"เขาจะมาจากตะวันตก เลยทิวเขาสันหลังโลกไป"
"เขาจะพันธนาการเรา อย่างมิอาจทําลายได้"
"เขาจะทําลายเราสิ้น"
คาร์อะคาร์นจะถูกตีตราสองครั้ง
ชายคนนี้ไม่ใช่ไอเอล
การเป็นผู้นําต้องรู้รกรากที่มา
ต้องเข้าใจสายโลหิตในกายเจ้า
ข้าขอมอบโทห์แทนการหมิ่นจีของเจ้า
ข้านําความพินาศ
เจ้าหลบข้า
ตลอดมา เจ้าหลับนอนกับผู้ละแสง
ผู้ถูกเลือกคนอื่นๆ ไม่สนใจ
ไม่ว่าแรนด์จะเข้ากับเงามืด หรือทําลายวงล้อ
พวกนั้นแค่อยากให้เขาตาย
ถ้าพวกนางได้ปลอกคอไปก่อนเรา
- แรนด์จะ... - เราจะหาจนเจอ
เราได้มาหนึ่งในสาม
ขุดให้ลึก ค้นให้ทั่ว
ปลอกคออยู่ในราชวังพานาร์ก
ทําหน้าแบบนี้ข้ารู้นะ
ข้าไม่อยากรู้ว่า ต้องเจอเรื่องบรรลัยยังไงบ้าง
อะไรเนี่ย
ข้าจะเรียกให้ลงคะแนน เพื่อจับมังกรจุติมาขัง
สวอน ซานเชจะแพ้
เราต่างมีหน้าที่ หน้าที่เจ้าคือเตรียมหอคอยให้พร้อมตาม
ทางเดียวที่แรนด์อยู่รอด จะต้องไม่มีข้า
แหของเจ้ากําลังขาดสะบั้น มาตา
ท่านไม่ระวังเลย เอไลดาเซได
ภคินีมากมายเข้าประตูนั้นไปแล้วไม่หวนคืน
แต่ข้ากลับมา
ข้าอุตส่าห์หวังว่าท่านจะไม่ทําการโง่เขลา โดยเฉพาะในวันนี้
แต่คณะอาจาห์ของท่านอาศัยตรรกะ
แล้วตรรกะก็ไม่เผื่อที่ให้ความหวังมากนัก
เอลฟินน์รับปากอะไรท่านไว้
ต้องเป็นบัลลังก์อมีร์ลินอยู่แล้ว
ท่านไว้ใจพวกนั้นไม่ได้
ของขวัญจากพวกฟินน์ ทุกชิ้นล้วนมีข้อแลกเปลี่ยน
โธ่ ภคินีอัลเวียริน โถงผู้แทนกําลังจะออกเสียงกันแล้ว
คาดว่าท่านจะยังสนับสนุนข้า
ถึงอย่างไรข้าก็เป็น ตัวเลือกที่เหมาะสมตามตรรกะ
ภคินีทั้งหลาย
สัปดาห์นี้เราสูญเสียมาริธ จาเอน
ผู้ครองบัลลังก์อมีร์ลินได้เพียงแค่สี่ปี
ดังนั้นเราจําต้องเข้าหาแสงอีกครั้ง
เพื่อขอให้ส่องนําทางเราในยามมืดมน
การออกเสียงจะตัดสินจากสองชื่อ
สวอน ซานเช และเอไลดา โดอัฟรินี อะรอยฮาน
ผู้ใดเลือกข้างสวอน ซานเช
สวอน ซานเช
การเลือกตั้งวันนี้ ต้องใช้ผลคะแนนสิบเอ็ดเสียง
จากนี้ข้าขอถามอีกสี่กลุ่มที่เหลือ
ผู้ใดเลือกข้าง เอไลดา โดอัฟรินี อะรอยฮาน
สวอน ซานเช
การลงคะแนนเป็นที่สิ้นสุด
ภคินีของเราออกเสียงแล้ว
สตรีผู้ถูกเลือกให้ครองบัลลังก์
ผู้ซึ่งไม่ใช่ตัวแทนอาจาห์ คณะใดอีกต่อไป แต่รวมทั้งผอง
สวอน ซานเช
บัดนี้ท่านได้ประทับ ณ บัลลังก์อมีร์ลิน
ใต้แสงอันรุ่งโรจน์ หอคอยขาวจักธํารงตราบนิรันดร์
ผู้พิทักษ์แห่งผนึก เปลวเพลิงแห่งทาร์วาลอน
ประมุขแห่งอมีร์ลิน
วงล้อแห่งกาลเวลา
- มาตา - ข้ารู้ความกังวลของเจ้าแล้ว
แต่ท่านไม่ได้รับฟัง
ท่านบอกว่าหอคอย ต้องประกาศนามแรนด์ อัลธอร์
เราจะแพ้ในศึกสุดท้ายหากไม่ทําเช่นนั้น
