>>>RebelSubTeam<<<
- Siema. Co tam? - Cześć.
Co robisz?
Przygotowuję się.
Na co?
Na to, co nadchodzi.
- Co to? - Paczuszki silikatowe.
Dzięki nim jedzenie wytrzymuje dłużej.
Jak interes z pornosami?
Dobrze. Mam już wizytówki.
Stronka internetowa ruszyła wczoraj.
Rozdawaj.
Kurde, stary... zawodowe.
Pełna profeska.
Naughty Boy Productions. Mówi Gary.
Oczywiście.
Koszt to 1.500 dolarów, za co dostaniesz dwie kopie.
Albo na DVD albo...
Tato?
Tak?
Mogę wyjść ze znajomymi?
- Teraz? - Tak.
- Dokąd? - Na plażę.
- Na którą? - Clovelly.
Dobra, weź swoje rzeczy.
Przepraszam, z kim rozmawiam?
W porządku, Lucas, będziemy w kontakcie.
Dobra, na razie.
Mam robotę!
Ray!
Mr Inbetween 03x05 "Zanim poszedłem na wojnę"
Tłumaczenie: Sabat
Odbiorę cię około 16.00.
- Okay. - Baw się dobrze.
- Nara, Brit. - Pa.
Uważajcie na rekiny!
Nic.
- Ma to gdzieś. - No.
Totalna olewka.
Tak, ale nie możesz tak mówić.
/- Czemu nie mogę tak mówić? - Bo nie.
Znaczy, możesz powiedzieć: "Nie sądzę, że istnieje",
ale nie możesz stwierdzić, że na sto procent go nie ma.
- Więc uważasz, że jest? - Musi być.
Dlaczego?
Wielki Wybuch.
No?
- Tryliony lat temu... tak? - No.
Okay?
Mówią, że nie było nic.
I nagle, ni stąd ni zowąd, Wielki Wybuch.
Nagle pojawił się wszechświat. Miliardy planet.
No.
Skąd się wzięły?
- Chuj wie. - No właśnie.
Coś tam musiało być.
Żeby zrobić... wszechświat.
Tak, ale...
skoro nic nie było przed Wielkim Wybuchem, to jak z niczego mogło powstać coś?
Nie mogło.
Z niczego... nie może powstać coś.
Dobrze, więc twierdzisz, że...
Co?
Co, kurwa, twierdzisz?
- Coś, tak...? - No.
...musiało tam być.
Bóg?
- Bóg. - No tak, dobra.
- Nie da się zrobić czegoś z niczego. - Zgoda.
Nie będzie wybuchu i wszechświata z niczego.
No.
Musi istnieć coś, żeby powstało coś.
- Rozumiem. - Kumasz?
Jasne, tak.
Czekaj chwilę...
A oni dokąd?
Czy on pali?
Gnojek kurzy!
Mały zasraniec.
Co za padalec.
Proponuje jej bucha.
Odmówiła. Grzeczna dziewczynka.
Przysuwa się do niej?
Obejmuje ją.
Jak zacznie ją macać, to pójdę tam i wyrwę mu tego małego fajfusa.
Co się dzieje?
Dała mu kosza.
Na co się patrzy?
Chyba dzwoni.
Co tam, kochanie?
/Halo.
No?
/Skoro już tu jesteś, /mógłbyś kupić nam frytki?
Dobra.
/- Dzięki. - Nara.
Przyłapany.
Przez dwunastolatkę.
KLUB BOKSERSKI U BOBA
/Zamknięte do odwołania
Cześć.
Co się dzieje?
Nic ci nie jest?
Chodzi o...
Chodzi o staruszka.
- Zabił się. - Jezu Chryste, stary...
Tak...
- Tak. - Stary... kurde.
No...
Byłem tu nie dalej jak dwa tygodnie temu.
Wyglądał kwitnąco.
Wiem.
Mama w porządku?
Nie wiem, co powiedzieć, stary... Kurwa, brak mi słów.
Może wyskoczymy na kawę? Pogadamy.
Co ty na to?
- Dobra. - Tak?
Dobra. Chodźmy.
Jezu, człowieku, tak mi przykro.
Jeden gość zaczął trenować u ojca kilka lat temu.
Tata wziął go pod swoje skrzydła, jak to on.
Potem...
namówił ojca, żeby zainwestował w jego interes.
Herbaciany.
Chińska herbata na odchudzanie.
Namówił go, żeby wziął pożyczkę pod zastaw klubu.
Okazało się, że herbata nie była odchudzająca.
To był przekręt.
- I stracił klub? - Tak.
Mogę jakoś pomóc?
Nie, stary. Nie trzeba. Ogarniam to.
Rozwalisz go?
