Voorwaarts, mars.
In 2016 en 2017 kregen wij unieke toegang
tot de verhalen van hen die tegen extremisme strijden.
Bijeenkomst defensiechefs Fort Belvoir in Virginia
Erewacht, rust.
Geef acht.
Zij verplaatsen strijders en geld met internetsnelheid
en wij moeten net zo snel zijn.
Geen enkel land of groep landen kan dit probleem alleen oplossen.
Dit moet een voortgaande campagne zijn
ter ondersteuning van overheidsmaatregelen die tijd kosten.
Dit biedt de kans om over de volgende stap na te denken.
We zijn hier samen met 75 commandanten uit alle windstreken.
Vanochtend noemde iemand dat 'een machtige verzameling', en dat is zo.
Iedereen heeft zijn perspectief.
Terrorisme en extremisme zijn twee zijden van één medaille.
Ze hebben geen geloof of land.
IS zal de inspiratiebron blijven voor andere terroristen
door effectief gebruik van propaganda op internet.
Hun sociale, economische en politieke uitgangspunten verschillen.
Hoe moeten we het succes dan meten?
Denk eens aan de 4 miljoen kinderen die dag in dag uit geweld meemaken
en zonder hoop of fatsoenlijk onderwijs opgroeien.
Wat moeten er van die kinderen worden als ze groot zijn?
Onze verantwoordelijkheid
is wat we nalaten aan degenen die na ons komen.
We zijn voortdurend in gesprek om te zorgen dat iedereen weet
wat ons te doen staat, in welke omgeving we dat doen
en welke middelen we moeten inzetten.
Deel 9 waarom we vechten
Wanneer heb ik deze kistjes gekregen, Luke?
Lang geleden.
Zijn ze ouder of jonger dan jij? - Vast ouder.
M'n 2e detachering in Afghanistan. Mitch Lane was m'n geniesergeant.
Ons detachement vertrok, de commando's trokken het gebied in
raakten in gevecht, en Mitch Lane sneuvelde.
Twee dagen voor de geboorte van m'n zoon. Ik verwittigde z'n ouders.
Hoe was dat? - Dat viel niet mee.
Ik had goed contact met Mitch en z'n vrouw en twee dochters.
Hij heeft eens tegen me gezegd: 'Wat je ook doet
je moet weten wat je doel is en dat je prioriteiten moet stellen.'
Zorg voor de gewonden, eer de gevallenen en ga door met de missie.
Dan zit je altijd goed.
Vandaag maken we pas op de plaats om de gevallenen te gedenken.
Een afgelegen gebied bij de grens tussen Mali en Niger.
We krijgen berichten over een patrouille die fout ging.
Vier in Niger in een hinderlaag omgekomen Amerikaanse soldaten
keren terug naar huis.
Eerste sergeant Jeremiah Johnson, 39, uit Springboro.
Eerste sergeant Black, verpleger uit Washington.
Eerste sergeant Dustin Wright uit Lyons, Georgia. 29 jaar.
Sergeant LaDavid Johnson uit Miami Gardens.
Hij was 25 jaar en had twee kinderen.
Hij zou binnenkort een derde krijgen.
Je wil als commandant niemand verliezen, maar zo gaat het.
Iedereen in de organisatie gelooft in deze missie.
Dit is geen baan maar een manier van leven.
Daar hebben ze voor gekozen. Ik moet zeggen dat het een goede keus was.
Niet iedereen maakt die keus en het land heeft ze nodig.
Twee maanden eerder
Wat de commando's van anderen onderscheidt
zit 'm niet in dat strookje op je schouder.
Wij zijn anders omdat we deskundig zijn op het fundamentele terrein
van schieten, optrekken en overleven
vaardigheden die we daardoor aan anderen kunnen bijbrengen
overal ter wereld en onder alle omstandigheden.
12 commando's werken samen met wel 600, 700 man van een ander leger.
Een eenheid ter grootte van een bataljon.
We zijn onopvallend aanwezig, zodat we problemen kunnen voorkomen.
Majoor Alan Van Saun is ter plekke commandant van de Special Forces
om het leger van Niger te trainen.
Vandaag krijgen z'n staf en hij bezoek van hun commandant.
De commandant SOC Forward. - Hallo, ga maar allemaal zitten.
Hoe zit m'n haar, Diaz?