แต่ท่านไม่บอกข้าสักครั้งว่ารู้ได้อย่างไร
ท่านยื่นคมมีดให้เอไลดา สร้างความบาดหมางระหว่างท่านกับภคินี
ตอนที่ข้าแต่งตั้งเจ้าเป็นผู้ดูแล รู้ไหมว่าทําไมจึงเลือกเจ้า
เพราะเจ้าไม่กลัวข้า
เจ้าจะลุกขึ้นเตือนเมื่อข้ากําลังทําผิด
นี่ข้าทําผิดอยู่รึ
เมื่อหอคอยประกาศนามมังกรจุติ
นั่นจะเป็นการกระทําครั้งสําคัญที่สุด ในประวัติศาสตร์ของเรา
ท่านไม่อาจทําโดยลําพัง
ขอให้พวกเราออกเสียง
ทําให้เหล่าภคินีเชื่อมั่นเช่นเดียวกับท่าน
ทําให้ข้าเชื่อในสิ่งนี้
ได้โปรด
ข้าจะเก็บคําของเจ้าไปทบทวน
นางร่อนสาสน์ไปแล้วรึ
ไม่ประชุมกับผู้แทนก่อนด้วยซ้ํา
การกระทําเช่นนั้นไม่ผิดกฎหอคอย
การสื่อสารของอมีร์ลินกับผู้นําโลก ไม่จําเป็นต้องตรวจสอบ
นางประกาศสนับสนุนมังกรจุติ
แต่เขาไม่อยู่ใต้อาณัติอายเซได
แล้วท่านจะเสนออย่างไร
ข้าเดาว่าท่านมาขอแรงสนับสนุนจากข้า
ซึ่งท่านต้องการอย่างหนัก
ข้าจะต้องใช้ในวันนี้
และครั้งนี้ การเลือกตามตรรกะ จะเป็นผลดีต่อเราทั้งคู่
แรนด์
ข้ายังติดค้างโทห์ต่อนาง
นางอยากให้ข้าเก็บเกี่ยวผลไม้ในสวน
เหล่ามุนีรออยู่
ผูกเกราะกั้น ช่างเป็นกลที่ชาญฉลาด
เจ้ามันโง่เง่า
คิดว่ามีปัญญารับมือกับผู้ถูกเลือกงั้นรึ
คิดแน่
ข้านี่แหละ
ได้อ่านมาว่าเจ้าเป็นหนึ่งในขุนพลเอก
ในยุคแห่งตํานาน
ข้ามีวิสัยทัศน์
เป็นผู้บุกเบิก
ในยุคของข้าไม่เคยมีกองทัพใดๆ
ไม่มีนานนับหลายศตวรรษ
ข้าค้นพบศาสตร์พิชัยสงครามอีกครั้ง
ไปได้แผลนี้มาอย่างไร
ลิวส์ เธริน เทลามอน
ไม่มีใครรักษาแผลให้เจ้าเลยรึ
ข้าไม่อยากให้รักษา
ข้าอยากให้เขาเห็นแผลนี้ตอนที่ข้าฆ่าเขา
เจ้าไม่ได้ฆ่าเขาหรอก
เจ้าต้องสอนเขา
เพราะถ้าไม่ทํา
ข้าจะกลบฝังเจ้าไว้ตรงนี้
ให้เน่าตายไปอีกพันปี
และเมื่อถึงเวลาที่ผู้คนจดจาร ลํานําแห่งศึกสุดท้าย
จะไม่มีใครจดจําเจ้าได้
วางแทร์อันเกรลนั่นซะ
ถ้ามันปล่อยเพลิงกาฬได้จริง...
ยังไม่มีใครเจอตัวอิสปันเลยรึ
เรานึกว่าเจ้าฆ่านางไปแล้ว
เหมือนที่ฆ่าไนโอมิ
ไนโอมิตายเพราะลองดีกับข้า
วางแทร์อันเกรลนั่นซะ
นายหญิง
ไปได้มาจากไหน
เมื่อเช้ามีชายคนหนึ่งแวะเอามาขาย
นายหญิงเคยบอกว่า ท่านไม่ควรต้องวุ่นวายลงมือเอง
ในเมื่อผู้ใต้บัญชาทําแทนได้ ดังนั้น...
ข้าตอบแทนเขาไปแล้ว
เขาบอกไหมว่าได้มาจากไหน
ข้าต่ําต้อยเกินจะสอบถาม นายหญิง
ข้าแน่ใจว่ายังไม่เคยรู้ชื่อเจ้า
นายหญิงมีธุระมากมาย
ลืมอิสปันไปก่อน
เราต้องไปราชวังพานาร์กกันเดี๋ยวนี้
ตลกสิ้นดี
ทําไมไม่มีส้อมสักคัน
ว้าว เจ้าจงใจทําร้ายจิตใจข้า
ให้ไวหน่อย
นั่น...
