‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(ที่แห่งหนึ่งในชนบทอังกฤษ)
‎บ้าเอ๊ย
‎เขาเป็นอะไรไหม
‎พ่อ!
‎จอดเครื่องบินเดี๋ยวนี้
‎(ลอนดอน)
‎(สามอาทิตย์ก่อน)
‎ปีนี้ยากลำบากมาก
‎สำหรับใครหลายคนในโลกนี้
‎และครอบครัวเรา ‎ก็เจอช่วงที่น่ากลัวเช่นกัน
‎แต่โชคดีที่ตอนนี้สิ่งต่างๆ ดีขึ้น
‎ช่วงปิดเมืองผมอึดอัดมาก
‎ผมรักอิสระ
‎การที่นกยูงตัวนี้
‎ถูกขังในกรง
‎มันแย่มาก
‎แต่พ่อผมกลับชอบการล็อกดาวน์
‎ฮิลลารี่
‎คะ
‎ขอไวน์ให้ผมสักแก้วหน่อยสิ
‎พูดตรงๆ ผมค่อนข้างชอบล็อกดาวน์เลย
‎เพราะว่า
‎ผมไม่ต้องเจอหน้าคน
‎และโดยรวมๆ แล้ว
‎ผมไม่ค่อยชอบผู้คนเท่าไหร่
‎ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้กอดเขา
‎ถูกใจเขามากเลยล่ะ
‎และการพบปะกับเพื่อนของฮิลลารี่ ‎ก็ผิดกฎหมายด้วย
‎ช่วงล็อกดาวน์ผมไม่ได้ทำอะไรมาก
‎ฉันนี่หล่อจริงๆ เลย
‎การต้องถูกล็อกอยู่ในบ้าน ‎ด้วยกันตลอดมันลำบากมากเลย
‎งานฉันหนักขึ้นด้วยค่ะ
‎ขยับหน่อย
‎เธอต้องคอยรับใช้เขาตลอด 14 เดือน
‎ผมทึ่งมากเลยที่เขาไม่ถูกจับ ‎ข้อหาครอบครองทาส
‎ฉันเป็นคนจัดการทริปครั้งสุดท้ายนี้
‎และเพื่อที่จะทำให้พวกเขาออกจากบ้าน
‎ฉันจะส่งพวกเขาไปทั่วอังกฤษ
‎เพื่อนำเสนอเกาะที่แสนวิเศษของเรา
‎พูดตรงๆ นะ
‎ผมนึกไว้เสมอว่าทริปสุดท้ายของเรา ‎จะเป็นที่สวิตเซอร์แลนด์
‎ไปที่คลินิกพวกนั้นน่ะ
‎แต่ผมว่าไปเที่ยวทั่วอังกฤษ ‎นี่น่าสนุกกว่าเยอะเลย
‎- ไงจ๊ะ ว่าไง ‎- ไงครับแม่
‎ชุดเด่นดีจังครับ
‎ก็เราจะไปกินมื้อเที่ยงกับลูกนี่
‎เหมือนพ่อเล้าแม่เล้า
‎- บ้าเหรอ ‎- จริงๆ นะ
‎ผมรู้สึกเหมือนเข้าไปใน ‎วิดีโอของ สนูป ด็อกก์เลย
‎หยาบคายจริงๆ
‎ทั้งที่ตัวเองแต่งตัวเหมือนคนจรจัด
‎การเที่ยวของเรา ‎เริ่มด้วยเรื่องท้าทายที่ใหญ่ที่สุด
‎มื้อเที่ยงนอกบ้าน ‎ของครอบครัวไวท์ฮอล
‎และอาหารต่างประเทศ
‎ทำไมคุณพาเรามา ‎ร้านอาหารจีนซื้อกลับบ้าน
‎- นี่ไม่ใช่ร้านอาหารจีนซื้อกลับนะ ‎- ใช่สิ
‎เปล่านะ
‎นี่ร้านลักกี้แคตของ กอร์ดอน แรมซีย์
‎เขาเป็นพ่อครัวดาวมิชลินนะครับ ‎ร้านนี้ขายอาหารเอเชียแบบฟิวชั่น
‎และก็ไม่ได้เป็นแบบซื้อกลับด้วย ‎เรามากินข้าวข้างนอกกัน
‎- นี่ร้านอาหารเขาเหรอ ‎- ใช่ค่ะ
‎ไม่คิดว่าเขาจะอยู่ที่นี่ใช่ไหม
‎พวกเขาทำกันแบบนี้แหละ
‎แค่แจกสิทธิ์ชื่อตัวเองไปทั่ว
‎เหมือนร้านหนึ่ง ‎ที่ขายไก่น่ะ ร้านอะไรนะ
‎- เคเอฟซีเหรอ ‎- เคเอฟซี
‎เคยเห็นผู้พันแซนเดอร์สที่ร้านไหมล่ะ
‎หวังว่าเขาจะออกมา
‎แล้วพูด "ว่าไง" ด้วยเคราดกๆ เหรอ
‎- ไม่อยู่แล้ว ‎- มันไม่เหมือนกันนะครับ
‎กอร์ดอน แรมซีย์ ‎ไม่เหมือนผู้พันแซนเดอร์ส
‎ผมเห็นเขาด้วย
‎ผมเห็นเขาอยู่ตรงนั้นไง
‎ไม่มีทาง
‎ที่เขาจะมาอยู่ในร้านตัวเองหรอก
‎- นั่นไง ‎- ไม่ใช่หรอก
‎นั่นไง ผู้ชายชุดดำน่ะ
‎คงแค่คนหน้าเหมือน
‎อยากได้อะไรเพิ่มในเมนูหลักไหมครับ
‎ขอไข่ต้มหน่อยครับ
‎- นะครับ ‎- ไม่
‎- ไข่ต้มเหรอ ‎- ครับ
‎ได้สิครับ
‎ให้ผมถามพ่อครัว ‎แล้วจะกลับมาบอกนะครับ
‎มองหน้าฉันทำไม
‎เพราะเรามาร้าน ‎กอร์ดอน แรมซีย์ หนึ่งในพ่อครัว…
‎แล้วจะทำไมล่ะ ‎ฉันไม่กินมันแล้วเหลือไว้ก็ได้
‎ขอโทษนะครับเชฟ มีลูกค้าขอไข่ต้ม
‎บ้าเอ๊ย
‎นายคิดว่าเราเป็นร้านโกลเด้นเอ้ก ‎ที่ถนนโอลด์เค้นต์หรือไง
‎ไปถามเขาว่าอยากให้ ‎ลวก ทอด หรือเจียวก้นเขาดี
‎ต้องบอกเลยว่านี่อร่อยมาก
‎เหมือนไปโดนรถชนมาเลย
‎ขออภัยนะครับ
‎โชคไม่ดีที่วันนี้เราไม่มีไข่นะครับ
‎ครับ โอเค
‎ดีใจที่ได้รู้
‎ขอบอกเลยนะ ทริปที่ฉันวางแผนไว้
‎วิเศษมากๆ
‎จะได้เห็นที่ที่ดีที่สุดของอังกฤษ
‎และที่ดีที่สุด
‎จะไม่มีคนต่างชาติ ‎ให้พ่อไปยั่วโมโหเขา
‎เว้นแต่ว่าเราจะไปสกอตแลนด์
‎- ทุกอย่างโอเคนะครับ ‎- อร่อยมาก ขอบคุณ
‎- ขอบคุณมาก ‎- ทานเสร็จกันแล้วนะครับ
‎ขอเวลาฉันเดี๋ยวนะคะ
‎ไม่ครับ เอาจานไปเลย
‎ฉันทนเสียของไม่ได้หรอก
‎นี่ไม่ใช่ร้านแบบนั้นนะ ‎แม่จะเก็บอะไรจากจานนี้กัน
‎- ไม่เป็นไรๆ ‎- จะเก็บนี่เหรอ
‎เดี๋ยวนะ ฉันว่า… เอานี่มาได้ไหม
‎ไม่ๆ แม่จะเอานั่นอยู่
‎แม่จะกิน ‎ขนมจีบหนึ่งชิ้นจากถุงอึหมาเหรอ
‎ใช่ ใส่มันลงไป
‎แล้วมันก็ไม่ใช่ถุงอึหมาด้วย
‎อันเดียวกับ ‎ที่แม่ใช้เก็บอึเจ้าฟิลลี่นี่
‎มันทำมาพิเศษสำหรับล็อกด้วยซิปเลยนะ
‎ผมขอโทษจริงๆ ครับ
‎ผมว่าพอได้แล้วนะ
‎- ไม่ค่ะ ‎- ฮิลลารี่
‎- แม่เอาทัปเปอร์แวร์มาด้วยเหรอ ‎- แน่นอนจ้ะ
‎ฮิลลารี่ พอได้แล้ว
‎- หยุด ‎- ผมขอโทษจริงๆ
‎ส่งนั่นมาหน่อย ‎ฉันจะได้ม้วนใส่ทัปเปอร์แวร์
‎ผมไม่ยอมให้แม่
‎ใส่ปลาครึ่งตัวลงในกระเป๋าหรอก
‎เสียของจะตาย
‎- ขอบคุณมากค่ะ ‎- ขอโทษแทนภรรยาผมด้วยครับ
‎ต้องใช่เขาแน่ๆ
‎ฉันจะเรียกเขามานะ
‎กอร์ดอนคะ!
