‫ترجمه و زیرنویس از ‫ایمان صاحبی و محمدحسین شکوهی ‫Arda.ir
‫Sermovie ‫دانلود رایگان و بدون سانسور فیلم و سریال
‫{آنچه گذشت} ‫و به محض سرخ شدن برگ درخت‌های بلوط
‫ به سمت بیشه میریم.
‫تنها مشکل اینه که صدها ‫مخاطره بین اینجا و اونجاست
‫من مخاطره‌ام.
‫بس کن!
‫روشنایی ما در حال زواله.
‫و این میتریل... ‫تنها راه نجات ماست؟
‫پس سرنوشت تمام نژاد الف...
‫در دستان توئه.
‫نامپات! ‫{ترجمه از زبان سیاه: مرگ}
‫سائورون زمانی دشمن مردم شما بود ‫به همون اندازه که دشمن مردم من بود
‫ازت درخواست می‌کنم که ‫اتحاد رو دوباره شکل بدی
‫بین نومه‌نور و الف‌ها
‫تا مردمان سرزمین‌های جنوبی رو نجات بدیم.
‫بدش به من.
‫این زیره.
‫درود همگان بر شاه حقیقی سرزمین‌های جنوبی!
‫درود همگان!
‫پناه بگیرید!
‫ملکه!
‫تئو!
‫ارباب حلقه‌ها: حلقه‌های قدرت ‫قسمت هفتم: چشم
‫کمک!
‫هالبرند!
‫الندیل!
‫هالبرند!
‫مادر؟ مادر؟
‫مادر!
‫اینجا.
‫بیا اینجا.
‫- صدمه دیدی؟ ‫- نه.
‫همراه من بمون.
‫بیا.
‫اونتامو کجاست؟ ‫اونتامو پیش من بود.
‫بخز.
‫بخز. ولت نمی‌کنم.
‫سرباز، بیا اینجا!
‫والاندیل.
‫سرباز، اون از دنیا رفته.
‫از دنیا رفته.
‫از این طرف!
‫- از دنیا رفته... ‫- بیا!
‫- کمک! خواهش می‌کنم، کمک کنید! ‫- سربازها!
‫اینجا! ما این داخلیم!
‫این سقف الان فرو می‌ریزه.
‫- نمی‌تونیم بیرون بیایم! ‫- سریع یه مسیر باز کنید.
‫اینجا. از این طرف.
‫دست من رو بگیرین. چیزیتون نمیشه.
‫جلو برین. پیش هم بمونین.
‫- زود باشین، ملکه من. ‫- برین.
‫برین سمت پل.
‫از اینجا ببرشون!
‫نه!
‫ایسیلدور!
‫بولجرباک پیر رفته حلزون جمع کنه
‫توی یه روز خوب پاییزی
‫صدها از اون بزرگ‌هاش رو پیدا کرده
‫ای کاش مال من بودن
‫اون جلو.
‫بیشه! فکر کنم رسیدیم.
‫سه روز پیش هم همین رو گفتی.
‫نه، نه، درست میگه. اینو یادمه.
‫بیا.
‫بوش رو می‌فهمی؟ دود چوبه! ‫بقیه باید پخت و پز رو شروع کرده باشن.
‫آقای باروز.
‫چی شده؟
‫بابابزرگم قبلا از کوه‌هایی توی جنوب ‫می‌گفت که می‌تونستن سنگ آتیشی بیرون بندازن
‫می‌گفت این کوه‌ها به خواب میرن.
‫گاهی اوقات به مدت صدها سال.
‫فقط زمانی بیدار میشن که یه ‫اهریمن جدید در حال ظهور باشه.
‫برندی‌فوت
‫دوستت اون بالا. آدم گنده‌هه.
‫- فکر نمی‌کنی... ‫- چه فکری؟
‫بتونه درستش کنه.
‫- برو، نوری. ‫- آره. همون طوری که مسئله گرگ‌ها رو درست کرد.
‫- اوه، نمی‌دونم... نمی‌دونم بتونه... ‫- منتظر چی هستی؟
‫اون خیلی کمکمون کرده.
