W poprzednich odcinkach.
Mamy forsę, z górką. Z „wolty La Guardia”.
Kiedy ostatnio było ci z nim dobrze?
Ty i Mo?
Bracia Lehman zawsze chcą mnie wydymać.
Wykupiliśmy 30% udziałów Jammer Group. Dawn sypnęła.
- Muszę zostać po godzinach. - Niszczycie dokumenty?
- Skąd wiesz? - Mam dzianą rodzinę.
- Wiem, że jesteś gejem. - I kto to mówi.
Co?
364 DNI DO „CZARNEGO PONIEDZIAŁKU”
Co jest?!
Kurwa mać!
Znowu obsrałeś dywan?
Trup?! Coś ty, kurwa, narobił?!
- Nic! - Trzymasz broń!
- Pomóż mi! - Dobra.
Idź, wezmę winę na siebie.
- Serio? - Za chuja!
Dzwonimy po gliny albo spierdalamy.
Pięć słów: ferie rok 1981,
Przylądek Rzyganka.
Dobierałeś się do laski z jabłkiem Adama,
a ja zauważyłem pieprzyk na twojej dupie.
Uratowałem ci życie.
To nie było pięć słów.
Nawet nie wybraliśmy miejsca na miesiąc miodowy.
Tahiti, Belize, Fidżi to banał.
Nie dla mnie, latałem dwa razy w życiu.
Marzy mi się egzotyczna, nieznana ziemia.
Na przykład kraj po przewrocie.
Zamach stanu działa odświeżająco.
I jak?
Wybraliśmy różową.
Zbyt kobieca.
Kochasz róż.
Od dziś wolę metaliczną szarość i moro.
Nie ubierzesz się w moro na naszą kolację zaręczynową.
Przyjdą dziennikarze
oraz najbardziej wpływowi i zjadliwi bywalcy salonów.
Terry Joe Max, dziedzic fortuny T.J. Maxx,
Condoleezza Nast., Madison Square
i moja przyjaciółka oraz rywalka Tash B'gosh.
Tash OshKosh B'gosh?
Nie mów o ogrodniczkach, ma zbyt wąskie ramiona.
To nasze wejście w śmietankę Manhattanu. Nie chcesz się ujawnić?
Jasne. Ta ślubna dieta cię nakręca.
Nie jadłam od czterech dni, ale dziś zrobię wyjątek.
Jean Georges poda swoje nowe dzieło - ciasto lawę -
i zamierzam się na nie rzucić.
Brzmi groźnie.
Żałuję, że powierzyłam organizację Mo.
Stoję nad przepaścią. Skaczę.
I skoczyłam.
Kolację organizuje rodzina pana młodego.
Moja mama leży przykuta do kanapy, a tata...
Zmarł, tłukąc cię. Wiem.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Muszę obgadać szczegóły z Mo.
Jest szósta rano!
Może przełożymy kolację, bo...
- Hura gej. - Co?
To oczywiste.
Nie dla mnie.
Cztery miesiące temu przeszli rewolucję.
Idealne połączenie słonecznych plaż z trupami!
Państwo nazywa się „Urugwaj”.
Pewnie nie mówią po angielsku, a nie chcę się wysilać na urlopie.
Choć wygląda smakowicie.
Zostanę w białej koszuli.
Cześć. Co robisz?
Rozrzucam kondomy, żeby były pod ręką.
Romantyk.
A może przestaniemy ich używać?
Wiesz, że chcę, ale horoskop każe mi się wstrzymać,
a dzieci widzę bardziej w latach 90.
Poza tym kupiłam udziały w kondomach, nie chcę sobie zaprzeczać.
„Panie Gorbaczow, zburz mur”.
Reagan.
Moja pochwa jest Berlinem Wschodnim?
Nie można się przebić!
Dobrze, zostaniemy przy kondomach.
Rozumiem cię, skarbie.
Wybacz, że się najeżam.
A co tam, strzelaj, kapitanie.
Jestem oficerem i dżentelmenem.
Pozostając w klimatach filmowych -
„Czerwony świt”.
Tak jest!
Zadzwonię do mamy.
No dobra, posłuchajcie, złamasy.
Przeglądałem zestawienia i...
trzepiecie niezłą kasę.
Chciałem wam podziękować.
Gdzie wiwaty i oklaski?
Twoje komplementy są zwykle wstępem do zjebki.
Wiem, ale nie tym razem.
Mamy za sobą rekordowy miesiąc.
To rozumiem!
Największe pochwały należą się Blairowi.
Wstań i ukłoń się.
To nie tylko mój sukces.