We willen een beeld geven van wat hier gaande is.
De VS voert geen oorlog in Afrika.
Deze landen zijn in oorlog met extremisten. Dat weten we allemaal.
Wat is de kern van het probleem?
Daar zitten jullie. In Niger.
Niger is een van de armste landen ter wereld.
In totaal hebben de VS er ongeveer 800 manschappen gelegerd.
Het op een na grootste aantal in Afrika.
De regering heeft ons niet gevraagd
om een probleem voor hen op te lossen maar om hen te trainen.
Niger is omgeven door wankele landen en gebieden zonder duidelijk bestuur.
Daar opereren een aantal extremistische organisaties.
Rond het Tsjaadmeer is dat Boko Haram.
Ik heb jullie meisjes ontvoerd en ga ze op de markt verkopen.
Aan de overzijde van de grens met Mali.
Ten noorden van de Niger in Mali ontbreekt iedere vorm van bestuur.
Nu is de met Al Qaida gelieerde beweging AQIM er binnengetrokken
en is daar een verontrustende aanwezigheid.
IS zit ook in de regio. Alles trekt door Niger heen.
Gebrek aan stabiliteit helpt gewelddadige types
om uit te breiden en te groeien, dus dat is een soort kanker.
Moses en Van Saun gaan praten met hun Nigerese collega's.
Die hebben de verantwoordelijkheid om te bepalen
waar de commando's het hardst nodig zijn.
Het grootste probleem is dit gebied bij de grens met Mali.
Ze zijn erg mobiel. Ze verplaatsen zich met motoren en Land Cruisers.
Als we ze tegenkomen, proberen ze de grens over te komen.
Normaal zie je ze nooit in grote groepen.
Dan zitten ze verspreid in dorpen en in kleine kampen.
Ze hergroeperen zich alleen voor een aanval.
De Nigerese commandant kolonel- majoor Moussa Salaou Barmou
heeft al tientallen manschappen verloren langs de grens.
De VS hebben dan ook hun aandacht daarheen verlegd.
We dachten eraan om de aandacht met name te richten op dit gebied.
Zo'n beetje. - Rond het Tsjaadmeer.
Om te strijden tegen Boko Haram en IS in West-Afrika.
We kunnen de vijand niet bereiken, dus gaan we richting Ouallam.
Ouallam ligt op 100 km van de dreiging in Mali.
Regionale leiders beschouwen het als een goede uitvalsbasis.
De commando's hebben de opdracht om te helpen een leger te organiseren.
Het is de bedoeling
om de eenheid daar uit te bouwen tot een bataljon dat operaties uitvoert.
Maar wat voor middelen je ook in dat soort operaties investeert
je kunt nooit garanderen dat je de grenzen 24 uur per dag dichthoudt.
We zetten van onze kant echt alles op alles.
Soms vraagt een goede vriend van me:
'Waarom vechten jullie toch altijd?' -Jullie verdedigen je land.
Kunnen we beginnen met Niger, generaal?
Hadden de commando's toestemming om achter IS of Al Qaida aan te gaan?
Ze hadden toestemming de Nigerese troepen te begeleiden
wanneer de kans op confrontatie klein was.
Hoe kon zo'n 'onwaarschijnlijke confrontatie'
omslaan in een vuurgevecht?
Het sneuvelen van vier manschappen wordt onderzocht.
Ze liepen in een hinderlaag.
Veel Amerikanen weten niet dat we daar zitten.
Waarom zaten ze in dat verlaten gebied?
We moeten eerst het onderzoek afronden en de feiten vaststellen.
Zodra we die feiten doorgeven, beantwoorden we alle vragen.
Er komen steeds meer vragen over de militaire operaties in Niger
na het sneuvelen van vier soldaten.
Niger en het gebied ten westen daarvan zijn zeer gevaarlijk.
De bedoeling was dat de Fransen en de Amerikanen
het leger en de politie trainden.
We mogen niet wachten tot ze zich in een gebied vestigen.
Na Mosul en Raqqa zal de vijand gedwongen zijn
op andere plekken hun toevlucht te zoeken en dat kan overal zijn.
Ga maar na wat er in Afrika is gebeurd.
In 2013 is er een actie uitgevoerd door een internationale groep
tegen een terroristische beweging in het noorden van Mali.
Sommigen vluchtten of doken onder.
