زیرنویس تخصصی سریال حلقه‌های قدرت، منطبق بر کتاب‌های تالکین کاری از مجموعه‌ی گوندولین: شهر پنهان الف‌های نولدور
تلگرام و اینستاگرام ما: @Gondolin_ir لیلی علی‌نژاد - مسعود الهامی
[گالادریل] هیچ چیز در ابتدای کار پلید نیست.
اینجا! این طرف!
و یک زمانی دنیا به حدی نوپا بود.
که هنوز آفتابی طلوع نکرده بود.
اما حتی آن زمان هم روشنایی وجود داشت.
خب، کارت تموم نشد؟
حتی تو هم امکان نداره فکر کنی اون ماسماسک قدیمی می‌تونه روی آب شناور بمونه.
قرار نیست شناور بمونه.
قراره روی آب حرکت کنه.
بسه!
نه، نکن!
نکن، خرابش می‌کنی!
بسه! نکن!
بیخیال.نکنید، خرابش می‌کنید! بسه!
بهت گفتم شناور نمی‌مونه.
ولم کن!
دوباره از کوره در رفتی، گالادریل؟
کشتی خوبی بود، خواهر.
همون جوری که یادم داده بودی درستش کردم.
می‌دونی چرا کشتی‌ها می‌تونن شناور بمونن ولی سنگ‌ها نمی‌تونن؟
چون سنگ‌ها فقط زیر پاشون رو می‌بینن
ظلمت آب وسیع و قدرتمنده
کشتی هم تاریکی رو حس می‌کنه
که لحظه به لحظه در تلاشه اون رو تحت سلطه بگیره و بکشدش پایین
ولی کشتی یه راز داره.
برعکس سنگ، نگاهش به بالاست نه به پایین.
چشم‌هاش خیره‌ست روی نوری که راهنماییش می‌کنه
و اون نور در مورد چیزهایی زمزمه می‌کنه که تاریکی هیچوقت ندیده و نشناخته
ولی بعضی وقت‌ها نورها هم همون‌قدر درخشانن
و انعکاسشون درست همون طوری که توی آسمونه، روی آب میُ‌فته
تشخیص این که کدوم بالا و کدوم پایینه سخته.
از کجا بدونم کدوم نورها رو باید دنبال کنم؟
ولی این خیلی راحت به نظر می‌رسه.
مهم‌ترین حقایق معمولاً همین‌طورن.
ولی تو باید یاد بگیری خودت مفهومشون رو پیدا کنی
قرار نیست من همیشه اینجا باشم که واسه‌ت پیداشون کنم
قرار نیست؟
بیا، مادر و پدر منتظرن.
ما واژه‌ای برای مرگ نداشتیم.
چون گمان می‌کردیم شادی‌هامون همیشگی‌ هستن .
فکر می‌کردیم نورمون هرگز کم‌فروغ نمی‌شه.
پس وقتی اون خصم بزرگ، مورگوت،
نور خونه‌مون رو نابود کرد...
در برابرش ایستادیم.
و سپاهی از الف‌ها رهسپار جنگ شدن.
ما خونه‌مون، والینور رو رها و به سرزمینی دور سفر کردیم.
سفری که پر از خطرات و موجودات نشنیده و ندیده‌ی بی‌شمار بود.
مکانی به نام سرزمین میانه.
با روشنایی والار...
هلاک خواهند شد!
گفتن زود تموم می‌شه
ولی جنگ، سرزمین میانه رو به یک ویرانه بدل کرد
و این ویرانی قرن‌ها به طول انجامید.
حالا کلمات زیادی برای مرگ پیدا کردیم.
مورگوت در آخر شکست می‌خورد.
ولی نه قبل از این که اندوه فراوان به بار بیاره.
چون اورک‌هاش در تمام گوشه و کنار سرزمین میانه پخش شده بودن.
روز به روز بیشتر می‌شدن
و تحت فرمان ازخودگذشته‌ترین خادمش بودن
ساحری ظالم و حیله‌گیر
که «سائورون» صداش می‌کردن.
برادرم سوگند خورد اون رو پیدا و نابود کنه.
ولی قبلش، سائورون اون رو پیدا کرد
و نشانی روی بدنش به جا گذاشت
نشانی که حتی داناترین ما هم نمی‌تونستن معناش رو درک کنن.
و اونجا، در دل تاریکی
سوگند اون، سوگند من شد.
و ما به شکار رفتیم
به دنبال شکار سائورون تا آخر دنیا رفتیم.
