POZIOM MISTRZA
139 PODEJŚCIE
Pobudka. Orientuj się.
Buty, spodnie,
skłon, koszula,
uważaj po lewej...
To już dla mnie.
Blok, plaskacz,
żonglerka nożem,
wyrywka i przerzutka.
Jacyś chętni na kawkę?
Wyobrażacie sobie, że codziennie budzi was taki zdebilały Pan Dzieńdoberek
i próbuje posiekać pierdoloną maczetą?
Ale poważnie.
Raz czy dwa może być nawet zabawnie...
Jesteś trupem, chuju!
...ale jak się człowiek otrząśnie i zrozumie, co się tu wyprawia,
po 140 razie jest tym już szczerze wkurwiony.
Chcę, żeby to się skończyło,
ale wiem, że nic z tego.
Niejeden powie, że zrobiłby to z zamkniętymi oczami.
Słyszysz to i myślisz: "Co za dupek".
Mniejsza.
Sami zobaczcie.
Sorry, chłopie! Pomylili cię ze mną!
Rozwalają ten kwadrat już n-ty raz, a mnie dalej szkoda.
Cholera, ja to wynajmuję.
Właściciel to taka menda, że mogę zapomnieć o kaucji.
Kiedyś wcale tak nie było.
Byłem szczęśliwy.
Poważnie.
Miałem kobietę, którą kochałem, ale...
Teraz jestem już tylko wkurzony.
Kurde, trzeba skakać.
Nie wcelowałem w tę ciężarówkę już 22 razy.
Wiecie, co się czuje po upadku z 4 piętra na pysk?
Ból jak skurwysyn.
Pan Fura, Skóra i Komóra znów drze ryja, jakby go gwałcili na randce.
Wóz mi kradną!
I żebyś wiedział.
Kolejne pizdy, co próbują mnie zgładzić, jadą minivanem.
- Ominiesz ten korek? - Nie ucz mnie, jak jeździć.
Szoferka to Esmeralda, a ta druga to Pam.
Chuj wie, jak mają naprawdę na imię. Nie było czasu dopytać.
Po autobusie będzie już z górki...
Zaraz, zaraz. Zaliczyłem autobus?
Nie.
Boże?
Współczujesz? Obejdzie się.
79 PODEJŚCIE
I tak w koło Macieju.
Kiedyś narzekałem na nudne życie,
aż nadszedł 9 maja i teraz co dzień mam dokładnie to samo.
Budzi mnie ten sam wrzask i ten sam pierdolec z maczetą...
Świątek i piątek, z drobnymi urozmaiceniami.
Żeż kur...!
Jedno się nie zmienia.
Muszę zginąć.
Dzień... w dzień.
Zgon, bez lipy.
Teraz najciekawsze kawałki.
37 PODEJŚCIE
Nie wiem, za co chcą mnie sprzątnąć, ale są ich całe tabuny.
Znacie już Pam.
Rozwaliła mnie 14 razy, zanim ją wreszcie rozgryzłem.
69 PODEJŚCIE
A ta bladź o anielskiej twarzy to Guan-Yin.
Skąd to wiem?
Jestem Guan-Yin.
I nigdy nie zawodzę.
To znaczy "bogini litości". Laskę chyba kręci ironia.
88 PODEJŚCIE
Ten zarozumiały karakan to Kaboom.
I co, lowelasku?
Co robisz, pojebany karle?
Kogoś tu trzeba kultury nauczyć.
93 PODEJŚCIE Każdemu dałem ksywę:
Pam, Śmieszek, Szwabiaki, Drugi Roy czyli dupek,
który mógłby robić za mojego sobowtóra.
104 PODEJŚCIE
Niektórych udawało się nawet ukatrupić.
Ale to szczegół.
I tak mnie w końcu znajdują i likwidują.
Jestem Guan-Yin.
I nigdy nie zawodzę.
Nie wiem, jak to możliwe, że powtarzam ten dzień.
Nie było kiedy tego przemyśleć, bo od samego rana mam na głowię tę jatkę.
48 PODEJŚCIE
Jemma to moja jedyna miłość i tylko ona wie to, co próbuję zrozumieć.
Halo.
Szukam dr Jemmy Wells.
Kto mówi?
Jej mą... chłopak, Roy.
Kapitan Roy Pulver, osławiony służbą w Delta Force.
- Z kim rozmawiam? - Z pułkownikiem Clive'em Ventorem.
Szef Jemmy.
- Do niedawna. - Zastałem Jemmę?
Niestety nie.
O której może wrócić?
Kierowałbym to pytanie do jakiejś siły wyższej.
- Słucham? - Nie żyje.
Co takiego?
Przykro mi przekazywać takie wieści,
ale pani Wells niefortunnie skręciła wczoraj kark.
Wypadek, praca do późna w laboratorium - musiała być wykończona.
Nie.
Mogę zapytać, gdzie pan jest?
Wypadek? Taki chuj.
Dlaczego zginęła?
Kto ją zabił?
Jeszcze nie dożyłem odpowiedzi.
Dobrze, na czym stanęło? A tak, na autobusie.
140 PODEJŚCIE
Mocno zmotywowany.
Trafił nam się kowboj, kochana.
Koniec żartów.
Co, do cholery?
Ja pierdolę!
No, należało im się.
Cześć, Roy.
Cześć, Jake.
Wyglądasz jak klocek kostuchy. Co się stało?
Kiepski poranek. Luzik, Jake. Każdemu się zdarza.
Butlę Baijiu, proszę.
A zresztą...
daj dwie.
Dwie? Jezu!
Podane, Wasza Marskość Wątroby!
Taki żarcik, między nami alkoholikami.
Raz się żyje, co nie, Jake?
- Bo jutro być może, ale nie musi. - Święte słowa, stary.
Gość tankuje, jakby mi likwidował zapasy.
Jak ty tak możesz?
Jak ty tak nie możesz?
Eksperci ds. bezpieczeństwa, w tym ja, uważają,
że następnym 11.09 będzie zatrucie napojów spirytusowych.
Kraj, w którym 38% społeczeństwa pije na umór, można wymazać...
Ten frajer zwie się Dave
i jest specjalistą ochrony w prywatnym sektorze.
Nieważne, jak mu wytłumaczę to żłopanie.
On i tak zaserwuje tę samą czerstwą gadkę.
Wiem, co powie, słowo w słowo
i co się zdarzy w tym barze.
O 11:05 wejdzie słynna chińska wojowniczka.
