผมเรียกไอ้สั้นนี้ว่า คาบูม
ว่าไงไอ้หน้าหล่อ
อะไรว่ะไอ้เตี้ย นี่แกทำบ้าอะไร
โอ้ว
ฉันไม่ชอบคนปากเสีย
ผมตั้งชื่อเล่นให้พวกนี้ แพม, ไอ้หน้ายิ้ม,
ไอ้แฝดเยอรมัน ไอ้รอยเบอร์ 2
มันเป็นไอ้กากที่เหมือนผมแป๊ะ
บางครั้งผมก็ฆ่าพวกมันได้
แต่ก็ไม่สำคัญ
พวกมันหาผมเจอเสมอ
แต่ยังไงพวกมันก็ฆ่าผมได้
ฉันคือกวน จิน
และกวนจิน ยินดีจัดให้
ไม่รู้ว่ามันเป็นไปได้อย่างไร และทำไมผมถึงได้เจอวันเดิมๆตลอด
ผมไม่มีเวลานั้งคิดซักที
ความซวยมันมาเยือนตั้งแต่ผมลืมตา
เจมม่า
ผู้หญิงคนเดียวที่ผมรัก
และคนเดียว ที่มีคำตอบที่ผมหาอยู่
- ฮัลโหล - เอ่อ...ผมขอสาย ดร.เจมม่า เวลส์
นั้นใครพูด
ผมเป็นสามีของเธอ อืม..แฟนของเธอ ผมชื่อรอย
อ๋อ..ผู้กองรอย พัลเวอร์ จากหน่วยเดลต้าฟอร์ซ
นั้นใครพูด
- ผมคือผู้พัน ไคลฟ์ เวนเตอร์ - เจ้านายของ เจมม่า
- จนเมื่อเร็ว ๆ นี้ - เธออยู่แถวนั้นไหม
- น่าเสียดายที่เธอไม่อยู่ - คุณรู้ไหมว่าเธอจะกลับมาเมื่อไหร่
นั้นเป็นคำถามที่ตอบยาก ฉันต้องให้พระเจ้ามาตอบเอง
- อะไรนะ - เธอตายแล้ว
- อะไรนะ
ฉันก็ไม่อยากบอกข่าวร้ายหรอก
คุณเวลส์เธอลื่นล้มคอหักเมื่อคืนนี้
เกิดอุบัติเหตุในห้องแล๊บ
ทำงานดึกเธอก็เลยหน้ามืด
เหรอ
ขอถามหน่อยว่านายอยู่ที่ไหน
- หนึ่ง - สอง
ไม่ใช่อุบัติเหตุแน่ๆ
สาม
ทำไมเธอถึงตาย ใครฆ่าเธอ
ผมไม่เคยมีชีวิตอยู่นานพอที่จะค้นหา
เอาล่ะเราถึงไหนแล้ว โอ้วใช่ รถบัส
เชี่ย
- ถ้าทางเขาเอาจริงนะ - เราเจอคาวบอยเข้าแล้ว
งั้นคงต้องเอาจริงแล้วซินะ
อะไรกันว่ะ
เชี่ยเอ้ย
โอ้ววว
เวรแล้ว
ไม่ พวกมันสมควรโดนซะบ้าง
- เฮ้ รอย - สวัสดี เจค
นายเหมือนไปตกถังทิ้งขยะเลย เกิดอะไรขึ้นกับนาย
ฉันเพิ่งตื่น ฉันโอเคเจค
เป็นงี้ตลอด ฉันขอไบจู ขวดใหญ่ได้ไหม
เดี๋ยวก่อนเจค จัดมาสองขวดเลย
สองเหรอ ให้ตายซิ
ได้แล้วครับ น้ำส้มให้กัปตันของท่าน ฉันล้อเล่น
เป็นคนขี้เหล้าเต็มตัวแล้วซินะ
- ใช้ชีวิตให้คุ้ม เจค - เพราะไม่รู้ว่าจะมีพรุ่งนี้ไหม
ใช่เลย เพื่อน
คอยดูนะ อีกเดี๋ยวเจ้าหมอนี่น๊อคแน่ๆ
เขาดื่มแบบนั้นได้ยังไง
- ทำไมจะไม่ได้ - หรือว่า
มีผู้เชี่ยวชาญด้านการรักษาความปลอดภัย และฉันคือหนึ่งในนั้น
ผมว่าเป้าหมายก่อการร้าย ต่อไปจะเป็นสุรากลั่นนี่แหละ
ประเทศนี้มีคนเป็นโรคพิษสุราเรื้อรัง
และเริ่มดื่มสุราเพิ่มขึ้น 38 %
และการกำจัดคนจำนวนมาก
ไอ้หน้ารำคาญคนนี้ชื่อ เดฟ
เดฟ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านความปลอดภัย
และไม่ว่าผมจะตอบคำถามที่ถามว่า "ดื่มแบบนั้นได้ยังไง"
เขามักจะตอบทุกครั้ง
ผมรู้ว่าเขากำลังจะพูดอะไร แบบคำต่อคำ
ผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อผมเดินเข้ามา
ตอน 11:05 น. นักดาบชาวจีนก็เข้ามา
เธอเป็นแชมป์โลก 12 สมัย
ให้ตายซินั้น ไดเฟิง
- นายรู้ไหมว่าเธอเป็นแชมป์โลก - ปรมาจารย์กระบี่บู๊ตึ๊งใช้ไหม
- 12 ครั้ง - แชมป์โลก
- ฉันเคยเหล่าไปแล้วเหรอ - ร้อยครั้งได้
จริงดิ ฉันยังจำไม่ได้เลย
- ฉันจำได้ - เปโดร เคลียร์โต๊ะให้อาจารย์เฟิงด้วย
สวัสดีครับ เชิญครับ
ซือฟู่เฟิงคนนี้ คือเหตุผลที่ผมมาที่บาร์นี่ทุกวัน
ถ้าผมมาช้ากว่า 11โมง เธอจะนั้งที่หลังสุดของบาร์
เวรล่ะ เธอจ้องมองมาที่ฉันด้วย
- นายเคยมีแฟนไหม - ว่าไงนะ
นายเคยมีแฟนไหม
ฉันพยายามจับเหยื่ออยู่ นายเข้าใจใช้ไหม
ฉันคิดว่านายพยายามจับจู๋นาย ไว้บนหัวจะดีกว่า เจค
พอถึงตอนเที่ยง
คือ...โอเค ผมรู้สึกไมค่อยดีกับเรื่องที่จะเกิดขึ้น
ผมชอบเห็นเขาหงายเงิบนะ ขอโทษที
ผมน่าจะเตือนเขา แต่มันดูตลกดีนะ
และช่วงนี้ยิ่งไม่เรื่องฮาๆ ด้วย
หาเรื่องใครไม่ได้หรอก เปโดร ไม่มีใครเชื่อนายแล้ว
ตอน 12:20 น. เดฟ ขี้อวด ต้องกลับไปทำงาน
ต้องภาวนาไม่ให้ผู้ก่อการร้าย
วางยาพิษในขวดเหล้าไบจู ใช้ไหมรอย
นั้นมันมุกแป๊กนะเพื่อน
- มุกเยอะเกินไปแล้ว - นั่งก่อนเดฟ
ว่าไงนะ
ฉันอยากเล่าอะไรให้นายฟัง
โอเค วันนี้ฉันอยากปล่อยของ ก็แค่เรื่องการรบในสงคราม
ผมเล่าเรื่องต่างๆ ที่ผมตาย และเวลาที่ผมเสียไป
นายเคยถูกยิงแสกหน้าไหมเดฟ
ฉันเคยโดนยิงแสกหน้า
มีเรื่องบ้าๆ เกิดขึ้นก่อนที่ฉันจะตาย
มันเริ่มมาสักพักแล้ว
ปืนที่ใช้คือ .45
ยิงเข้าตรงนี้ จังๆ
กระสุนพุ้งเข้าปากฉันเติมๆ
และฉันก็จำได้ว่า
รสชาติมันเหมือนเนื้อริบอายชั้นดี
และไม่เพียงเท่านั้น ในเวลาต่อมาฉันฟื้นขึ้มาอีกครั้ง
และฉันพูดว่า "เชี่ยเอ๋ย"
มันคือรสชาติลิ้นของฉัน ที่ถูกเผาด้วยกระสุน
มันคือรสชาติของลิ้นฉันเอง
นายเชื่อไหม แม่งโครตบ้าเลย
นั่นคือเรื่องจริงนะเดฟ
สนุกดีนะเพื่อน
เคยคิดจะเลิกเหล้าบ้างไหม
รับทราบครับ
เวลา 12:47 น....เดี๋ยว
ผมจะเล่าในอีกไม่กี่วินาที
แค่รู้ว่าช่วงนี้มันดีสุดๆ เลย
ผมรู้สึกโครตดี
ตราบใดที่ผมมาที่บาร์นี้
ผมจะนั่งดื่มจนกว่าพวกมันจะเจอตัวผม
ฉันต้องเจอกับเรื่องไร้สาระนี้
โดยไม่รู้สึกอะไร
เวลา 12:47 น. ผมไม่เคยผ่านจุดนี้ไปได้เกินนาที
ทำไมฉันถึงปล่อยให้มันเกิดขึ้นเหรอ
ทำไมจะไม่ล่ะ
เพราะที่บาร์นี้ ไม่ว่าฉันจะวิ่งไปทางไหน
หรือพยายามจะต่อสู้แค่ไหน ผมก็ไปได้ไม่เกิน 12:47 น.
