KINSZASA – DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA
Jak mnie znaleźliście?
To nieistotne. Ważne, że znaleźliśmy.
Są urodziny mojego syna.
Wie, że jego ojciec jest mordercą?
Wynocha.
Szukasz Willa?
Co cię tak bawi?
Mogliśmy zaoszczędzić mnóstwo czasu, gdybyś spytała od razu.
Will jest w Rwandzie.
W Ruhengeri.
Gdzie?
W czerwonym domu z białymi kolumnami...
Wszystko dobrze?
Kochanie?
Tak.
Mam ci uwierzyć?
Jeśli ci życie miłe,
uciekaj jak najdalej stąd.
Jeśli kłamiesz, pójdę do generała.
Powiemy, że zabiłeś Judith Gray.
I że współpracujesz z Pieterem Bello.
Sami z nim pogadajcie.
Pokażę wam.
Co to?
Halo?
- Will? - Georgie?
Boże. Georgie, to ty?
Georgia...
Przyszedłem dać prezent twojemu synowi...
Georgia!
Kłamcy!
Georgia!
Otaczają mnie kłamcy.
Zabieracie mi kopalnię?
Pracujecie z Pieterem Bello?
Co jeszcze?
Ile jeszcze kłamstw opowiedziałeś, Sidney?
Pozwól mi wyjaśnić.
Wyciągnąłem cię z nędzy.
Uspokój się.
Tak się odwdzięczasz?
Nie mamy nic wspólnego z Pieterem. Interesuje nas tylko Will.
To ty zaatakowałeś Judith Gray!
Kopalnia traciła pieniądze.
Wszyscy kradli.
Teraz będziesz mógł zacząć od zera.
Obiecuję ci.
Zamierzałem ci powiedzieć.
- Jezu! - Biegnij!
Uciekaj.
Szybko.
Wdowa
Jezu, to był Will!
To był on!
Co teraz?
Nie piję przecież.
Tylko wdychasz jak narkomanka.
PIĘĆ LAT WCZEŚNIEJ
Według Internetu tylko 200 mg dziennie.
Mierzenie porannej kawy w miligramach jest takie relaksujące.
Mamusia wypije 198 mg kawy.
Ale z ciebie dupek. Idź sobie.
- Jestem dupkiem? - Tak.
Obym został zatrudnionym dupkiem.
Pójdzie ci świetnie.
Łapy precz od moich miligramów.
To dla twojego dobra.
Powodzenia.
Przedtem pracował pan w firmie konsultingowej?
Tak, w turystyce.
A wcześniej był pan kierownikiem do spraw marketingu w innej firmie.
Tak. Bywały trudne chwile,
ale wcześniej byłem kierownikiem ds. marketingu.
Paderborn? Akrotiri?
Żona pracowała w wojsku, więc moja praca...
zawsze dostosowywała się do jej pracy.
Bardzo podoba mi się działalność waszej firmy.
Wiem, że moje CV nie jest idealne.
Dwie upadłe firmy.
Mógłbym zacząć się usprawiedliwiać...
ale jest, jak jest.
Teraz nadszedł mój czas.
Żona długo nas utrzymywała...
Niedługo urodzi dziecko.
Gratuluję.
Dziękuję.
Potrzebuję tej pracy.
Nikt nie będzie pracował dla ciebie ciężej niż ja.
Bo jeśli zawiodę ciebie,
to zawiodę też swoją żonę i nienarodzoną córkę.
Czy może istnieć lepsza motywacja?
Praca wymaga czasem wyjazdów do Konga.
Chodzi o dopilnowanie tamtejszych spraw.
Nie miałbyś nic przeciw?
Zrobię wszystko, co będzie trzeba.
- Panie Benson. - Co się stało?
- Dziewczynka... - Adidja?
Uciekła. Widziałem, jak biegnie z dużą torbą.
- Nie powstrzymałeś jej? - Pobiegłem za nią, ale była za daleko.
Zgubiłem ją na rynku.
Przepraszam.
Nic się nie stało. Możesz już iść. Georgia!
Pewnie usłyszała, że chcemy ją gdzieś przenieść.
To twardzielka.
Wiele przeżyła. Nic jej nie będzie.
To mała dziewczynka.
- Sama w mieście. - Wiem.
Nie jesteś za nią odpowiedzialna.
Zostanę tu i poszukam jej, a ty znajdź Willa.
Słyszałaś, co mówił. Czerwony dom, białe kolumny,
niedaleko New Market w Ruhengeri w Rwandzie.