12-krotna mistrzyni świata w walce mieczem.
Cholera, Dai Feng.
- Roy, wiesz, że to... - Mistrzyni walki mieczem wudang?
- 12-krotna... - ...mistrzyni świata.
- Mówiłem ci to już? - Ze sto razy.
Serio? Nie pamiętam.
Ja tak.
Pedro, przygotuj stół dla Sifu Fang.
Witam, zapraszam.
To przez Sifu Fang ta cała rzeź, żebym mógł tu dotrzeć.
Jeśli nie wyrobię się do 11:00, ona zajmie ostatnie miejsce przy barze.
Cholera, spojrzała na mnie.
Byłeś kiedyś z kobietą?
- Słucham? - Czy byłeś kiedyś z kobietą?
To jak zarzucanie wędki.
Prędzej wyhodujesz penisa na czole.
Około południa...
Dobra, trochę mi głupio, że się tym jaram.
Zawsze mnie rozwala, gdy gościu wywija tego orła.
Powinienem go ostrzec, ale nie mam ostatnio wielu powodów do śmiechu.
Nie próbuj się skarżyć, Pedro! Nikt ci nie uwierzy!
O 12:20 kutafon Dave wreszcie rusza do pracy.
Módl się, żeby terroryści nie zatruli zapasów baijiu.
Oczywiście po kolejnym sucharze.
Pilnuj się. Zaraz pęknę.
Siadaj.
Słucham.
Opowiem ci coś.
Ale się narąbałem.
Jak chory weteran, gdy sobie chlapnę, zaczynam gadać, o tym jak mnie zabili.
Strzelili ci kiedyś w twarz, Dave?
Ja raz tak miałem.
Jakiś czas temu, chwilę przed śmiercią przytrafiła mi się zabawna rzecz.
Kulka z 45-tki,
weszła czysto tutaj i wylądowała mi w ustach.
Smakowała jak stek,
taki naprawdę pyszny antrykot.
I dopiero dużo później, kiedy już żyłem, pomyślałem:
"Cholera,
ona ugotowała mi język".
To był smak mojego własnego języka.
Uwierzyłbyś, kurwa?
To się naprawdę zdarzyło.
Mocna rzecz, stary.
Nie masz z kim iść na spotkanie AA?
Jasne.
Dokładnie o 12:47...
Zaraz do tego wrócę, mniej więcej kwadrans przed pierwszą,
mam naprawdę zajebistą fazę.
Mówię wam, odjazd!
Wystarczy dotrzeć do baru.
Potem mogę chlać, ile wlezie, dopóki mnie nie znajdą.
Napruć się jak szpadel
i już nic nie czuć.
12:47 - jeszcze nigdy nie przeżyłem dłużej.
Dlaczego wtedy się poddaję?
A dlaczego nie?
Poza tym barem, gdziekolwiek bym nie był i jakkolwiek bym nie walczył,
nigdy nie przeżyłem dłużej niż do 12:47. Zawsze mnie dorwą.
Banda nieznanych skurwieli, którzy chcą mnie wykończyć nie wiedzieć czemu.
A poza tym ona nie żyje. Moja dziewczyna.
Zginęła przed tym momentem, do którego ciągle wracam.
Utknąłem w pętli śmierci w ciągu niekończącego się dnia.
Nie mogę ciągle go przepijać, bo koniec jest zawsze ten sam.
Muszę mieć plan.
Ktoś za to zapłaci.
Oni mają całą armię, ja tylko czas.
Wczoraj było miesiące temu.
WCZORAJ
Świetnie.
Dziękuję.
- Przepraszam, możecie wyjść na chwilę? - Oczywiście.
Boże.
Jakaś ty piękna.
Dostałeś uczulenia na telefon?
Niedawno wróciłem.
Miałem wyłączoną komórkę i jeszcze nie ogarnąłem stacjonarnego...
- Nawet to ci wyłączyli? - Tak.
Super, że udało ci się ze mną skontaktować.
Istny cud, że znalazłam cię w barze pod twoim mieszkaniem.
Naprawdę fuks.
Kopę lat, Miss Sarkazmu. Stęskniłem się za tobą.
Co tam masz?
Moje CV.
Kończył mi się tusz w drukarce,
więc ciężko się czyta fragment o służbie w komandosach.
Kiepsko to wygląda?
Chodź.
Tu się nosi mundury.
Elegancko.
Muszę cię zmierzyć.
Nie mów, że te bordowe wdzianka. Nie chcę wyglądać jak sklepowy cieć.
Bordowe? Jak moja sukienka?
No nie. Takie bordo jest...
seksowne. Serio.
Ile tu się w ogóle zarabia? Lekarz w pakiecie?
Zależy mi po woju.
Czym wy się tutaj zajmujecie? Jakaś grubsza afera. Długo już?
Oby dość długo.
O co w tym chodzi?
Pięć lat bezsennych nocy i ciągłych badań.
Nawet nie wyobrażasz sobie, ile to dla mnie znaczy.
Do czego służy?
Do czego?
Do niszczenia czasu i przestrzeni,
a może i całej planety, jeśli źle się tego użyje.
Pierdzielisz.
Taka machina dnia ostatecznego?
Musisz być nieźle zestresowana.
Nasz Joe.
Jezu, kiedy on tak urósł?
Mogę ci to zwinąć?
Masz jakieś inne zdjęcie?
Proszę. Ile ty ważysz?
Jestem na diecie paleo, jakieś 80 kilo.
Ale pijesz?
- Tak. - Wpiszę 83.
Chcesz mu powiedzieć?
Kamień spadłby mi z serca, gdyby już wiedział.
Co by mu z tego przyszło? Prawię nigdy cię nie widział.
Czemu mówisz, jakbym nie zasługiwał go poznać?
- Byłem z dala od was przez pracę. - Pracę?
- Tak. - Pracę, mówisz?
Kochasz tamto życie, a nie być z nami.
Strzelaniny są bardziej ekscytujące, niż zmiana pieluch.
Stara śpiewka...
Jestem dupkiem, który nie chciał się zaangażować.
To ma jakieś znaczenie?
Klamka zapadła, życie toczy się dalej. Joe i tak cię ubóstwia.
- Naprawdę? - Tak.
Co o mnie mówił?
Czego ty chcesz?
Straciłem ciebie.
Schrzaniłem sprawę.
Pogodziłem się z tym.
Nie chcę stracić jeszcze syna.
Tylko o to cię proszę.
To nasz syn, Jemma.
- Dr Wells. - Chwila.
