‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สวัสดีถนนพอร์โตเบลโล)
‎(หน้าโรงหนังแห่งหนึ่งในลอนดอน)
‎ไง
‎กอดหน่อยไหม
‎ไม่ดีกว่า
‎ตื่นเต้นไหมครับ
‎กับโชว์รวมฉากยอดเยี่ยม
‎พ่อจะได้ดูฉากที่ดีที่สุด ‎ของรายการ เดินทางกับพ่อ
‎ฉันแทบเก็บความตื่นเต้นไม่ไหวแล้ว
‎ห้าปีมานี้เรามีช่วงเวลาที่น่าทึ่ง…
‎ไชโย
‎- ดีเลย ‎- ดีเหรอครับ
‎ท่องไป 14 ประเทศ…
‎ที่นี่มีคนอิตาลียั้วเยี้ยไปหมดเลย
‎ตั้งแต่ทะเลทรายแห้งแล้ง
‎ถึงภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะ…
‎ต้องบอกเลย มันน่าประทับใจมาก
‎พระเจ้าช่วย
‎- พ่อ ‎- ไม่
‎กฎข้อที่สามเหรอ
‎อย่าออกห่างจากห้องน้ำสาธารณะเกินไป
‎ท่องเที่ยวกว่า 85,000 กิโลเมตร
‎ในสี่ทวีป…
‎ทำไมเราไม่บินไปแบบปกติๆ ล่ะ
‎เพราะแบบนี้ได้ทัศนียภาพดีกว่าไงครับ
‎มีทั้งเรื่องตื่นเต้น…
‎พ่อนายตลกกว่านาย
‎ไม่ ขอบคุณ
‎และเปียกเปื้อน…
‎บ้าเอ๊ย
‎- จับได้แล้วๆ ‎- เยี่ยม
‎- ผมไปตรงนั้นได้ไหม ‎- ไม่!
‎ต้องคุมค่าใช้จ่าย…
‎โรงแรมนี้เหรอ แน่ใจนะ
‎ฉันไม่นอนในนี้หรอก
‎ผมแจ็ค
‎นี่ไมเคิล พ่อผม
‎- โทษที ‎- อะไรกันครับ
‎ไม่มีทาง
‎และพบความหรูหรา
‎ให้ตาย
‎และเราชอบทุกนาทีของมันเลย
‎ตลกมากสินะ
‎เลิกจู๋จี๋กันได้ไหม
‎แกรู้ใช่ไหมว่าฉันชอบใช้เวลากับแก
‎และฉันก็เห็นแม่แก ‎ชอบคุยกับวาเลริโอด้วย
‎ถ้ามีเขาอยู่บ้านคงมีประโยชน์ดี
‎ที่นี่คงเหมือนบ้านอีกหลังของแกเลย
‎อยู่ในโรงหนังที่ไม่มีคนแบบนี้
‎ไม่ครับ
‎บรรยากาศของโชว์นี้ ‎คือความอบอุ่น โอเคไหม
‎- คือการนึกถึงอดีต ‎- โอเค
‎ดังนั้นอย่าทำแบบนี้นะ ‎พ่อทำบรรยากาศเสียหมด
‎อย่าทำให้หมดสนุกสิ
‎อะไรนะ
‎ทำหมดสนุกไงล่ะ
‎- โอเคนะ ‎- โอเค
‎ผมว่าการท่องเที่ยว
‎ก็คือผู้คนที่เราพบเจอ ‎พอๆ กับสถานที่เลย
‎เห็นด้วยเต็มที่เลย
‎เราเจอผู้คนที่น่าทึ่ง
‎และผมรู้ว่าพ่อ ‎ชอบเจอคนใหม่ๆ ขนาดไหน
‎เพราะพ่อจะได้มีโอกาส ‎หาเรื่องเขาเป็นครั้งแรก
‎คนที่พ่อคิดว่า…
‎พ่อชอบที่สุด
‎คือคนไหน
‎สจวร์ต
‎ฉันชอบสจวร์ตมาก
‎เราไม่ได้เจอใครชื่อสจวร์ตสักหน่อย
‎- เจอสิ ‎- หมายถึงคนในรถไฟเหรอ
‎- ใช่ ‎- งั้นเหรอ
‎เขาเป็นสจ๊วตนะ
‎- เราคุยเรื่องนี้ไปแล้ว ‎- ฉันรู้ แต่ฉันว่าเขายอดมาก
‎พ่อบอกว่าเขายอดมาก
‎แต่พ่อพูดกับเขาประโยคเดียว ‎พูดชื่อเขาผิดด้วย
‎ใช่ แต่เขาเป็นสจ๊วตที่ดีมาก
‎มาดูช่วงเวลานั้น ‎เพื่อเตือนความจำกันเถอะครับ
‎ตอนที่พ่อได้สนิท
‎กับสจ๊วตคนหนึ่ง
‎บนรถไฟในประเทศไทย
‎- ที่ชื่อสจวร์ต ‎- ไม่!
