Jenny, eindelijk.
Hoe gaat het met haar?
Ik weet het niet.
Ik weet niet goed hoe ze het maakt.
Ze belde me om te zeggen dat ze nu naar huis kon gaan.
Ze moet eerst naar Kinshasa komen,
dus als ik haar ophaal, zal ik wel meer horen.
Kom veilig thuis.
Dat zal ik doen. Dag.
Hier.
Is hij altijd een leugenaar geweest of ben ik gewoon stom?
Niet stom, gewoon verliefd.
Ik weet niet of er veel verschil is.
Mensen veranderen,
maar niet zo veel als ik zou willen.
Je weet het nu tenminste.
Je weet dat die lafbek zich in Rwanda schuilhield.
Misschien kon ik het beter niet weten.
En met die onzekerheid leven? Dat denk ik niet.
Het betekent niet dat jullie leven samen niet echt was
en het betekent niet dat hij ooit niet van je hield.
Maar door wat hij gedaan heeft, maakt dat niets meer uit.
- Wat een tijdverspilling. - Georgia.
Hé.
Kom op.
Heb je Adidja gevonden?
Nee.
Het spijt me.
We moeten iets kunnen doen.
Ik heb mijn best gedaan. Echt.
En als je haar zou vinden, wat zou je doen?
Wat is er?
Hallo?
Je hebt Pieters telefoon dus nog.
Wat is dit nou?
Judith.
Ik heb je bericht gekregen.
Je hebt blijkbaar vragen.
Ja, ik heb een vraag.
Hoe kan het dat je nog leeft?
Laten we elkaar ontmoeten.
Nee. Ik heb er genoeg van.
Ik ga naar huis.
Jij, Will en de generaal kunnen allemaal oprotten.
Ik heb je vriendin Adidja leren kennen.
Ze is nu bij mij.
Vertel me waar.
Hoi. Sorry dat ik je lastigval.
We kennen elkaar niet. Owen.
Hughes.
Georgia.
Heb je Nigel misschien gezien?
Een zwart-witte herdershond.
Ze heeft een witte vlek op haar neus.
'Ze'?
Ja, we dachten dat ze een mannetje was, dus we noemden haar Nigel.
Toen ze eenmaal aan het bevallen was,
was het te laat voor een andere naam.
Nee. Sorry, ik heb haar niet gezien.
- Sorry dat ik je gestoord heb. - Dat geeft niet. Sorry.
Nigel.
Heb jij een idee?
Waar ik eerst heen moet gaan?
Ik kom hier niet zo vaak.
Wacht even.
Heb ik je al gezegd dat dit een slecht idee is?
Wat moet ik zeggen? Adidja heeft mijn hulp nodig.
Georgia, ik wacht hier.
- Als het iets uitmaakt. - Bedankt.
Waar is ze?
We slaan de beleefdheden maar over, hè?
Ik heb je iets gevraagd.
Maak je geen zorgen. Ze is veilig.
Eerst wil ik weten waar Will is.
Ik weet niet waar hij is.
Ik ben hier om Adidja terug te krijgen.
Hoe heb je haar leren kennen?
Natuurlijk.
Ik kan het raden. Ik heb er zo veel van gezien.
Kinderen die te snel volwassen worden
en in een oorlog vechten die ze niet begrijpen.
Ze krijgen zo'n...
Zo'n blik in hun ogen.
Je praat erg veel voor een dode vrouw.
Als je niet weet wie er achter je aanzit,
kun je je beter niet laten zien.
Nota bene je man
had me dat idee gegeven.
Kwam je er dus halfdood vanaf?
Generaal Azikiwe zorgde ervoor dat de dokters me dood verklaarden.
En waar is de generaal nu?
Ik heb hem niet gezegd dat ik jou zou zien.
Dat is beter zo.
Hij kan onvoorspelbaar zijn.
'Onvoorspelbaar'? Hij is een moordenaar.
Jij bent niet beter.
Je wist dat het vliegtuig zou neerstorten.
Jij kocht het ticket voor Will.
Je hebt hem dus wel gevonden.
Hij is geen bedreiging voor jou.
Je begrijpt het vast als ik je niet zomaar geloof.
Wat is er met je gebeurd?
Kwam je echt naar Congo om goed werk te doen
en ging er toen iets mis?
Of ben je altijd hebberig en meedogenloos geweest?
Ik verander dit land.
Mijn organisatie.
We doen er niet gewoon een pleister op.
We werken aan het systeem, de politici, de zakenlui.
