W poprzednich odcinkach.
Myślałam, że odwołasz ślub po zaręczynowym fiasku.
Chyba śnisz, suko!
Wziąłem to z domu Georginów.
Sami porwali Tiff!
Dasz nam Maurice'a Monroe.
Chcę rozwodu.
Blair się we mnie kocha. Ja też coś do niego czuję.
2 DNI DO „CZARNEGO PONIEDZIAŁKU”
Co za para!
Tak mówią na nasz widok.
Tiffany i Blair!
Pytają, czy to nie pomyłka.
Jak taka laska wylądowała z Pfaffem?
Odmówiłam Rooseveltowi, dałam kosza Hearstowi.
Prawnie miałam dziecko z Rotszyldem i Cooperem.
Zostawiłaś Spencera dla Blaira?
Ciągnie cię do ciptaków.
- Obmyślasz teksty w domu? - Nie.
Czasami w toalecie.
Skoro ciągnie cię do nich, co widziałaś we mnie?
Jesteś największym ciptakiem, boisz się miłości.
Powiedziałam „nie” Devinowi, Evanowi, Kevinowi.
Nie mówiąc o Davidach, bo nie byli Żydami.
Ten kawałek został wyparty ze szczytów list
przez inny cover Shondellsów „Pieniążki”. Lata 80. ssą.
A ja zapłaciłem sporo pieniążków niejakiej Shondell,
żeby umieściła mnie na swoim szczycie.
Choć raz powiedz prawdę.
Białe czy czerwone? A może woli pan różowe?
- Że co, kurwa? - Spokojnie, nigdzie się nie wybieramy.
Blair nie jest już sam.
Mówią, że chce mojej kasy, ale gówno dostanie!
To jest naprawdę...
- Dobre. - Serio?
Zarzynasz cudze piosenki lepiej niż ktokolwiek inny.
To dla mnie wiele znaczy.
Dasz mi autograf?
- Oczywiście. - Mówię poważnie.
Co to?
Standardowe dokumenty.
- Licencja, upoważnienie... - Co?
Zajmę się tymi nudnymi procedurami,
a ty skupisz się na...
swoich ważnych aktywnościach.
Faktycznie jestem zajęta.
- Wiem. - Ale nie mogę tego podpisać.
Skoro już gadamy, mam coś dla ciebie do podpisania.
Co takiego?
Dziękuję Tiffany i Dawn za organizację próbnej kolacji.
Nie boję się miłości.
Chciałem zrobić to wszystko z tobą.
Co takiego?
Miałem się oświadczyć.
- Bzdura. - Kupiłem pierścionek i całą resztę.
Serio? Kiedy?
Jak pojechaliśmy na konie.
- Nie pojechaliśmy. - Właśnie.
Co to ma znaczyć?
I dziękuję Maurice'owi za udostępnienie sali na wesele,
po tym jak straciliśmy Plazę.
Chwila.
Umowa przedmałżeńska?!
Bez niej tata nie zgodzi się na ślub.
Bardzo chroni swoją fortunę.
Ale przecież nie byłeś ze mną 11 lat tylko po to,
żeby położyć łapy na majątku Georginy!
Absurd.
Za miłość!
Jeśli chcesz, możemy iść.
Dobra.
Wyskocz przed końcem, Dawn.
Jest zły, bo wybrałaś mnie.
Damy nie zawsze wychodzą z tym, z kim przyszły.
Jak to mówią, musisz być skończonym idiotą,
skoro migdalisz się z dziewczyną,
biorąc ślub z inną i planując trwający rok przekręt na 60 milionów.
- Nie znam tego powiedzenia. - Inne kręgi.
Ewidentnie.
Dla ciebie.
Odstawiłem szampana, od kiedy wracając z rocznicy rozwodu, potrąciłem...
pana Jelenia.
Kolegę taty.
- To wzruszająca historia. - Okazuje się, że mam astmę.
Ciekawa historia. Posłuchajcie.
Nikogo to nie obchodzi.
Wznieśmy toast za trefny ślub!
I za przekręt!
Mam coś dla moich drużbów.
Zainspirowałem się człowiekiem, który nas tu zgromadził.
A dla druhny?
Ja nie dostanę?
Już masz.
Szczęśliwy zegarek Mo!
- Identyczny! - Niemożliwe.
Mój był zrobiony na zamówienie.
To idealne repliki.
Nazwałem je: Molexy.
Niech przypominają o wielkiej lekcji, którą nam dałeś.
