CZARNY PONIEDZIAŁEK
19 października 1987 roku
nastąpił największy w historii Wall Street krach giełdowy.
Nie wiadomo było, co spowodowało krach.
Albo kto.
Do dziś.
ROK WCZEŚNIEJ
W ROLACH GŁÓWNYCH
Czekaj, Blair.
- Weź to. - Po co?
Na szczęście.
Sukinsyn.
Niech padną z wrażenia!
- Proszę. - Dziękuję.
Pięć kafli.
Powiedz pismakom, że zlizałem cały lukier z twojego pączusia.
Kyle?
Wciągniemy kreskę? Cudownie.
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Georgina...
Tego chcę na 39. Urodziny.
Nie ma sprawy, Mo. Ściągnę ci taką z miseczkami B przed 9.45
Chyba że Dawn jest chętna.
Taki playboy i nie umie ocenić rozmiaru?
Noszę C, skarbie. To są B.
Kto chce posunąć cycuszki Keitha?
Brawo, Dawn!
Jeansy Georgina mają szwalnie na Manhattanie.
Ziemia, na której stoi ich magazyn, jest warta dwa razy tyle co firma.
Więc trzeba ją przejąć.
Trzeba ją przejąć. Myślimy tak samo. Jak jazzmani.
Nie chcę cię dołować, ale to, kurwa, niemożliwe.
Czyżby?
Lehman Brothers mają 30% udziałów.
Prędzej zagłosują na Mondale'a, niż nam cokolwiek odpalą.
Niemożliwe?
Coś wam powiem.
Matka urodziła mnie w kiblu i porzuciła na schodach kościoła.
- Kościelnej garkuchni. - Właśnie. 39 lat później...
- Ile? - Dziś kończę 39 lat!
- Chyba 60. - Obudziłem się w garsonierze
za półtora tysiaka za noc po wartym pięć kafli seksmaratonie.
Lokaj-robot przyniósł mi kawior i „Wall Street Journal”.
Powiedziałem: „Kyle” - radzą, żeby je nazywać -
„wywal tę rybią spermę, przecież to gówno”!
- Kyle zna angielski. - Konkret!
„Wall Street Journal” nazwał was „11. najlepszą firmą maklerską”.
A mnie „Billym Oceanem tradingu”.
Jedziesz!
Billy Ocean!
Nie!
Jedenasta?!
Jedenasty zawodnik Knicksów nie jest nawet koszykarzem!
To dwumetrowy Serb chory na nerki.
W jedenastce jest o jedną jedynkę za dużo.
Od tysiąca lat na Wall Street rządzą ci sami monopoliści.
To proste: to, co wpada do waszych kieszeni na koniec dnia,
wychodzi z dupy innego pajaca.
Jeden kupuje chalet w Vail, a inny musi powiedzieć córce,
że święta odwołane, bo Mikołaj wybuchł z promem Challenger.
Ja wiem, kim jestem, a ty?
- Kerth. Keith! - A ty?
- Yassir X. - Dokładnie. A ty?
- Odpieprz się. - Ronnie, wiesz, kim jesteś?
- Wciąż poszukuję. - Ja wiem, kim jesteś.
Bóg mnie namaścił, żebym cię wybrał.
- Jestem Czarnym Mojżeszem. - Że co?
Te designerskie portki są Morzem Czerwonym.
Każę im się rozstąpić i poprowadzę was do Ziemi Obiecanej.
Dobra!
Bierzcie się za kupowanie, ale po cichu.
Bo jeśli ktoś z zewnątrz się dowie,
będziecie trupami, jak cipka gremlina na łbie Keitha.
Idę przycisnąć Lehmanów.
Mo!
Nie możesz zatrzymywać kolesia po wyjebanej przemowie...
Sto lat, szefie. Co dać facetowi, który ma wszystko?
Więcej koksu!
Jak wy mnie znacie!
Cierpię na objawy pierwszego dnia. Jestem umówiony na rozmowę w Morgan...
Chwilunia. Obyś dostał raka.
Wdepnąłem w psie gówno.
Niezła jazda.
Potworne.
Chyba źle wybrałem zawód.
Niezręczna chwila.
Ty Daverman z Morgan Stanley,
- rozmawialiśmy przez telefon. Blair? - Blair Pfaff, miło mi.
Z tym błędem w wyborze kariery to był żart.
Poczucie humoru to moja zaleta.
Ale przede wszystkim umiejętności maklerskie.