Nie ja, ale maszyna ruszyła.
- Zapłacisz komuś? - Już zapłaciłem.
- Ile? - 30 koła.
Zmarnujesz 30 kafli na tego kutasinę?
Jebane zasady.
Czemu ma mu się upiec? Niech cierpi.
- Martwi nie cierpią. - No tak...
Obadam sprawę, dobra?
Co zrobisz?
Coś zrobię.
- Komu dałeś te 30 patoli? - To mój kumpel.
Dobra.
Siemanko?
W porządku?
Jestem kumplem Killiana.
Dobra...
Mógłbym wejść i zamienić z tobą parę słów?
Słuchaj, kolego, naprawdę... mam w chuj rzeczy do zrobienia.
Dał ci kasę na jakąś robotę?
A co ty masz do tego?
Jestem przyjacielem rodziny i...
Killian chce odwołać zlecenie, więc...
Co, Killian?
Mnie nic o tym nie mówił.
Dlatego ja tu jestem, żeby ci to powiedzieć.
Ale dlaczego on nic nie powiedział?
A co za różnica?
Po prostu nie rozumiem, po co ty się do tego mieszasz?
Nie musisz tego wiedzieć.
No dobra...
posłuchaj no, mistrzuniu, to nie twój interes, kapujesz?
Teraz to już jest mój pierdolony interes.
- Tak? - Tak.
- Gdzie kapusta? - Co... jaka kapusta?
- 30 patyków. - Nie mam ich.
- Dlaczego nie? - Dałem je kumplowi.
- Ja nie... on miał to zrobić. - Kto jest tym kumplem?
Po prostu kumpel.
Chodźmy więc do niego.
Dobra.
- W porząsiu? - Tak.
Masz telefon?
- Tak. - Zadzwoń do niego.
Ja...
Słuchaj, ja...
Ja nawet nie...
Wykrztuś to.
Jeszcze nie dałem mu tej forsy.
Wydałem ją.
To niedobrze.
Czego, kurwa, ode mnie chcesz, pierdolony...
Mam ją! Mam tę forsę!
- Jak tam udziały? - Ktoś ty, kurwa?
Piękny dom.
Co, kurwa, robisz w moim domu?
Co to za fura?
911-tka.
Byczo.
Mógłbyś sobie usiąść? Proszę.
1958.
Wygląda na drogie.
- Ileś na nie wydał? - Cztery tysiące.
Rany, chłopie... musisz nieźle zarabiać.
Wybacz, że cię nachodzę,
ale musimy pogadać o starym Bobby'm Jenkinsie.
- Dobrze. Słucham? - Wiedziałeś, że się zabił?
Kurwa...
Co to był za interes, który z nim prowadziłeś?
Cóż, chodziło o...
Dowiedziałem się o tej herbacie... herbacie Bai Ling.
Przyjaciel, który jest Chińczykiem, powiedział mi o niej...
i rzekomo...
podobno w Chinach robi furorę na odchudzanie.
Okazało się, że nie jest aż tak skuteczna.
W mediach pojawiły się nieprzychylne opinie...
i sprawa się posypała.
Siedziałeś kiedyś?
Nie.
Nie?
Nie.
Dobra.
Wiesz, dlaczego to zrobiłem?
Bo skłamałem.
Bingo.
- Za co siedziałeś, kolego? - Oszustwo.
Oszustwo...
Więc cała ta chińska herbatka to była cholerna machlojka, co?
Tak.
Ale i tak wziąłeś pieniądze od starego Boba?
Tak... wiem, że i tak mi nie uwierzysz, ale jest mi przykro.
Nie myślałem, że...
- Skąd miałem... - Mówisz, że żałujesz?
- Tak. - Dobrze.
Zatem teraz zrobisz to, co należy?
Ile ci dał?
220 tysięcy.
Będziesz musiał wyskoczyć z jakiejś gotówki.
W domu mam tylko kilka setek, ale w banku mam jakieś 6 tysięcy.
Tylko tyle?
Kiedy interes się sypnął, większość straciłem.
Więc czemu pijesz winko za 4 tysiące?
Możemy zaraz pójść do banku.
Mogę mieć tam nawet 8 tysięcy.
Nie wydaje mi się, żeby 8 tysi załatwiło sprawę.
Upewnij się, że masz zamknięte oczy, dobra?
Bo to chujstwo pali jak skurwysyn.
Kurwa, czekaj, czekaj... Mam gotówkę! Mam forsę!
Wszystko co chcesz! Ile chcesz?
Ile masz?
Co?
Ile... masz?
Śmiało.
Przynieś torbę.
- Cześć. - Witaj.
- Lucas. - Gary.
- Miło cię poznać. - I wzajemnie.
- Zapraszam. - Dzięki.
