The Call of the Wild (2020) Vertaling: Janty
Het stond destijds in alle kranten.
Mannen die in het noordpoolgebied zochten, hadden een geel metaal gevonden.
Goud.
Een gekke koorts verspreidde zich als een lopend vuurtje...
en duizenden snelden zich naar het noorden om hun geluk te beproeven.
Deze mensen hadden honden nodig.
Grote honden met sterke spieren om hun slee te trekken.
Goedemorgen, Buck.
Buck was geen huishond noch kennelhond.
Alsjeblieft, jongen.
Zijn meester was rechter in Santa Clara County.
Pas op.
In dit rijk was Buck koning.
Verdomme, schepsel.
Voorzichtig. Dat is de hond van rechter Miller.
Wens de rechter een fijne verjaardag.
Bedankt, zal ik doen. Kom op.
Duizenden goudzoekers verzamelen in Dawson City.
Nieuws van de Klondike. Alsjeblieft, jongen.
Buck, stop. - Ga uit de weg.
Kom hier.
Dame, roep je hond terug. - Pas op.
Aan de kant.
Kom hier, nu meteen. Buck. Stop.
WIJ BETALEN GOED VOOR EEN HOND
Buck.
Het spijt me zo.
Sorry. - Die hond is een gevaar.
Hij is gewoon verwend. Buck bedoelt het goed.
Meestal. - Abigail, de kok heeft je nodig.
Buck. Ga de meisjes wakker maken.
Pak het gebraad.
Ik let er wel op.
Eruit.
Nee, we hebben het hierover gehad, Buck.
Vandaag moet je je goed gedragen.
Buck?
Edelachtbare. - Het ruikt zeer goed.
Fijne verjaardag. - Langs hier, mensen.
Molly, je ziet er prachtig uit. - Oké. Allemaal klaar?
Buck.
Blijf hier en denk na over wat je hebt gedaan.
Nee. Nu niet, Buck.
Dit was niet de eerste nacht dat Buck op de veranda moest blijven.
Kom op, Buck. Kom op.
Hij luisterde niet naar de bevelen van zijn baasje...
Dag, Buck. Ik heb wat lekkers voor je.
En hij volgde zijn eigen instinct. - Kom op.
Pak het lekkers. Kom op.
Flinke jongen.
Pak dat lekkers.
Flinke jongen.
Hij luistert naar de naam Buck.
Hij krijgt een goede prijs voor waar hij naartoe gaat.
BUCK
Wacht. Ik heb helpers nodig voor de laatste lading.
Wat in hemelsnaam zit hierin?
Een hond. - Hoeveel?
Eentje maar.
Opgesloten in die kist...
kon hij niet eten, drinken of slapen.
Buck had geen idee waar hij was,
waar hij was geweest,
waar hij heen ging.
Rustig, jongen.
Het enige wat je hoeft te doen is gaan zitten.
Dit is het zuiden niet meer.
Kom op.
Kijk. Kijk hier, jongen.
Dit is nu de wet van het land.
De wet van de knuppel en hoektanden.
Niemand staat erboven.
Wat wordt het, hondje?
Mooi zo.
Je leert snel.
Buck maakte geen enkele kans tegen een man met een knuppel.
Hij wist dat.
Hij was verslagen.
Maar hij was niet klein te krijgen.
Kom op.
Skagway, Alaska.
De doorgang tot de Yukon.
Op de rand van nergens.
Bijna iedereen die op zoek was naar goud ging langs hier door.
Vooruit.
Zo moet het.
Koop je kariboe-stoofpotje hier.
Buck was ver van huis.
Verraad je onze Heer voor je verlangen naar goud?
Let niet op hen. Kom op. Nee. Hierheen.
Kom op. Vooruit. Goed zo. Kom op.
Kom op, makker.
Het is maar sneeuw, Buck. Kom op.
Buck. Kom op.
Kom hier.
Buck.
Goed. Dat is het.
Is het huis van haar?
Ja, meneer. Het huis en alles erin.
Dat is goed. Ze verdient het.
Iedereen aan boord.
Had je niet veel geluk daar vorig jaar?
Het lijkt erop dat er meer mensen terugkomen met lege dan volle zakken goud.
Ik zoek geen goud.
Jezus...
Kijk uit waar je loopt.
De laatste boot naar Dawson vertrekt nu.
Als je hem mist zijn er alleen maar sleeën tot de lente.
Dat is van mij.
Bedankt. - Buck.
Ik heb je. - Is Buck zijn naam?
Kom, laten we gaan. - Bedankt, Buck.