Voor een langdurige oplossing.
Ja, je komt gewoon graag over als deugdzaam.
Schijn geeft niet altijd de werkelijkheid weer, hè?
Als ik het aanbod niet had aangenomen,
denk je dan dat de coltanhandel in het oosten gewoon zou stoppen?
Maak jezelf maar wijs dat dit goed was,
als je dan beter slaapt.
Je deed iets slechts om de juiste redenen.
Maar toen Will je betrapte, stuurde je hem de dood in.
Azikiwe ontdekte wat hij deed
en hij zei alleen dat ik Will op die vlucht moest zetten.
Je klinkt net als Will.
'Ik wist het niet.'
Omdat je niets vroeg. Omdat het makkelijker was te doen alsof.
Je denkt dat als je doet alsof er niets slechts gebeurt,
het in orde is.
Je hebt niets gezegd, dus je bent net zo erg als zij.
Ik hoef me niet te verdedigen.
Vertel de hele wereld maar over mij, over Azikiwe,
maar het heeft geen zin. Je hebt geen bewijs.
Vertel me waar ik Will kan vinden, dan zeg ik waar Adidja is
en zijn we uitgepraat.
Jij kunt naar huis gaan en verdergaan met je leven.
Will heeft tegen me gelogen.
Hij liet me denken dat hij dood was.
Hij heeft een ander. Ze hebben een baby.
Dat deed vast pijn.
Je hoefde geen kind te bedreigen.
Ik zou je wel hebben verteld waar Will was.
De rotzak verdient het.
Rwanda.
- Dank je wel. - Waar is Adidja?
- Je vindt haar hier. - Wie houdt haar vast?
Hoe je ook over me denkt,
ik ben geen monster.
Je begrijpt het vast als ik je niet zomaar geloof.
Georgia.
Ik kom naar buiten. Ik ben er zo.
Nee, draai je om en ga de andere kant op.
Twee mannen met pistolen houden je in de gaten. Draai je om.
- Ik zie ze. - Vooruit.
Ga aan het einde linksaf.
- Ik kom naar je toe. - Nee.
Er moet een achteruitgang zijn.
Wacht daar op me.
Waar ben je nu?
Georgia?
Alles goed?
Ja, zo'n beetje.
Zeg niet: 'Zie je wel.'
Ik zou niet durven.
Dat was duidelijk een succesvol gesprek.
Ja.
Schenk je drank in voor een dode?
Je geest is compleet verrot.
Je liet me volgen.
Wat?
Een blank meisje werd achtervolgd op de markt.
Hoe hadden ze haar gevonden?
Omdat je mij had laten volgen.
Je vertrouwt me niet eens.
Je lijkt boos.
Ja. Gek, hè?
Ik liet je in de gaten houden.
- Om je te beschermen. - Je bent paranoïde.
Je vertrouwt niemand meer.
Je wilde me bespioneren.
En gelukkig heb ik dat gedaan, toch?
Of wilde je het me vertellen?
Ik had het zelf in de hand.
En Georgia
heeft geen enkel bewijs.
Ze zag mij een man vermoorden,
net als haar vriend.
En jij wilt dat ze vrij rondloopt
en het bekendmaakt?
Ik wil dat je me vertrouwt
en me vertelt wat er in je omgaat, want we zijn hier samen in verwikkeld.
Denk je dat?
Ik vroeg jou iets voor me te doen.
Ik neem de moeilijke beslissingen,
zodat jij geen gewetenswroeging krijgt.
Ja,
maar Georgia heeft mij verteld waar Will is.
Vertel me waar.
Dit is het adres.
Weet je het zeker?
Avenue de Kabambare, toch?
Wacht even.
Judith heeft dit ons gegeven.
Hoe weten we of het veilig is?
Dat weten we niet, maar ik moet er naar binnen gaan.
Hoi.
Waar was je?
Ik was teruggekomen.
Er was een vrouw. Ze zei dat je hier was.
Dat had ze niet moeten doen. Het spijt me.
- Ik woon nu hier, hè? - Nee.
We kunnen iets geschikts voor je vinden.
Ik weet niets over dit tehuis.
Maar ooit zul je terug naar huis moeten.
Ja.
Wat is dat?
Ik wilde je iets geven. Het is niet veel.
Nee, het is prachtig. Heel mooi.
Georgia?
Je moet gaan.
Vaarwel.
Het komt wel goed met haar.
Dat weet ik.
Nigel.
Waar zijn we in hemelsnaam?
Hier zijn wat spleten. We kunnen kijken of ze erin is gevallen.
