OPOWIEŚĆ OPARTA NA FAKTACH.
NA POTRZEBY FABUŁY NIEKTÓRE POSTACIE LUB WYDARZENIA ZOSTAŁY ZMIENIONE.
Poprzednio…
Szykuj się, Gordo. Depnę jeszcze bardziej.
Fajnie jest zrobić coś strasznego.
Nie gniewam się. Zawsze możesz ze mną porozmawiać.
Co byś zrobiła, gdybyś coś zauważyła podczas badania?
Zadbałabym, aby zostało to między nami. Chyba że narażałoby to ciebie lub program.
Pieprzyć von Brauna.
On chleje przebrany za Świętego Mikołaja, a ty siedzisz tutaj i zasuwasz.
Chyba wiesz, z kim wolę pracować.
To specjalny doradca senatora Kennedy’ego w kwestiach naukowych,
Jerome Wiesner.
Jack przysłał mnie, bo ma parę pytań na temat załogowych misji kosmicznych.
Ty go zaprosiłeś?
-Al? -Nawaliłem.
Byłem z dziewczyną.
Jutro opublikują te zdjęcia. Pieprzony Herald wszystko ujawni.
Zajmę się tym.
Sprzedałeś mnie, by wygrać.
Uratowałem was wszystkich!
Każdy z was jest w pełni przygotowany.
Będziecie głosować.
Zapiszcie nazwisko i przekażcie panu Lunneyowi.
Gdybyście mieli nie lecieć, kogo byście wybrali?
Nigdy się nad tym zastanawiałem, więc nie miałem pewności,
ale Betty twierdzi, że w tym roku projektanci eksperymentują z kolorami.
Zainteresowała się modą, odkąd robi nam się zdjęcia.
Przypomina mi to podszewkę trumny.
Słyszeliście o fondue?
-To gorący ser z… -Panowie.
Zapraszam.
Pamiętaj o uśmiechu, John.
Panie i panowie.
Z dumą przedstawiam państwu pierwszy zespół astronautów NASA.
Za parę miesięcy jedna z tych wyjątkowych osób
weźmie udział w pierwszym amerykańskim załogowym losie kosmicznym.
PODBÓJ KOSMOSU
Dobra, John, pogadajmy nieoficjalnie. Masz pierwsze miejsce, prawda?
Wybrałeś świetny moment.
Czyli potwierdzasz?
Po co NASA pokazywałaby naszą trójkę, gdyby miała już pierwszego?
W żadnym kryminale morderca nie jest ujawniany w połowie książki.
Myślę, że NASA chce stopniować napięcie. W Vegas bukmacherzy oferują już zakłady.
-Wiesz, kto jest faworytem? -Laudon. Naprawdę jeszcze nie wybrali.
No dobrze.
Niech ci będzie.
No dalej!
Jesteś pierwszy.
Namówię NASA, by to ogłosili. Im szybciej, tym lepiej.
Dopóki tego nie ogłoszą, mogą zmienić zdanie.
Dzięki za podwózkę.
Widzimy się na Florydzie.
PIERWSZY ZESPÓŁ ASTRONAUTÓW
Numer 124.
Numer 125.
Numer 126.
PIERWSZA TRÓJKA
Mówię poważnie. Przypatrzcie się bardzo dobrze.
Poznajecie ten łokieć?
Widzisz to, Carla?
To klasyczny łokieć astronauty.
Czyli jesteś dublerem?
Dublerem?
Nie. To ja polecę.
Wszyscy polecimy.
Tylko nieco później.
Kolejne misje będą bardziej wymagające.
Zatrzymajcie to.
Może mają rację. W takim tempie możemy nie polecieć.
-Wszyscy polecimy. -Pewnie. Ale w międzyczasie…
jeśli to złapię, Wally stawia następną kolejkę.
Chwileczkę.
Dobra, podwajamy.
Podwajamy.
Jest dobrze.
Deke, podaj szklankę.
Przepraszamy, Henri. Trochę nas poniosło.
Zajmę się tym.
Poradzę sobie!
Ogarnę to.
Nic mi nie jest.
-Proszę wejść. -Przestraszyłem się.
Wiłem się i kręciłem.
Leciałem samolotem kontrolnym.
A on…
Widziałem, jak…
Patrzyłem, jak…
Myślę, że to powinienem…
być ja.
Był porządnym facetem.
I moim przyjacielem.
Proszę odpocząć, panie Cooper.
Racja. Muszę odpocząć.
Dziękuję.
…zróżnicowane symulacje, odporność na wysoką temperaturę, wirówka,
symulacje procedur awaryjnych
i dokładna analiza wszystkich badań lekarskich.
-I kto się tym zajmie? -Prezydencki Naukowy Komitet Doradczy.
