OSIEM MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Wdowa
Leciałaś kiedyś samolotem?
KINSZASA
Joshua.
Zamkniesz, kiedy zabierzesz swoje rzeczy, dobrze?
Nie chcę tam wracać.
Oczywiście. Przykro mi.
Była dobrą osobą. Nie zasłużyła na to.
Kto tu mieszka?
Już nikt.
Ale będziemy tu bezpieczne.
Nikt nie jest bezpieczny.
Jesteś głodna?
Chodź.
Weź, na co masz ochotę.
Czy mogłabyś... Muszę coś znaleźć.
Przeszukaj ten komputer Pieter Bello
Brak wyników!
Przepraszam, szukam pana Kasongo.
- To on. - Dziękuję.
Można?
Mówi pan może po angielsku?
Tak, choć nie tyle, co kiedyś.
Pracuję nad pewnym projektem.
Rozmawiam z byłymi oficerami sił powietrznych.
Nie służę już od dziesięciu lat.
Od dziesięciu? To pewnie zabrzmi głupio, ale...
Proszę.
Pamięta pan może oficera o charakterystycznym głosie?
Ostrym, chrapliwym?
Nie.
W porządku.
Jest ktoś taki.
Generał dywizji Azikiwe.
Znany z głosu równie ostrego, co jego charakter.
Azikiwe.
Nie da się go zapomnieć.
Naprawdę?
Dziękuję.
Jak poszło?
Jestem pewien, że to nie on.
Tak, choć nie tyle, co kiedyś.
Masz rację. To nie on.
Aczkolwiek podał mi nazwisko.
Azikiwe. Generał dywizji.
Ma głos ponoć tak charakterystyczny, jak ten, który pamiętasz.
Dobrze.
Nie zapomnij tego.
Muzeum prawdopodobnie będzie chciało to z powrotem.
Nie wierzę w to, ale dobrze cię widzieć.
Mnie ciebie też.
Georgia, to Ariel.
Witam. Dużo o tobie słyszałem.
Ja o tobie praktycznie nic.
To Adidja.
Arielu, chodź.
Niżej... Uważaj na głowę.
Zaczekaj chwilę.
- Porozmawiamy? - Tak.
Kto to?
Była żołnierzem jednej z grup milicji na wschodzie.
I?
Zobaczyłam ją, wyjeżdżając z terenu kopalni.
Nie myślałam i...
Nie mogłam jej tam zostawić.
Nie zabierzesz wszystkich małych żołnierzy z Afryki,
bo jest ci ich żal.
Co potem? Zapobiegniesz biedzie?
- Masz o mnie kiepskie zdanie. - Georgia, nie...
W wojsku nie dałeś mi awansu, uznając, że się nie nadam,
a teraz jesteś tu i mnie pouczasz.
To było dla twojego dobra.
Obiecałem twojemu tacie, że się tobą zajmę.
Nie byłaś gotowa po śmierci Violet.
Według ciebie.
Cześć.
Spałaś w ogóle?
Trochę, w samolocie.
Wszystko gra.
Przepraszam. Nie chciałem cię zdenerwować,
martwię się o ciebie.
Cholernie martwi mnie to, co się dzieje.
Wiem, przepraszam.
Cieszę się, że tu jesteś.
Przejrzałam rzeczy Judith, ale nie ma nic o Pieterze Bello.
Nie wiem, gdzie w tym miejsce dla Willa.
Przepraszam. Muszę...
Łazienka jest tam.
Cholerne tabletki na malarię tak na mnie działają.
Jak to było?
To było...
dziwne.
Zanim to się stało, czułem się jak lunatyk,
uciekałem od mojego dawnego życia.
Kiedy bomba w samolocie wybuchła,
poczułem, że się obudziłem,
wiedziałem, że chcę żyć.
Pewnie to ludzka natura.
Tak. Miałeś szczęście.
Być może.
Ten człowiek.
Szukasz tego człowieka?
Tak. A co?
Źle to wygląda.
Ktoś powinien na to zerknąć.
Nie jestem słaby.
Będzie dobrze.
Sam ci pokażę. Pokażę ci ciała.
Co tu robisz?
Mój przyjaciel jest ranny. Pomoże mu pan?
Jestem zajęty.
Cholerni kadogos.
Przepraszam, na czym skończyliśmy?
Widziałam go na ekranie.
Wiem, gdzie jest.
Na pewno tutaj?
Tam jest człowiek ze zdjęcia?
Przedstawił się, rozmawiając z panem Bello,
powiedział nazwę wioski. Masi-Kilembe. Pamiętam to.
Wezmę drugie auto Judith. Ma w garażu terenówkę.
To 15 godzin jazdy nie wiadomo dokąd.
Wciąż będę tam szybciej.