พวกมันจะฆ่าผมได้เสมอ
ไอ้พวกเวรที่ผมไม่เคยรู้จัก
ฆ่าผมด้วยเหตุผลที่ยังคงเป็นปริศนา
และเธอก็ตายแล้ว ที่รักของผม
ย้อนกลับไปในช่วงเวลา ที่ผมจะไปถึงจุดนั้น
ติดอยู่ในวงล้อมแห่งความตาย ของวันที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ผมคิดว่าผมมัวแต่กินเหล้าตายไม่ได้
ไม่อยากให้ทุกวันจบลงแบบนี้แล้ว
ผมต้องมีแผนแล้ว และต้องมีใครสักคนชดใช้
พวกมันมีกองทัพ ส่วนผมมีแต่เวลา
เมื่อวาน...มันผ่านมาหลายเดือนแล้ว
ดีมาก
ใช่ โอเค
- ทุกคน...ฉันขอเวลาเดี๋ยวได้ไหม - ได้
พระเจ้า เจ้าหญิงของผม
ดูคุณซิ
- เฮ้ - ว่าไง
คุณมีอาการแพ้มือถืออีกแล้วเหรอ
ไม่ ไม่ผมเพิ่งกลับมา มือถือโดนตัดแถมไม่มีโอกาส
จ่ายค่าโทรศัพท์บ้านด้วย
- ก็เลยโดนตัดด้วยเหรอ - อ้า ใช่
จริงๆ มันคือดวงดีล้วนๆ ที่คุณติดต่อกับผมได้
อ๋อเหรอ
ดวงดีล้วนๆ ที่เจอคุณในบาร์
ใต้อพาร์ตเมนต์ของคุณ
โอกาศมันน้อยมาก
ว่าไงเจ้าแดกดัน ไม่เจอกันเลยนะ
ไม่ได้ยินเรื่องของนายมาพักใหญ่
- นั่นอะไร - ผมเอาประวัติมาด้วย
เครื่องพริ้นเตอร์ผมหมึกมันหายตรงคำ ที่เขียนว่า เดลต้า ฟอร์ซ
ผมพอจะมีโอกาสไหม
มานี่ส
คือว่า
ที่นี่ต้องใส่เครื่องแบบ
- งั้นเหรอ ดีจริงๆ - เอาล่ะใจเย็น ๆ
- ผมแค่ - ผมไม่ได้หมายความถึงพวกนั้น...โว้ว
ที่ใส่ชุดสีแดงๆ เหมือนยามในห้าง เพราะผมใส่ไม่ขึ้นแน่ๆ
สีแดง เหมือน...
ชุดของฉันเหรอ
ไม่ ไม่ใช่ชุดของคุณ ชุดของคุณมันดูเซ็กซี่
- นั่นสินะ - เปล่าผมแค่พูด
- ว่าแต่ว่า - อย่างไรก็ตามฉัน...
เงินเดือนที่นี่เท่าไร
คุณรู้ไหม และค่าหอเบิกได้ไหม
เพราะผมต้องจ่ายล่วงหน้า - คุณก็รู้
คุณทำงานอะไรที่นี่ ดูเหมือนงานใหญ่
- ทำมานานหรือยัง - ก็หวังว่าจะนานพอ
นี่มันเครื่องคืออะไร
มันคือห้าปีที่คุ้มค่าที่ไม่ได้หลับได้นอน กับการวิจัยตลอดเวลา
มันมีความหมายกับฉันมากกว่าที่คุณจะคิดได้
- มันทำอะไรได้ - มันทำอะไรเหรอ
มันเปลี่ยนขั่วเวลาและอวกาศ
และใช้ทำลายโลกได้ ถ้าใช้มันอย่างผิดๆ
เอาจริงดิ
เดี๋ยวนะเหมือนเครื่องล้างโลกเหรอ
งั้นคุณคงจะเครียดมากแน่ ๆ
ว้าวดูโจสิ
ให้ตายซิ เขาโตขึ้นมากเลยนะเจมม่า
จะว่าไหมถ้าผมจะขอรูปใบนี้
รูปใบนี้คุณ...มีอีกรูปไหม
โอ้ว ได้เอาไปซิ คุณหนักเท่าไหร่
ตอนนี้ผมกินถั่วพาร์ลิโอ้อยู่ น่าจะหนักประมาณ 80 กิโลได้
ยังดื่มอยู่ไหม
- ใช้... - ฉันจะใส่แค่ 82 กิโล
คุณคิดจะบอกเขาไหม
เขาจะดีใจมาก ถ้าเราบอกเขา เจมม่า
แล้วเขาจะได้อะไร คุณไม่ได้อยู่ตั้งแต่เขาเกิด
ทำไมถึงพูดแบบนั้น
ถ้าผมรู้จักเขาตอนนี้มันไม่ดียังไง
งานทำให้ผมต้องห่างจากพวกคุณ
- งานของคุณ - ใช่
งานของคุณ
คุณรักงานนั้นมากกว่า ที่จะให้ความรักกับเราเหรอ
การถูกยิงมันน่าตื่นเต้นกว่า เปลี่ยนผ้าอ้อมและขับรถตู้เหรอ
ใช่ ใช่และคุณก็หาเรื่องทะเลาะทุกที
ผมก็แค่... ไอ้ทุเรศที่ไม่เคยรับผิดชอบอะไรใช้ไหม
มันไม่สำคัญอะไรอีกแล้วรอย
เราทั้งคู่เดินหน้าต่อไปเราตัดสินใจไปแล้ว และโจ ก็ชอบคุณ
- เขาชอบผมเหรอ - ใช่
เขาพูดอะไรเกี่ยวกับผมบ้าง
คุณต้องการอะไร รอย
ผมเสียคุณไปแล้ว โอเคไหม
ผมรู้ว่าผมทำพลาด และผมทำใจได้
แต่อย่าให้มันเกิดกับลูกของผมเลย
แค่นี้แห่ละที่ผมขอ
เขาคือลูกของเรานะเจมม่า
- ดร.เวลส์ - แป๊บเดียวนะ
โอ้ว ขอโทษเบร็ตต์
นี่คือรอย รอยนี่คือ เบรตต์
เบรตต์เป็นหัวหน้า ฝ่ายรักษาความปลอดภัย
ห้องแล็บนี้คือพื้นที่เขตห่วงห้ามนะ ดร.เวลส์
- แบบนี้มันผิดกฎนะครับ - ฉันแจ้งให้ผู้พันทราบแล้ว
ฉันจะให้ของฉันแขกเข้ามาได้ และฉันเห็นว่าเหมาะสม
ผมแค่ทิ้งประวัติไว้น่ะพี่ชายตัวโต ไม่ต้องห่วงนะ
ตอนนี้เรายังไม่รับพนักงานเพิ่ม
- ผู้กองพัลเวอร์ - ไปบอกผู้พันเดี๋ยวฉันจะออกไปหา
ผู้พันรอคุณอยู่
เป็นอะไรที่แย่มาก
- ไหนว่ากำลังหาคน - พวกเขาหา ฉันก็หา..
ฉันเอง...