- Georgia Wells? - Tak.
Agencja ochrony Emery.
Dziękuję za spotkanie.
Ruhengeri jest niedaleko. Proszę za mną.
Dzięki.
13 KM – NARODOWY PARK WULKANÓW, RWANDA
Jesteśmy na miejscu?
Tak sądzę.
Mogę w czymś pomóc?
Chyba trafiłam pod zły adres.
Przepraszam.
Co teraz?
Spróbujemy później.
KINSZASA
Ma na imię Adidja.
Ma 11 lat.
Zaginęła dziś rano.
Mam jej opis i zdjęcie.
Niech wasi oficerowie na nie spojrzą.
Pewnie wciąż jest w okolicy.
Tracę czas.
Boże.
Jak leci?
Dobre pytanie.
Niepotrzebnie próbowałem dogadać się z policją.
- Żadnych postępów? - Żadnych.
Nie obchodzi ich, co mam do powiedzenia.
Na każdym kroku walę głową w mur.
Przykro mi.
Często to ostatnio słyszę.
Jakieś wieści o Arielu?
Niestety nie.
A co u ciebie?
Nie dostałam się jeszcze do domu, bo jest chroniony,
ale zrobię to.
Nie rób nic głupiego.
Trochę na to za późno.
Teraz byłby dobry moment.
Chyba skończyły mu się papierosy.
Chodź.
Muszę iść.
Cześć.
Idź. Postaram się go odciągnąć na jak najdłużej.
Wyjeżdżam.
Znowu?
Taka praca. Potrzebujemy pieniędzy.
No tak.
Przypominasz mi, że jestem bezużyteczna.
Nie mam wyboru.
Po prostu...
to miałem na myśli.
- Musimy to zdjąć. - Nie!
Minął już rok. Żadnemu z nas to nie służy.
Więc mamy to zdjąć i o niej zapomnieć?
To tylko karuzela.
Nie.
Zadzwonię, gdy wyląduję.
Will!
Georgie.
Nie wierzę, że to naprawdę ty.
Odnalazłam cię.
Ty żyjesz.
Zaczekaj.
Niepotrzebnie tu przyszłaś.
Nie rozumiem.
Co tu się dzieje? Dlaczego tak na mnie patrzysz?
Nie powinno cię tu być. Chodź.
Trzy lata...
- Tyle czasu sądziłam, że nie żyjesz. - Przepraszam.
Wiem, że się boisz. Już dobrze. Jestem z tobą.
Jestem tu i zabiorę cię do domu.
Kogo się boisz? Tego człowieka na zewnątrz?
Tego z bronią?
On dla mnie pracuje.
Jest wiele rzeczy, o których musisz wiedzieć.
CZTERY LATA WCZEŚNIEJ – KINSZASA
Jeszcze jeden.
Już podaję,
panie Tequila.
Nie jesteś fanem Sharksów?
Lubię ich, kiedy przegrywają.
Moi ostatnio skopali im tyłki.
Brumbies.
Ja lubię Lionsów.
Chyba będą grać z twoimi za parę tygodni.
Tak.
Można?
Zdrowie.
Pieter Bello, zgadza się?
Znamy się?
Will Mason.
Nie, nie znamy się.
Ale mamy wspólną przyjaciółkę.
Judith Gray.
Nie znam nikogo takiego.
To dlaczego ci płaci?
Jej firma, DRC Aid,
zatrudnia dużo innych firm,
ale jeśli podążymy za pieniędzmi,
zaprowadzą nas do...
agencji ochrony Bulletscreen.
Twojej agencji.
Lepiej już idź.
Judith zarabia mnóstwo pieniędzy.
I to nie na działalności charytatywnej. Spójrz tutaj.
To tylko ostatni miesiąc.
Widać, ile ci płaci.
Spora różnica, prawda?
Chcę tylko wiedzieć, skąd bierze pieniądze.
Dlaczego miałbym ci powiedzieć?
To proste.
Jeśli mi powiesz,
liczba na tym papierku
będzie większa.
Mogę zwiększyć twoją dolę.
Judith nigdy nie dowie się, co mi powiedziałeś.
Ja ci nie grożę.
Składam ci propozycję.
- Jak minął lot do Kinszasy? - W porządku.
- Chcesz wody? - Tak, dzięki.
- Proszę. - Na zdrowie.
Judith...
Powiedz mi.
Kiedy postanowiłaś zacząć szmuglować koltan przez granicę?
Słucham?
Przemycasz do Rwandy koltan w pojazdach organizacji charytatywnych.