Jakie mam wady? Chyba tylko trzy:
za bardzo mi zależy, za dużo pracuję i za bardzo mi zależy.
Powtórzyłem się, to czwarta wada.
Na szczęście to nie rozmowa o pracę, bo zaraz byś się zesrał.
- Chyba tak. - Ty przesłuchujesz mnie.
- Tak? - Jesteś gorącym nazwiskiem.
Wszyscy gadają o algorytmie, który stworzyłeś na potrzeby magisterki.
Ja też haruję jak świnia.
Rozejrzyj się, ale wybierz nas.
Mamy najnowsze technologie,
od komórek wielkości tostera po komputery rozmiarów stodoły.
- To prezent. - Serio?
Niech zwierzęta biją się o resztki.
Pokażę ci, jak wygląda świat oczami ludzi z MoStan.
- Lenny Lehman. - Larry.
Ja jestem Lenny. Nie rozróżniasz nas?
Który jest prawiczkiem, a który nigdy nie dymał?
Dosrałem wam.
Gdybyś miał bliźniaka, spytałbym, który jest oskarżony,
a przeciwko któremu toczy się śledztwo.
Co powiesz na to?
- Czego chcecie, dupki? - Czego ty chcesz?
Być pończoszkami pięknej laski,
ale zadowolę się udziałami Georginy.
Jeansy? Mamy jakiś procent?
Kupiliśmy trochę, żeby rozkręcić interes...
Dajcie mi je.
W zamian oferuję brunch i kelnerki z gołymi cyckami.
Balony i melony.
- Dlaczego Georgina? - Szyją ładne jeansy.
Chodzimy tylko w Cavaricci?
Len? Ile stoją udziały Georginy?
Biorąc pod uwagę przyszłe dochody - milion za akcję?
Przestańcie się pieprzyć i sprzedajcie mi udziały!
W życiu nie pieprzyłem się z bratem!
Żartowałem, nie zakładam, że się pieprzycie.
Właśnie! Więc może spadaj stąd.
Spieszymy się na lekcje stand-upu.
- 8. - 20.
- 9,5. - 20.
- 10. - 25.
30. Świetna zabawa.
Dobra.
- 18. - Serio?
- 18 akcji za dwa miliony? - Tak.
Przynieś dziś 36 milionów albo nici z umowy.
Idealny, kurwa, termin. Gdybyście kazali mi wybierać...
Interesy z tobą...
- Interesy z tobą to czysta przyjemność. - Chryste...
- Taki z ciebie bliźniak? - To tobie zależy na mówieniu chórem.
Dzięki. Tiff?
Zgadnij, co robię. Idę!
Dostałem komórkę.
Rozmawiam, idąc!
Wciąż nie mogę dojść do siebie,
Morgan, Lehman i Goldman zaproponowali mi pracę.
Kup sobie coś nieziemsko drogiego, dziś świętujemy.
Szykuj się.
Tak mi przykro, to było niechcący.
- Parmezan? - Nie.
Maurice Monroe...
czytałem o panu w gazecie. To był wypadek...
W porządku.
Wypadki się zdarzają. Mówi się trudno!
Dziękuję.
- A tobie jak na imię? - Blair.
- Pytam serio. - Blair.
To bardziej męskie niż damskie imię.
Było wielu sławnych Blairów: aktor Blair Underwood,
były sekretarz stanu Blair Lee III
i nie zapominajmy o brytyjskim poruczniku sir Blairze Aubynie Stewart-Wilsonie.
- Masztalerz królowej! - Znasz się na rzeczy.
- Wiem. - Dla kogo pracujesz?
Rozważam kilka ofert.
Tak między nami: jestem gorącym nazwiskiem.
Szczęściarz. Fantastycznie. Słuchajcie!
- Nie trzeba. - Spokojnie.
Jeśli zatrudnisz tę tu Żydóweczkę Blair,
będę walczył z tobą o każdą transakcję do twojej usranej śmierci.
Czyli krótko, bo zbankrutujesz i wyskoczysz przez okno.
A potem pójdę do twojego domu i prześpię się z twoją żoną oraz dziećmi,
w zależności od wieku, płci i atrakcyjności,
z naciskiem na to ostatnie. Czaicie?
Jestem gotów tracić milion dziennie,
żeby ta panienka nie znalazła zatrudnienia do końca swoich dni,
niezależnie czy umrze naturalnie czy wręcz przeciwnie.