‫یه کم پرروییه که ازش بیشتر بخوایم.
‫می‌فهمم.
‫پس خودم ازش می‌پرسم.
‫سادوک!
‫برید کنار، کوچولوها.
‫آ کوئیتا...
‫آ ان‌وینیاتا...
‫ان‌وینیاتا...
‫لوته نا...
‫- لوته نا... ‫- داره چی زمزمه می‌کنه؟
‫احتمالا کلمات کوچیکی ‫که درخت متوجه بشه.
‫سادوک، درخت‌ها حرف نمی‌زنن.
‫بعضی‌هاشون چرا.
‫حواسش رو پرت نکن.
‫ان‌وینیاتا!
‫لوته نا!
‫یا للعجب. داره جواب میده...
‫آ کوئیتا! آ کوئیتا! آ کوئیتا!
‫داره درستش می‌کنه.
‫همون‌طوری که سادوک گفت می‌تونه.
‫آ کوئیتا!
‫دیلی، برگرد!
‫- نه! ‫- نوری!
‫دخترهای عزیزم! دلبرک‌هام!
‫نوری! دیلی! دیلی!
‫دیلی، نوری، خوبین؟
‫بیا.
‫خوبی؟ خوبی؟
‫گفتم که خوبم.
‫من خو...
‫ما از این کوهستان چیز مقدسی می‌خوایم.
‫و در ازاش چیز مقدسی پیشکش می‌کنیم.
‫در برابر دسترسی به معادن میتریل،
‫الف‌ها حاضرن این شهر رو
‫به بازی، غلات،
‫و چوب درختان باستانی اریادور ‫به مدت پنج قرن مجهز کنن.
‫پنج قرن؟
‫عجب وعده‌ای، البته ‫اگه بتونن بهش وفا کنن...
‫من هیچ‌وقت قولی ندادم که بهش وفا نکنم.
‫می‌بینم که چند کلمه‌ای ‫از زبان سنگی یاد گرفتی.
‫شگفت‌انگیزه.
‫بهم بگو، چرا باید به الف‌ها اعتماد کنم؟
‫نباید بکنی.
‫اما به من می‌تونی اعتماد کنی.
‫چون من نه یه الف معمولی ‫بلکه الروند نیم-الفم.
‫و چیزی رو در الف‌ها می‌بینم ‫که خودشون نمی‌تونن ببینن.
‫واسه همین اینجا به ‫تنهایی جلوی شما ایستادم...
‫تمنا می‌کنم
‫که مردم من رو نجات بدید.
‫خواهش می‌کنم، شاه شریف. ‫کمکمون کنید.
‫حالا می‌خوام با پسرم حرف بزنم.
‫پاسخت چیه، پدر؟
‫گفته میشه که زمانی که ‫آئوله مردمان ما رو خلق کرد،
‫ما رو از دو عنصر به وجود آورد.
‫آتش و سنگ.
‫سنگی که درون ماست، ‫برای ابدیت عطش داره،
‫در مقابل کشش زمان مقاومت می‌کنه.
‫اما آتش حقیقت رو می‌پذیره.
‫این که همه چیز باید یک روز از بین بره...
‫- و به خاکستر تبدیل بشه... ‫- پدر...
‫ما توی زمینی که ظرفیتش ‫رو نداره، حفاری نمی‌کنیم.
‫تو عمقی فراتر از تاریکی کندوکاو نمی‌کنیم.
‫سایه، سنگ و معدن‌های اغوابرانگیزی ‫که همه‌ی ما رو زیر کوهستان دفن می‌کنن.
‫من جون دورف‌ها رو به خطر نمی‌اندازم
‫تا به الف‌ها کمک کنم مرگ رو دور بزنن.
‫مرگ رو دور بزنن؟
‫پدر!
‫دوست من داره غرق میشه،
‫دستش رو سمت من دراز کرده ‫که به خشکی ببرمش.