Czasem nawet w swoim własnym.
Potem sprzedajesz bez płacenia podatku.
Z kopalni w Gomie, którą zarządza generał Azikiwe.
Pomagasz mu okradać rząd i oboje na tym zarabiacie.
Doprawdy?
Jeśli nie pozwolisz sobie pomóc,
to cię przyłapią.
Musisz prać brudne pieniądze, a kilka firm wydmuszek to za mało,
więc musisz rozbudować organizację w Wielkiej Brytanii,
by tam móc to zrobić.
Płać mi co miesiąc,
to zajmę się interesem w Wielkiej Brytanii.
- Przestań. - Niby co?
- Udawać, że chcesz pomóc. - Posłuchaj.
To proste.
- Otworzę kolejne dwa działy firmy... - Skończ już.
Co zrobisz, jeśli odmówię twojej pomocy?
Ale ty jej potrzebujesz.
A jeśli odmówię?
Ty mi nie pomagasz.
Ty mnie szantażujesz.
Nieprawda.
No dobra...
Judith.
Wiesz, co przeszedłem przez ostatni rok.
Przenoszę się z Georgią od bazy do bazy,
odkąd tylko pamiętam,
a teraz mam okazję
zacząć wszystko od nowa i pomóc.
Wszyscy mamy swoje powody.
No dalej. Podaj cenę.
Zaczęła mi płacić za milczenie.
Pieniądze trzymałem w Kinszasie pod innym nazwiskiem.
Rok później poleciałem odwiedzić Gomę.
Z powrotem miałem lot 19. Sankuru.
Jesteś na lotnisku?
Zostało mi parę godzin do wylotu.
- Możesz pobuszować po sklepach. - Po sklepie. Liczba pojedyncza. Cholera.
Dziękuję.
Jak pierścionek? Dobry rozmiar?
Cześć, Pieter.
Nie zgadniesz.
Dikembe leci moim samolotem.
Wsiadłeś już na pokład?
- Jeszcze nie. - Nie rób tego.
Nie wsiadaj na pokład tego samolotu.
To ostatni lot dzisiaj. Jeśli go przegapię, Georgia mnie zabije.
Posłuchaj, byłeś ze mną szczery.
Nie powiedziałeś Judith o mnie
i dzięki tobie więcej zarobiłem.
Pozwól mi się odwdzięczyć. Nie wsiadaj do tego samolotu.
- Taxi. - Tak jest.
Jedź.
Musimy ruszać.
Drzwi są zamknięte, ale muszę potwierdzić listę pasażerów.
Jeśli nie ruszymy teraz, będziemy musieli czekać kilka godzin.
Nad Kindu rozpętała się burza.
Musimy ruszać teraz!
Pieter Bello, zostaw wiadomość.
To ja. Nie wsiadłem.
Oddzwoń i powiedz mi, co jest grane.
Ale dlaczego pozwoliłeś
własnej żonie myśleć, że nie żyjesz?
Ten samolot...
Ja nie miałem z tym nic wspólnego.
Ten polityk, Dikembe Rahema, planował zrobić porządek na wschodzie,
co zagrażało operacji generała Azikiwe.
Ochrona pilnowała go przez całą dobę,
więc Azikiwe po prostu...
wysadził cały samolot dla tej jednej osoby.
A Judith kupiła mi bilet.
Pewnie miała dość płacenia mi.
Upiekłaby dwie pieczenie na jednym ogniu.
Georgia.
Ona próbowała mnie zabić.
I tak po prostu odszedłeś?
Nie oglądając się za siebie? Nie pomyślałeś, co się może stać?
Gdy to do mnie dotarło...
Załamałem się. Byłem wrakiem.
- Kurwa mać! - Co?
Pieter sprawdził listę pasażerów.
Pomylili się. Byłem na niej.
Może przez tego polityka.
Mówił, że to dobre wieści.
Bo Judith i Azikiwe już nie będą mnie szukać.
Ale ja nie byłem w stanie myśleć. Nie dochodziło to do mnie.
Dlaczego nie zadzwoniłeś?
Niszczyła mnie myśl o tych wszystkich ludziach.
Cały czas myślałem tylko o nich
i o tobie,
oglądającej wiadomości i patrzącej na wrak samolotu.
Myślałem, czy gdybym coś powiedział...
Czy to moja wina, że ci ludzie zginęli.
- Proszę pani... - Rozbił się.
- Nic pani nie jest? - Rozbił się.
Wrak znaleźli godzinę temu.
Poprosiłem Pietera, by sprawdził, co z tobą.