Mówił coś, kiedy go widziałaś?
Tylko nazwę miejsca.
Jak wyglądał? Był w dobrym stanie?
Krzyczał.
Jedźcie. My zostaniemy, by znaleźć generała Azikiwe.
Dobra. Chodźmy.
Jesteśmy już?
Tak sądzę.
Daj mi chwilę. Włączę to...
- Dobrze. - Twój dyktafon.
Tak, mój dyktafon.
Zaraz wrócę.
Dobrze.
Chciałbym spotkać się z waszym dowódcą.
Generał dywizji Azikiwe?
Tak. Czego pan chce?
Nazywam się Alexander Ramsay.
Przepraszam, że tak bez zapowiedzi,
ale prowadzę badania
i byłbym wdzięczny za poświęcenie mi chwili.
Badania?
Jakie badania pan prowadzi?
Piszę książkę o historii lotnictwa w Kongu.
Dziękuję.
Z drogi.
Książka historyczna, tak?
Właśnie.
Historia jest łatwa. Rzeczy, które minęły.
To prawda.
Silnik Rolls Royce'a.
Muzyka.
Mój ulubiony.
Dziękuję.
Dzięki historii możemy...
wiele się nauczyć. Nie sądzi pan?
Być może.
Choć niektórzy nie nauczą się niczego.
Kręcimy się w kółko.
Napije się pan?
Nie, dziękuję.
Proszę powiedzieć,
co chciałby pan wiedzieć?
Jak wspomniałem, piszę książkę.
O historii kongijskiego lotnictwa.
Poświęcam rozdział Sankuru Airways.
Zdaje pan sobie sprawę z usterki...
Nie rozumiem, czego pan ode mnie oczekuje.
Cóż...
siły powietrzne
kontrolowały radary kongijskiego lotnictwa,
pański oddział wspomagał rząd,
więc zakładam, że był pan częścią dochodzenia
w sprawie katastrofy lotu 19. Sankuru.
Chcę zrozumieć ten wypadek w kontekście większej całości.
Może pan iść.
Tak. Dziękuję za poświęcony czas.
Ten człowiek widział mnie na lotnisku.
Sidney!
Jezu Chryste.
Co tu robisz? Wracaj do samochodu.
Było bardzo gorąco.
Jezu.
Co się dzieje? Spokojnie.
To był on?
Martinie, czy to był on?
- Posłuchaj. - Być może.
Choć niektórzy nie nauczą się niczego.
Mój Boże.
- Co? - To on.
To on!
Śledź ich.
Przypominasz mi mojego psa.
- Co? - Przepraszam. Chodzi mi...
Wystawiał głowę przez okno w samochodzie.
Kupiliśmy go, kiedy zmarła moja mama.
Tracisz mamę, dostajesz psa.
Myślenie taty.
Nazywał się Orzeszek.
Pies, nie tata.
Czemu wystawiał głowę za okno?
Pewnie to lubił. Jak ty.
Sprawiało mu to radość.
Wystawiał język,
który łopotał mu na wietrze.
Mam sucho w ustach.
Nie wątpię. Napij się.
Muszę spotkać Azikiwe w miejscu publicznym.
- Arielu. - Udam, że chcę go zaszantażować,
nagram, jak przyznaje się do tego, co zrobił.
Azikiwe jak dla mnie może zgnić w więzieniu,
ale nie pozwolę ryzykować tobie.
Proszę cię o pomoc. Nie obchodzi mnie ryzyko.
Mnie tak.
- Obiecałeś. - Kłamałem.
Postanowiłem cię pilnować, żebyś nie zrobił niczego głupiego.
Nie pozwolę niewidomemu dać się zabić.
Nieważne, jak...
Martin?
Wszystko gra?
Co się stało?
Brzmiało, jakbyś zemdlał.
Pewnie dlatego jestem na podłodze.
Powinieneś pójść do lekarza.
Nic mi nie będzie.
Nie gadaj bzdur.
Chory nie pomożesz ani mnie, ani swojej przyjaciółce.
Pójdziesz do szpitala?
Dobrze.
Dziękuję.
Postaram się szybko wrócić.
Mną się nie przejmuj.
Uważaj na siebie.
Przepraszam?
Przepraszam!
Gdzie jest najbliższy szpital?
Niedaleko stąd, powinien być w porządku.
Proszę.
- Dziękuję. - Drobiazg.
Ciekawa książka?
Beatrix?
Chciałam ci tylko powiedzieć, że jestem po operacji.
- Powinieneś wiedzieć. - I jak?
Jeszcze nie wiem.
Ja jestem w Kinszasie. Przyleciałem tu.
Cieszę się.
Rozstaliśmy się w zły sposób.
Chcę w końcu zrobić coś dobrego.
Nie jesteś złą osobą, Arielu.
