На почетокот беше Бумот.
Човекот ја употреби науката против себе
и ги претвори блескавите кули од стакло и челик во прав.
Се викам Сид.
Роден сум на свет кој нема минато.
Ни иднина.
Талкам по бескрајната Пустелија.
Сам.
Момци, овде! Овде!
Одиме!
Се ли морам да правам самата?
Ситно пустинско ѓубре.
Никој не избегал од гневот на Фреја Ексалтада!
Ама си жилава лебарка. - А ти си психотична кучка.
Не го очекував ова.
Убаво.
"Мазел тов"!
Сигурна си за ова? Не ми се допаѓа.
Ајде, не е страшно да се преселиш во предградие.
Одиме?
ЧУДОТВОРЦИ
СУДНИОТ ДЕН
Фреја, каде ми е вратоврската? Доцнам.
Не сум работел од 9 до 17.
Дојдовме овде за заеднички живот.
Јас постојано бев на пат и војував,
а ти сакаше да се иселиш од каменот
под кој се криеше како рак.
Еден од нас треба да заработува пари.
Само обиди се. - Добро.
Тоа е мојот храбар воин.
Лајко, појадокот е готов!
Пак кучешки бисквити? Блазе си ми!
Чекај!
Седи.
Кој е добро воено куче?
Кој е подготвен да гине за мамичка?
Јас сум!
Отидов, да не задоцнам прв ден на работа.
Ќе се снајдеш?
Секаде сум воинка.
До ручек ќе се откажат од старите богови.
Секако. Само без колење жени и деца.
Ќе гледам. Те сакам. - Јас повеќе.
Чао.
Пребрзо ги изедов.
Ќе одам да дремнам. - Добро.
Извинете, го барам Отпадџијата.
Чекај на ред со останатите гнасни животни.
Без навреда. - Сид.
Вашиот нов работник.
А, новиот од Пустелијата.
Морис Рубинштајн, "Отпадџија". Само момент.
Карбураторот ќе те чини 75 клунови.
Срамота!
Ако можеш да најдеш поевтин, оди.
Мислам дека следната човечка населба
е илјада километри одовде.
Ќе му го дадев и за 50 клунови, смрдлив вол.
Без навреда.
Затвораме за ручек!
Секоја година вработувам по еден од Пустелијата.
На тој начин и враќам на заедницата.
И ме ослободуваат од данок.
Кажи ми, Сид, колку знаеш за играта со отпад?
Нели е само купување и продавање ѓубре?
Не е ѓубре, туку отпад.
И да знаеш, изградив царство од тоа,
уште откако го добив првиот 'рѓосан тромбон.
Ене го.
Доста е 'рѓосан.
Ќе почнеш како помлад помошник,
па ќе видиме дали вредиш.
Прашања? - Каде да седам?
Некоја мала дупка,
без мутиран ѕвер во неа,
но и да има, може.
Не мораш во дупка, имаш биро.
Целото ова биро е за мене?
И столицата?
Закуски во кујната.
Ако ти треба нешто, прашај го управникот.
Добро звучи? - Да.
Ова е мојата столица.
Граѓани на Бумтаун, јас сум Фреја Ексалтада,
командир на 7-та Легија, убиецот на Кралот Стаорец
и првосвештеничка на Стариот Синсинати.
Ви наредувам да клекнете, инаку соочете се со мојата секира.
Граѓани? Ало?
Вклучено е ова?
Ја игнорирате вашата идна господарка.
Срамота е.
Фреја Ексалтада, програмиран сум да те елиминирам...
зашто си валкана кучка.
Се шегуваше. Мислев дека ќе умрам.
Лајко, се сеќаваш на мојот пријател, ТИ-90.
Викај ме Таи. - Што правиш во Бумтаун?
Бев во барот да ми го исчистат хардверот.
Синоќа фатив ептен згодна роботка,
но се разбудив со куп "попапи".
Се надевам дека немам вирус. - Леле, баш си "оросп".
Знам, навистина сум.
Но, што бараш ти овде?
Овде живееме со Сид. - Да?
Во некоја иронична претстава?
Не, вистински. Зошто? Што е проблемот?
