PUNIA DEMOKRATYCZNA REPUBLIKA KONGA
Jadę dziś z tobą.
Szef nic nie mówił o...
Dopiero to postanowił.
Gdzie reszta?
Jeszcze niezaładowana.
Co jest w środku?
Czy to ważne?
Załadujmy resztę.
Wdowa
Myślisz, że to od męża?
WRACAJ DO DOMU
Nie wiem. Czemu po takim czasie...
Co z tym wspólnego ma Pieter Bello?
Jaki Pieter?
Na nagraniu z Willem jest mężczyzna z pistoletem.
Pieter Bello, były wojskowy. Co ty robisz?
Wiem, czego nie robię. Nie wracam.
Nie teraz.
Jak daleko to jest?
Wynajem samochodów
Czyli ktoś przysłał mi auto,
a państwo nie wiedzą, kto za nie zapłacił,
kto je wynajął, nie wiedzą o ubezpieczeniu? Nic!
Co?
Mówi, że to był biały mężczyzna.
Zapłacił, by zrobili to poza systemem.
Nic nie zapisali.
Jak wyglądał?
Czy był to któryś z nich?
Kurwa.
Przepraszam za tamto.
Co, jeśli to Will zostawił tę kartkę?
Co, jeśli nie chce, bym go znalazła?
Jeśli tak, zawrócisz i odejdziesz?
Raczej nie.
Sprawdziłem Internet.
Pieter Bello służył w piechocie RPA.
Nie wiem, kiedy odszedł,
ale pięć lat temu założył firmę w Kinszasie.
AGENCJA OCHRONY BULLETSCREEN
Był tam adres?
Tak, ale firma już nie istnieje.
Nieważne. Zawsze to coś.
To prawda.
Chodźmy.
ROTTERDAM – HOLANDIA
A więc...
Więc...
Opowiedz mi o katastrofie.
Nie jestem na to gotowy. Przepraszam.
Nie, to ja przepraszam.
Kiedy już mnie zoperują,
jaki obraz powinnam najpierw zobaczyć?
Żaden ze mnie koneser, ale...
raz byłem w Muzeum Orsay, żeby zabić czas,
i zobaczyłem Matkę Whistlera.
Ten obraz zrobił na mnie wrażenie.
Słuchaj, to...
To nie jest coś, co...
robię zbyt często. Raczej w ogóle.
Dziwne.
Ja cały czas.
- Muszę iść do pracy. - Jasne.
Oczywiście.
Stroisz pianina, prawda?
Wolałabym grać, ale strojenie jest na drugim miejscu.
Powinienem iść.
Mam jeszcze godzinę.
Możesz wziąć prysznic.
Wezmę prysznic.
Albo możemy...
Spokojnie.
- Przepraszam. - Nie przejmuj się.
Niezdara ze mnie.
Nic się nie stało.
Oblałem się herbatą.
Podoba mi się to.
Co naprawdę stało się z twoim autem?
Wygląda, jakbyś przejechał przez poligon.
Niektórzy mają problemy z wyrażaniem złości.
To nie odpowiedź.
To moja odpowiedź.
Pod którym numerem jest agencja Bulletscreen?
Zero informacji. Tylko ten budynek.
Czego szukasz?
- Georgia, przestań. - Chwila.
Już.
Czekaj. Co to było?
Mogliśmy mieć kłopoty.
Chociaż coś znalazłaś?
Mam nadzieję.
List zaadresowany do agencji
sprzed kilku dni.
Może nie wiedzą, że firma nie istnieje.
To od ubezpieczyciela.
Polisa jest na dwie osoby, Pietera Bello i Vandę Steyn.
Tu jest adres.
Pani Vanda Steyn?
Zna pani Pietera Bello?
Pewnie. Byłam żoną tego drania 15 lat.
Co chcą państwo wiedzieć?
Próbujemy go znaleźć.
Kim państwo są?
Czemu go państwo szukają?
Trzy lata temu mój mąż zmarł na pokładzie samolotu lotu 19. Sankuru Airways.
Kilka dni temu widziałam go w Kinszasie.
To pani były mąż?
Tak.
Skoro pani facet zginął w katastrofie,
jakim cudem chodzi po mieście?
O tym chcę porozmawiać z pani byłym mężem.
Nie wiem, gdzie jest, nie obchodzi mnie to.
