Panie Boże, strzeż mnie na nowym stanowisku.
Muszę jutro wstać o 6.00.
Wciąż boli mnie brzuch,
a menstruacja tylko to wzmacnia.
Zażyłam dwa ibuprofeny i magnez.
Wybacz niecierpliwość,
ale liczę, że wkrótce ujawnisz mi swój plan.
Czuję, że przygotowałeś dla mnie
dużo więcej niż to.
Nie żebym narzekała.
Amen.
- Cześć. Jesteś Maud? - Tak.
Na stole w kuchni zostawiłam najważniejsze informacje.
Jutro przychodzi gosposia.
Pilnuj, żeby nie piła.
Lekarze wdrożyli jej witaminę B12.
Może dostawać zastrzyki przed kolacją.
Śpisz na górze po lewej.
Jej Wysokość teraz śpi.
Jaka jest?
Sukowata.
Dobrej zabawy.
Amanda Köhl.
Czterdzieści dziewięć lat.
Czuje to pani?
Chłoniak rdzenia kręgowego.
Tak.
Wkrótce się z nią spotkasz.
Czuje pani?
To koniec?
O której podać kolację?
O ósmej.
W holu jest lista zakupów.
Poradzę sobie.
No dobrze.
Sprawdziłam ją przed przyjazdem.
Tancerka, choreografka, mniej znana celebrytka.
Nie mam dużo czasu dla artystów,
bo są dość zapatrzeni w siebie.
Na.pisy dostarczone przez sprzedawcę napi,sów
Co gotujesz?
Spaghetti i pieczywo czosnkowe.
Wspaniale.
- Nie za gorąca? - Nie.
Cześć.
- Co to za święta? - Maria Magdalena.
Nie widziałam medalików z nią.
Znalazłam w sieci.
Jesteś ładniejsza niż ta ostatnia.
ANATOMIA TAŃCA CIAŁO JEST SCENĄ
ZESPÓŁ TANECZNY KÖHL
Hej.
Co myślisz?
Ładna.
- Pewnie Maria. - Nie, Maud.
Nie wywalamy cię, prawda?
- Nie. Idę do koleżanki. - Dobrze.
To na razie.
Mogłam powiedzieć, że chętnie zostałabym w pokoju.
Pewnie jest jej wstyd.
- Ma pan jakieś drobne? - Niestety nie.
Pieprz się.
Przepraszam?
Ma pani jakieś drobne?
Dzięki, złotko.
Chłodno, co?
Niech Bóg błogosławi ciebie i twój ból.
- Co? - Nic.
Niech ciebie też błogosławi.
Czemu ktoś taki jak ona wylądował w takim mieście?
Na pewno nie podobała jej się ta dziura.
Halo?
Co się stało?
Wróć do Londynu.
Nie możesz się zamykać. Musisz być z ludźmi.
Nagle zaczęło cię to obchodzić?
Nie dąsaj się. Zmieniasz się w Normę Desmond.
Pieprz się!
Głupia krowa.
- Cześć. - Cześć.
Wybacz to wezwanie.
Kiedyś piła bez problemów.
- Nawet ja nie mogłem nadążyć. - Teraz jest inaczej.
Oczywiście.
Mam coś zrobić?
Nie.
Nic jej nie będzie?
Nie bądź idiotą, Richard.
Dbaj o siebie.
Nadęty dupek.
Kiedyś ciągle próbował mnie przelecieć.
Teraz ma przeszczepione włosy. Widziałaś?
Nie.
Nie?
Każdy widzi to, co chce.
Zostań.
Nie chcę być sama.
Jak długo to robisz?
Ponad rok.
A wcześniej?
Pracowałam w szpitalu św. Afry.
Okropne miejsce.
Widziałaś dużo śmierci?
Tak.
Czemu odeszłaś?
Potrzebowałam zmiany.
Nie wiem.
Byłam przytłoczona.
Tak chciał Bóg.
Gdy się pojawił, wszystko się zmieniło.
Nawróciłaś się niedawno.