Pomyślałem, że dzwonisz z powodu paczki ode mnie.
Nic do mnie nie przyszło.
To nic takiego.
Wiedziałem, że zbliża się zabieg.
Beatrix, mogę zadzwonić za chwilkę?
- Jasne. - Dziękuję.
Do usłyszenia.
Martin? Szybko wróciłeś.
Co powiedzieli?
Martin?
Martinie, to ty?
Martin?
Nie ruszaj się!
Ani kroku!
Nie ruszaj się!
Nie rób głupstw.
Dobrze.
- Dobrze. - Nie rób głupstw.
Tak.
Nie martw się.
Nie będę robił głupstw.
Gdzie twój kolega?
Nie ma go. Wrócił do domu.
Zostawił niewidomego?
Tak. Prosiłem go o to. Zrobił, co miał zrobić.
Nieważne.
To ciebie
rozpoznał.
Pracujesz dla generała.
Jak to jest?
Być sługusem kogoś, kto wymordował pasażerów samolotu?
Babrzesz się w jego gównie, żeby miał czyste ręce?
Nie jestem niczyim sługusem.
Jesteś.
Jesteś tchórzem.
Przyszedłeś zabić niewidomego, bo zna prawdę.
Nie rozumiesz, co?
Zabiłem twoją koleżankę, Judith Gray.
Nie generał. Ja.
On nie ma o tym pojęcia.
Suka się mnie nie spodziewała.
I kto teraz rządzi?
Kto dostanie pieniądze?
Nie znałem Judith Gray.
Nawet jej nie spotkałem. Kim jestem według generała?
Posłuchaj...
Nie musisz tego robić.
Proszę.
Wsiądę do samolotu i wrócę do domu.
Zrobię to tak, że nic nie poczujesz.
Obiecuję.
Rozumiem.
Przepraszam.
Poprowadzę cię.
Dobrze.
Dziękuję.
To na pewno tutaj?
Zostaw mnie!
Georgie.
Nie!
Chcę z nim tylko porozmawiać.
Uciekaj! Bierz Violet i uciekaj!
Co?
Weź Violet! Upewnij się, że będzie bezpieczna.
Mamusiu?
Ariel?
Lekarze mi pomogli.
To te cholerne tabletki na malarię.
Nie musisz tego robić.
Zrobię to tak, że nic nie poczujesz.
Obiecuję.
Och, Arielu.
Rozumiem.
Dzień dobry.
Dobrze spałaś?
Nie.
Rozumiem.
Zostało nam jeszcze kilka godzin.
Przepraszam, kojarzą panie tę osobę?
Był tutaj?
Nie.
- Nie? - Nie widziałam go.
Widział pan tego człowieka? Był tu?
- Tak. Znajdziemy. - Widział go pan?
Widział pan tego człowieka?
Nie oddalaj się.
Kupisz? Tak?
Nie widział go pan?
Adidja?
Co się stało?
Adidja, co jest?
Adidja!
Adidja, co się dzieje?
- Zna ją pani? - Tak, jest ze mną.
Hasina Okafor. Czerwony Krzyż.
Co pani jej powiedziała?
W zeszłym roku była tu milicja,
zabrali część dzieci, by je zwerbować.
Całą resztę
zabili.
Nikt nie przeżył.
Boże.
Mała chciała znaleźć swoją matkę.
Jest tu cmentarz wszystkich, którzy zginęli.
Pokaże mi pani?
Przepraszam, że cię tu zabrałam.
Nic się nie stało.
Jesteś zła.
Powiedziałam, że pomogę ci go znaleźć, a...
Rozumiem cię.
Gdybyś powiedziała, że chcesz wrócić do rodziny, zawiozłabym cię.
Naprawdę.
Wiem, że od dawna nikomu nie zaufałaś,
ale obiecuję, że mi możesz.
Naprawdę.
Przepraszam. Na czym skończyliśmy?
Jeśli generał dowie się,
że biorę w tym udział,
to koniec.
Rozumiesz?
Czas na zapłatę, Sidney.
Po wszystkim Azikiwe nie będzie miał wyboru.
Wypatrosz sukę, a dostaniesz forsę.
Wynocha.
O czym myślisz?
To nieistotne.
Próbuję zająć czymś umysł.
Myślałam o mojej córce.
Myślałam o tym...
że niełatwo zapomnieć o przykrych wydarzeniach.
Masz córkę?
Miałam.
Zmarła, mając trzy miesiące.
Czyli wiesz, jak to jest.
Wiem.
Mówię panu,
na taśmie jest nagrane, jak przyznaje się do zabójstwa.
Prawnie to znaczy bardzo mało.
Może pojedzie pan go sprawdzić. Tylko tyle.
Nie ma pan nazwiska.