To dlatego był na lotnisku?
Azikiwe poprosił go, by miał na oku Emmanuela Kazadiego.
Jego żona niosła bombę.
Chciał sprawdzić, czy coś mu powiedziała.
Czemu nie zadzwoniłeś?
Dzwoniłem.
Kilka razy.
Ale po prostu nie mogłem...
Nie byłem w stanie się odezwać.
Wiem, że mi nie wierzysz,
ale po katastrofie nie byłem w stanie funkcjonować.
Bałem się.
Generał Azikiwe ma lojalnych ludzi. Nie wobec rządu, ale wobec niego.
Więc ukryłem się.
Panie Bello!
Panie Bello.
MIESIĄC PO KATASTROFIE
Rozmawiał pan z generałem Azikiwe?
Nie mam z nim nic wspólnego.
Wiesz o tym, Kalehe.
Ludzie są źli.
Proszę z nim porozmawiać.
Ja mam swoją pracę.
Ci żołnierze mają swoją.
A ty masz swoją.
Jeśli masz problem z generałem,
sam z nim pogadaj. Życzę ci powodzenia.
Pieter ukrył mnie tuż pod ich nosem.
Ukryłem się przed Azikiwe w jego własnej kopalni koltanu.
Chronię cię już wystarczająco długo.
Azikiwe i Judith myślą, że nie żyjesz.
Nie możesz chować się tu wiecznie.
Samolot spadłby tak czy siak.
Nie powstrzymalibyśmy tego.
Tak sobie wmawiasz?
Nie możemy dalej milczeć.
Chcesz wyjść?
Powiedzieć światu, co się stało?
Sprawdzić, jak szybko cię zabiją?
Georgia.
Nie, stary.
To koniec. Tamtego życia już nie ma.
Ona dojdzie do siebie.
Jak my wszyscy.
Zapomnij o dawnym życiu. Ona już nie istnieje.
Chodź.
Jadłeś?
Musisz mieć siłę.
Dlaczego?
Bo żeby ochronić cię przed Azikiwe,
muszę przewieźć cię przez granicę,
z dala od niego. Chodź.
Nie mogłem używać paszportu.
Uznali mnie za zmarłego.
Nie było jak wydostać się z DRK.
Nie miałem wyboru.
Generał Azikiwe to potwór,
ale nie cofnę tego, co zrobił.
Posłuchaj.
Wiem, że jestem tchórzem.
Georgia...
Uznałem, że lepiej ci będzie beze mnie.
KINSZASA
Nic ci nie jest?
Nie możesz tu spać. Tu jest niebezpiecznie.
Nikt się tobą nie opiekuje?
To nic.
Popełniłam błąd.
Trzy lata. Co to ma być?
Dlaczego domu pilnuje uzbrojony strażnik?
Pieter zabrał mnie tutaj.
Nie wiem...
Osiadłem tu.
Znalazłem pracę na pobliskiej farmie.
Ułożyłem tu sobie życie.
Trzy lata po prostu...
minęły, a poczucie winy i paranoja
zaczęły mijać, sama rozumiesz.
Właśnie nie rozumiem.
Jeśli chciałeś się ukryć, to dlaczego w Kinszasie?
Niedawno odwiedził mnie Pieter.
Poprosił mnie o pomoc.
- Dawno się nie widzieliśmy. - Owszem.
Byłem u ciebie w domu. Powiedzieli, że tu będziesz.
U mnie nie najlepiej.
HIV.
Przykro mi.
Teraz potrafią to leczyć.
Mogą leczyć, ale sam wiesz,
że leki są tu bardzo drogie.
Myślę też o córce.
O tym, jak zapewnić jej dobre życie.
Sześć lat.
Przez sześć lat
Judith Gray i generał Azikiwe bogacą się dzięki mnie.
Nawet po tym, jak wysadzili ten samolot.
Masz dość?
Operacja nie działa jak dawniej.
Każdy chce więcej dla siebie.
Jakimś cudem
zarabiam mniej niż trzy lata temu.
Potrzebuję więcej.
Chcę pozostać przy życiu.
Zrobię małe porządki.
Zatrudnię milicję
i przejmę kopalnię.
Chcesz przejąć kopalnie od kongijskiej armii?
Jak przystało na fana Lionsów.
Pracuję z kimś.
Z tym tam.
Sidney Langawa.
Pracuje dla Azikiwe.
Jeden z niewielu, którym generał ufa.
Pracuje teraz dla nas.
Wciąż mówisz o „nas”.