‎- สวัสดียามบ่ายครับ ‎- กอร์ดี
‎เป็นยังไงบ้าง
‎- ชอบมากค่ะ อร่อยจริงๆ ‎- อร่อยมาก
‎พวกเขาไม่ได้ออกจากบ้านนานแล้วครับ
‎เขากินแต่อาหารไม่มีรสชาติ
‎จะบอกว่าอาหารเราไม่มีรสชาติเหรอ
‎- ผมไม่ได้ว่างั้น ‎- ฟังเหมือนจะเป็นงั้นนะ
‎ผมหมายถึงอาหารอื่นๆ ‎อาหารที่นี่อร่อยมาก
‎- ผมก็ว่ามันฟังดูเป็นงั้น ‎- ผมไม่…
‎- ผมชอบนะ อาหารอร่อยมาก ‎- ไอ้บ้าเอ๊ย
‎อะไร ก็อร่อยจริงๆ
‎- นั่งตรงๆ ‎- ขอโทษทีครับ
‎เชื่อฟังคนที่ดีกว่าและอาวุโสกว่าสิ
‎ชายคนนี้ก็เป็นพ่อของลูกๆ หลายคน
‎- เป็นหนุ่มลูกดก ‎- ครับ
‎- ประทานโทษนะ ‎- หนุ่มลูกดก
‎เป็นคำที่ดีนะคะ ฟังดูอุดมสมบูรณ์
‎ครับ
‎- น้องสาวเขาเพิ่งมีลูก ‎- ผมรู้ ยินดีด้วย
‎แต่คนนี้กลับอืดอาดยืดยาด
‎พูดกันตรงๆ นะ ‎นายยังไม่พร้อมเป็นพ่อคนหรอก
‎ดูแลตัวเองยังไม่ได้เลย ‎จะเป็นพ่อที่รับผิดชอบได้ยังไง
‎คงทิ้งลูกไว้ที่ห้างแล้วไปหาไวน์ดื่ม
‎ฉันเห็นภาพเลย "ให้ตาย ลูกๆ ฉันล่ะ"
‎แกทำงั้นแน่ๆ
‎- ต้องหางานดีๆ ก่อนด้วย ‎- ใช่
‎ชายคนนี้มีการงานดี
‎ถ่ายคลิปลงติ๊กต็อกน่ะเหรอ
‎- ไม่ ‎- ไอ้ตัวแสบเอ๊ย
‎- ขอบคุณมากนะคะ กอร์ดอน ‎- โชคดีครับ ขอให้เดินทางปลอดภัย
‎- ขอบคุณมาก ‎- ดีใจที่ได้เจอ
‎- เขาเป็นคนดีจัง ‎- บอกแล้วว่าเขามีเสน่ห์
‎พ่อบอกว่าเขาไม่อยู่นี่
‎ไม่ พ่อบอกว่าเขาคงไม่อยู่ ‎แต่ถ้าเขาอยู่ เขาคงมีเสน่ห์มาก
‎ขี้โกหกจริงๆ
‎แล้วใครจะจ่ายครับ
‎ที่จริงแม่ทำข้อตกลงกับกอร์ดอนไว้
‎พระเจ้า
‎เขาจะมีลูกคนที่หกเหรอ
‎ถ้าจริงก็คงมหัศจรรย์ ‎แต่ไม่ต้องห่วงเรื่องจ่ายเงินหรอก
‎แค่มีอะไรเล็กน้อยที่ลูกต้องทำ
‎ล้อกันเล่นแน่ๆ
‎- ช่วยกันหน่อยสิ ‎- ช่วยอยู่นี่ไง
‎เราควรต้องทำด้วยกันนะครับ
‎พ่อทำอะไรน่ะ
‎- เปล่า ‎- นั่นยังไม่ได้ล้าง
‎ไม่อยากจะเชื่อเลย
‎นายเคยทำงานอะไรบ้างไหม
‎ใส่ถุงมือไปทำไม ‎นายไม่ได้ขัดจานด้วยซ้ำ
‎- ปกป้องตัวเองไงครับ ‎- ล้างดีๆ หน่อย
‎ผมทำอยู่ แต่ไม่อยากให้มือแห้งนี่
‎- นี่เอาจริงเหรอ ‎- เราคิดว่ามันสะอาดแล้ว
‎นี่ดูสะอาดเหรอ
‎ก็ได้ครับ มันมีรอยเปื้อนนิดหน่อย
‎- นิดหน่อยเหรอ ‎- ก็ได้ครับ ผมขอโทษ
‎กอร์ดอน
‎โทษทีครับเชฟ
‎- กอร์ดอน ‎- แกทำเขาโกรธ
‎สะอาดแล้วครับ
‎หลังผมจัดกระเป๋าเสร็จ ‎และพ่อดูแม่จัดกระเป๋าแล้ว
‎ก็ถึงเวลาของทริปเที่ยวอังกฤษ ‎อันน่าอัศจรรย์ของฮิลลารี่
‎เพื่อประเดิมการเดินทางอย่างยิ่งใหญ่
‎ผมได้เช่าอะไรที่พิเศษ ‎และมีความเป็นอังกฤษดั้งเดิม
‎เพื่อพาเราเที่ยวไปทั่วอังกฤษ
‎- รู้สึกถึงความหลังไหมครับ ‎- ไม่เลย
‎รถคันนี้เฮงซวยสุดๆ
‎- เราสัมผัสถนนได้ชัดเลย ‎- ใช่
‎รู้สึกได้ถึงทุกนิ้วของถนน
‎- ไม่เข้าพระราชวังบักกิงแฮมเหรอ ‎- โธ่
‎น่าเสียดาย
‎อย่าพูดไม่ดีเกี่ยวกับราชวงศ์นะ
‎#ทีมเมแกน
‎ผมเอาขนมอังกฤษดั้งเดิมมาเที่ยวด้วย
‎ไข่ดอง
‎- ผมชอบมันมากเลย ‎- บ้าจริง
‎- ผมยังไม่ได้เปิดด้วย ‎- อย่า…
‎- หวังว่าแกจะไม่กินจริงๆ นะ ‎- กินสิ
‎- ไม่ ‎- ใช่
‎อย่าเอามาใกล้ฉันนะ
‎ผมไม่ทำหรอก
‎ทำไมเราต้องมาที่
‎ที่ไฟแดงติดอยู่ตลอดด้วย
‎เดี๋ยวมันก็เปลี่ยนสี ‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎ขับรถสบายๆ ไปในเมือง
‎ไปซะแล้วทีนี้
‎- ผมว่าพ่อทำมันดับนะ ‎- ใช่
‎ผมว่าพ่อ…
‎ครับ ขอโทษที
‎- ติดเครื่องตรงไหนนะ ‎- โทษทีครับ
‎ผมควร…
‎ผมจะโบกให้คนแซงไปนะ
‎ขอโทษที
‎พ่อต้องแรงให้รอบถึงนะ
‎ในทางเทคนิค ‎มือพ่อควรอยู่ที่สิบกับสองนาฬิกา
‎อยากได้เคล็ดการขับรถ ‎จากคนที่ไม่มีใบขับขี่อีกไหม
‎ฉันยังได้กลิ่นไข่บ้านั่นอยู่เลย
‎อร่อยจริงๆ
‎แกรู้ไหมเขาดองไข่กันยังไง
‎ขอดูส่วนผสมก่อน น้ำส้มสายชู…
‎- แกทำมันหกรดฉัน! ‎- โทษทีครับ!
‎ก็พ่อถามว่ามันใส่อะไรนี่ ‎ผมเลยพยายามอ่านฉลาก
‎แกทำมันหกเต็มพื้นเลย
‎ผมใช้เสื้อคลุมพ่อได้ไหม
‎ไม่!
‎อย่ายุ่งกับเสื้อคลุมฉัน
‎รถมินิเป็นความคิดที่ดีนะครับ
‎แต่มันแคบไปหน่อย ‎แล้วตอนนี้ก็เหม็นกลิ่นของดอง
‎เราเลยยกระดับรถ
‎(ลอนดอน)
‎สำหรับจุดหมายแรก ฮิลลารี่ส่งเรามา ‎หมู่บ้านเซิร์นอับบาส ในดอร์เซต
‎เพื่อเข้าร่วมพิธีกรรม ‎การเต้นมอร์ริสอันเก่าแก่
‎(เซิร์นอับบาส)
‎มอร์ริสเป็นการเต้นพื้นเมือง ‎แบบเฉพาะตัวของอังกฤษ
‎ที่มีประวัติศาสตร์ ‎ย้อนหลังไปถึง 500 ปี
‎บางคนเชื่อว่าการเต้นนี้ ‎ช่วยเพิ่มโอกาสมีลูก
‎หนึ่งในนั้นก็คือกลุ่มที่เต้น
‎บนรูปวาดชอล์ก ‎รูปคนถือกระบองอายุกว่าพันปี
‎ยักษ์แห่งเซิร์นอับบาส
‎ผมเข้าใจที่แม่จะสื่อครับ
‎แกคงเคยได้ยินคำโบราณใช่ไหม
‎คำไหนครับ
‎ลองทุกอย่างสักครั้งในชีวิต
‎ยกเว้นแต่
‎เซ็กส์ในครอบครัว
‎และการเต้นมอร์ริส
‎วันนี้มันจะเปลี่ยนไป
‎การเต้นมอร์ริสน่ะ
‎ต้องบอกให้ชัด
‎นี่คือเวสเซกซ์มอร์ริสเมน ‎แก๊งที่น่ากลัวที่สุดในดอร์เซต
‎- เยี่ยมมาก ‎- สวัสดีครับ
‎สวัสดีครับ
‎สวัสดีครับทุกคน
‎สวัสดีครับ
‎พวกคุณเต้นห้อยกระดิ่ง ‎กันมานานเท่าไหร่แล้ว
‎ประมาณ 40 ปีได้
‎แต่ผมถือว่าใหม่นะ ‎บางคนเต้นมานานกว่านี้
‎ผมอาจจะเป็นรุ่นต่อไปก็ได้
‎- ใช่เลย ‎- ใช่ๆ
‎- แกเต้นน่าเกลียดจะตาย ‎- เปล่านะ
‎แตกต่างกับผม
‎ผมเคยต้องปฏิเสธ ‎รายการสตริ๊กลี่คัมแดนซิ่งเลย
‎ว้าว
‎เพราะผมรู้สึกสงสารเมีย
‎เพราะคำสาปของรายการนี้น่ะ
‎พ่อกลัวว่าพวกมืออาชีพบางคน ‎จะอยากเป็นชู้กับพ่อเหรอ
‎ใช่ เขาอาจหว่านเสน่ห์ฉัน ‎แล้วฉันก็หลงกล
‎ติดพันอยู่ในใยแห่งเซ็กส์
‎อะไรพวกนั้น
‎พวกคุณเต้นกันที่ไหนเหรอครับ
‎ปกติเราจะไปเต้นกันที่ที่ยักษ์อยู่ ‎ที่ยอดของเซิร์นอับบาส
‎พวกคุณไปที่นั่นเพราะคุณอายุเยอะ
‎และถ้าเต้นที่นั่น มันจะช่วย…
‎- ใช่ ‎- ผมหมายถึง…
‎เขามีปัญหาเรื่องนั้นนิดหน่อย
‎ฉันไม่มีปัญหาอะไรเลย
‎แกต่างหากที่มีปัญหา
‎หลานๆ ฉันล่ะอยู่ไหน
‎เสาธงผมยังใช้งานได้ ขอบอกเลย
‎- งั้นเราเต้นส่ายกระดิ่งกันเลยไหม ‎- โอเค
‎ได้เวลาที่หมาน้อยกระหายรู้ตัวนี้
‎จะได้เรียนรู้ท่าต่างๆ ‎จากหมาแก่เหม็นเหล้าพวกนี้แล้ว
‎ผมจะสอนการก้าวพื้นฐานนะ
‎ก็แค่ หนึ่ง สอง สาม กระโดด ‎หนึ่ง สอง สาม กระโดด