Lepiej się trzymać z dala od tego głupka.
Przez niego tu jestem.
Wyrzucili mnie z wojska.
Obiecał, że będzie lepiej. Tutaj.
Co z firmą ochroniarską? Czemu już jej nie ma?
Po diagnozie wszystko zaczęło się sypać.
Złapał HIV od jakiejś dziwki w Matonge.
Przekazał wirusa i mnie.
Możemy się jakoś skontaktować z Pieterem?
Jasne. Poszukajcie w barach czy burdelach. Nie rozmawiam...
- Cholera! Przepraszam. - Nic się nie stało.
Na końcu korytarza jest łazienka.
Szkoła międzynarodowa KINSZASA – VI klasa – 2017
POKÓJ MII WSTĘP WZBRONIONY
Kochana Mio – Sto lat Kocham Cię, Tata
Zajęliśmy pani już za dużo czasu.
Może przekażemy wiadomość pani byłemu mężowi.
Mówiłam. Nie rozmawiam z nim.
Dziękujemy za pomoc.
- Łże jak z nut. - Skąd wiesz?
Byłam w pokoju jej córki. Były tam kartki urodzinowe.
Podpisano „Kocham cię, tata”.
Jeśli masz rację i ona wie, gdzie znaleźć Pietera Bello,
- co możemy zrobić? - O której dzieci kończą tu zajęcia?
Nie chcę iść.
Niedługo się zobaczymy.
- Tak. - Pańska taksówka.
- Do zobaczenia. - Tak.
Pa.
Pomoc. Wyszukaj. „Katastrofa lotnicza, Kongo, 2015”.
Lot 19. Sankuru Airways odbył się przy użyciu samolotu Boeing 737,
który rozbił się w kwietniu roku 2015
w lesie deszczowym w prowincji Kiwu Północne
Demokratycznej Republiki Konga.
Według raportu z 2016 roku przyczyną wypadku była usterka hydrauliczna.
Zginęło 86 osób, w tym załoga,
przeżyła jedna osoba, pielęgniarka, Dominique Mutombo,
której rany...
...przeżyła jedna osoba, pielęgniarka, Dominique Mutombo...
TRZY LATA WCZEŚNIEJ
Gaelle, przepraszam.
Kochanie...
Ile im wisisz tym razem?
Jesteś bezmyślnym idiotą, Emmanuelu.
Ale jesteś moim idiotą.
Potrzebujemy pieniędzy.
Co zrobimy?
- Jestem wyczerpana. - Czym?
Tym wszystkim, co może mieć miejsce.
Nie mogę nawet wybrać jednej wersji zdarzeń.
Moja żona, Ivette, ostatnio szukała w Internecie szczotki do toalety.
Do wyboru było 1751 rodzajów.
Którą wybrała?
Ciągle szuka.
POMOC HUMANITARNA
Dziękuję, Josephie. Dobrze, że przyszedłeś.
- To był komendant policji? - Tak.
Chciałam z nim porozmawiać. O Willu.
Chyba nie nadążam.
Po co mieć znajomości, jeśli się z nich nie korzysta?
Georgia sądzi, że nikt jej nie posłucha,
więc pomyślałam, że poproszę o pomoc Josepha.
Pomoc w czym? W ożywieniu Willa?
Wiem.
Ale jeśli to był on, tam w tle zamieszek,
Joseph może nam pomóc.
Chciałam tylko spytać.
Dobrze.
Josh, jesteś rozsądną, zdrową psychicznie osobą, prawda?
Czuję, że to podchwytliwe pytanie.
Udowodniłeś, że jesteś zdrowy.
Cieszę się.
Nie wybiegajmy za daleko.
Co sądzisz o tym wszystkim?
Nie wiem.
Miło byłoby go znów zobaczyć.
To prawda.
Wisi mi 50 funtów.
Szkoła międzynarodowa KINSZASA
Raczej nie możemy tam wejść.
Zaczekamy, aż skończą.
Wybacz. Nie chciałem...
Nic się nie stało. To było dawno temu. Przed katastrofą. Po...
Rozumiem.
Cieszę się, że ktoś rozumie.
Czuję, jakby spotkało to kogoś innego.
Dobrze, że ci się nie udało.
Nie musisz mi pomagać.
To moja sprawa, nie twoja.
Muszę. To dla Gaelle. Ona...