Czego chcesz ode mnie?
Pieniądze od Judith lokujesz na koncie w Kinszasie?
Pod innym nazwiskiem?
Możesz je sobie wziąć.
Nie chcę ich.
Przypominają mi o ofiarach katastrofy.
Mogę zapłacić nimi za milicję.
- Dobra. - Ale musisz też
pojechać ze mną do Kinszasy.
Pieter.
Nie wiem, czy mogę.
Tylko ty masz dostęp do konta.
No dobra.
Będziemy ostrożni.
Sam nie wiem. To zbyt ryzykowne.
Nie tylko ja ich potrzebuję.
Wiem, że mogą ci się przydać.
Tak przy okazji, gratulacje.
Wiem, że dużo ci zawdzięczam.
Ale to nie takie proste.
Nie mam paszportu ani dowodu.
Mogę przeszmuglować przez granicę wszystko.
A gdy ją przekroczymy, co wtedy?
A jeśli mnie złapią?
Jeden wyjazd do Kinszasy.
Pomożesz mi
i zabierzesz pieniądze do domu.
Paszport do lepszego życia.
Chodźmy, Sydney.
Spełniłem jego prośbę. Pojechałem do Kinszasy.
Gdy byliśmy w banku,
protest antyrządowy przerodził się w zamieszki.
To się stało tak szybko.
Jezu Chryste!
Myślałem, że się nie wydostaniemy.
Nie ma wyjścia. Musimy przejść przez ulicę
i wydostaniemy się.
Mam torbę pieniędzy w środku zamieszek.
Może powiedz to głośniej?
Głowa w dół, zachowaj spokój. Wyjdziemy stąd.
Zachowaj spokój.
Chodź, Will!
Jezu!
Nie martw się.
Zostań ze mną.
Chodź tu, Will!
Kurwa!
Will!
Chodź tu!
Will, nie!
Tędy!
Biegnij.
Nie zatrzymuj się.
Prosto.
Nie zatrzymuj się.
Widzisz?
A nie mówiłem? Bułka z masłem.
Muszę wrócić przez granicę.
Będzie dobrze.
Jazda klasą biznesową.
PUNIA – MANIEMA, KONGO
Dziękuję.
Will, gotowy?
Nie.
Mam już dość wrażeń.
Masz.
A to na co?
Na szczęście. Dla ciebie.
W porządku?
Tak. Musimy cię tu zostawić, aż przyjdzie kierowca.
Poczekam na niego w pobliżu. Trzymaj.
No dalej. Fimi będzie na nas czekać.
Nie będziemy się zatrzymywać.
Strażnika zatrudniłem po powrocie.
Powrót do Kinszasy sprawił, że wróciła moja paranoja.
Bałem się, że mnie znajdą. Chciałem się chronić.
Warto było?
Szczerze?
Nie.
Nie wiem. Nie chciałem...
Nie planowałem tego wszystkiego.
Żyłem z dnia na dzień. Próbowałem przeżyć.
Ty też. Po śmierci Violet.
Proszę, przestań.
Przykro mi, to prawda.
Nie radziłem sobie.
Nie wspierałem cię.
Nie umiałem.
Wciąż o niej myślę.
Codziennie.
Tak.
Przepraszam.
Dziwnie jest widzieć twoją twarz.
Wiem. Po wszystkim, co zaszło,
po tym wszystkim, co zrobiłem,
wiem, że mi nie uwierzysz,
ale nie przestałem cię kochać.
Codziennie o tobie myślałem.
Co teraz zrobimy?
Fimi zasnęła.
Dobrze.
Chodź tu.
Gloria, to Georgia.
Dobrze.
Teraz rozumiem.
Rozumiem.
Georgie.
Nie.
Zatrzymaj się.
W końcu zrozumiałam.
Co?
Zawsze szedłeś po linii najmniejszego oporu.
Nie mogłeś powiedzieć wprost, prawda?
Ale ze mnie idiotka.
To dlatego nie mogłeś zadzwonić.
Dlatego spędziłeś tu tyle czasu.
Ile miesięcy ma dziecko?
- Nie rozumiesz. - Ile?
Ma kilka miesięcy.
Ten sam wiek.
Tak było łatwiej, prawda?
Za duży ciężar? Stary związek się popsuł,
więc po prostu się go pozbyłeś!
Po wszystkim, co dla ciebie zrobiłam!
Przez ciebie zginęli ludzie.
W ogóle cię nie znam, prawda?
Chyba nigdy cię nie znałam.
Wracaj do domu.
Kim jesteś?