Vooral met die sneeuw van vanochtend.
Het is hier ijskoud, maar ze heeft ergere dingen meegemaakt.
- Laten we in die grot kijken. - Ja, daar ga ik heen.
Nigel?
Niet?
Nee.
Wat doe je eigenlijk hier?
- Je accent is niet van hier. - De hut was van mijn vader.
Hij kocht het als vakantiehuis,
maar hij was altijd bezig met opknappen.
Mr Wells?
Als kind strandde ik bij je huis in een storm.
Die man liet me binnen en gaf me een kop thee.
Hij heette Mr Wells.
Omringd door hout, verf en rotzooi.
Ja. Dat is mijn vader.
Je denkt vast dat ik gek ben.
Dit allemaal voor een hond.
Nee, hoor. Ik snap het.
We kunnen beter teruggaan. Het wordt zo donker.
Nee, we hebben nog een uur of zo.
- Zeker weten? - Ja.
Ik geef niet graag op.
Oké.
Onze vlucht is pas over een uur. Laten we ergens wachten.
Maar hier lijkt me geen goed idee. Het is veiliger in...
Nee, hier kwam ik met Pieter en Emmanuel.
Terug bij af.
Al die keren dat ik om hem huilde en waarvoor?
Emmanuel is dood, Pieter is dood en...
Will leidt zijn nieuwe leven in Rwanda.
En al die mensen die in dat vliegtuig omkwamen,
zodat de generaal zich kon blijven verrijken.
Het moet iets betekenen, toch?
Wat bedoel je?
Mijn komst hier moet iets betekenen.
Alle familieleden van iedereen op vlucht 19
horen de waarheid te weten.
Misschien ben je vergeten dat iemand ons net nog wilde doden.
Maar de man die dat vliegtuig neerhaalde, mag er niet mee wegkomen.
Nee. We gaan dus naar huis.
Ik breng je in contact met de juiste mensen.
Maar we zijn hier. We zijn hier nu.
Ja. En wat gaan we doen?
Ik weet het niet. Ik geef niet graag op.
Georgia.
Hoi.
Heeft die Pieter Bello
mijn man dus vermoord?
Ja. Hij wilde niet dat we vragen stelden.
Nadat ik zijn briefje had genegeerd om naar huis te gaan,
vonden we zijn ex-vrouw en zijn dochter
en hij stuurde iemand om met ons af te rekenen.
Waar is Pieter Bello nu?
Hij is dood.
Het is vast moeilijk,
maar als je in Gaelle's dagboek kijkt,
zul je zien dat ze iets op die vlucht mee moest nemen.
Het was een bom.
De mensen in dat vliegtuig zijn vermoord.
Ivette, ik had je beloofd uit te zoeken wie je man had vermoord.
Maar het betekent niets
als de schuldigen hier niet voor boeten.
Je begrijpt het niet, hè?
Dit is Congo.
De slangen in onze regering bijten en kruipen weer terug in het gras.
Dit land is kapot
en het is niet te repareren.
Het is een emmer met een gat.
Waarom blijf je proberen hem met water te vullen?
Ivette,
heb je contact met andere familieleden van de mensen op Sankuru 19?
Ja.
Emmanuel sprak andere familieleden via een telefoon-app.
Ik begon die na zijn dood te gebruiken.
We praten soms.
Mag ik een bericht sturen?
Wat wil je doen?
- We moeten een bericht sturen. - Waarom?
Omdat het tijd is voor verandering.
Misschien is het iemand anders die je komt verraden.
Je vraagt je af hoe je ooit weer zult slapen.
Nietwaar?
Wie is daar?
U wilde op de hoogte worden gebracht.
Is het begonnen?
We hebben twee mannen in Ruhengeri.
Ze zijn op dit moment op weg naar Will Masons huis.
En als ze gevonden worden?
Er is geen enkele band met ons. Het zijn huurlingen.
Perfect.
Ik zou geen andere oorlog willen ontketenen.
Will Mason, dit is voor jou.
Met Judith Gray. Spreek een bericht in.
Ik leef nog en ik ben nog steeds hier.
Als je wilt weten waarom, ga dan nu naar Azikiwe.
Ben je er klaar voor?
Mensen hebben het blijkbaar nodig om ergens in te geloven.
Ik wist niet of je zou komen.
Soms moeten we de emmer met water blijven vullen.
Dit zijn de familie en vrienden
van de mensen die omkwamen op vlucht 19 van Sankuru.
