>>>RebelSubTeam<<<
Nie boisz się?
Czego?
A jeśli włożył tam bombę albo coś?
Ostatnio przy podobnej akcji prawie łeb mi upierdoliło, pamiętasz?
Trzeba uważać.
Wysiadka.
Gdzie to jest?
- Blisko. - Jak blisko?
Tam.
Posłuchaj mnie uważnie,
jeśli się stąd ruszysz, zanim wyciągniemy forsę,
przysięgam, kurwa, na Boga, że odstrzelę ci łeb.
- Rozumiem. - To dobrze.
- Lepiej, żeby szmal tam był. - Jest.
- A kajdanki? - Co z nimi?
Daleko nie dojdę z tym chujstwem na kostkach.
W tym rzecz.
- Daj spokój, mieliśmy umowę. - Umowę, umowę...
O ty chuju!
To za Vinniego, kutasie.
Którędy?
- Tamtędy. - Gdzie?
No tam.
- Tędy? - Nie, stójcie.
W lewo.
Bardziej.
Idźcie.
Prosto, trochę w prawo.
- Bardziej w prawo. - Tam?
Tak, prosto.
- Dalej. - Jeszcze?
Dobra, tam.
- Tu? - Tak.
Ja pierdolę, gościu...
Machaj tą saperką, Ray.
Mam coś.
Niech to szlag!
Kurwa!
Kto tam, kurwa, strzela?
Kurwa!
Mr Inbetween 02x11 "Pozwól mi odejść"
Tłumaczenie: Sabat
Dave? Kurwa!
Co ty odpierdalasz? Jebany idioto!
Zluzuj stringi.
Chodź.
Gdzieś tu.
Co, do chuja?
Chodź.
- Uważaj, to drut kolczasty. - Coś ty narobił?
Chyba rozjebałem sobie plecy.
- Co to, kurwa, za czubek? - Gaz, Dave.
Miło mi.
- To ty strzelałeś? - Tak.
Czemu mnie nie uprzedziłeś, Ray?
Pomyślałem, że będzie lepiej, żebyś nie wiedział.
Teraz już go nie znajdziemy, więc lepiej chodźmy po forsę.
No, chodźmy.
Co to, kurwa, było?
Chuj wie. Idziemy.
Którędy?
Tędy.
Dalej.
Kurwa.
Kurwa, co to?
Jest pełnia.
Więc to wilkołak?
Nie, tylko mówię.
- Kurwa! - Idź pan w chuj.
- Idź, Gary. - Sam idź.
- Idziemy razem. - Dobra.
Chodź.
Ray...
Może być?
Jasne.
Miodzio.
Nic ci nie jest?
Chodź.
Chodźmy już.
- Puk puk! - Zapraszam.
Jadę po Britt.
Jest na treningu, więc...
- wracam za jakieś 15 minut. - Okay.
Chciałem cię zapytać...
możemy dziś z Britt spędzić trochę czasu sam na sam?
Mam was gdzieś zawieźć czy...
- Nie, raczej posiedzimy tutaj. - Jasne.
Spoko, nie ma sprawy.
Chcesz coś ze sklepu?
Nie, nie trzeba.
Dobra, to na razie.
Tak...
"Pójdź, twój mąż leży martwy obok ciebie... i Parys także.
Pójdź, pójdź, zaprowadzęć do monaster świętych sióstr zakonnych.
Nie zwłócz, nie pytaj, bo straż nadchodzi.
Pójdź, biedna Julio. Nie mogę już czekać."
"Idź z Bogiem, starcze, idź, ja tu zostanę.
Cóż to jest? Czara w zaciśniętej dłoni mego kochanka.
Truciznę więc zażył.
O skąpiec, wypił wszystko. Ani kropli mi nie pozostawił.
Przytknę usta do twych ust. Może znajdzie się tam odrobina jadu,
co mię zabije w upojeniu błogim."
"Twe usta ciepłe.
Idą. Czas kończyć.
Zbawczy puginale, tu twoje miejsce...
tkwij w tym futerale."
Brawo!
Brawo.
Bardzo dobrze.
Jeszcze raz.
Już.
- Dziękuję. - Proszę bardzo.
Pa.
Dlaczego płaczesz?
- Nie płaczę. - Przecież widzę.
Jest mi smutno, bo będę tęsknił.
Dlaczego? Zobaczymy się w następny weekend.
Dobra, nie będę się smucił.
Pa.
Na razie.
Pamiętasz, jak zesrałeś się w wannie?
To ty się zesrałeś.
Co?
Ty siedziałeś po tej stronie, a ja po tamtej.
I się zesrałeś.
- To byłem ja? - Tak.
Za każdym razem, jak się ruszyłem, gówno bliżej do mnie podpływało.
Wrzeszczałem do mamy. Darłem się jak wariat.
Tak...
Kurwa, za karę dwie noce spałem w spiżarce.
Należało ci się.
/Chcę, żebyś coś dla mnie zrobił.
Co?
Przebacz staruszkowi.
Nie.
Odpuść.
- Nie. - Musisz.
Nie.
Chowanie do kogoś urazy jest jak picie trucizny
za nadzieją, że ten ktoś się pochoruje.
- Skąd żeś to wziął? - Od Dalai Lamy.
Dręczysz się tym.
Nie myślę o tym.
- Przestałem o tym szajsie myśleć. - Gdy mówiłem...
Wtedy, gdy byłem u staruszka...
poszedłem się z nim pożegnać.
Przytuliłem go i powiedziałem: "Kocham cię."
Kiedy stamtąd wyszedłem, poczułem się 10 ton lżejszy.
Wiesz...? Bo mu wybaczyłem.
Dopóki tego nie zrobiłem,
nie zdawałem sobie sprawy z tego ciężaru.
Nie zdajesz sobie sprawy z ciężaru, jaki dźwigasz,
dopóki go nie zrzucisz.
Obiecaj mi, że spróbujesz.
Spróbuję.
Chcę tylko, żebyś był szczęśliwy.
Wiem o tym.
/Pamiętasz te...
podręczniki szkolne, które mieliśmy na regale?
No...
Była książka do przyrody, do fizyki.
O prawach fizyki.
Wyczytałem tam, że...
materia nie może zginąć,
może tylko zmienić formę.
Czy jakoś tak.
- Brzmi jakoś nie tak. - Pomyślałem to samo.
Że to jakaś bzdura.
Ale na przykład...
mamy kawałek drewna...
jeśli go spalisz, to czy przestanie istnieć?
- Tak. - Nie.
- Przestanie. - Nie, zmieni się w popiół.
Zmieni formę, ale nadal będzie istnieć jako popiół.
- Co chcesz przez to powiedzieć? - Ja jestem materią.
- No. - Tak?
Jestem materią, tak?
Ty też. Wszyscy nią jesteśmy.
Nie możemy przestać istnieć. Możemy tylko zmienić formę.
Więc nikt nie umiera?
Właśnie.
Nikt nie umiera.
Nikt nie umiera...
Chcesz już zaczynać?
Nie.
Dziękuję ci, bracie.
Nie ma sprawy.
Będzie mi ciebie brakowało.
Mnie ciebie też.
>>>RebelSubTeam<<< Tłumaczenie: Sabat