Gdy się modlisz, dostajesz odpowiedź?
Czasem mówi.
Słyszysz jego głos?
Zazwyczaj czuję się, jakby…
był we mnie albo obok mnie.
Tak mnie prowadzi.
Gdy jest zadowolony,
czuję dreszcz albo pulsowanie.
Pełne ciepła i dobra.
A on tam jest.
Nic nie wydaje się prawdziwe.
Od kiedy tu wróciłam,
ciągle myślę o ostatniej chwili
i zastanawiam się…
jakie to uczucie.
Na co będę patrzeć?
Czy ktoś przy mnie będzie?
Co potem?
Nic?
Powiedz, że się mylę.
On jest.
Nie tylko po śmierci.
Jest wszędzie.
Widzi cię.
Nie pozwoli ci upaść.
Moja zbawicielka.
Dziękuję, Ojcze.
Podnieś rękę i sięgnij
do prawej ręki.
Nakreśl półkole nad głową.
Opieka paliatywna to szlachetna praca.
Ale zawsze wiedziałam, że masz dla mnie plan.
Sprzątanie po chorych i umierających to żadna sztuka.
Ale zbawienie duszy
to już nie byle co.
Twoja obecność przepełnia powietrze.
Czuję twoją miłość jak nigdy wcześniej.
Mogę się nią dzielić.
Widzę cię.
Tak?
- Cynthia odeszła? - Tak. Maud.
- Carol. - Późno na odwiedziny.
- Nie… - Czeka na mnie.
Śpi.
Maud!
Chodź do mnie.
John powiedział, że życzy sobie spokojnej śmierci
w towarzystwie rodziny.
Dzięki, Julio.
Zanim odszedł,
napisał otwarty list do premiera Anglii.
Chciał przekazać, że…
Panie Boże, to Amanda.
Sam wiesz.
Dziękuję, że nas połączyłeś.
Dziękuję też za ten posiłek.
Pobłogosław ciało Amandy, które teraz cierpi,
ale kiedyś robiło wspaniałe rzeczy.
I pobłogosław jej umysł, który jest okryty ciemnością.
Odezwij się do niej tak jak do mnie.
Amen.
Jest tu?
Też to czuję.
Pięknie wyglądasz.
Nie.
Tak.
DLA MAUD,
MOJEJ ZBAWICIELKI
KOCHAM, AMANDA
Cześć.
Dziś nie idę.
Przecież wiesz.
Jest w porządku.
Dziwna, ale…
Muszę kończyć.
Dobra. Pa.
Ale masz minę.
Cholera.
Cały szlafrok mokry.
Ja to zrobię.
Niech nie pije dużo.
Spoko. To dla mnie.
Kochanie, wróć do mnie!
Motywy religijne przewijają się
w dziełach Blake'a.
Odrzucenie zorganizowanej religii,
która według niego zniekształcała prawdziwą duchowość.
- Carol. - Cześć.
Musimy porozmawiać.
Tak?
Co jest?
Przestań odwiedzać Amandę.
Daj jej spokój.
- Ona cię wysłała? - Nie. Ja to mówię.
To dla niej ważny czas. Ma dużo na głowie.
Musi być skupiona.
Nie ma już tu dla ciebie miejsca.
Nie wiem, o czym mówisz,
ale jej życie seksualne to nie twoja sprawa.
Wiem, że ci płaci.
Powtarzam: nie twoja zasrana sprawa.
Próbuję okazać ci szacunek.
Nie przeklinam ani nic.
- To po prostu zły pomysł… - Szacunek?
Masz problem, bo woli kobiety.
Gdybyś miała kutasa,
mówiłabym to samo po tym, jak na nią patrzyłaś.
- Słucham? - Co to miało być?
Jesteś dla niej zbyt dobra? To taki żart?
- Jasne, że nie. - Amanda umiera.
Mam obowiązek się nią zająć.
To kwestia życia i śmierci.
Nowy poziom duchowości.
Bez urazy.
Na pewno jesteś dobra w łóżku,
ale teraz to strata czasu.
Słyszysz, co mówisz?