Мора да разговараме, веднаш. - Добро.
Лајко, преземи овде. - Важи.
Граѓани на Бумтаун, дајте ми јадење, бев добро момче.
Новајлии,
внимавајте ако сакате да бидете успешни како мене.
Добар штос, шефе.
Отпадџијо!
Ми продаде расипан карбуратор.
Требаше да ги прочиташ ситните букви.
Пишува "Сликај се, шутраку".
Со крв ќе платиш за тоа!
Еј, брзо се сети.
Дојди на вечера со жена ти.
Ќе разговараме за твојата иднина во компанијата.
Мојата иднина?
Да, многу би сакал. Благодарам, г. Рубинштајн.
Фреја, што точно знаеш за Бумтаун?
Не многу. Сум запалила слични места.
Овие луѓе не се како нас.
Не ги интересира забава.
Се откажале од животот.
Затоа што светот е ненаселив пекол?
Не, се скрасиле. Од досадните работни места
се враќаат дома на досадните семејства.
Како роботи се. Смеам да кажам така зашто сум робот.
Боже!
Можеби згрешивме што дојдовме овде.
Фреја! Тука си.
Треба да разговараме. - Сид. Одлично.
Ти реков да му дадеш шанса на Бумтаун, но...
Знам, и добро е што ми рече.
Да? - Супер ми е овде.
Се надевам дека ќе му оставам добар впечаток.
Не сум бил на отмена вечера.
Што мислиш?
Го најдов на мртов кондуктер.
Премногу е? - Не сфаќам.
Нели сакаше да бидеш друмски воин?
Можеби ова го сакам.
Во Пустелијата ми беше жешко, покриен со песок.
Мислам дека малку бев депримиран.
Не знам. Овде...
Мислам дека овде можам да бидам среќен.
Благодарение на тебе.
Мило ми е.
Подобро да се пресоблечам.
Здраво. Добре дојдовте во "Ше Морис".
Добра вечер, г. Рубинштајн. Жена ми Фреја.
Да, јас сум... сопругата.
Морис Рубинштајн, ѓубреџија.
Повелете.
Ова е вашата куќа?
Да, оригинална "МекПалата" од 2020-тите.
Со оригинален ламинат, столиците се вртат до половина.
По вечерата, ќе се олабавиме во базенот со топки.
Елегантно, нели? - Неверојатно е.
Мила, стигнаа гостите!
Мило ми е, јас сум Холи.
Дух е! Убиј го!
Не, не! Заборавив да ви кажам дека Холи е холограм.
Ја купив по вториот брак.
Холи ми е кралица.
И те сакам. - Проклетство!
Зборував! - Извини.
Си го заборавам местото. Одам по вечерата.
Да, оди.
Нели е кукла?
Омиленото на Морис, пржени глувци.
Па, уживам во добра храна.
Не сум пробал вистински глушец. Благодарам.
Што правиш? Тоа е виљушка за лебарки.
Оваа е за глувци.
Да, се разбира. Се шегував.
Тамам работа да не знам која виљушка,
како некое диво животно. Глупаво.
Холи, значи холограм си. Убаво.
Да.
Уживам да работам по цел ден
и пак да ги задоволам сите потреби на Морис.
И тебе те чека тоа. - Не!
Извинете. Женски муабети.
Драги, ќе одам дома да го проверам Лајко.
Досега не бил сам дома.
Само што дојдовме. Сигурно не знае дека не нема.
Што се случува?!
Зошто ми го направија ова?!
Времето е лажго!
Може да одам до тоалетот?
Онде е.
Но ќе ти треба клучов прикачен на лажица.
Веднаш се враќам.
Сигурно е забавно да одиш во тоалет.
Белки е нешто важно. Во Зион сум, кучко!
Таи, спаси ме од домот на шефот на Сид.
Луѓево биле ужас.
Не можам сега. Се запали забавата!
Сите се испотени и неодредено мултикултурни.
Те молам, ако останам, ќе убијам некого.
Дај ми ја локацијата и ќе дојдам.
Тоа! Те сакам, те сакам!
Те сакам!
Извинете, пардон...
Добро, сфативме, "Живи сме и слободни".