PSAC?
-To jakiś żart? -Niezbyt, Al.
Przewodniczącym jest Jerome Wiesner. Odwiedził nas na przyjęciu sylwestrowym.
No tak. John go zaprosił.
Prezydent podchodzi sceptycznie do NASA i każdy biurokrata w stolicy o tym wie.
Mam lecieć za dwa miesiące. Mamy teraz marnować na to czas?
-Da to Rosjanom więcej czasu. -Prezydent boi się, że cię rozwalimy, Al.
NASA to wielki projekt i wielkie ryzyko, a to złe połączenie,
zwłaszcza dla programu po republikanach.
Jeśli się uda, Eisenhower zgarnie chwałę,
a jeśli rozerwie cię na kawałki, wina spadnie na Kennedy’ego.
Komitet sporządzi raport,
który trafi do prezydenta.
Czyli mamy przesrane?
Potrzebują powodu, by nas zamknąć. Pozamiatajmy podczas symulacji.
Kiedy te złamasy tu będą?
Witam...
Witam w motelu Starlite.
Panowie, witam na Florydzie. Proszę tędy.
Doktorze Wiesner, to zaszczyt pana gościć.
Al? Czekają na ciebie.
Chwileczkę!
Wszystko w porządku?
W jak najlepszym.
Panie Wiesner. Panowie.
Oto nasza pierwsza trójka.
Rozumiemy, że niepokoi panów wizja lądowania na powierzchni oceanu.
Pan Kraft przedstawi postęp naszych prac, w ramach których będzie to bezpieczne.
-Chris? -Dzień dobry.
W mało prawdopodobnym przypadku lądowania poza wyznaczonym miejscem
lub w sytuacji nabierania wody
astronauci mogą skorzystać z procedury awaryjnej,
by bezpiecznie opuścić kapsułę.
Komandor podporucznik Shepard za chwilę to zademonstruje.
Hej, Bob. Lepiej niech to zadziała.
No dalej.
Coś się dzieje.
Czas najwyższy.
-Trochę szybciej. -Zgadzam się.
Teraz nurkowie.
Wybacz, jeśli cię obudziłem.
Co piszesz?
Annie…
"Zachowanie Sheparda można określić
jedynie mianem nikcz…"
Nikczemnego.
John, co ty robisz?
Al Shepard nie zasłużył na to.
To egoista, któremu nie można ufać. Trzeba powiadomić decyzyjne osoby.
I musisz to robić teraz?
Akurat teraz? Przecież cały program jest zagrożony.
Wiem, Annie.
Dlatego muszą czym prędzej poznać prawdę.
Jeśli program przetrwa, potrzebuje właściwego lidera.
Czyli mnie.
John, nie jesteś taki.
Proszę…
wróć do łóżka.
Dopóki NASA nie ogłosi, że Shepard będzie pierwszy…
nadal mogę ich przekonać.
I myślę, że mi się uda.
I tego się obawiam.
Annie.
Dziennikarz przyłapał go na romansie.
I to w Tijuanie!
Gdyby nie ja, opublikowaliby zdjęcia. Słuszność jest po mojej stronie.
Annie, proszę cię!
-Tak? -Tato?
Cześć, mała.
-Która jest godzina? -Obudziłam cię?
Nie.
Mama nie goni cię do snu?
Nie mogłam zasnąć.
No to witaj w klubie.
Coś się stało?
Nie. A co u ciebie?
Co u mnie?
Na pewno nic się nie stało?
Czasami myślę, że coś jest ze mną nie tak.
To znaczy?
Nie wiem. Robię głupie rzeczy.
Na przykład, jakie?
Mama ci nie mówiła,
ale wjechałam rowerem w auto sąsiadki z zamkniętymi oczami.
Powiedziała, że mi odbiło.
Jeśli tak, to nie twoja wina.
Masz zwariowanych rodziców.
Tato, kiedy wrócisz do domu?
Jeszcze trochę mnie nie będzie.
Nie brzmisz za dobrze.
Nie martw się o mnie.
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też, Cammie.
Będę już kończyć.
W porządku, kochanie. Kocham cię.
John?
Nieźle!
Bardzo dobrze.
Trochę szybciej.
I teraz przez chwilę wolniej.
Bardziej na Glennów.
Uśmiechnijcie się!
Spędzacie miło czas na plaży.
Nieźle!
Państwo Shepard!
Kolejne zdjęcia, kolejna wypłata, prawda?
Nieźle!
To jeszcze nie koniec.
Wejdź.
Czeka nas więcej pracy.
Chcą przed tobą wysłać szympansa.
Szympansa?
A potem, co? Kurczaka? Sprawdzą, jak mu idzie w warcaby?