Jesteś jej pielęgniarką.
Nie okazuje tego, ale jest teraz bardzo wrażliwa.
Nie powinna spędzać ostatnich nocy
z dziewczyną, która ma ją gdzieś.
- Zależy mi. - Za mało.
- Co robisz? - Wychodzę.
Czyli to zrobisz?
Co tylko każesz.
Nie mów jej, że to ja.
Wymyśl coś.
Nie zrań jej.
Dobrze.
Tak.
Poszło dobrze.
Telefon cały dzień milczy.
Pewnie też odczuła ulgę.
Czuć od niej spokój.
Przypomina mi to początki twojej miłości.
Nie potrzebujemy nikogo innego.
Katie?
Katie!
Cześć. Tak sądziłam, że to ty.
Co tam? Kopę lat.
Dobrze.
Co u ciebie, Joy?
Nieźle. Jestem wycieńczona.
Pacjenci śpią w korytarzach.
Chirurg nie ma terminów. Wariatkowo.
Jak się masz? Dbasz o siebie?
- Tak. - Myśleliśmy, że wyjechałaś.
Nikt cię nie widywał.
- Zostałam. - Tak?
- Co robisz? - Pracuję prywatnie.
- Jako pielęgniarka? - Co?
Nic. Jestem zaskoczona.
- Dla kogo pracujesz? - Dla agencji.
- Wiedzą? - Tak.
Muszę iść. Miło było cię spotkać.
Katie.
Weź mój numer.
Co?
Jakbyś chciała pogadać albo skoczyć na drinka.
Ta tutaj.
A teraz ta.
Napisy dostarczone przez sprzedawcę napisów.
- Tak nie można. - Jak?
Przesunęłaś karty.
Tak?
Nie można oszukiwać.
Która to była?
Ta.
Dasz mi chwilę?
- Tak. - Weź to.
- Zaparzysz herbaty? - Tak.
Cześć.
Nie spodziewałam się telefonu.
Jak to?
Dlaczego?
Proszę.
Mogłybyśmy gdzieś kiedyś wyjść.
Może do teatru.
Nie znam się, ale na pewno możesz coś polecić.
- Może jak skończę… - Chcę się położyć.
Jest 17.00.
Mogę spać, kiedy chcę.
Oczywiście.
To zły moment.
Wszystkie to przerabiałyśmy.
Suche skórki pod piękną szminką.
Wybierasz kolor, nakładasz,
a on schodzi płatami.
Najgorsze uczucie, prawda?
Nie musisz już szukać…
- Skocz dla mnie do miasta. - Tak?
Musisz odebrać kilka rzeczy. Zrobię listę.
Nie ma sprawy.
Tak!
To już koniec.
Spadam stąd.
- Gotowe? - Zapalam świeczki.
Talerze.
Zgaś światło.
Sto lat
Niech żyje, żyje nam
Niech żyje nam
Światła!
Carol, jak poznałaś Mandy?
W sieci.
- Macie trójkącik. - Oj, nie.
Maud nie lubi Carol.
Nie wiem, czy jest bigotką, czy zazdrośnicą.
Wiesz, że próbowała odstraszyć Carol za moimi plecami?
Żeby mnie zbawić, jeśli dobrze rozumiem.
Przepraszam.
Nie uciekaj. Mówię do ciebie.
Maud jest moją zbawicielką.
Bardzo o mnie dba.
Ale trochę cię poniosło, co?
To jak?
Jestem nieprzyzwoita?
Nie, zagubiona.
- Richard, zatańcz coś. - Oczywiście.
Próbuje się ukryć.
- Głupio wygląda. - Jak amiszka.
Moja mała święta.
Kochanie, nie.
Nie bierz tego na poważnie.
Chcę, żebyś wyluzowała. Jesteś piękna i młoda.
Powinnaś się bawić, póki możesz.
Mam ważniejsze sprawy.
Oczywiście.
Jak ludzka frywolność może konkurować
z ciepłem Ojca Niebieskiego?
Idziemy.