En nu ontregelen ze op andere manieren
de veiligheid in de hele regio.
Twee maanden eerder
We gaan onze tassen inladen en dan steken we het vliegveld over.
We gaan bij Team Ouallam kijken, onze belangrijkste post.
Ik ga voor het eerst bij hen op bezoek sinds we hier zijn.
Commandant Special Forces in Niger, majoor Alan Van Saun
gaat op pad naar z'n nieuwste team soldaten
dat net twee weken bezig is met z'n missie aan de grens met Mali.
Dit terrein ligt helemaal open. Als we dit gebied niet veiligstellen
is het een toevluchtsoord voor die organisaties om vanuit te opereren
en aanvallen te organiseren die gevolgen hebben voor de hele wereld.
Op 100 km van de grens met Mali vormt het gebied rond Ouallam
een ideale plek voor de nieuwste buitenpost van de Special Forces.
De vriendelijke gemeenschap stelt het team in staat
het leger te leren zich te weer te stellen tegen gewelddadige elementen.
Ondersteunende post in de buurt van Ouallam in Niger
Majoor Alan Van Saun. - Kapitein Almine.
Aangenaam. Dank u wel voor de ontvangst.
Bonjour. Majoor Alan Van Saun.
Dit is m'n eerste kans om de front- linies van onze missie hier te zien.
Een deel van onze taak is hier komen
ons bij de soldaten en in de cultuur voegen
en ons een beeld vormen zodat we ermee kunnen werken
en hen in staat kunnen stellen te doen wat ze moeten doen.
Dit is de andere kant van de missie.
Niets leuks aan, gewoon het leven in het kamp.
Wat staat er op het vuur? - Spaghetti met gehaktsaus.
Nigerese cuisine, dus. Had je gedacht dat je hiermee bezig zou zijn
toen je je opleiding deed om kok te worden in het Amerikaanse leger?
Ik had niet gedacht dat ik met 13 mannen in de verlatenheid zou zitten.
Hoe pakken jullie het aan met eten hier in het kamp?
Hoe gaat dat in z'n werk? - Het meeste betrekken we van hier.
We kopen in bij de boeren hier.
Bij m'n eerste detachering in Afghanistan kregen we vers voedsel.
Hier gaat het anders. We kopen een hele koe en slachten die.
We controleren de gezondheid van het dier. Of het kan staan.
Om zeker te weten dat het goed vlees is.
Bij een vorige detachering moest ik een koe tegen de grond werken.
Ik kijk nergens meer van op.
In tegenstelling tot grote leger- basissen in Irak of Afghanistan
moeten ze het hier stellen met een simpel kamp
en beperkte middelen. Ze zijn vaak op de bevolking aangewezen.
We nemen niets mee uit Amerika. Alles komt hier uit Niger.
Alles gebeurt in samenwerking met het leger hier.
Om onze voetafdruk zo klein te houden
en toch goede resultaten te bereiken
moeten we goed materieel hebben. De monteurs hebben het druk.
Voor monteur LaDavid Johnson houdt dat in dat hij allerlei klussen doet.
Ik kom even bij de kapper kijken. Daar zijn ze enthousiast over.
Wie nu? - U, meneer.
Ik ben net in de hoofdstad geknipt.
Wat zijn jouw taken hier in het kamp als je geen haren knipt?
Klusjes zoeken zoals zorgen dat m'n truck en m'n generator werken.
Onderhoudsklussen, dus.
Waar heb je leren knippen? - Op YouTube.
Ik kijk naar video's en dan knip ik m'n eigen haar.
Om een legerkoppie te houden.
Wat is iets wat je al onder de knie hadden willen hebben
voordat je hierheen ging?
Eén ding?
Is er iets wat je nog niet kunt repareren of doen?
Tot nu toe nog niet.
Als je nog iets bedenkt, regelen wij dat voor je.
Of je kijkt naar YouTube, net als voor haren knippen.
Blies jij als kind weleens wat op? - Ik had altijd een stel voetzoekers.
En nu krijg ik ervoor betaald.
Om het Nigerese leger op te leiden moet je niet alleen kunnen vechten.
Dus mensen als sergeant Dustin Wright
zijn onmisbaar vanwege hun kennis op allerlei gebied.
Zo brengen we de lading aan. - Dit komt vast niet in de film.