นั่นลีอันดริน
นางสวมกําไลปลอกแขน
เอ้า รีบเลย
รีบไปกัน ทันชีโค
เจ้าตามนางไปนะ ข้าจะไปตามคนอื่นๆ
หยุด
พานาร์ก อมาเธราไม่ได้เชิญพวกเจ้ามา
เห็นปลอกคอของเขาไหม นั่นละที่เราต้องการ
ได้ของขวัญเล็กๆ จากข้ารึเปล่า
ซัมเมเอลเป็นอาจารย์ที่ไม่ได้เรื่อง
แต่เก่งที่สุดเท่าที่หาได้
เลือกสถานที่ได้น่าสนใจ
อาคารชารมเคยพังถล่มตรงนี้ หลังจากที่เจ้าปลดปล่อยเจ้าอนธการ
เป็นอุบัติเหตุ ข้าเข้าใจ
ทั้งยังเป็นช่วงเวลาสุดท้าย ที่เจ้าเคยเป็นมนุษย์จริงๆ
นางบอกเจ้าแล้วสินะ
นึกแล้วว่าต้องบอก
แรนด์ ข้าทําเพื่อสงเคราะห์นาง ทําให้นางแกร่งขึ้น
เกิดอะไรขึ้นกับสตรีคนนั้นที่เจ้าเคยเป็น
สตรีที่อยากตามหาพลังให้ทุกคนได้ร่วมใช้
เพื่อให้โลกนี้ดีกว่าเก่า
เหตุผลที่ข้าสาบานสัตย์ในวันนั้น เป็นเพราะอีกทางเลือกหนึ่งคือความตาย
เจ้ายังอยากกําจัดเจ้าอนธการ เพื่อปลดปล่อยพวกเขางั้นรึ
แน่นอนสิ
หรืออยากยึดพลังทั้งหมดเป็นของตัวเอง
ทําไมจะเลือกทั้งคู่ไม่ได้
เลิกทําเหมือนชีวิตนี้เรียบง่ายเสียที
เหมือนเราต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง
รู้ไหมชาติก่อนเจ้าทําอะไรไป
เจ้าทําให้ทั้งโลกหมอบแทบเท้า
และข้าเป็นคนเดียวที่ไม่ยอมตาม
เจ้าจึงทิ้งข้าไป เพราะข้าไม่หมอบแทบเท้าเจ้า
ลิวส์ เธริน
เขาทิ้งเจ้าด้วยเหตุผลเดียวกับข้า
เพราะใจเจ้าริษยา
คิดเล็กคิดน้อย
และโหดเหี้ยม
เจ้าไม่ตั้งใจจะพูดเช่นนั้น
ในที่สุดข้าก็เห็นตัวตนแท้จริงของเจ้า
เจ้าคือปีศาจร้าย ลานเฟียร์
เจ้าเด็กโง่
โอหัง!
ทําได้ดีมาก เอเกว็น
นางกําลังจะมาหาข้า
- นางอยู่ไหน - รออยู่
นางไม่มีความอดทนขนาดนั้น
อย่าด่วนทึกทักว่านางต้องการแค่เจ้า
ถ้าขืนประมาทนาง เราตายแน่
ไปตามรวร์ก
เราต้องไปอัลแคร์ดัลเดี๋ยวนี้
เจ้า
ข้ามาทวงหนี้เจ้า เมลินดรา
ไหนว่าไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วยไง ตาเฒ่า
ข้าอดรนทนไม่ได้ถ้าต้องเห็นเด็กตาย
ต้องพยายามยับยั้งเท่าที่ทําได้
ไม่รู้ข้ากับเอเลย์นเจออะไรเข้า แต่นางตัวการนั่นต้องเป็นผู้ละแสง
ต้องใช่แน่
แล้วถ้าผู้ละแสงได้ปลอกคอ ไปใช้บังคับแรนด์...
ไม่เป็นอย่างนั้นหรอกน่า
ถ้าใครหาเจอแล้วขอให้รีบไปทันที
ไม่ต้องรอพวกเราที่เหลือ
ไม่ได้เจอกันเสียนาน ซัมเมเอล
นางผูกเกราะกั้นพลังจากเจ้า
ข้าปลดออกได้
เจ้าต้องการอะไร
พาข้าออกไป แล้วเราค่อยร่วมมือกัน
จัดการคนอื่นๆ ทีละคน
ข้าอยากรู้วิธีฆ่าผู้ถูกเลือกด้วยกัน
ดังนั้น ใช่
เจ้าช่วยข้าได้
มาเล่นกันไหม
เดินทางไปอัลแคร์ดัล โดยที่หัวหน้าเผ่าไม่อยู่พร้อมหน้า
ไม่ใช่วิถีของไอเอล
วงล้อไม่หยุดรอหัวหน้าเผ่า
ในฐานะหัวหน้าเผ่าทาร์ดัด ข้าจะแนะนําเจ้าและอยู่ข้างเจ้า
พวกเขาจะยอมติดตามไหม
ข้าไม่รู้
ข้าไม่เคยมีผู้นําแห่งเผ่าทั้งปวง ไม่เคยมีคนลุ่มน้ําเข้าสู่รูเดียน
ตราทั้งสองเป็นเครื่องพิสูจน์ ถ้ายังไม่พอ ข้าก็จะบอกพวกเขา
หัวหน้าเผ่าและเหล่ามุนีรู้ว่าข้าเห็นอะไร พวกเขาก็ได้เห็นแล้ว
คนของเราจะรับความจริงไม่ได้ ว่าเราเคยติดตามวิถีใบไม้
ไม่...