- Poradzisz sobie? - Tak, tak.
- Tylko się z tym przecisnę. - Jasne.
Dzięki.
- Dom może być? - Tak, pewnie.
Bardzo ładnie.
Rany...
- Wypas. - Dzięki.
- Długo tu mieszkasz? - Jakieś 3 i pół roku.
Super.
- Mogę się tu rozstawić? - Pewnie.
Napijesz się czegoś? Może wina?
Dzięki, nie trzeba.
Mi wygląda bardziej na piwosza.
Gary, to mój partner, Benjamin.
Serwus. Jak się masz?
Dobrze.
Gary.
- Miło mi. - Mnie też.
Napijesz się piwa, Gary?
Nie, dzięki.
- Muszę być skupiony. - No tak.
Za to ja poproszę Martini. Dziękuję.
Będzie tylko was dwóch?
Co masz na myśli?
Liczę od osoby, bo...
zdarza się, że ludzie próbują kogoś wcisnąć na ostatnią chwilę.
Jasne...
Tylko nas dwóch.
Dobra, spoko.
Ja pierdolę... skąd żeś go wziął?
Znalazłem go w necie.
Możemy ci jakoś pomóc?
Nie, wszystko pod kontrolą.
Tam jest gniazdko, jakby co.
Wszystko mam naładowane.
Wszystko gra, Gary?
- Co? - Wszystko gra?
Dobra...
Jak chcecie to zrobić?
Liczyliśmy, że ty nam to powiesz.
- Ty jesteś reżyserem. - No tak, jasne...
W porządku.
No dobra...
więc...
może zaczniemy na kanapie?
- Pewnie. - Idealnie.
- Dla mnie bomba. - Okay.
Może zaczniemy na stojąco.
Najpierw gra wstępna.
Tak, pocałunki i tak dalej, a potem może...
przemieścimy się na kanapę do takiej pozycji?
Cóż...
w Naughty Boy Productions,
staramy się dostosowywać ujęcia do potrzeb klientów,
czyli wszystko zależy od tego, co was kręci,
z czym czujecie się komfortowo.
Czy wolicie szybkie ujęcia z ręki, czy styl bardziej hollywoodzki?
O tym nie pomyślałem.
Nie chciałbym niczego zbyt nachalnego.
Może coś bardziej wyrafinowanego? Tak chyba byłoby lepiej.
Nie będziesz tego pokazywał mamie. Trochę surowości nie zawadzi.
- Łagodnie? - Tak.
Zatem wygładzamy.
Pięknie.
Będę kręcił ze statywu.
Ściągnij to, głuptasie.
- Gary... - Tak?
- Ale to podniecające. - O tak, będzie wesoło.
Synu?
Drzemałeś?
Tak, przysnąłem.
Przyniosłem rzeczy z twojego mieszkania.
A tak...
Dziękuję ci bardzo.
Nie ma sprawy. Do zobaczenia później.
Synu?
Możesz zostać na chwilę? Tylko na minutkę.
- Mam kupę roboty... - Proszę.
Proszę, tylko na minutę?
Proszę.
Usiądź.
Proszę, usiądź.
- Dzisiaj mnie pamiętasz? - Tak, dzisiaj mam dobry dzień.
To dobrze.
Posłuchaj,
chciałbym ci coś powiedzieć,
bo jeśli nie powiem tego teraz, mogę nie mieć następnej szansy.
Chcę powiedzieć, że jest mi przykro.
Wiem, że to niewiele znaczy... i nie zmieni przeszłości,
ale kiedy wróciłem z Wietnamu,
byłem popieprzony.
Ludzie nazywali mnie dzieciobójcą, mordercą i diabli wiedzą, jak jeszcze.
Wróciłem do ciebie dumny, synu.
Służyłem swojemu krajowi.
Ale widziałem tam takie rzeczy...
i robiłem rzeczy, z których nie jestem dumny.
Ale robisz to, co musisz, żeby przeżyć.
Wróciłem tu i byłem po prostu popieprzony.
Dawali mi leki, bo miałem myśli samobójcze i napady gniewu.
Zacząłem pić kiedy brałem prochy i...
jeszcze mi się pogorszyło.
Więc dlaczego piłeś?
Bo nie mogłem sobie poradzić.
Nawet biorąc leki, nie umiałem sobie poradzić.
Nie próbuję usprawiedliwiać tego, co zrobiłem.
Chcę ci tylko wytłumaczyć, jak to było.
Nie unikam odpowiedzialności.
Żałuję tylko...
Żałuję tylko, że nie znałeś mnie, zanim poszedłem na wojnę.
Tak mi przykro.
Przepraszam.
>>>RebelSubTeam<<< Tłumaczenie: Sabat