اما رد پاش به مرور محو شد.
سالی از پی سال قبل گذشت
و قرنی از پی قرن قبل
و برای بسیاری از الف‌ها، رنج اون روزگار
از خاطر و یادها محو شد
و همین‌طور تعداد بیشتری از نژاد ما
بر این باور شدن که سائورون فقط یک خاطره بوده
و اون تهدید سرانجام به پایان رسید.
کاش من هم می‌تونستم مثل یکی از اون‌ها باشم.
فرمانده گالادریل
این گروه شما رو تا مرزهای دنیا دنبال کرده
ولی کسانی که شهامت جستجوی این دژ آخر رو داشتن
هیچکدوم هیچوقت چیزی پیدا نکردن.
سال‌ها از زمانی که اورکی دیده شده گذشته
امکانش نیست که فرماندهان دیگه درست بگن و دشمنمون نابود شده باشه؟
شب داره فرا می‌رسه.
جایی که حتی آفتاب هم جسارت تابیدن بهش نداره، کالبد زنده‌ی یک فرد چقدر می‌تونه دوام بیاره؟
شاید عاقلانه‌تر باشه که اینجا اردو بزنیم
و فردا به سمت خونه راه بیفتیم
باید از روشنی روز استفاده کنیم
فرمانده! صبر کنید.
نه. به حرکت ادامه می‌دیم.
گالادریل! بس کن!
هیچی اینجا نیست. اگر بود تا حالا بهش رسیده بودیم.
بهش رسیدیم.
همینجاست.
اینجا همون جاییه که اورک‌ها بعد از شکست مورگوت جمع شدن.
تعداد اورک‌هایی که فرار کردن باید خیلی از چیزی که فکر می‌کردیم بیشتر باشه.
دستم دیگه حس نداره.
نه.
این مکان به حدی اهریمنیه که مشعل‌هامون هیچ گرمایی ندارن.
از این طرف.
چطور می‌تونید مطمئن باشید؟
این‌ور از بقیه‌ی جاها سردتره.
اینجا یه در بنا شده.
خرابش کنید.
این دیگه چیه؟
این اورک‌ها داشتن به قدرت‌های جهان ناپیدا دست‌درازی می‌کردن.
جادویی کهن و سیاه.
ولی هدفشون چی بوده؟
هرچی بوده قطعا تا حالا دیگه به تاریخ پیوسته.
هر اتفاقی که اینجا افتاده، متعلق به مدت‌ها قبله
آب بیار
حتی سنگ هم نمی‌تونه
رد دستی که از جنس آتش زوال‌ناپذیره پنهان کنه.
اون اینجا بوده.
سائورون اینجا بوده.
به بقیه بگو هرچقدر می‌تونن استراحت کنن.
با طلوع آفتاب حرکت می‌کنیم. جستجو رو همچنان به سوی شمال ادامه می‌دیم.
همچنان به سمت شمال؟
این نشان رو به عنوان ردی برای اورک‌ها به جا گذاشته شده که دنبالش کنن.
آخرین باری که دیدمش، روی بدن برادرم بود.
باید دنبالش کنیم.
این نشان قرن‌ها قدمت داره.
هر کسی اون رو به جا گذاشته ممکنه مدت‌ها پیش مرده باشه.
یا منتظر باشه و قدرتش رو جمع کنه و
در تلاش باشه جادوی تاریکی که اینجا نتونسته به سرانجام برسونه رو کامل کنه.
ما از ماه‌ها پیش از دستوراتی که بهمون داده شد پیروی کردیم.
مطمئناً باید اول برگردیم خونه و با شاه والا رای‌زنی کنیم.
بهت قول می‌دم بین گروهمون حتی یک نفر هم نیست
که بیشتر از من در عطش رسیدن به خونه باشه.
من هنوز هم می‌تونم نور دو درخت‌ رو روی صورتم حس کنم.
هنوز می‌تونم ببینمش.
و تا وقتی مطمئن نشدیم
که هر ردی که از دشمنمون به جا مونده ریشه‌کن شده...
من هیچوقت نمی‌تونم برگردم.
ترول برفی!
هیچوقت نباید میومدیم اینجا.
زیاد نمی‌مونیم.
دستورتون رو شنیدین.
صبح اول وقت حرکت می‌کنیم.
پس تنها این کار رو انجام بدید.
اینجا یه چیزی درست نیست. هیچی واسه شکار وجود نداره.
در هر دو قدم یه‌دونه گرگ هست.