ไม่มีสิ่งใดไร้เกียรติต่อไอเอล
ยิ่งกว่าการเป็นคนตระบัดสัตย์
เจ้าบอกผู้คนเช่นนั้นไม่ได้
จะเป็นยังไงถ้าเผ่าอื่นๆ ไม่ยอมรับเขาเป็นคาร์อะคาร์น
พวกนั้นต้องยอม
สิ่งที่เห็นไปแล้วนั้นปราศจากทางเลือก
ชาวไอเอลมีหน้าที่ต้องติดตามเขา แต่เจ้าไม่ใช่ไอเอล เอเกว็น
เขาสมสู่กับผู้ใฝ่เงามืด
ทั้งยังสัญญาจะมอบอนาคต ที่นําพาหายนะและความวิปลาส
อนาคตของเจ้า เจ้ากําหนดเองได้
เขาคู่ควรกับแรงกายแรงใจของเจ้ารึ
ท่านเห็นเหตุเกิดในแดนเวสท์หรือไม่
- ลานเฟียร์... - ฆ่าข้าที่นี่น่ะรึ
บางครั้ง
รวมถึงในที่แห่งอื่นๆ
เหมือนท่านว่า อาจเป็นวันนี้ วันพรุ่ง
หรือหนึ่งปีถัดจากนี้
ข้าคิดว่าเป็นวันนี้
อัลแคร์ดัล
หอกทาร์ดัด 10,000 เล่มจะติดตามเจ้า
อีกสี่เผ่าและเหล่าหัวหน้ามากันแล้ว
พวกไชโดก็รออยู่
มากันหมด
ทาร์ดัดพกคมหอกมามากกว่าที่เราคาดไว้
ยิ่งเป็นเกียรติประดับเมื่อเรากําจัดพวกเขา
การหลั่งเลือดที่อัลแคร์ดัลไม่ใช่สิ่งมีเกียรติ
นางพูดถูก
เจ้าเป็นใครกัน ดรุณี
ไม่มีใครเรียกข้าเป็นดรุณีมานานมากแล้ว
ออกไป
เจ้าเป็นใคร
เป็นผู้ที่มีความต้องการตรงกับเจ้า
ทั้งสองคน
ไม่ให้แรนด์ อัลธอร์ ประกาศตนเป็นคาร์อะคาร์น
มาตา
ภคินีแดงแปดคนเพิ่งออกจากหอคอย โดยไม่บอกกล่าวสาเหตุ
แปดคน
นั่นมากพอจะกําราบบุรุษ
พากลุ่มภคินีที่เราไว้ใจ ออกไปหยุดพวกนางเดี๋ยวนี้
หาเอไลดาให้เจอ
นําตัวมาหาข้า
ต้องมีวิธีที่เร็วกว่านี้สิ
อย่างการสานทอพลังเอก เพื่อตามหาปลอกคอ
มันทําจากโลหะ ดังนั้น...
ขุดค้น เผื่อจะได้
เคยอ่านมาว่าผู้ใช้พลังบางคน สามารถขุดค้นผืนดินเพื่อหาแร่โลหะ
- เจ้าหัวเราะเยาะข้างั้นรึ - มิบังอาจ
ข้าแค่...
นึกถึงสมัยที่เจ้ายังเป็นเด็ก
เจ้าแยกชิ้นส่วนนาฬิกาทุกเรือน ในวังหลวงเพื่อจะดูกลไก
จริงรึ
- ตอนกี่ขวบ - ตัวสูงไม่ถึงเข่าข้าเลย
เกือบๆ สามขวบ
ราชินีทระนงตนจนไม่ยอมลงโทษเจ้า
เป็นเช่นนั้นเสมอ
ให้มันได้อย่างนี้สิ
แล้วปลอกคอนี่หน้าตายังไง
ก็เป็นปลอกคอไม่ใช่เหรอ
ตอบดีมีประโยชน์มาก
ไนนีฟบอกว่าไม่เหมือน อันที่อยู่บนรูปปั้นบุรุษผู้ถูกล่าม
เมื่อไม่มีคนสวม มันก็ดูเป็นแค่แหวนเงินวงใหญ่ๆ
แล้วถ้าหาเจอ เราจะทํายังไงกับมัน
เอาไปทําลายมั้ง จะไปรู้เรอะ ข้าก็ไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ใช่ แต่มันทําจากพลังเอกไม่ใช่หรือไง
วิเศษไปเลย
เคยนึกสงสัยไหมว่าโลกจะเป็นยังไง
ถ้าไม่มีพลังเอก
ไม่มีพลังให้สานทอ ไม่มีอายเซได
ไม่มีนิมิต ไม่มีความทรงจํา
ค่อยพูดจาน่าฟังหน่อย
ขอโทษนะ ข้าก็อยากจําเจ้าได้มากกว่านี้
เจ้าออกจากเคมลินเมื่อไหร่
ตอนนั้นเจ้าน่าจะราวๆ ห้าขวบ
แปลว่าเจ้าไปก่อนที่ลอร์ดเกบริลจะมา
ใครนะ
พระสวามีของท่านแม่
เขาอยู่เคียงข้างท่านแม่ตั้งแต่ข้าจําความได้
ข้าสังเกตความเป็นไปในราชสํานักมาตลอด
เชื่อเถอะ
ถ้าเกบริลคนนี้เป็นพระสวามี ข้าคงต้องรู้
ที่จริงก็ตามลําบากนะ
มอร์เกซร่านโลกีย์มาแต่ไหนแต่ไร
หนีเร็ว!
ไปเร็ว
แหม ดูมีความหวังจริงๆ
เดี๋ยว ข้าเคยเห็นซุ้มโค้งนั่น
แมท เดี๋ยว!
นานแสนนาน
นี่ข้าอยู่ไหน
ตามสนธิสัญญาโบราณ ข้อตกลงเป็นตามนี้
เจ้าปรารถนาสิ่งใด
แมท
- แมท - ได้ยินเสียงเท้าเล็กๆ นั่นนะ
กระดูกจิ๋วๆ แตกได้สวยสุดเลย
แทร์อันเกรล
ไม่มีใคร
สัมผัสได้แล้วแท้ๆ อยู่ไหนเล่า
อยู่ไหนนะ อยู่ไหน
อยู่ไหน
- อยู่นิ่งๆ ข้ารักษาให้... - อย่า
ถ้าใช้พลัง นางจะเห็น
ข้าจะล่อนางให้เจ้าหนี รีบออกไปจากวัง
ข้าจะไม่ปล่อยให้ท่านตายเพื่อข้า
ข้าเคยรับปากแม่เจ้าไว้ เมื่อนานมาแล้วว่าจะคุ้มครองเจ้า
ท่านเป็นใครกันนี่ ธอม เมอร์ริลิน
หลังจบเรื่องนี้ เจ้าต้องกลับไปอันดอร์
ลอร์ดเกบริลอะไรนี่ ไม่มีอยู่จริง เชื่อข้าเถอะ
อะไรนะ ข้าโตมากับเขา ข้าจําได้...