- Przepraszam. - Jasne.
Nie wychodź, zaraz będę.
Jasne.
- Wybacz. Muszę wracać do domu. - Wszystko gra?
Będzie grało.
Ja zostanę. Jedź.
Przepraszam.
Poradzę sobie. Jedź.
WRACAJ DO DOMU
Do jutra.
Mia Bello?
Jestem znajomą twojego taty.
Miał wypadek.
Musisz pójść ze mną.
Co?
Pani Vanda Steyn?
Tak.
Z tej strony szpital Akram.
Pani córka Mia miała wypadek.
Już jadę.
Cholera.
Dalej.
Ruchy!
Szukam Mii Bello.
Kolejka!
Widzę, debilu! Moja córka...
Mama?
Myślałam, że coś ci się stało.
Mogę zobaczyć się z tatą?
Co?
Pani to zorganizowała?
Nie rozumiem.
Skarbie, nie ma tu taty.
- Powiedziała... - To prawda.
Twojego taty tu nie ma. Kłamałam.
Nie było wypadku.
Jest pani chora. Wie pani to?
Idziemy.
Ile czasu zajął pani dojazd?
Jakieś piętnaście minut?
Może teraz zna pani ten ból w brzuchu.
Czuję to, odkąd zobaczyłam to zdjęcie.
Porwałaś moją córkę, a teraz mam ci pomagać?
- Co z tobą nie tak? - Pani były, Pieter,
jest jedyną osobą, która może mi pomóc.
Tylko on może powiedzieć mi, czy mój mąż żyje.
Czemu pani go chroni? Nie lubi go pani.
Są z nim same problemy.
Nie chcę więcej problemów.
Skarbie, wsiadaj.
Przepraszam.
Mam nadzieję, że jej nie wystraszyłam.
Proszę, nie wiem, co robić.
Tylko pani może mi pomóc.
Często się przeprowadza.
Potrafi nie odzywać się miesiącami.
Kiedy wysłał Mii kartkę, zadzwonił
i powiedział, że jedzie do Kisimy.
- Dziękuję. - Jeszcze raz cię zobaczę, suko,
a zadzwonię na policję, rozumiesz?
Tak.
GRANICA MIĘDZY KONGO A RWANDĄ
To tylko przejście graniczne, nie gilotyna.
Co jest w skrzyni?
Duma Kolumbii.
Ziarna kawy.
Przestań.
Oddychaj.
Dokąd państwo jadą?
Do Rwandy. Wieziemy kawę.
Poproszę dokumenty.
Proszę zaczekać.
Czemu idzie na tył?
Cicho.
Skończyła nam się kawa.
Zauważą, jak weźmiemy sobie garść ziaren?
Proszę wziąć dwie.
Dziękujemy bardzo.
Dokumenty.
Miłej podróży.
Nie ścięli nam głów.
Ciekawe miejsce na spotkanie.
Powiedziałam kierowcy, że chcę piwo. Polecił mi to miejsce.
Z twoją żoną wszystko w porządku?
Będzie w porządku.
Jej były mąż jest agresywny, nie daje nam spokoju.
To on uszkodził mi samochód.
To skomplikowane.
Emmanuelu, tak mi przykro.
Oby to był koniec.
Cieszę się, że kogoś masz.
Nie mówiłeś, jak się poznaliście.
- Cudownie. - W Kinszasie pewne są dwie rzeczy.
Korki i brak prądu.
Nikt się nie przejmuje.
Sześćdziesiąt lat temu mieliśmy kolej, drogi,
parowce pływające po rzece Kongo,
pełne białych chcących odkryć nieznany im świat.
Tylko po to, by wrócić do domu, nie nauczywszy się niczego
i zyskawszy co najwyżej opaleniznę.
Byliśmy... Nie możemy używać tego słowa.
Cywilizowani.
Przynajmniej z wierzchu.
Wewnątrz i tak pewnie wszystko było przegniłe.
Ale teraz...
Teraz tego nie ukrywamy.
Wciąż nie wiem, czy jesteś optymistą, czy pesymistą.
Jestem pragmatykiem.
Czego się dowiedziałaś?
Wiem, gdzie jest Pieter Bello.
- Albo gdzie będzie. - Gdzie?
W Kisimie.
Jutro rano mam lot do Gomy.
Stamtąd postaram się pojechać do Kisimy.