فکر نمی‌کنی یه مقدار عجیبه؟
دنیا جای عجیبیه.
اگه بذارم اینا ناامیدم کنه
هیچوقت به هیجا نمی‌رسم.
اوی اوی!
به راه رفتن ادامه بده.
چرا؟
فکر کنم گورکن بود. یا شاید روباه.
احتمال هارفوت بودنش بیشتره.
هارفوت؟
نگران این نباش که باهاشون روبرو بشی
ولی اگه شدی، حواست به خودت باشه.
موجودات خطرناکی‌ن.
داری اینا رو از خودت در میاری.
عجله کن. خودتو تکون بده.
بیا قبل از غروب به دریاچه برسیم.
هوه؟هوه.
امن و امانه.
نوری!
مسافر؟ این موقع سال؟
این یه نشونه است، دارم بهت می‌گم.
-اوهوم. یه نشونه‌ی بد. از اون خیلی بدهاش.-تند نرو‌، مالوا.
آخرین باری که مسافرها به اینقدر زود از راه رسیدن، یخ‌بندون بزرگ اتفاق افتاد.
و هیچکس یادش نمی‌ره اون فصل چه مصیبتی بود.
به احتمال زیاد راه گم کردن، همین.
حتما دلیلش همینه.
شام رو کوفتمون می‌کنی.
دوباره همه جا رو گشتم.
اون فسقلی‌ها هنوز بیرونن.
مشکلی واسه‌شون پیش نمیاد، گولدی.
نوری باهاشونه. نوری رو که می‌شناسی.
آره، می‌شناسم.
حالا می‌شه برگردیم؟
صد و ده تا چیز اون بیرون وجود داره که می‌تونه دخلمونو بیاره.
اگر تا سر حد مرگ نگران بودن تو رو هم در نظر بگیریم می‌شه صد و یازده تا.
قوانین رو که می‌دونی. نباید انقدر دور می‌شدیم.
نکن...اگه قرار بود همه‌ی کارهایی که نباید بکنیم رو نکنیم
اصلا کاری نمی‌موند که بکنیم.
اول من!
بدو دیگه. مواظب اون چاله‌هه باش.
مواظب سرت باش.
از این طرف!
نوری!
-گیر کردم.-درستش می‌کنم.
-الان...
نوری! آی!
بسیار هم دل‌پذیر!
بدو.
می‌شه دیگه برگردیم؟
آخه هنوز که ندیدیش.چی رو ندیدم؟
اگه از من بپرسی که اینجا می‌تونه مخفیگاه خوبی برای یه ترول تپه‌ای باشه.
ای داد و بیداد من.
عه!
نوری!
اوم.
نوری!
یه چیزی پیدا کردم.
یه چیزی توی گِله.
چیه؟
شبیه ردپاست.
مال سگه.
فقط یه سگه. می‌دونی که سگ‌ها عاشق توت‌ هستن.
می‌خواد توت‌های ما رو بخوره؟
اگر ما رو نبینه که نمی‌تونه.
هی. دیگه جمع کنید. وقت رفتنه.
چه عجله‌ایه؟گرگ.
شنیدن خواهرتون چی گفت. وقت رفتنه.
بیاین دیگه. بدویین.
اونی که اول برسه به اردوگاه، اولین کلوچه‌ی پای جشنواره‌ی برداشت گیرش میاد.
بیاین بریم.
یادتون باشه اگه کسی پرسید بگین داشتیم دنبال حلزون می‌گشتیم.
«به غرب نظر افکندم، به قلمرو نامیرایان
به سمتی که هیچ پایانی ندارد...»
«خانه.»
«آنان برای قرن‌ها در کوه و کمر به سر بردند
و آخرین دشمنان باقی‌مانده را نابود کردند.»
"مانند باران بهاری بر استخوان‌
حیوانات مرده."
"باران بهاری بر استخوان‌های یک..."
فرمانده الروند!
بالاخره.
آره. انگار نه انگار می‌خواستم کسی پیدام نکنه.
چه خبر شده؟
شورا با نهایت تأسف به اطلاعتون می‌رسونه
که اجازه‌ی شرکت در جلسه‌ی بعدی رو ندارید.
فقط سالاران الف حضور به هم می‌رسونن.
چیز دیگه‌ای هم هست؟
بله. دوستتون رسیده.
اومده؟ چرا زودتر نگفتید؟
برای مراسم می‌رم.
گالادریل.
الروند.
لیندون با نهایت خرسندی پذیرای شماست.