Je bent een snelle. Goed. Deze kant op.
Goedemorgen. - Perrault. Dat is lang geleden.
Fijn je te zien. Hoe gaat het met je?
Goed.
Dus de telegraaf heeft de post nog niet failliet laten gaan?
Nog niet.
Ik heb twee honden nodig voor mijn team.
Wil je gaan? Wacht niet op mij.
Bonjour, Francoise.
Wat heb je nu gedaan?
Dit is Buck.
Twee. We hadden er twee nodig.
Wat? Hij is groot. - Te groot.
Hij redt het nooit. - Toch wel.
Wat weet jij ervan?
Laten we het team aan je voorstellen.
Buck, dit is Spitz. Je nieuwe baas.
Blijf uit z'n buurt.
Dat is Dolly.
Pike.
Jo.
Billie.
Dub.
Dave.
En Sol-leks.
Jij zal hier staan.
Welkom bij het team.
We hebben een nieuwe route, dus let goed op.
Jij ook, Dave. We zijn hier.
We bezorgen post 500 mijl verderop.
Dawson. - Ze begrijpen je niet.
Buck, doe gewoon wat Spitz doet.
Hij leidt, jij volgt.
Klaar team?
Onthou dat we niet alleen de post vervoeren, maar ook levens.
En, trekken.
Kom op, trekken.
Komaan.
Spitz. Rechts.
Zie je, Buck? Ons lot is hetzelfde.
Het zijn honden. Ze begrijpen je niet. - O, jawel.
Buck, we hangen allemaal aan elkaar vast.
We vallen allemaal samen, maar we staan ook op als één.
Komen. We proberen het opnieuw.
Rustig.
Goed zo, Spitz.
Ik denk dat je hond kapot is. - Hij is niet kapot.
Hij heeft gewoon Californische poten.
Hier, onder een open hemel...
voelde Buck een koude dat hij nooit gekend heeft.
Eruit.
Honden slapen buiten.
Opgroeien in de wereld van de mens...
had Buck geleerd naar hun stemmen te luisteren.
Vanavond, begon hij de zijne te horen.
Kom op, Buck. We gaan er vroeg aan beginnen.
Komaan.
We komen erlangs.
Post.
Bedankt, Perrault.
Post. - Dank je.
Dat is beter.
Je bent een zware.
Spitz. Rechts.
Ja, dat is een bocht nemen.
Zie je? Hij leert snel.
Het werk doen van een sledehond gaf Buck vertrouwen en vreugde.
Nu behoorde hij tot een roedel.
Rechts.
Ja, zo moet het. Fantastisch.
Je bent nu een echte sledehond, Buck.
Wacht even.
Buck, blijf.
Nee. Francoise.
Francoise.
Gaat het?
Buck.
Red hem.
Huilen om een hond.
Nee. Ik huilde niet.
Je huilde.
Dat deed ik niet.
In al zijn jaren dat hij de post vervoerd...
is Perrault nog nooit op tijd geweest.
Nooit.
Maar hij rijdt elke dag alsof het kan gebeuren.
Hij gelooft erin.
Hij heeft nog nooit ergens in geloofd zoals hij in jou gelooft.
Nu doe ik dat ook.
Een roedel kan slechts één leider hebben.
Spitz had er genoeg van.
Spitz.
Het is niets voor hem.
Ik heb de hele ochtend gezocht. Ik kan hem nergens vinden.
Het is alsof hij verdwenen is.
Spitz.
We moeten gaan. Zonder hem.
Ik kan geen tijd meer verliezen.
Sol-leks.
Buck? Terug op je plaats.
Komaan.
Sol-leks heeft vijf jaar meer ervaring. Ga in de rij staan.
Het is niet omdat je goed trekt, dat je klaar bent om te leiden.
Komaan.
Ik denk niet dat hij zich gaat verplaatsen.
Hij zal zich verplaatsen.
Verplaats je.
Sol-leks, kom.
Komaan.
Hier.
Kom hier.
Wat heeft die hond vanmorgen?
Ik denk dat ze iets weten wat jij niet weet.
Er is niets dat ik niet weet.
Waar ga je heen?
We kunnen niet zoveel tijd goedmaken. Ze sluiten het kantoor.
We gingen op tijd zijn. Voor een keer.
Waarom?
Goed dan.
Pak maar.
Zo erg is het niet.
Ik ben mijn leidhond kwijt.
Als we geluk hebben, lopen we maar twee dagen achter.
En we hebben nog nooit geluk gehad.
Misschien wil je...
je wel vasthouden.
Oké, Buck.
En, trekken.