‎- เขาไม่ได้ชื่อสจวร์ต ‎- เขาชื่อนั้นแหละ
‎คุณสุภาพบุรุษครับ
‎นี่คือห้องน้ำของพวกคุณ
‎เรามีสุราอยู่ทางนั้น
‎และถังน้ำแข็งตรงนั้น
‎ผมเป็นสจ๊วตของพวกคุณ
‎ถ้าพวกคุณมีปัญหาอะไร
‎และอยากเรียกผม ‎ก็กดปุ่มตรงนั้นนะครับ
‎ขอบคุณมาก สจวร์ต ดีใจที่ได้เจอนะ
‎- เขาเป็นคนดีจริงๆ ‎- "สจวร์ต" เหรอ
‎- สจ๊วตต่างหาก ‎- เขาบอกเขาชื่อสจวร์ต
‎เขาบอกว่าเป็นสจ๊วต ไม่ใช่ชื่อสจวร์ต
‎เขาดูเหมือนชื่อสจวร์ตเหรอ
‎พ่อคิดว่าเขาชื่อสจวร์ตนี่นะ
‎โทษที คือว่า…
‎ฉันจะรู้ได้ไงล่ะ
‎แกบอก "สจวร์ต" ‎แล้วเขาก็ไม่ได้เข้ามา
‎แล้วบอก ‎"โทษนะครับ นั่นไม่ใช่ชื่อผม"
‎เขามีป้ายชื่อนะครับ
‎- ผมอ่านป้ายด้วย ‎- แล้วเขาชื่ออะไร
‎- ไม่ใช่สจวร์ต ‎- แล้วป้ายเขียนว่าอะไร
‎ผมไม่… ‎บอกตรงๆ นะ กลัวว่าผมจะจำไม่ได้แล้ว
‎มันห้าปีแล้วนะ
‎แล้วเราเจอกับเขาแค่ห้าวินาทีเอง
‎งั้นเขาก็อาจไม่ได้ชื่อสจวร์ตก็ได้
‎พ่อคิดว่าถ้าเขาชื่อสจวร์ตจริงๆ
‎เขาจะแนะนำตัวด้วยประโยคว่า ‎"ผมคือสจวร์ตของคุณ" เหรอ
‎ดูตีสนิทไปหน่อยนะ
‎เขาอาจจะทำตัวเป็นมิตรก็ได้
‎"ผมคือสจวร์ตของคุณ"
‎พ่อแนะนำตัวเองแบบนั้นบ่อยเหรอ
‎อะไร "ผมคือไมเคิลของคุณ" เหรอ
‎ไม่อยู่แล้ว ‎แต่เขาพูดภาษาต่างประเทศไง
‎เห็นได้ชัดว่าเขาพูดไม่ค่อยเก่ง
‎หนึ่งในคนที่แปลกที่สุด
‎ในหมู่คนที่เราเจอในการเดินทาง
‎คงเป็น
‎ตอนที่เราไปเจอเข้ากับ ‎สตีเว่น ซีกัลโดยบังเอิญ
‎พ่อจำได้ไหม
‎จำได้สิ แต่ฉันไม่รู้จักเขามาก่อนนะ
‎- มาดูตอนนั้นกันไหมครับ ‎- โอเค
‎ดูสิ แถวนั้นแหละ แอบๆ นะ
‎เป็นเขาแน่ๆ เลยใช่ไหม
‎ใช่ ดูเหมือนเขาเลย
‎ฉันต้องเข้าไปสวัสดีหน่อย
‎ฉันต้องไปเจอ สตีเว่น ซีกัล
‎สวัสดีครับ
‎คุณซีกัล
‎- ผมแจ็คครับ เป็นแฟนตัวยงเลย ‎- ยินดีที่ได้เจอครับ
‎ยินดีที่ได้เจอครับ ‎ผมอยู่โรงแรมนี้เหมือนกัน
‎ผมเป็นแฟนตัวยงของผลงานคุณเลย
‎- ผมก็เป็นนักแสดง ‎- จริงเหรอ
‎นี่พ่อผมครับ ป๊ะป๋า
‎- ผมทำโชว์กับพ่อผมอยู่ ‎- นายเรียกพ่อตัวเองว่าป๊ะป๋าเหรอ
‎- อะไรนะครับ ‎- นายเรียกพ่อว่าป๊ะป๋าเหรอ
‎ผม… ครับ
‎ป๊ะป๋า นี่ สตีเว่น ซีกัล
‎คุณซีกัล ดีใจที่ได้เจอครับ
‎- ขอผมถามอีกคำถามได้ไหมครับ ‎- ได้สิ
‎- ผมรู้ว่าคุณเป็นปรมาจารย์เซน ‎- ใช่
‎แก่นแท้ของเซนคืออะไรครับ
‎สตีเว่น ซีกัลเพิ่งโยนผมลงสระน้ำ
‎เขาเดินไปเฉยๆ เลยเหรอ
‎ฉันว่าจะจับมือขอบคุณเขาอยู่เลย
‎เข้าใจแล้วครับ
‎แก่นแท้ของเซนคืออะไร
‎คือซึมซับมันเข้าไป
‎เขาเลยโยนผมลงไป
‎บอกกันเฉยๆ ก็ได้
‎เป็นประสบการณ์ ‎ที่พิลึกจริงๆ คุณซีกัลนี่
‎วันต่อมาผู้จัดการเขา ‎โทรมาหาเราและถามว่า
‎เราอยากจะกินมื้อเที่ยง
‎กับเขาไหม
‎มื้อเที่ยง ใช่ครับ
‎มื้อเที่ยงนั่นประหลาดมาก ‎เพราะเขาไม่กินอะไรเลย
‎เพราะเขาบอก "ผมไม่กินมื้อเที่ยง"
‎ผมจำได้ว่าตอนกินมื้อเที่ยง ‎พ่อกับเขาคุยกันเรื่องไอคิโด
‎และพ่อก็ถามคำถามพอเป็นมารยาท
‎แต่เขาเล่าละเอียดมากเลย
‎เกี่ยวกับการปลดอาวุธ ‎คนที่วิ่งเข้ามาหาพร้อมดาบซามูไร
‎ใช่ ฉันจำได้
‎พ่อก็ผงกหัวรับไปเรื่อยๆ
‎เหมือนบอกว่า "เป็นความรู้ ‎ที่มีประโยชน์มากเลย
‎ที่คุณเล่าให้ฟังนี่ คุณซีกัล"
‎"ผมจะจำเอาไว้ครั้งหน้า
‎ถ้าตอนซื้อของในห้างพัตนีย์เอ็กซ์เชง
‎มีคนจะเอาดาบมาจู่โจมผม"