خرسندی رو بهم نشون دادید.
شنیدم می‌گن که وقتی موفق به گذر بشی، نغمه‌ای به گوشت می‌رسه.
نغمه‌ای که در خاطر همه‌ی ما هست.
و نوری تو رو در بر می‌گیره
که از هر حس دیگری در سرزمین میانه خوشایندتره.
وقتی بچه بودم، تنها احساسی که داشتم همین بود.
حالا ببین کجایی.
فرمانده‌ی سپاهیان شمالی؛ جنگجویان برهوت.
تقریباً انتظار داشتم آغشته به گل و لای بیای اینجا.
این دفعه گزند یخبندان و خون ترول نصیبم شد.
و سپاهی هم برام نموند.
همه چیز رو برام تعریف کن.
وجود این نماد به تنهایی حاکی از فرار سائورونه.
اون هنوز اون بیرونه.
حالا سؤال اینه که، کجاست؟
می‌خوام از شاه درخواست کنم یک گروه جدید بهم بده.
-اگر به حدی کمک کنه که...-تو تازه از راه رسیدی.
حتماً باید به این زودی حرف از رفتن بزنی؟
خودت خوب می‌دونی که چرا باید این کار رو بکنم.
بعداً وقت برای بحث‌های رسمی زیاده.
من می‌خوام در مورد خودت بشنوم.
سفر شگفت‌انگیزت.
خب، الروند.
واقعا به یک سیاست‌مدار تبدیل شدی.
جوری در موردش حرف می‌زنی انگار چیز بدیه.
من یکی از اهالی دربار نیستم که بخواد با نقل گل و بلبل سرگرم بشه.
می‌خوام شخصاً با شاه صحبت کنم.
بله این رو واضح بیان کردی.
پس من هم همونقدر واضح صحبت می‌کنم.
این گروهت نبود که از تو سرپیچی کرد،
در واقع تو بودی که از شاه والا سرپیچی کردی.
با خودداری از پذیرش محدودیتی که برات مقدر شده بود.
اون در اقدامی بلندهمتانه
تصمیم گرفته به دستیافته‌هات احترام بذاره
و جسارتت رو نادیده بگیره.
اگر دوباره صبرش رو محک بزنی
ممکنه کمتر از چیزی که فکر می‌کنی از خودش درک نشون بده.
جلسه رو تشکیل می‌دی، یا نه؟
اگر بعد از مراسم همچنان خواسته‌ات همین بود،
برآورده می‌شه.
به به. خانوم برگشته.
-احوال شما؟-خوش و خرم پدر جان.
ببین چی آورده!
همه‌اش رو کنار رودخونه پیدا کردی؟
اوهوم.
در مورد مسافرها چیزی شنیدی؟
-مسافرها؟-اوهوم. شکارچی‌ها.
دوتاشون .
به بزرگی تخته‌سنگ‌ها.
درست بالای اون تپه.
باورم نمی‌شه ندیدمشون.
شاید باید انقدر از خونه دور نشی. اون موقع چیزی از دستت نمی‌ره، هوم؟
دوباره رفتی به اون مزرعه‌ی قدیمی.
مگه نه؟
مواظب بودم.
ولی بچه‌ها ممکنه نباشن.
ببخشید، نمی‌دونستم.
هیچوقت قبل از برداشت محصول سر و کله‌ی شکارچی‌ها این اطراف پیدا نمی‌شه.
یا سر و کله‌ی گرگ‌ها.
شاید سمت جنوب مشکلی پیش اومده باشه.
و این چه ربطی به تو داره، الانور، برندی‌فوت؟
تا حالا پیش خودت فکر نکردی
دیگه چی ممکنه اون بیرون باشه؟
رودخونه تا کجا ادامه داره
یا گنجشک‌ها آوازهای جدیدی که موقع بهار می‌خونن رو از کجا یاد می‌گیرن؟
نمی‌تونم به این فکر نکنم که چه عجایبی توی این دنیا وجود داره.
فرای تصور ما.
بهت گفتم قبلا.
هزاران بار.
الف‌ها باید از جنگل‌ها محافظت کنن.
دورف‌ها معدن‌هاشون رو دارن، انسان‌ها مزارع و غلاتشون.
حتی درخت‌ها هم خاک زیر ریشه‌هاشون رو دارن که نگرانش باشن.
ولی ما هارفوت‌ها ز غوغای جهان آزادیم.
ما فقط موج‌های یک رود بلند و طولانی هستیم.
مسیر ما رو گذر فصل‌ها مشخص می‌کنه.