Onschuldigen die de dood in werden gestuurd.
Wat moet ik nu doen?
Mijn handen omhoogdoen?
Moet ik naar buiten gaan
en berouw tonen voor mijn zonden?
Zeg dat ze op kan rotten.
Al deze mensen hebben mensen verloren vanwege een stom stuk gesteente.
Het is opgegraven,
er is om gevochten, mensen zijn gestorven voor onze telefoons.
Het is triest.
Je buit het verdriet uit van die arme mensen.
Alleen omdat je boos bent dat je man niet van je hield.
Het gaat niet meer om Will.
Nee, hoor.
Ga naar huis.
Er is onderzoek gedaan naar de ramp, weet je nog?
Het was een ongeluk.
Wat jij doet, brengt daar geen verandering in.
Je hebt het mis.
Eerlijkheid.
Voor één keer vraag ik je daarom.
Dit ben je mij schuldig.
Vertel de waarheid.
Mag ik even naar de wc?
Ja, hoor.
Daarachter.
- Bedankt. - Ja.
Ze komt morgen wel weer terug.
Wat? Wat is er?
Ik had het je vast eerder moeten zeggen, maar...
Dit is niet de eerste keer.
Ze loopt bijna elke dag weg.
Soms zie ik haar dagen niet.
- Waarom heb je dan... - Ik wilde je gewoon leren kennen.
We kenden elkaar niet,
maar ik had je hier gezien.
Een mooi meisje zou hier niet alleen moeten zijn.
Doet ze dit dus vaak?
Ja, al verschillende keren.
Dieren, hè?
Ze doen wat ze doen.
Nooit gedacht dat het aan jou ligt?
Misschien wil ze ergens anders heen en moet je haar laten gaan?
Je kunt nu gaan.
Goed dan.
Het verbaast me niks dat je hier bent beland,
helemaal in je eentje.
Je hebt geen idee hoe of waarom ik hier ben beland en wat ik heb gezien.
Je zou me toch niet geloven.
Dus rot nu maar op.
Hé.
Hallo.
Ik wist het, maar ik zei niets.
Hierop staat het geld
en waar het heen ging.
Ik heb e-mails
en sms'jes
die dit kunnen bevestigen.
Waarom vertel je dit nu?
Na al deze tijd?
Ik heb gezien wat het met mensen doet
als ze iemand verliezen.
En het is te veel mensen overkomen.
Wat zal er nu met hem gebeuren?
Hij zal proberen een deal te sluiten.
De vuilak.
Zolang hij doet wat hij beloofd heeft, vind ik het best.
Hij is mijn probleem niet meer.
Mijn oom vertelde me een verhaal toen ik klein was.
Het verhaal ging over de ezel van een boer.
De ezel viel in een diepe put.
De ezel zat op de bodem van de put urenlang te balken en te klagen.
De boer keek omlaag en besloot dat het dier oud was
en dat hij de put toch dicht moest gooien.
Ze begonnen zand in de put te scheppen, op de ezel.
Steeds meer zand.
Maar toen stopte hij.
Na nog meer zand erin te hebben gegooid,
keek hij omlaag en zag hij iets ongelofelijks.
Al het zand dat ze op zijn rug hadden gegooid,
was ernaast gevallen toen hij het van zich afschudde.
Langzaam maar zeker
hoopte het zand zich op
tot de ezel steeds hoger kwam
en uiteindelijk die put uit kon lopen.
Waarom vertelde je oom dit verhaal?
Om me beter te laten voelen.
De ezel kon die put uit komen
om weer een last op zijn rug te dragen.
Vrij,
zodat hij weer slaaf kon zijn.
Maar ik ben geen slaaf.
Laat me los.
Gaat het?
Ja.
Kom.
Dat was leuk.
Potverdorie.
- Wat heb je ervoor gekregen? - Laat maar.
Het is niet bepaald een goed huis, hè?
Misschien de prijs van een half dozijn schapen.
Ze lag net nog vast te slapen.
Ik laad de spullen in.
Dank je wel.
Je hoeft me niet te bedanken.
Jawel. Je geeft me een thuis.
Je hebt al een thuis. We creëren samen een nieuw thuis.
Oké?
Kom. Moeten we hem niet helpen?
Pas op, het is papperig.
Nee, wij doen het wel.
Kijk daar eens.
Moet je die hond zien.
Er is niemand in de buurt.
Hij is vast verdwaald.
Nee, ze is niet verdwaald.
Weet je het zeker?
Ja.
Kom, laten we verdergaan.
Oké.