„Pieprzyć ich”.
Słusznie.
No dobra, moi krętacze.
I krętaczko.
Przynieście schowane udziały.
Wyjdź, bo nas zarazisz.
Zostaw swoje udziały!
Kurz!
Udziały Spencera. Dostałam je przy rozwodzie.
Musiałam oddać „Czy leci z nami pilot”. Mieliśmy problem z podziałem kaset.
Skarbie...
Mamy 45%,
6% dostaniesz po ślubie od Tiff.
Przy takiej kupie kasy Warren Buffett będzie wyglądał jak Warren Przekąska.
Żart by wszedł, gdyby facet wymawiał nazwisko „bufet”.
I tak wszedł.
Co zrobicie z kasą? Ja kupię nową furę.
- Daj spokój. - I serię obrazów Keitha Haringa.
Daj spokój!
Nie dzielmy skóry na Haringu.
- Sukces zależy od ciebie. - Ostro, moja...
koleżanko z pracy.
Poza jednym drobnym szczegółem.
Blair ma cykora.
A to nie pora na cykory ani żadne inne warzywa,
tu trzeba kawał krwistego mięcha.
- Nakarm mnie. - I o to chodzi.
Nie.
Ale ojciec Tiff każe mi podpisać...
małą umówkę przedwstępną.
Żartujesz!
Wiesz, ile harowałem, żeby tu dotrzeć?
Srałem krwią, potem i łzami.
Wygrzebałem sekrety, rzucałem się na wiatr i ogień.
- Wymieniasz nazwy zespołów. - Nieważne.
Chcesz siedzieć w fotelu prezesa?
Weź latarkę, bo zrobi się mroczno. To przekręt Georgina, nie wagina.
Kieruję wzrok na dół. Rozumiesz, do czego piję?
- Że mam waginę. - Zgadza się.
Udowodnij, że masz fiuta. Walcz!
Odwagi, kotku!
Dawn? Dzwonili Goofy i Mickey.
Pierdol się.
Po kolei, drogie panie, jestem jeden.
Co to?
Przyciągam kobiety jak magnes.
To nie żarty.
W każdej chwili możemy wyciągnąć twojego syna z wagarów...
I twojego chłoptasia z czyjejś dupy...
- Rozmawiałyśmy. - Źle odczytałam?
Masz nagrać Mo jeszcze dziś.
Skapnie się, mam nabrzmiałe krocze.
Próbuj, będziemy mieć na oku ciebie
i twojego peniora.
Wracamy do kuchni.
Sos do homara sam się nie przyprawi, Todd nie daje mi żyć.
- Jaki Todd? - Nasz przełożony.
Mówią, że silikon szkodzi, ale te bańki z wodą chlupoczą
jak łóżko wodne mojego instruktora jazdy.
- Zazdro. - Niech spoczywa w pokoju.
Upchnij je, spadamy.
- Tiff? - Nie możesz mnie zobaczyć przed ślubem!
Nie patrzę, musimy porozmawiać.
- Zostawicie nas? - Spotkamy się w karocy.
- Siadam z przodu! - Na koniu?
Przepraszam.
- Halo! - Znowu ktoś wszedł?
Nie, mów, w razie czego ci powiem.
Mo zatrudnił mnie, kiedy inni pokazali mi drzwi,
bo sam wszystko ukartował.
Oszukał mnie, żeby przejąć firmę twojego ojca.
Nie wiedziałem o tym, ale teraz już wiem.
Może powinniśmy...
Mogłem się spodziewać.
Oszalałeś?! Jak mogłeś nam to zrobić?!
Tata traktował cię jak syna.
Chłodno, żebyś przestał być ofermą,
ale to też się liczy. Zdradziłeś nas!
Oni zdradzili ciebie! Porwali cię.
Że co?
Firma od lat traciła kasę, a po porwaniu zyski wzrosły czterokrotnie.
Znalazłem gazetę, z której wycięli litery do listu.
Przykro mi.
Cóż...
sporo ostatnio mówili o strategii
na miarę pedofilskich reklam Kleina z Brooke Shields.
Bardzo współczuję.
Otwórz oczy.
Wyglądasz pięknie.
Dziękuję.
Chce mi się płakać, ale moja makijażystka bierze od rzęsy.
A co tam, ślub i tak diabli wzięli.
Przykro mi.
Może wyjdzie z tego coś dobrego?
Co?
Kasa. I to duża.
Nasz ślub nie miał sensu już od dawna.