Przepraszam.
Roy, Brett - szef ochrony w Dynow.
Pani biuro jest w tajnej sekcji.
Nie ma tu wstępu.
Tłumaczyłam pułkownikowi, że będę przyjmować tych gości,
których uznam za stosownych.
Ja tylko podrzuciłem swoje CV, olbrzymie.
Chwilowo nikogo nie szukamy... kapitanie Pulver.
Proszę przekazać mu, że zaraz przyjdę.
Pułkownik czeka.
Niezły dupek.
- Mówiłaś, że kogoś szukają. - Bo szukamy.
Ja szukam.
O czym ty mówisz?
To projekt o wyjątkowym protokole bezpieczeństwa.
W sensie ściśle tajny.
Co najmniej.
Serio?
Od kiedy zaczynam?
Szybciej niż się spodziewasz.
Czytam ten jego życiorys i mam obawy.
Wygląda niespecjalnie.
Nie zauważasz muchy, dopóki nie spierdoli ci zupy.
Coś mi się w nim nie podoba.
Ma taki...
rys.
Jaki rys?
To taki ambitny kombinator, który cwaniactwem nadrabia braki w talencie.
Już w piaskownicy nie trawiłem takich gnoi.
Sprawdź przebieg jego służby. Jeśli się zgadza, pilnujcie gościa.
Jak zacznie fikać, załatwimy go.
Wybieraj ludzi spoza stałej listy.
Takich, których nie można z nami powiązać. Najlepiej takich przypadkowych świrów.
Zwijam się. Kupię jakąś alpagę...
Poprawię ci włosy.
Skaleczyłaś mnie.
- Dostałeś prezent urodzinowy? - Co wyrabiasz? Jesteś jakaś dziwna.
- Tak czy nie? Wysłałam ci. - Nie sprawdzałem.
Zrób to. Wysłałam go parę dni temu.
Jasne.
Dr Wells, pozwoli pani na chwilę?
Muszą mi to teraz opatrzyć.
Zaraz przyjdę, pułkowniku.
- Naprawdę mnie skaleczyłaś. - Posłuchaj mnie, Roy.
- Wiem, że nasze drogi się rozeszły. - Ale...
Posłuchaj mnie!
Dobrze, już mów.
Zapomniałam, ile mnie to zawsze kosztuje.
Joe ma wiele po tobie.
Upór, chęć zwycięstwa za wszelką cenę.
Twoje najlepsze cechy,
ale też egoizm i to, że znikasz, kiedy jest ci to na rękę.
- A już wychodziliśmy na prostą. - I że uciekasz od odpowiedzialności.
Dobrze, czego ode mnie chcesz?
Bądź tym, w którym zakochałam się wieki temu i z którym mam syna.
Tym, który był silny i pewny siebie, nie tym,
który codziennie się upija i bzyka z kolejną dziwką.
Pamiętaj,
Ozyrys.
No proszę, Gruby i Grubszy.
Panowie, węglowodany to zło.
Wszystko w porządku, pani doktor?
Tak.
- Nie przeszkadza pani dym? - Nie.
Wrzeciono?
Mamy niewielkie opóźnienie.
Co znaczy "niewielkie"?
Tydzień, góra dwa.
Czemu?
Badania nie są nauką ścisłą.
I na niej nam nie zależy.
Kapitan Pulver to pani przyjaciel?
Podrzucił mi swoje CV.
Skąd ten szalony pomysł?
Pewnie mu wspomniałam, że potrzebujemy wojskowych do ochrony.
Czyli to pani oszalała...
Nasz protokół bezpieczeństwa
nie powinien być tematem romantycznych pogaduszek.
I zapewniam, że nim nie jest. Nie jesteśmy z Royem...
Ma pani z nim dziecko, prawda?
Proszę się wygodnie rozsiąść.
Nie chciałbym, żeby pani czuła się jak na przesłuchaniu.
Nie lubię się rozwodzić. Moje motto brzmi: "Im krócej, tym lepiej".
Jest jednakże historia, którą chętnie opowiadam
i jeśli pani pozwoli, podzielę się także z nią.
Lubię długie historie.
Czyli się fortunnie składa.
Birma, 1979 rok.
CIA wysłało mnie w tajną misję przemytu opium w ilości,
która miała powstrzymać krwawy przewrót wojskowy.
Sami wywołaliśmy go dekadę później. Odtajniono to już, w większości.
Tak czy siak trafiłem do dżungli
pod Rangunem i odstrzeliwałem żołnierzy Związku Narodowego KNU
w trzydniowej wymianie ognia. Zginął wtedy cały mój oddział.
W każdej chwili mogli mnie wykończyć partyzanci
o koszmarnych manierach i jeszcze gorszej higienie osobistej.
Został mi tylko remington z przestrzelonym celownikiem
i 36 bezsennych godzin, żeby wyjść z tego z tarczą.
I nagle to usłyszałem.
Przeszywający pisk, jakby gwizd lokomotywy.
To był dzik.
Można się od tego posikać.
Rebelianci w jednej chwili się rozpierzchli.
Nikomu nie uśmiechało się wpieprzyć na jego kły.
Sukinsyn mnie wyniuchał i ruszył do frontalnego ataku.
Wolałem wpakować 10 kul w ludzi, niż zabić zwierzę,
ale zanim o tym pomyślałem, 6-metrowy pyton zsunął się z figowca
i owinął rozsierdzonego dzika jak świąteczną roladę.
Widok nie z tej Ziemi.
Przez kilka godzin podziwiałem, jak powoli dusił i pożerał tę świnię.
W kompletnej ciszy słyszałem wszystko:
łamanie kości, charczenie, gdy pękały płuca.
To brzmiało prawie tak, jakby wąż chichotał.
W życiu nie widziałem bardziej imponującego aktu przemocy.
Ale największe wrażenie robiło to,
że nawet gdy rozchylał szczęki na prawie metr,
by połknąć dzika,
patrzył na niego z zimną kalkulacją.
Dopiero później, gdy przesunął się nabrzmiały od trawionego dzika,
zobaczyłem tuzin jaj.
Jaj pytona.
Dzik miał zadeptać gniazdo.
Agresja, o którą podejrzewałem węża, była podyktowana miłością.
On nie chciał, lecz musiał zabić tego dzika,
żeby tamten nie zniszczył jego przyszłości.
Fascynująca historia.
Owszem i nieprzypadkowa.
Dlaczego?