Tom Hanks in Saving Private Ryan. Natuurlijk hoort dit in de film.
Wrights team gaat als test een bom laten ontploffen.
Dan kunnen ze de Nigerezen het proces leren.
Die moeten wapenvoorraden van de vijand kunnen opblazen.
Ik heb hier de explosieven. - Ik vind dit echt leuk werk.
Iedereen kan schieten. Dingen opblazen is wel even wat anders.
Een stuk leuker.
Het begint met dit apparaatje om vonken te trekken.
Hou even vast. Deze explosieven zijn heel stabiel.
Er gebeurt niets als je dat ding omlaag laat rollen
tenzij het van de heuvel af een vuur in rolt en er iets bovenop klapt.
Daar gaan we.
Missie geslaagd.
Als je niet gewend bent aan hete saus, is hij wel erg heet.
En warm is hij ook al. - Dat wordt straks wat.
Ik hou van ranchsaus. - Ketchup vindt hij al heet.
Geef mij maar blauwe-kaassaus. Ranch moet ik niet.
Ik dacht nog wel dat we vrienden konden zijn. Maar is dat wel zo?
Van dat brood krijg ik lekker stevig tandglazuur.
Dit houdt me in leven.
Waarom is er op de Italiaanse avond geen knoflookbrood en Parmezaan?
Later vandaag praten we over een geïntegreerde aanpak
volgens de VS en de Coalitie. We staan voor een aanhoudende dreiging
en hebben behoefte aan een effectieve aanpak.
Lokale inspanningen moeten worden ondersteund.
De supraregionale aanpak moet daarop gebaseerd zijn.
We boeken vooruitgang, maar we zijn er nog lang niet.
Zeker 15 cadetten zijn omgekomen bij een aanval op een militaire academie.
Iemand reed met een bomauto tegen een bus aan die voor de school stond.
Ruim 200 militairen en burgers zijn deze week in Afghanistan omgekomen.
In de zoveelste bloederige maand in de oorlog in Afghanistan
melden zich nog steeds nieuwe soldaten aan voor de opleiding.
Eerste luitenant Naquibullah.
Ik meld me om m'n certificaat in ontvangst te nemen.
Veel van hen kennen niets anders dan oorlog.
Ze vechten voor een onbekende vrede.
Ik dien Afghanistan.
Die soldaten verdienen een goede leiding.
Ze verdienen geen incompetente, corrupte leiders.
Dat zijn degenen die maken dat hun mannen omkomen.
Om te proberen het Afghaanse leger beter te organiseren
zijn sergeant-majoor David Clark en twee hoge Afghaanse legerleiders
op weg naar de provincie Helmand, een van de gevaarlijkste regio's.
Als er op het slagveld soldaten sneuvelen
wil hun familie van jullie weten wat er is gebeurd en waarom.
Kwamen er bij jou geen familieleden van gesneuvelde soldaten langs?
Die families voelen het elke dag.
Hoe gaat het? Goed je te zien.
Ze worden opgewacht door sergeant-majoor Darrell Carver
die de legerleiders voorstelt aan de nieuwe commandant
die hij drie maanden heeft begeleid: sergeant-majoor Wafa Wahiduddin.
Dit is een geweldig team.
Jullie hebben de vijand fors aangepakt.
Straks start het volgende seizoen. Waar hebben jullie hulp bij nodig?
Ik zal hun verslagen geven over de maanden dat ik hier nu ben.
Wahiduddin wil iemand uit z'n eenheid zetten
die volgens hem wordt bevoordeeld.
Ze zeiden dat ik dat uit m'n hoofd moest laten.
De Amerikanen zijn bereid hem te steunen
tegenover een tamelijk onwrikbare hiërarchie.
Hij moet familie opzoeken, zegt hij. Dat kan je niet hebben in een leger.
Ik wil hier iets over zeggen.
Hoe lang zit je bij deze eenheid? - Drie maanden.
Drie maanden is niet lang genoeg voor een evaluatie.
Dit hebben we besloten en dat leg ik aan u voor.
Het is op bestuursniveau ondertekend. - Nee, op bataljonsniveau.
We moeten de bevelsstructuur volgen.
Ik luister naar de luitenant, wat hij ook zegt.
Oké?
Moest er geen brandweerwagen komen om al het bloed weg te spoelen?