‎หนึ่ง สอง สาม กระโดด
‎- เล่นเพลงหน่อยสิ ‎- คุณเล่นเพลงของ คาร์ดิ บีได้ไหม
‎- เพลงวาป ‎- อะไรนะ
‎ย่อมาจาก เว็ตแอสพุสซี่
‎- เขาพูดเรื่องอะไร ‎- ผมไม่รู้
‎อะไรที่ทันสมัยหน่อยน่ะ
‎เพลงดั้งเดิมก็ได้
‎- เชเพิร์ดสเฮย์ ‎- เพลงดี
‎เพลงดีๆ
‎ช้าๆ นะ
‎- ครั้งนี้ ‎- หนึ่ง สอง สาม กระโดด
‎- หนึ่ง สอง สาม กระโดด
‎เต้นสิ ไมเคิล
‎โอเค
‎เราจะมาเริ่มเต้นกันนะ ‎แต่ก่อนที่จะก้าวเท้า
‎เราจะเดินถอยหลังอาดๆ
‎หนึ่ง สอง…
‎- อาดๆ เหรอ ‎- ใช่
‎ผมชอบนะ
‎สิ่งสำคัญของการเต้นมอร์ริสก็คือ
‎การเต้นท่าเดียวกัน ไปพร้อมๆ กัน
‎ทุกคนช่วยดูผมหน่อยนะ
‎ส่ายเอวๆ เอวแล้วก็ทำท่าจบ
‎ปัญหาเรื่องหลานของคุณ ‎คงอยู่ตรงนี้แหละ
‎ผมว่างั้นแหละ
‎กับเขาผมเข้าใจได้ ‎แต่ผมนึกว่าคุณดีกว่านี้นะเดวิด
‎หนึ่ง สอง
‎ก็ไม่อยากวิจารณ์นะ แต่ต้องถอยหันขวา
‎โอเค เดวิด ให้ตายเถอะ
‎วิจารณ์กันจริงๆ เลยนะ
‎รู้ไหมเราตัดอะไรไปได้ ‎เพื่อให้มันทันสมัยขึ้น
‎ดึงดูดคนรุ่นใหม่
‎- เราไม่ได้จะทำให้ทันสมัย ‎- หนึ่ง สอง สาม
‎เตะ แล้วก็ย่อสาวแซ่บ
‎- งานนี้ลำบากแน่ๆ ‎- ใช่ไหมล่ะ
‎ผมว่าถ้าเขาจริงจัง เขาจะเก่งได้
‎แต่ที่เป็นอยู่นี่น่ารำคาญจริงๆ
‎คุณอยากจะออกมาทำให้เขาดูไหม
‎เพราะผมว่า…
‎ผมว่าผมคงเต้นไม่เก่งหรอก
‎ผมว่าคุณอาจเก่งกว่านะ
‎หนึ่ง สอง แล้วก็โดด
‎รู้แล้วว่านายได้จากไหน
‎บางคนก็เป็นนักเต้นแต่เกิด ‎แป๊บเดียวก็เต้นได้
‎ทีนี้
‎บางคนก็แทบต้องค่อยๆ ‎เรียนไปในแต่ละขั้นตอน
‎ไม่ถูก มาเริ่มใหม่กันนะ
‎แบบนี้แย่กว่าเดิม แย่กว่าเดิมจริงๆ
‎ถอยหลัง หนึ่ง สอง กระโดด
‎หนึ่ง สอง สาม กระโดด ‎หนึ่ง สอง สาม กระโดด
‎ผมว่าเรายังต้องซ้อมเพิ่ม ‎ถึงจะเต้นเจริญพันธุ์ได้
‎เรามีเวลาซ้อมกี่อาทิตย์นะ
‎คุณอาจจะเต้นไปยิ้มกว้างๆ ไป
‎และโบกผ้าเช็ดหน้าได้
‎แต่มันจะดูไม่เหมือนเต้นมอร์ริส
‎เว้นแต่ว่าเราจะเต้นพร้อมๆ กัน
‎และถอย สอง สาม
‎เดินถอยอาดๆ
‎เลิกเล่นเป็นเด็ก
‎- ผมว่าเราพักกันหน่อยเถอะ ‎- ผมว่าเราใกล้ได้แล้ว
‎ผมไปอาบน้ำนะครับ
‎บิ๊ก แม็ค
‎แลกเสื้อกันไหม
‎- ใช่ ‎- ขอบคุณ
‎ถอดกระดิ่งก่อน อย่าสั่นมันในห้องน้ำ
‎เราเปลี่ยนจาก ‎เด็กชายมอร์ริส เป็นหนุ่มมอร์ริส
‎ทีนี้ผมก็ได้ใส่ชุด ‎ที่จะดึงดูดสาวๆ เข้ามาสักที
‎ที่ผมกังวลที่สุดก็คือ ‎เราจะแบ่งกลุ่มกันยังไง
‎เพราะพอถึงเวลา ‎ที่เราเต้นเจริญพันธุ์เสร็จแล้ว
‎จะไม่มีหญิงคนไหน ‎ในรัศมีหนึ่งไมล์จากยอดเนิน
‎ที่จะไม่ตั้งท้อง
‎ผมพร้อมเต้นแล้ว
‎ทีนี้ผมก็แค่ต้องเรียกคนอื่นมารวมกัน
‎เช่น จิม โรล์ฟ
‎เอลชาโป สัตว์ประหลาดสครัมปี้
‎แช็กก้า และชาคีล
‎ถ้าไม่สู้ก็ตาย
‎แต่ผมต้องฉี่หน่อยก่อนเราจะขึ้นรถ
‎ผมกำลังไป
‎แค่ฉี่นิดหน่อย
‎เจอกันในรถครับ
‎ใกล้เสร็จแล้ว
‎ในระหว่างทางไปแสดง ‎พายุแบบอังกฤษดั้งเดิมก็พัดมา
‎และถึงแม้ว่า ‎เหล่านักเต้นมอร์ริสจะไม่สนใจพายุ
‎พ่อจอมโม้กลับเปลี่ยนใจ
‎พ่อไม่ลงรถเหรอ
‎ไม่ ฉันไม่ลง
‎- เราจะเต้นกันแล้วนะ ‎- ฉันเห็นน่า
‎แต่ฉันไม่ลงไปหรอก
‎- ทำไมล่ะ ‎- ลมมันแรงเกินไป
‎เป็นพ่อที่คอยสนับสนุนดีจริงๆ เลยนะ
‎ขอโทษเรื่องเขาด้วยครับ ‎เราจะเต้นแบบไหนนะ
‎สอง สอง สองเหรอ
‎รวมผ้าเช็ดหน้า
‎รู้สึกถึงจังหวะ ถึงสัมผัสเสียง
‎ขังลูกสาวพวกคุณไว้ ‎เพราะได้เวลาเต้นมอร์ริสแล้ว
‎เตรียมโบกผ้าเช็ดหน้ากัน
‎เมื่อมีพ่อคอยสนับสนุนอยู่ข้างสนาม
‎ก็ได้เวลาโบกผ้าเช็ดหน้าไปมาแล้ว
‎เดินถอยอาดๆ
‎โดด
‎เต้นต่อไป
‎- ถอย และหมุนตัว ‎- เดินไปข้างหน้า
‎พระเจ้าช่วย
‎ไม่นะ เขาเสียหมวกไปแล้ว!
‎กุญแจสำคัญก็คือ ‎เต้นมอร์ริสให้เหมือนไม่มีคนดูอยู่
‎นอกจากชายโรคจิตในรถ
‎ผมรู้ว่าด้วยการเต้นอันสง่างามของผม ‎มันอาจจะสังเกตได้ยาก
‎แต่เมื่อสู้ลมมาถึงจุดนี้ ‎ผมก็เริ่มเต้นมั่ว
‎ลุยให้เต็มที่
‎ชูแขน
‎และเอาลง
‎- นำทางเราออกไป ‎- ยอดมาก
‎เราจะตามคุณนะ
‎สัตว์ประหลาดสครัมปี้
‎งานเลี้ยงหลังเลิกจัดที่ไหน
‎พิธีกรรมเพแกนได้ผล
‎และในขณะที่กลุ่ม ‎ผู้เจริญพันธุ์จากไปอย่างร่าเริง
‎ดวงอาทิตย์ก็ขึ้น
‎พ่อก็ตื่นเหมือนกัน
‎แกรู้สึกเจริญพันธุ์ขึ้นบ้างไหม ‎จากเรื่องวุ่นวายพวกนี้
‎คิดว่างั้นนะ
‎แต่ผมว่าผมควรดำดิ่งไปลึกกว่านี้
‎ถ้าอยากให้มันได้ผลสูงสุด
‎พระเจ้าช่วย
‎ผมสัมผัสถึงพลังได้แล้วพ่อ
‎พลังเพแกน…
‎จากหลายร้อยปี ‎กำลังวิ่งอยู่ในร่างกายผม
‎ฉันว่าแกกำลังเสียสติมากกว่า
‎- ผมเป็นหนุ่มมอร์ริสแล้ว ‎- เหรอ
‎ผมได้พบเป้าหมายชีวิต
‎ทุกที่ที่ผมไป พวกเขาจะกระซิบชื่อผม
‎"เขาอยู่นั่นไง…
‎ชายแห่งกระดิ่ง"
‎- กระดิ่งพังสิไม่ว่า ‎- พ่อ
‎ขณะที่กลิ่นฟางคนเลี้ยงแกะ ‎ยังอบอวลอยู่ในจมูก
‎วันต่อมาเราก็ไปชนบทของเคนต์ ไปจุด ‎เซอร์ไพรส์แห่งต่อไปในแผนของฮิลลารี่
‎ผมบอกเลยนะ
‎แม่ทุ่มสุดตัวเลย
‎พ่อต้องชอบนี่แน่ๆ
‎- รู้ไหมว่าเราจะไปไหน ‎- ไม่
‎บ้านวีรบุรุษของพ่อ
‎- บ้านวีรบุรุษของฉันเหรอ ‎- ครับ
‎- ทายสิครับ ‎- มีเยอะแยะเลย
‎พ่อจะทำกางเกงยีนเปื้อนเพราะเขาแน่
‎โก๊ตไง
‎ฉันไม่ใส่ยีน
‎ฉันยอมแพ้ บอกฉันมาเถอะว่าใคร
‎วินสตัน เชอร์ชิลล์
‎เยี่ยมมาก
‎บอกให้หน้าตัวเองออกอารมณ์หน่อย
‎พ่อผมจะบอกเลยว่า วินสตัน เชอร์ชิลล์ ‎เป็นผู้นำที่ดีที่สุดที่เคยมีมา
‎แต่กับหลายคน เขาก็แค่ ‎ชายหัวล้านที่ชอบชูนิ้วเป็นตัววี
‎ชาร์ตเวลล์เป็นบ้าน ‎ของครอบครัวเชอร์ชิลล์มากว่า 40 ปี
‎ก็สวยดีนะ
‎แต่อยู่กันนานขนาดนั้น ‎เขาน่าจะทำอ่างน้ำร้อนไว้หน่อยนะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- ไงครับ
‎ยินดีต้อนรับสู่ชาร์ตเวลล์ค่ะ ไมเคิล
‎- เข้าไปในบ้านเลยไหมคะ ‎- ครับ
‎เยี่ยมค่ะ ไปกันเถอะ
‎แคเธอริน คาร์เตอร์ ผู้ดูแลทรัพย์สิน ‎พาเราเข้าชมแบบพิเศษ
‎เพื่อที่พ่อจะได้เข้าใกล้ ‎ไอดอลของเขามากขึ้น
‎นี่เป็นห้องวาดรูปค่ะ
‎เป็นที่ที่ครอบครัวเชอร์ชิลล์ ‎ใช้เวลามากมายด้วยกัน
‎มันถูกตกแต่งโดยภรรยาของเชอร์ชิลล์ ‎เลยเป็นสไตล์ของเธอค่ะ
‎นั่นใช่วินนี่ไหมครับ
‎นั่นเคลเมนทีนค่ะ
‎เธอเป็นภรรยาของวินสตัน ‎ยาวนานกว่า 50 ปี
‎นึกว่าเธอชื่อวินนี่