Kisima to niestabilne miejsce.
Mnóstwo tam milicji, rebeliantów i najemników.
Jeśli stamtąd wyjedzie, już go nie znajdę.
Nie musisz ze mną lecieć. Zrobiłeś aż nadto.
Nieprawda.
Musisz coś wiedzieć.
Próbowałem powiedzieć ci wcześniej.
To przeze mnie Gaelle nie żyje.
Co masz na myśli?
Po kilku miesiącach od jej śmierci chciałem uprzątnąć jej rzeczy.
Myślę, że zostawiła pamiętnik, żebym go znalazł,
na wypadek gdyby nie wróciła.
Co było tam napisane?
Cześć, kochanie.
Przepraszam. Jesteś zajęty.
Wybacz, goni mnie termin.
Porozmawiamy wieczorem. Miłego lotu.
Kocham cię.
Wszyscy wiedzieli, że mieliśmy spore długi.
Wtedy pojawił się ktoś z propozycją.
Nie wiem, kto to był.
O tym rozmawialiśmy?
Nikt nie zwróci na ciebie uwagi.
To dla ciebie.
Drugą połowę dostaniesz po lądowaniu w Kinszasie.
Byłem hazardzistą. To przeze mnie mieliśmy długi.
Zgodziła się zabrać coś na pokład.
Narkotyki, informacje, nie wiem.
Gaelle zginęła za moje błędy.
Jestem jej winny odkryć prawdę, nawet jeśli będzie to niebezpieczne.
Może wtedy...
jej dusza zazna spokoju.
Emmanuelu, nie musisz iść.
Najpierw Violet, potem Will...
Georgia mnie potrzebuje.
Miałem szczęście. Poznałem ciebie.
Moja historia trwa.
Obiecaj, że szybko wrócisz.
- Dzień dobry. - Hej.
Późno wczoraj wróciłaś.
- Czekałam, ale... - Poszliśmy z Emmanuelem się napić.
Dzięki.
Co nowego?
Pieter Bello jest w Kisimie.
Za parę godzin mam lot do Gomy.
Do Kisimy nie jest łatwo się dostać.
Słyszałam.
Mamy biuro w tamtym regionie.
Nie spiesz się tam.
Ciągle tylko czekam.
Na jakąś zmianę, na jutro,
na kolejne dni. Mam dość.
Ten człowiek, Pieter,
co może go łączyć z Willem?
Nie mam pojęcia.
Zastanawiam się, czy Will wydawał się inny.
Czy się denerwował? Nie.
Rozmawiałam z nim, zanim wsiadł do samolotu,
był sobą.
Jeśli wciąż żyje,
co niby mogło się stać?
O to chcę zapytać Pietera Bello.
To dziś.
Dziwne, prawda? Czekam, jakby to był...
poranek jak każdy inny.
Ale wewnątrz czuję się jak Francois Pienaar na Ellis Park,
gotowy, by zmienić historię.
A ja jestem Nelsonem Mandelą?
Zaczynajmy.
Jesteś pewien?
Tak. Co dwie głowy, to nie jedna.
Przepraszam.
Zaczekaj.
Tak, kochanie.
Wolniej, co się dzieje?
To Ivette?
Gdzie on jest? Dobra.
Jedź do niej, upewnij się, że wszystko gra.
A co z lotem?
To jest dużo ważniejsze. Wezmę taksówkę. Jedź.
Dziękuję. Przepraszam.
Pa.
Nie otwieraj mu drzwi, dobrze?
Georgia, wracaj!
Wracaj!
Georgia!
Georgia, wracaj!
Możemy iść.
Georgia?
Myślisz, że nic gorszego już się nie stanie.
Ile to będzie trwać?
Dlaczego ktoś mógł chcieć ci to zrobić?
Nie wiem.
Nic z tego nie ma sensu.
Nie powiedziałaś policji o Willu.
Kiedy napomknęłam o nim, usłyszeli o nim pierwszy raz.
Ktoś przysłał ci kartkę.
Kazał ci wracać, a kiedy ty...
To moja wina.
Przeze mnie nie żyje.
Zaczekam w samochodzie.
Dziękuję.
Beatrix?
Ariel.
Cieszę się, że jesteś. Martwiłem się.
Zniknęłaś na dwa dni.
Nie znamy się.