ความทรงจําที่เจ้ามี เป็นเพราะเขาฝังเอาไว้
มีแต่ผู้ละแสงจึงทําเช่นนั้นได้
แม่ของเจ้ากําลังมีภัย บัลลังก์ของเจ้าก็เช่นกัน
รีบไป
ไปเดี๋ยวนี้
ไป
เฮ้ย!
สิ่งนี้สร้างเพลิงกาฬ
ถ้ามีอาวุธนี้ ข้าจะเป็นผู้ถูกเลือกก็ย่อมได้
ถ้าข้าฆ่าทิ้งก็ไม่ได้เป็น
งั้นมาดูกันว่าเพลิงกาฬทําอะไรมนุษย์ได้บ้าง
อย่า เอเลย์น!
มาเลย
เจ้าพกเหล็กมาหรือไม่
มีเครื่องดนตรี หรือเครื่องส่องแสงหรือไม่
- กลิ่นอะไรน่ะ - พกมาหรือไม่
ไม่ ไม่มี ข้าไม่มีของพวกนั้น
ข้าอยู่ที่ไหน
เจ้าปรารถนาสิ่งใด แมท โคธัน
รู้ชื่อข้าได้ยังไง
พูดมา
ได้สามประการ
เจ้าเป็นใคร
ข้าคืออีลฟินน์
บอกความปรารถนาของเจ้า
อีลฟินน์ ข้าปรารถนา ให้ข้าเลิกโดนกลั่นแกล้ง
จากอํานาจวิเศษบรรลัยทุกสิ่งอย่างบนโลกนี้
- ข้าเบื่อไอ้พลังเอก... - ตกลง
เจ้ามีความทรงจําสารพันแล่นในห้วงคิด
ความทรงจําที่ไม่ใช่ของเจ้า
เรารับมันไปได้
เจ้าแก้ไขข้าได้ไหม
ตกลง
บอกความปรารถนาข้อสุดท้ายมา
ไม่ เจ้าทําอะไรไป เจ้าทําอะไรลงไป
ข้ารู้จักกลิ่นนั้น
รังจิ้งจอกข้างบ้านไวทยาคนเก่า
ที่นั่นเต็มไปด้วยซากศพ
ความปรารถนาสุดท้าย ข้าอยากไปให้พ้นจากที่นี่ เดี๋ยวนี้!
ตกลง
ฉลาดแล้วที่เลือกจากลา
เบาปัญญาที่ไม่กําหนด ค่าแลกเปลี่ยน ไม่มีเงื่อนไข
- เราจะตั้งค่า - ค่าอะไร
สิ่งที่ขอจะได้รับ ค่าแลกเปลี่ยนจะต้องชําระ
ค่าแลกอะไรล่ะ
มิน
แมท แมท
แมท
อย่าสิ แมท
ไม่นะ หายใจเข้า
เร็วสิ
ฟื้นสิ แมท ขอร้องละ
ฟื้นสิ
อย่านะ แมท ฟื้นเถอะ
อย่านะ ฟื้นสิ
เร็วเข้า ขอร้องละ ฟื้นสิ
ตื่นเร็ว
นั่นแหละ
ถ้าอยากจูบข้า
มีวิธีง่ายกว่านี้นะ
ไม่ต้องพูดเลย
นี่ข้าอยู่ไหน
- พูดอะไรน่ะ - เปล่า
เสียงกรีดร้องหายไปแล้ว
แต่ข้าจําไม่ได้
ว่าเรามาที่นี่ได้ยังไง
ข้านึกไม่ออกหลายเรื่องเลย
- แมท เกิดอะไรขึ้น - ข้าไม่รู้
- เกิดอะไรขึ้น - ข้าไม่รู้
อย่าสิ
รีบๆ มา เร็วเข้า
เจ้าน่าจะรีบไป
ส่งมาให้ข้า
ข้ารู้แล้วว่าท่านเจออะไรที่นี่
ตอนที่เป็นแค่เด็กสาว
ไม่ต้อง อย่ามาสงสารข้า ไนนีฟ
เหมือนสุภาษิตโบราณว่าไว้
"อุปสรรคมอบพละกําลัง"
เจ้าก็เจอเรื่องเดียวกันมาไม่ใช่รึ
ต้องเห็นพ่อแม่ตายไปต่อหน้า
โจอิยา ไบเออร์แห่งอาจาห์ดําบอกข้า
ไม่มีสตรีคนใดท่องในเงามืดได้นาน จนกระทั่งมองไม่เห็นแสงอีก
แน่สินะ เจ้าต้องพยายามเปลี่ยนใจข้า
คิดว่าข้าไม่อยากเป็นแบบนี้หรอกรึ
ไม่ ข้าไม่คิด
ชีวิตนี้ข้าเสียดายแค่เรื่องเดียว
ข้าน่าจะปล่อยให้ตาแก่ผีร้ายนั่น จับลูกข้ากดน้ําตั้งแต่คืนแรก
เขาทําให้ข้าอ่อนแอ
นั่นไม่จริงเลย
แต่ดูข้าตอนนี้สิ
ดูข้าสิ ไนนีฟ
ข้าจะใส่ปลอกคอล่ามมังกรจุติ
ข้าจะเป็นผู้ละแสงคนแรกของยุคใหม่
และข้าจะสังหาร ผู้ใช้พลังที่แกร่งกล้าที่สุดในรอบพันปี
แม่
แม่จ๋า
ข้ากลัว
เจ้าได้ยินอะไร
ข้ากลัว
แม่รู้ แต่เจ้าต้องเชื่อใจแม่
เจ้าเชื่อใจแม่รึเปล่า
หลับตาสิ
แม่อยู่นี่
ทุกอย่างจะผ่านไปด้วยดี
เมลินดรา
เจ้ารู้ว่าข้าต้องได้ยินเสียงเจ้า
เพราะอะไรกัน
ข้าสาบานสัตย์มืดเพื่อมัลเคียร์ ให้กระเรียนทองคําได้กลับมาโบยบิน
แต่มันชักนําข้ามาที่นี่
และหากทําสําเร็จ มัลเคียร์จะถูกทําลายไปตลอดกาล
ท่านคือมัลเคียร์
ท่านคือกระเรียนทองคํา อัลลาน มันดราโกรัน
ลานเฟียร์มาถึงนี่แล้ว
นางตั้งใจจะฆ่าแรนด์
ถ้าเจ้าทําลายสัตย์มืด
ดวงวิญญาณจะดับสูญ ไม่มีวันได้ผุดได้เกิด
นางจะคิดว่าท่านตายไปแล้ว ใช้กลนั้นตลบหลังนางได้
อย่าทําเช่นนี้
เมลินดรา
มรณะเบาบางกว่าขนนก
ภาระหนักแน่นกว่าขุนเขา
เจ้าคิดไม่ผิด
ในการมาที่นี่
นี่คือชนชาตินักรบ
นี่คือกองทัพที่ยึดปราการแห่งเทียร์ได้
แม้แต่ผู้ละแสงยังต้องพ่าย เมื่อเผชิญหอกแสนเล่ม
กองทัพยังไม่เป็นของข้า
แต่จะเป็น
ขออภัยที่ข้าไม่ได้รู้ตัวก่อนว่าควรทําเช่นนี้
เป็นท่านใช่ไหม
ร่วมมือกับลานเฟียร์
ตอนผู้ละแสงโจมตีที่ทาร์วาลอน
กระจก ขวาน ไพ่ ทุกอย่างนั้น
ใช่แล้ว
เพื่อแยกข้าจากคนอื่นๆ ท่านจะได้บงการข้า
ใช่
และท่านรู้ด้วยใช่ไหม
เรื่องที่ลานเฟียร์ทําต่อเอเกว็นในฝัน
ข้านึกสงสัย
- แต่หวังว่าจะทําให้พวกเจ้าแตกแยก - ข้ากับเอเกว็น
หรือข้ากับลานเฟียร์
ทั้งคู่
มันได้ผล
ข้ารู้
น่าตลกตรงที่
เราออกจากทูริเวอร์สกันมาพักใหญ่แล้ว
ตลอดเวลามานี้ เพียงคนเดียว
คนที่อยู่เคียงข้าง ไม่เคยทอดทิ้งข้า
คือท่าน
ไม่ใช่เพราะท่านอยากใช้งานข้า แต่เพราะท่านอยากให้ข้าทําสําเร็จ
ท่านสนใจแค่เพียง ข้าต้องชนะในศึกสุดท้าย
อย่าสับสนไป แรนด์ ข้าถือมีดจ่อคอเจ้าตั้งแต่เริ่มแรก
ข้าพร้อมจะฆ่าเจ้า
ถ้าเจ้าเลือกความมืดหรือเกิดสติวิปลาส
ข้าไม่ต้องการให้เจ้าอยู่ถึงศึกสุดท้าย
เว้นแต่รู้ว่าเจ้าจะชนะเพื่อแสงสว่าง
ถูกแล้ว
ท่านต้องการสิ่งเดียวกับข้า
มีท่านเพียงคนเดียว
ขอบคุณมาก
ข้ามาถึงตรงนี้ได้เพราะท่าน
ข้าเข้าใจแล้ว
ข้าจะไม่อยู่ตลอดไป
ข้ารู้ ข้าก็จะไม่อยู่
แต่ข้าอยากขอให้ท่านอยู่เคียงข้าง จนกว่าจะถึงเวลานั้น
ไม่ได้
วันนี้เจ้าต้องทําให้ไอเอล อยู่ใต้บัญชาเจ้าแต่เพียงผู้เดียว
ไม่มีอายเซไดคอยชักใยเบื้องหลัง
ท่านคิดจะทําอะไร
ข้าจะไปปกป้องเจ้าจากลานเฟียร์
ไม่ก็พยายามจนตัวตาย
แค่นั้นเองรึ
ขอให้โชคดี แรนด์ อัลธอร์
ท่านก็เช่นกัน
กาลิน่าเซได
เจ้าได้รับคําสั่งให้กลับหอคอย
ใครสั่งมา
เป็นคําสั่งของประมุขอมีร์ลิน
สวอนห้ามเราทําหน้าที่ไม่ได้
หน้าที่อะไรกัน ภคินี
ไล่พวกเจ้าออกจากหอคอยยังไงล่ะ
เอไลดาอยู่ในโถง แต่ข้าถูกสกัดไม่ให้เข้า
นี่ท้องพระโรงข้า
เปิดประตู
เดี๋ยวนี้
เกิดอะไรขึ้นในนี้
สวอน ซานเช
โถงนี้ได้ประชุมกันไม่ถึงชั่วโมงก่อน
พร้อมผู้แทน 11 คนตรงตามกฎหอคอย
และด้วยคะแนนเสียงเป็นเอกฉันท์
ตามจําเป็น
ได้ปลดเจ้าจากตําแหน่ง
- เจ้าไม่มีสิทธิ์ - ข้ามีและทําไปแล้ว
นอกจากนี้ เจ้าถูกกล่าวหาเป็นสหายมืด
โดยทํางานร่วมกับเงามืด
เพื่อหลบซ่อนมังกรจากหอคอยนี้
และขัดขวางเราไม่ให้ควบคุมเขาได้
จากความผิดเหล่านี้
เจ้าต้องถูกริบพลัง
ข้ามศพข้าก่อนเถอะ
ไม่!
พาตัวไป ข้ามีคําถาม
มอเกเดียน
รู้ได้ยังไง
นายหญิง
อยากจะเป็นผู้ถูกเลือกก็ต้องรู้จักคู่แข่ง
ทําไมคิดว่าเจ้าจะเป็นพวกเราได้
ท่านด้อยที่สุดในกลุ่ม
ดังนั้นถ้าไม่คิดจะเป็นเนบลิสหนึ่งเดียว
ท่านต้องหาผู้ถูกเลือกคนใหม่
คนที่ด้อยกว่าท่าน
เช่นข้า
ข้าครุ่นคิดถึงตอนที่ได้ฆ่าเจ้ามานานมาก
ต้องใช้สตรีสองคน หากจะบังคับบุรุษด้วยเอดัมนี้
ให้ข้าร่วมมือกับท่าน มาช่วยกันล่ามมังกรดีกว่า
ให้ข้าพิสูจน์ตัวเองกับท่าน
ข้าไม่ถนัดร่วมงานกับใคร
ข้าก็ไม่นิยม
ข้าบอกแล้วว่านางจะล่าคนที่ด้อยที่สุดก่อน
อย่างน้อยยังเหลือซากให้พอจําเขาได้
เจ้าจะเป็นรายต่อไป
คงไม่คิดใช่ไหมว่าการมีพันธมิตรพิเศษ จะช่วยคุ้มครองเจ้าจากมอเกเดียน
เจ้าเล่นทุกทางเสมอ ราห์วิน
ถึงเวลาเลือกข้างผู้ชนะได้แล้ว
เจ้าจะหยุดผู้ถูกเลือกคนใดก็ได้ ด้วยคัลลันดอร์
โดนหนุ่มมังกรน้อยปฏิเสธมาอีกแล้วรึ
เจ้าไม่รับความช่วยเหลือจากข้า แล้วดูสิว่าเป็นยังไง
ข้าเสนอให้เป็นครั้งสุดท้าย
ข้าเบื่อที่เราเอาแต่ห้ําหั่น ลานเฟียร์
เราจําเป็นต้องผนึกกําลัง
ดังนั้นบอกมาตรงๆ
เจ้าพร้อมจะฆ่ามังกรจุติหรือยัง
ข้าพร้อมแล้ว
หัวหน้าเผ่าไอเอลทั้งหลาย
ผู้ท่องฝันบอกพวกเจ้าหรือไม่
คาร์อะคาร์นได้ปรากฏตัวจากรูเดียน
เขาจะยืนเบื้องหน้าเรา ณ อัลแคร์ดัล และประกาศตน
ข้าคือผู้มาพร้อมอรุณรุ่ง
ข้าคือคาร์อะคาร์น
ตามคําพยากรณ์ ข้าจะนําพายุคใหม่
เราจะข้ามดราก้อนวอลล์กันอีกครั้ง
และทวงสิ่งที่เป็นของเราคืนมา
ไอ้คนลุ่มน้ํา
ข้าจะฆ่าเจ้าที่มาเหยียบ แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของเรา
ชาวลุ่มน้ํา
ใช่
คําพยากรณ์รูเดียนบอกไว้อย่างไร
"ผู้สืบสายโลหิต"
บิดาของข้า
คือจันดูอิน
จากกลุ่มขุนเขาเหล็ก
หัวหน้าเผ่าทาร์ดัด
"แต่มิได้ชุบเลี้ยงโดยโลหิต"
เหล่ามุนีส่งพวกเจ้า ไปตามหาคาร์อะคาร์น ณ ที่ใด
ณ ดินแดนแห่งน้ําที่ข้าเติบโตมา
พวกเขาส่งเจ้าไปตามหาข้า
ข้าคือคาร์อะคาร์น!