Nie byłby możliwy, gdyby nie pewna osoba.
- Moja mentorka. - Jestem facetem.
Dawn, dzięki za wspólne nocki i porady.
Co to, kurwa, ma być?
Oby tak dalej.
- Koniec zebrania? - Mam informację o Audi...
- Niejawna? - Nie jestem nauczycielem.
- Ignoruj go. - Wiem od kumpli ze studiów,
że Audi planuje wycofanie dużej liczby aut,
- jak wtedy gdy dywaniki... - nie pasowały do zasłon?
Zamknij się, to nie open mic.
Dociskały pedał gazu.
Było wiele ofiar.
Sprzedamy akcje i podwoimy zyski.
Tak zrobimy.
Pieprzony geniusz!
Zapewnij mu komfort pracy, Keith.
Miałeś rację, wiedza pomaga.
Owszem.
Pierdol się. Wracamy do roboty!
Co słychać?
Niewiele, a u ciebie?
Sukienka na przyjęcie Blaira? Boska.
Mel Bruni jest wizjonerką.
Ale co się z tobą dzieje?
- Nie rozumiem. - Jesteś...
miły.
Spodziewałam się, że będziesz chujem, skoro...
Oddałaś część firmy moim wrogom?
Tak.
Ale idzie nam wyjątkowo dobrze
i lepiej płacić Lehmanom niż mafii.
Mocny argument.
Poszedłem po rozum do głowy.
Ty i Blair spieprzyliście mi flow,
ale teraz wiem, że muszę myśleć koncesyjnie.
- Chyba koncepcyjnie. - Na pewno?
Mam gdzieś Lehmanów, Blaira, a przede wszystkim ciebie.
Skupiam się na Georginie.
Pieprzyć resztę.
Jasne.
Nasz złoty lizusek!
Robię, co do mnie należy.
Potrzebuję danych Audi.
Ssij mi pałę.
To powiedzenie, nie zaproszenie.
- Chciałbyś. - Chyba ty.
- Chyba ty.
Nie, ty.
Z pewnością ty.
Mylisz się co do mnie.
Jestem zaręczony z kobietą i być może kocham się w innej.
Kobiecie.
Chciałbyś.
Obyś miał rację. Ja nie mam lekko.
Popiłeś lek przeczyszczający wymiotnicą?
Uruchamia tyłek. Coś dla ciebie.
Chili?
Śmieci w alejce Blaira!
Jedziemy na wakacje!
Noah, wziąłeś rękawicę? Bo jestem w formie!
Rach, szykuj się na przyjęcia pod wodą!
Braddy, miejscowe laseczki najedzą się żydowskich przysmaków!
Przesadziłeś.
Ale tata ma rację, stałeś się mężczyzną. Nie przyniesiesz mamie wstydu?
Rodzinna wyprawa Shankarów!
Za sześć godzin wakacje!
Boże!
- Dobrze się czujesz? - Wybaczcie, dzieciaki.
Muszę się przebrać.
Może zostań.
Już mi lepiej.
Oczyściłem się.
Udało się, Mike, Shira zabrała dzieciaki.
Nie było łatwo, ale jest jak jest.
Nie mogłem przegapić twojego debiutu na Broadwayu w roli Rusty'ego.
Dubler, ale jaki...
Przygotowany!
Gdzieś ty się, kurwa, podziewał!
Kupiłeś koktajl?
Musiałem rozdzielić zakupy.
Nie mogłem ot tak poprosić o łopaty, siekierę i baniak wybielacza.
Albo od razu o zestaw do sprzątania trupów dla znajomego seryjnego mordercy.
A obok sklepu był bar,
więc kupiłem sobie koktajl z Oreo, pozwij mnie.
Ja jestem mordercą? Sączysz napój nad zwłokami!
- Nie zabiłem go! - Ja też nie!
- Dlaczego nic nie pamiętamy? - Kurwa, nie wiem!
Oglądaliśmy serial, zamówiliśmy pizzę,
a potem PCP.
Ćpaliśmy do rana.
Zawsze kiedy zabrniemy za daleko, mówimy, żeby nie zamawiać PCP
i potem to robimy!
Będzie dobrze.
Ludzi są miliardy, jeden mniej nie robi różnicy.
Ja pierdolę!
Policja, ręce go góry!
Doceniam twoją przezorność.
Wieża z kieliszków musi mieć minimum sześć pięter!
A na honorowym miejscu nie będzie stał bemar, tylko ciasto lawa!
Panna młoda ma zdecydowany gust.
Wiem, że Tiff bywa...