Muszę ci wyznać coś jeszcze.
Dlaczego to tyle trwa?
Przez ciebie.
To był twój plan!
Nie uwzględniał waszego romansu.
Podobno nie umawiasz się z kolegami z pracy.
Jak dobrze, że się nie oświadczyłem.
A ty znowu zmyślasz coś o koniach?
W życiu nie siedziałam na koniu.
Nie licząc zawodnika Coltsów.
I skrzydłowego Broncos.
Był też rozgrywający z Raidersów.
Raiders to nie koń.
Był ogierem.
Masz rację, nie byliśmy na koniach.
Bo się rozstaliśmy.
Byliśmy u mnie.
Powiedziałaś, że chcesz kupić zabytkowy pierścionek,
a ja cię od tego odwodziłem, bo nie było cię stać.
Więc zaczęliśmy nasz taniec pod tytułem „chcę zostać wspólniczką”.
Ale tak naprawdę sam kupiłem pierścionek, kiedy spałaś.
Chciałem ci zrobić niespodziankę. Na konnej przejażdżce,
którą odwołałem, bo zwiałaś.
Taka jest prawda.
Bzdura.
Szlif markiza, wysadzana obręcz
i więcej bagietek niż w jelicie Gerarda Depardieu.
Mogłam się domyślić. Coś przeczuwałam.
Nagle wszystko się układa.
Przepraszam.
Jeśli chcesz odwołać ślub, zrozumiem.
Chcę się rozstać, ale z rodzicami.
Próbowałam się uniezależnić w 6. Klasie, nie pozwalali mi golić nóg,
ale w końcu zgodzili się na kolczyk w chrząstce.
Już czas.
Blair, nie znam mądrzejszego człowieka,
a chodziłam do szkoły z Azjatami.
Wchodzę w to.
Tak?
Tak.
Przed wami państwo Georginowie!
Wiem, że to ściema, ale mogłaś przyjąć moje nazwisko.
Tiff Pfaff? Brzmi, jakbym sepleniła.
Przed nami pierwszy taniec!
Na pewno tego chcesz?
Ślub to ściema, ale marzyłam o tej chwili od lat.
Proszę, daj mi chociaż to.
Dobrze.
Tańczą do hymnu?
Tiff jest republikanką.
Republikanie nienawidzą Ameryki?
To taneczna wersja palenia flagi.
Zero szacunku.
Przepraszam.
Przyhamuj i próbuj nagrać Mo.
Może przemyślicie te sprawę z szantażem?
Dupa w troki!
Dobra. Dolejcie.
- Pieprz się. - Nie wychodź z roli.
- Ma rację. - Deb!
Udało się?
Tak. Żadnej umowy.
Gratuluję.
Nie wierzę!
Zrobiłem największy przekręt w historii Wall Street!
- Zrobiliśmy. - Masz rację.
Toast na zgodę.
Nie mam ochoty.
Daj spokój.
Utrata wartości boli,
ale wiesz, co nigdy nie traci na wartości?
Kibel z muralem Jaspera Johnsa.
Wstawię go do mojego Basqui-jachtu, czyli jachtu z muralami Basquiata.
Stul, kurwa, pysk.
Produkujesz niekończący się strumień bzdur i kiepskich puent.
Taki już mój urok.
Nie chcesz się kumplować, to nie. Mam to gdzieś.
Ale dostarcz mi 6% do jutra rana.
A właśnie.
Mam warunki.
Słucham?
Jeśli się uda, Jammer Group wyleci w kosmos.
Dostaniesz masę propozycji, chcę coś z tego mieć.
- Mamy umowę. - Mieliśmy.
Podobno traktujesz mnie jak syna.
Pora, żebym wszedł do rodziny.
6% Georginy za 6% Jammer Group.
A może 6% „pocałuj mnie dupę”?
Byłem ostatnio w Berger's Burger.
Na ścianie wisi napis, że istnieją od dwóch lat.
Sprawdziłem, że w okolicy nie było żadnego domu dziecka.
Więc pogrzebałem głębiej.
Nigdzie nie ma żadnego śladu Maurice'a Monroe.
Przed 1974.
Nie sądziłem, że cały jesteś stekiem bzdur.
Co powie komisja na fakt, że Maurice Monroe nie istnieje?
Przeszedłeś na złą stronę mocy.
Uczę się od ciebie, tato.
Mam ochotę cię uściskać,
ale i sprać dupę tobie i twojej udawanej rodzince.
Dajesz.