- Porozmawiam z nią. - Wykluczone.
Ciesz się, że nie wniosła zarzutów.
Panna Köhl miała też inne obawy.
Wszystko w porządku?
Tak.
Boże,
czuję teraz tylko ten ból.
Denerwujący, palący.
Może to wrzody, rak albo wyrostek.
Nie wiem, jaką lekcję próbujesz mi dać.
Wydaje mi się, że to wszystko po nic.
Byłam gotowa, otwarta i żywa, a dostaję w zamian to.
Brak pracy.
Brak zajęcia.
Może nie jesteś jednak tak mądry.
Może byłam zbyt nieuważna.
Czuję, że to był akt urazy.
Jeśli tak traktujesz swoje lojalne sługi,
co czeka tych, którzy się od ciebie odwrócili?
…uwielbiam!
Tak.
Dokładnie tak.
Tak.
Dobrze.
Boże. Wybacz.
Do zobaczenia.
Tak że…
W Rosji…
Cześć, Joy. Tu Katie.
Chcesz wyskoczyć na drinka?
Pogadać i się przejść.
Chętnie pogadam.
Super. Świetnie.
Jeśli mam być szczera,
zdziwiłam się, jak to zaproponowałaś,
bo wydawało mi się, że mnie nie lubisz.
Nie. Nie chciałam…
Nie o to chodziło.
Jestem ze znajomymi, ale będą się zbierać.
Ja trochę zostanę.
Przepraszam!
Jasne.
W takim razie przepraszam.
Głupia jestem. Pa.
Ostrożnie!
Przepraszam.
Wisisz mi drinka.
Jest dobrze. Boże.
Nie ruszaj się.
W porządku?
Już dobrze.
Chodź.
- Spokojnie. - Nie.
Pamiętam cię.
Kiedyś sporo imprezowałaś.
Chyba…
spiknęłaś się z moim kumplem.
Pamiętam cię.
Urocza pielęgniareczka.
Robiłam wszystko.
Wszystko. Zmieniłam się.
Robiłam, co kazałeś.
Proszę.
Nie pozwól mi znów upaść.
Błagam.
Zrobię wszystko.
Poprowadź mnie.
Objawienie. W samą porę.
Twoja łaska nie zna granic, Panie.
Wstyd mi, że niemal upadłam.
Mogłam spodziewać się oporu.
Nic istotnego nie przychodzi łatwo.
TANIEC ZE ŚMIERCIĄ
„ZMIERZAM KU MROKOWI”
UPADEK ELEKTRY – NAGRANIE
DLA MAUD, MOJEJ ZBAWICIELKI
Amanda.
Wezwałaś mnie.
To duża rzecz.
Znacząca.
Nigdy nie marnuj swojego bólu.
Pięknie.
Mogę się dosiąść?
Pewnie.
Nie pracujesz czasem w szpitalu św. Afry?
Nie. Jestem prywatną opiekunką.
No tak.
Moja znajoma tam pracuje.
- Może ją znasz. - Mają niebieskie stroje.
Mam duży szacunek do pracowników medycznych.
W każdej dziedzinie.
To najważniejsza rzecz,
jaką można robić. Prawie.
Dzięki. To miłe.
To satysfakcjonująca praca.
Nie zawsze elegancka, ale ją lubię.
Masz czas dla siebie?
Mam życie i swoje sprawy.
Śpiewam w chórze.
Co dolega osobie, którą się zajmujesz?
Nie mogę mówić o szczegółach.
Macie dobrą relację? Dogadujecie się?
Tak.
To urocza kobieta. Jesteśmy kumpelkami.
To kocham w tej pracy.
Można szybko zbudować głębokie relacje.
Często jest się obok
w ważnych życiowych momentach.
Chociaż przez to bywa potem trudniej.
Gdy trzeba odejść.
Gdy umierają.
Z tą nie będę zbyt długo.
Niestety,
takie życie, jak to mówią.
Przy okazji, jestem Esther. A ty?
A jeśli źle to rozumiem?
Jeśli uśmiechasz się ironicznie? Albo jesteś obojętny?