Jasne? I dobrze.
Wszystko gra, proszę pana?
Ten dzieciak nie umie chodzić i rozsypuje koks.
To kokaina!
Ja nie biorę...
Twierdzisz, że jest moja? Uważasz, że jestem ćpunem?
- Nie... - Owszem, wciągam,
kokaina to moja druga miłość.
Pierwszą są pieniądze.
Trzecią - rolowanie pierwszej, żeby wciągać góry drugiej.
Ale rzecz w tym, że za dragi na giełdzie grożą dwa lata zawieszenia, prawda?
- To nieporozumienie... - Ustalmy coś.
Kto wie, do kogo należy koks?
- Wypadł chłopakowi z kieszeni. - Chciał mi sprzedać heroinę.
Sprawdźmy, czy ma broń.
- Koniec imprezy, gangsterze. - Proszę pana!
Widzę swoją przyszłość w MoStan.
Nic z tego. Masz imię dla panienki!
Nosi je więcej mężczyzn niż kobiet!
Jesteśmy bogaci?
- Co to? - Kokaina, mogę wyjaśnić.
Nie musisz. Opowiadaj.
Kupujemy dom czy willę na lato? Oglądałam ofertę. Cena jest wysoka, ale...
- Skarbie... - To nowojorska willa Saddama Husajna.
Trzeba zrobić remont, ale ma piękny rozkład.
A propos pracy.
Nie dostałem jej i nigdy mnie tam nie zatrudnią,
ale to nic takiego.
Na studiach napisałem scenariusz. Pojedziemy do Los Angeles...
Przepraszam.
To była reakcja na twój żart.
Podobno dostałeś trzy oferty.
Owszem, wymarzone.
Ale potem poznałem Freddy'ego Kruegera giełdy.
Zniszczył moje marzenia dokładnie jak rasowy Freddy.
Ale nie potrzebujemy forsy do szczęścia.
Wybacz, to chyba reakcja typu walcz lub uciekaj.
W porządku.
- Zatrudnisz się u mojego taty. - Sam sobie poradzę.
Chcę być z człowiekiem sukcesu.
Będziesz to ty czy Nat Hayes,
który napalił się na mnie od obozu chóralnego?
Ktoś ukradł ci pracę? Odbierz ją siłą!
Masz rację.
To nie musi być koniec.
Przyczaję się na rok-dwa, aż sprawa ucichnie...
- Masz tam fiuta czy pochwę? - Grzecznie!
Jeśli masz fiuta, a nie smętnie wiszącą pochwę
i jeśli chcesz go we mnie jeszcze kiedyś wsadzić, idź tam i zdobądź pracę.
To jak - fiut czy pochwa?
- Oboje wiemy... - Masz fiuta czy pochwę?!
Penisa!
Może szybki seks...?
Rozumiem.
Odzyskam posadę i wrócę się z tobą bzykać.
A potem pójdziemy na mrożony jogurt.
Masz ochotę ma jogurcik?
- Z czekoladą. - A ja z posypką...
- Wracaj po robotę. - Dobrze.
Mam dobre i jeszcze lepsze wieści.
Don Henley wpadnie wieczorem na moją urodzinową bibkę.
- Świetny gość! - Nie słucham jego muzy,
ale jest na szczycie, a moja impreza musi być wyjebana w kosmos.
Lepsza wieść: zdobyłem udziały Georginy od Lehmanów.
- Ile dałeś? - Daj pożyć!
Nie pytaj mężczyzny, ile wydał na prezent dla ciebie.
18.
- Nie mamy tyle kasy! - To ją, kurwa, pożycz.
Ryzykujesz wszystko.
O to w tym chodzi. Pamiętasz „Top Gun”?
Kazałeś mi go oglądać trzy razy!
To nie jest dobry film.
Banda białasów próbuje się ruchać w dupę w przestworzach!
Ta warstwa istnieje, ale nie o tym mówię.
Gdzie byliby Goose i Mav, gdyby nie zaryzykowali?
Pewnie by żyli!
Tego nie wiemy! Goose był zuchwały.
Mav kazał mu pilnować pieprzonej osłony. A ten co?
Nie spodziewałeś się, że zobaczysz tego faceta? Czyli mnie?
- Fajnie, że wpadłeś. - Serio?
Tak. Kanapka z tuńczykiem bez marchewki i Pepsi. Ktoś coś?
Poznaliśmy się na dole! Kokaina?