Извинете за тоа. - Тамам на време.
Не ми кажа дека Сид бил роден под камен.
Беше избран седми најдобар камен,
но точно е.
Ова ти е живот. Голема куќа, згодна жена
и толку клунови што не знам што да им правам.
Сигурно животот е повеќе од тоа, нели?
Авантура, возбуда, значење?
Жена ти звучи како оние гнасите од Пустелијата.
"Сакам да возам луда кола и да водам друмски војни".
Не звучиме така.
Мора да ја потиснам желбата за крв.
"Ја украдовте земјата од радиоактивните зомби".
Мили, толку си духовит. А и сексуално привлечен.
Готово, ќе го убијам. Се случува.
"Спасете го китот. Последен е од својот вид".
Аха, ако го начекам, ќе добие харпун во задникот.
Извинете, беше заклучено.
Таи? Што правиш овде? Каква случајност.
Не се сеќаваш? Ќе ми помогнеше да направам бекап на моите датотеки.
Не ми изгледавте како љубители на роботи.
Што треба да значи тоа?
Ништо. Роботите имаат важна улога во општеството...
за чистење на моето ѓубре, "Румба" една!
Како ме нарече?
Режим на уништување, активиран.
Имаш пошта, кучко.
Некои не знаат да се однесуваат на вечера.
Не се како нас, нели?
Надвор! И не доаѓај в понеделник. Отпуштен си!
Кој е за кафе?
Катастрофална вечер. Таи изгуби контрола.
Ладна машина за убивање. Зошто е толку драматичен?
Не беше Таи виновен.
Јас го викнав.
Молам? Зошто?
Не сум подготвена да се смирам.
Не сакам да станам досадна
како тие луѓе.
Кој рече дека ќе бидеме како нив?
Изгледаш среќен овде. Мислев дека тоа го сакаш.
Фреја, среќен сум овде зашто сум со тебе.
Не ми е важно дали ќе живееме во Бумтаун или во Пустелијата,
само да сум со истата насилна, садистичка,
психотична воинка во која се заљубив.
О, Сид.
Што се случи?
Еј, се вративте.
Не е најдобро време, но некој ви поврати во чевлите
и потоа ја изеде блуеницата.
Колку сум среќна што гостите оставија толкав неред за чистење.
Потивко, те молам. Читам весник.
Извини, не сакав да те прекинам, мили.
Аман, не можеше да влезеш низ другата дупка?
Јас сум Фреја Ексалтада, Носителка на пропаст,
Султанка на ѓубриштето
и второпласирана во третото битбокс првенството.
Ти наредувам да го вратиш Сид на работа.
Да? Инаку ќе ме убиеш со поклонување?
Не, ќе те скршам од ќотек.
Престани!
Морис, не знаев дека можеш да си ја пикнеш главата в газ.
Смрди! - Колку си флексибилен.
Ми беше мило што те запознав.
Само еднаш седнав на тебе,
но ми беше најзначајното искуство во животот.
Сид, може да поразговараме? - Што ви се случи?
Ништо, се лизнав излегувајќи од тушот.
И не ми го извлекоа хранопроводот низ шупакот.
Одделно од тоа,
мислам да те вратам на работа.
Навистина? Што се смени?
Можам да се премислам без да ме дерат жив
и да ми свират на градниот кош како на ксилофон.
Па, што велиш?
Благодарам, нема да ве разочарам.
И не смееш. Очекувам да исполнуваш.
И поздрави ја твојата госпоѓа.
Не со сила, онака учтиво.
Секако. - Не премногу учтиво, само...
Или подобро, заборави што ти кажав.
Добре дојде назад.
Слушна, столицо?
Се вратив.
Се радувам што ќе одам на работа утре.
Припаѓам овде и ќе му докажам на г. Рубинштајн.
Знаеш, и јас се радувам.
Бумтаун не е штосен колку Пустелијата.
Ќе го направиме штосен.
Се додека сме заедно. - Се додека сме заедно.
Може и јас да легнам?
Не смееш на креветот.
Само една ноќ.
Како да го одбијам тоа лице? Дојди!
Тоа!
Малку понатаму. - Добро.
Да.
Е, вака треба.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС