ความเดิม
เจ้าบอกพวกเขาว่าเจ้าตายไปแล้ว คิดว่าจะปกป้องพวกเขาได้รึ
นั่นยิ่งทำให้อิชามาเอล เข้าหาพวกเขาง่ายขึ้น
ไม่
ยิ่งเป็นหมาป่า เจ้าจะยิ่งตกเป็นของข้า
เจ้าเป็นตัวอะไร
- เราจะไปไหนกันดี - ฟาล์ม
แมท อย่าไปนะ
เจ้าฆ่าแรนด์
ชานี้เผยนิมิตให้เจ้าเห็น
ทำให้เจ้าได้แวบเห็นอดีตชาติ
และเมื่อมองผ่านทั้งหมดนั้น
จะพบตัวตนแท้จริง
สวะเหมือนเขาไม่มีผิด
เจ้ารู้สึกหรือไม่ สายสัมพันธ์ของเรา
เจ้าไม่มีวันจะทำร้ายข้าได้
เจ้าไม่มีวันจะทิ้งข้าไป
ข้าจะฆ่าเจ้า
คิดว่ามันจะเป็นยังไง
ข้าไม่รู้
แต่หวังว่าจะเจ็บ
ทูรักมีคลังสารภัณฑ์
ที่นั่นแทบไม่มียามอารักขา
แตรคือเรื่องสำคัญ นายช่าง
ท่านไม่กังวลว่าข้าจะทรยศท่านหรือ
เจ้าจะทำรึ
พวกเขาไม่มีวันเปลี่ยน
ข้าก็เคยคิดเช่นนั้น
บอกมาว่าเขาวางแผนอะไรอยู่
เจ้าคิดว่าแรนด์จะทำยังไง เมื่อเขาเห็นเหล่าสหายล้วนสูญสิ้น
บอกมา
เขาจะแตกสลาย
แต่ทำไมเจาะจงต้องเป็นที่ฟาล์ม
มังกรควรต้องประกาศตนที่นั่น
พวกเขาอยากให้ทุกคนรู้จักข้า...
ก่อนจะพยายามฆ่าข้า
เมื่อ 3,000 ปีก่อน
ข้าไม่อยากทำแบบนี้อีก
ไม่ใช่ต่อเจ้า
คนอื่นๆ จะรู้ว่าเจ้ามา
ข้าบอกพวกเขาแล้ว...
มอเกเดียน ซามมาเอล และผู้ละแสงคนอื่นๆ
นี่เป็นโอกาสของเรา ลิวส์
โอกาสที่จะทำลายวงล้อ ยุติทุกอย่าง
เจ้าคิดว่าข้าจะทำรึ
ทุกคนที่เรารักจะต้องตาย
ไม่ว่ายังไงพวกเขาก็ต้องตายอยู่ดี
เอาเลยสิ
ฆ่าข้าเลย
แล้วเจ้ากับข้าก็จะกลับมา ประชันกันแบบนี้อีกในภพหน้า
ข้าไม่อยากทำแบบนี้อีก
ข้าจะไม่ฆ่าเจ้า
ว่ากันว่าเจ้าจะมีสติ แต่ไม่รับรู้
เหมือนฝันไป
ว่ากันว่าตราผนึกแน่นหนา แม้แต่ข้ายังทำลายไม่ได้
ไม่
ไม่นะ ลิวส์
ได้โปรด
ข้ารู้ว่าเจ้าชิงชังการมีชีวิตเพียงใด
ด้วยเหตุนั้น ข้าเสียใจด้วยจริงๆ สหาย
แต่...
ข้าไม่อยาก...
ทำแบบนี้อีก
วงล้อแห่งกาลเวลา
เรามีเวลาแค่ไม่กี่ชั่วยามที่จะยึดหอคอย
พวกนั้นจะใช้เหล่าแม่มดโจมตีจากตรงนั้น
หากไม่ฆ่าพวกมัน เราก็ไม่มีหวังยึดเมืองนั้นได้
หน่วยสอดแนมของเรา ประเมินว่าพวกสตรีอยู่ด้วย 28 นาง
ไม่มีใครบอกว่างานนี้จะง่าย
ศัตรูมีจำนวนมากกว่า ทรัพยากรครบครันกว่า
อาวุธครบมือ ป้อมปราการก็แกร่งกว่า
แต่เรามีสิ่งหนึ่งที่พวกมันไม่มี
หมดเรื่องเท่านี้
ทำไมท่านแสร้งทำเหมือนเราชนะได้
พวกนั้นมีกันหลายหมื่นคนนะ ท่านพ่อ
แล้วเราควรยอมแพ้รึ
หน่วยพิทักษ์น่านน้ำ ส่งสัญญาณขอความช่วยเหลือ
ส่งสาส์นถึงราชินีและราชาทุกองค์ในโลกนี้
อ้อนวอนต่อประมุขอมีร์ลินโดยตรง
แต่ไม่มีใครไป
ท่านไป
คนต่างถิ่นเหล่านี้ เป็นนายทาสและฆาตกร
เรารบกับพวกมันเพราะความจำเป็น
ท่านว่าคำทำนายอาจจะเป็นจริงขึ้นมาไหม
คนว่ากันว่าเมื่อฟาล์มเกิดทุกข์ภัยครั้งใหญ่
มังกรจะหวนคืนมาสู่เรา
"บนยอดประภาคาร มังกรจุติประกาศนาม"
"คำทำนายลุกโชน กึกก้อง ณ กลางฟ้า"
คำทำนายเป็นแค่เรื่องโป้ปด ของเหล่าแม่มดที่ตายไปนานแล้ว
เจ้าสองคนเงียบกริบเชียว
ข้าควรกังวลไหม
นี่น่ะหรือ
มรรคาสู่เมืองฟาล์ม
- เปิดสิ - ทำไมเจ้าไม่เปิด
อิชามาเอลริบพลังไปจากข้า
เจ้าบิดคำพูดได้เก่งจริงๆ
ข้ารู้ว่าเจ้าได้พลังคืนมาแล้ว
ข้าเห็นมันในตัวเจ้า
เจ้ายังมีชีวิตอยู่ก็เพราะข้ายอมเท่านั้น
เพราะเจ้ายังมีบทบาทที่ต้องเล่น
เมื่อถึงเวลา ประกาศคำทำนาย
ไม่
เราอยู่ที่ไหนกัน
เจ้าใช้พลังในมรรคา
มาคินชิน
เปิดสิ
มีทางไปถึงฟาล์มได้เร็วกว่าทางนี้
แต่ข้าพาพวกตัวถ่วงไปด้วยไม่ได้
เจ้าคิดได้ยังไงว่าข้าจะเชื่อเจ้าอีก
ข้าเป็นคนเดียวที่ห่วงใยเจ้าจริงๆ แรนด์
คนอื่นๆ
จะอิชามาเอลหรือมอเรน พวกนั้นแค่สนใจว่าเจ้าทำอะไรได้
มากับข้า
ข้ามีทางเลือกไหม
เจ้ารู้จักข้าดี
ทีนี้หลับตาเสีย
นั่นไม่ใช่ของที่นี่
เช้านี้ดูท่าจะยาวนาน
หมายความว่ายังไง
วันนี้หลายคนจะตื่นจากฝัน
อยู่นี่นะ
มันไม่ปลอดภัย
แล้วข้าจะกลับมา
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ข้าพาแรนด์มาแล้ว
ตอนนี้ มาที่ฟาล์มน่ะรึ
อย่ามาอารมณ์เสียสิ
เรายังไม่พร้อมกันเลย
ฟังข้านะ
ข้ารู้จักท่าน
ท่านผัดผ่อนเรื่องนี้มาหลายปี
ทุกครั้งเอาแต่พูดว่า "รอให้เข้าที่อีกแค่นิดเดียว"
ท่านกำลังเหนี่ยวรั้งสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด
จะเตรียมการหรือวางแผนเท่าใด ก็ไม่มีทางเปลี่ยน
เขาจะไม่เลือกเรา
มันเร็วเกินไป
เขาพร้อมแล้ว
ข้าบอกเขาว่าข้าจะช่วยเขาฆ่าท่าน
งั้นรึ
ถ้าเขาจะร่วมมือกับเรา
เขาต้องเห็นว่า เราไม่ได้เหมือนกันไปหมด
ข้าปลุกเจ้าขึ้นมาทำไมกันนะ
ยอดรัก เพราะท่านรู้น่ะสิ ว่าท่านต้องมีข้า
ข้าทำให้ท่านสมดุล
เหมือนที่ข้าทำกับเจ้า
นั่นอะไรน่ะ
มองอะไรไม่เห็นเลย
ปิดประตู
ไปหอคอย
ข้าดูเป็นยังไง
มันไม่ควรใช้ได้...
มันไม่ควร
ดูดีแล้ว
ทีนี้อย่างไรต่อ
ทีนี้นางจะต้องบอกเรา เกี่ยวกับที่ซึ่งเรียกว่าคอกขัง
พาดามาเนของเจ้าไปออกศึก
พวกเสื้อคลุมขาวโจมตีเมืองเรา
ท่านหญิงสูงสุดมีบัญชา ให้ซูลดัมและดามาเนทุกคน
ร่วมต่อสู้ป้องกันเมือง
พฤติกรรมของเจ้าในห้องขังก็เรื่องหนึ่ง
แต่เมื่อดามาเนขัดคำสั่งในสนามรบ
บทลงโทษแรกสุดจะถูกตัดลิ้น
ครั้งที่สอง ตัดแขน
เอาละ ลุกขึ้น
ข้าสั่งให้ลุกขึ้น
ตัดสิ่งนี้น่าจะเจ็บกว่า
ทีนี้ ตามมา
นายท่าน ท่านเรียกหาข้ารึ
ลานเฟียร์ทรยศเรา
แต่นางสาบานต่อพระองค์
หนทางย่างผ่านราตรีนั้นมีหลายทาง
- ข้าต้องกำจัดนางจากองค์ประชุม - อย่างไรล่ะ
เจ้าผู้ยิ่งใหญ่มอบชีวิตนิรันดร์ให้นาง
ข้าจะกังวลกับเรื่องนั้นเอง
ข้ามีงานอื่นให้เจ้าทำ
มังกรอาจจะไม่ยอมสวามิภักดิ์
เรามีเวลาไม่มากพอ
แต่ท่านต้องการให้เขาทำลายวงล้อ...
เขาจะทำลายวงล้อ ต่อเมื่อเขาเข้าสู่ด้านมืด
และเขาจะเข้าสู่ด้านมืด ต่อเมื่อคิดว่า
จะเป็นการช่วยสหาย ไม่ให้ต้องทำสิ่งเดียวกัน
วันนี้เราจะบีบพวกเขาไปในทางนั้น
ข้าอาจต้องรอจนกว่า เขาจะกลับมาในภพหน้า
เดาว่าข้าก็คงมีแต่เวลา
ท่านอยากให้ข้าสังหารเขาแทนไหม
ไม่
ข้ารู้ว่าใครจะฆ่าเขา
และจะใช้อะไรเป็นอาวุธ
แมท โคธัน
ลูกค้าที่แสนดีและยาจกที่สุดของข้า
พาดาน เฟน
เจ้ามาทำอะไรตรงนี้
อย่าโกหกข้า
เขาพาเอเกว็นไปไว้ที่ไหน
ถอดมันออกที
ข้าสาบาน ข้าจะบอกเจ้าทุกอย่าง
เราไม่มีเวลาให้เรื่องนี้
เจ้าทำอะไรกับนาง
ข้าสัมผัสถึงจิตของนางได้
ราวกับมวลความรู้สึกที่ปะปนกัน
ข้าแค่ต้องผลักไปเท่านั้น
อย่าโกหกข้า
นางจะอยู่บนหอคอย
แต่เราไปไม่ได้
ข้าไม่อยากให้ใครเห็นข้าในสภาพนี้
เราจะไปที่หอคอย
เจ้าจะพาเราไป
ถ้าเจ้าไม่ทำ
ถ้าคิดแม้แต่จะขอให้ใครช่วย
ข้าสัญญาเลย
ข้าจะทำให้เจ้าสาปแช่งจูบแรก ที่แม่เจ้ามอบให้พ่อ
ทำไมคิดว่าข้าจะโง่ไปแตะต้องมันอีก
ข้ารู้ว่าเจ้ากลับไปหามันที่หอคอยขาว
เจ้าทอดทิ้งสหายเพื่อมัน
โกหกข้าไปก็ไม่มีประโยชน์ ข้าเห็นเงามืดในตัวเจ้า
เรามองเห็นกันทุกคน
แต่การเห็นด้านมืดมนอนธการของตนเอง
แล้วยอมรับมัน
โอบรับมัน
นั่นคือความแกร่งกล้าที่แท้จริง แมท
แสร้งทำเป็นว่าไม่มีสิ่งนั้น
ทำราวกับเป็นผู้กล้าในบทเพลงของวณิพก
เราต่างรู้ดีว่านั่นไม่ใช่ตัวเจ้า
ข้าไม่แตะมันหรอก
แต่ข้าว่าเจ้าจะทำ
เมื่อถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวในห้องนี้ มีแค่ความคิดกับกริชนั่น
เจ้าคู่ควรกับมันนะ แมท
พันธะ
เราจะพูดถึงเรื่องนั้นไหม
ท่านอยากได้คืนจริงๆ รึ
ทั้งที่ข้าทำกับท่านแบบนั้น
ข้าไม่เคยขอให้ปลดพันธะของเรา และไม่คิดจะขอ
เลิกเสแสร้งเสียที มอเรน
ข้าว่าท่านกลัว
ท่านไม่อยากให้ข้ารู้ว่าท่านรู้สึกอ่อนแอ
ไร้ความพร้อม
แพ้พ่าย
เพราะหากทำเช่นนั้น ท่านจะต้องเผชิญกับมันด้วย
ท่านทำร้ายข้าไม่ได้อีกแล้ว มอเรน
ข้าทำใจอยู่นานกว่าจะยอมรับคำที่ท่านพูด
เรื่องที่เราไม่ทัดเทียมกัน
แต่ข้าเข้าใจแล้ว
และข้าเชื่อในสิ่งที่ท่านทำ
แม้กระทั่งเวลานี้ ยามที่ข้ารู้แค่ไม่ถึงครึ่ง
เหตุเดียวที่ข้าพูดได้ ว่าท่านไม่ทัดเทียมกับข้า
เป็นเพราะข้ารู้ความจริงแท้เรื่องหนึ่ง นับแต่วันแรกที่เราพบกัน
ท่านดีกว่าข้าเสมอมา
รับข้ากลับไป
เจ้าแน่ใจเหรอว่าเพื่อนข้าอยู่ทางนี้
เจ้าเห็นโอเกียร์อยู่ข้างหลังนั่นจริงใช่ไหม
ข้ารู้ดีว่าเห็นอะไร
หยุดตรงนั้น
เพร์ริน ไอบารา
ขอบคุณแสง
อิงตาร์
มาซีมา
แตร
ได้มายังไง
มีคนช่วยเรา หญิงจากไคเรียน
ไม่ช้าพวกนั้นจะรู้ เรารีบไปเถอะ
- เราทิ้งแม่หญิงอัลเวียร์ไว้ไม่ได้ - เอเกว็นรึ
พวกชอนชันจับนางไป
ท่านรู้ไหมว่าสิ่งนี้คืออะไร
รู้ไหมว่าชาวฟาลดารา ยอมตายไปกี่คนเพื่อปกป้องมัน
แตรแห่งวาเลียร์ อัญเชิญวิญญาณผู้กล้าจากอดีต
มันคือกุญแจสำคัญที่จะช่วย ให้มังกรชนะศึกสุดท้าย
แล้วผู้กล้าในวันนี้เล่า
นั่นคือพวกเราตอนนี้
เราทุกคนคือผู้กล้า ในยุคแห่งตำนานอีกยุคหนึ่ง
ข้าว่าถึงเวลาที่เราต้องทำตัวให้สมศักดิ์ศรี
นางอยู่ที่ไหน
ซูลดัมพร้อมกับข้า
เข้าประจำที่
ยึดหอคอย
- ไปยึดหอคอย - ทหารไปยึดหอคอย
ฆ่าพวกแม่มด
- ไปที่หอคอย - ฆ่าพวกแม่มด
ฆ่าพวกแม่มด
เก่งมาก
พวกซูลดัมอยู่บนหอคอย ทหารของเราอยู่บนท้องถนน
กำลังตามหาแตร
เราควรปกป้องผู้ที่สาบานสัตย์ต่อเรา
แต่กำจัดพวกที่จับดาบต่อต้านเรา
ตอนนี้มีเพียงแตรแห่งวาเลียร์ที่สำคัญ
หลบไป
ข้าสั่งให้หลบไป
พวกเจ้าทำแบบนี้กับนาง
ดาบตราวิหค
ไหนลองสำแดงให้เราเห็น
ว่าผู้ที่คู่ควรกับดาบวิหค ในฟากฝั่งสมุทรนี้เขามีฝีมือยังไง
จากเกิดจนตาย ข้ารับใช้โลหิต
หญิงเหล่านี้รู้จักการสู้รบดีมาก
พร้อมสู้หรือไม่
คนหนึ่งอาจรับมือได้ถึง 50
นั่นไม่จำเป็นหรอก
พวกนั้นกำลังมาทางนี้
ไป
- พิทักษ์แตร... - อิงตาร์
แด่แสงและตระกูลชิโนวา
ไป
ไป ข้าจะต้านพวกมันไว้
ท่านเดินเร็วกว่าที่เคย
รู้สึกเหมือนวิ่งโดยไม่ต้องแบกถังน้ำ
ท่านกำลังคิดถึงลานเฟียร์
ข้ายังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาปลุกแค่นาง
รายอื่นๆ คงจะอันตรายเกินไป
ผู้ละแสงห้ำหั่นกันเอง หนักพอๆ กับที่ต่อสู้กับมังกร
แต่ทุกเรื่องที่ข้าค้นเจอมา
ล้วนกล่าวว่าลานเฟียร์ ลิวส์ เธริน และอิชามาเอล
เคยแยกกันไม่ขาด ในยุคก่อนสงครามแห่งอำนาจ
พวกเขาเป็นเพื่อนสนิทกัน
เหมือนเด็กพวกนี้
ข้ารู้แล้วว่าเราอยู่ที่ไหน
ลานเฟียร์วางแผนไว้
มาสเตอร์โดม่อน
ท่านหญิงเซลีน ท่านมาไกลจากไคเรียน
ท่านมาทำอะไรที่นี่
เมืองกำลังถูกโจมตี
สุภาพสตรีอย่างท่านไม่ควรมาอยู่แถวนี้
ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
เจ้าก็เช่นกัน
จำเศษ ควินดิลลาร์ ที่ข้าขายให้ท่านไป เมื่อหลายเดือนก่อนได้ไหม
ได้สิ
ข้าสังหรณ์ใจว่าเมื่อเมืองนี้ล่มสลาย
ข้าจะได้มันมาอีกในสภาพสมบูรณ์
หกชิ้นด้วยกัน
คงไม่มีค่าเท่าไหร่ถ้าเราตายก่อน
เราไม่ต้องเอาไปขาย
เราจะนำมัน
ไปทิ้งสู่ก้นบึ้งมหาสมุทร โยนมันลงไป
ในที่ซึ่งจะไม่มีใครหาเจอ
ทิ้งเหรอ
นั่นจะให้ข้าทิ้งของมีค่ามหาศาลเลยนะ
ข้าจะจ่ายให้คุ้มค่าเสียเวลา
กลับไปรอข้าที่เรือ
ข้าจะเอาไปให้คืนนี้
เขาคิดว่าข้าจะไม่ไปอยู่แนวหน้า เพื่อปกป้องฟาล์มงั้นรึ
ชัยชนะวันนี้จะเป็นเกียรติศักดิ์ศรี
ท่านไปอยู่ไหนมา
ข้ามีกิจธุระอื่นต้องทำ
เด็กสาวนั่นอยู่ประจำที่ใช่ไหม
คนเห็นนางได้ทั้งเมือง
ข้าควรได้อยู่บนหอคอย ปกป้องคนของเรา
ในเมื่อทูรักตายไปแล้ว ข้าก็ควร...
ทูรักตายแล้วรึ
แตรถูกขโมยไปด้วย
ถ้านายท่านยังจำได้ ท่านยกให้ทูรัก
เพื่อเก็บรักษา
- ไม่แน่ว่า... - หยุดพล่าม
ลานเฟียร์หักหลังเรา
เจ้ากักตัวดามาเนที่แกร่งที่สุด ตามที่ข้าขอแล้วใช่ไหม
พาพวกนั้นไปที่เรือใต้หอคอย
อยู่บนเรือนั้นเจ้าจะเห็นมุมมองชัดเจน รอสัญญาณจากข้า
นายท่าน แต่ข้า...
พวกนางรู้วิธีกำราบบุรุษใช่ไหม
รู้แน่
หนึ่งชั่วโมง
นึกว่าเจ้าจะทนได้นานกว่านี้ ก่อนจะจับกริช...
เรื่องของเรื่องน่ะนะ
ปีนี้ข้าติดอยู่ในห้องขังมาไม่น้อย
ข้าเลยรู้ว่ามักจะมีทางออกมากกว่าหนึ่ง
แมท
หยุดเขา
ทหาร
- ช่วยที - อย่าขยับ
กลับมานี่
ไปเลยๆ
อีกครั้ง เอเกว็น
ไม่
เร็นนา เจ้าคุมดามาเนไม่อยู่แล้วรึ
ไม่
ไม่ ข้ายังคุมอยู่
มาถึงแล้ว
เดี๋ยว ได้ยินเสียงนั่นไหม
โอกาสสุดท้ายของเจ้า
ลองดีกับข้าอีกสิ
มันได้ผล
ได้ผลจริงๆ
เจ้าไม่วางใจในแสงหรือ
ส่งสัญญาณพลธนู
ประชาชนแห่งฟาล์ม
จงหยิบอาวุธขึ้นมา
ร่วมสู้ไปกับเรา
ส่งนายทาสพวกนี้กลับบ้านเกิดของมัน
เอเกว็น
ไนนีฟ
เอเลย์น
เดี๋ยว
ไปเลย
เดี๋ยว เพร์ริน
- เพร์ริน - แมท
- เพร์รินเพื่อนยาก - แมท
- ไม่อยากเชื่อเลย - แมท
เพร์ริน เจ้ามาทำอะไรที่นี่
แล้วคนพวกนี้เป็นใครกัน
พวกเขาเป็น... สหาย
- หวังว่าสหายเจ้าจะสู้ไหว - หลบ
นี่เป็นความผิดเจ้า
หอคอยโดนโจมตีในจุดของเรา
- นี่ฝีมือของเจ้า - ดี
นางคนโง่ เอเกว็น
เอดัมมีผลต่อสตรีผู้ใช้พลังเท่านั้น
ข้ารู้
ข้าไม่เคยเข้าใจว่าเราเชื่อมกันได้ยังไง
ตอนแรกข้าคิดว่าเหมือนพันธะของผู้พิทักษ์
แต่แล้วข้าก็ได้รู้ว่า เจ้ามองเห็นพลังของเราด้วย
เจ้าสัมผัสได้เมื่อข้าใช้พลัง ก็เพราะเราเชื่อมกัน
เราเหมือนกัน
ซูลดัมอย่างเจ้าแค่พลังอ่อนด้อย อายเซไดผู้ค้นหาจึงไม่เจอตัว
ไม่
กฏข้อแรก
เจ้าทำร้ายซูลดัมของเจ้าไม่ได้
ทางเดียวที่เจ้าจะหลุดจากปลอกคอนั่นได้
คือข้าต้องปล่อยเจ้าไป
แต่ก่อนอื่น
เจ้าต้องปล่อยข้า
เจ้ายังเป็นดามาเนของข้า
เจ้ายังรู้สึกเหมือนที่ข้ารู้สึก
ถ้าข้าตาย เจ้าก็ตายด้วย
ได้โปรด
เจ้าบอกว่า...
เอเกว็น
- เอเกว็น - แรนด์จะไปหานาง
- แรนด์ เจ้าแน่ใจ... - แน่ เขายังไม่ตาย
ข้าเห็นเขากับตา ทรงผมทุเรศทุรัง แต่เขายังไม่ตาย
เราต้องนำแตรไปให้แรนด์ อัลธอร์
เราเปิดหีบยังไม่ได้เลย
ทำไมไม่บอกแต่แรก
จริงด้วย
ข้าอยู่นี่แล้ว
ได้ยังไง
ทำไม
ข้ามาช่วยเจ้า
ดูเหมือนเจ้าไม่จำเป็นต้องให้ช่วย
ข้าขอโทษ ข้าควรบอกเจ้า
ข้านึกว่าแบบนั้นคงดีกว่า
ข้าขอโทษ
มาเถอะ
ไปจากที่นี่กันเถอะ
เอเกว็น
มาตัวเป็นๆ แล้วคราวนี้
ยินดีต้อนรับ
อิชามาเอล
ชาติภพที่แล้วของเจ้าก็แบบนี้
เจ้าพยายามจะมีเกียรติเสียเหลือเกิน
ภาคภูมิหนักหนา
ไร้ที่ติไปทุกทาง
ข้าไม่ใช่ลิวส์ เธริน
ไม่แน่ครั้งหน้าอาจจะต่างจากนี้
ตรึงเขาไว้ จนกว่าเราได้รับสัญญาณ
จากนั้นค่อยกำราบมัน
ข้าไม่อยากทำแบบนี้อีก
เจ้าเองก็คงไม่อยากเหมือนกัน
ดูนางสิ
เจ้าทอดทิ้งนาง
เจ้าทำให้นางต้องฆ่าคน
หากยังฝืนต้านเจ้าอนธการ เจ้าจะเปลี่ยนทุกคนให้เข้าสู่ด้านมืด
เหมือนที่เจ้าทำในภพก่อน
เหมือนที่เจ้าทำกับข้า
- จับตัวพวกมัน - นำแตรไปให้แรนด์
เพร์ริน ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า
ทั้งหมดจะไร้ค่าหากแรนด์ไม่มีมัน
- เจ้าเป็นความหวังเดียวของเขา - เราจะยื้อเวลาให้ ไป
- อย่าหนี - จับมัน
ทูริเวอร์ส
หลบ
หลับตาเสีย
นึกภาพหน่ออ่อน นุ่มราวกับ...
ข้าทำแบบนั้นไม่ได้
ถ้ามันจะมา มันก็มา
เจ้าทำได้ ไนนีฟ
เจ้า
จะได้รู้เสียทีว่าเจ้าเป็นตัวอะไรแน่
วัลดา มากับข้า
ข้า...
ข้าจำได้
วีรชนแห่งแตร
ข้าเป็นพวกพ้องท่านหรือ
ข้าร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่เจ้า มานับครั้งไม่ถ้วน สหาย
มาร่วมสู้กับเราอีกครั้ง
อย่ามัวยืนเซ่ออยู่ตรงนี้กันเลย
ท่านพ่อ
ไม่นะ ท่านพ่อ
เพร์ริน ระวัง
เพร์ริน
ไม่นะ ไม่
ไม่
ไอ้ทูริเวอร์ส
ไม่
ไม่ต้องตะลึงตาเหลือกขนาดนั้น
ข้าคือวีรชนแห่งแตร
ไปหาแรนด์ เราจะต้านพวกมันไว้
ชอนชันทุกคนเข้าสนามรบ
ไม่เป็นไร
ใช้วิชาที่เจ้ารู้
เจ้าเป็นไวทยา
ข้าจะดันศรออก
เจ็บหน่อยนะ
ออกไปแล้ว
เราต้องไปช่วยเอเกว็น
- เจ้าจะ... - อาจจะไหว
ทิ้งข้าเถอะ ข้าเป็นตัวถ่วง
ข้าไม่รู้ว่าไปถึงบนนั้นแล้ว ข้าจะใช้พลังได้ไหม
ไม่ว่านางกำลังเผชิญกับอะไร นางต้องการเจ้า ไม่ใช่ข้า
เอาละ
ดูท่าเวลาของเราจะหมดลงแล้ว
จะมาอยู่ข้างเราไหม
ข้าไม่มีวันรับใช้เขาเด็ดขาด
ในหนึ่งพันชาติภพ ข้าก็ไม่เคย
ข้ารู้ดี
ข้าแน่ใจ
นางพูดถูก รู้ไหม
เจ้าเหมือนลิวส์มาก
แต่ก็ต่างกันด้วย
โธ่เอ๋ย
แรนด์ แรนด์ นั่นมัน...
ข้า... ข้าเสียใจ
แรนด์
แค่ภาพลวงตาง่ายๆ
เจ้าดูไม่ออกได้ยังไง
แรนด์
แรนด์ ข้าขอโทษ
แรนด์
ข้าเสียใจจริงๆ
ถ้าจะให้ปลอบใจ
ข้าเองก็เสียใจ เพื่อนยาก
ข้าเสียใจจริงๆ
เจ้าทำได้...
เจ้า
เจ้าไม่มีทางชนะผู้ถูกเลือก เด็กน้อย
รีบไปต่อ มีทหารอยู่บนผานั่น
นั่นอะไร
เกราะต้านพลัง
มีพลังอยู่รึ
ข้าว่าพวกนั้นกำลังตรึงเกราะต้านแรนด์
ทำไปทำไม
เราไม่รู้ว่าพวกนี้เป็นใคร
ถ้าลานเฟียร์ส่งเรามาที่นี่ ให้ท่านทำแบบนั้นล่ะ
ถ้าบนเรือเป็นคนบริสุทธิ์ ถ้าไม่ใช่แรนด์ล่ะ
ข้าจะปล่อยให้คนบริสุทธิ์ตายเป็นพัน
ถ้ามีโอกาสเพียงนิดว่าเขาจะรอด
นั่นแหละคือการส่งเสริมเขา ท่านเข้าใจไหม
เอเกว็น
ข้าขอโทษ
เพร์ริน
ข้ามาแล้ว ไนนีฟก็มาด้วย
ไปเลย เร็วเข้า
ข้าขอโทษ
ข้าทำพลาด ข้าเสียใจ
แรนด์
เจ้าเป็นใคร
เอเลย์น
แรนด์ เจ้าต้องทำอะไรสักอย่าง
ข้าทำไม่ได้
ข้าถูกตรึงไว้
มัน...
ช่างงดงาม
เห็นหรือเปล่า ลิวส์
เจ้าเห็นอะไร
ว่างเปล่า
มันว่างเปล่า
พวกนั้นล่าถอยแล้ว
"บนยอดประภาคาร มังกรประกาศนาม"
"คำทำนายจะลุกโชน กึกก้อง ณ กลางฟ้า"
คาร์อะคาร์น
"ค่อยๆ เบาๆ จากในเงามืด"
มอเกเดียน
อิชามาเอลปล่อยเราออกมา
เราทุกคน
เขาสังหรณ์ใจว่าเจ้าจะทรยศ
คนอื่นๆ อยู่ไหน
เจ้ากับอิชามาเอล ใกล้ชิดมังกรเกินไปมาแต่ไหนแต่ไร
พวกเราที่เหลือไร้ข้อบกพร่องนั้น
"ค่อยๆ เบาๆ จากในเงามืด"
เจ้าชอบพูดถึงข้าอย่างนั้น
หาว่าข้าระวังเกินไป
ขี้กลัวเกินไป
อ่อนแอเกินไป
เจ้าไม่อยากสู้กับข้า
ไม่ได้จะสู้
นี่เป็นคำเตือน
เมื่อข้าโจมตี ข้าไม่เคยพลาด
อย่ายุ่งกับเขา ลานเฟียร์
เขาเป็นของเราแล้ว
เขาทั้งห้าเป็นของเรา
"ค่อยๆ เบาๆ จากในเงามืด"
แสงช่วยเจ้าด้วย แรนด์ อัลธอร์
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม
ผู้ตรวจสอบงานแปล เจียระไน ไชยสาร