Przyszedł diler!
Dwie porcje kokainy i tę nowość, o której wszyscy gadają. Crack?
- Dwa. - Dla mnie zwykła kokaina.
Bądźmy nowocześni, crack dla wszystkich!
Żadnego cracku!
Jestem Blair Pfaff.
Żydóweczka?
Sukinsyn, który zniszczył mi garniak.
Ty zniszczyłeś mi życie.
Garniak był więcej wart. Bijan.
Zamknij ryj.
Nie boję się ciebie. Ojciec lał mnie codziennie, do swojej śmierci.
Zszedł na zawał, tłukąc mnie.
Chyba żartujesz. Serio?
Dwa etaty, żeby zdać licencjat, trzy do magisterki.
I starczyło mi czasu, żeby stworzyć algorytm,
który pobija wszystkie istniejące, z waszym włącznie.
Ostrzegam cię.
Wykorzystam ten zarzut o posiadanie kokainy
jako motywację, żeby się wybić.
Oto, co możesz zrobić.
Zejdź na dół i pozbieraj gówno, którym obsrałeś moją karierę,
albo to ja będę walczył z tobą o każdą transakcję do końca twojego życia.
Dzwonię po karetkę.
Czym jeździsz?
Hondą. A ty porsche?
Niczym nie jeżdżę. Wożą mnie, limuzyną. Lamborghini.
W skrócie „limbo”.
Czyli ani się nie rozpędzisz, ani nie podróżujesz wygodnie?
Kosztuje dwa razy więcej. Facet się nie zna.
- Nie tym tonem! - Kim ty jesteś?
No kim? Geniusz od algorytmów.
Cały dół spuszcza się w majty.
Masz ochotę na jazdę próbną?
- Co? - Dam ci 50 tysiaków.
Jeśli podwoisz je do zamknięcia, dostajesz pracę.
Jeśli nie, zabieram twój wóz.
- Po co ci gówniana honda? - Po nic.
Zabiorę ci ją.
- Dobra. - Dawn założy ci konto.
Nie daj się zwieść tym cycuszkom, ma największe jaja na Wall Street.
A teraz pożegnam się, mam 3,5 godziny na pożyczenie 36 milionów.
Chad, nawilż mnie.
Nie mogę handlować, jestem oskarżony o posiadanie.
Jak każdy. Wciągałem z pieprzonym burmistrzem.
- Barry! - Odbierzesz cenną lekcję -
twoja magisterka nic nie znaczy.
Jedyny algorytm, którego potrzebuje handlowiec...
to „algorytm nocy”.
Aluzja muzyczna.
Stawiam 10 koła, że pan Lachociąg za godzinę będzie spłukany!
15 koła! Tyle mam.
To nie jest fajne!
Za to cię kocham, Siergiej.
- Działa? - Jest szansa.
Nowa ściana!
Przyniosłem... przejdę dalej.
Sporo krwi.
Cholera, dobije do setki!
Ja walę. Jak to możliwe?!
Pierdol się!
Stawiam pierwszą kolejkę!
Żegnam.
Widzimy się na imprezie, Dawn!
Cholera.
Stawiałaś, że wygram?
Że się wyzerujesz.
Te 84 centy kosztowały mnie 15 tysi.
Liczyłam, że zostaniesz, słodziaku.
Ale handlujesz gorzej niż Indianie.
- Siema, bratojebcy! - To tylko plotki!
Oto zamówienie na wasze udziały w Georginie.
Podpiszcie, zanim zawiadomię urząd do spraw imigrantów
albo rzecznika praw dziecka.
Chciałbym odmówić mu tego, czego pragnie, ale jak mawiał tatuś...
Nie odrzucaj dolara, który wydaje się sensowny.
Wasz tatuś był niezłym deklem!
Daliście się oszwabić wielkiemu Mo!
Jak będzie po koreańsku „zostawcie nas”?
Nieważne, wszystkie Koreanki wychodzą.
Ominie was przedstawienie.
Nie mogę się doczekać, aż zmienię tu wystrój.
Koniec z arystokracją!
- Chyba wiem, co knuje. - Masz na myśli...
Manewr „Georgina”?
Skapnęliście się o dwa podpisy za późno.
Jutro będę miał 51% i będę bogatszy od was obu.
Nie, dobijesz do 49%
i odkryjesz, że Georgina jest białym wielorybem Wall Street.
Uwielbiam wieloryby.