‫ازم می‌خوای دستش رو پس بزنم
‫چون از یه ریزش سنگ لعنتی می‌ترسی؟
‫سرنوشت الف‌ها مدت‌ها پیش مقدر شد
‫با ذهن‌هایی بسیار داناتر
‫و بسیار آینده‌بین‌تر از ما.
‫اراده‌ی اون‌ها رو انکار کن و کل ‫این پادشاهی شاید سقوط بکنه.
‫شاید کل سرزمین میانه.
‫متاسفم، پسرم.
‫ولی زمان اون‌ها به سر رسیده.
‫پیر ریش شپشوی بی‌توجه ابله!
‫اگه درست بگه چی؟
‫نمی‌خوای بذاری این تصمیم رو بگیره!
‫چه انتخابی داریم؟
‫خودت گفتی بقیه‌ی اربابان دورف ‫آماده پذیرش این پیشنهاد بودن.
‫اگه خودمون دوباره معدن رو باز کنیم،
‫بهشون ثابت کنیم که راه امنی ‫برای گردآوری میتریل وجود داره
‫شاید وادارش کنن گوش بده.
‫شاید بتونیم مجبورش کنیم ‫این کار رو انجام بده.
‫اون فقط پدر من نیست، دیسا.
‫اون شاهمونه.
‫چه جور پدری میشم
‫اگه به بچه‌هامون یاد بدم که اراده شاه
‫باید مثل تفاله‌ای در نظر گرفته بشه ‫که به دست باد می‌سپاریمش؟
‫خیلی خب، باشه.
‫نباید می‌گفتم توی ریشش شپش داره.
‫- یا ابله خطابش می‌کنم. ‫- آره.
‫نه.
‫نه، منم بدم میاد از این ‫که به مادرم بد میگی.
‫خب، در مورد مادرت، ‫اون واقعا شپش داره توی...
‫شوخی کردم. شوخی کردم.
‫فکر نمی‌کنم بتونم ‫مجبورت کنم واسه شام بمونی؟
‫گیل-گالاد باید خبردار بشه.
‫و خیلی زود اون دیگه شاه نخواهد بود ‫چون دیگه لیندونی وجود نخواهد داشت.
‫پس این خداحافظیه؟
‫ما خداحافظ نمیگیم.
‫- ما میگیم ناما... ‫- ناماریه.
‫معنیش فراتر از یه «بدرود» ساده‌ست.
‫معنیش میشه «به سمت نیکی برو».
‫الروند!
‫چرا این کار رو می‌کنن؟
‫تا اینجا رو خونه‌شون کنن.
‫سرزمین سایه‌شون.
‫خب پسش می‌گیریم و فراریشون میدیم.
‫نه موقعیتش رو داریم، نه نیروی کافی.
‫این زمین‌ها مرده‌ان.
‫باید به سمت زمین‌های زنده بریم.
‫یا گلوشون رو از دم تیغ بگذرونیم!
‫تموم شده.
‫برای من نه. من اجازه نمیدم!
‫باید بپذیریم!
‫باید بپذیریم.
‫واسه چی این قدر آشفته‌اید؟ ‫تقصیر شما نبود.
‫چرا، بود.
‫ادامه بدید. خودشه.
‫به اون آدم‌های عقب کمک کنین.
‫ایسیلدور؟
‫- ملکه! ‫- زنده‌ست.
‫- آسیب دیده؟ ‫- نجاتمون بدین!
‫- آسیب دیده؟ ‫- حالش خوبه؟
‫خدا رو شکر!
‫ملکه من.
‫اسبم رو بگیرین.
‫ناخدا، شما...
‫- ناخدا... ‫- کجاست؟
‫پسرم کجاست؟
‫مُردن، مگه نه؟
‫آروندیر. دوستام. ماد...
‫مادرم. همه.
‫اونچه که نمیشه فهمیدش ذهن رو تهی می‌کنه. ‫ذهنت رو با حدسیات پر نکن.
‫اصلا کجا داریم میریم؟
‫نومه‌نور کمپش رو روی اون ‫خط الراس برپا کرده بود
‫اون طرف اون قله‌ی دوردست.