Koniec z gośćmi w laboratorium:
żadnych byłych partnerów i podejrzanych typów z przeszłością.
W razie dalszego opóźnienia mam być błyskawicznie informowany, tak?
Naturalnie.
Dziękuję, pani doktor. Wspaniale.
I proszę uważać na schodach.
Jeszcze jednego?
Czego konkretnie?
Słodka jesteś.
Długo się znacie?
Od wczoraj.
- To mój najnowszy kumpel. - O tak.
- Alice jest asystentką stomatologa. - Dziwne, bo nie cierpię zębów.
Brzydzę się nawet szkliwem.
Ciekawy wybór zawodu...
Wiem, kompletnie od pały. Ale ja...
kocham wyzwania.
I chętnie kuszę los.
- Kto nie ryzykuje, ten szampana nie pije. - Fakt.
Ale ciacho, co nie?
A wy jak długo się znacie?
Z Gabrielle?
Odkąd tu się upijam.
Od ostatniej zagranicznej misji.
- Nadstawiałeś karku? Opowiadaj. - Moje panie,
prawie nie ma o czym.
Powiedz o tym "prawie".
Poczekasz?
Muszę siku.
Zabierz ją już do domu, Roy.
Mówię serio.
Na pewno pomyślałeś:
"Może ciebie też zabiorę, Gabrielle."
Moja odpowiedź:
"Kiedy indziej".
Powoli miękniesz.
Marzenia ściętej głowy.
Świetnie byśmy się bawili, ale miłości by z tego nie było.
Miłości?
Czemu?
Nie wiesz?
Bo ty już jesteś zakochany.
W kimś innym.
Widać to w twoich oczach.
Są takie smutne.
Tęsknisz za kobietą, ale nie za mną.
Ani za tą uroczą asystentką stomatologa.
Halo? Bar.
Jest tutaj.
Do ciebie.
Roy, słyszysz mnie?
Jeszcze siedzisz w laboratorium? Już 3 rano.
Nic ci nie jest?
- W porządku, ale... - Co jest?
Posłuchaj...
Muszę zrobić coś drastycznego.
Gdyby coś się stało, obiecaj mi, że zrobisz to, co zwykle...
Nie słyszę cię.
Musisz mi pomóc.
Co się dzieje?
Nie mogę ci teraz wyjaśnić. Nie zrozumiałbyś.
Coś nam przerwało.
Oddzwonisz?
- Kto dzwonił? - Moja była.
Coś ją zdenerwowało.
Pani doktor nam się zbuntowała.
Znajdź ją.
Coś przegapiłam?
Gadaliśmy, kto jest najseksowniejszy na świecie i oczywiście zeszło na ciebie.
Trzeba było zadzwonić do Jemmy, ale byłem napruty i napalony,
i miałem wszystko w dupie.
Nie wiedziałem, jakie to ważne i że już nigdy jej nie usłyszę.
Niektórych rzeczy nie można już odkręcić.
A inne musisz powtarzać bez końca.
141 PODEJŚCIE
Wiem, że to wszystko zaczęło się od niej.
Ale nie mam pojęcia, o co w tym chodzi.
Dostałeś ode mnie prezent urodzinowy? Tak czy nie? Wysłałam ci.
Nie sprawdzałem.
Zrób to. Wysłałam go parę dni temu.
- MIT IZYDY I OZYRYSA - Pamiętaj,
Ozyrys.
Wszystkiego najlepszego, Roy.
Zawsze idź naprzód i pamiętaj: czas nie czeka na nikogo. Całuję..."
Żeż kurwa!
Zacznijmy jeszcze raz.
142 PODEJŚCIE
Wóz mi kradną!
No dalej, tempo!
Weź, kojfnij w końcu, człowieku!
Jak mam przejść!
Ile można zdychać?
143 PODEJŚCIE
Wóz mi...!
Nie czytaj w trakcie jazdy, debilu.
Jak mogłem tego nie zauważyć?
Cholera, przegapiłem skręt do chińskiej knajpy.
Ostatnio źle to się dla mnie skończyło.
51 PODEJŚCIE
Nazywam gościa Pan Śmieszek, sami jarzycie czemu.
Kulka to przynajmniej prosta śmierć.
Ale jazda!
Jakim trzeba być zwyrolem, żeby to wymyślić?
144 PODEJŚCIE
AKCJA W TOKU
Cały czas uciekam przed tym, jak teraz żyję.
Wreszcie mam jakąś podpowiedź, co tu się, kurwa, wyprawia.
Pora na mały rozejm i jakiś spokojny kąt, żeby trochę poczytać.
"Ozyrys i Izyda byli oddanym sobie małżeństwem". Bla bla...
"Ona była egipską kapłanką, idealną matką i żoną,
strzegła zmarłych i znała zaklęcia przenoszące w zaświaty".
"Wrogowie poćwiartowali ciało Ozyrysa na 14 części i rozrzucili po Egipcie".
Też mi, kurwa, prezent urodzinowy.
Wszystkiego najlepszego, Roy.
Zawsze idź naprzód i pamiętaj: czas nie czeka na nikogo.
Co on tu robi?
Cholera.
Jeszcze nie wie, że został sam, bez mamy.
Ma już tylko mnie na świecie.
Siema.
10 dolków za wejście. 5 za rundę, eliminacja kosztuje podwójnie.
Co wy tu urządzacie?
Turnieje Esportu.
W sensie?
Zawody w wideo gamingu. Side-scrolle z lat 80:
Double Dragon, Altered Beast, Street Fighter. Jesteśmy purystami.
Wyznawcami klasyków złotego wieku.
Analog albo śmierć. 8 bitów rządzi.
- Ile ty masz lat? - 41.
- Takie życie, stary. - Ty 41?
Twój syn też tu gra?
Jestem bezdzietny z wyboru, chłopie.
Tylko kto wybierał...
Reszta dla ciebie.
Roy, jak się masz?
Proszę, proszę. Aleś ty wystrzelił.
Gdy cię ostatnio widziałem, byłeś takim grzdylem.
- Jesteś gamerem? - W życiu.
To co tu robisz?
Miałem ciebie o to zapytać. Czemu nie w szkole?
Wagary.
No, chłopię, zawiodłem się na tobie.
Nie mogłem tu nie być. To moje ulubione gry.
Mama wściekłaby się, gdyby wiedziała.
Faktycznie.
Nie podkabluję cię, ale musisz mi coś powiedzieć.
Co kupiłeś od tego chłopaka na górze?
Nic nie kupiłem.