هیچکس از مسیر بیرون نمی‌ره و هیچکس یک‌تنه دل به دریا نمی‌زنه.
ما همدیگه رو داریم. جامون امنه.
اینجوریه که به بقا ادامه می‌دیم.
پاشو. به پدرت کمک کن.
مشکلت همینجاست. ببین این چرخ‌ها باید گرد باشن.
این جنگجویانی که دل شیر دارن،
پیروز و موفق در مقابل ما زانو زدن.
چون اگرچه مورگوت سال‌ها پیش سرنگون شد
اما عده‌ای می‌ترسیدن که پلیدی تازه‌ای از سایه‌ی اون جون بگیره.
پس حالا چند قرنه
که این سربازها در کوه و کمر به سر بردن
و آخرین بازمانده‌های دشمن ما رو نابود کردن.
مانند باران بهاری بر استخوان‌های یک کرکس تلف شده.
و حالا بالاخره
در کمال پیروزی پیش ما برگشتن
چرا که بدون شک تونستن ثابت کنن
که روزگار جنگ ما به سر رسیده.
امروز
روزگار صلح ما آغاز می‌پذیره.
و به نشان قدردانی
به این قهرمان‌ها این افتخار داده می‌شه
که در تمام تاریخ ما بی‌سابقه بوده.
اون‌ها تا لنگرگاه‌های خاکستری همراهی می‌شن
و به گذر از دریا نائل می‌شن که تا ابد در آن سوی دریا زندگی کنن
در قلمرو قدسی در غرب دور.
سرزمین نامیرای والینور.
سرانجام دارن به خونه برمی‌گردن.
می‌خوای همونجا وایسی و مثل اورک‌ها نفس بکشی؟
می‌گن شراب پیروزی
برای اون‌هایی که به پیروزی رسیدنشون به طول انجامیده، شیرین‌ترینه.
من احساس پیروزی ندارم.
تو لیاقت افتخارات امروزت رو داری.
برادرت اگر بود بهت افتخار می‌کرد.
وقتی که اولین مجسمه‌های این‌چنینی تراشیده شدن رو به خاطر دارم.
تجسم یک نفر که از دست رفته بود، در چیزی که هنوز به حیات ادامه می‌ده.
فکر کنم قسمتی از من همیشه باور داشت که اینجا به آرامش می‌‌رسم.
با اونا
ولی الان باید رهاشون کنم.
این پاداشی از طرف پادشاهته.
هدیه‌ای که تصمیم گرفتم رد کنم.
گالادریل، تو...
برادر من جونش رو در راه شکار سائورون فدا کرد.
مأموریت اون حالا متعلق به منه.
من می‌رم که دشمنی رو که در شمال از دستمون گریخت جستجو کنم.
اگر لازم باشه، تنها.
آها، درسته. اون نشان مرموزی که داشتی.
من به شاه والا نشونش دادم.
-پس چرا...-چون دیدن یک نشان
به این معنا نیست که به گرفتن سائورون نزیک شدی.
دیگه تموم شده. اهریمن از بین رفته.
پس چرا قلبم چنین چیزی رو حس نمی‌کنه؟
بعد از اون همه چیزی که پشت سر گذاشتی...
طبیعیه که احساسات عجیبی داشته باشی.
احساسات عجیب؟
من خوشحالم که تو اهریمن رو اونطور که من شناختم نشناختی.
ولی تو اونچه که من دیدم رو ندیدی.
من به حد خودم دیدم.
چیزی که من دیدم رو ندیدی.
اهریمن به خواب نمی‌ره، الروند.
منتظر می‌شه.
و وقتی ما آسوده‌خیال شدیم،
کورمون می‌کنه.
بذار بگیم همه چیز همون جوریه که می‌ترسی باشه.
و این دشمن یه جایی اون بیرونه و به انتظار نشسته.
واقعاً فکر می‌کنی تعقیبش تو رو راضی می‌کنه؟
که ریختن خون یک اورک دیگه باعث آرامشت می‌شه؟
اگر در اشتباه باشی...در اشتباه نیستم...
اگر در اشتباه باشی،
می‌خوای الف‌های بیشتری رو در سرزمین‌های دوردست به کام مرگ بفرستی؟
برای این که خودت رو قانع کنی که تلاشت رو کردی،
چند تا مجسمه‌ی دیگه می‌خوای به این‌ها اضافه کنی؟
در تمام تاریخ هیچکس از فراخوان غرب سر باز نزده.