ข้าคือคาร์อะคาร์น
โกหก
นางมาแล้ว
ผู้พิทักษ์แห่งผนึก เปลวเพลิงแห่งทาร์วาลอน
ประมุขแห่งอมีร์ลิน
สวอน ซานเช
เราเบิกตัวเจ้ามา ณ โถงแห่งนี้
เพื่อไต่สวนความผิดที่กระทําต่อหอคอย
เป็นเวลา 20 ปี
เจ้าซุ่มทํางานลับกับมอเรนเซได
ข้าเชื่อว่าขณะนี้นางอยู่กับมังกรจุติ
และเจ้ารู้ว่าพวกเขาอยู่ที่ใด
หลังจากโป้ปดมาหลายต่อหลายปี
บัดนี้จะบอกความจริงต่อเราหรือไม่
ความจริงงั้นรึ
เราถามเพียงเท่านี้
ความจริงนั้น
ข้ารักมอเรน
ข้ารักนางเสมอมาและจะรักเสมอไป
และข้ายอมตายเพื่อปกป้องนาง
เขามากับอายเซไดผู้ชักจูง
นางตีตราเหล่านี้ให้เขา
คําหลอกลวงบนแขนนั่น
ข้าก็เข้าสู่รูเดียน
เจ้าเห็นอะไรในนั้น คูลาดิน
- ไม่ - ทุกคนรู้ เราไม่พูดถึงรูเดียน
ข้าเห็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์
ข้านั้นศักดิ์สิทธิ์
ยี่สิบปีก่อน กีทาร่าเซไดเกิดนิมิตหยั่งรู้
มอเรนกับข้าอยู่ในเหตุการณ์
นางเห็นมังกรกลับมาจุติ
ข้าไม่กลัวที่จะพูด คูลาดิน
เจ้ากลัวรึ
ถึงเวลาที่พวกเจ้าต้องรับฟัง ความจริงของไอเอล
ข้าเห็นประวัติศาสตร์ไอเอล ผ่านสายตาบรรพชนของข้า
ข้าเห็นยุคแห่งตํานาน
ข้าเห็นไอเอล เมื่อครั้งเรียกขานกันว่าดาชาน
เมื่อครั้งพวกเจ้าติดตามวิถีใบไม้
เป็นเรื่องโกหก
ท่านรู้
แรนด์ อย่า
ผู้คนของเราไม่อาจเผชิญความจริงนี้
เจ้าจะทําลายพวกเขา
ข้าเกิดมาเพื่อการนี้
พวกเจ้าทุกคนต้องเผชิญตัวตนที่แท้จริง
พวกตระบัดสัตย์
อย่าไปฟังคําไอ้คนลุ่มน้ํา
เราเป็นนักรบมาตลอด
ข้าคือผู้นําหัวหน้าทั้งปวง
จงตามข้าข้ามดราก้อนวอลล์
ถ้าปฏิเสธข้า พวกเจ้าจะต้องตาย
พิภพกําลังเปลี่ยนไป
เราไม่อาจหลบหลังกําแพง แสร้งว่ายังมีอํานาจ
เรามีเพียงอํานาจ กําหนดการกระทําของตนเอง
แล้วพวกท่านจะทําอย่างไร
พวกท่านจะสนับสนุนนางผู้นี้ ผู้ไม่เคยยืนหยัดเพื่อสิ่งใด
ไม่รักสิ่งใดนอกจากอํานาจอย่างนั้นรึ
ข้าจะชโลมเลือด ผู้ที่ขนานนามว่าไอเอล ดั่งน้ําบนผืนทราย
และหักทําลายดั่งกิ่งไม้แห้ง
แต่เศษเสี้ยวที่คงเหลือ คาร์อะคาร์นจะกอบกู้ไว้
และพวกเขาจะอยู่ต่อไป
ข้าคือคาร์อะคาร์น
จะหอคอยหรือบัลลังก์ สิ่งเหล่านั้นไม่ได้สร้างเราขึ้นมา
แต่เพราะเรา พวกเรา
เราคือพลังเอก
แสงส่องผ่านเรา นั่นคือความจริง
ข้าคืออายเซได
ข้าสาบานสัตย์
ดั่งเช่นเหล่าภคินีของข้า สาบานไว้เมื่อ 3,000 ปีก่อน
ทุกคนได้ยินคําของข้าและรู้แก่ใจว่าเป็นจริง
ถ้ายังอยู่ที่นี่
ทุกคนจะมอดไหม้ ไปกับหอคอยที่อ้างว่ารักนักหนา
แต่ข้าจะไม่มีวันมอดไหม้
เพราะข้าคือสวอน ซานเช
ธิดาแห่งสายน้ํา
ข้าคือน้ํา
และข้าต่อต้านเจ้า
ข้าต่อต้านเจ้า เอไลดา
การตัดสินเป็นอันเสร็จสิ้น
โทษของเจ้า สวอน ซานเช
คือความตาย
สวอน
เจ้านี่นะ
จะตายอยู่รอมร่อ แต่ยังคิดถึงนางคนนั้นที่หักหลังเจ้า
แล้วคนกลับหาว่าข้าเสียสติ
นางตายแล้ว
แรนด์ อัลธอร์คือคาร์อะคาร์น
เพราะแผ่นดินเป็นหนึ่งเดียวกับมังกรจุติ
และเขาเป็นหนึ่งเดียวกับแผ่นดิน
จิตแห่งอัคคี ใจแห่งศิลา
เขาคว้าชัยอย่างภาคภูมิ
ข่มเหล่าผู้ทระนงจนยอมพ่าย
เขาร้องสั่งขุนเขาให้หมอบราบ
บอกทะเลจงเปิดทาง และเรียกฟ้าลงโน้มต่ํา
ภาวนาขอใจแห่งศิลายังจดจําน้ําตา
และจิตแห่งอัคคีนั้น ยอดรัก
แรนด์ ปล่อยมันไป
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล ลักขณา นาคศิริ