Widziałem was.
To stare karty do gry RPG. Wymieniłem się z nim.
Możesz być zabójcą, najemnikiem.
Mówię ci, czad.
Na pewno.
On ci to dał?
Myślałeś, że kupowałem jakieś narkotyki czy coś?
Czy coś.
Mam 11 lat. Nie tykam takich rzeczy.
I nie wolno ci. Jasne?
Tak.
Chodź coś przegryźć. Później wrócimy. Chcę z tobą pogadać.
- Ekran i tak nie działa. - Bo to złom. Idziemy.
- Głodny? - Tak.
Co lubisz najbardziej?
Pizzę.
Mówisz, masz. A może sushi?
Nie bardzo.
Dlaczego?
- Co jest?! - Bo to sushi.
I wszystko jasne.
Pora mu powiedzieć...,
że jego matka nie żyje i że już jej więcej nie zobaczy.
Mama mówi, że z ciebie twardy sukinkot.
Tak mnie nazwała?
No nie, ale mówiła, że jesteś komandosem albo jakimś żołnierzem.
Mama ci o mnie mówiła?
Często wspomina.
Często?
Jesteś jak ten facet z "Uprowadzonej", który ma wyjątkowe umiejętności?
Liam Neeson?
- Tak. - On tylko...
udaje twardziela.
Ja jestem prawdziwy.
Serio?
- Nie żartuję. Jestem twardzielem. - Czad.
Muszę ci coś powiedzieć.
To będzie dosyć przykre, rozumiesz?
Naprawdę nie jest mi łatwo...
12:50. Pobiłem swój rekord o trzy minuty.
Jak to możliwe?
W barze wszystko jest z metalu.
Potem zszedłem pod ziemię.
Oni mnie namierzają.
Co chciałeś mi powiedzieć?
Jestem twoim ojcem.
Mimo strachu w tej sekundzie zobaczyłem, że mój syn mnie kocha.
To było piękne.
Proszę, niech to już będzie ostatnia śmierć.
Ty skurwysynu!
Jak mnie namierzacie?
- Pierdol się! - Tak?
- Gdzie to jest? - W twojej dupie!
Jakiś ty pomysłowy.
Jeb się.
Dobra, ty pierwszy.
Cześć, kolego.
Masz ciśnienie? Jasne.
Gdzie to dziadostwo?
Musi gdzieś tu być.
Kurwa.
Pedro, może chcesz popatrzeć?
On szpanuje, że jest ekspertem od szpiegostwa,
a miałem szkolenie w inwigilacji.
- Żebyś widział, jak go zatkało. - Wariat!
Cześć, Roy.
- Daruj, że się wcinam. - Opowiadałem o wyszczekanym...
Jasne. Wiesz coś o urządzeniach namierzających?
Coś? Za cholerę.
Wiem wszystko!
W czym problem? Zwykły transponder?
- Taki w człowieku. - Na ciele czy implant?
Który lepszy, żeby gość się nie zorientował?
Zdecydowanie implant. Inaczej musiałbyś todoczepić do ubrania.
Gdzie ty byś to wszczepił?
- Większość wybiera te podskórne. - Dave, a ty?
- Moim zdaniem? - Tak, twoim.
Cymesik Dave'a.
Czemu się tak szczerzysz?
No w zębach!
Najlepiej w trzonowym.
Jaja sobie robisz.
Do twarzy ci w tej masce.
Nie bój nic.
Tylko oddychaj głęboko.
Zaraz będzie po bólu.
Usta działają jak naturalny przekaźnik.
Wypatrzyłbyś takie urządzenie w zębie?
No nie z zewnątrz. Musiałby być wyrwany.
Jake, dawaj butlę Baijiu i obcęgi.
- Co ty, kurwa?! - Spoko wodza. Odrośnie.
Odbiło ci?! Weź się lecz!
- Bardzo mi pomagasz. I co? - Nie.
- Na pewno?! - Absolutnie.
- Która godzina? - Cholera, już 12:45.
Kurwa, mam 2 minuty.
Człowieku, przestań wyrywać sobie zęby. Pojebało cię?
O Boże!
Cholera, było zostać w domu.
Patrz!
O Jezuniu. To ten.
Jest jakiś nierówny.
Musiałbym zerknąć do środka.
Tylko ostrożnie.
To nie było ostrożne.
Jest skurwiel.
Ktoś wydał kupę kasy, żeby cię śledzić.
Serio?
Jak cholera...
Na razie, Dave.
145 PODEJŚCIE
Czyja to sprawka?! Kto wsadził mi przekaźnik do gęby?
Jakiś Brett.
Łyse, sfajczone samoopalaczem 200 kilo żywej wagi na czele ochrony Dynowa.
Wyjebię mu Wielki Kanion na środku klaty.
Jak tam, ziom?
Kopsnij butlę Baijiu i obcęgi.
Na razie wykitowałem 144 razy,
ale dzisiaj nie sprzedam tanio skóry.
Rzuć to.
Niby zęba?
Nie zęba.
Zapomnij.
Albo broń albo ty.
To ręcznie wykonany Walther PPK, który wylicytowałam za pół bańki.
Zabuliłaś pół melona za pistolet?
I zleciłam rusznikarzowi dostosowanie klasycznego tłumika SD-22 SpielWaffen
za dalsze ćwierć miliona. Jest ich tylko 6 na świecie.
750 patyków.
Zgadza się.
I po chuja ci to było, Pam?
Nie wiem, jak ci na imię, to sobie wymyśliłem.
- My się znamy? - Z wielokrotnego widzenia.
Pokaż to.
Tylko powoli.
Trzymaj za spust.
Obchodź się z nim jak z porcelaną.
Ładnie proszę.
Będę łagodny jak zefirek.
AH?
Adolf...
Hitler.
Że co, proszę?
Dostał w prezencie od Carla Walthera. Trzymał w biurku w Monachium.
Rozpieprzałaś mnie spluwą Hitlera?!
Skradzioną przez amerykańskiego żołnierza w 1945 roku.
- Normalnie dzień... świrów. - Kosztowała niemałą fortunę.
- Kto cię przysłał? - Chciałbyś wiedzieć, co?
- I się dowiem. - Nigdy.
Teraz mnie zabijesz?
Nie, poślę kulkę.
Za Żydów.
Te kulki też.
Jedziesz, stary!
Jemma sprowadziła mnie tu z jakiegoś powodu. Tylko jakiego?
Na pewno coś ważnego.
Zgubiłeś telefon, maluszku.