‎- ไม่ก็ที่คลับการ์ริก ‎- ครับ
‎มีใครอีกไหมที่พ่อชอบมาก
‎ฉันชอบ
‎พอร์กี้
‎- พอร์กี้ ใช่ๆ ‎- จำพอร์กี้ได้ไหม
‎เขายอดมากเลย
‎เราขับรถไปรอบคอมป์ตัน…
‎และเขาก็คอย
‎เรียกฉันว่าโอจี
‎ฉันคิดว่าเขาหยาบคายนิดหน่อย
‎เพราะนึกว่ามันหมายถึง ‎อะไรแบบ ตาแก่กินบำนาญ
‎ฉันคิดว่า "ฉันก็ไม่ได้หนุ่มแล้วหรอก
‎แต่นายไม่ต้องมาคอยเรียก
‎ฉันว่า
‎โอจีได้ไหม"
‎- แน่นอนว่าเขาไม่ได้หมายความแบบนั้น ‎- ไม่
‎- นักเลงรุ่นเก๋า ‎- ครับ
‎ยุติธรรมดี เราเคารพกัน
‎พ่อจะปล่อยให้ค้างแบบนี้เหรอ
‎- ใช่ ‎- ให้ค้างไว้แบบนี้จริงสิ
‎พ่อก็แค่
‎แตะๆ เอง
‎โอเค ดูวิดีโอกันเถอะ
‎- คุณโอเคไหม โอจี ‎- โอจีเหรอ
‎- อะไรนะ ‎- ผมถามว่าคุณโอเคไหม
‎ครับ ผมโอเค
‎ตอนผมเรียกคุณว่าโอจี ‎คุณแบบ "อะไรนะ"
‎ย่อจากคุณปู่แก่ๆ
‎นักเลงรุ่นเก๋าต่างหาก
‎- นักเลงรุ่นเก๋า ‎- เหรอ
‎คุณใส่สูทกับเนคไทสีชมพู
‎อะไรกัน
‎คุณไม่ใช่เล่นๆ เลย โอจี
‎ทำมาตรฐานไว้สูงเชียว
‎ฉันชอบเขานะ
‎ฉันชอบความเคารพที่เขามีให้ ‎ที่ฉันไม่เคยได้จากแก
‎ไม่เคยเลย
‎ตอนนี้นายยังเป็นหมาน้อย ‎คอยตามพวกหมาใหญ่ๆ
‎ฉันกับโอจีจะดูแลนายเอง
‎เราจะดูแลนายเองเจ้าหนู
‎ผมเป็นแฟนตัวยง ‎ของเพลงแร็ปชาวแก๊งเลยนะ
‎งั้นเหรอ
‎- ผมอยากจะ… ‎- เพลงแร็ปชาวแก๊งเหรอ
‎- ผมชอบจริงๆ นะ ‎- ไร้สาระ
‎แกเคยคลั่งสไปซ์เกิร์ลสจะตาย
‎นี่แกจะทำ…
‎ผมไม่ได้คลั่งสไปซ์เกิร์ลสนะ
‎แกมีเพลงพวกเธอทุกเพลง ‎แล้วก็ยังเต้นตามเพลงในห้องนอนด้วย
‎พ่อแฉนายเละเลย
‎แกชอบสไปซ์เกิร์ลสจะตาย
‎ผมชอบแร็ปนะ ผมมีอัลบั้มของบิ๊กพัน
‎ผมมีอัลบั้มของเอ็น.ดับเบิลยู.เอ. ‎ของเอ็มมิเน็ม
‎เพลงแร็ปชาวแก๊ง ‎เพลงโปรดของนายคืออะไร
‎ผมชอบ…
‎เห็นไหมว่าแกต้องใช้เวลาคิดตั้งนาน
‎ด็อกเตอร์เดร…
‎"มิลเลนเนี่ยม"
‎ไม่ นั่นของวิลล์ สมิธ บ้าเอ๊ย
‎ไชโยพวก
‎ไชโย
‎ไชโยๆ
‎ไชโย สุภาพบุรุษทุกท่าน
‎- ครับ โอจี ‎- หมดแก้ว
‎ครับ
‎ปกติดื่มอะไรกัน
‎ผมชอบ
‎สไปรต์เซอร์ไวน์ขาว
‎นายฟังสไปซ์เกิร์ลส ‎แล้วก็ดื่มไวน์ขาวเหรอ
‎ถูกเผงเลย
‎เป็นคนที่น่ารักจริงๆ
‎ผมอาจทำลายบรรยากาศ ‎ด้วยเรื่องน่าเศร้าหน่อยนะครับ
‎โชคร้ายที่พอร์กี้ไม่อยู่กับเราแล้ว
‎- จริงเหรอ ‎- ครับ
‎น่าเสียใจที่เขาจากไปแล้ว
‎- ไม่นะ ‎- จริงๆ ครับ
‎น่าเศร้าจัง พ่อชอบเขามากเลยนะ
‎ผมเลยคิดว่าเราอาจจะดื่ม…
‎ดีจัง
‎ให้พอร์กี้ที่จากไปแล้ว
‎ดี
‎แด่เพื่อนที่จากเราไป
‎พอร์กี้
‎แด่คุณ
‎- ขอพระคุ้มครอง ‎- ขอพระองค์คุ้มครอง
‎มันคงเหมาะกว่าถ้าเราจะม้วนยาเส้น
‎สูบถึงความทรงจำเกี่ยวกับเขาสักหน่อย
‎ฉันว่าเราดื่มแชมเปญนี่แหละดีแล้ว
‎มวนใหญ่ๆ เลย
‎เขาคงอยากได้แบบนั้น
‎โอเค
‎แน่นอนว่ามีคนหนึ่ง ‎ที่พ่อเจอตั้งแต่ตอนเริ่มเดินทาง
‎ที่พ่อชอบเป็นพิเศษมาเสมอ
‎แกหมายถึง
‎แม่แกเหรอ
‎- ผมพูดถึงวินสตัน ‎- วินสตัน
‎ใช่ๆ
‎ฉันคิดว่าเขาเป็น ‎ลูกชายที่ฉันไม่เคยมี
‎- เขาใจฉันไหม ‎- "ไม่เคยมี" อะไรของพ่อ
‎พ่อมีลูกชายนะ
‎- สองคนด้วย! ‎- ใช่
‎แต่
‎เขามีบางอย่างที่พิเศษ
‎- เหรอ ‎- ที่ต่างออกไป
‎เขาเป็นตุ๊กตาไง นั่นแหละที่ต่าง
‎เขานอนบนเตียงกับพ่อแม่ไหม
‎ตอนนี้ไม่
‎"ตอนนี้ไม่" หมายความว่าไง ‎เขาเคยเหรอ
‎แน่นอนสิ ตอนเขายังเด็กน่ะ
‎แต่ไม่ใช่ตอนนี้
‎ให้ตายสิ
‎มาย้อนความจำกัน