คุณกำลังพูดถึงอะไร
มันเป็นรายละเอียดด้านความปลอดภัย ลับเฉพาะ
พวกปฎิบัติการแบบลับๆ งั้นเหรอ
- ยิ่งกว่านั้น - จริงเหรอ
จะให้เริ่มเมื่อไหร่
เร็วกว่าที่คุณคิด
ฉันอ่านประวัติของเขาแล้ว และมันน่าเป็นห่วง
เขาดูไม่เก่งเท่าไร
ไม่มีใครเห็นแมลงวัน จนกระทั้งมันตกลงในถ้วยซุป เบรตต์
มีบางอย่างทำให้ฉันไม่ชอบเขา
เขามีลักษณะแบบนั้น
ลักษณะแบบไหน
เป็นพวกโครตเซี่ยน แต่ไม่กระตือรือล้นเท่าไร
พวกในสนามเด็กเล่นที่ฉันเกลียด
เช็คประวัติในกรม ตรวจสอบและติดตามดูเขาด้วย
ถ้าเขาเป็นตัวปัญหา ก็จัดการซะ
แล้วก็...ใช้คนนอกจัดการด้วย
อย่าให้ใครสืบมาถึงเราได้ ยิ่งวงนอกเท่าไรก็ยิ่งดี
หาพวกมืออาชีพมารับงานนี้
โอเคผมจะออกไปหา วีโนกินหน่อย
- ให้ฉันแก้ผมของคุณ - โอ๊ยเจมม่า
มีเลือดออกเลย
- ได้รับของขวัญวันเกิดของฉันไหมรอย - คุณมาทำอะไรที่นี่
- คุณทำตัวแปลก ๆ - ได้ของขวัญหรือยัง ฉันส่งไปให้แล้ว
- ไม่รู้ผมยังไม่ได้ดูเลย - ไปดูด้วย ฉันส่งไปหลายวันแล้ว
ก็ได้ ผมจะกลับไปดู
ดร.เวลส์ผมขอพบสักครู่ได้ไหม
- คงต้องไปโรงพยาบาลก่อน - รอสักครู่ผู้พัน
- เลือดออก - ฟังฉันให้ดีนะ รอย
ฉันรู้ว่าเราไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไร
และฉันรู้ว่าเราไปกันไม่ได้
- ผมรู้ แต่ผม... - นี่เรื่องสำคัญมากคุณต้องฟังฉัน
- ก็ได้คุณพูด คุณพูด - โอเค
ฉันลืมไปแล้วว่าเราพยายามมากแค่ไหน
ฉันเห็นความเป็นคุณ ในตัวโจฉันเห็น
ความมุ่งมั่นในความสำเร็จ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
เขามีคุณสมบัติที่ดีที่แบบคุณ แต่เขาไม่เห็นแก่ตัวแบบคุณ
ความสามารถหนีเอาตัวรอดของคุณ
- ผมคิดว่าเรากำลังพลิกมุม - ไม่หนีจากจากความรับผิดชอบ
โอเค คุณต้องการอะไรว่ามา แค่บอกผม. บอกผมมา
ฉันต้องการคนที่ฉันตกหลุมรักเมื่อนานมาแล้ว
คนที่มอบลูกชายให้ฉัน
คนที่เคยแข็งแกร่งและมั่นใจ
ไม่ใช่รอยคนที่ออกไปฟาดผู้หญิงทุกคืน และทุบตีชาวบ้าน
จำชื่อนี้ไว้: โอซิริส
- โอซิริส - โอเค
ดูซิ คุณคือไอ้ห้อยกับไอ้โหนใช่ไหม
รู้ไหมพวกกินแป้งมากไปไม่ดี
- ดร.เวลส์ คุณโอเคไหม - ใช่
- เหม็นควันซิการ์หรือเปล่า - ไม่เลย
เครื่องกระสวยล่ะ
เราเจอปัญหาทำให้ล่าช้านิดหน่อย
นิดหน่อย นี่ยังไง
อย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์เต็มที่สองสัปดาห์
- ทำไมเป็นอย่างนั้น - การพัฒนามันไม่เชิงเป็นวิทยาศาสตร์
นั่นคือสิ่งที่เราตามหามันไง วิทยาศาสตร์ที่แท้จริง
แล้วก็ เพื่อนคุณผู้กองพัลเวอร์
- ใช่เขามาแค่ทิ้งประวัติไว้ - ทำไมเขาถึงมาที่นี่
ฉันเคยบอกเขาว่ามีทหาร ทำงานที่ห้องแล็บนี่
และคุณคิดว่ายังไงล่ะ
บนความปลอดภัยของที่นี้ ไม่ควรเอาไปพูดกันบนเตียงนะ
ฉันขอรับรองไม่ใช่แบบนั้น
- รอยกับฉันไม่ใช่ - คุณมีลูกกับเขาด้วยใช้ไหม
ไม่เอาน่า นั่งลงก่อน ทำใจให้สบาย
ผมไม่อยากให้บรรยากาศ เหมือนการสอบปากคำ
ผมไม่ใช่พวกชอบพล่าม
ผมเป็นคนที่ชอบคุยสรุปสั้นๆให้มันจบๆไป
ยิ่งสั้นยิ่งดี อย่างไรก็ตาม
ผมมีเรื่องหนึ่งจะเล่าให้ฟัง
และเป็นเรื่องที่ผม อยากจะเล่าให้คุณฟัง
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร
- บังเอิญ...ฉันชอบฟังเรื่องยาว - โอ้ว ดีเราทั้งคู่เหมือนกัน
ที่พม่าปี 1979 ผมทำงานสกปรกให้พวก CIA
ลักลอบส่งฝิ่นไปในประเทศ เพื่อส่งส่วยให้พวกกองทัพ
ที่ทำรัฐประหารนองเลือด เพื่อทำให้เรามีอำนาจในอีกสิบปีข้างหน้า
เรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยถูกบันทึกเอาไว้
และยังไงก็ไม่รู้ ผมพบว่าตัวเอง
เดินอยู่กลางป่านอกเมือง ย่างกุ้ง
คอยซุ่มยิงทหารจากแนวร่วมปลดปล่อย KNU
ยิงกันสามวันสามคืน จนคนของผมตายหมด
และในตอนนั้น
กลุ่มกบฏที่ถือมีดทำครัว ไล่บดขยี้เข้ามา
ไอ้พวกระยำและโสโครกอีกด้วย
ผมมีแค่เบี้ยเงินฝาก และป้อมปืนยาว
และไม่ได้นอนมา 36 ชั่วโมง ซึ่งแน่นอนไม่มีทางชนะได้
แล้วผมก็ได้ยิน
เสียงเอี๊ยดอ๊าด
เหมือนเสียงหวูดรถไฟไอน้ำ
มันคือหมูป่า
น่ากลัวจนฉี่แทบราด
แค่เสียงก็ทำให้พวกกบฏแตกกระเจิง
ไม่มีใครกล้าสู้กับเขี้ยวของมัน
ไอ้หมูพวกนั้นหัมมาดมๆ และวิ่งตรงมาหาผมเลย
ผมยอมฆ่าคนสิบคน มากกว่าฆ่าสัตว์ทิ้ง
แต่เมื่อต้องเจอกับเหตุที่
ไม่ฆ่าเขาเราก็ตาย ก็มีงูหลามยาว 18 ฟุต
เลื้อยลงมาจากต้นไทร และลัดหมูนั้นเหมือนแฮมวันคริสต์มาส
ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
และหลายชั่วโมงต่อมา ผมก็เอาแต่นั้งอึ้ง
ดูเจ้างูค่อยๆ กลืนหมูนั้นลงไปในท้อง
มันเงียบมากจนผมได้ยินทุกอย่าง
เสียงกระดูกหักของหมูป่า เสียงปอดที่ถูกบีบ
เสียงนั้นมันสื่อได้ว่า เหมือนว่างูกำลังหัวเราะ
และนั้นคือภาพสยองที่สุดที่ผมเคยเห็น
แต่ที่ผมประทับใจมากที่สุด
คือตอนที่งูหลามมันอ้าปาก เต็มสองฟุตเพื่อเขมือบเหยื่อ
ดวงตาของหยุดนิ่งและสงบ
และต่อมา
ตอนที่มันขย้ำเหยื่อไปตรงกลางลำตัว
ตัวมันก็ขยายออกไปด้วย ตามขนาดของหมูป่า
ผมเหลือบไปเห็นไข่เป็นโหล
ไข่งูเหลือม
เพราะหมูป่ากำลังจะเหยียบรังของมัน
สรุปว่าความรุนแรงที่ผมเห็นตอนแรก
มันคือการทำเพราะความรัก
งูฆ่าหมูป่าไม่ใช่เพราะความหิวโหย
แต่มันทำเพราะความจำเป็น... เพื่อป้องกันอนาคตไม่ให้ถูกทำลาย
ฉันชอบเรื่องนี้
ผมก็ชอบเล่านะ ผมคิดว่ามันเหมาะกับเวลานี้
- ยังไงล่ะ - ห้ามมีแขกมาเยี่ยมห้องแล็บอีก
ห้ามทั้งแฟน, กิ๊กเก่าหรือใครก็ตาม
ถ้างานนี้ล่าช้า
ผมอยากให้รีบแก้ไขมันได้ไหม
- ได้ค่ะ - ดี
ขอบคุณมาก เยี่ยมไปเลย
ค่อยๆ เดินนะ
- เอาอีกแก้วไหม - อืม อีกแก้วเหรอ
คุณน่ารักจัง
คุณสองคนรู้จักกันมานานแค่ไหน
พึ่งเจอกันวันนี้
- เขาเป็นกิ๊กคนใหม่ของฉัน - ใช่แล้ว
- อลิซเป็นหมอฟัน - มันพิลึกไหม เพราะฉัน...
ฉันเกลียดฟัน
แค่รูปร่างก็ทำฉันขนลุกแล้ว
- ถ้างั้นอาชีพหมอฟัน - ควรเป็นอาชีพสุดท้ายที่ควรทำใช่ไหม
ใช่ฉันรู้ แต่คุณรู้ไหม ฉันชอบความท้าทาย
ฉันชอบผลักตัวเองออกจากความฝัน
- มันเป็นวิธีที่ทำให้เธอดูเป็นผู้ใหญ่ - จริงที่สุด
เขาน่ารัก เขาน่ารักจริงๆ
พวกคุณรู้จักกันมานานแค่ไหน
กับกาเบรียลเหรอ ตั้งแต่ฉันมาดื่มที่บาร์นี้
- ตั้งแต่ที่เขากลับมาจากต่างประเทศ - โอ้ว อันตรายมาก
โอ้ว สาวๆ มันไม่มีอะไรให้เล่า
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องเล่าทั้งหมดซิ - อืม ช่วยเล่าได้ไหม
ฉันขอไปฉี่ก่อน เดี๋ยวฉันกลับมา
คุณควรพาเธอกลับบ้าน รอย
คุณควรพาเธอกลับบ้าน
คุณต้องถามซิ
“ ทำไมไม่พาคุณกลับบ้านด้วยล่ะเกเบรียลล์”
ฉันจะตอบว่า
“ เอาไว้คราวหน้านะ ”
คุณเริ่มใจอ่อนแล้วซิ
แต่คราวหน้ามันจะไม่มีแน่
- เราเคยสนุกกันะ แต่ไม่เคยรักกันเลย - โอ้ความรักเหรอ
ไม่ทำไมเหรอ
- ทำไมนะเหรอ - ใช่
เพราะคุณยังรัก
อยู่กับคนอื่น
สายตาคุณมันบอก
ฉันเห็นความเศร้าในนั้น
มีผู้หญิงคนหนึ่งที่คุณรักมาก แต่...ไม่ใช่ฉัน
และก็ไม่ใช่...แม่หมอฟันคนนั้นด้วย
บาร์ค่ะ ฮัลโหล ได้ค่ะ
- ของคุณ - ใครโทรหามาป่านนี้
ไม่ทราบ
ฮัลโหล
- รอยคุณได้ยินฉันไหม - เจมม่าเหรอ อะไร
คุณยังอยู่ที่ห้องแล็บเหรอ นี่มันตีสามแล้วนะ
เจมม่า คุณโอเคไหม
- คุณไม่เป็นไรหรือเปล่า - ใช่ฉันสบายดี แต่...