Ale ona nie żyje i nie wrócę do naszego ostatniego spotkania,
- DZWONI BRETT DYNOW - wiec to wszystko na nic.
Zostało mi tylko jedno.
Zemsta.
Klimat nam się ocieplił.
Obiekt zlikwidowany?
Raczej obiekty.
Marshall?
Cześć, Brett. Dobrze wiesz, kto mówi.
Gdzie jest Marshall?
Mały piroman, którego nazywam Kaboom?
Zajęty wielkim grillem z kolegami z pracy.
Brakuje tylko ciebie i chujka, który tym zarządza.
- Sugerujesz, że mam kogoś nad sobą. - Taki kundel musi być na czyjejś smyczy.
Szukam właściciela.
Tego, który zabił Jemmę.
Moim zdaniem to Ventor.
Wiesz, gdzie nas szukać, kozaku.
Tak i wiem, jak tam dotrzeć.
Do zobaczenia za chwilę, sukinsynu.
Szef ma pewnie wypasione biuro na wieży, ale rzygam już zasranymi podchodami.
Zrobię im oldskulowy rozpierdol od frontu.
Łebski plan.
Wyrwę mu te durne ślepia.
146 PODEJŚCIE
Stać!
Szybko, wycofać się!
Mogę tak bez końca, fiucie.
147 PODEJŚCIE
Witaj, Drugi Royu.
Żegnaj, Drugi Royu.
Drugi Roy nie miał broni. Zresztą nie przemyciłbym tu żadnej klamy.
Racja, przepraszam.
Brak dostępu.
Chyba moja wina.
148 PODEJŚCIE
Cześć, Roy.
Pora na szlachetną popisówę w stylu Butcha Cassidy i Sundance Kida?
Możecie mi skoczyć.
Przypał.
149 PODEJŚCIE
Zdychaj, dupku.
150 PODEJŚCIE
Witaj, przystojniaku.
Znowu chcesz urwać mi łeb.
Nie nudziłeś się, chojraku.
Co chcesz z tym zrobić?
Jebane sushi, z ciebie.
Pamiętasz, jak ten kutafon w Indianie Jonesie
żonglował mieczem i myślał, że wszyscy się posrają?
Indiana załatwił go jedną kulką, bo już padał z nóg i miał wyjebane.
- Kojarzysz? - Tak.
Może nie wiecie, ale śmierć od miecza,
może za wyjątkiem podejścia nr 15, jest sto razy gorsze od kulki...
Inny, mało znany, fakt...
boli jeszcze bardziej, gdy ci miecz wyciągają.
I ciekawostka: Harrison Ford miał sraczkę i dlatego zastrzelił gościa.
151 PODEJŚCIE
Jestem Guan-Yin
i nigdy nie zawodzę.
152 PODEJŚCIE
Jestem Guan-Yin
i nigdy nie zawodzę.
153 PODEJŚCIE
Jestem Guan-Yin
i nigdy nie zawodzę.
156 PODEJŚCIE
Jestem Guan-Yin
i nigdy nie zawodzę.
Najgorsze jeszcze przede mną.
Właśnie ten gość.
Ventor. To on zabił Jemmę.
Palant kazał mnie sprzątnąć 150 razy.
Panie kapitanie, muszę pogratulować wejścia.
Naprawdę robiło wrażenie. Jak pan wykończył elitę superszybkich zabójców?
Może pan być z siebie dumny, bez względu na finał.
Jako weteran tych samych bojów
mam nadzieję, że znajdzie pan w tym jakieś ukojenie po gorzkiej porażce.
Chujek wykuł to na blachę, bo za każdym razem wciska identyczną gadkę.
Wszyscy, których pochowałem, a były ich tabuny,
łączy coś wyjątkowego.
Mają to w oczach.
To samo spojrzenie w tej chwili.
Żal, wyrzut sumienia.
Mogłem zrobić coś innego?
O czym zapomniałem?
Dobre chęci oddają ducha razem z nami.
A gdybyśmy mogli naprawić świat i wymazać nasze winy?
Gdyby można było napisać historię od nowa?
- Adolf Hitler, Pearl Harbor. - Zaraz.
Nigdy do tego nie doszedłem. Nie znam tego szajsu.
Komu powierzyłby pan coś tak potężnego jak Wrzeciono Oyrysa?
Wiem, co pan odpowie.
Mnie.
Człowiekowi świadomemu ludzkiej niedoli, który, jak pan, zna okropieństwa wojny
i odpowiedzialnie użyje takiego narzędzia.
Dokładnie.
Przykro mi, że stracił pan dr Wells.
Doprowadziła nas tak daleko, jak pozwoliły jej błędne przekonania.
Urocza kobieta.
Chciał pan mieć krew na rękach, skoro pan tu przyszedł.
I będzie pan ją miał, kapitanie.
Tyle że nie moją.
Ostra jak brzytwa. Nawet nie zdążyłem jej zakrwawić.
To katana?
Katana jest z Japonii. To chińska broń.
Nie wdaję się w rasowe dysputy. Miecz to miecz.
Teraz już wiem 3 rzeczy.
Po pierwsze: zajebię gościa, jak go teraz spotkam.
Po drugie: utknąłem w tym całym Wrzecionie Ozyrysa.
A po trzecie: Ventor nie wie, że ono już działa.
Jemma jakoś mnie tam wcisnęła i puściła to w ruch, tylko czemu?
"Wskrzesiła swojego męża Ozyrysa,
który został panem umarłych i całych zaświatów".
Jestem Ozyrysem.
Jemma umieściła mnie tam, żeby powstrzymać Ventora.
Muszę to powtarzać, aż mi się to uda.
Ona...
we mnie wierzyła.
Kurwa mać, ona we mnie wierzyła.
Wiedziała, że mogę go pokonać.
Myszę naszyć się wałki miszem.
Nie zrozumiałam ani słowa.
Muszę nauczyć się walczyć mieczem.
Masz w sobie coś intrygującego.
Rano wylatuję do Szanghaju. Mam tylko jeden dzień.
Jeden dzień to kupa czasu.
158 PODEJŚCIE
161 PODEJŚCIE
Jestem początkujący, ale szybko się uczę.
Dopiero w rękach wojownika miecz staje się bronią.
Ona zależy od ciebie tak samo, jak kluczyki od samochodu.
Liznąłem co nieco, ale będę ciężko pracować.
W rękach amatora miecz jian to lichy kawałek kutej stali,
lecz wprawne dłonie i sokole oko przemienią go w narzędzie zagłady.