‫اونا به سرعت به اونجا میرن ‫همراه با هر کسی که زنده مونده.
‫از جمله مادر تو.
‫و هشیار باش. ‫اورک‌ها حالا توی روز هم حرکت می‌کنن.
‫من قبلا اورک کشتم، می‌دونین.
‫وقتی من همسن تو بودم، ‫اصلا اورکی وجود نداشت.
‫و حالا؟ چندتاشون رو کشتین؟
‫- خیلی. ‫- خوبه.
‫من از چنین واژه‌هایی استفاده نمی‌کنم.
‫چرا؟
‫این که اعمال تاریک رو «خوب» بدونی، ‫دل رو تاریک می‌کنه.
‫جایی به اهریمن میده ‫تا داخل ما رشد کنه.
‫هر جنگی هم در بیرون از ما ‫اتفاق می‌افته و هم در درونمون.
‫به همین خاطر، همه سربازها باید مراقب باشن.
‫حتی من. حتی تو.
‫پس من یه سربازم؟
‫شاید بتونم یه سرباز ازت بسازیم.
‫چقدر دیگه مونده تا به کمپ برسیم؟
‫بعد از همین بلندیه.
‫چقدر دیگه مونده تا از این دود خارج بشیم؟
‫وایسید.
‫چند وقته از دود خارج شدیم؟
‫حدود یک مایله.
‫می‌بینم.
‫واقعا؟
‫فقط خاکستریه.
‫راه برید، جفتتون.
‫اسبم رو هدایت کنین. ‫لازم نیست هیچ‌کس بدونه.
‫الندیل؟
‫الندیل، لطفا.
‫ادامه بدید.
‫بهش میگن سبزبیشه‌ی بزرگ.
‫سرت رو پایین نگه دار و ‫چشم‌هات رو روی خط اون صخره‌ها.
‫توی سمت دوردستش مقر ‫آدم‌های بزرگ رو پیدا می‌کنی.
‫اگه خوش‌شانس باشی، مردم اونجا ‫می‌تونن کمکت کنن ستاره‌هات رو پیدا کنی.
‫چون من فقط می‌تونم بهت بگم
‫مردمان هارفوت از روزگاری که اجدادمون
‫بیش از هزار سال پیش توی بخش‌های ‫ناشناخته دنیا زندگی می‌کردن
‫دیگه ندیدنشون.
‫و این زمان زیادی برای سرگردونیه. ‫حتی برای آدمی با پاهای بزرگ.
‫فقط باید توی مسیر می‌موندم.
‫وقتی سقوط ستاره رو دیدم، ‫فقط باید ولش می‌کردم.
‫- الانور... ‫- تو سعی کردی بهم بگی، مادر.
‫ولی حالا می‌فهمم.
‫من فقط یه هارفوتم.
‫همیشه همین می‌مونم.
‫برو بخواب، نوری.
‫صبح می‌تونیم سراغ بقیه‌شون بریم.
‫تا حالا کس نزدیکی رو از دست دادین؟
‫به اون‌ها؟
‫منظورم از خویشان‌تونه.
‫برادرم. فین‌رود.
‫و شوهرم.
‫شوهر؟
‫اسمش کله‌بورن بود.
‫توی بیشه‌ای از گل‌ها همدیگه رو دیدیم.
‫داشتم می‌رقصیدم و اون من رو اونجا دید.
‫شما داشتین می‌رقصیدین؟
‫اون زمان جنگ خیلی دور به نظر می‌اومد.
‫وقتی به جنگ رفت، سرش غر زدم.
‫زرهش درست اندازه‌اش نمی‌شد.
‫بهش می‌گفتم صدف نقره‌ای.
‫بعد از اون دیگه ندیدمش.
‫بانوی من.
‫چیزی که قبل‌تر گفتین...
‫در اشتباهین.
‫تقصیر شما نیست.
‫تقصیر منه.
‫تو نمی‌خواستی چنین اتفاقی بیفته.
‫من به دشمن قدرت دادم. ‫واسه همین مسئولم.
‫بعضی‌ها میگن راه و رسم زندگی همینه.