‎ว่าเจ้าตัวเล็กน่ากลัวนั่น ‎เข้ามาในชีวิตเราได้ไง
‎รองเท้าครับ
‎ใช่
‎บ้าจริง
‎สวัสดีค่ะ
‎สวัสดีครับ
‎ผู้คนดูแลตุ๊กตาเหมือน ‎พวกมันเป็นเด็กจริงๆ เหรอครับ
‎ค่ะ
‎ฉันอยากให้พวกคุณ ‎มีตุ๊กตาเป็นของตัวเอง
‎การเดินทางไปหลายๆ ประเทศ ‎ฉันคิดว่าการมีตุ๊กตาไปด้วย
‎จะเป็นตัวแทนของโชคลาภในการเดินทาง
‎เราเรียกเขาว่าอะไรดีครับ
‎ฉันก็คิดเรื่องนั้นอยู่นะ
‎ฉันเรียกแกว่าแจ็ค ‎เพราะพ่อฉันชื่อแจ็ค
‎แต่ฉันเสียใจมาตลอด ‎ที่ไม่ได้ทำตามแผนแรก
‎ซึ่งก็คือเรียกแกว่าวินสตัน
‎ว้าว
‎- ว้าว วินสตัน ‎- ถึงเวลาที่รอแล้วค่ะ
‎นี่คือตุ๊กตาลูกเทพของพวกคุณ
‎- ว่าไง ‎- เราเป็นพ่อๆ ใหม่ของเธอ
‎พ่อกับปู่สิ ไม่ใช่พ่อสองคน
‎เราไม่ใช่คนรักกันนะ
‎ฉันแค่ไม่อยากให้เขาสับสน
‎แกอุ้มก่อนก็ได้
‎- ผมจะดูแลเขาเอง ‎- ว่าไง วินสตัน
‎พ่อมาแล้ว
‎เป็นอะไรที่น่าขยะแขยงที่สุด ‎ที่ผมเคยเห็นเลย
‎อย่าทำให้เขากลัวสิ
‎อยากอุ้มเขาไหม ‎ไม่ต้องทำเสียงอะไรนะ แค่อุ้ม
‎อย่าอึนะ
‎เด็กดีๆ
‎ไปกันเถอะ วินนี่
‎- ขอบคุณครับ ‎- ไปกันเถอะ
‎มากับปู่มา
‎- พิลึกจริงๆ ‎- น่ารักนะ
‎มันไม่พิลึกน้อยลงเลย
‎น่ารักจะตาย
‎เธอคอยหว่านเสน่ห์ ‎น่าดูเลยนะ จำได้ไหม
‎- ใช่ ‎- เธอชอบ…
‎เธอมีตุ๊กตา แล้วเธอพยายามจีบแก
‎ผ่านตุ๊กตาของเธอ ใช่
‎มันเป็นบ่ายที่ประหลาดจริงๆ
‎พ่อต้องยอมรับสิว่าวินสตันน่ากลัว
‎เปล่าสักหน่อย เขาน่ารักจะตาย
‎เขาน่ากลัวนะ
‎เขาออกมาจากหนังสยองขวัญเลย
‎- ไร้สาระ ‎- จริงๆ นะ
‎ดูนะ ผมจะพิสูจน์ให้ดู
‎ที่ต้องทำก็แค่เปลี่ยนเพลงนิดหน่อย
‎แล้วพ่อก็จะเห็นว่าเขาน่ากลัวแค่ไหน
‎พ่อคิดถึงความตายบ่อยไหม
‎ความตายเป็นเรื่องเลวร้ายนะ
‎ไพ่ใบนี้แสดงให้เธอเห็นว่าคุณถูกสาป
‎- ถูกสาปเหรอ ‎- ค่ะ
‎ผมไม่เคยรู้เลยว่าย่าผมจากไปแบบนั้น
‎หยุดคุยกับตุ๊กตาได้แล้ว พิลึกจะตาย
‎นี่วินสตันนะ ไม่ใช่ตุ๊กตา
‎พ่อมาแล้ว
‎(ฮาโลวินนี่)
‎- น่ากลัวนะ ‎- "ฮาโลวินนี่" เหรอ
‎"ฮาโลวินนี่"
‎ผมว่าอย่างหนึ่ง ‎ที่ผมชอบที่สุดในประสบการณ์นี้
‎และการได้ทำมันมานานขนาดนี้
‎ก็คือการได้ดูพ่อ
‎ยอมปล่อยตัวเองให้ลอง ‎ประสบการณ์พวกนี้มากขึ้นๆ
‎อย่างเช่นในซีรีส์แรกที่เราทำ
‎ผมจำได้ว่า
‎พ่อกับผมถ่ายฉาก ‎ที่เราอยู่บนเรือคายักวันหนึ่ง
‎และพ่อ
‎ไม่ยอมถอดเสื้อคลุมสูทด้วยซ้ำ
‎และเราต้องใช้เวลา ‎หลายชั่วโมงกล่อมให้พ่อถอด
‎ตอนนั้นเป็นซีรีส์แรก
‎แต่พอถึงซีรีส์ที่สี่ ผมกล่อมให้พ่อ
‎ใส่กะโปรง…
‎ขึ้นไปบนเวทีบาร์เกย์ได้
‎ผมคิดว่านั่นเป็นบทพิสูจน์
‎ว่าพ่อเปิดใจตัวเองได้มากขนาดไหน
‎ฉันว่ามันไม่ใช่เปิดใจหรอก ‎แกทำลายแรงต่อต้านของฉันมากกว่า
‎ที่สุดแล้วฉันก็คิด ‎"ฉันจะต่อต้านไปให้ได้อะไร"
‎"ทำให้จบๆ ไปเถอะ"
‎และยิ่งฉันยอม ฉันยิ่งสนุกไปกับมัน
‎ครับ
‎ทั้งเรื่องตัวตลก ‎และเรื่องอื่นๆ ที่เราทำไป
‎ตัวตลก
‎- นั่นเป็นจุดสำคัญมากเลย ‎- ใช่
‎เพราะพ่อกลัวตัวตลกมากเลยนี่
‎ฉันไม่ได้กลัวมันสักหน่อย
‎งั้นเรามาดู
‎เทศกาลตัวตลกที่โอเดสซ่ากัน
‎จุดสำคัญของเทศกาลนี้ ‎ก็คือการเดินพาเหรดไปทั่วเมือง
‎มันเป็นโอกาสให้พ่อของผม ‎ได้เผชิญกับความกลัวของเขาตรงๆ
‎ไม่น่าแปลกใจ…
‎พ่อครับ
‎ที่เขาจะไม่อยากออกมาหน้ากล้อง
‎เขาไปไหนแล้ว
‎พ่อครับ
‎ไมเคิล!