Miałem świetnego nauczyciela, ale muszę być lepszy.
174 PODEJŚCIE
198 PODEJŚCIE
200 PODEJŚCIE
Witaj, przystojniaku.
Poddajesz się?
Chyba nie porwiesz się na walkę mieczem...
Winszuję pewności siebie.
Zwykle bym jeszcze poflirtował,
ale powiem ci tylko jedno.
Zresztą poczekam.
Masz dosłownie przerąbane.
Ty sukinsynu.
Chciałem tylko powiedzieć, że jestem Roy
i nigdy nie zawodzę.
Czuję muffinki. Pan też?
Zaraz to rozchodzę.
Nic nie widzę.
Taki 200-kilowy jednorożec.
Ty oślizgła mendo...
Sięgniesz po broń?
Nie, a wiesz czemu?
Bo większą przyjemność sprawi mi skopanie ci tyłka.
Jak?
A jak myślisz?
Wrzeciono. Włączyła je.
Wstawiła mnie tam, żeby cię powstrzymać.
Ty ją zabiłeś. Bo wiedziała, kim jesteś.
Pseudo-dyktatorem, któremu marzy się nowy świat.
Pieprzeni liberałowie.
Zanim włączyła to swoje kółko różańcowe,
wspomniała, że jeśli będzie zbyt długo działać, może zniszczyć Ziemię?
Spokojnie, fiucie. Nie twoje doczekanie.
Wrzeciono daje nam moc Boga, by odtworzyć świat bez tragedii -
- Hitlera, 11 września. - Nie pierdol mi tych farmazonów.
To już przeszłość, Ventor. Mamy ją zostawić w spokoju.
Żyjemy i uczymy się na błędach.
Powiedział mąż i ojciec, którego nigdy nie było.
Myślałem, że akurat tobie może zależeć na naprawieniu błędów.
Co z twoim synem?
- Moim synem? - Mały Joe, prawda?
Skoro przyszedłeś po mnie,
nikt go nie broni.
Joe w niebezpieczeństwie?
Nie podejrzewałem, że mają go na muszce.
Zabije Ventora i tych skurwysynów tysiąc razy, jeśli go tkną.
Nie można tędy przechodzić!
Nie wolno!
Musi pan tam wrócić!
Ile razy pozwoliłem, żeby zginął?
To mój syn! Muszę go uratować!
I to ten moment.
Koniec świata.
Czemu nie? Mój się właśnie skończył.
Czuję to.
Nie tylko śmierć, ale też rozszczepienie.
Wszystko się we mnie rozrywa, razem z resztą świata.
Nie ma dokąd uciec, a ta jedna jedyna, która mogła nas uratować, nie żyje.
Co z tego, że ją pomściłem?
To ja ją zabiłem. Nie Ventor, tylko ja.
Tym, że od niej uciekłem.
Zabiłem ją, gdy migałem się od chowania naszego syna.
Gdy nie oddzwaniałem.
To przeze mnie zginęła.
Joe też.
To przez mnie świat już nie istnieje.
205 PODEJŚCIE
Po cholerę to wszystko?
- Po co mam się spinać? - 206, 7, 8, 9 PODEJŚCIE
Już nic nie będzie ważne,
gdy straciłeś wszystko, co kochałeś.
I masz na sumieniu zagładę całej ludzkości.
Pogratulować, dupku.
Nie możesz choć raz dać mi pospać?
Taki ma być koniec?
Będziesz codziennie użalać się nad sobą?
Nie kiwniesz palcem, choć nie masz nawet co zrobić, do cholery?
Nie.
Właśnie, że nie.
Zrobisz coś.
Czas już nie jest twoim wrogiem.
Wóz mi kradną!
Nie poznałeś syna, więc tylko to ci zostało...
i nawet na to nie zasługujesz.
Roy, co ty tu robisz? Co ci jest?
Wypadłem z okna.
Wagary?
Niech zgadnę,
- idziesz na turniej gier? - Skąd wiesz?
- A myślałeś, że ja dokąd? - Jesteś gamerem?
No raczej.
Widziałem, że zawsze siedzisz na x-boksie, ale nie chciałem cię wydać mamie.
Kręcą mnie klasyczne side-scrolle z lat 80.,
- jak Altered Beast i Double Dragon. - A Street Fighter?
Mój ulubiony.
- Mój też. - Tak?
Nowe gry też są ok.
Myślisz, że mama będzie zła, że urwałem się ze szkoły?
Szczerze?
Będzie wkurzona.
Ale cię nie wydam, ok?
Dobrze.
- Tylko już koniec z wagarami. Spoko? - Spoko.
Tak.
Idziemy łoić w Street Fightera.
- Zginiesz. - Chyba ty.
Zginiesz i przegrasz.
Sorki. Ale ja żyję.
Stara ta gra.
- Jak ona się nazywa? Glaca? - Galaga!
- A masz! I wygrałem! - Akurat!
Knock out!
Wygrałeś.
Dlaczego tak to lubisz?
Gonią cię miliony gości, a ty ich zabijasz.
- Podbiło ci moc. - Niezła a...rugula. Dobrze mówię?
Arugen.
Rozwalam go...
Arugen!
Jak ty to...?
Wygrałeś!
Teraz będzie hardkor.
Zdobądź laskę.
Chwila, pokażę ci, jak to się robi.
Końca ich nie widać.
Żebyś wiedział.
O nich się nie martwię.
Mądry z ciebie dzieciak, jak na wagarowicza.
Ma się sposoby.
Znowu mnie pobiłeś.
Jestem mistrz!
Chcę odzyskać wszystkie lata,
które straciłem.
Po Jemmie odziedziczył urodę, mądrość i poczucie humoru.
Bogu dzięki.
Gdy się śmieje, widzę siebie...
przez sekundę.
Widok mojej własnej twarzy, jak się do mnie śmieje, łamie mi serce.
Mógłbym tak w nieskończoność. I może tak będzie.
Ten dzień skończył się tak samo, jak chyba 12 poprzednich.
I wcale mi się to nie nudzi.
Dobrze, że gdy przychodzi koniec, on mocno śpi.
Nawet się nie poruszy.
Chcę mu powiedzieć, że jestem jego ojcem, tak jak wtedy.
Ale boję się, że już więcej tak na mnie nie spojrzy.
Dlatego nic nie mówię.
249 PODEJŚCIE
Chciałbym wynająć łódkę i popłynąć z mamą.