Hup, Buck. Hup.
Links. Buck, naar links.
Sla linksaf.
Links.
Sla linksaf.
Hup. Sla linksaf.
Nee.
Ben je gek?
Vooruit.
Sneller, Buck. Niet stoppen.
Perrault?
Zo moet het. Geef het nu niet op, Buck.
Ja, zo moet het.
Maak de weg vrij.
Aan de kant. Vooruit.
Zag je dat?
We hebben het gehaald.
Het is ons gelukt.
Tupper.
Hier is er een voor Kelly. - McCarthy, hier.
Is er iets voor Elizabeth Snow? - Is er iets voor O'Malley?
Laverne? - Shaw.
Ik heb er drie. - Laverne.
Doyle? Kennedy? - Ik heb er een voor Smith. Hier.
Lynch.
Zie je, Buck?
Wij vervoeren geen post.
We vervoeren levens.
We vervoeren hoop. We vervoeren liefde.
We vertrekken morgenochtend. Laten we nu gaan slapen.
O'Neil? Walsh?
Gallagher?
Kijk.
Liefste Sarah,
de ziel lijkt nu uit me te zijn verdwenen.
Elke dag begint met de herinnering aan onze lieve zoon.
Tim is bijna jarig.
Het herinnert me aan alles dat verloren is gegaan.
De warmte van ons huis...
De avonturen waar onze zoon van droomde.
Ik wou dat ik de woorden vond om uit te drukken hoe ik me voelde...
voordat de stilte ondraaglijk werd.
En ik ging weg.
Ik zoek een plaats...
waar ik misschien wat rust vind.
Hoewel ik bang ben dat ik dat nooit zal vinden.
Want ik weet zoals ik ben,
er misschien geen thuis voor mij is in deze wereld.
Niet vertrekken. - En trekken.
Buck. Wat is er?
Heb je nog tijd voor één voor je vertrekt?
Je bent laat aan. - Het is omdat mijn zoon jarig is.
En ik moet deze gedachtenis naar mijn vrouw sturen.
Je had moeten komen terwijl we alles wegstaken.
Het kostte tijd om de woorden te vinden.
Als je leert lezen, hebben we Perrault niet meer nodig.
Je hebt geluk. Buck is de baas.
Nog iemand?
Hé, Buck. Ik herken jou.
Dank je.
Bedankt om te stoppen. - Nu gaan we.
Klaar, Buck?
En, trekken.
Recht vooruit.
Mooi zo, Buck.
Ja, zo moet het.
Rechtdoor.
2.400 mijl in 80 dagen?
Buck gaat slapen tot de herfst.
Perrault. Er zit een bij voor jou. Het ziet er officieel uit.
Wat nieuws uit het zuiden? - Goed gedaan.
Perrault?
Rustig maar.
Je hebt niets verkeerds gedaan.
Jullie hebben het allemaal goed gedaan.
Het spijt me, Buck.
Ze hebben mij en mijn slee niet meer nodig.
Tegen de zomer staat hier ook een telegraaf.
Een nieuwe manier om de post te versturen.
Het is nu jouw team.
Je hebt nog een geweldige reis voor de boeg.
De grond schudde opnieuw onder hem.
Buck was weer een baasje kwijt.
Nu moest hij zelf de leider zijn.
Tot er een nieuwe baasje kwam.
Ik heb het je beloofd, nietwaar? En hier zijn we.
Je hebt me goud beloofd.
Waar is het? In de honden?
Zorg dat de slee geladen is.
Het is tijd om ons aandeel te claimen.
Kom op. En...
Trekken.
Zijn ze kapot? - Nee. Ze zijn gewoon lui.
Buck? - Trekken.
Charles, overtuig het beest.
Niet met de knuppel.
Charles. Leg dat neer of ik...
vertrek niet.
Ken je me nog?
Ja, ik weet het.
Je glijders zijn bevroren.
U zult uw honden enorm helpen als je de stuurpaal neemt en ze los maakt.
Stuurpaal?
Wat is hij aan het doen?
Meneer. Pas op voor de platenspeler.
Waar ga je heen, meneer?
Dat gaat u niet aan.
Je hebt die kaart niet in Skagway gekocht, of wel?
Nee. - Dat oude sprookje.
Verdwenen hut.
Rivier van goud?
Je vertrekt te laat in de lente. De helft van de route ligt aan de rivier.
Dan blijft de helft van de route geschikt.
Het betekent dat het ijs gaat breken met je metgezellen en de honden erop.
Waarom wacht je niet tot de lentedooi?
Bespaar je honden en je metgezellen het lijden.