‎เจอแล้ว เขาอยู่นั่นไง
‎ฉันมาทำบ้าอะไรที่นี่
‎ฝันร้ายชัดๆ เลย
‎ไม่รู้ฉันยอมให้แกกล่อมมาได้ยังไง
‎- โบกมือหน่อยได้ไหมพ่อ ‎- ไม่
‎- ฉันไม่โบก ‎- พ่อทำให้เด็กกลัวนะ
‎- ฉันไม่ได้ทำให้เด็กกลัว ‎- กลัวสิ
‎ฉันโบกให้พวกเขา ‎เท่าที่ฉันจะทำได้แล้ว
‎ฉันจะโบกอีกที แล้วก็พอแล้วนะ
‎อย่าทำตัวเหมือนราชินีสิ ‎ทำเหมือนตัวตลก สนุกสนาน
‎คงมีแต่พ่อผมที่ทำให้ ‎พาเหรดตัวตลกกลายเป็นการแห่ศพได้
‎ประสบการณ์นั่นคงสนุกสำหรับแกสินะ
‎ผมชอบมากครับ ผมชอบเป็นตัวตลกมากเลย
‎เพราะว่าที่สุดแล้วการงานแก
‎ก็ไม่ได้บอกว่าจะเป็นงั้นนะ ‎แต่ก็คงเป็นไปได้ง่ายๆ
‎ที่แกจะได้เข้าสู่ ‎โลกงานบันเทิงสำหรับเด็ก
‎จัดงานเลี้ยงเด็กหรืออะไรแบบนั้น
‎พ่อคิดว่าประสบการณ์ ‎ที่เทศกาลตัวตลกโอเดสซ่า
‎ช่วยให้พ่อหายกลัวตัวตลกไหม
‎ฉันไม่รู้ว่าแกคอยบอกว่า ‎ฉันกลัวตัวตลกทำไม
‎ฉันไม่ได้กลัวตัวตลกสักหน่อย
‎- งั้นพ่อก็ไม่ได้กลัวตัวตลกแล้ว ‎- ไม่
‎บ้าเอ๊ย
‎ไม่อยากเชื่อว่าแกจะทำแบบนี้
‎กับคนอายุแบบฉัน
‎จริงๆ มันก็อันตรายกับคนอายุแบบพ่อ
‎- ใช่ ต้องห่วงเรื่องพวกนี้แล้ว ‎- ไม่ต้องห่วงครับ
‎ผมตรวจดูแล้ว ‎ที่ห้องรับรองมีเครื่องปั๊มหัวใจ
‎ขอบคุณ มิสเตอร์ฟร็อกเกิล
‎งั้นแกก็วางแผนไว้หมดเลยสิ
‎ครับ เขาอยู่ตรงนี้มา 20 นาทีแล้ว
‎แกนี่มันเลวจริงๆ
‎เขาอยู่ตรงนี้ด้วยตอน ‎พ่อดูถูกนักให้ความบันเทิงเด็กๆ
‎พ่อทำมิสเตอร์ฟร็อกเกิลเสียใจนะครับ
‎เขาร้องไห้อยู่ข้างหลังนี่เลย
‎ที่จริงน้ำตานี่น่าจะเขียนเอานะ
‎ไปพูดถึงประสบการณ์ ‎ที่แย่ที่สุดดีกว่าครับ
‎ความทรงจำที่แย่ที่สุดของผม
‎คือทริปที่ไปอเมริกา
‎ฮิลลารี่ ไวท์ฮอลขึ้นไปบนเวที
‎กับแมจิกไมค์
‎นั่นมันไม่เข้าท่าเลย ฉันเห็นด้วย
‎คือผมไม่อยากเห็นคลิปนี้อีกนะครับ
‎แต่ก็เปิดมันเถอะ เราจะได้
‎ย้อนความจำกัน
‎ผมว่ามันคงทำผมพะอืดพะอมน่าดู
‎ช่วยมากับผมได้ไหมครับ
‎- แม่ต้องไปแล้ว ‎- ไม่ๆ
‎- แม่จะไปไหน ‎- ไปกับเขาไง
‎เธอทำบ้าอะไรน่ะ
‎ไม่นะ
‎นี่พวก นายโอเคไหม
‎ไม่ ไม่โอเคเลย
‎เมื่อกี้สุดยอดเลยแจ็ค
‎น่าทึ่งมาก
‎แม่ต้องดื่มหน่อยแล้ว
‎สนุกกันไหมวันนี้ ‎ขอเสียง "สุดๆ เลย" หน่อย
‎สุดๆ เลย!