Czyli to nie moja sprawa, prawda?
Co zrobiłeś, a czego nie.
Zanim się poznaliśmy.
O co chciałaś mnie zapytać?
Lot 19. Sankuru Airways.
Przeżyła jedna osoba. Dominique Mutombo.
Zmarła dwa dni później z powodu odniesionych ran.
Nie wspominają o tobie.
Czemu kłamałeś?
Opowiadasz tę historyjkę kobietom, by zaciągnąć je do łóżka?
Co?
Powiedz. Jesteś mi to winien.
Nie jestem ci nic winien.
Kim ty jesteś?
Kim trzeba być, by kłamać o...
Wiesz co?
Masz rację.
Nic o mnie nie wiesz.
Masz absolutną rację.
Niczego o mnie nie wiesz.
Pomogę panu.
Dzień dobry.
Co tu robisz?
Chciałam przeprosić.
Przeprosić?
Jak śmiesz?
Mało wycierpieliśmy?
Czy nie straciliśmy już wystarczająco?
Kiedy Emmanuel powiedział, co tu robisz,
czego od niego chcesz,
było mi cię żal,
smutnej kobiety, która nie może odpuścić.
Ale on też nie mógł.
Mówił, że robi to dla ciebie.
Że jest ci to winien, ale ja wiedziałam, że to dla niej.
Nie miałam mu za złe, że wciąż kochał Gaelle.
Wiedziałam o tym przed naszym ślubem.
Ale próbował też ruszyć naprzód,
zacząć nowe życie,
zapomnieć o całym smutku.
Potem pojawiłaś się ty.
Nie powinnam była prosić go o pomoc.
Ale poprosiłaś.
A teraz...
Teraz już nic mu nie powiem.
Nie pocałuję go na dobranoc,
nie każę mu włożyć koszuli do spodni przed pracą.
Znajdę tego, który to zrobił. Obiecuję.
Obiecaj to Emmanuelowi.
Przez ciebie nie żyje.
Idź.
Znajdź jego zabójcę.
A jeśli wiesz, co jest dla ciebie dobre,
trzymaj się ode mnie z daleka.
Na pewno nie było łatwo.
Muszę znaleźć Pietera Bello.
Ludzie często mylą odwagę z głupotą.
Nie pytałam o twoje zdanie.
Słuchaj, ktoś próbował cię zabić.
Powinnaś wrócić do domu,
wyjechać jak najdalej stąd.
Muszę wiedzieć, czemu Bello kłamał na swój temat
i na temat tego, co robił z moim mężem.
Powie ci to?
Muszę spróbować.
Jeśli spotkasz go w miejscu publicznym,
nie powinien się ciebie obawiać.
Chodzi ci tylko o Willa.
Tylko jak się tam dostać?
Na wschodzie jest teraz niestabilnie.
Tu też nie jestem bezpieczna.
Poszukajmy kogoś, kto zna teren.
- My? - Człowiek zginął przed moim domem.
Chcę wiedzieć czemu.
Mówiłaś, że to niebezpieczne.
To prawda.
I tak muszę odwiedzić biuro w Gomie,
na miejscu znajdę ci kogoś odpowiedniego, kto zabierze cię do buszu.
Dotrzesz do Kisimy bezpiecznie.
Możemy jutro lecieć.
Dziękuję.
Myślałaś, że oszalałam.
W szalonym świecie tylko szaleńcy są rozsądni.
Kanapa.
Chciałem cię przeprosić.
Mimo że nie znamy się zbyt dobrze...
Czego chcesz, Arielu?
Przeprosić. Wytłumaczyć.
Jasne.
Nikomu nie mówiłem o tej katastrofie.
Nikomu.
Czemu?
Boję się.
Wszystko, co na jej temat usłyszysz, to kłamstwa.
Byłem wtedy na pokładzie,
ale nie było tak, jak mówią.
To nie była usterka mechaniczna.
Na pokładzie była bomba.
Co?
Widziałem, kto ją wniósł.
Kobieta.
Ciężarna.
Miała czarny plecak
z jasnozielonym lwem z przodu.
Pamiętam wszystko.
Długa podróż, co?
Tak.
Byłeś kiedyś w Rwandzie?
Znam dobry bar, który możesz odwiedzić.
A co z tym?
Nie przejmuj się.
Powiedziałam...
możesz już iść.