Ona nigdzie nie wychodzi.
Fajnie tak sobie popływać.
Możemy?
Wynająć łódkę?
I zabrać gdzieś mamę?
Czemu nie.
To kiedy?
Jak będzie okazja...
Teraz mu mówię, że w ten weekend.
Wysyła jej SMS-a, że wybieramy się na żagle.
Tak się zwykle dzieje.
Joey, wiesz...
Twoja mama...
Tak?
Wiesz, przy czym pracowała?
Przy Wrzecionie Ozyrysa.
Wiesz, do czego ono służy?
Nie może o tym mówić, bo to supertajne.
Podsłuchałem, że to może wszystko zniszczyć, jak nie będą ostrożni.
Wierzysz w to?
Tak, ale wolałbym, żeby to nie była prawda.
Twoja mama zaufała mi, a ja ją zawiodłem.
Jak to?
Wczoraj twoja mama...
Nie wróciła do domu.
Wiem.
Ma jakiegoś chłopaka?
Nie. Nie ma nikogo.
Ona wie, że chodzę na wagary?
- Myślałem, że mnie śledzisz. - Tak, ale nie dlatego.
To czemu?
No...
zobaczyłem cię i chciałem nadrobić zaległości. Dawno nie rozmawialiśmy.
Myślałeś, że czemu?
Mama mówiła o tym rano.
Zaraz, co?
Przez telefon. Coś dziwnego, że gdybym miał kłopoty, mam cię znaleźć.
Joe, mówi mama. Odbierz.
- Nie wiedziałem, o co jej chodziło. - Rozmawiałeś dziś z mamą?
Gdyby stało się coś dziwnego, dzwoń do Roya.
O której?
Nie wiem.
Wyślę ci jego numer, tylko oddzwoń. Pa, skarbie.
Pokaż telefon.
Czyli jeszcze żyła, gdy się obudziłem. Ventor jej nie zabił.
Ona wtedy żyła.
Nie bój się, synu.
Wrócę po ciebie.
Po was oboje.
Zabiłeś ją.
Jak się tu dostałeś?
Gdzie ona jest?!
Próbowałeś zniszczyć dowody?
Zrozumieć, jak zdołała włączyć Wrzeciono...
Stul pysk!
Mów dalej! Gadaj!
Nie możemy go uaktywnić.
Zapoczątkowała reakcję łańcuchową, której nie umiemy opanować.
Po jej sabotażu maszyna nie reaguje.
Ty sukinsynu.
Wrzeciono działa.
To ty jesteś brakującą masą.
Inaczej jak byś tu się włamał?
Ile razy to zrobiłeś?
Wiele.
To działa.
Żyła jeszcze 14 minut po tym, jak się obudziłem.
Mogę ją jeszcze uratować.
Dobra, do roboty.
Tylko Jemma może to zatrzymać i masz tylko 14 minut, żeby do niej dotrzeć.
Raz kozie śmierć.
Ten kretyn skoczył na łeb.
Leć, skurwielu!
Masz 12 i pół minuty.
Dawaj, ile to tylko wyciąga!
Szybciej!
Dobra robota, dupku.
Skończmy to raz na zawsze.
Rozróba.
Największa zadyma wszech czasów.
Dawajcie ich wszystkich, żeby zostały tylko wióry.
Ile ja na to czekałem, do chuja pana.
Może i za długo.
No i wiecie, szkoda dnia.
Przyszedłeś po mnie.
Udało ci się.
Jesteś tu.
Za którym razem ci się udało?
Za pierwszym.
Nie mamy czasu.
Chodź.
Nie mogłam ci powiedzieć. Śledzili mnie.
Musiałam pracować po nocach. Ledwo udało mi się wysłać ci tę książkę.
Udało się.
Ventor wysłał ludzi po Joe.
Już ich nie ma, Jemma.
Z Joe wszystko w porządku.
Urwał się ze szkoły na turniej gamerów, ale nic mu nie jest.
Skąd to wiesz?
Kocha się w koleżance z klasy, Camilli.
Pokazał jej wszystkie drogi do szkoły, ale boi się ją prosić o chodzenie.
Razem z kumplem Wyattem kłamali,
ile mają lat, żeby wejść na zawody paintballa.
Ten siniec na szyi, o który go pytałaś, ma po ugryzieniu robala.
Miesiąc temu złamał nadgarstek, jeżdżąc na desce i teraz mu dziwnie prztyka.
Jasne.
Kocha psy, zwłaszcza mopsy.
Chciałby jakiegoś przygarnąć.
Namalował akwarelami swoją wersję "Gwiaździstej nocy" Van Gogha
na twoje urodziny, bo wie, że uwielbiasz ten obraz.
Mówi, że mama za dużo pracuje i za mało się uśmiecha.
On cię kocha nad życie.
Jak mam to zatrzymać, Jemmo?
Ważniejsze, jak go ponownie uruchomić.
Skalibrowałam brakującą masę Wrzeciona według twoich wymiarów i DNA.
Co to znaczy?
Że musisz wejść do jądra, a wtedy teoretycznie...
kontinuum czasoprzestrzeni powinno się zresetować i ponownie ruszyć.
Teoretycznie.
Naprawdę nie wiem.
To wszystko tak bardzo zagmatwane. Chciałam powstrzymać Ventora.
Nie wiedziałam, że to zadziała, dopóki ty się nie pojawiłeś.
Pamiętaj, że widzieliśmy się wczoraj.
A ja ciebie jakieś wieki temu.
Nie wiedziałam, kogo prosić o pomoc.
Wiedziałam, jaki byłeś.
I jaki jesteś.
Ale nie wiem, co się stanie, gdy tam wejdziesz.
Ja wiem, co będzie, jak tego nie zrobię.
Widziałeś koniec świata.
Tak.
Jak to wygląda?
Dokładnie tak, jak sobie wyobrażałaś,
tylko milion razy gorzej.
To będzie dalej działać, jak tam wejdę?
Zresetuje się? Ty i Joe będziecie bezpieczni?
Gdy twoja masa wypełni lukę, to powinno zadziałać.
Ale ty możesz nie przeżyć.
To może cię unicestwić.
To pocałuj mnie i powiedz, że mnie kochasz.
Kocham cię.
Będziesz na mnie czekać?
Tak.
Raz kozie śmierć. Idę.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
ZDJĘCIA
MUZYKA
WYSTĄPILI
Pamięci Rosalind "Roz" Grillo - pięknej, niezastąpionej, niezapomnianej.