‎มีอะไรจะพูดเรื่องนี้ไหมครับ
‎โชคดีที่ฉันกลับแล้ว ไม่ได้อยู่ด้วย
‎แต่พอได้เห็นแบบนี้แล้วนะ
‎แม่แกทำบ้าอะไรของเธอ
‎ที่แย่ที่สุดคือตอนเขาหมุนควงขึ้นไป
‎แล้วเธอก็ทำแววตาหิวกระหาย
‎- ใช่ ‎- ใส่เป้าของเขา
‎ขอบคุณพระเจ้า ‎ที่เธอไม่เคยทำแบบนั้นกับฉัน
‎พูดตามตรงนะ ‎ผมว่าถ้าพ่อทำท่าเดียวกับเขา
‎พ่อคงลุกไม่ขึ้นตลอดไปแน่
‎อีกสิ่งที่แย่ที่สุด ‎ของเรื่องนี้คือผมจำได้ว่า
‎หลังจากนั้น
‎แม่บอกว่าตอนเธอขึ้นไป
‎ผู้ชายคนนั้นกลิ่นเหมือน ‎ยาทาแก้ปวดดีปฮีต
‎เป็นรายละเอียดที่น่าขยะแขยงจริงๆ
‎และมันยังหมายถึง ‎เวลาที่ผมนึกถึงความทรงจำนี้
‎ผมก็ยังได้กลิ่นแย่ๆ นี่ด้วย
‎ฉันไม่ค่อยคุ้นกับดีปฮีต
‎ฉันเลยไม่รู้ว่ากลิ่นมันเป็นยังไง
‎- แต่ดูท่าจะไม่ค่อยดีนะ ‎- ไม่ดีเลยครับ
‎- ไม่สินะ ‎- ไม่
‎แม่แกไม่เคยพูดเรื่องนี้กับฉันเลย
‎ผมคงเป็นห่วงมากถ้าจุดหนึ่งในอนาคต
‎แม่ขอให้พ่อทาดีปฮีตก่อนนอน
‎- ฉันจะจำไว้ ‎- ระวังไว้นะครับ
‎ถ้าเธอขอให้พ่อ
‎ใส่กางเกงยีนคับๆ
‎ทาตัวด้วยดีปฮีต
‎และเล่นเพลง…
‎แนวอาร์แอนด์บี
‎บอกเธอว่า "ไม่ ฮิลลารี่ ‎ผมรู้คุณคิดอะไร"
‎"ไมค์คนนี้ไม่มีแมจิกให้หรอก"
‎มาดูอีกความทรงจำที่ผมชอบดีกว่า
‎นี่เป็นตอนที่พ่อพยายามจอดรถอาร์วี
‎หน้าซีซาร์ พาเลสในลาสเวกัส
‎"พยายาม" เหรอ หมายความว่าไง
‎พ่อห่างไกลจากคำว่าทำได้ดีมากไงครับ
‎ไม่ ระวังหน่อยๆ
‎- โอเค ระวัง ‎- หยุดแถวนี้เหรอ
‎- หยุดๆ! ‎- อะไร
‎เบรกๆ! ขอโทษทีครับ
‎แบบนี้โอเคไหม
‎- ไม่ครับ พ่อบังแท็กซี่หมดเลย ‎- เกิดอะไรกับพวก…
‎- บ้าจริง ‎- มีปัญหาอะไรกัน
‎- หยุดนะ! ‎- อะไรล่ะ ฉันไม่ชอบให้คน…
‎- ให้ใครมา… ‎- ฉันไม่ชอบให้คนบีบแตรใส่
‎- หยุดนะ ‎- เงียบไปเลย!
‎- หยุดสิ ‎- ไสหัวไป!
‎- พ่อ ‎- อะไร!
‎- ให้ตาย ฆ่าผมเถอะ ‎- เราต้องทำยังไงต่อล่ะ
‎- ให้คนมาช่วยสิครับ ‎- ให้ฉันดึงเบรกไหม
‎โทษนะครับ ให้คนรับรถมาช่วยเราได้ไหม
‎ฉันลืมไปแล้วว่าเบรกอยู่ไหน ‎ดับเครื่องเลยแล้วกัน
‎พ่อทิ้งมันไว้นี่ไม่ได้นะ
‎มันไหลแล้วพ่อ ไหลแล้ว เบรกสิ!
‎ใช่
‎- ให้ตาย พ่อ หยุดสิ ‎- เบรกอยู่ไหน
‎- ดึงเบรกมือสิ ‎- ฉันหาเบรกไม่เจอ
‎- เบรกมืออยู่นี่ ‎- ใช่ ตรงนี้เอง
‎โทษที ฉันทำเอง
‎ฉันทำเอง
‎เรียบร้อย
‎ฉันอยากเห็นแกลองจอดเจ้านี่บ้างนะ
‎นี่ปูทางไปถึงหนึ่งในธีมที่ผมชอบ
‎ในการเดินทางของเรา
‎นั่นก็คือ
‎ตอนที่เราเดินทางบนถนน
‎และเราขับรถกัน
‎"เราขับรถ" อะไรของแก
‎- ขับรถเที่ยวไงครับ ‎- แกขับรถไม่เป็นแจ็ค
‎ผมหมายถึง "เรา" ไม่…
‎แกไม่ได้คิดว่าตัวเองขับรถได้ใช่ไหม
‎ไม่ ฉันขับรถ ‎คนเดียวทั้งซีรีส์เลย โอเคนะ
‎อย่ามาพูดว่า "ตรงนี้เราขับรถไปรอบ…"
‎- เพราะแกไม่ได้ขับเลย ‎- เข้าใจแล้วครับ ผมไม่ได้ขับ
‎เรามาดู
‎ช่วงเวลาหลังพวงมาลัยของเรากัน
‎ช่วงเวลาหลังพวงมาลัยของพ่อ ‎และการเป็นผู้โดยสารของผม
‎ดูสิพ่อ
‎แกทำอะไร
‎ผมใช้เท้ากินชีโตส
‎น่าขยะแขยงจริงๆ
‎เหมือนมีเด็กทารกอยู่ในรถเลย
‎แกกินอะไรน่ะ
‎เค้กลามิงตันฟิงเกอร์
‎- ขนมดั้งเดิมของออสเตรเลียเลย ‎- ชื่อดูน่าเกลียดจัง