Ik kan niet nog meer gesneuvelde soldaten van het 215e verdragen.
Ik kan niet nog meer verliezen en ellende aanzien.
Dit is een boodschap dat er iets moet worden gedaan, sergeant-majoor.
Dat doen ze ook. Er is maar één Afghaanse vlag.
En geen tribale vlaggen. Nepotisme kan echt niet door de beugel.
Daaraan gaat dit land de laatste jaren kapot.
Selectie op basis van verdiensten. De besten moeten naar boven komen.
Die lui moeten leiding geven.
Mensen die hun verantwoordelijkheid nemen
knopen doorhakken en hun mond opentrekken.
Er moeten nog steeds zaken worden opgelost.
Maar er liggen mooie kansen voor het volk en het land.
We maken op een goede manier een eind aan deze strijd
want zo zijn we, daar staan we voor.
Elke ochtend wanneer ik hier kom
neem ik de namen door van een stel geweldige Amerikanen
die we inmiddels zijn kwijtgeraakt.
Dat denk ik aan degenen die hun bloed op deze grond hebben vergoten
in dit hele land.
Zij en hun families hebben zulke enorme offers gebracht.
Denk eens aan de aanstaande feestdagen
al die lege stoelen bij de Thanksgivingmaaltijd en met Kerstmis.
We moeten maken dat die lege stoelen niet voor niets waren.
Hoeveel namen zitten er in de doos?
Ik hou het niet meer bij.
Met nog een paar maanden te gaan
beginnen veel commando's in Helmand naar huis te verlangen.
Ieder met z'n eigen idee over het belang van z'n rol.
Veel plezier in deze fantastische latrine.
Wanneer je aan een detachering begint, ontwikkel je een ritueel
om jezelf bij de les te houden.
Degenen die er ervaring mee hebben, proberen hier een thuis van te maken.
Jij hebt er immers al eerder mee te maken gehad.
42 nog maar.
Thuiskomen is voor veel mensen emotioneel.
Ik probeer me er pas op te verheugen als ik ook echt thuis ben.
In januari is m'n dochter Makaya er misschien wel bij.
Maar ze heeft het druk met school.
We worden beschoten.
We moeten de bunkers in.
Er is er eentje vlakbij. Hiertegenover is een bunker.
Inkomend projectiel.
Hoorde je die plof? - De radar reageerde niet.
Er is een projectiel ingeslagen, van een IDF-mortier of zo.
En nu gaan ze uitzoeken waar dat ding vandaan kwam.
Tot er is bepaald of er nog een dreiging is, moeten we hier blijven.
Voor Task Force Southwest is de raket die de landingsbaan heeft getroffen
aanleiding om meteen in actie te komen. Gelukkig is niemand geraakt.
Algauw is de plek opgespoord en wordt de dreiging uitgeschakeld.
Alles veilig.
Ik vertel hun niet wat hier speelt.
Je familie thuis schiet er niets mee op
om te weten dat je hier met raketten wordt beschoten
of op een andere manier, als je hier gedetacheerd bent.
Dat soort dingen hou je voor je. Daar zadel je ze niet mee op.
Hallo. - Hoi, pap.
Hoe gaat het? - Goed, hoor. Net terug van de film.
Ik wil je niet uit je slaap houden. - Geeft niks. Hoe gaat het daar?
Het was een spannende ochtend.
Hoezo, spannend? - Gewoon... Spannend.
Carvers zoon Cody treedt binnenkort in de voetsporen van z'n vader.
Hij gaat naar een trainingskamp.
Dus je bent niet zenuwachtig? - Ik ben er wel veel meer mee bezig.
Dit is wat ik al van jongs af aan wil.
Het ergste wat je straks overkomt is dat ze je haar afknippen.
Ik hou van je. - Oké, en ik van jou.
Cody kan al over een jaar naar Afghanistan worden gezonden
of naar andere plekken op de wereld
waar het gewelddadige extremisme dreigt over te slaan.
Twee maanden eerder
De gevaarlijke grens tussen Niger en Mali.
Terroristen steken vaak de grens over voor aanvallen.
Post in de buurt van Ouallam, Niger
Afgelopen jaar zijn diverse malen Nigerese soldaten aangevallen.
Dus er worden in dit gebied zeker hinderlagen gelegd.
Ik ben benieuwd om te horen hoe de training hier gaat.