‫ولی معتقدم خردمندها به اون چیزی ‫که توی دل‌های ماست هم نگاه می‌کنن.
‫و چنین چیزی توی دل تو نبود.
‫بار سنگین امروز رو روی ‫شونه‌های خودت نذار، تئو
‫چون ممکنه به راحتی نتونی ‫این بار رو از شونه‌هات برداری
‫اما چه‌جوری می‌تونم رهاش کنم؟
‫قدرت‌هایی فراتر از تاریکی ‫در این دنیا در کارند.
‫شاید توی روزهایی مثل امروز،
‫راهی نداریم جز این که ‫به طرح اون‌ها اعتماد کنیم
‫و فکرهای خودمون رو کنار بذاریم.
‫خونه‌ی من از بین رفته.
‫این چه جور طرحیه؟
‫هنوز نمی‌تونم بفهمم.
‫وایسید.
‫گاله رو ببندید.
‫چیه؟ بوی چی رو حس می‌کنی؟
‫
‫خاکستر.
‫جز خاکستر، هیچی.
‫بیا. داریم وقتمون رو هدر می‌دیم.
‫تا می‌تونی استراحت کن.
‫با اولین نور روز حرکت می‌کنیم.
‫کدوم نور؟
‫یه لرزه‌ی دیگه.
‫باید به سنگ‌ها زمان بدیم ‫تا دوباره آروم بشن.
‫نه.
‫خویشتن‌داری، ارباب الف.
‫فکر می‌کنی این برات موفقیت میاره؟
‫توی مسابقه‌مون که آورد.
‫آورد؟
‫نه.
‫تو از عمد باختی؟
‫از اول هدفم این نبود که شکستت بدم
‫می‌خواستم یه کم بیشتر بتونم باهات حرف بزنم.
‫دروغ الف‌ها.
‫من...
‫از نفس افتاده بودم.
‫بده بیاد.
‫همیشه فکر می‌کردم برای ‫یه الف یه کمی دورفی هستی.
‫و تو هم یه دورف الفی، دورین.
‫پسر دورین.
‫- نوه‌ی... ‫- اگه می‌خوای مسخره کن
‫ولی بزرگ‌ترین کاری که یه دورف می‌تونه ‫بکنه اینه که لایق اسم پدرش باشه.
‫ما اسامی مخفی خودمون رو داریم،
‫که فقط بین خودمون استفاده میشه.
‫و تنها برای خانواده آشکارش می‌کنیم.
‫زن‌ها، والدین، خواهران، برادران.
‫- الروند... ‫- نگهش دار، دورین.
‫برای اون دنیا.
‫آری.
‫دورین...
‫پدر...
‫این بیشتر از اون چیزیه که تصورش رو می‌کردیم.
‫- شاه دورین، اینجا... ‫- بسه!
‫پدر، فقط بهش نگاه کن.
‫الف رو دستگیر کنید.
‫وقتی مادرت تو رو به دنیا آورد،
‫چیزی درونت بدشکل بود.
‫نفس کشیدنت ناقص و ضعیف بود.
‫یه صدای ناچیز و رقت‌انگیز، ‫مثل تراشیدن سنگ آهک.
‫ملت می‌گفتن تو اولین زمستونت رو نخواهی دید.
‫و هر شب،
‫چشمان گریان مادرت به خواب پناه می‌برد،
‫تو رو در مقابل نور آتش گرفتم،
‫تمام شب چانه‌ات رو بالا نگه داشتم.
‫به نظر می‌رسید که یکم رنجت رو کم می‌کرد.
‫و یه شب،
‫به صورت ریز و عریانت نگاه انداختم،
‫و دیدم بر روی اون
‫ریش خاکستری درازی از یک شاه باستانی دورف دیدم.
‫مقتدر و خوفناک ‫به‌سان ارتشی با درفش‌ها.
‫و وقتی مادرت بیدار شد، بهش گفتم،
‫دیگه نیاز به گریه نیست.
‫پسرمون زنده خواهد موند ‫و کوه‌ها را جابه‌جا می‌کند!