‎- ลามิงตันฟิงเกอร์เหรอ ‎- ใช่
‎เหมือนอะไรในโรงเรียนเลย
‎คุณลามิงตัน ‎หัวหน้าภาควิชาภูมิศาสตร์
‎และอะไรที่เขาทำกับนิ้วตัวเอง
‎น่าเกลียดจริงๆ
‎อยากลองกิน ‎ลามิงตันฟิงเกอร์หน่อยไหมครับ
‎ไม่ ขอบใจ
‎ถั่วหน่อยไหมครับพ่อ
‎อยากได้ถั่วไหม
‎ฉันไม่…
‎บ้าเอ๊ย…
‎นี่มัน…
‎ขอโทษทีครับ มันใส่วาซาบิ
‎น่าขยะแขยงสุดๆ เลย
‎มันเป็นบ้าอะไรกัน
‎- มันคือ… ‎- ฉันจะฆ่าแก
‎- ถั่วรสวาซาบิครับ ‎- ฉันจะฆ่าแกแน่ๆ
‎นี่เป็นของที่น่าขยะแขยง ‎ที่สุดที่ฉันเคยกินเลย
‎รสชาติเหมือนมันออกมาจากก้นแก
‎- แกต้องยอมรับนะแจ็ค… ‎- ครับ
‎แกน่ารำคาญมากเวลาอยู่ในรถ
‎ผมทำให้การขับรถเที่ยวมีสีสันไง
‎ทำให้ในรถมีพลัง
‎ก็ได้ โอเค
‎และมันทำให้เวลาผ่านไปเร็ว
‎แน่นอนว่าหนึ่งในสิ่ง ‎ที่พูดถึงกันมากที่สุดในโชว์เรา
‎ก็คือคำพูดติดปากของพ่อ
‎- ฉันไม่มีคำพูดติดปากสักหน่อย ‎- มีสิ
‎"ไสหัวไป"
‎- อย่ามาไร้สาระ ‎- จริงๆ นะ
‎มันเป็นคำพูดติดปากพ่อ
‎- คำนั้นจริงๆ เหรอ ‎- คนตะโกนคำนี้ใส่พ่อตามถนนเลยนะ
‎อย่างน้อยผมว่าพวกเขาเป็นแฟนพ่อ
‎พ่อต้องยอมรับนะว่าพ่อสบถบ่อยมาก
‎ไม่สักหน่อย
‎- พ่อเหมือนกะลาสีเลย ‎- เปล่านะ
‎- ไม่สักหน่อย ‎- พ่อปล่อยระเบิดคำหยาบเต็มไปหมด
‎- เหมือนเครื่องบินทิ้งระเบิดเลย ‎- โกหก
‎- คำเว้นคำเลยนะ… ‎- ไม่จริง
‎- จริงๆ นะ ‎- เปล่าสักหน่อย
‎จริงๆ พ่อสบถบ่อยมาก สบถตลอดเวลาเลย
‎- ฉันไม่ได้สบถตลอดเวลาสักหน่อย ‎- สบถสิ
‎ไม่จริงสักหน่อย บ้าเอ๊ย
‎เรามาดูเทปรวมฉากกันไหมครับ
‎เทปรวมฉากคือบ้าอะไรกัน
‎เด็กนี่มาทำอะไร ไสหัวไป
‎ไสหัวไปๆ
‎บ้าอะไรกัน
‎บ้าเอ๊ย
‎เอามือบ้าๆ ของแกไปจับพวงมาลัยเลยนะ
‎เด็กบ้าเอ๊ย
‎เลิกทำบ้าๆ ได้แล้ว
‎หุบปากไปซะ
‎หยุดทำบ้าๆ นะ
‎ฉันมาทำบ้าอะไรที่นี่
‎นรกจริงๆ
‎คือมันเป็นไก่ที่ตัวใหญ่เป็นบ้าเลยนะ
‎เจ้าตัวบ้านี่
‎ไม่มีทาง
‎แกทำบ้าอะไรอยู่
‎นั่นมันบ้าอะไร
‎นี่มันบ้าอะไร
‎บ้าเอ๊ย
‎บ้าจริงๆ
‎รักพ่อนะ
‎เจ้าบ้าเอ๊ย
‎สบถไป 55 ครั้ง ไม่ใช่ว่ามีใครนับนะ
‎- พ่ออยากขอโทษอะไรไหม ‎- ฉันขอโทษ
‎บอกขอโทษคนที่อาจไม่พอใจหน่อย
‎ฉันขอโทษใครทุกคน
‎ที่ไม่พอใจ
‎แต่
‎แน่นอนว่าบางครั้ง
‎คนเราก็ต้องสบถบ้าง
‎- หลุดปากนิดหน่อยเหรอ ‎- ใช่
‎เรามาใกล้ถึงจุดสิ้นสุด
‎ของการย้อนความทรงจำแล้ว
‎สุดท้ายนี้ผมอยากทำให้เราจำ
‎ว่าเราหัวเราะกัน
‎ขณะทำรายการนี้
‎ใช่ เราหัวเราะกันไปเยอะมาก
‎ทิ่มก้นหมายเลขหนึ่ง
‎พวกเขาไม่ชอบ "ทิ่มก้นหมายเลขหนึ่ง"
‎โทษนะครับ
‎ผมต้องอึด่วนเลย
‎ห้องน้ำอยู่ข้างหลังตรง…
‎ลึก 270 เมตร
‎นั่นคุณเหรอไมเคิล
‎ก้นผมพังน่ะ
‎ยังดีที่คุณได้ยินเสียงมันจากไปนะ
‎ตอนผมเด็ก ‎เขาแสดงมายากลทุกงานวันเกิดผม
‎เขาจะเอาวอดก้าขวดใหญ่ออกมา
‎แล้วทำให้น้ำข้างในหายไปหมดเลย
‎- นี่เรื่องตลกเหรอ ‎- โกหกทั้งเพ
‎ผมเป็นเสือผู้หญิงมานานโอจี ‎สาวๆ ทำผมเป็นหนุ่มอยู่ได้
‎สาวๆ ทำให้เรา ‎ยังหนุ่มอยู่ได้นะเจ้าหนู
‎ลุยเลยหนุ่มน้อย
‎สงสัยจังว่า ‎"ไอ้ทึ่ม" ภาษาเวลส์ว่ายังไง
‎ไอ้ทึ่ม
‎ขอโทษที