اگر این کار رو بکنی، این فرصت ممکنه هیچوقت سراغت نیاد.
همینجا می‌مونی، یه فرد مطرود می‌شی
که با زمزمه‌ها و رویاهای تاریک مسموم شده.
و فکر می‌کنی سرنوشت من قراره در غرب بهتر باشه؟
جایی که نغمه‌ها، آوای تمسخرآمیز فریادهای جنگ رو برام تداعی می‌کنن؟
تو می‌گی من پیروزی‌ای‌ به دست آوردم که از تمام دهشت‌های سرزمین میانه برتره.
ولی حاضری این دهشت‌ها درون وجودم زنده بمونن؟
و با خودم ببرم؟
نامیرا و بی‌تغییر و تزلزل‌ناپذیر؟
در سرزمین بهار بی‌خزان؟
چیزی که در وجود تو فرو شکسته
فقط در قلمرو متبرک می‌تونه التیام پیدا کنه.
برو.
برو و من بهت قول می‌دم
که اگر ذره‌ای از تهدیدی که در خیالت داری به حقیقت پیوست،
من تا وقتی درستش نکنم آروم نمی‌گیرم.
تو به قدر کافی جنگیدی گالادریل.
شمشیرت رو کنار بذار.
من بدون شمشیرم چه کسی می‌تونم باشم؟
کسی که همیشه بودی.
دوست من.
عصر به خیر.
کارائس با سه حرکت دیگه می‌بره.
هوم.
هاه!
احتمال زیاد مسموم شده.
مسموم؟ بدست کی؟
تا جایی که می‌دونیم اون دم‌کوتاه گریون خودش این کارو کرده.
آروندیر!
به همین زودی دو هفته گذشت؟
آره گذشت.
متاسفانه این دفعه چیز زیادی واسه گزارش دادن نیست.
یه سری درگیری خرده ریزه، چندتا قمار ناعادلانه
آها آره
دوشنبه‌ی قبلی هم یه مقدار اینجا غوغا شد.
سر یه دختره دعوا شده بود.
چشمای پسره ملنگ بوده، چشمای دختره زیادی پرکار. اگه می‌گیری چی می‌گم
یه نوشیدنی می‌خوای، سرباز؟
مثل همیشه، هرچی دارم متعلق به شماست
اون قضیه‌ی مسمویت چی؟
کدوم مسمومیت؟
همونی که تازه داشتین در موردش حرف می‌زدین.
نه، نه، نه، نه، نه...
فقط علف هرز سمی بود که داشت در موردش حرف می‌زد.
یکی داشت از اینجا رد می‌شد، گفت که محصولش خراب شده.
و فقط علف هرز رشد می‌کنه.
این فرد اهل کجا بود؟
نگفت. فکر کنم شرق.
و چه روزی اومده بود اینجا؟
بابا بیخیال شو، گوش‌خنجری
یه وجب علف لعنتیه.
این تیکه‌ زمینی که میخوای ما رو توش بچپونی هزار ساله که بایره
مردمت کی می‌خوان گذشته رو بیخیال بشن؟
گذشته همراه با همه‌ی ماست ، چه دوستش داشته باشیم چه نداشته باشیم.
یک روز شاه حقیقمون بازخواهد گشت.
از زیر چکمه های نوک تیزت بیرون می‌کشه
سخت نگیر جَوونک ، بیا آتیش رو خاموش کن
بیا جوونک
امر دیگه‌ای هم هست؟
دستتو بده به من
همم
بذرهای آلفیرین
از بچگیم تا الان این گل‌ها رو ندیده بودم
اینارو کجا پیدا کردی؟
مجبور شدم با درمانگر دیگه‌ای که در حال عبور بود معامله کنم
برای درست کردن مرهم این گلبرگ‌ها رو له می‌کنیم
لهشون می‌کنید؟
با لطافت
بین هم‌نوعانت درمانگر هم وجود داره؟
بله هست
ولی ما هنرپرور صداشون می‌زنیم‌
بیشتر زخم‌های بدنمون خود به خود درمان می‌شن
پس کار اونا اینه که به جای درمان زخم، حقایق پنهان رو مثل آثار زیبا نشون میدن
چون زیبایی قدرت بسیار عظیمی در شفای روح داره
پس امیدوارم گل‌های آلفرین به چشمت زیبا بیان.
پس تا دفعه بعدی بدرود
سرباز.
چیزی برای گزارش نیست؟
هیچ چیز غیرمعمولی وجود نداره.
و چاه...