‫انتظار داری چطور کوه‌ها رو جابه‌جا کنم پدر،
‫وقتی یدونه سوراخ حفر کنم بخوای از هم بپاشی؟
‫از سرافرازی من صحبت می‌کنی،
‫اما هر فرازجویی من رو خفه می‌کنی،
‫هر تمایلی،
‫هر فکری که منشأ اون تو نباشی.
‫آهنی که باید سنگین‌ترین بارها را تحمل کند
‫باید شدیدترین آب‌دادن‌ها را نیز تحمل کند!
‫محکوم کردن متحدانت به مرگ آب‌دادن نیست.
‫الروند اونقدری برادرم هست
‫که انگار در رحم مادر خودم شکل گرفته.
‫چطور جرأت می‌کنی...
‫چطور جرأت می‌کنی!
‫به خاطره مادرت متوسل بشی
‫تا از تصمیمت برای خیانت به هم‌نوعان خودت دفاع کنی؟
‫نه! این تویی که به هم‌نوعانمون خیانت کردی!
‫آینده‌مون رو بر باد دادی تا بتونی به گذشته بچسبی!
‫تو به تاجی که بر سر داری بی‌حرمتی می‌کنی!
‫رهاش کن.
‫دیگه متعلق به تو نیست.
‫و وقتی حلزون جمع می‌کرد
‫در اون روز پاییزی
‫کودک گریانش را که رها کرده بود ‫جویبار با خودش برد
‫- پاپی؟ ‫- هوم؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫یه سطل رو گرفتم، چیه مگه؟
‫نه، آذوقه‌ها. نخورشون! ‫باید ذخیره‌شون کنیم.
‫چرا یه نگاه به بیرون نمی‌ندازی ‫و بعد می‌تونیم صحبت کنیم.
‫چی...
‫نگاه کن! اوه، وای!
‫با این محصولات به بازار خواهیم رفت، مگه نه؟
‫بگیر برای تو.
‫متوجه نمیشم. چطوری؟
‫چی فکر می‌کنی؟
‫اون درستش کرد.
‫باور می‌کنی نوری؟
‫اونقدر وفور نعمته که می‌تونیم امشب جشن بگیریم
‫و هنوز تا ماهی یخ‌زده [=زمستان] برامون باقی بمونه.
‫ملوا میگه که قراره یه چیزی ‫به اسم پورۀ سیب درست کنه.
‫- پوره سیب. ‫- منم همینو گفتم.
‫از طرف پدر.
‫ممنونم، ملوا. ‫خواهرت کجا رفته؟
‫گرفتیمش. ‫جای بیشتری اونجا هست؟ کارمون تمومه.
‫به اون پایین غوطه‌ور شدن ‫جیغ بنفشی کشید
‫پادشاه قورباغه‌ماهی‌ها
‫تبدیلش کرد به یه حلزون
‫بولجرباک پیر گرفتش ‫آنچنان آبدار و لذیذ
‫میگن دختر کوچیکش ‫چاره‌ای نداشت مگه...
‫صبر کن!
‫دارین راه اشتباه رو می‌رین.
‫رفت اون طرف.
‫برید دیگه.
‫نوری!
‫- تنهاش بگذارید! ‫- شنیدین چی گفت.
‫- برید پی کارتون! ‫- گم شید!
‫یه مو از پاش کم بشه دخل همتون رو میارم.
‫راه بیوفتید. خیلی هم خوب. ‫حواستون باشه.
‫در کنار هم.
‫هش!
‫بدش به من.
‫نه!
‫تو داری می‌ری خونه. متوجهی؟
‫تو باهامون میای.
‫لطفاً. به‌رک.
‫- لطفاً. ‫- به حرفت گوش نمی‌ده.
‫به حرف هیچ‌کدوممون گوش نمی‌ده.
‫نباید هرگز الف رو به عرشه میاوردم.
‫باید توی دریا ولش می‌کردم، همونجا که پیداش کردم.