Wspaniała. Bo taka właśnie jest.
Cenię tych, którzy wiedzą, czego chcą.
Ja też.
Wszystko gra? Walisz wódę bez popity.
W porządku.
Jestem zdezorientowany i przytłoczony.
Przytłorientowany.
Nie ma dobrej zbitki.
Czego?
Zbitki dwóch słów, które tworzą nowe, wypasione określenie.
Jak „kiesząska”, czyli kieszonka na przekąski w torebce.
Faktycznie wypasione. Myślałem, że chcesz się bić.
W życiu.
Po setkach telefonów faksów od Tiff widzę,
że jest namiętną kobietą.
Kocha cię całym sercem.
Jest niezwykła.
Przygotuj się, rodzice Tiff walną czasem coś...
- Rasistowskiego? - Strzał w dziesiątkę!
Niszcząc papiery, trafiłem na dokumenty związane z Georginą,
wiesz coś o tym?
Niech DJ puści jakiś rytm.
Kiedyś kupiliśmy udziały w Georginie,
- żeby uniknąć podatku. - Aha!
Poproś didżeja o ich kawałek.
Jasne.
Przyhamuj z piciem.
Się robi.
Gdzie mój kelner?
- Dziękuję, że przyszedłeś. - Masz u mnie dług.
Wiem, ale powtarzam ci, że Mo jest tylko moim szefem.
Dobra.
Nie mówiłaś, że będzie zespół na żywo!
Znacie coś Yankovica?
- Uwielbiam go! - Nie gramy w zespole.
- Dawn pracuje z Blairem. - Miło mi.
To ja.
Ty jesteś Dawn? Złamałaś Mo serce.
Chodziło o kogoś innego.
O jego kolegę, Dona.
Dlaczego kupił mi tę sukienkę?
To mój mąż, Spencer.
Mo nazywa cię „białasem”.
- Serio? - Suki, towarzyszka Mo.
- Proszę. - Ty pierwszy, Henri.
Masz niesamowity głos.
Śpiewasz, tańczysz i nie upadasz.
Chodźmy do mnie świętować.
Zaprosiłem wszystkich do mnie. Do ciebie pojedziemy spać.
Olejmy imprezę i jedźmy do mnie na homo seks.
Wystarczy samo „seks”.
Przedstawię cię znajomym.
A jeśli ktoś mnie rozpozna?
Będą sami geje.
Nie mogę.
Jedźmy do mnie.
Nie.
To dla mnie ważny wieczór.
Chcę świętować z całą obsadą i z moim chłopakiem.
Jeśli nie chcesz, wracaj do kolesi z Wall Street.
Laska Mo zgadła imię ojca, ale poza tym idzie jak z płatka.
Dobrze przycisnęłam Mo.
Też cię kocham.
Nie patrz. Mo rozmawia z rodzicami.
Prędzej koks od Drew Barrymore.
- Jesteś jak Red Buttons! - Raczej Redd Foxx!
Albo czarna pantera.
Co robi za mną ten koleś?
- Myślicie, że buchnę własną zastawę? - Nie!
Od porwania córki Calvina Kleina dostajemy pogróżki w sprawie Tiff.
Nic dziwnego, macie grubo w nogawkach.
Sprawa jest poważna.
Fajna bibka, suko.
Siema, zdziry!
Pamiętasz Tash B'Gosh, Bunny Bartles i Kaylę James?
„Dziękujemy za wsparcie”. Slogan waszej firmy?
- Ciągle to słyszymy. - Tam jest szampan, rocznik 77.
Poza tym steki, krewetki, homary i kawior.
A na deser kucharz poda kulinarny cud -
twarde z wierzchu, miękkie w środku ciasto lawę!
Jem tylko grejpfruty.
- Ja kapuśniak. - A ja się oczyszczam.
Potrzebuję mikrofali i kibla.
Dobrze, że się nie głodzisz przed ślubem.
Wyglądasz zdrowo.
- Zamknij się, suko. - Chyba ty!
Stulcie mordy, dziwki.
Chodźcie, mam biały proszek, który nie tuczy.
- Dlaczego hotel? - To apfterparty?
Ojciec Blaira nie żyje, a matka jest gruba, sama rozumiesz.
Chcesz wyjść?
Żebyś wmawiała mi, że źle usłyszałem?
Dobrze, spotykałam się z Mo, ale krótko i wieki temu.
Bałam się, że każesz mi wybierać -
ty albo praca, a ja nie chcę tego robić.
Nie masz wyjścia.
On albo ja.
Spencer...
No proszę, siostry bliźniaczki!