To opóźni twój lot.
Jak bardzo?
Trochę.
A dokładnie?
PIONIERZY KOSMOSU PROGRAM MERCURY
Wybaczcie, chłopaki, ale pierwszym
amerykańskim astronautą będzie szympans Ham.
Poleci z rakietą Redstone, tą samą, którą polecą później ludzie.
Wyszkolono go do zmiany dźwigni w oparciu o sygnały świetlne.
Tym samym sprawdzimy, czy naczelne mogą pracować w nieważkości.
Po tej misji prezydent zdecyduje o przyszłości programu kosmicznego.
Trzymamy kciuki za pierwszego, amerykańskiego szympansa w kosmosie!
Dwadzieścia sekund.
Piętnaście sekund.
Dwanaście, jedenaście, dziesięć, dziewięć...
osiem, siedem...
Sześć, pięć, cztery, trzy,
dwa, jeden, start.
Wystartowała.
Dajesz, mały.
Prędkość w normie.
Wydajność i trajektoria w normie.
Oddech w normie.
Tętno w normie.
Przekroczyliśmy zakładany kąt nachylenia. Obciążenie: 17 g.
Co z nim?
Tętno przyśpieszone. Wydajność w normie.
STAN — ODDECH — TĘTNO
-Zainicjowano przerwanie z pokładu. -Przedwczesne wyłączenie silnika.
Kapsuła gotowa. Aktywowano system ewakuacyjny.
Nie zwolnię jej. Obliczam miejsce lądowania.
KIEROWNIK LOTU
Co z nową trajektorią?
Nadal obliczam miejsce lądowania.
Co z nim?
To koniec?
-Dla nas czy szympansa? -A jest jakaś różnica?
Odzyskali kapsułę.
Nic mu nie jest.
ASTROSZYMPANS ŻYJE
Rakieta miała zbyt dużą moc, panie Webb,
przez co kapsuła wylądowała 210 kilometrów dalej.
Skończyło się paliwo,
straciliśmy ciśnienie, padło sterowanie, a kapsuła prawie zatonęła.
Ale szympans jest cały i zdrowy. Spójrzcie, nawet się uśmiecha.
One nie uśmiechają się, tylko szczerzą zęby, czując zagrożenie.
Misja miała ustalić, czy naczelny może pracować
w ekstremalnych warunkach i należy ją uznać za ewidentny sukces.
Hamowi nic się nie stało. Wrócił cały i zdrowy.
-Wszystko jest zapisane. -Łącznie z problemami technicznymi.
System kapsuły sprawił się dobrze przy założonych parametrach.
Doktor Wiesner poznał nasze systemy awaryjne
i może zaświadczyć, że każdy astronauta by to przeżył.
Mamy wypłynąć dziurawym statkiem, bo załoga potrafi pływać?
A chcemy wygrać ten wyścig?
Chcemy uniknąć ogólnokrajowej katastrofy.
Może twoje ambicje przesłaniają ci to, że stawką jest ludzkie życie.
Jerome, jeśli zarzucasz mi coś takiego, to lepiej…
Panie Webb, też martwi mnie ta sytuacja.
Jestem konstruktorem rakiet,
więc czuję się osobiście odpowiedzialny za rakietę Redstone.
Jeśli doradcy prezydenta mają wątpliwości,
to nasz zespół wprowadzi niezbędne usprawnienia.
-Zaczekaj… -Nie będziemy codziennie wysyłać rakiet,
jeśli nie potrafimy trafić do celu!
Panie Webb, ma pan podjąć decyzję w sprawie tego programu,
więc mam pytanie.
Czy ci, którzy wyrywali ten kraj dziczy, lękali się przekroczyć Missouri?
Czy nasi ojcowie założyciele zastanawiali się nad średnikami,
zanim wysłali Deklarację Niepodległości do króla Jerzego?
Zachowujemy odwagę w trudnych czasach
i właśnie to sprawia, że Stany Zjednoczone są nie tylko wspaniałym narodem,
ale najwspanialszym ze wszystkich.
Nie ma niczego,
absolutnie niczego ważniejszego dla nas niż bezpieczeństwo naszych astronautów.
Ale to walka,
która rozpali serca ludzi na całym świecie.
I jeśli będziemy lękać się tego, aby osiągnąć jak najwięcej,
to już przegraliśmy ten wyścig.
Komisja pozwoliła wam działać.
Chcieli przedstawienia, więc im je daliśmy.
My?
Ja dałem im przedstawienie.
Lepiej to zapisz.
-Jasne. -Jedyny problem mieli…
z wami.
Jaki problem?
Nie słyszeliście?
Wyszło coś podczas badań.
Zmienią kolejność.
Co?
Ty nie masz się, o co martwić, przyjacielu.