‎แกคิดว่าภรรยาของ ‎วินสตัน เชอร์ชิลล์ชื่อวินนี่เหรอ
‎ใช่สิครับ
‎ไม่สิ นั่นวินนี่ แมนเดลา
‎- ใช่ ‎- นั่นวินนี่ แมนเดลา
‎แกคิดว่าพวกเขาจะเป็น ‎วินสตัน และวินนี่ เชอร์ชิลล์เหรอ
‎พอพ่อพูดแบบนั้นแล้ว
‎ก็ฟังไม่เข้าท่าจริงๆ
‎- เคลมมี่ ‎- เคลมมี่
‎แล้วคุณมาชอบ ‎วินสตัน เชอร์ชิลล์ตอนไหนครับ
‎ฉันเรียนประวัติศาสตร์และสนใจ ‎สงครามโลกครั้งที่สองมาตลอดค่ะ
‎ชาร์ตเวลล์เลยเป็น ‎ที่ที่ลงตัวของทั้งคู่
‎- งั้นคุณรู้เรื่องเชอร์ชิลล์เยอะสิ ‎- นิดหน่อยค่ะ
‎คงมากกว่าพ่อล่ะนะ
‎วันเกิดเชอร์ชิลล์ล่ะครับ
‎วันที่ 30 พฤศจิกายน 1874
‎- ช้านะพ่อ ‎- วันที่ 30 พฤศจิกายน…
‎ได้ยินเธอแล้วค่อยพูดไม่นับสิ
‎ชื่อกลางเขาล่ะ
‎- สเปนเซอร์ ‎- จริงเหรอครับ
‎- และเลโอนาร์ดค่ะ ‎- ใช่ เลโอนาร์ดด้วย
‎ซิการ์ที่เขาชอบล่ะครับ
‎โรมีโอแอนด์จูเลียตส์
‎ช้านะครับ
‎- ไปดูบ้านกันต่อเลยไหมคะ ‎- ดีเลยครับ
‎ทำตัวดีๆ หน่อยได้ไหม
‎ถัดไปก็คือ ‎ห้องทำงานอันโด่งดังของเชอร์ชิลล์
‎นี่คือที่ที่เชอร์ชิลล์ ‎จะทำงานไปทั้งคืน
‎เขียนสุนทรพจน์ บทความ ‎จดหมาย และหนังสือ
‎สำหรับเขา ‎ที่นี่ก็คือหัวใจของชาร์ตเวลล์
‎คำถามเกี่ยวกับเชอร์ชิลล์ ยกที่สอง
‎- ไม่ ‎- วลีที่โด่งดังของเขาคืออะไร
‎ขอพลังให้ฉัน
‎"เราจะต่อสู้บนหาดทราย"
‎- นึกว่าพ่อรู้ ‎- วลีคลาสสิกค่ะ
‎พ่อจะแย้งไหม
‎- มันเป็นวลีตรงไหน ‎- ผมว่าเป็นนะ
‎คิดว่าเวลาเจอ แพ็ดดี้ แม็กกินเนสส์ ‎คนไม่พูด "โนไลกี้ โนไลตี้" กันเหรอ
‎แพ็ดดี้ แม็กกินเนสส์นี่ใครกัน
‎นักประวัติศาสตร์เหรอ
‎- ไม่เหรอ ‎- ไม่ครับ
‎เขาเป็นหนึ่งในนักจัดรายการที่ดี ‎ที่สุดในยุคเรา พ่อกลับไม่รู้จัก
‎- เกี่ยวข้องกับครอบครัวกินเนสส์ไหม ‎- เปล่าครับ
‎นายกรัฐมนตรี ‎คนก่อนหน้าเชอร์ชิลล์เป็นใคร
‎เนวิลล์ เชมเบอร์เลน
‎ก่อนหน้านั้นก็ สแตนลีย์ บอลด์วิน
‎อยากให้ย้อนไปอีกไหม
‎- ไม่สินะ ‎- จอร์จ วอชิงตันเหรอ
‎- จอร์จ วอชิงตัน ‎- ก็นะ
‎- เขาไม่ใช่นายกรัฐมนตรี ‎- เปล่า เขาเป็นประธานาธิบดี
‎แต่เขามาก่อน เนวิลล์ เชมเบอร์เลน
‎งั้นผมก็ได้ครึ่งคะแนน
‎ฉันมีอะไรพิเศษจะให้ดูค่ะ ‎ถ้าพวกคุณอยากเห็นอะไรเพิ่ม
‎หลังประตูนี้
‎จินตนาการได้ไหมคะ ลองเดาดู
‎ห้องนอนเหรอ
‎- ใช่ไหม ‎- ดูสิเขาตื่นเต้นแค่ไหน
‎- ดูสิ ‎- ว้าว
‎เราสามารถเปิดห้องนี้
‎ให้คนไม่กี่คนได้ดู ‎ในช่วงสองสามปีมานี้
‎มันถูกทิ้งไว้ให้เป็น ‎แบบที่วินสตันรู้จักเลยค่ะ
‎ให้พ่อผมขึ้นไปบนเตียงได้ไหมครับ
‎เกรงว่าจะไม่ได้ค่ะ เป็นไปไม่ได้
‎เขามีรูปพ่ออยู่บนหัวเตียง เห็นไหม
‎แกไม่มีรูปฉันอยู่ในบ้านด้วยซ้ำ
‎ไม่ต้องพูดถึงบนหัวเตียงเลย
‎แล้วเขาก็มีรูปแม่อยู่ทางขวา
‎บางทีมันคงทำให้เขาอึดขึ้น ‎เวลาทำอะไรกับวินนี่
‎เคลมมี่
‎ยังมีประตูอีกหนึ่งคู่ข้างหลังฉันค่ะ
‎คุณคนหนึ่งอยากที่จะดู
‎ข้างในไหมคะ
‎- ลุยให้เต็มที่เลยพวก ‎- ต้องออกแรงดึงหน่อยนะคะ
‎- ห้องอะไรคะ ‎- ห้องอาบน้ำ
‎เป็นที่รู้จักกันว่าเชอร์ชิลล์ ‎ชอบอาบน้ำสองถึงสามครั้งต่อวัน
‎เขายังทำงานจากห้องน้ำอีกด้วย
‎บ่อยครั้งที่เขาจะให้ ‎เลขาคนหนึ่งนั่งอยู่ตรงมุม
‎บนเก้าอี้ตัวเล็กนี้
‎ดู #มีทู นิดหน่อยนะ
‎เขาลุกยังไงกัน
‎เขาตัวท้วมพอสมควร
‎นั่นคงไม่ช่วยอะไร
‎ถ้าฉันอยู่ในอ่างนั่น ‎คงออกมาไม่ได้ถ้าไม่มีคนช่วย
‎พอเราอายุระดับหนึ่งแล้ว
‎ตอนเห็นอ่างน้ำ ‎เราก็คิดได้แต่ว่าเขาจะออกยังไง
‎มาถ่ายภาพพ่อในห้องน้ำเขากัน
‎ฉันจะอยากถ่ายรูป ‎ในห้องอาบน้ำเขาทำไม
‎เพราะเราได้สิทธิพิเศษให้เข้ามา
‎ห้องอาบน้ำของวีรบุรุษพ่อไง
‎ยิ้มหน่อย ทำท่ามีความสุข
‎อยากได้รูปที่ดูเหมือน ‎พ่อกดชักโครกไหม
‎ไม่ ฉันไม่อยากก้มไปกดมัน
‎พนันได้ว่า ‎เขาคงวางแผนบุกทิ้งระเบิดที่นี่
‎ช่วยแสดงความเคารพหน่อยสิ
‎เราอยู่ในบ้านชายที่ยิ่งใหญ่ ‎หนึ่งในผู้ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์
‎แต่แกพูดแต่เรื่อง ‎เขาวางแผนทิ้งระเบิด
‎โอเค
‎- ขอบคุณมากครับ แคเธอริน ‎- ไม่มีปัญหาค่ะ
‎และผมขอโทษเรื่องเขาด้วย
‎เอาเลย โอกาสสุดท้าย ‎ที่จะได้ขึ้นไปบนเตียงเขา
‎เราจะได้ถ่ายรูป
‎- ไม่มีทาง ‎- ทำไมล่ะ
‎- ฉันไม่ขึ้นเตียงเชอร์ชิลล์หรอก ‎- นี่เตียงเชอร์ชิลล์นะ
‎- พ่อต้องอยากทำแน่ ‎- ไม่
‎- ใครอยากทำกัน ‎- พ่อไง
‎ไม่ ทำไมฉันจะอยากทำลายเตียง ‎วินสตัน เชอร์ชิลล์กัน
‎- ไม่เห็นต้องทำลาย ขึ้นๆ ไปเถอะ ‎- ขึ้นไปก็เท่ากับทำลายนั่นแหละ
‎เป็นการเยี่ยมชมที่ยอดมาก
‎นี่อะไรกัน
‎- สมุดรายชื่อแขก ‎- สมุดรายชื่อแขกเหรอ
‎- ใช่ ‎- ผมว่ามันไม่ได้ให้เซ็นนะ
‎- ผมว่ามันเป็นงานแสดง ‎- ไม่เป็นไร
‎มันเป็นงานแสดงนะพ่อ
‎ไม่งั้นเขาจะเอา ‎สมุดรายชื่อแขกไว้หลังกระจกทำไม
‎ถ้าเขาอยากให้เซ็น
‎ฉันแค่จะเซ็นตรงนี้
‎พ่อนี่ไร้สาระจริง
‎เรียบร้อย วางไว้ตรงนี้
‎รีบออกไปกันครับ
‎พ่อทำกระจกเป็นรอย
‎ใช่ โอเค
‎-ไปกัน ‎- พ่อทำบ้านเชอร์ชิลล์เสียหาย
‎- มันเป็นรอยนะพ่อ ‎- ฉันรู้
‎ไปขึ้นรถกัน
‎พ่อทำลาย ‎สมุดรายชื่อแขกของวีรบุรุษพ่อ
‎ถ้าพ่ออยากทำลายข้าวของใครอีก ‎อย่าทิ้งชื่อไว้นะ
‎ตลกมาก
‎(ชาร์ตเวลล์)
‎สถานที่ต่อไปที่เราจะไปคือเดวอน
‎โด่งดังจากการกินสโคนกับชา ‎และเป็นบ้านเกิดของ ไมเคิล ไวท์ฮอล
‎แต่ก็น่าแปลกที่พวกเขา ‎ไม่ติดเรื่องพวกนี้ลงบนป้าย
‎สงสัยที่คงไม่พอ
‎เราต้องผ่านทิวทัศน์ ‎ที่โด่งดังที่สุดของอังกฤษ
‎(สโตนเฮนจ์)
‎ดูสิพ่อ สโตนเฮนจ์!
‎- เหรอ ‎- เราแวะดูได้ไหม
‎- ไม่ได้อยู่แล้ว ‎- ทำไมล่ะ ผมไม่เคยไปเลยนะ
‎- เราแค่ขี่ผ่านเฉยๆ ‎- ผมไม่อยากผ่านมันไปนี่
‎- จอดสิ ‎- ไม่
‎- เราผ่านมันไม่รู้กี่รอบแล้ว ‎- ใช่ แต่ผมไม่เคยเห็นมันเลย
‎มันเป็นหนึ่งในที่ที่ ‎มีเอกลักษณ์ที่สุดในประเทศนะ
‎แต่เรากลับผ่านมันไปเฉยๆ
‎มันไม่มีอะไร ‎ให้ดูใกล้ๆ หรอกนอกจากก้อนหิน
‎ขับช้าลงหน่อย ผมอยากจะดูชัดๆ
‎ไม่
‎- ผมไม่เคยเห็นมันกับตาเลยนะ ‎- แกจะทำอะไร
‎- ผมอยากเห็นสโตนเฮนจ์ ‎- ปิดซันรูฟซะ
‎- เราจะคลาดกับมันแล้ว ‎- หยุดสิ ลงมา
‎- โอ๊ย! พ่อ! ‎- ลงมา!
‎พ่อ!