Albo masz mnie za idiotkę, jak tamta baba?
Czy Amanda tak mnie postrzegała?
Moje dziecko…
zbliża się ta godzina.
Wkrótce wezmę cię w objęcia.
Wiesz, że ten świat to tylko gra.
Twoje życie, dzieciństwo,
rodzice.
Zawsze wiedziałaś, że jest coś więcej.
I pragnęłaś tego dotknąć.
Jestem dumny z tego, jak daleko zaszłaś.
Jestem z ciebie dumny.
Przejdź ostatni test, a będziemy razem.
Co mam zrobić?
Znasz odpowiedź.
ROZTWÓR NADTLENKU WODORU
NIEBEZPIECZEŃSTWO
Katie?
Tu Joy.
Jesteś.
Przepraszam. Spałaś?
Mogę wejść?
Jestem zajęta.
To zajmie tylko chwilkę. Idę do pracy.
Dzięki.
Ładnie tu.
Nie jesteś zbyt pedantyczna.
ACETON
Dostałam twój adres z pracy.
Chciałam zajrzeć.
Fajne.
Podoba mi się.
Nie mogłam się wtedy spotkać. Padałam z nóg.
Byłabym niezbyt rozrywkowa.
Próbowałam się dodzwonić.
Fajkę?
Jak w pracy?
Nie masz pacjentki?
Głupio mi, że tak zareagowałam.
Na pewno dobrze sobie radzisz. Jak zawsze.
Wywierasz na siebie presję.
To, co się wydarzyło,
to nie była twoja wina.
Wiesz o tym?
Co się dzieje?
Powiedz mi.
Wiem, że to trochę późno, ale…
powinniśmy byli tam być, zanim to się stało.
Długo się męczył, a nikt nic nie zrobił.
Nie ma czasu.
Każdy żyje w swojej bańce.
Ale warto się otworzyć.
Niech Bóg cię błogosławi, Joy.
Co?
To miłe, ale nie martw się.
Byłam wtedy zagubiona.
Przeszłam przemianę.
Wkrótce wszyscy zobaczą.
To dobrze.
Dziękuję.
Dzięki za wizytę.
No dobra.
Na pewno wszystko gra?
Kurwa. Muszę iść.
- Wrócę później, dobra? - Tak.
Dobrze, że jest lepiej.
Na razie.
Przepraszam.
Byłam dla ciebie niemiła.
Przez ciebie myślałam o nieprzyjemnych rzeczach.
W porządku.
- Nie. - Tak, Amando.
Pan wybacza słowa rzucone w złości.
Zna twoje serce.
Pan?
Tak, Bóg.
Bóg mnie ci wysłał.
On wybacza wszystko.
Musisz tylko poprosić.
Ojcze Niebieski, pobłogosław ją.
Nie. To nonsens.
Amando?
Nigdy nie widziałam bardziej samotnej dziewczyny.
Jestem tu.
Nie jestem sama.
Ty też nie jesteś.
Nie!
Otrząśnij się.
On nie istnieje.
Przecież wiesz.
Nie.
Czułaś go, pamiętasz?
Obie czułyśmy.
Nie, skarbie.
Nie czułam.
To nieprawda.
Umieranie jest takie nudne.
Nie chcę ci tego mówić,
ale jesteśmy tu tylko we dwie.
Nie ma znaczenia, co zrobisz.
To było łatwe.
Diabeł.
Weź odpowiedzialność za swoje czyny.
Wróciłaś tu, bo jesteś sama.
Gdybyś naprawdę wierzyła, on by ci wystarczył.
Ale teraz widać, że jesteś słaba jak twoja wiara.
Widziałam światło
Koniec z mrokiem
Jestem szczęśliwa
Nie mam zmartwień
Chwalmy Pana
Widziałam światło
Boże. Co ona robi?
- Powstrzymajcie ją! - Skarbie!
Pomóżcie jej!
- Boże! - Nie!
Chwała Panu.
Tłumaczenie napisów: Kinga Zofia Stando