- อะไร - เกิดอะไรขึ้น ฟัง... - ใช่ ฟังฉันนะ
ฉันอาจทำอะไรที่เกินเลยไปหน่อย
และถ้าเกิดอะไรขึ้น สัญญากับฉันว่าคุณจะทำในสิ่งที่คุณทำ
ผม...ผมไม่ได้ยินเสียงคุณ ฉันต้องการให้คุณช่วย
เดี๋ยวก่อน เกิดอะไรขึ้น คุณโอเคหรือเปล่า
ตอนนี้ยังอธิบายไม่ได้ แต่... พูดไปคุณก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
เฮ้ สัญญาณขาดไปแแล้ว
เจมม่าโทรกลับด้วยโอเคมั้ย
- ใครโทรมา - เมียเก่าของผมและเธอก็...
ฟังดูเหมือนเธอมีเรื่องอยู่
ดูเหมือนว่า ดร.ที่รักของเราจะแหกคอก
ไปจับเธอมา
ฉันพลาดอะไรไปหรือเปล่า
อ้าวไง
เรากำลังพูดถึงสาวที่ฮอตที่สุดในโลกอยู่
แล้วชื่อของเธอก็โผล่ขึ้นมา
ผมควรจะโทรกลับไปหาเจมม่า
แต่ตอนนี้ทั้งเมาทั้งหื่น ก็เลยไม่สนอะไร
ผมไม่รู้ว่ามันสำคัญแค่ไหน
ผมไม่รู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้าย ที่จะได้ยินเสียงของเธอ
บางอย่างคุณแก้ไขมันไม่ได้
และบางอย่างก็บังคับให้ทำใหม่ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ผมรู้ว่าทั้งหมดนี้นำจะกลับไปหาเธอ
แต่ผมไม่รู้ว่า... "ทั้งหมดนี้" คืออะไร
คุณได้รับของขวัญวันเกิดของฉันหรือยังรอย
คุณได้ของขวัญหรือยัง
- ไม่รู้ผมไม่ได้ดูเลย - ฉันส่งไปหลายวันแล้วนะ
จำสิ่งนี้ไว้: โอซิริส
"สุขสันต์วันเกิดนะรอย ขอให้คุณใช้ชีวิตต่อไปและจำไว้เสมอ:"
"เวลาไม่เคยรอใคร"
จุ๊บก่อน ๆ... โอ้ว เชี่ยเอ๋ย
มาเริ่มกันไหม่
ฉันถูกปล้นรถ!!
บ้าเอ๋ย
เร็วเข้า ๆ ตายซะทีเถอะ
- มึงตายซะทีได้ไหม ให้ตายซิ - เขาขวางฉันอยู่
กว่าจะตายได้
- ฉันถูกปล้นรถ - โอ้วววว
อย่าขับไปอ่านไปซิว่ะไอ้โง่
ทำไมผมไม่เคยเห็นมัน
อ้าว ขับเลยร้านอาหารจีนซะแล้ว
ครั้งก่อนที่ผมไปทางอื่น มันจบได้เลวร้ายมากๆ
ผมเรียกมันว่าไอ้แม่ยิ้ม ก็อย่างที่เห็นนั้นแหล่ะ
อย่างน้อยยิงแบบนี้ มันก็ตรงไปตรงมาดี
ใครเป็นคนคิดแบบนี้
ที่ผมทำมาตลอด คือวิ่งหนีชีวิตตัวเอง
ตอนนี้ผมได้เบาะแสแรก ว่าที่แท้จริงมันเกิดขึ้นกับผม
สิ่งที่ต้องทำตอนนี้คือหยุดยิง
และหาที่เงียบๆอ่านหนังสือ
โอซิริสและไอซิสเป็นสามีภรรยาที่อุทิศตน บลา บลา...
เธอเป็นมหาปุโรหิตชาวอียิปต์ เป็นแม่และภรรยาตัวอย่าง
ผู้พิทักษ์แห่งความตาย
มีวิชาเวทมนตร์เพื่อส่งผ่านชีวิตหลังความตาย ในโลกหน้า
โอซิริสก็ถูกแยกชิ้นส่วน ออกเป็น 14 ส่วน
ชิ้นส่วนกระจัดกระจายไปทั่วอียิปต์
ของขวัญวันเกิดแบบไหนกันเนี้ย
สุขสันต์วันเกิดนะรอย ขอให้คุณใช้ชีวิตไปข้างหน้าและจำไว้เสมอ
"เวลาไม่เคยรอใคร"
โจ
เขาทำอะไร
เวรและ
เขาไม่รู้ว่าแม่จากไปแล้ว และตอนนี้เขาก็อยู่คนเดียว
และผมเป็นครอบครัวเดียวที่เขาเหลืออยู่
- สบายดีนะเพื่อน - ค่าเล่นบรูแฮม 10เหรียญ
รอบละ 5เหรียญ จ่ายเบิ้ลรอบตัดเชือก
เอ่อ... ที่นี่มีอะไรให้เล่นบ้าง
- โทนี่ อี-สปอตร์ครับ - มันคืออะไร
การแข่งขันวิดีโอเกม
ส่วนใหญ่เรามีเกมส์ยุค 80's ด้วยนะ
ดับเบิ้ล ดราก้อน, อัลเทอร์ด บีสต์ สตรีทไฟเตอร์
เรามีแต่ของเด็ดๆ ในยุคทองของวิดีโอเกม
อะนาล็อกเหรอ ให้ตายซิ 8 บิตล่ะซิ
- นายอายุเท่าไหร่ - 41 ปีแล้ว ชีวิตมันโหดร้าย
- 41 ปีเหรอ - ใช่
- มีลูกนายอยู่ในนี้บ้างไหม - ฉันไม่มีลูกนะพี่ชาย
หญิงไม่มองล่ะซิ
ไม่ต้องทอน
โจ ว่าไง
- ว่าไงพวก - รอย. เป็นยังไงบ้างครับ
มองดูเธอซิ สูงขึ้นเยอะเลย
คราวก่อนที่เจอกัน เธอตัวแค่นี้เอง
- ไม่ยักรู้ว่าคุณเล่นเกมส์ด้วย - โอ้ว ฉันไม่ใช่คอเกมส์
แล้วคุณมาทำอะไรที่นี่
อันที่จริงฉันจะถามคำถามเดียวกัน วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ
ผมโดดเรียน
ไม่เอาน่าเธอมีความคิดดีกว่านี้ไม่ใช่เหรอ
ผมไม่มาไม่ได้
- นี่เป็นวิดีโอเกมวินเทจที่ผมชอบมาก - อ้า...
แม่คงจะโกรธมาก ถ้าเธอรู้ว่าผมอยู่ที่นี่
แม่เธอต้องโกรธแน่ๆ
เอางี้นะ ฉันจะไม่ปากโป่ง ถ้าเธอบอกอะไรฉันหน่อย
ตกลง...
เธอซื้ออะไรจากเด็กคนนั้น คนที่ตัวโตกว่า
- ผมไม่ได้ซื้ออะไรเลย - โจ ฉันเห็น
การ์ดเกมส์ RPG ผมแลกกับเขามา
มันไว้เล่นเป็นนักฆ่า และทหารรับจ้างประมาณนั้น
- มันเจ๋งมากเลยนะ - ฉันก็ว่างั้น
- นี่เหรอของที่ได้มา - ฮะ
คุณคิดว่าผมซื้อยาเสพติดหรือไง
หรืออย่างอื่นๆ
ผมเพิ่งอายุสิบเอ็ด ผมทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก
ห้ามเธอทำแบบนั้นเด็ดขาด โอเค
- เข้าใจไหม - ครับ
ไปกินข้าวเที่ยงกันแล้วค่อยกลับมาใหม่ ฉันอยากคุยกับเธอ
ตามนั้น
- หน้าจอแตกแล้ว - อ๊ะ..ช่างมันเกอะ มาเลย.
- เธอหิวไหม - ครับ
เหรอ
- ชอบกินอะไร - พิซซ่า
- พิซซ่าเหรอ - ครับ
งั้นไปหาพิซซ่ากินกัน แล้วซูชิล่ะ
- ผมไม่ชอบซูชิ - ไม่ชอบเหรอ
- ไม่ - ทำไมล่ะ
- เพราะมันคือซูชิ - โอ้ว สมเหตุสมผลดี
ผมต้องบอกเขาตอนนี้
บอกเขาว่าแม่ของเขาตายแล้ว บอกเขาว่า...
เขาจะไม่ได้พบแม่อีกแล้ว
บอกเขาว่า... แม่บอกว่าคุณเป็นคนแสบมาก
แสบเหรอ
- เธอบอกว่างั้นเหรอ - แม่ไม่ได้ใช้คำนั้นหรอกครับ
แต่แม่บอกว่าคณเป็นพวก...
หน่วยซีลหรือเป็นพวกทหาร
- แม่เธอพูดถึงฉันด้วยเหรอ - ใช่ แม่พูดถึงคุณบ่อยๆ
บ่อยๆ เหรอ
เฮ้ คุณเป็นเหมือนผู้ชายคน ในเกมส์ต่อสู้ เทเคนไหม
คนที่...มีฝีมือเฉพาะทาง
- เลียมนีสันเหรอ - ใช่.
ไม่เขา...เขาเล่นแบบปลอมๆ แต่ฉันนี่แหล่ตัวจริง
- จริงเหรอครับ - ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ
โอ้ว มันเจ๋งมากๆ เลย
เฮ้ โจ
มีเรื่องที่ฉันต้องบอกเธอ
และมันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยน่าฟังเท่าไร โอเคไหม
ฉันไม่มีวิธีอื่นที่จะพูดให้ง่ายกว่านี้
12:50 น.
เกินมา 3 นาทีจากที่ผมเคยรอด
ได้ยังไงกัน
ในนั้นมันมีแต่โลหะ
จากนั้นผมก็ลงใต้อีก
พวกมันตามรอยฉันได้
คุณจะบอกอะไรผม รอย
โจ...