‎เราคลาดสโตนเฮนจ์
‎- มันหนาวจะตาย ‎- ผมอยากดูให้ชัดๆ นี่
‎ผมถูกพ่อทำร้าย
‎ผมว่าข้อมือผมพลิกนะ
‎ไม่ใช่หรอก ‎มันอ่อนแอแบบนั้นตั้งแต่ไหน
‎ก็พ่ออยู่มาตั้งแต่มันถูกทำขึ้นนี่นะ
‎ตลกมาก
‎เรากำลังเดินทางไปเกาะเบอร์
‎ตั้งแต่ปี 1929 โรงแรมแนว ‎อาร์ตเดโคนี้เป็นที่หลบพักอันโด่งดัง
‎สำหรับคนรวยและคนมีชื่อเสียง
‎แต่เกาะมีชื่อเสียงที่สุดจากการเป็น ‎แรงบันดาลใจให้ อกาธา คริสตี้
‎เธอเขียนนิยายที่นี่ ‎ในขณะพักอยู่ในบ้านริมหาด
‎ต้องเบื่อขนาดไหนกัน ‎ถึงมาเขียนนิยายเวลาพักร้อน
‎จุดหักมุมใหญ่ก็คือ
‎เกาะถูกตัดขาดจากภายนอก ‎เพราะคลื่นทะเลวันละสองครั้ง
‎- แจ็ค ‎- ชอบกลิ่นเกลือทะเลจังเลย
‎ตีสี่ 45 นาทีแล้ว
‎เราต้องไปขึ้นรถแทรกเตอร์ทะเลกัน
‎ก็กำลังจะไปนี่ไง
‎ปลากับมันฝรั่งทอดนี่
‎- เราไปซื้อได้ไหมครับ ‎- ไม่ได้
‎- ผมยังไม่กินข้าวนะ หิวจะตายแล้ว ‎- เราซื้อไม่ได้
‎- นะครับพ่อ ‎- ไม่
‎ต้องซื้อสิ อยู่ริมทะเลแบบนี้
‎- ไม่ ไปกันเถอะ ‎- ทำไมล่ะ
‎เราต้องไปขึ้นรถแทรกเตอร์ทะเล
‎- ตอนตีห้านี่ ‎- ใช่
‎- ดูเวลาสิ ‎- เวลาเท่าไหร่
‎ตีสี่ 45 นาที
‎- ถมเถไป ‎- แค่ 15 นาทีเอง
‎เดี๋ยวผมมา เจอกันที่นั่นนะ
‎- เอามัน… ‎- ฉันจัดการได้
‎อย่าสำออยน่า
‎- ล้อเล่นแน่ๆ ‎- หนักจริงๆ
‎เดี๋ยวผมดูให้ว่า ‎มีไส้กรอกชุบแป้งทอดไหมนะ
‎อย่ามาช้าล่ะ
‎- สวัสดีครับ ‎- สวัสดีครับคุณ
‎- ช่วยผมยกกระเป๋าได้ไหม ‎- แน่นอนสิครับ
‎(รถแทรกเตอร์ทะเลสู่เกาะเบอร์)
‎(ราคาเที่ยวละสองปอนด์)
‎ขอปลาปลาเพลซได้ไหมครับ
‎แล้วก็ปลาคอด
‎และสองชุดของ…
‎ขนาดใหญ่นี่แค่ไหน
‎- เรารอใครอยู่ไหมครับ ‎- ครับ
‎ลูกปัญญาอ่อนของผมเอง
‎เขาไปซื้อปลากับมันฝรั่งทอด
‎หวังว่าอีกเดี๋ยวเขาจะมา
‎โทษทีครับ นี่คีย์การ์ดโรงแรมผม
‎กระเป๋าเงินผมอยู่ไหนนะ
‎แกอยู่ไหนของแก แจ็ค
‎เราไปกันดีกว่าครับ
‎พ่อ!
‎พ่อ อย่าเพิ่งไป!
‎ไมเคิล ไวท์ฮอล กลับมาเดี๋ยวนี้!
‎พ่อ!
‎แกไปอยู่ไหนมา
‎- พ่อไปทำไม ‎- แกไปทำบ้าอะไรมา
‎- ซื้อปลากับมันฝรั่งทอดให้เราไง ‎- ไร้สาระ
‎นี่เรือเฟอร์รี่สาธารณะนะ ‎ไม่ใช่เรือยอชต์ส่วนตัว
‎ปลากับมันฝรั่งทอดผมเละหมด ‎แถมผมเปียกไปหมดด้วย
‎- เอามันฝรั่งไหม ‎- ไม่ ขอบใจ
‎ปัญญาอ่อน
‎นั่นแหละแกเลย
‎รู้ไหมว่า "ปัญญาอ่อน" หมายความว่าไง
‎ก็คือพลาดเรือเฟอร์รี่ ‎เพราะไปซื้อปัญญาอ่อนไง
‎แล้วก็ทำมันตกลงบนทราย
‎- ผมมีอีกคำจะให้พ่อนะ ‎- อะไร
‎คนทรยศ
‎- ไร้สาระ ‎- นั่นแหละพ่อเลย
‎- ทิ้ง… ‎- อย่าทำแบบนี้
‎- ผมไว้… ‎- อย่าทำแบบนี้นะ
‎ข้างหลัง
‎มีมันฝรั่งติดอยู่บนไหล่พ่อแน่ะ
‎ตลกจังนะ
‎เรามาที่เกาะอกาธา คริสตี้
‎โดยไม่รับเอาประสบการณ์ ‎นักสืบแบบเต็มที่ไม่ได้หรอก
‎ฮิลลารี่จองค่ำคืนปริศนา ‎การฆาตกรรมไว้ให้เรา
‎ตัวละครได้ถูกจัดให้ ‎แขกของโรงแรมทุกคน
‎เพื่อให้เข้าร่วมการแสดงละคร
‎ผมเป็นเด็กเลี้ยงม้า ‎และพ่อเป็นเจ้าของผับ
‎ไมกี้
‎พร้อมจะไปเจอ ‎พวกคนชั้นสูงที่คฤหาสน์หรือยัง
‎ฉันพร้อมแล้ว
‎ฉันพร้อมที่จะไป
‎นี่มันอะไรกัน ‎พ่อต้องเป็นเจ้าของผับสิ
‎ฉันคือ แอร์กูล ปัวโรต์
‎มันไม่ใช่แบบนี้นะ
‎พ่อต้องเป็นตัวละคร ‎ที่เขาจัดให้สิถึงจะถูก
‎ฉันจะอยากเล่นเป็นเจ้าของผับไปทำไม
‎หมายถึงยืนพูด…
‎"สวัสดีทุกคน ‎เอาเหล้าบิตเตอร์ครึ่งไพนต์ไหม"
‎แบบนั้นเหรอ
‎แม่ของแกกับฉัน ‎เลยตกลงกันว่าฉันจะเป็นปัวโรต์
‎ดูลงทุนมากเลยด้วยนะ
‎- เปล่านะ ฉันแค่ใส่ชุดเอง ‎- แค่นั้นเองเหรอ
‎ฉันชอบใส่หนวดปลอมเวลาค่ำนะ
‎ผมต้องทำใจยอมรับนะว่ามันเหมาะกับพ่อ
‎พ่อเหมือนฮิตเลอร์ตอนพักร้อนเลย
‎พูดติดสำเนียงอีกสิ
‎ฉันชื่อ แอร์กูล ปัวโรต์
‎"ปัวโรต์" เหรอ
‎- ปัวโรต์ ‎- ปัวโรต์
‎- ปัวรู ‎- ปัวโรต์
‎ปัวโรต์ ใช่
‎ชุดโอเค แต่ต้องฝึกสำเนียงหน่อย
‎เพราะอยากฝึกแสดงเป็น "เปร์รู"
‎พ่อจึงต้องลงมือทำอะไรเอง
‎- พ่อจะทำอะไร ‎- โทรหาเดวิด
‎- เดวิดไหนนะ ‎- เดวิด ซูเชต์สิ
‎เพื่อนฉันเอง
‎พ่อโทรหาเดวิด ซูเชต์จริงสิ
‎- ใช่ ‎- เขาไม่รับหรอก
‎ฉันโทรหา เดวิด ซูเชต์ ‎ปัวโรต์ตัวจริง
‎พ่อจะใส่ชุดปัวโรต์ ‎โทรหาเดวิด ซูเชต์ไม่ได้นะ
‎พ่อแทบไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ
‎เขาจะคิดว่าพ่อเสียสติไปแล้วแหง
‎เขาไม่รับสายหรอก
‎พนัน 50 ปอนด์ว่าเขาไม่รับ
‎- สวัสดี ‎- บ้าเอ๊ย
‎- นี่ ไมเคิล ไวท์ฮอล ‎- ดีใจที่เจอนะ
‎คุณทำอะไรอยู่น่ะ
‎- ไงครับเดวิด นี่แจ็คเอง ‎- ว่าไง
‎- ช่วยเรียกเขาว่า เซอร์เดวิดได้ไหม ‎- ครับ
‎อย่าทำตัวตีสนิท
‎ผมเล่นเป็นปัวโรต์ ‎อย่างที่คุณก็คงเห็น
‎เห็นอยู่ครับ
‎ผมเจอปัญหา ‎กับการพูดติดสำเนียงนิดหน่อยน่ะ
‎สงสัยว่าคุณจะช่วยหน่อยได้ไหม
‎คุณรู้จักตัวร้ายนาซี ‎ในอินเดียน่าโจนส์ไหม
‎- เสียงเขาเหมือนหมอนั่น ‎- เหรอ
‎- เรามาลองไปด้วยกันไหม ‎- ครับ
‎คุณคิดว่ามันลำบากไหม "ปัวโรต์"
‎ฉันชื่อ แอร์กูล ปัวโรต์
‎ดีมาก ดีมากๆ เลย
‎ผมว่าดีขึ้นเยอะเลยนะ
‎ให้ผมช่วยอะไรอีกไหม
‎มีอะไรหลายอย่าง ‎ที่ผมอยากลองทำดูนะ แต่ผมไม่…
‎รู้ใช่ไหม ผมไม่…
‎ครับ ขอบคุณมาก ‎ขอบคุณที่สละเวลาครับ เซอร์เดวิด
‎- ดีใจที่ได้เจอครับ ‎- ดีใจที่ได้เจอเช่นกันครับ
‎เขาเป็นคนดีนะ
‎- เห็นไหมว่าเขาเป็นมิตรขนาดไหน ‎- ครับ พ่อเป็นเพื่อนกับปัวโรต์
‎เยี่ยมมาก
‎เราไม่มีทางเลือก
‎พ่อต้องร่วมเล่น ‎สวมบทบาทกับคนแปลกหน้า
‎ผมคิดจริงๆ นะว่า ‎พ่อคงอยากโดนพ่อบ้านวางยามากกว่า
‎คุณจัดเรียงเครื่องดื่มเหรอ
‎- เขาได้ครบนะ ‎- ครับ ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ
‎- สวัสดีครับหลวงพ่อ ‎- สวัสดี
‎- สวัสดีคุณผู้หญิง ‎- สวัสดีค่ะ ไซม่อน
‎ในปริศนาฆาตกรรมคืนนี้
‎แขกโรงแรมทุกคนต่างเข้าร่วม
‎โดยแกล้งเป็นตัวละคร ‎ที่พวกเขาได้รับบทไป
‎เหล่านักแสดงจะแสดงฉากสำคัญๆ
‎แล้วจะพูดคุยกับแขกโรงแรม ‎คอยบอกใบ้เล็กๆ น้อยๆ
‎ภารกิจของทุกคนคือหาว่าใครเป็นฆาตกร
‎ซึ่งเราจะได้รู้เมื่อจบคืนนี้
‎คนที่นำแสดงในคืนนี้คือ…
‎สวัสดีค่ะทุกคน
‎เลดี้บัฟฟี่ เมนเจอร์
‎นายหญิงของคฤหาสน์
‎นักบวช
‎สาวใช้
‎ชายผู้ถือยินและโทนิค
‎แนะแน่นอนครับว่าตำรวจ
‎เท้าหนักนะคนนี้
‎คงเดินในหมอกยากน่าดู
‎หรือทำอะไรในพวก ‎ปริศนาฆาตกรรมพวกนั้นน่ะ
‎เหมือนมาเข้ามา
‎เดินเหยาะในนี้เลยนะ
‎ฉันว่านักบวชนั่นน่าสงสัย
‎คนที่นั่งตรงนั้นน่ะ
‎ฉันแน่ใจว่าเขาใส่วิกอยู่
‎และฉันไม่เชื่อใจใครที่ใส่วิก
‎พ่อบอกแบบนี้ ‎ทั้งที่ตัวเองติดหนวดปลอมนี่นะ
‎แล้วเขาก็ไม่ใช่นักบวชจริงๆ ด้วย
‎- จริงเหรอ ‎- ไม่ พวกเขาเป็นนักแสดง
‎เข้าใจแล้ว
‎พ่อยังไม่เข้าใจงานนี้ใช่ไหม
‎นั่นวอดก้าเพียวเลยนะ
‎- ใช่ ‎- เขาขี้เมา เป็นนักบวชน่าแขยง
‎อาจเพราะงั้น ‎เขาถึงก่อฆาตกรรมน่ากลัวก็ได้
‎ไม่ก็เซ็กส์
‎ฆาตกรรมเพราะเซ็กส์แน่ๆ
‎ผมได้กลิ่นวอดก้าจากเขา ‎ตอนเขาจู่โจมผมที่คอกม้า
‎ตอนนั้นเอง เขาก็…
‎- ผู้ต้องสงสัยหลัก ‎- เขาเป็นผู้ต้องสงสัยหลักแน่
‎พ่อไม่เข้าใจละครเวที ‎ที่ผู้ชมมีส่วนร่วม
‎เขาดูจะหมกมุ่น ‎กับความสับสนของตัวเอง
‎บางทีการได้ยิน ‎เนื้อเรื่องปูมหลังอาจช่วยได้
‎ยินดีต้อนรับสู่บ้านอันงดงามของฉัน
‎เรามาที่นี่คืนนี้เพื่อคุยถึง ‎โรส ดิมเปอร์ เพื่อนเก่าของเรา
‎โรส ดิมเพิลส์นี่ใครกัน
‎เธอพูดอยู่ เงียบๆ สิ
‎เรารู้มาว่า ‎ชาวเมืองในท้องที่ได้จากไป
‎และทิ้งเงินทั้งหมดไว้ให้ชาวเมือง
‎ขอโทษที่ต้องขัดจังหวะครับ ‎คุณนายบัฟฟี่
‎สามีคุณ…
‎เขาตายแล้ว
‎จากนั้นเราก็รู้ว่าสามีของบัฟฟี่ ‎มีหนี้มหาศาลและลูกนอกสมรส
‎และการตามล่าฆาตกรก็เริ่มขึ้น
‎นักบวชนั่นหลงรัก ‎นายหญิงของคฤหาสน์แน่
‎จำคำฉันไว้เลย
‎ผมต้องขอให้ทุกคนห้ามออกไปจากเกาะ
‎มาทำให้มันจบกันเถอะ
‎คุณตำรวจ ไม่จำเป็นต้องทำ ‎เรื่องพวกนี้หรอกครับ
‎ชายคนนั้นคือคนที่คุณต้องการ
‎นักบวชหื่นคนนั้นไง!