En een goudzoeker met het goud weglopen?
Ik ben geen goudzoeker. - Nee, dank u.
Ik heb een fortuin betaald voor dit team. Ze trekken mijn slee.
Het zijn goede honden, meneer. Ze zullen je slee trekken.
Ze trekken aan je slee tot ze dood gaan.
Dank je.
Laten we gaan.
Vooruit, laten we gaan.
En...
Trekken.
Luie straathonden.
Ik ben niet zo zeker van die honden.
Je had een ander team moeten kopen. - Misschien moeten we ze voeren.
We hadden op de route moeten blijven. - Trekken.
Hou de slee tegen.
Misschien hebben ze wat aanmoediging nodig.
Trekken.
Voor de eerste keer, wist Buck meer dan zijn baasjes.
Trekken.
Maar de zweep bood hem geen keus.
Godverd...
Goed dan. We gaan erover.
Vooruit.
Ik zei vooruit, nu.
Hal, dat kan hij niet.
Vooruit.
Waag het niet.
Dat rivierijs kan elk moment breken. Idioot.
Die hond probeert je te leven te redden.
Hal.
Waarom wil je ons zo graag tegenhouden?
Je weet waar het goud is, nietwaar?
Blijf met je vuile poten van mijn honden.
Hal.
Hal, hij zei dat we er niet over mogen.
Hal, weet je het zeker? Kunnen we de honden niet achterlaten?
Ik weet wat ik doe. Trekken.
Doe hen dit niet aan.
Trekken.
Wat moet ik nou met je?
Ze zijn hier niet.
Ze zijn weg.
Je hebt twee dagen geslapen. In mijn bed.
Ik kom terug.
Blijven. Ga.
Doe wat je wilt.
Whisky.
Ik wil de hele fles.
Ze zijn allemaal weg.
Mijn honden zijn weggelopen. Mijn fortuin is verdwenen.
Je noemde het een sprookje.
Je wilde niet dat ik het goud zou vinden.
Rustig, Buck, rustig.
Rustig. - Jullie hebben het allemaal gezien.
Deze man en ik hadden woorden en de hond ging voor mijn keel.
Hij is waarschijnlijk hondsdol.
Laat de hond met rust. Buck, kalmeer.
Zie je?
Hij moet onmiddellijk worden afgemaakt.
Raak hem niet aan.
Niemand maakt een beest af.
Tot we alle feiten horen. - Hij gaf me een klap.
Buck, rustig.
Wat draag je aan je riem, vriend?
Geen wapens in het gebouw.
Gaat het, John Thornton?
Alles prima met me.
Wat?
Waar kijk je naar?
Heb je soms iets te zeggen?
Dat is niet erg aardig. Waarom deed je dat?
Breng dat terug.
Wat ga je nu doen?
Buck? Wat ben je aan het doen? Breng dat terug.
Buck, doe dit niet. Dat is van mij.
Ik heb dat nodig. Doe me dit niet aan.
Wat heb je gedaan? Waar is het?
Wil je...
Ga eraf.
Verdorie, je bent zwaar.
Het was zijn verjaardag.
Van mijn zoon.
Na zijn dood, zijn z'n moeder en ik...
uit elkaar gegroeid.
Ze wilde niet in m'n buurt zijn...
Ik wilde bij niemand in de buurt zijn.
Dus kwam ik hierheen.
Toen kwam ik jou tegen.
Verdorie. Het is hier ergens.
Goed, je bent wakker.
Ik legde het...
Hier is het.
Ik wil je iets laten zien.
Kom hier.
Dit is een kaart van de Yukon.
Mijn zoon las altijd avonturenverhalen,
en hij was gek op het nieuws dat uit de Yukon kwam.
Niet om het goud. Dat kon hem niet schelen. Het waren de bergen.
Hij keek de hele dag naar kaarten en naar foto's van de bergen.
Dromen over wat er aan de andere kant was.
Over gebieden waar niemand was geweest.
Wilde gebieden.
"Laten we gaan", zei ik.
Hij zei: "Ja, pap."
We zouden daar beginnen, maar toen pakte hij een potlood...
en hij trok een lijn naar het onbekende...
en hij zei: "Laten we daarheen gaan.
Naar het onbekende. Waar nog niemand is geweest."
Het is een tochtje waar hij dol op zou zijn geweest.
Een echt avontuur.
We zouden kunnen gaan.
Jij en ik.
Kijken wat daar is.
Wat denk je ervan?
Het is een kano, Buck. We gaan erin varen.
Rustig. Ga zitten, Buck.
Mooi zo. Flinke jongen.