Ze zetten zich allemaal voor 100 procent in om in vorm te komen.
Ik zou graag inzicht krijgen in de motivatie van deze soldaten.
Is dat het soldij of plichtsbesef tegenover iets dat groter is dan zij?
Of is het omdat ze in hun familie allemaal in het leger gaan?
Daar praten we in ons leger ook over. Er zijn allerlei motivaties.
We moeten die motivaties begrijpen om ze te kunnen inzetten.
Ga om te beginnen meteen in formatie staan.
De commando's zijn inmiddels deze Nigerese eenheid aan het trainen.
De meesten zijn nog aan het leren gewoon soldaat te zijn.
Moet de formatie er zo uitzien? - Zo is het in orde.
Een beetje meer tussenruimte. - Iedereen krijgt munitie.
Iedereen krijgt 120 kogels, en daar ben je zo doorheen. Vergeet dat niet.
Hier zijn de lui van de tactieken voor kleine eenheden.
Die gaan de manschappen leren hoe je als team samenwerkt.
Uit elkaar blijven.
Wat doe je nou? Je moet een knie op de grond zetten.
Deze kerels hebben best snel in de gaten hoe het moet.
Hij verplaatst zich naar buiten. Hij ziet wat er gaande is.
Hij verplaatst zich naar het andere team en laat ze de flanken dekken.
Om je heen kijken op zoek naar nog meer vijanden.
De vijand is gedood. Ophouden met vuren.
Mooi zo. Kom maar weer terug.
Wil jij nog wat zeggen, Brent? - Wie zou de beste zanger zijn?
Wie van jullie kan het best het legerlied voorzingen?
Klap in je handen. - Goed zo.
We verzamelen kracht om onze missie te volbrengen.
Moge God ons gemoedsrust geven.
In het leger ben ik geen pauper meer.
Ik ben geen armoedzaaier. Zonder geld of zorgen.
Ik heb m'n broeders aan m'n zij.
Ik vind het geweldig om de lui te leren kennen die ik train.
Die door ons team wordt getraind.
Het Amerikaanse volk weet volgens mij niet
hoeveel troepen we op dit soort plekken hebben.
En ze snappen niet wat een invloed wij kunnen hebben
in onze samenwerking met plaatselijke legers.
Zou je af en toe wel wat meer spanning willen?
Soms wel. Spanning is weleens goed.
Maar het is ook zo dat, gegeven het gebrek aan ondersteuning
die spanning erg vervelend kan aflopen.
Tegen de muur op. Doe er maar eentje tegen de muur aan.
Ik doe het van een truck af, maar dan moet jij die halen.
Denk je dat de Amerikaan Hausa spreekt?
Een heel klein beetje.
Hoe heet jij? - Patrick.
Nog een keertje. - Voor de camera.
4 oktober 2017, een maand na de film- opnamen ging het team op patrouille
met een Nigerese eenheid. Ze werden aangevallen.
Vier Amerikanen en vier Nigerezen stierven.
Dit zijn de namen: eerste sergeant Johnson.
Eerste sergeants Dustin Wright en Bryan Black
en sergeant LaDavid Johnson.
Is er niets waarvan je spijt hebt op je laatste avond als tiener?
Wat gaat er morgen gebeuren? - Geen idee.
Dus je bent nog nooit naar bootcamp gestuurd?
Ik was pas op een mariniersbal.
De jongste daar aanwezige marinier was twee maanden ouder dan Cody.
Toen drong ineens tot me door dat m'n zoon marinier wordt.
Straks gaat hij weg.
Zullen we papa bellen?
Hoe gaat het, pap? - Hoe is het daar?
Mooie snor, hé.
Het is Movember en ik heb besloten mee te doen.
Ik vind het geweldig voor je. Als je daar bent, ben je niet nerveus meer.
Ik maak me geen zorgen. - Over de vlucht? Misschien...
Goh zeg, wat een geweldige adviezen. Die volgen we niet.
Misschien wat, pap?
Misschien ben je tijdens de vlucht nerveus.
Nog een laatste woord? - Denk eraan dat je niet alleen bent.
Er zitten er meer in je peloton, dus maak contact en help anderen.
Marinier worden is makkelijk zat, maar je moet het wel waarmaken.
Herdenkingskapel JFK Fort Bragg
President Theodore Roosevelt heeft dit gezegd.