‎รีบป่าวประกาศจังเลยนะครับ
‎- เรายังไม่ได้เบาะแสเลยนะ ‎- อ๋อ ใช่
‎ไม่เป็นไรครับ ต่อเลย ขอโทษที
‎ขณะที่ปัวโรต์วุ่นอยู่กับอีกทฤษฎี ‎ก็ได้เวลาที่เด็กเลี้ยงม้าจะเฉิดฉาย
‎- ฉันคุยกับคุณหน่อยได้ไหม ไซม่อน ‎- ครับ
‎- รู้ใช่ไหม ฉันว่าใครผิด ‎- ครับ
‎คนสวนแฮร์รี่ไงล่ะ
‎เขาเป็นคนใส่ตะปูไว้ในเก้าอี้
‎คือฉันบอกให้เขาใส่เอง แต่…
‎ฉันไม่ได้บอกให้ทำให้มันโผล่ออกมานะ
‎ไม่ครับ ไม่ คุณไม่ได้บอก
‎บางทีฉันควรหาคนสวนคนใหม่
‎โอเค ตามสบายนะคะ ฉันยังตกใจอยู่น่ะ
‎ครับ
‎ใครบางคนกำลังจะถูกจับ ‎เพราะแสดงเกินจริงนะ
‎ถ้ามันผิด ‎พ่อก็คงติดคุกตลอดชีวิตแล้ว
‎ผมว่าผมไปได้สวยกับคุณผู้หญิงนะ
‎เธอเป็นแม่ม่ายนะแจ็ค
‎วิล์ฟไงล่ะ
‎วิล์ฟคืออะไร
‎วิล์ฟ
‎แม่ม่ายที่น่า…
‎สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ‎มื้อคำจะถูกเสิร์ฟที่ห้องอาหารครับ
‎ฉันมีผู้ต้องสงสัยใหม่แล้ว
‎เสียงเขาดูเป็นคนรัสเซียนะ
‎เขาเป็นคนที่เช็กเราเข้า ‎เขาทำงานในโรงแรม
‎คงแอบเอาพอโลเนียมเข้าด้วยล่ะสิ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎พ่อยังคงทำคดีอยู่
‎คดีที่ว่าเราจะเมาได้ขนาดไหน
‎ในระหว่างเกิดฆาตกรรมปริศนา
‎พระเจ้าช่วย!
‎ผมว่า แอร์กูล ปัวโรต์ ‎ผู้ยิ่งใหญ่คงเดาผิดแล้ว
‎พ่อทำอะไรน่ะ
‎- พ่อทำอะไรน่ะ ‎- ก็แค่ตรวจดู
‎- เขาตายแล้ว ‎- เขาตายแล้ว
‎นักบวชตายแล้ว
‎ผู้ต้องสงสัยหลักของพ่อ
‎ใช่…
‎น่าผิดหวังนะ
‎นักบวชที่น่าสงสาร ‎ดูสิ เขาทิ้งไบเบิลไว้ด้วย
‎- พระเจ้าช่วย! ‎- พระเจ้า
‎เซซิล!
‎- คุณนายฟาฟฟ์ ‎- คุณตำรวจเบลีย์ มาเร็วค่ะ!
‎ผมเริ่มคิดแล้วว่า ‎เราน่าจะตั้งใจฟังเบาะแสดีๆ กว่านี้
‎- ฉันว่าเราตัดนักบวชออกไปได้ ‎- เหรอครับ
‎ฉันเปลี่ยนใจเรื่องเขาแล้ว
‎- จริงเหรอครับ ‎- ใช่
‎- ตอนที่เห็นเขาตายแล้วใช่ไหม ‎- ใช่ แหงล่ะ
‎ห้ามทุกคนออกจากเกาะ ‎จนกว่าผมจะไขคดีได้
‎นักบวชที่น่าสงสาร
‎ผมหยิบไบเบิลของเขามา
‎ผมคิดว่าบางทีเรา
‎จะอ่านมันในห้องเราได้สักหน่อย
‎คิดว่าตอนที่เขาลุกขึ้น…
‎- มันไม่ใช่ไบเบิล ‎- อะไรล่ะ
‎อัตชีวประวัติของ อลัน ชูการ์
‎- คิดดูสิ… ‎- เรื่องเข้มข้นขึ้นแล้ว
‎คงฆ่าตัวตายตอนอ่านแน่
‎ขณะที่เราเริ่มกินเมนูหลัก ‎ผู้ต้องสงสัยก็เริ่มพูดคุยกับแขก
‎- ไงคะ ไซม่อน ‎- ไงครับ
‎- สวัสดีค่ะท่าน ‎- สวัสดีครับ
‎- ฉันชอบหนวดคุณนะ ‎- ขอบคุณ
‎ให้ฉันเก็บจานให้นะคะ
‎ครับ ขอบคุณมาก
‎ค่ะ ไซม่อน
‎ฉันว่าฉันรู้ฆาตกรคือใครนะ
‎ต้องเป็นบัฟฟี่แน่ๆ เลย
‎เธอมีชู้แหละ
‎- ไม่จริงน่า ‎- ไม่
‎ฉันเห็นจีโน่ ‎เดินลงจากบันไดด้านหลังตอนดึกๆ
‎เขามีอะไรกับเธอที่บันไดด้านหลังเหรอ
‎ในห้องนอนเธอค่ะ ใช่
‎ช่างเถอะ ‎ฉันว่าฉันพูดมากไปแล้ว ไปดีกว่า
‎ผมว่าพ่อพูดมากไปนะI
‎แขกทุกคนจดผู้ต้องสงสัยหลักของตัวเอง
‎แล้วก็ถึงเวลาที่จะรู้ว่าใครตอบถูก
‎เคต มานี่หน่อย
‎ตำรวจมาแล้วๆ
‎บทสรุป
‎จากเบาะแสที่ผมเห็น
‎ผมเชื่อว่าผมรู้แล้วว่าฆาตกรคือใคร
‎บัฟฟี่ เมนเจอร์
‎ไม่ได้รักสามีตัวเองมากเท่าที่เราคิด
‎ที่จริงแล้ว
‎เธอคบชู้อยู่กับจีโน่
‎แถมเธอหว่านเสน่ห์ใส่ผมด้วย
‎แถมเธอหว่านเสน่ห์ใส่เขาด้วย
‎เกาะแกะผมไปหมดเลย
‎แต่ผมก็ไม่คิดว่าเธอคือฆาตกร
‎คนที่ผมเชื่อว่าเป็นก็คือ
‎เคต
‎ไม่นะ!
‎ใครเอาความคิดนี้ใส่คุณกัน
‎พระเจ้าช่วย
‎เพราะคุณเป็นคนเดียว
‎ที่มีกุญแจตู้เก็บถ้วยรางวัล ‎ที่มียาพิษอยู่ไงล่ะ
‎โอ้ ว้าว!
‎และด้วยการหักมุมนั้น ‎ปริศนาก็กระจ่าง
‎ไม่มีใครทำให้งานเละได้
‎- คุณจะไปไหนน่ะ ปัวโรต์ ‎- อะไรกัน
‎ปัวโรต์ผู้ยิ่งใหญ่
‎มีคำตอบให้เรื่องนี้
‎เขาดื่มแชมเปญมากไปน่ะครับ
‎คุณน่ะเป็นเจ้าทึ่ม
‎เห็นกันอยู่ชัดๆ ว่า ‎ผู้หญิงคนนี้บริสุทธิ์
‎ผู้หญิงที่คุณตามหาก็คือคนนี้
‎- เข้าใจผิดแล้วค่ะ ‎- ปัวโรต์ผู้ยิ่งใหญ่รู้
‎- คุณมีหลักฐานไหม ‎- หลักฐานเหรอ อยู่นี่หมดแล้ว
‎ไม่ๆ คุณต้องมีหลักฐานนะ
‎คุณตำรวจเขามีหลักฐานว่า ‎สาวใช้เป็นคนทำ
‎สาวใช้นั่นแหละเป็นคนทำ
‎- เขาก็แค่คนทึ่ม ‎- โอเค
‎มันไม่ได้เป็นแบบนั้น
‎สาวใช้เป็นคนทำ
‎ฉันทำเอง และไม่มีทาง ‎ที่คุณจะจับฉันเข้าคุกได้หรอก
‎- ฉันไปแล้วนะ! ‎- จับเธอเลย!
‎- ไม่! ‎- จับเธอเลยสิ!