Ale on?
Ja? Jak to?
Ale szykujcie się do lotu, panowie.
Która jest moja?
Co on wygaduje?
Co wiesz o zmianie kolejności?
-Słucham? -Wycofają mnie?
-Nie wiem, co słyszałeś… -To ty.
-Wpisałaś mi coś do badań? -Nie. Skąd taki pomysł?
Von Braun mówi, że wykryto coś u kogoś, a tylko ty możesz o tym wiedzieć.
O czym mam niby wiedzieć, Al?
Nie wiem o niczym, bo nic mi nie mówisz.
Najpierw chcesz się ze mną zaprzyjaźnić,
a teraz przychodzisz tu i drzesz się na mnie?
Traktujesz tak każdego.
Przymilasz się, a po chwili wydzierasz.
Dlaczego nie chcesz, by ludzie cię lubili?
Chcę! Dlaczego według ciebie chcę być pierwszy w kosmosie?
Wiesz o czymś.
Prawda?
Nie mogę ci powiedzieć.
Nie zmuszaj mnie.
Bądź facetem i zapytaj Krafta.
Wróciłem!
Cześć.
Witaj w domu.
Czemu zawdzięczamy tę miłą niespodziankę?
Annie, dasz nam chwilę?
Z okazji rocznicy.
PRAGNĘ ZWRÓCIĆ PAŃSKĄ UWAGĘ NA POWAŻNE…
Ile wysłałeś takich listów?
Na razie mam sześć.
Od ludzi, którzy uznali, że mi je pokażą.
Ile ich jeszcze wysłałeś?
-Chciałem… -Dobrze przecież wiesz,
że losy programu wiszą na włosku.
Bob, posłuchaj mnie.
To ja uratowałem ten program.
Gdyby opublikowano zdjęcia z Shepardem, zamknęliby nas parę miesięcy temu.
I tak mi podziękowano.
Paraduję jak idiota, udając, że nadal mam jakieś szanse.
-Zaczynasz przeginać. -Ja przeginam?
Ja?
Bob, próbuję ci pomóc.
Nie chcę, żebyś popełnił straszliwy błąd. Al Shepard się nie nadaje do misji.
Na razie to ty zachowujesz się, jakbyś się nie nadawał.
Posłuchaj mnie.
Kończymy z tym tu i teraz.
Jeśli Jerome Wiesner się o tym dowie, cała agencja wpadnie po uszy w gówno.
I nie wiadomo, czy w ogóle z niego wyjdziemy.
-Ale… -Przestań.
Z okazji rocznicy.
Chciałeś mnie widzieć?
Zamknij drzwi.
Siadaj.
Napij się.
Nie ma jeszcze dziesiątej.
Napij się ze mną.
Jesteś najlepszym pilotem w tym programie.
-Byłbyś pierwszy, gdybym to ja decydował. -Ale nie decydowałeś, wiem.
O co chodzi, Chris?
Mamy nowe wieści.
Które okazały się…
-problematyczne. -Chris.
Chodzi o twoją arytmię.
Ludzie Wiesnera dokopali się do tego, przeglądając dokumentację medyczną.
Przecież to żaden problem.
Dostałem na to zaświadczenie wiele lat temu.
Uważają…
że to zbyt ryzykowne.
Ale tylko teraz?
Nie, permanentnie.
Wycofują cię.
I to wszystko?
Chryste, odrzuciłem awans, by dołączyć do programu.
Rozumiem cię.
Znajdziemy ci coś.
Coś?
Coś u nas.
Chris.
Nie pozwól im na to. Jesteś moim przyjacielem.
Dopiero co kupiłem dom, a Marge dostała buicka.
Możesz to odkręcić.
Powiedz im i Bobowi to, co przed chwilą mi powiedziałeś.
Że wolałbyś wysłać mnie.
To było wcześniej.
Powiedz im, jak będzie najlepiej.
Najlepiej będzie…
właśnie tak, Deke.
Nie otworzysz?
Pojemnik na sos.
Sprzedawczyni nazywała to sosjerką.
Shorty.
Co?
Czekaj.
Wolniej.
My tu już śpimy.
Żartujesz?
Co jest?
Rosjanie nas ubiegli.
Przykro mi, chłopaki. Właśnie wysłali człowieka na orbitę.
W mordę.
I co teraz?
Nie wiem.
ZSRR zadaje Stanom Zjednoczonym druzgocący cios w wyścigu kosmicznym.
Pierwszym człowiekiem w kosmosie stał się sowiecki pilot Jurij Gagarin.
To historyczne wydarzenie,
a Rosja zwyciężyła w pierwszej bitwie tego kosmicznego wyścigu.
Napisy: Krzysiek Igielski