چطور بود؟
ازش اب بیرون کشیدی؟
در اوستریت منتظرمون هستم
عواقبی رو که ممکنه باهاشون مواجه بشم در نظر گرفتی؟
چه اتفاقی میفته اگه نگهبانِ سالار بفهمه داری چی‌کار می‌کنی؟
متاسفانه متوجه منظورت نمی‌شم
همینجوریش به اندازه کافی سخت هست که اونارو تحت نظر بگیرم
و در عین حال یه چشمم به تو باشه
یا اینکه فکر می‌کنی من کورم؟
نه، فکر می‌کنم تو خیلی حرف می‌زنی
و تو بوی برگ گندیده میدی
نه نمی‌دم
چرا می‌دی
حرف من اینه که در طول تاریخ تا جایی که شناخته شده
فقط دو ازدواج میان الف‌ها و انسان‌ها وجود داشته
و هر دو به تراژدی ختم شدن
به مرگ منتهی شدن
نیازی نیست به من یادآوری کنی
پس چرا داری اصرار می‌کنی؟
یه دلیل برام بیار. فقط یکی!
آروندیر! مِدور!
پادشاه والا اعلام داشته که روز های جنگی به سر رسیده
تمام اردوگاه‌های نظامی در دوردست دارن منحل می‌شن
ما داریم می‌ریم
نگاه آخرتو می‌اندازی؟
هفتاد و نه سال اینجا مستقر بودم
فکر کنم بهش عادت کردم
باور می‌کنی اینجا یه زمانی یه برهوت پر از سنگ بوده؟
نگهبانِ سالار، اینجا خیلی تغییر کرده
اما انسان های ساکن اینجا تغییر نکردن
خون اونایی که دوشادوش مورگوث ایستادن همچنان رگ‌هاشونو سیاه کرده
اینا مال خیلی وقت پیشه، نگهبانِ سالار
قبل از جنگ تو چیکار می‌کردی؟
یه کشت‌کار بودم
پس وقتی به خونه برمی‌گردی خیلی محترم‌تر از زمانی خواهی بود که اونجا رو ترک کردی
افتخارات، عناوین
زندگیت جدیدی خواهی داشت
ولی بدون آروندیر
که برای هفتاد و نه سال تو از مردان و زنان تیرهاراد حفاظت کردی
نه به خاطر کاری که اجدادشان زمانی انجام دادن
بلکه به خاطر کسانی که هنوز هستن (اینا هم مثل اجدادشون پلیدن)
و سپاسگزار باش
برای اینکه هیچوقت نیاز نیست اونا رو دوباره ببینی
مواظب باش ، این پودر ریشه‌ی آتشینه. تو باید اینکارو به ارومی انجام بدی.
اگه آروم‌تر انجامش بدم تمام روزمو اینجا حبس میشم.
امروز صبح خیلی داری جوش می‌زنی.
به موش‌ها شدیداً میرقصیدن و جست و خیز می‌کردن سختی خوابیدم
زیر کف چوبی زمین دوباره؟
سه شب گذشته تمام وقت می‌خراشیدن و می‌جویدن.
یکی از اونا اینجا چیکار می‌کنه؟
شنیدم شماها دارید از اینجا می‌رید
درسته
بقیه همراهانت کجان؟
به احتمال زیاد الان دارن دنبال من می‌گردن
پس چرا تو الان دم خونه‌ی منی؟
چیزی که تو دلته رو بگو
قبلاً گفتمش
صدها بار، به هر شکلی جز با کلمات
مادر
یه مرد اینجاست با تو کار داره
مامان
تو حیوانات رو هم درمان می‌کنی؟
اگه میشه یه نگاهی بهش بنداز
اون به نوعی بیماری مبتلاست
چه جور بیماری‌ای؟
تب نیست
و هیچ جای زخمی هم روی بدنش نداره
کجا داشته می‌چریده؟
چند روز قبل، اون طرفای شرق پرسه می‌زد.