‎ปัวโรต์ผู้ยิ่งใหญ่รู้อยู่แล้ว
‎แค่ต้องให้เธอสารภาพ
‎และสุดท้ายเธอก็ทำ ‎เธอตกใจแล้วก็หลุดสารภาพออกมา
‎- ผมรู้อยู่แล้ว ‎- ใช่สิ
‎ปัวโรต์ต้องเจอเรื่องให้ตกใจนะวันนี้
‎นักสืบที่ยิ่งใหญ่ก็มีวันที่พลาดได้
‎วันนี้เป็นวันแบบนั้นแหละ
‎นี่เป็นงานเลี้ยงปริศนา ‎ที่ยอดที่สุดเลย
‎(เกาะเบอร์)
‎จุดหมายต่อไปของการเดินทางเรา
‎ฮิลลารี่ส่งเราไปที่ถิ่นกำเนิด ‎ของตระกูลไวท์ฮอล
‎เวลส์
‎(สโนว์โดเนีย)
‎ซึ่งเป็นที่รู้จักจาก ‎ชายฝั่งขรุขระ ภูเขาที่งดงาม
‎และการที่คนมีสัดส่วน ‎น้อยกว่าแกะสามต่อหนึ่ง
‎แต่เรายังสู้ชนะพวกมันนะ
‎เอาขนมฟลัมป์สไหม
‎ไม่ ขอบใจ
‎เราต้องนั่งรถนานแค่ไหน ‎หกชั่วโมงเหรอ
‎- ฉันว่าไม่หรอก ‎- ผมว่าใช่นะ
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎คงหกชั่วโมงแหละ ‎เพราะพ่อขับรถเหมือนยายแก่เลย
‎ผมจะพยายามนอนนะ
‎ไอ้นั่นมันบ้าอะไร
‎มนุษย์ช้างเหรอ
‎นี่หมอนท่องเที่ยวผม
‎นอนที่ไหนก็ได้ นอนพิงข้างๆ ได้
‎นอนที่ไหนก็ได้เลย
‎แกกำลังผ่าน ‎ส่วนที่สวยที่สุดของประเทศ
‎แต่มองไม่เห็นอะไร
‎เพราะใส่หมวกมนุษย์ช้างโง่ๆ นี่เหรอ
‎มันไม่ใช่หมวกมนุษย์ช้างนะ
‎มันเป็นหมอนนกกระจอกเทศของผม
‎และผมนอนในรถไม่ได้ถ้าไม่มีมัน
‎มันเหมือนอัณฑะสีเทาเลย
‎- ให้ผมเปิดเพลงไหม ‎- อย่าเปิดเพลงนะ
‎ไม่เหรอ ผมมีเพลงดีๆ นะ
‎ฉันลงอะไรให้แกเล่นไว้ในนี้
‎อะไรนะ
‎เพราะนี่เป็นทริปครอบครัว ‎และมรดกอะไรแบบนั้นน่ะ
‎ฉันว่าแกน่าจะชอบ
‎ไม่ล่ะ เปิดเพลงผับคลาสสิกดีกว่า
‎- ไม่ เปิดนี่ซะ ‎- อะไรนะ นี่เหรอ
‎ใช่
‎อันนี้นี่นะ
‎บทที่หนึ่ง รักษาภาพลักษณ์
‎- ล้อเล่นเหรอ ‎- ในขณะเดียวกับที่ฮิตเลอร์…
‎- ล้อเล่นยังไงกัน ‎- นี่เทปเสียงพ่อนะ
‎ใช่
‎พ่อลงหนังสือเสียง
‎อัตชีวประวัติพ่อให้เราฟังเหรอ
‎ใช่ แกจะได้ฟังเรื่องครอบครัว ‎มรดก และชีวิตเราไง
‎- พ่อรู้ไหมว่ามันพิลึกแค่ไหน ‎- อือ
‎- รู้สิ ‎- พ่อฟังตัวเองอยู่นะ
‎ใช่ ก็ฉันอ่านมันนี่…
‎แต่ฉันว่าแกคงชอบ ‎แกจะทำอะไรอื่นได้อีกล่ะ
‎- อย่างน้อยก็ทำผมหลับได้ ‎- เงียบๆ
‎ท่องไปทั่วประเทศในฐานะครูฝึก ‎การบินทั่วไปให้กองทัพอากาศหลวง
‎- ไม่มีใครคิดว่า… ‎- ผ่อนเสียงตัวเองหน่อย
‎ทั้งสองเสียงเลย
‎ในฐานะนักบินที่สวมเสื้อนักบินขนฟู
‎- สเตอริโอ ไมเคิล ไวท์ฮอล ‎- ผ้าผูกคอไหมสีดำ
‎นี่คงทำผู้ก่อการร้ายสติแตกได้เลย
‎ต่อสู้กับ…
‎มันเกี่ยวกับหนังสเปน
‎โรส โทไบอัส ชอว์
‎เป็นผู้คัดเลือกนักแสดง ‎ชาวอเมริกันที่ชื่อเสียงไม่ค่อยดี
‎- "ยังครับ แต่ผมว่าไม่เป็นไร" ‎- บ้าอะไรกัน
‎- พ่อ ‎- อะไร
‎- ทำแบบนี้ทำไม ‎- ฉันไม่อยากให้แกพลาดตรงนี้
‎นี่เรื่องเกี่ยวกับ จูดี้ เดนช์
‎- อะไรนะ ‎- เธอตลกมากเลย
‎จูดี้ เดนช์มุดศีรษะเข้าไปตรงมุม
‎"คุณรู้ไหมว่า ‎เขาจัดงานแต่งกันอยู่ในนั้น ไมเคิล"
‎เธอพูดแล้วก็หายตัวไป
‎ปัญหาของโบสถ์เซนต์จอห์น วิลเลี่ยม
‎ก็คือมันไม่ได้อยู่ที่วิลเลี่ยม
‎ที่วิลเลี่ยมมีโบสถ์อยู่ ‎แต่มันไม่ใช่โบสถ์เซนต์จอห์น
‎(เวลส์)
‎(โรงแรมพาเลฮอลล์)
‎หลังจบจากการท่องประวัติศาสตร์ ‎เราก็มาถึงโรงแรมพาเลฮอลล์
‎ที่เชิงเขาของภูเขาสโนว์ดอน
‎เรามาเจอกับฮิลลารี่
‎เพื่อฉลองที่วันนี้เป็นวัน ‎ครบรอบ 35 ปีของงานแต่งงานพวกเขา
‎ที่นี่สวยนะครับ
‎สวยมากเลย
‎คืนนี้แม่ฉันกับแกมีชุดใหญ่กันแน่
‎แกรู้ใช่ไหม
‎- วันครบรอบเหรอครับ ‎- ใช่
‎- มัน… ‎- นาน 35 ปีใช่ไหม
‎- ใช่ ใหญ่มากแน่ ‎- เยี่ยม
‎ถ้าแกเห็นหมวกฉัน ‎อยู่หน้าประตู แกก็คงรู้…
‎เรากำลังทำกิจกรรมกัน
‎คงต้องดูหน่อยว่า ‎โรงแรมมีบ้านแยกให้ผมอยู่ไหม
‎หวังว่าแกจะพกที่อุดหูมาพอด้วยนะ
‎ถ้าแกรู้ว่าแม่แกเป็นยังไงเวลาได้ที่
‎ผมว่าแบบนี้ผมไม่เข้าพักโรงแรมดีกว่า
‎- ไม่ต้องห่วงถ้า… ‎- ว้าว
‎- ได้ยินเสียงกรีดร้อง… ‎- เงียบเลย ดูสิ!
‎- สวยนะใช่ไหม ‎- สวยมาก
‎ทำไมถึงมีคนอยาก ‎สร้างบ้านแบบนี้ในเวลส์กัน
‎ทำตัวดีๆ ได้ไหม
‎อย่าพูดอะไรแบบนั้นหลังลงรถนะ
‎คุณไวท์ฮอลใช่ไหม
‎- ผมเอง ไง สบายดีไหม ‎- เป็นไงครับ เดินทางเป็นไงบ้าง
‎- ดีมาก ‎- ยินดีต้อนรับสู่พาเลฮอลล์
‎- เป็นไงบ้างครับ ‎- ดีครับ
‎มีสาวสวยอายุน้อยรอผมอยู่ไหม
‎- แน่นอนเลยครับ ‎- สาวสวยอายุน้อยเหรอ
‎อย่าพูดถึงแม่ผมแบบนั้นได้ไหม
‎- สาวสวย หุ่นดี อวบอัด… ‎- หยุดเถอะ
‎- ไงจ๊ะ ‎- ไงครับ
‎- ไง ‎- ดีใจที่ได้เจอจ้ะ
‎- อยากจูบวินสตันไหม ‎- ไม่ล่ะครับ
‎สวัสดีสิจ๊ะ วินสตัน
‎ไงคะที่รัก
‎- คุณสวยมากเลย ‎- ขอบคุณค่ะ
‎สุขสันต์วันครบรอบ
‎- ครับ ‎- เป็นไงบ้างคะ
‎- เวลา 35 ปี ‎- นานมาก
‎- ไม่นานเท่า 35 ปีหรอก ‎- ใช่เลย
‎- แล้ว… ‎- ดูดีนะ
‎เหตุผลที่ฉันจอง ‎โรงแรมห้าดาวสวยๆ ไว้ให้
‎เพราะว่าคุณจะอยู่นี่คืนนี้ ‎กินมื้อค่ำ อะไรแบบนั้น
‎- วันครบรอบแต่งงานเรา ‎- ค่ะ วันครบรอบแต่งงาน
‎แต่ฉันเกรงว่า ‎ปีนี้จะมีหักมุมนิดหน่อย
‎และฉันอยากให้แจ็คกับฉัน ‎ไปตั้งแคมป์น่าตื่นเต้นด้วยกัน
‎และเพราะแม่เป็นคนพาลูกๆ ‎ไปตั้งแคมป์เสมอ
‎แม่เลยคิดว่าจะทำแบบนั้น ‎ในทริปสุดท้ายของเรา
‎เราจะตั้งแคมป์ ‎ส่วนเขานอนโรงแรมห้าดาวเหรอครับ
‎- จ้ะ ‎- ผมว่าเข้าท่าดีครับ
‎พ่อมีความสุขไหม
‎ไม่
‎ไอ้ก้างขวางคอ
‎คุณจะไม่อยู่ลำพังหรอกค่ะ
‎เพราะ…
‎ฉันว่าวินสตันไม่ควรไปแคมป์ด้วย
‎อีกอย่างที่ฉันควรบอกคือ
‎ไมเคิล…
‎ฉันรู้คุณไม่ได้นอนบนเตียงหรืออ่าง ‎ของวินสตัน เชอร์ชิลล์ ที่ชาร์ตเวลล์
‎ข่าวใหญ่ก็คือ ‎วินสตัน เชอร์ชิลล์เคยนอนที่นี่
‎มีห้องสวีท ‎วินสตัน เชอร์ชิลล์อยู่นี่
‎จริงเหรอ
‎งั้นเราเดินทางไปทั่วประเทศ
‎เพื่อที่ผมจะได้นอนบนเตียงและอ่าง
‎ที่วินสตัน เชอร์ชิลล์เคยนอนเหรอ
‎- แบบนั้นเหรอ ‎- ใช่แล้วค่ะ
‎ก็ได้ ผมจะฉลองวันแต่งงานคนเดียว…
‎- ไม่ค่ะ ‎- กับตุ๊กตา
‎- ฟังดูแย่กว่าเดิมนะ ‎- บนเตียง วินสตัน เชอร์ชิลล์
‎อย่าบอกใครในโรงแรม
‎ว่าพ่อจะฉลองวันแต่งงานบนเตียง
‎กับตุ๊กตาดีกว่านะ
‎- เขาอาจเข้าใจผิด… ‎- ไม่บอกหรอก
‎หรืออาจจะถูกก็ได้
‎เราเดินทางไปที่เกาะแองเกิลซี
‎ที่ซึ่งแม่บอกผมว่า ‎เราไม่ได้แค่จะมาแคมป์
‎แต่เป็นแคมป์ที่หน้าผา
‎ที่ซึ่งเราจะนอนอยู่ข้างหน้าผากัน
‎ไม่ใช่แนวของผมเลย
‎แม่กับผมจะนอนอยู่เหนือน้ำและโขดหิน
‎ติดกับหน้าผา
‎บนเปลง่อนแง่น ‎ที่ห้อยอยู่กับเชือกเส้นเดียว
‎แม่ว่าอยู่บนนี้แหละ
‎นั่นไง
‎- ไงคะ ‎- ไงครับ
‎- ผมแซม
‎- ไงครับแซม ‎- ฉันฮิลลารี่ค่ะ
‎- รู้ไหมครับว่าเราจะทำอะไรกัน ‎- ดูน่ากลัวมากครับ
‎เมื่อยามเย็นใกล้เข้ามา
‎ก็ถึงเวลาติดอุปกรณ์ ‎และโยนตัวเองลงหน้าผาแล้ว
‎พระเจ้า มันเป็นหน้าผาจริงๆ ด้วย
‎คุณเอามันขึ้นมาไม่ได้เหรอ
‎ให้ผมลงมาตรงนี้ แล้วก็หย่อนก้นลงไป
‎แล้วคุณก็วางมันใต้ก้นผม
‎แล้วก็เรียบร้อย
‎นั่นแหละ แจ็ค
‎ให้ตาย
‎เสียงเอี๊ยดนั่นอะไรน่ะ
‎เงียบเลย ฮิลลารี่
‎ไม่มีเสียงเอี๊ยดสักหน่อยแม่
‎เมื่อผมประจำที่ปลอดภัยแล้ว
‎ก็ถึงเวลาที่ฮิลลารี่ ‎จะลงมาอย่างงดงาม
‎- ฉันต้องลงมาตรงนี้ใช่ไหม ‎- นั่นแหละครับ
‎แม่ผมในเชือกรัดแน่น ห้อยอยู่บนหัวผม
‎ตัดเชือกผมเลยเถอะ
‎ให้ตายสิ ผมน่าจะลงมาทีหลังนะ
‎แจ็ค!