Zijn woorden beschrijven de essentie van degenen die wij vandaag eren.
Niet degene telt die met de vinger wijst als de sterke man struikelt
of als iets beter had gekund.
Die eer komt toe aan degene die de arena betrad.
Degene wiens gezicht is getekend door zweet en bloed
en die, als hij faalt, dat doet omdat hij een dappere daad verricht.
Z'n plaats is niet bij de zielen die overwinning noch nederlaag kennen.
Dit land is niet vrij omdat het geluk heeft gehad.
En het blijft ook niet vrij dankzij geluk
maar dankzij sterke mannen en vrouwen
dankzij superhelden als Jeremiah, Bryan, Dustin en LaDavid.
Dank u voor uw aanwezigheid bij deze herdenkingsdienst.
Ik ben groepscommandant kolonel Moses.
Ons motto is: 'De oppresso liber.' Uit de onderdrukking bevrijden.
Deze mensen willen niets liever dan het leven van anderen beter te maken.
Op 4 oktober werden Team Ouallam en hun Nigerese collega's aangevallen
door lui die niet wilden dat dit een fijnere plek werd.
Het detachement liep in een hinderlaag en besloot te vechten.
Ze deden wat ze konden onder het spervuur.
Toen de mannen vrijwel geen munitie meer hadden
namen ze een besluit dat henzelf oversteeg.
Om andere Amerikaanse troepen te beschermen
gaven ze een laatste bericht door: 'Gebroken pijl.'
Die code betekent dat Amerikaanse troepen onder de voet worden gelopen.
Ze sloten de beveiligde communicatie af en gingen op zwart.
Dankzij de snelle actie van Nigerese troepen, Franse collega's en anderen
bleef de vijand onder druk staan tot de gewonden waren binnengehaald.
Laten we nadenken over hun daden en beseffen waarom en hoe we dienen.
Dat kan 'De oppresso liber' zijn.
Of omdat je het gevoel hebt dat je het moet doen.
Of je doet het om dezelfde reden als ik.
Zodat een vrouw en kinderen hier niet vooraan hoeven te zitten.
Zorg voor gewonden, eer de gevallenen en ga door. Dank u.
Geef acht. Kapitein Garzini. - Present, sergeant-majoor.
Sergeant Vigareau. - Present.
Sergeant eerste klasse Partell.
Sergeant eerste klasse Hoffmann. Eerste sergeant Artichek.
Eerste sergeant Howe.
Sergeant eerste klasse Johnson. Sergeant Jeremiah Johnson.
Eerste sergeant Black. Sergeant Bryan Black.
Eerste sergeant Wright. Sergeant Dustin Wright.
Sergeant Johnson. Sergeant LaDavid Johnson.
Presenteer geweer. Naar rechts.
Klaar. Richten. Schieten.
Waarom vechten wij?
Die vraag wordt bij elke oorlog weer gesteld.
Zeker bij een oorlog als deze, waarin grenzen ontbreken.
Een oorlog die in de allereerste plaats eindeloos aanvoelt.
En toch vechten we, omdat morgen te belangrijk is om voor lief te nemen.
Kijk maar uit naar het vliegtuig met papa en mama.
Detacheringen komen en gaan, en je kan hoop blijven ontlenen
aan de connecties die over grenzen reiken, connecties tussen geloven
talen en culturen.
Aan het besef dat er helden zijn die opkomen voor wie dat zelf niet kan.
Zie je papa straks?
Voor een generatie is een antwoord op de vraag waarom we vechten
misschien dat het de beste verklaring is voor wie we zijn
en waarin we geloven.
En wat het belangrijkste is om te beschermen.
Ik heb geen idee waar de kinderen zijn.
Misschien zijn ze binnen. Daar heb je ze.
Papa. - Papa is weer thuis.
Papa. - Gabby. Geef je me een knuffel?
Mama.
Voor elk einde is er een nieuw begin.
Elke belofte om te vechten is een nieuwe dosis hoop
dat het kwaad zal worden overwonnen door het goede.
Ik, Cody Loren Carver, zweer plechtig
dat ik de Amerikaanse grondwet zal steunen en verdedigen
tegen elke vijand van buitenaf en binnenslands.
Dat ik altijd een trouw burger zal zijn.
En dat ik zal gehoorzamen...