Faktycznie. Suka?
- Suki. - Czyżby?
Wszyscy kolesie wyglądają tak samo i nie robią rabanu.
Ciesz się, że Mo kupił nam sukienki.
Mnie nie kupił.
Kto to?
Cześć, piękna.
Masz ciężką noc?
Tak. A ty?
Okłamuję Spencera.
A ja siebie.
Wyluzuj.
Wiem, że żyjesz z kradzieży,
ale nie ukradniesz mi dziewczyny, sukinsynu!
Może wyjdziemy?
Z przyjemnością.
- Boję się. - Blair?
Do nogi!
Doradź mi.
Jesteś mądra i rozsądna, ufam ci.
Dawno nie słyszałam tak miłych
i tak nietrafionych słów.
Nie jestem rozsądna. Ale jeśli pytasz o Tiff...
- Blair? - O, rany.
Idź.
Kogo ja widzę?
Nasza reputacja jest ruchana w dupę przy ludziach,
a ty się urżnąłeś.
- Wstawaj. - Pomóż.
Nie radzę sobie na imprezach.
Raczej ze mną. Miałeś tylko przyjść i się uśmiechać.
Znosiłam gówniane mieszkanie i samotne wieczory,
starałam się, bo cię kocham.
Ty jedyny lubiłeś mnie nie ze względu na nazwisko.
Ale nie wiem, czy wciąż mnie lubisz.
Chcesz tego ślubu?
Tiffany!
Nie chcę ci odbić panny, wręcz nie chcę jej oglądać.
Pokończymy kilka transakcji i wyślę ją do biura Lehmanów w Connecticut.
- Kłamiesz. - Nie.
- Prędzej odejdzie. - Właśnie. Obaj skorzystamy.
Zaczekaj, pogadajmy!
Dzieciaki... stój!
Na żywo z Nowego Jorku zagra dla was DJ Bryan!
Chujowa ksywka. Ja poprowadzę wieczór!
Dziękuję za przybycie w imieniu Tiff i Blaira.
- Blair powie kilka słów. - Nie.
Do swojej wybranki i mysia pysia, Tiff.
Dzięki. Powiem, co czuję.
Słusznie.
Szczerze mówiąc...
szczerze mówiąc...
Szczerze mówiąc...
Pomocy!
Co się dzieje?!
Nie mieliśmy dokąd pojechać.
Narobiliśmy bigosu, pora wyjąć z sejfu fotki burmistrza Kocha.
Na ziemię!
Nic mi nie jest!
Ciepła!
Cholera. Zachowajmy spokój.
Nie weźmiecie mnie żywcem!
Kurwa.
Nabrałem was!
Daliście się wkręcić!
Ścigali nas.
To aktorzy, Brandon co roku dostaje angaż.
- Brawo, chłopcy. - A trupy?
Wypożyczyłem z kostnicy.
To było...
wyjebane!
Zabawiłeś się w „woltę La Guardia” moją kasą,
a ty mu ją dałeś. Zemściłem się jak rasowy sukinsyn.
Idziemy.
- Spotkamy się w domu. - Wychodzimy.
- Nie ciągnij jej. - Pilnuj, kurwa, swojego nosa.
Cholera, Mo!
Nie walczę honorowo!
Masz szczęście, że pracuję rękami.
Zostaniesz z nim?
Chce cię przenieść do biura w Connecticut,
żebyś odeszła.
Jesteście siebie warci. Do zobaczenia, frajerze.
To prawda?
Która część?
Nie wierzę.
I jak?
- Nie wiedziałem, w co się ubrać. - Widać.
Jesteś zimą, nie wiosną.
Wyglądasz uroczo. Przekłułeś ucho!
Polała się krew, a potem odkryłem, że przekłułem nie to.
Za dużo zasad.
Zatańczmy.
Dobra imprezka.
Byle żonka była szczęśliwa.
Koniec zabawy!
Dlaczego mi to robicie?!
Nie widziałaś...?
Jestem zdezorientowany.
Złe wieści, muszę leżeć.
Wiesz, że wolałbym być z tobą i dziećmi, uwielbiam twoich rodziców,
ale muszę zostać.
Muzyka?
Jak to w piątkowy wieczór, wszyscy się bawią.
Kończę, niedobrze mi.
Drobne kłamstewko.
Często kłamiesz, Keith?
Kim jesteście?
- Agentka Missy Mills. - Deb Fox.
Z Komisji Papierów Wartościowych i Giełd.
Byłeś niegrzeczny, prawda?
Odezwiemy się. Nie wyjeżdżaj.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Maria Sobolewska