‎อย่าทำแม่หัวเราะ แม่ไม่มีแรงตอน…
‎ผมมองไม่ได้ทั้งบนล่างเลย
‎- ฮิลลารี่ ทำให้ตัวเองอยู่… ‎- ด้านนี้เหรอคะ
‎- ครับ ‎- เหยียบตรงนี้
‎- โอเค ‎- แม่เลยแล้วครับ
‎- แม่รู้ ‎- แม่ลงมาต่ำไป
‎- ไปตรงนั้น ‎- อย่าทำแม่ขำสิ
‎ทิ้งน้ำหนักตรงนั้น ฮิลลารี่
‎- ขอโทษที ‎- ต่ำกว่านี้
‎ต่ำลงอีก
‎- โอเคนะครับ ‎- แม่ตีโพยตีพาย โทษที
‎ไม่…
‎- กลับด้านไหมครับ ‎- โอเคจ้ะ
‎ทีละคนดีกว่า ขยับช้าๆ
‎แม่ทำก่อนดีกว่า เพราะ…
‎ลูกลงก่อน ทำไมลูกทำก่อนล่ะ
‎ผมแค่จะทำให้จบๆ ไป
‎ให้ตายสิ อย่าทำแบบนี้นะ
‎- ลูกทำอะไร แจ็ค ‎- ผมพยายามจะกลับตัว
‎เป็นไงบ้างแจ็ค
‎- ครับ ‎- ดีไหมจ๊ะ
‎- คือวิวก็สวยดีนะ ‎- ผมไม่ชอบแบบนี้เลย
‎แต่แม่ชอบมากเลยนะ
‎จิตวิญญาณการผจญภัยลูกไปไหน
‎ผมทิ้งไว้บนหน้าผาแล้ว
‎ลูกฟังดูเหมือน
‎ลูกชายของพ่อลูกเลย
‎- เป็นไงบ้างครับคุณไวท์ฮอล ‎- ดีครับ ขอบคุณ
‎- ให้ผมรินชาให้ไหมครับ ‎- ขอบคุณ
‎- แล้วเขาอยากได้ไหมครับ ‎- แน่นอน
‎ลูกชอบชาใช่ไหม วินสตัน
‎ชากับพ่อ
‎การผจญภัยครั้งสุดท้ายสินะจ๊ะ
‎คงใช่ครับ ถ้าเราออกจากที่นี่ไม่ได้
‎แม่ไม่ได้หมายถึงตรงนี้ ‎หมายถึงการเดินทางทั้งหมดกับพ่อ
‎เป็นไงบ้างจ๊ะ
‎- สนุกดีครับ ‎- เหรอ
‎ดีครับที่ได้นั่งรถเที่ยวกับเขาอีก
‎ผมไม่คิดว่าเราจะได้ขับรถเที่ยวอีก
‎แต่ผมรู้สึกขอบคุณมากเลย
‎ที่เราได้กลับมา
‎เที่ยวด้วยกันอีกครั้ง
‎แน่นอนครับว่าปีนี้มันพิลึกมากๆ
‎- มันน่ากลัวมากเลย ‎- มันน่ากลัวจริงๆ
‎กลัวที่ไม่ได้เจอแม่ กลัวที่ไม่รู้…
‎จ้ะ
‎และที่มอลลี่ท้องด้วย ‎หลายๆ อย่างเกิดขึ้นพร้อมกัน
‎ความโล่งใจตอนที่เธอคลอดลูก
‎และที่เธอส่งรูปเธอ ‎กับแม่ พ่อ และเพ็กกี้
‎ผมรู้สึกขอบคุณ ‎และมีความสุขมากที่เห็นพ่ออุ้มเธอ
‎- แม่รู้ ‎- และผม แบบ…
‎ผมมีความสุขมากที่เรามีช่วงเวลานั้น
‎และเขาผ่านมันไปได้ ‎และแม่ผ่านมันไปได้
‎และแม่อยู่กับหลานสาว และเห็นว่า ‎แม่กับเธอมีความสุขแค่ไหน
‎มันโล่งใจมากเลยครับ
‎ผมจะไม่มีทางมองข้ามคุณค่า
‎ที่ได้สนุกกับแม่และพ่อแน่
‎ถึงจะอยู่ข้างหน้าผาก็เถอะ
‎รู้ไหม ช่วงปีก่อนเรามีเวลาได้คิด
‎และเราได้ตัดสินใจครั้งใหญ่
‎- พ่อคงบอกลูกแล้วใช่ไหม ‎- ไม่ครับ
‎สมเป็นพ่อลูกจริงๆ
‎แม่ให้งานเขาไปงานเดียวเอง
‎- แม่จะให้คนอุปถัมภ์วินสตันเหรอ ‎- ไม่จ้ะ
‎- เพราะผมจะสนับสนุนแน่ ‎- แม่รู้
‎ผมจะขับไปส่งเขาที่สถานรับเลี้ยงเลย
‎ระยะทางระหว่าง ‎ลูกกับวินสตันอาจจะห่างไกลกันขึ้น
‎เพราะพ่อของลูกกับแม่ ‎ตัดสินใจจะย้ายออกจากลอนดอน
‎- แม่จะย้ายออกจากลอนดอนเหรอ ‎- จ้ะ
‎- ไม่จริง ‎- จริง
‎เพราะลูกก็ย้ายไปอยู่กับแฟนแล้ว
‎มอลลี่กับโทบี้ก็มีเพ็กกี้ ‎เราก็เป็นคุณตาคุณยาย
‎และเรารู้สึกว่า ‎ต้องเปลี่ยนอะไรนิดหน่อย
‎ไม่อยากเชื่อเลยว่าพ่อจะไม่บอกลูก
‎- ไม่เลย ‎- เขาไม่พูดเรื่องนี้เลยเหรอ
‎ไม่ครับ เขาแค่พูดอะไร ‎เสียๆ หายๆ เรื่องคนเวลส์
‎บ้าเอ๊ย
‎ลูกทำพ่อตกที่นั่งลำบาก ‎วินสตัน และลูกก็รู้
‎แต่ที่แม่ได้ทำนะแจ็ค ‎เพื่อฉลองช่วงเวลานี้
‎คือแม่ได้เตรียมมื้อเย็นมา
‎- มาแล้วครับ พร้อมไหม ‎- ค่ะ ขอบคุณมาก
‎จำไว้นะครับ ‎ถ้าทำอะไรหล่นไปมันจะไม่กลับมา
‎เข้าใจค่ะ
‎แม่เอาอะไรมา
‎อาหารจีนจากร้านลักกี้แคต ‎ร้านของกอร์ดอน แรมซีย์ไง
‎- ใช่ ‎- ล้อเล่นเหรอ
‎- จริงๆ นะ ‎- จากอาทิตย์ก่อนเหรอ
‎- ดูนี่สิ ‎- ผมไม่กินหรอก
‎- ดูสิ ‎- ทั้งหมดนั่นเลยเหรอ
‎ดูดีจะตาย ดูสิ
‎น่าขยะแขยง
‎ผมไม่กินเกี๊ยวซ่าเหี่ยวๆ ‎ที่อยู่ในตู้เย็นเป็นอาทิตย์หรอก
‎ลองสักชิ้นเถอะ
‎- ลองสิ ‎- มันเย็นแล้วก็เหี่ยวด้วย
‎เหมือนไข่ของพ่อสักลูกเลย
‎- ลูกใจร้ายไปนะ ‎- อะไร
‎- เรื่องอาหารหรือว่าไข่ ‎- ไข่ของพ่อสิ
‎นั่นอะไรน่ะ
‎- จำปลาสวยๆ นั่นได้ไหมล่ะ ‎- ปลาโดนรถชนน่ะเหรอ
‎- แม่เอามันมาเวลส์ด้วยเหรอ ‎- จ้ะ
‎- ดูสิ ‎- มันเป็นอาทิตย์แล้วนะ บ้าเอ๊ย
‎ผมจะอ้วกแล้ว
‎- แม่มันสัตว์ประหลาด ‎- แม่ก็ไม่ไหวกับกลิ่นนี่เหมือนกัน
‎ผมจะอ้วกใส่นกทะเลแล้ว
‎ถึงเวลาที่ผมจะได้คุม ‎ทริปสุดท้ายนี้บ้าง
‎เราต้องทำสิ่งที่จะเสียใจภายหลัง ‎ถึงพ่อจะชอบหรือไม่ก็เถอะ
‎ขอเถอะ ไม่นะ แม็กซ์!
‎ปล่อย
‎ไสหัวไปได้ไหมแจ็ค ‎แกมีแต่จะทำให้มันยุ่ง
‎อยากกอดกันหน่อยไหม
‎- เอาไปไกลๆ นะ ‎- โอ๊ย พ่อ
‎หยุดเลยนะ
‎แกขี้โกง
‎- ผมเปล่านะ ‎- แกมันจอมขี้โกง!
‎คำบรรยายโดย กมลเทพ มูลไธสง