Dobry ruch.
Dam ci 1%.
Urocze, ale nie prowadzimy negocjacji.
A teraz wybacz, konkursy wzywają.
Co z tego? Dałeś 30% jakuzie!
Podliczmy.
Ty masz 15%.
Lehmanowie przejęli 30% od jakuzy i mam dać 6% Blairowi?
Razem wychodzi 51%.
Nie zrzeknę się kontroli nad własną firmą!
Rozumiem.
Ale gdybyś...
no wiesz. Oddała kilka procent...
Nie!
I dlatego wiem, że ściemniałeś z pierścionkiem.
Bo myślisz tylko o sobie.
Pieprzony egoista.
Wszyscy dziś po mnie jadą.
Chcesz mu dać moje udziały?
Nie. Za chuja.
Świetnie.
Keith!
Musimy pogadać o przekręcie.
Mamy zagwozdkę.
Muszę lecieć.
- Pogadajmy. - Idę się wysrać.
W kiblu będzie spokój.
Nie chcesz przy tym być.
Wystarczy, że będziesz słuchał.
Dzieciak mnie ciśnie.
Jeśli odmówię, doniesie FBI o wszystkich przekrętach.
Na przykład o Audi.
W porządku?
Wybacz, pogadajmy później.
A może go sprawdzę? Dam cynk jakuzie...
Chryste! Co za ból!
Dla niego nie jestem biznesmenem, tylko przestępcą!
Nie, kurwa, Chryste Panie!
Dam ci chwilę.
Świetny pomysł!
Mo! Dzięki, że załatwiłeś nam salę na wesele.
Gratuluję.
Niech któraś z druhen potrzyma ci włosy, mam sporo na głowie.
Dobijasz targu z moim mężem?
Powinnam przy tym być.
Wchodzę w wasz przekręt.
Że co?
Spoko loko.
Ten ślub i tak był spalony.
Zupełnie jak na obozie teatralnym, po raz kolejny dymają mnie geje.
Chwila...
Blair jest gejem.
Lubi siusiaki.
Idę do kibla.
Tam jest męski.
Rezygnuję. Pierdolę was i komisję.
- Kurwa! - Mój homar!
Musimy pogadać.
- Chryste. - Blair knuje przeciwko nam.
Wiem, że ten ślub namieszał ci w głowie,
ale zaczynasz się robić żałosny.
Wpadłem na Tiff. Jest nawalona, ale sprzedała mi kilka bomb.
Po pierwsze, wie o przekręcie,
po drugie ślub to ściema, bo - po trzecie - Blair jest gejem.
- Przestań. - Wróciłem!
Mogę już gadać o wszystkich przekrętach.
Możemy nawet kogoś zabić.
Daj nam chwilę.
Mo jest zazdrosny i przekonuje mnie,
że Blair jest gejem oraz geniuszem zbrodni.
- Wiadomo, że jest gejem. - Skąd on wie?
Może mamy z Mo lepszy gej radar niż ty.
Może dałoby się to jakoś przyciąć?
- O czym on gada? - Jest przydługie.
Nawi-gej-cja!
Idę wciągnąć koks.
Przykro mi, nie ściemniam.
- Zawsze ściemniasz. Idę. - Czekaj.
- Czy to...? - Tak.
W poważnych sprawach idę na całość.
Dlaczego poprosił o 6%?
Wie, że nie oddam kontroli nad firmą.
Gra na czas.
Chce sam zrobić przekręt
Kurwa!
Dlaczego sypia ze mną?
Dla udziałów albo żeby odwrócić naszą uwagę.
A niech to!
Zabiję skurwiela!
Posłuchaj.
Traktowałem cię w przeszłości chujowo.
Ostatnio też.
I nawet dziś.
Ale...
musimy trzymać się razem.
Jako wspólnicy.
Dobrze.
Co teraz?
Damy mu to, czego chce.
To było przyzwoite wesele.
Wspaniałe.
Spinka-kolczyk jednak przyniosła nam szczęście.
Weź drugą, żebyś o mnie pamiętał.
Nie mógłbym o tobie zapomnieć.
Byłaś moją pierwszą.
Jesteśmy małżeństwem.
Naprawdę mi przykro.
W porządku.
Jestem trudna.
Nie przejmuj się.
Nie każdy jest tak pewny siebie jak ja.
Ale kocham cię.
Ja ciebie też.
Za przekręt.
Ja też? Myślałem, że to jasne.
Za przekręt.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Maria Sobolewska