‫تئو؟
‫ملکۀ نایب‌السلطنه. اون اینجاست؟
‫تمهیدات تقریباً رو به اتمامه.
‫تا یک ساعت دیگه می‌تونیم راهی بشیم.
‫جنوبیا چی؟
‫یه پادگان رو می‌گذاریم که به ‫یه سکونت‌گاه امن مشایعتشون کنه.
‫و به دنبال مفقودینمون بگردن.
‫گالادریل
‫هیچ کس در نومه‌نور زانو نمی‌زنه.
‫تو توی نومه‌نور نیستی.
‫هیچ کدومتون نیستید.
‫تقصیری که فقط به گردن منه.
‫کشتی‌هامون منتظرن ملکۀ من.
‫بیا تا این سرزمین را بر پشت بادبان‌هایمان بگذاریم.
‫ترحم‌ت رو خرج من نکن الف.
‫برای دشمنان‌مون نگه‌ش دار.
‫چرا که نمی‌دونن چه چیزی رو آغاز کردن.
‫چه من، میریل،
‫دختِ آر-اینزیلادون، قسم می‌خورم.
‫نومه‌نور باز خواهد گشت.
‫پس الف‌ها آماده خواهند بود.
‫ناخدا، با مد حرکت خواهیم کرد.
‫ناخدا؟
‫دارمش.
‫پاشو دختر. بلند شو. ‫کمکم کن هرچی رو که می‌تونیم جمع کنیم.
‫نوری، زودباش.
‫نگذار این خراش به روحیه‌ات صدمه بزنه، ‫همه چی درست میشه.
‫بهش دروغ نگو لارگو. ‫اون دیگه خیلی بزرگه برای این کار.
‫دروغ نگفتم. همه چی درست میشه.
‫بی‌خیال برندی‌فوت.
‫اجازه بده یه لحظه سوگواری کنیم.
‫سوگواری؟
‫فکر می‌کنی این تمام چیزیه که در ما باقی مونده؟
‫ما هارفوت هستیم!
‫ببین، ما اژدها نمی‌کشیم.
‫برای استخراج جواهرات هم ساخته نشدیم.
‫اما یه چیزی هست که می‌تونیم انجام بدیم، ‫تضمین می‌کنم،
‫بهتر از هر جنبنده دیگه در تمام سرزمین میانه.
‫ما به هم وفادار می‌مونیم.
‫مهم نیست که مسیر به کجا ختم بشه، یا چقدر پرشیب باشه،
‫ما باهاش روبرو می‌شیم،
‫با دل‌هایی که حتی از پاهامون بزرگ‌ترن.
‫و به راه رفتنمون ادامه می‌دیم.
‫نوری. کجا می‌ری؟
‫به دوستم کمک کنم.
‫بهش هشدار بدم چی دنبالشه. ‫حداقل سزاوار این هست.
‫می‌خوای از مسیر خارج بشی؟ الان؟ تنها؟
‫اون تنها نخواهد بود.
‫ما به اندازه کافی جماعت رو پشت سر رها کردیم، ‫اون رو رها نمی‌کنیم.
‫شما دخترا هیچ‌جا نمی‌رین.
‫نه بدون من.
‫درباره این مطمئنی، گلدی؟
‫میری توی اون بیشه‌ها، ‫ممکنه هیچوقت زنده بیرون نیای.
‫ممکنه، اگه یه مسیریاب باهاشون بره.
‫اون دختر برندی‌فوت حق داشت که کمکش کنه. ‫در تمام حق با اون بود.
‫و اگه فکر می‌کنی ملوا مِدوگِرَس ‫اونقدر مغروره که اقرار نکنه،
‫خب، خوبی زندگی چیه سادوک اگه خوب زندگی نمی‌کنیم؟ ‫{#زن_زندگی_آزادی}
‫می‌دونیه چیه ملوا، حتی یه بار...
‫عالی می‌شد اگه برای یه بار هم که شده همیشه حرف حق نزنی.
‫من میرم که آذوقه جمع کنم و یه چوب برای خودم پیدا کنم.
‫من باهاتون میام.
‫به هر حال مهم نیست، هممون قراره بمیریم.