Przepraszam, że zawracam głowę.
Chciałbym zobaczyć ich rozmowy mailowe.
Wszystkie.
Dziękuję, Gabrielu.
Jestem ci bardzo wdzięczny.
Chciałbym zobaczyć wczorajsze nagrania z kamer.
To niedozwolone.
Chciałbym zobaczyć wczorajsze nagrania z kamer,
w tej chwili.
Tutaj. To on.
Pokaż, dokąd go zabiera.
Zatrzymaj.
Możesz przybliżyć?
- Dziękuję. - Proszę.
Bardzo dziękuję.
ROTTERDAM – HOLANDIA
Co to?
Przyszło, kiedy byłaś w szpitalu.
Boże, wiedz, że jestem niewinny,
wybacz mi
i nie wiń mnie za to.
Niech krew tego człowieka
będzie na rękach tego, kto wydał rozkaz.
Nie spodziewałem się ciebie dzisiaj.
Na pewno powinniśmy tu być?
To ostatnie miejsce, w którym będą szukać.
Na wszelki wypadek zatrudniłem ochronę.
Zauważyłam. Witam.
- Nie chcę jej obudzić. - Mogę?
Dzięki.
Chciałbym tak spać.
Byliśmy z Arielem u generała dywizji Azikiwe.
To on stoi za zamachem.
Rozumiem.
Potem musiałem pójść po leki.
Zostawiłem Ariela samego.
Kiedy wróciłem, nigdzie go nie było.
Jeden z ludzi Azikiwe go porwał.
Byłem na policji.
Tylko zmarnowałem czas.
Nie powinienem go zostawiać.
Nie mogłeś wiedzieć.
Jeśli ktoś potrafi go znaleźć, to ty.
On już nie żyje.
Za dużo wiedział.
Ludzie, którym wysłałem dysk twardy Judith,
znaleźli mnóstwo rozmów między nią a Azikiwe.
Pracowała z nim.
Wykorzystywał żołnierzy do zarządzania prywatną kopalnią koltanu,
a Judith przemycała go do Rwandy samochodami pomocy humanitarnej,
wiedząc, że nie sprawdzą ich na granicy.
Will musiał się o tym dowiedzieć.
Jeśli wiedział o tej operacji i pieniądzach...
Ale czemu go nie zabili?
Nie wiem.
Przykro mi z powodu Ariela.
Namierzyłem samochód tego, który go porwał.
Odwiedzę go jutro rano.
To dobry pomysł?
Nie spodziewa się nas,
mamy przewagę.
Liczysz na to.
Liczę.
Gotowa?
Nic jej nie będzie?
Mamy człowieka na zewnątrz.
Kiedy wrócimy,
poszukamy dla niej bezpiecznego miejsca i opieki. Dobrze?
Dobrze.
Kim jesteście?
Zastaliśmy Sidneya?
Sidney?
Wyjdź.
Już!
Jak mnie znaleźliście?
To nieistotne. Ważne, że znaleźliśmy.
Ludzie, którzy tak szybko cię namierzyli, nie będą zadowoleni,
jeśli coś nam się stanie.
Wynocha.
Są urodziny mojego syna.
Wie, że jego ojciec jest mordercą?
Zabiłeś Judith Gray i prawdopodobnie Ariela Helgasona.
Czyżby?
Mam nagranie z kamery. Widać na nim, jak zabrałeś go z hotelu.
Nagrał, jak przyznajesz się do zabójstwa Judith Gray.
Możemy dać taśmę generałowi dywizji Azikiwe.
Czemu ma mnie to obchodzić?
Bo generał i Judith Gray ze sobą współpracowali,
a ty na taśmie przyznajesz,
że generał nie kazał zabić Judith,
i wyraźnie widać, że pracowałeś dla Pietera Bello.
Widziałam, co Bello zrobił żołnierzom w kopalni.
Próbowaliście przejąć operację od Azikiwe i Judith. Ty i Bello.
Przyjaźnię się z Azikiwe od lat.
Wielu lojalnych lat.
Interesuje mnie tylko, co z tym wspólnego ma Will Mason.
Chcę tylko znaleźć Willa.
Willa?
Szukasz Willa?
Mogliśmy zaoszczędzić mnóstwo czasu, gdybyś spytała od razu.
Will jest w Rwandzie.
- Co? - W Ruhengeri.
Gdzie?
W czerwonym domu z białymi kolumnami, blisko New Market.
Sam widziałem.
Mam ci uwierzyć?
Jeśli kłamiesz, pójdę do generała.
Powiemy, że zabiłeś Judith Gray.
I że współpracujesz z Pieterem Bello.
Sami z nim pogadajcie.
Co to?
Halo?
- Halo? - Will?
Georgie?
Boże. Georgia. To ty?
Georgia?