U Luca jadam carpaccio z humbaka spoza karty.
1861 roku Georgina Jeans,
wówczas firma zajmująca się handlem niewolnikami,
postanowiła przerzucić się na produkcję spodni.
- Dla niewolników. - Niewolnictwo wkrótce wyszło z mody,
ale ich spodnie stały się bardzo popularne.
Firma odniosła sukces.
Ich fabryki stały się łakomym kąskiem.
Wielu przed tobą dało się zwieść syreniemu śpiewowi Lady Georginy.
Bankrutowali, skakali z okien albo gorzej...
- Spadali do klasy średniej. - Do dziś.
Nic z tego. Klan Georgina posiada 51% udziałów,
poukrywanych w firmach fasadowych.
Na ich wyciągnięcie potrzeba by miliona żydowskich prawników i miliona lat.
Rodzina ukrywa ten sekret,
więc niejeden na przejęciu się sparzył.
- Czasem dosłownie. - Owszem. Nasz dziadunio,
Leonitis Lehman, po nieudanej próbie wywołał wielki kryzys.
Jeśli nie masz na nazwisko „Georgina”,
nie dorwiesz się do najbardziej toksycznych udziałów w historii giełdy.
Mam dobry.
Gdzie lądują traderzy po transakcji z Lehmanami?
- Za oknem. - Zabawne.
Lekcje stand-upu się opłaciły.
Żart jest dupy!
Źle puentujesz.
Pójdę już.
Powodzenia.
Cholera.
Wiem, ohyda.
Mówię o tobie.
Dziwne, że nie włączyły się zraszacze.
- Musiałam się wystroić na imprezę. - Owszem.
Jak poszło z Lehmanami?
Zajebiście, a jak?
To dobrze.
Wybacz, że w ciebie wątpiłam.
- Martwię się. - Wiem.
Gotowa?
Mój ziomek!
Spencer!
Jak tam mózgi?
- Wkręciłem się. - Wyobrażam sobie.
W czaszkę pacjenta. Żart neurochirurgów.
Będziecie zachwyceni. Moją bibkę poprowadzi Piscopo.
Świetnie mnie udaje.
Efekt jest rasistowski, ale zabawny.
- Czemu nie? - Może być.
Pamiętam, jak świętowałeś urodziny z szarlotką i jedną świeczką.
Pieprzyć dawne czasy.
Wybaczcie, ale spieszę się do swojej Dawn -
Rae Dawn Chong.
Pokażę jej prawdziwy kolor purpury.
Mówię o moim kutasie.
Kiedy stoi, czubek jest purpurowy.
- Narka! - Jasne.
W czym problem?
Algorytm nie dał rady?
Dobra rada: to nie komputery sprzedają akcje, tylko ludzie.
Dzięki. Chuju.
Czekaj.
Jaki był plan?
Miałeś odzyskać pracę i się oświadczyć?
Tak.
Czaję.
Zrób to.
Oświadcz się.
Jeśli ją stracisz, będziesz żałował do końca życia.
Już po ptakach. Nie wyjdzie za bezrobotnego...
frajera.
Jestem frajerem.
Oświadcz się i już. Widzimy się rano.
- Serio? - No.
Przywieziesz hondę.
Przegrałeś zakład.
Żartuję. Nie poszło ci najgorzej.
Straciłem 49 999 dolarów i 16 centów.
To raptem dwa robo-lokaje.
Od 1973 nikt tak na mnie nie nawrzeszczał.
Masz jaja pod tymi plisami.
To jak będzie, panie magister? Rozpierdolimy to razem?
A może jesteś za dobry?
Chętnie z tobą porozpierdalam. Dziękuję!
- Nie dotykaj mnie. - Wybacz.
- Ale jedna ważna rzecz. - Tak?
Jesteś mi winien tę hondę.
- Żartowałeś. - Mówiąc, że jej nie potrzebuję.
Zrobię z niej kibel.
Następnym razem gramy o krawat.
Nie postawię go.
Pierdolenie. Wszystko ma swoją cenę. Oglądasz turniej?
- Tak. - Nie stawiaj na Red Soxów, Al.
To od „algorytm”.
Nie sądziłem, że przyjedzie.
Gotowy?
Szefie?
Jedźmy do domu, jestem padnięty.
Jasne.
CHŁOPAK TIFF GEORGINY
365 DNI DO „CZARNEGO PONIEDZIAŁKU”
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Maria Sobolewska