‫زود باشید، وگرنه تمام روز اینجا خواهیم بود.
‫فکر می‌کنی می‌تونیم پیداش کنیم؟
‫اون یه غول لعنتیه. ‫چطور می‌تونیم پیداش نکنیم؟
‫فکر می‌کنی اون به قولش وفادار می‌مونه؟
‫نه.
‫ازش مطمئنم.
‫استخون‌ها جا افتادن، زخم‌ها پانسمان شدن. ‫می‌تونیم حرکت کنیم.
‫کجا خواهید رفت؟
‫یه مستعمره قدیمی نومه‌نوری کنار مصب آندوین.
‫بهش پلارگیر می‌گفتن. می‌گن که اونجا ‫سرزمین‌های بکر و آب شیرین وجود داره.
‫یه شروع تازه.
‫پس من خودم رو به شاهِ برین‌مون معرفی می‌کنم.
‫تا هرچیزی که در انتظارمه رو بپذیرم.
‫اما شاه ما چی؟
‫شاه شما؟
‫هیچکسی خبرت نکرده؟
‫از چی خبرم کرده باشه؟
‫هالبرند.
‫فکر کردم مُردی.
‫برام بهتر بود اگه اینطوری شده بود.
‫جنوبیا شب قبل اینطوری توی جاده پیداش کردن.
‫زخم شبانه عفونت کرد.
‫به نظرم رسید که سعی کنم و توی جاده درمانش کنم، اما...
‫این زخم به مرهم الفی نیاز داره.
‫می‌تونه سواری کنه؟
‫به درمانگرها می‌گم هرچی تدارکات می‌تونن آماده کنن.
‫خب دوست من.
‫به نظر می‌رسه سرنوشت ‫یه کلک [=قایق] دیگه برامون در نظر گرفته.
‫این پایان کار نیست.
‫من این سرزمین‌ها رو رها نمی‌کنم ‫که محکوم به نابودی بشن.
‫تو هم نخواهی کرد.
‫قوت شاه زیاد باد!
‫نگهش دار... سرباز.
‫فرمانده.
‫قوت سرزمین‌های جنوبی زیاد باد!
‫ناامیدش کردم.
‫همش تقصیر منه.
‫نه.
‫نه، نیست.
‫پس تقصیر کیه؟
‫تقصیر پدرته.
‫زیادی پیر و شکاک شده.
‫خیلی خرفت شده.
‫چشمانش برای دیدن بسیار کم‌فروغ شده.
‫که مهم نیست چندتا نشان پرت می‌کنه روی زمین،
‫یه روز این پادشاهی مال تو میشه.
‫دورین چهارم.
‫نه برادرت.
‫نه یه ارباب دورف دیگه. مال تو.
‫و من.
‫و با هم به این کوهستان و هر کس دیگه ‫قبل از اینکه زمانمون سر برسه حکمرانی خواهیم کرد.
‫اون میتریل متعلق به ماست.
‫به تو و من.
‫و کنار هم، یه روز،
‫به حفاری مشغول می‌شیم.
‫مسدودش کنید.
‫بچه‌های من.
‫رداهای خورشید و کلاه‌خودهاتون رو کنار بگذارید.
‫دیگه قرار نیست روز رو تحمل کنید.
‫حالا این سرزمین ماست.
‫این خونه ماست.
‫درود بر آدار، ‫فرمانروای سرزمین‌های جنوبی!
‫نه...
‫این نام سرزمینیه که دیگه وجود نداره.
‫پس به جاش چی بگیم ارباب-پدر؟
‫آدار! آدار!
‫آدار!
‫سرزمین‌های جنوبی
‫موردور
‫ترجمه و زیرنویس از ‫ایمان صاحبی و محمدحسین شکوهی ‫Arda.ir
‫آردا: نخستین مجمع اینترنتی هواداران جی.آر.آر. تالکین در ایران از ۱۳۸۳ تا به امروز ‫Arda.ir
‫Sermovie ‫دانلود رایگان و بدون سانسور فیلم و سریال