فکر می‌کنی ممکنه چی خورده باشه ؟
اون چی بود که ازش بیرون ریخت؟
تا کجای شرق
پرسه می‌زده؟
ممکنه تا هوردرن رفته باشه
کجا داری می‌ری ؟
از اینجا تا هوردرن یک روز راهه. اگه الان برم تا غروب اونجام
منم باهات میام
برو دیگه
اگه اینجا پیدامون کنه، دندونامون رو خرد می‌کنه
از شانس و اشتباه پیداش کردم
رو یه تخته‌ی شانس پا گذاشتم
پس بهم بگو
این حقیقت داره؟ در مورد مادرت
چی حقیقت داره؟
شنیدم والدرگ اونو با یه گوش‌خنجری دیده
اون روز کنار چاه خیلی با هم گرم گرفته بودن
کی اینو بهت گفته؟
همه
دروغه
شاید پدرت هم واسه همین اونطوری فرار کرد
پدرم فرار نکرد
پس چه‌ اتفاقی براش افتاد؟
تو حتی نمی‌دونی مگه نه؟
چه بساط شاهانه‌ای این پایین داره، حقه‌باز عنق
این یه بساط واقعیه
مواظب باش!
زود برو... زود
اون از دیدرس من عبور کرده
گالادریل بسیار مطمئن بود که جستجویش باید ادامه پیدا می‌کرد
ما پیشبینی کرده بودیم که اگه این جستجو ادامه داشت
ممکن بود ناخواسته شرارتی که در صدد شکستش بود زنده نگه داره
چون همون بادی که در پی خاموش کردن آتشه
ممکنه باعث گسترشش هم بشه
پس سایه‌ای که دنبالش بود...
باور داری که واقعاً وجود داره؟
ذهنت رو در این مورد آروم کن
کاری که تو انجام دادی درست بود
برای گالادریل و برای سرزمین میانه
تشخیص راه درست سخت میشه
وقتی دوستی و وظیقه در هم آمیخته بشن
بار مسئولیت کسانی که رهبری می‌کنن
و کسانی که در پی آن هستن، همینه
گالادریل به طرف غروب رهسپاره
من و تو باید به طلوع جدید بنگریم
برای این منظور
آیا با کار لرد کله‌بریمبور آشنایی داری؟
قطعاً، اون بزرگترینِ آهنگران الفه
من از بچگی هنر و صناعتش رو تحسین می‌کردم ، چرا می‌پرسید؟
او در شرف آغاز کاری جدیده. کاری با اهمیت منحصربفرد
و ما تصمیم گرفتیم که تو همراهش کار کنی
اما اجازه می‌دم که جزئیات رو شما شرح بدید، لرد کله‌بریمبور
اول مردمان بزرگ و الان ستاره‌ها
چرا چشمام بازن وقتی باید خواب باشن؟
انگار که گوش‌به‌زنگ چیزی هستن
گوش‌به‌زنگ چی؟
یه زخم زبان، اگه حواست به چرخ‌های گاریت نباشه
اون چیه؟ تو چی می‌بینی؟
النور برندی‌فوت، با دماغ پدرت
که همیشه پی دردسره
تو به عنوان یه هارفوت بیش از حد کنجکاو و فضولی!
مطمئنی یه بخشی از وجودت سنجاب نیست؟
سادوک... سادوک... لطفاً!
بهم بگو
آسمان‌ها عجیب غریب شدن
عجیب و غریب ؟
از چه نظر؟
نوری ! اون روغن باهاته ؟
دارم میام
چقدر با مردم هوردرن آشنا هستی؟
به نظرم خیلی. من اونجا به دنیا اومدم
چرا؟
مردم هوردرن معروفن به
وفاداری سرسختانه و ویژه‌شون به مورگوت
چی گفتی الان؟
حقیقت
داری درباره دوستانم حرف می‌زنی
خویشان نزدیکم، من می‌شناسمشون، آدمای خوبی اونجا زندگی می‌کنن
به همین دلیلم من اینجا پیش تو هستم
به جای نگهبانِ سالار
بران‌وین
تو تنها لمس مهربانانه‌ای هستی که من در تمامی روزهای حضورم در این سرزمین حس کردم
هوردرن
می‌دونی چرا کشتی روی آب شناور می‌مونه و سنگ نه؟
گالادریل
دستتو بده به من
ولی بعضی وقت‌ها نورها هم همون‌قدر درخشانن
و انعکاسشون درست همون طوری که توی آسمونه، روی آب میُ‌فته
از کجا بدونم کدوم نورها رو باید دنبال کنم؟
گاهی وقتا نمی‌تونیم بفهمیم
تا وقتی که تاریکی رو لمس نکرده باشیم
گالادریل!
زیرنویس تخصصی سریال حلقه‌های قدرت، منطبق بر کتاب‌های تالکین کاری از مجموعه‌ی گوندولین: شهر پنهان الف‌های نولدور
تلگرام و اینستاگرام ما: @Gondolin_ir لیلی علی‌نژاد - مسعود الهامی