‎ไอศกรีมเข้าจมูกแม่
‎เรามีห้าปีที่น่าประทับใจมากเลย
‎- มันน่าทึ่งจริงๆ ‎- ใช่
‎- สนุกมากเลย ‎- ครับ
‎และพวกนั้น ‎เป็นช่วงเวลาที่ผมชอบที่สุด
‎ตอนที่เราหัวเราะกันท้องแข็ง
‎ในสถานการณ์
‎ที่ผิดกาละเทศะเท่าไหร่ยิ่งดี
‎เห็นด้วยเต็มที่เลย
‎มันเป็นช่วงที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย
‎ห้าปีมานี้
‎เหรอครับ
‎และหลักๆ เป็นเพราะว่าฉันอยู่กับแก
‎ไมค์ม้วนแขนเสื้อขึ้น ไมค์ดื่มเบียร์
‎แจ็ครักไมค์
‎ได้ใช้เวลากับพ่อ ‎มากขนาดนี้มันวิเศษมากเลย
‎ฉันไม่เคยได้มีเวลาดีๆ
‎ในหลายโอกาสขนาดนี้เลย
‎พ่อโยนตัวเอง
‎ไปเผชิญกับหลายๆ สิ่งที่ ‎คนอายุเท่าพ่อปกติแล้วจะไม่ทำ
‎และผมประทับใจเสมอ
‎และทึ่งในความสามารถ ‎ของพ่อที่จะทำแบบนี้
‎ขอบใจ
‎ขอบคุณครับ ขอบคุณที่ทำมันนะ
‎ผมรู้ว่า ‎เราโชคดีขนาดไหนที่ทำแบบนี้ได้
‎ฉันโชคดีมาก
‎ผมก็โชคดีมากเหมือนกัน
‎เราได้มีเวลาที่เยี่ยมมาก
‎และฉันแน่ใจว่าเราจะได้ทำอะไร ‎หลายอย่างด้วยกันอีก แค่ไม่ใช่เที่ยว
‎แกเก่งมากแจ็ค
‎วิเศษมาก
‎- ชนแก้ว ‎- รักแกนะ
‎ผมก็รักพ่อ
‎มีความทรงจำที่มีความสุขเยอะเลย
‎แกทำฉันร้องไห้
‎นานๆ ฉันจะร้องทีนะ
‎ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อมีต่อมน้ำตา
‎นึกว่ามันแห้งไปหมดแล้ว
‎- ขอบใจมาก ‎- เขาร้องไห้จริงๆ
‎ยังไงก็เถอะ
‎นี่เป็นครั้งแรกที่พ่อร้องไห้ตั้งแต่ ‎มาร์กาเรต แทตเชอร์ลงจากตำแหน่งเลย
‎ไร้สาระ
‎- ใครจะรู้ว่าในอนาคตจะมีอะไรอีก ‎- นี่แหละจุดสิ้นสุดครับ
‎- เหรอ โอเค ‎- ครับ
‎พ่อยังทำนี่ไม่เป็นอีกเหรอ
‎อ๋อ โทษที
‎ก็ยังไม่ถูก แต่…
‎- ฉันรู้สึกแบบนี้แหละ ‎- ความคิดต่างหากที่สำคัญ
‎- ผมมีเรื่องประหลาดใจสุดท้ายนะ ‎- เหรอ
‎โชว์เริ่มด้วยการที่ผมปั่น ‎รถสามล้อพาพ่อไปตามถนนฮานอย
‎ฉันจำได้ มันน่าระทึกมากเลย
‎พ่อจะได้ระทึกอีกแล้วครับ
‎เพราะว่าโชว์นี้
‎จะจบแบบเดียวกับที่มันเริ่ม
‎อะไร เราจะกลับไปเวียดนามเหรอ
‎เปล่า ผมจองรถสามล้อไว้ ‎เพื่อจะพาพ่อกลับบ้าน
‎โอเค ค่อยยังชั่ว
‎- ออกไปข้างนอกกันเถอะ ‎- ไปกัน
‎โอเค
‎เราจบแบบเดียวกับที่เราเริ่ม
‎- ปั่นรถชมอาทิตย์ตก… ‎- เยี่ยม
‎ในหนึ่งในรถที่พ่อชอบที่สุด
‎ใช่ ดูมันสิ
‎รถสามล้อ
‎ข้างหลังมีพรม ‎ให้วางไว้บนตักด้วยถ้าพ่อหนาว
‎- พร้อมนะ ‎- พร้อม
‎อยากไปชมวิวก่อน ‎หรือตรงไปบ้านพักคนชราเลยครับ
‎ตลกมาก
‎ไปทางสั้นๆ เถอะ
‎เพราะฉันไม่มั่นใจว่าแกจะปั่นไหวไหม
‎โทษที
‎โอเค!
‎- สุภาพบุรุษสูงอายุคนนั้นน่ะ ‎- โทษที
‎แกทำบ้าอะไรอยู่
‎เละสุดๆ เลย
‎ผมว่าคันที่เรานั่ง ‎ที่ไทยมีเครื่องยนต์นะ
‎บ้าจริง
‎ทีนี้ก็วิ่งฉิวแล้ว
‎(และพวกเขามีความสุขตลอดไป)
‎- ดีนะครับ ‎- ใช่ แกทำได้ดีมากเลย
‎(โดยส่วนใหญ่)
‎- โทษที ‎- ระวังหน่อย
‎บ้าเอ๊ย
‎โทษที
‎- แกชนรถแล้ว ‎- ผมรู้
‎- ไสหัวไป! ‎- โทษที
‎โทษที
‎พระเจ้าช่วย
‎ระวังหน่อย
‎ผมทำรถคันนั้นเป็นรอยไหม
‎- ไม่เป็นรอย โอเค ‎- ฉันว่าไม่เป็นรอยนะ
‎สนุกๆ สบายๆ
‎ขับผ่านเมืองไป
‎น่าจะเรียกอูเบอร์แต่แรก
‎คำบรรยายโดย กมลเทพ มูลไธสง