ฉันเป็นพ่อของเธอ
ด้วยความกลัวทั้งหมดนั้น...
ผมเห็นความรักที่ลูกมีต่อผมเพียงเสี้ยววินาที
และมันก็สวยงามมาก
ได้โปรด
ขอให้การตายครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ไอ้เชี่ยเอ๋ย
- แกตามรอยฉันได้อย่างไร - อ๊า ไปตายซะ
ไปตายเหรอ เครื่องอยู่ที่ไหน
- ในตูดของแกไง - ปากดีนักนะ
- ไปตายซะ - เดี๋ยวจัดให้
เฮ้เพื่อน
ไงพวก เมื่อคุณต้องไป คุณก็ต้องไป
เครื่องติดตามมันอยู่ที่ไหน
ให้ตายซิ...มันอยู่ที่ไหนว่ะ
แม่งเอ๋ย
เปโดร...อยากมาช่วยหาไหม
แล้วฉันก็พูดว่า ฉันจะไปหาผู้เชี่ยวชาญเรื่องสายลับของนาย
และยกให้นายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการการติดตาม
- นายต้องเห็นหน้าเขาตอนนั้น - นายมันบ้า
เดฟ
- เฮ้ รอย - ฟังนะ
- ขอโทษที่ขัดจังหวะ - ไม่ ฉันแค่บอกเจคให้ฟังเรื่องชายปากมาก...
เยี่ยมมาก เดฟ นายรู้อะไรเรื่องเครื่องติดตามไหม
ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับของพวกนั้น รอย
ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเรื่องแบบนั้น
- เอาแบบไหนล่ะ แบบดั้งเดิมหรือ... - แบบที่ฝังไว้ในตัวคุณ
- ไว้กับผิว หรือฝังไว้ภายในล่ะ - อันไหนดีกว่ากัน
แบบที่ไม่ให้รู้ว่ากำลังถูกติดตามอยู่
รุ่นที่ฝังไว้ภายในใช้งานได้ดีกว่าแน่
เพราะถ้าติดภายนอกก็แค่ใส่ไว้ในเสื้อผ้า -
เดฟคุณจะฝังมันไว้ที่ไหน ถ้าเป็นนาย
คนส่วนมากคิดว่า
- ใต้ผิวหนัง... - โอเคเดฟคุณจะเอามันไปไว้ที่ไหน
- หมายถึงถ้าฉันทำเองเหรอ - ใช้นายทำเอง
ฮาๆ พิเศษเดฟจัดให้
ทำหน้าหยั่งงี้หมายความว่ายังไง
- หืม - ใช่ - หืม - ใช่
ฟันของคุณไงรอย ฟันของคุณ
ที่ฟันกราม
ล้อกันเล่นใช้ไหมเนี้ย
เมื่อคุณสวมหน้ากากคุณดูหล่อมาก
คุณไม่ต้องห่วงนะ แค่หายใจเข้าลึก ๆ
อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว
และปากของนายยังเป็นเสาส่งสัญญาณที่ดีมาก
- เดฟ - ว่าไง
แล้วถ้านายได้เห็นฟันนั้น
จะรู้ไหมว่าเครื่องติดตามอยู่ตรงไหน
มันไม่ใช่อยู่ในปากของใครบางคน
- ถ้าถอนฟันออกมาถึงจะรู้ - เจค
เอา ไบจูขวดใหญ่ และคีมมาอันหนึ่ง
- ไม่ ไม่ ไม่ โอ้วให้ตายซิวะ
ไม่ต้องห่วงเดฟ เดี๋ยวมันจะงอกกลับมาใหม่
เสียสติไปแล้วเหรอ ไม่ ไม่นายต้องไปหาหมอแล้ว
ไม่ใช่อย่างนี้ คุณคิดว่ายังไง
- ไม่ใช่ - แน่ใจเหรอ
- แน่ใจโว้ย - กี่โมงแล้ว
- ตอนนี้ 12:45 น. - บ้าเอ๋ย เหลือสองนาที
นายต้องเลิกถอนฟันออกจากปากได้แล้ว
- นายบ้าหรือเปล่า - อ๊าว...
- จะบ้าตาย - ไม่ ไม่ ไม่ โอ้พระเจ้า...
รู้งี้อยู่บ้านดีกว่า
- ดูสิ - ไม่ - ดูซะ
- โอ้พระเจ้า. - อะไร
- ใช่. ฟันซี่นี้แหล่ะ - อืมอืม
ฟันซี่นี้มีความผิดปกติ
- จริงเหรอ - ใช่. โอ้พระเจ้า
ฉันอยากเห็น...ข้างในของมัน
- รอย - ว่าไง
- ค่อยๆนะ - อือ... - โอเคไหม
ระวัง ไม่ นี่ไม่ได้ระวังแล้ว
- ไอ้พวกสารเลว... - โอ้พระเจ้า
- รอย - ว่าไง
มีคนจ่ายเงินเยอะมากเพื่อติดตามตัวนาย
- จริงดิ - ใช่. จ่ายเยอะมาก ฉันไม่เคย...
เดี่ยวเจอกัน เดฟ
ฝีมือใครทำ
- ใครใส่เครื่องติดตามในปากของฉัน - หนีเร็ว
- ฝีมือใคร - เขามีชื่อว่า เบรตต์
ไอ้อ้วนหัวโล้น
ไอ้หัวกระเป๋า ด๊อคแบ็ค หนัก 400 ปอนด์
เบรตต์
ผมจะเจาะรูขนาดใหญ่ที่หน้าอกของมัน
- ว่าไงพวก - เจค
ฉันขอไบจูขวดใหญ่ และคีมหนีบอันหนึ่ง
จนถึงวันนี้ผมตายไปแล้ว 144 ครั้ง
แต่ว่าวันนี้
ผมก็ทำอะไรซักอย่างกับมันได้
วางมันลง
- อะไรฟันนี่เหรอ - ไม่ ไม่ใช่ฟัน
ฉันไม่ได้ทิ้งปืนแน่
ถ็าไม่ทิ้งปืนเธอก็ตาย
นี่คือปืน วอล์เตอร์ พีพีเค ที่สั่งทำพิเศษ
ฉันประมูลมาเกือบครึ่งล้านเหรียญ
เธอซื้อปืนพกในราคาครึ่งล้านเหรียญเหรอ
และให้ช่างทำปืนส่วนตัวทำเพิ่มชุดเก็บเสียง รุ้น SD-22 สไนเปอร์ วอล์เค้นแบบโบราณ
ซึ่งมีแค่ 6 กระบอกในโลก
เพิ่งจ่ายเงินเพิ่มอีก 250,000 เหรียญ
- รวมเป็น 750,000 เหรียญ - ถูกต้อง
เพื่ออะไรกันแพม ทำไม่ถึงทำขนาดนั้น
แพมเหรอ
ฉันไม่รู้ชื่อเธอ ก็เลยตั้งชื่อขึ้นเอง
- เราเคยเจอกันเหรอ - เจอกันหลายครั้งแล้วในอดีต
ขอดูหน่อย
ช้าๆ
จับที่โก่งไกปืนไว้
จับมันแบบเบามือด้วยนะ
ได้โปรด
จะจับแบบนุ่มนวลที่สุด
- เอ เอช เหรอ - อดอล์ฟ
ฮิตเลอร์
- อะไรนะ - เป็นของขวัญส่วนตัวจาก คาร์ล วอลเธอร์
ฮิตเลอร์เก็บไว้ที่โต๊ะทำงานในมิวนิก
นี่เธอเอาปืนของฮิตเลอร์ มาไล่ฆ่าฉันเหรอ
- มันถูกทหารอเมริกันขโมยไปในปี 1945 - ให้ตายซิ
- เธอเพี้ยนหรือเปล่า - จนมาถึงวันนี้
- ฉันต้องจ่ายไปเยอะมากๆ. - ไม่คิดว่าจะเจออะไรแบบนี้ และมี..
- ใครส่งคุณมา - นายอยากรู้งั้นเหรอ
- มีคำใบ้ไหม - ไม่มีวันหรอก
- คุณจะฆ่าฉันเลยหรือเปล่า - ไม่แพม ฉันจะยิงเธอ
แก้แค้นให้พวกชาวยิว
และก็ชาติอื่นๆด้วย
โครตมันเลยเว้ย สะใจจริงๆ
เจมม่า ตั้งใจให้ผมมาที่นี่ ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม
แต่ต้องมีเหตุผลที่ดีแน่ๆ และต้องเป็นเรื่องที่ดีแน่ๆ
ดูซิ แกทำโทรศัพท์หายไอ้เตี้ย
แต่เธอก็ตายไปแล้ว
ผมย้อนกลับไปไกล เพื่อที่จะไปช่วยเธอไม่ได้
ตอนนี้ไม่มีอะไรสำคัญอีกแล้ว
ถ้างั้นเหลือเรื่องเดียวที่ต้องจัดการ
แก้แค้น
ตอนนี้เริ่มอุ่นเครื่องแล้ว
- กำจัดเป้าหมายได้หรือยัง - เป้าหมายเหรอ มีหลายคนนะ.