Wat ben je aan het doen?
Bedelen?
Je bent mijn huisdier niet.
Kom je nog?
Kom hier.
Kom op, Buck. Laat eens wat horen.
Of toch niet.
Blij dat jij het leuk vindt.
Dat vind je leuk, hè?
Ik denk dat we vanaf hier te voet verder gaan.
Je voorouders zwierven hier vroeger.
En de mijne ook.
Toen we nog verwilderd waren.
We komen en gaan, nietwaar?
Dit zal er altijd zijn.
Wat?
Geen idee. Welke kant op? Zeg jij het maar.
Ga je gang. Neem maar de leiding.
Kijk wat je gevonden hebt.
Tjonge...
Kijk eens aan, Buck.
Ik denk niet dat we in het onbekende zijn.
Een goudzoeker, denk ik.
Troep.
Een schat.
Dit is van mij. Goed?
Laat het liggen. Het is van mij.
Welterusten.
Het zijn je voorouders.
Wolven.
Dat is goed, Buck, maar meer zoiets.
Het sprookje is waar.
Dat lijkt er meer op, Buck.
Goed zo.
Wat? Waar kijk je naar?
Ga eens kijken.
Ga je gang.
Ga maar.
Kom terug voor het donker is.
Hier, zo ver van huis...
zie ik Buck veranderen.
Iets trekt hem het bos in.
Naar de jacht.
Dat is schitterend, Buck.
Schitterend.
Hij is nog steeds dezelfde hond bij mij,
maar ik kan me hem moeilijk terug voorstellen in de beschaving.
Is er een huis dat groot genoeg is om hem daar te houden?
Deze reis lijkt Buck naar zijn bestemming te leiden.
Waar leidt het mij heen?
Deze keer niet.
Je bent lang na het donker thuis.
Je bent elke dag later en later.
Ja, ik weet het, er is veel te ontdekken...
maar de wereld is een gevaarlijke plek.
Het is zo onvoorspelbaar.
Je weet het nooit.
Na twee dagen is Timmy bezweken aan de koorts.
Verdorie.
Het was een mooie zomer.
Weet je, Buck?
Ik heb nagedacht.
Ik koop misschien een spoorweg.
Is dat mijn hoed? Dat is mijn hoed. Kom op.
Geef me mijn hoed.
Kom op. Kijk eens aan.
Een houtwolf.
Prachtig.
Dit is hun domein. Deze heuvels zijn van hen.
Wil je gaan?
Ga. Wees gewoon...
voorzichtig.
Hij was zowel verwend...
en had geleden door de mens.
Buck vond zichzelf bij zijn eigen soort.
Hoe ver hij moest reizen om zijn thuis te vinden.
Hoe ver ik van mijn thuis was.
Kijk eens, Buck.
Voedsel.
Levenslang.
Meer heeft iemand niet nodig.
Het wordt tijd dat ik ga, Buck.
Naar huis.
Wat er nog van over is.
Om de brokken te lijmen, of het tenminste te proberen.
Nee.
Ik vraag je niet mee te gaan, Buck.
Je hebt hier iets.
Iets belangrijks.
Hou je daar aan vast.
Ik vertrek morgenochtend.
Kom gedag zeggen.
Je bent een lieve hond, Buck.
Je bent een lieve hond.
Je bent helemaal tot hier gekomen. Je wist iets, nietwaar?
Rustig. - Je wilde het allemaal voor jezelf.
Waar is het?
Waar is het goud?
Het is overal.
Pak het. Pak het allemaal.
Het verandert niets.
Het brengt de doden niet terug.
Je kent dit, toch? Mooi zo.
Zie je het, jongen? Zie je het?
Mooi zo.
Je kwam terug.
Wauw, Buck.
Wat een avontuur, hè?
Het is niet erg, jongen.
Je bent thuis.
Er is een plek in deze bergen...
waar een nieuw ras houtwolf zwerft...
wijzer dan mens of wolf...
vanwege de hond...
die aan de kop van de roedel loopt.
Nu leven ze zonder angst,
voeden hun jongen op en zijn gelukkig.
Sommigen zeggen dat het slechts een legende is.
Niet dus.
Want weet je, ik heb hem ooit gekend...
toen hij gewoon een hond was aan de kant van de mens.
En ook al is dit land van hem,
iedere zomer als hij naar de vallei komt,
herinnert hij zich liefdevolle handen en vroegere baasjes.
Voordat hij naar zijn eigen land ging,
werd hij zijn eigen baas.
Voordat hij de roep hoorde.
Vertaling: Janty (2020)