- มาร์แชล - สวัสดีเบรตต์
ไม่ถามชื่อแสดงว่านายรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร
- มาร์แชลอยู่ที่ไหน - ไอ้เตี้ยเหรอ
คนที่ฉันตั้งชื่อไอ้ คาร์บูมเหรอ
ตอนนี้พวกเขากำลังย่างบาร์บีคิวอยู่
เรายังขาดสมาชิกเพียงสองคน คือนายและไอ้บ้าช็อต
นายคิดว่ามีคนอยู่เหนือฉันอีกเหรอ
นายมันก็แค่หมา ยังไงก็ต้องมีคนจูง
ฉันอยากรู้ว่าใครบ่งการทั้งหมด
และใครเป็นคนฆ่าเจมม่า
ฉันคิดว่ามันคือ เวนเตอร์
- แกรู้แล้วเราอยู่ไหนไอ้พระเอก - ใช่และฉันรู้วิธีไปที่นั่น
อีกเดี๋ยวเจอกัน ไอ้ระยำหมา
เดาว่าบิ๊กบอสน่าจะมีรีวิวหลักล้านแน่
แต่ผมเบื่อที่จะพลางตัว เพื่อแอบเข้าไปแล้ว
งั้นไปจัดแบบเดิมๆ และไปลุยทางประตูหน้าเลย
เป็นแผนการที่ดีนะ
ผมจะควักตาของมันออกมา
หยุดก่อน หยุดก่อน
ถอยเร็ว
ฉันทำแบบนี้ได้ทั้งวัน ดิ๊ก
สวัสดีคุณรอยหมายเลข 2.
ลาก่อนคุณรอยหมายเลข 2.
รอยหมายเลข 2 ไม่มีอาวุธและผมมั่นใจ
ผมไม่ได้ใช้อาวุธจากพวกนี้แน่
ขอโทษนะ
โอ้ว ใช่ขอโทษที
รหัสไม่ถูกต้อง
ไม่เอาน่า ต้องเป็นที่ฉันเอง
คุณครับ
หวัดดี รอย
งั้นผมจะเล่นบทพระเอก โหด เลว ดี ตรงนี้เลยดีไหม
ไม่. ตายง่ายกว่าเยอะ
มันเพี้ยนหรือเปล่า
ไปตายซะ ไอ้ระยำเอ๋ย
สวัสดีสุดหล่อ
เธอตัดหัวของฉันมาเป็นสิบๆครั้งแล้วนะ
ดูเหมือนว่าจะมีคนเดินจุ้นจ้านนะ
จะเอาดาบมาทำไมไม่ทราบ
ฉันคิดว่าจะเชือดนายไง
จำหนังเรื่องอินเดียร์น่าโจน ที่วายร้าย
มันออกมาควงดาบได้ไหม ที่คิดว่าตัวเองเจ๋ง
อินดี้ก็ยิงมันเพราะเขาเหนื่อย
และหมดความอดทน
- เธอนึกออกใช้ไหม - นึกออก
แม่งเอ๋ย
บางอย่างที่คุณไม่รู้ เกี่ยวกับการถูกฆ่าด้วยดาบ
ไม่นับความพยายามครั้งที่ 15
ถูกฆ่าด้วยดาบ... มันแย่กว่าการถูกยิงมาก
ข้อเท็จจริงที่ไม่ค่อยมีใครรู้เรื่องดาบ
คือตอนดึงดาบออก มันเจ็บยิ่งกว่าอะไร
ฉันจะบอกอีกอย่าง แฮร์ริสันฟอร์ด บาดเจ็บ
เขาเลยต้องใช้ปืน
ฉันคือ กวนจิน
และกวนจิน ยินดีจัดให้
ฉันคือ กวนจิน
และกวนจิน ยินดีจัดให้
ฉันคือ กวนจิน
และกวนจิน ยินดีจัดให้
ฉันคือ กวนจิน และฉัน ยินดีจัดให้
และนี่ไม่ใช่ช่วงที่แย่ที่สุด
นี่ต่างหาก ไอ้เวนเตอร์
คนที่ฆ่าเจมม่า
ไอ้เวรคนเดียวกับที่ฆ่าผมมา 150 ครั้ง
ผู้กองสำหรับความประทับใจแรก ต้องบอกว่าน่าทึ่งมาก
นายสามารถผ่านยอดฝีมือ
และนักฆ่ามืออาชีพมาได้ เป็นเรื่องที่น่าทึ่งมาก
คุณควรภูมิใจกับผลงานทั้งหมดที่ผ่านมา
ในฐานะคนที่เจ็บมาจาก สงครามเหมือนกัน
ฉันหวังว่านี่คือคำปลอบขวัญ
เขาคงมีความทรงจำที่แย่มาก เพราะสิ่งที่เขาพล่ามมา
มันเหมือนกันทุกครั้ง
คนที่ฉันเฝ้าดูเขาตาย หรือบางคนใกล้ตาย
ฉันเห็นสิ่งที่เหมือนกัน
มันอยู่ในสายตาพวกเขา
ในเวลนั้นสายตาของพวกเขาเหมือนกัน
ความสำนึกผิดเสียใจ
ฉันจะทำอะไรได้บ้าง
อะไรที่ฉันไม่ได้ทำ
ความอัดอั้นต่างก็พรั่งพรูออกมา เหมือนกันทุกคน
แต่ถ้าเราสร้างโลกขึ้นใหม่ได้ และลบความผิดพลาดของเราได้ล่ะ
ถ้าพลังการแก้ไขประวัติศาสตร์ มันมีจริงล่ะ
- ฮิตเลอร์ เพิร์ลฮาร์เบอร์... - เดี๋ยวก่อนนะผมไม่เคยผ่านจุดนี้มาก่อน
งั้นไอ้นี่มันของใหม่
นายจะมอบเครื่องมือที่ทรงพลัง อย่าง กระสวยโอชีรีส ให้กับใคร
ฉันมีคำตอบให้ผู้กอง
ฉันไง
ชายที่ถูกกดขี่จากความทุกข์ยากของมนุษย์
ชายที่เข้าใจความเลวร้ายของสงคราม
ใครที่เหมาะจะดูแล และใช้เครื่องมือนี้
นั้นซินะ
เสียใจด้วยเรื่อง ดร. เวลส์
เธอพาเราไปไกลที่สุดเท่าที่เธอทำได้
เธอเป็นคนดี
เลือดที่เปื้อนมือนาย คือสิ่งที่พาคุณมาที่นี่ผู้กอง
และนายก็จะได้เลือดนั้นไป
ไม่ใช่ของฉัน
โอ้ว คมจริงๆ ไม่มีแม้แต่เลือดติดดาบเลย
- เป็นดาบคาตานะเหรอ - คาทาน่า นั่นมันของญี่ปุ่น
- แต่นี่มันดาบจีน... - อย่าเหยี่ยดเชื้อชาติ มันก็แค่ดาบ
อื่ม เบรตต์
ตอนนี้ผมรู้แล้วสามเรื่อง
หนึ่ง: ผมจะฆ่ามันคราวหน้าที่เจอกัน
สอง: สิ่งที่ผมติดอยู่มันคือ กระสวยโอชีรีส
และสาม: เวนเตอร์ไม่รู้ว่ามันใช้งานได้
และดูเหมือนเจมม่า จะยัดผมเข้าเครื่องนี่แล้วเปิดใช้มัน
เธอคืนชีพให้สามีที่ตายไปแล้วฟื้นคืนมา โอซิริส
โอซิริสกลายเป็นเจ้าแห่งความตาย
และชีวิตหลังความตาย
ฉันคือโอซิริส
เจมม่า เอาผมใส่เครื่องกระสวย เพื่อหยุดพวกมัน
เพื่อหยุดเวนเตอร์
เธออยากให้ผมทำซ้ำๆ ทุกๆวันจนกว่าผมจะทำได้
เธอมีศรัทธา
ให้ตายซิ เธอยังคงเชื่อในตัวผม
เธอรู้ว่าผมเอาชนะพวกมันได้
สวัสดี
ผมอยากเรียนรู้วิธีต่อสู้ด้วยดาบ
- ฉันฟังคุณพูดไม่รู้เรื่อง - โอ้ว ลืมไป
ผมอยากเรียนรู้วิธีต่อสู้ด้วยดาบ
ตัวคุณมีอะไรน่าสนใจซึ่งที่ฉันชอบนะ
พรุ่งนี้เช้าฉันบินกลับเซี่ยงไฮ้
ฉันมีเวลาเพียงวันเดียว
ผมว่าวันเดียว เราได้อะไรเยอะแน่ๆ
ผมเป็นมือใหม่ แต่...ผมเรียนรู้เร็ว
ถ้าคุณใช้เป็นมันกลายเป็นอาวุธ รอย
ดาบไม่ได้ช่วยคุณมากไปกว่าพวงกุญแจรถ
ผมเคยฝึกมาบ้างแล้ว แต่... ผมอยากพยายามมากกว่านี้
ใช้มือให้น้อย
กระบี่เจียรคือเหล็กบางๆที่ถูกตีขึ้นมา
แต่ถ้ามันอยู่ในมือที่มุ่งมั่น
และในตาที่แหลมคม
มันกลายเป็นอาวุธที่มีการทำลายล้างสูง
ผมมีครูที่ดี แต่... แต่ผมต้องการเรียนรู้เพิ่มเติม
สวัสดีสุดหล่อ
จะยอมแพ้เลยเหรอ
นี่นายจะเอาดาบมาสู้จริงๆ เหรอ
ฉันชอบความมั่นใจของนาย
ปกติฉันเป็นคนช่างพูด
ฉันมีเรื่องเดียวที่จะพูด
แต่ไว้ก่อนดีกว่า
จะโดนเชือดยังปากดีอีก
แกมันไอ้ระยำ
ที่ฉันอยากจะพูดคือ
"ฉันคือรอย และรอยก็จัดให้"
ว้าว
เบรตต์
ผมได้กลิ่นมัฟฟิน คุณได้กลิ่นมัฟฟินไหม
ขอไปเดินเล่นก่อน
ผมหน้ามืดแล้ว
- ดูเหมือนยูนิคอร์นหนัก 400 ปอนด์ - นายนี่มันโครตกะล่อน
- แกจะใช้ปืนนั่นเหรอ - ไม่
- รู้ไหมว่าทำไม - ไม่
เพราะฉันอยากสนุกกับการ ที่ได้อัดแกจนน่วมก่อนไง
ได้ไง
แกคิดว่าไง
- เครื่องกระสวย เธอเปิดใช้มัน - เจมม่า เธอจับฉันใส่เข้าไปในนั้น
เธอใส่ฉันเข้าไปเพื่อหยุดแก
- แล้วแกก็ฆ่าเธอ - อ๊า
เพราะเธอรู้ทันแกไง เวนเตอร์
แกอยากเป็นเผด็จการ จะแก้ไขโลกใหม่
ไอ้พวกเสรีนิยม
ก่อนที่เธอจะทำตัวเป็นนางเอก เธอได้บอกไหมว่าเธอเปิด
เครื่องกระสวยนานเกินไปซึ่ง มันจะทำลายโลกทั้งใบได้
ไม่ต้องห่วงไอ้หัวทิ่ม ตอนที่โลกแตก แกก็ไม่ได้อยู่หรอก
เครื่องกระสวย ทำให้เรามีพลังของพระเจ้า
เพื่อสร้างโลกทั้งใบขึ้นมาใหม่ และลบโศกนาฏกรรม
- อดอล์ฟฮิตเลอร์, 9/11... - เลิกพูดเรื่องงี่เง่าได้แล้ว
อดีตมันผ่านไปแล้วเวนตอร์ มันถูกออกแบบมาให้เราปล่อยวาง
เราจะอยู่... และเราเรียนรู้จากมัน
และนี่เป็นคำพูดของสามีเฮงซวย และพ่อที่ไม่ได้ความ
ฉันคิดว่านายสนใจเรื่องซ้ำๆ นี่แล้วซะอีก
แล้วลูกชายของนายล่ะ
- ลูกชายของฉัน - ไอ้หนูโจ ใช่ไหม
ถ้านายมาที่นี้เพื่อฆ่าฉัน...
แล้วใครล่ะ ที่จะช่วยเขา
ผมไม่เคยคิดว่าโจจะมีอันตราย ไม่เคยเลย
ไม่เคยคิดเลยซักนิดเดียว ว่าเขาจะตกเป็นเป้า
ผมจะฆ่าเวนเตอร์กับไอ้พวกสารเลวทุกคน
เป็นพันครั้ง ถ้าพวกมันทำร้ายโจ
คุณครับ อยู่หลังเครื่องกีดขวางก่อนครับ คุณเข้าไปไม่ได้ครับ
คุณถอยไปอยู่หลังเครื่องกีดขวาง ไม่ได้ยินเหรอ
ผมปล่อยให้เขาตายมากี่ครั้งแล้ว
ลูกชายของผม
เขาคือลูกชายของผม ผมต้องช่วยลูกของผม
ไม่
และมันก็อยู่นั่น
จุดจบของโลก
ทำไมจะไม่ล่ะ
โลกของผมมันจบลงไปแล้ว
ผมรู้สึกได้ ไม่ใช่แค่ความตาย
แต่เป็นความโล่งใจทุกส่วนของผม
ถูกฉีกเป็นชิ้นๆพร้อมไปกับอย่างอื่น
ไม่มีที่เหลือให้ไป แล้วคนเดียวที่ช่วยได้ก็ตายไปแล้ว
ถ้าผมล้างแค้นได้แล้วไงล่ะ
ผมคือคนที่ฆ่าเธอ ไม่ใช่ เวนเตอร์ ผมทำมันเอง
ผมฆ่าเธอตอนที่หนีจากความสัมพันธ์ของเรา
ผมฆ่าเธอตอนที่หนีจากการเลี้ยงลูกของเรา ผมฆ่าเธอ
ตอนที่ผมไม่โทรกลับไป
ผมคือสาเหตุที่ทำให้เธอตาย
ผมคือสาเหตุที่ทำให้โจตาย
ผมคือสาเหตุที่โลกนี้พินาศ
และจะทำไปทำไม
ผมจะพยายามไปเพื่ออะไรกัน
ไม่มีอะไรจะสำคัญอีกแล้ว
เมื่อคุณเสียทุกสิ่งที่รักไป
เมื่อคุณเป็นตัวต้นเหตุ สำหรับการสูญเสียชีวิตมนุษย์ทั้งหมด
เก่งมาก ไอ้เวร
ปล่อยให้ กูนอน ซักหน ไม่ได้ หรือไง ว่ะ
ก็แค่นี้แหละ
มันแค่นี้เหรอ
แล้วนายก็จะสมเพศตัวเองไปตลอดการณ์
วันแล้ววันเล่า นายก็จะไม่ทำห่าอะไรเลย
ถึงมันจะไม่มีห่าอะไรให้ทำก็เถอะ
ไม่
มันยังมีอยู่
นายต้องทำอะไรซักอย่าง
ตอนนี้เวลาไม่มีความหมายแล้ว
ไม่ต้องแข่งอะไรกับมันอีก
ฉันถูกปล้นรถ
นายไม่เคยรู้จักลูกตัวเองเลย
ถ้ามันเหลือแค่นี้...
มันก็ดีมากเกินพอแล้ว
เฮ้ โจ
รอย
คุณมาทำอะไรที่นี่ คุณไปโดนอะไรมา
อ๋อ แค่ตกจากตึกมา
โดดเรียนเหรอ
- ให้เดาว่าเธอมาแข่ง e-sports ใช่ไหม - คุณรู้ได้อย่างไร
- คิดว่าฉันจะไปไหน - คุณเป็นคอเล่นเกมส์เหรอ
แน่นอนฉันเป็นเกมเมอร์
ฉันรู้ว่าเธอชอบเล่น X-Box
แต่ฉันจะไม่ฟ้องแม่เธอหรอก
ฉันชอบเกมส์เก่ายุค 80's
เช่น อัลเทอร์ด บีสต์ และ ดับเบิล ดราก้อน
- สตรีทไฟเตอร์ - เกมส์โปรดเลย
- เหมือนผมเลย - เหรอ - ครับ
- แต่เกมส์ใหม่ๆฉันก็ชอบนะ อืม... - เฮ้ รอย
แม่จะโกรธไหมที่ผมโดดเรียนมา
รู้อะไรไหม
แม่เธอโกรธแน่
แต่...
ฉันจะแก้ตัวให้เธอเอง โอเค
- โอเค - ห้ามโดดเรียนอีกตกลงไหม -ตกลง
- ตามนั้นนะ - ตามนั้น
ไปเล่นสตรีทไฟเตอร์กันดีกว่า
- เธอกำลังจะตาย - ไม่คุณต่างหาก
คุณจะตายและตกรอบแน่ๆ
โอ้ยยย ฉันยังมีชีวิตอยู่
เกมส์นี้เก่ามาก มันชื่ออะไรนะ กาลาก้า
- เกมส์นี้ชื่อ - กาลาก้า กาลาก้า
เข้าหน้าเต็มๆ เล็ง
- ฉันยังชนะอยู่ - ฉันรู้แล้ว
เคโอ
- คุณชนะ - ทำไมคุณถึงชอบเกมนี้มาก
มันมีหลายคนไล่ล่า และเราจะต้องฆ่าพวกมัน
- นั่นเป็นการเพิ่มพลัง - โอ้นั่นคือ อคู-อล่า-อลูกาล่า
- นั่นคือ อลูกาล่า หรือเปล่า - ฮาดูเคน
ฮารุเก็น อีกแล้ว
ฮารุ เก็น
- คุณ...เป็นยังไงบ้าง - คุณชนะ
- มาถึงจุดที่ยาก - ยิงที่สาวๆ
เอางี้นะ เดี๋ยวฉันจะเล่นให้ดูเอง
มันมากันไม่หยุดเลย
แบบนึกไม่ถึงเหรอ
ผมไม่กลัวพวกนั้นหรอก
สำหรับเด็กที่ไม่ค่อยไปโรงเรียน เธอก็ค่อนข้างฉลาดนะ
ผมมีวิธีของผม
เธอเอาชนะฉันอีกแล้วเหรอ
โอ้ว ก็ผมคือปรมาจารย์
ตลอดหลายปีที่ผมพลาดไป
ผมต้องการมันคืนมา
เขามีหน้าตาเหมือนเจมม่า
มีความฉลาด มีอารมณ์ขัน
ขอบคุณพระเจ้า
เวลาที่เขาหัวเราะ ผมก็เห็นตัวเอง
เพียงแค่วูบเดียว
ที่เห็นหน้าของตัวเองส่งยิ้มกลับมาให้/i>
ทำลายหัวใจของผม
ผมทำแบบนี้ได้ตลอดไป
และผมก็อาจจะทำ
พวกเราจะจบวันกันแบบนี้ มากกว่าสิบครั้งแล้ว
ผมไม่เคยเบื่อเลย
ผมชอบที่เขาหลับสนิทเมื่อทุกอย่างจบลง
ผมชอบที่เขาไม่เคยกวนเลยสักครั้ง
ผมอยากจะบอกว่า เป็นพ่อของเขาเหมือนที่เคยทำมาหลายครั้ง
ผมกลัวว่าเขาจะไม่มองผมไม่เหมือนเดิม
ผมจะไม่อยากเห็นสิ่งนั้นในสายตาของเขา
ผมก็เลยไม่บอกอะไรเขา
ซักวันผมอยากมีเรือ และพาแม่ออกไปเที่ยว
แม่ไม่เคยออกไปไหนเลย
ผมแค่อยากจะเช่ามาก็ได้
- เราขอเช่าได้ไหม - เรือเหรอ
ใช่. พาแม่ออกไปเที่ยว
- ทำไมจะไม่ได้ล่ะ - เมื่อไหร่ดี
เมื่อไรก็ได้. คือเรา...
นี่คือตอนที่ผมบอกเขาว่า... เราไปวันหยุดนี้ก็ได้
และเขาก็ส่งข้อความบอกแม่ ว่าเราจะไปล่องเรือกันในวันหยุด
ปรกติมันจะเป็นแบบนั้น
โจอี้
- คือว่า แม่ของเธอ - ครับ
เธอรู้ไหมว่าแม่ของคุณทำงานอะไร
- กระสวย โอซิริส - กระสวย โอซิริส
เธอรู้ไหมว่ามันทำอะไรได้
แม่เล่าไม่ได้เพราะมันเป็นความลับสุดยอด
แต่... ผมเคยได้ยินแม่พูดว่ามันทำลายทุกอย่างได้
แบบล้างโลกถ้าไม่ระวังให้ดี
คุณเชื่อเรื่องนี้ไหม
ใช่ฉันเชื่อ
จริงๆ ฉันก็ไม่อยากเชื่อหรอก
แม่เธอไว้ใจฉันในบางเรื่อง แต่ฉันทำให้เธอผิดหวัง
คุณหมายถึงอะไร
เมื่อคืนนี้
- แม่ของเธออืม... - แม่ไม่ได้กลับบ้าน
ฉันรู้
แม่มีแฟนใหม่เหรอ
ไม่
- ไม่มีแฟนใหม่ไม่มี - แม่รู้ไหมว่าผมโดดเรียน
- รู้สึกเหมือนว่าคุณกำลังติดตามผม - มันก็ใช้
- แต่ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก - แล้วทำไม
ฉัน..ฉันไม่รู้ ฉันเห็นเธอและอยากคุยด้วย
รู้จักกันเอาไว้ เราแทบไม่เคยคุยกันเลย
ทำไมคุณถึงคิดว่าฉันติดตามเธอล่ะ
เมื่อเช้านี้แม่จะพูดอะไรซักอย่าง
- ว่าไงนะ - ทางมืถือ มันแปลกมาก
แม่บอกว่าถ้าผมมีปัญหา ให้ผมไปหาคุณ
โจนี่แม่นะ
ช่วยรับสายหน่อย
- ผมไม่รู้ว่าเธอพูดถึงอะไร - เธอพูดกับแม่วันนี้เหรอ
ถ้ามีอะไรแปลก ๆ เกิดขึ้นแม่อยากให้ลูกโทรหารอยโอเค
- ตอนกี่โมง - ไม่รู้ซิ อืม...
แม่จะส่งเบอร์ไปให้ และโทรกลับมาด้วย บายลูกรัก
ขอฉันดูมือถือหน่อย
เธอยังไม่ตายตอนที่ผมตื้นขึ้นมา
เวนเตอร์ ยังไม่ได้ฆ่าเธอ
เธอยังไม่ตาย
ไม่ต้องห่วงนะลูก พ่อจะกลับมาช่วยเอง
ผมจะกลับไปช่วยทั้งคู่เลย
แกฆ่าเธอ
- แกเข้ามาที่นี่ได้ยังไง - เธออยู่ที่ไหน
เธออยู่ที่ไหน
- พยายามที่จะทำลายหลักฐาน - พยายามคิดว่าเธอกำลังทำอะไรไว้
- เธอเปิดเครื่องกระสวยได้อย่างไร... - หุบปากเบรตต์
พูดต่อไป พูดต่อไป
เราทำให้ กระสวยโอชีริส ทำงานไม่ได้
ที่เธอทำไว้มันเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ที่เราไม่สามารถควบคุมได้
เธอวางยาไว้แต่เครื่องมันไม่ตอบสนอง
ไอ้บัดซบเอ๋ย
เครื่องกระสวยทำงานได้
มันคือแก เธอทำให้แกเป็นคนที่หายไป
ไม่งั้นแกจะบุกเข้ามาที่นี้ได้ยังไงกัน
นี่
แกทำแบบนี้กี่ครั้งแล้ว
- ก็เยอะอยู่ - มันได้ผล
เธอยังมีชีวิตอยู่อย่างน้อย 14 นาทีหลังจากผมตื่นนอน
ผมยังมีเวลาที่จะช่วยเธอ
โอเค มาลุยกันเลย
เจมม่า เป็นคนเดียวที่หยุดเรื่องนี้ได้
และคุณมีเวลาอย่างน้อย 14 นาที ที่จะช่วยเธอ
เป็นไงเป็นกัน ลุบกันเลย
ไอ้บ้านี่มันกระโดดเฉยเลย
ขับไปเดี๋ยวนี้
บินไป
ฉันมีเวลาสิบสองนาทีครึ่ง ให้ไวกว่านี้หน่อย
ซิ่งเลย
บินได้ดีนะ
ผมอยากจัดใหญ่และถล่มมันให้ยับ
เหมือนกับหนังที่เคยดู กวาดเรียบไม่ให้เหลือ
ดาหน้าเข้ามาเลย มาให้หมดทุกคนไอ้พวกขยะ
เพราะผมรอเวลานี้มานานแล้ว
อาจจะนานเกินไปซะด้วยซ้ำ
แบบว่า ตอนนี้ผมไม่ได้ว่างทั้งวันแล้ว
เฮ้ เบรตต์
คุณมาช่วยฉัน
คุณทำได้
คุณมาช่วยฉันได้
ใช้เวลากี่ครั้ง
แค่หนเดียว
เรามีเวลาไม่มาก มาเร็ว
ที่ฉันไม่ได้เพราะ พวกเขาเฝ้าดูและเฝ้าติดตามฉันตลอดเวลา
ฉันต้องแอบไปทั่วห้องแล็บทั้งคืน
- ฉันแทบส่งหนังสือไปให้คุณไม่ได้ - แค่นั้นก็พอแล้ว
ฉันคิดว่าเวนเตอร์ส่งคนไปทำร้ายโจ
ไม่มีใครเหลือ พวกมันตายหมดแล้วเจมม่า
โจ ปลอดภัยดี
เขาโดดเรียนเพื่อไปแข่งเกมส์ แต่เขาไม่เป็นไรหรอก
คุณรู้ได้อย่างไร
เขาปิ๊งสาวห้องเดียวกัน เธอชื่อคามิลล์
เขาให้ผมดูสายรถเมล์ที่เธอขึ้นไปเรียน
แต่เขากลัวที่จะขอเธอเป็นแฟน
เขากับเพื่อนที่ชื่อไวแอตต์ พวกเขาโกหกเรื่องอายุตัวเอง
เพื่อเข้าไปดูการแข่งขันเพนท์บอล
ที่คุณถามเรื่องรอยที่คอเขา
และเขาบอกว่าถูกแมลงกัดมา
เดือนที่แล้ว ข้อมือของเขาหักตอนเล่นสเก็ตบอร์ด
และตอนนี้มันก็มีเสียงแปลกๆ
- ตลก..เสียงคลิก - เสียงคลิก...
เขาชอบหมาโดยเฉพาะหมาป่า
และเขาคิดว่าจะขอมันมาเลี้ยง
เขาเขียนรูปสีน้ำรูปคืนที่ดาวเต็มฟ้า ของ แวนโก๊ ในเวอร์ชั่นสีน้ำ
และให้คุณเมื่อวันเกิดคุณปีก่อน เพราะเขารู้ว่าแม่ชอบภาพนั้น
เขาว่าแม่ทำงานมากเกินไป และยิ้มน้อยมาก
โอ้ แต่เด็กคนนี้รักคุณมาก
ผมจะหยุดสิ่งนี้ได้ยังไงเจมม่า
มันไม่ใช่การหยุดรอย มันคือการเริ่มต้นใหม่
ฉันสร้างมิติของคุณจากดีเอ็นเอของคุณโดยเฉพาะ กับมวลที่หายไปภายในเครื่องกระสวย
มันแปลว่าอะไร
แปลว่าคุณต้องเข้าไปที่แกนเครื่องกระสวย แล้วในทางทฤษฎี...
ความต่อเนื่องของช่องว่างเวลา จะรีเซ็ตใหม่และดำเนินการต่อไป
ในทางทฤษฎี
ฉันไม่รู้
เอาจริงๆฉันไม่รู้รอย ทั้งหมดนี้เป็นเพียง
ปะติดปะต่อกัน ฉันแค่พยายามหยุดเวนเตอร์
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันใช้งานได้ จนกว่าคุณปรากฏตัวขึ้นมา
คุณต้องจำได้ซิ ฉันเพิ่งพบคุณเมื่อวานนี้
และผมไม่ได้เจอคุณเป็นปีแล้ว
ฉันไม่รู้จะทำอะไรอีกแล้ว หรือจะหันไปพึ่งใคร
ฉันแค่รู้จัก...คนที่คุณเคยเป็นรอย
ฉันรู้จักตัวตนของคุณ
แต่ฉันไม่รู้ จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณเข้าไปในนั้น
ผมรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าผมไม่เข้าไป
คุณเห็นมัน จุดจบของโลก
ใช่
มันเป็นยังไง
เป็นทุกอย่างตามที่คุณจะจิตนาการได้
แต่แย่ลงกว่าเป็นล้านเท่า
เวลาจะเดินหน้าต่อ ถ้าผม...
เดินเข้าไป มันจะรีเซ็ตใหม่ คุณกับโจจะปลอดภัยใช้ไหม
ถ้าคุณคืนมวลของคุณ ไปที่แกนกลางก็หน้าจะสำเร็จ
แต่คุณก็อาจไม่รอด
คุณอาจจะต้องตาย
ถ้าอย่างนั้น
ช่วยจูบผมและบอกว่ารักผมได้ไหม
ฉันรักคุณ
คุณจะรอผมใช่ไหม
ฉันจะรอคุณ
เป็นไง เป็นกัน ลุยกันเลย