Poprzednio...
- Chcę zrobić program o śmierci. - Nie jesteś gotowy.
- Co tu robisz? - Odeszła, bo jesteś pipą.
Powinienem zamieszkać bliżej domu?
„P-Hound”. Od czego jest „P”?
Jeff musi się leczyć. Pan Pickles jest zdrów.
- I co myślisz? - Jest doskonały.
To Ukularry.
KIDDING
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Czujecie się czasem bezradni?
Tak właśnie czuje się Henri Le Triste.
Chodźmy na wycieczkę do Beczkospadu i spróbujmy mu pomóc.
Do zobaczenia na dnie.
Bonjour, Henri! Co u ciebie?
Łamiesz się, jak zawsze?
Nuda, nuda, nuda!
Będą się ze mnie śmiać.
Jeśli zaśmieją się z ciebie, na mój widok się skręcą.
Jak pan wyszedł z telewizora?
Wyjść nie jest trudno. Gorzej z powrotem.
Chcesz dotknąć mojej głowy?
Odważ się.
Dziwnie!
Mogę dotknąć twojej? Pokaż.
Stary, ale super! Wycieniowane!
Ekstra!
W drzwiach stoi moja najlepsza przyjaciółka.
Cieszy się na mój widok?
Nie.
Nie chcę cię niepokoić, ale jutro będzie mnóstwo galaretki.
Obyś sobie poradził.
Mamo?
Myślę, że pan Pickles też ma raka mózgu.
Kto jest tym innym w twoim życiu?
- Co ci się stało? - Od kiedy się spotykacie?
Parę miesięcy, to nic poważnego.
- Will powinien częściej u mnie nocować. - Raz w tygodniu wystarczy.
Podejmujmy poważne decyzje.
Wcześnie wprowadzasz mężczyznę do domu Phila. Willa!
Dobrze. Porozmawiajmy o granicach.
O dystansie.
Wiem, od czego jest „P” w P-Hound.
I teraz na widok P myślę „pipa”.
Nazywałem Phila moim „złotym P”, a teraz słyszę „złota pipa”.
- I nie mogę już go tak nazywać. - Też możesz ustalić granice.
Spytam, czy mogę kupić nowy samochód, możesz odmówić.
- Po co ci nowy? - Nie chcę jeździć minivanem
z ubezpieczalni. I nie będę udawać, że nie mam na swoje wydatki.
- Kupuj, cokolwiek wam trzeba. - Dziękuję.
Może wpadnę poznać twojego faceta?
Zrobię placek jagodowy, który tak lubisz.
- Nie! - Cóż...
- powodzenia w nowych decyzjach! - Ogoliłeś głowę dla tego chłopca?
Nie! Głuptasie.
- Da się poznać, że ktoś jest gejem? - Pewnie!
- Jak? - Wystarczy spytać.
Najpierw się przywitaj.
Obróć go do góry nogami. Jeśli się zwinie, to gej.
Cześć.
Kurwa...
Co się dzieje?
Nie rozumiem. Gdzie było tyle pszczół?
Dasz nam chwilę?
O Boże.
- Co ci się stało w twarz? - Co się stało tobie?
Niech ten sezon będzie o tym, co znika. Jak włosy.
Oparty na przekazie, że zmiany są dobre.
Ważne, kim jesteśmy, nie, co nas spotyka.
A na koniec...
zdejmiemy z półki odcinek o śmierci,
puścimy go...
i powiemy, że to się stało! Ale jestem sobą.
Wyglądasz, jakbyś miał wejść na wieżę i strzelać do ludzi.
- Nie mów tak. - Jak kreatywny brat Lee H. Oswalda.
- Jak klaun Pifpaf. - Jestem papieżem w kąpielówkach!
Oreosem bez nadzienia. Ale zanurzony w mleku jestem wciąż pyszny.
Stacje mieszają odcinki.
Czy dzieci się nie pogubią,
kiedy jednego dnia Jeff Pickles będzie miał włosy,
a drugiego chodnik przez środek głowy?
Nieważne. Niech je mieszają.
PBS odniesie wrażenie, że jesteś psychicznie niestabilny.
Nie stawiaj mnie w takiej pozycji wobec stacji.
Zawieszą nas na półtora miesiąca, aż odrosną ci włosy.
Pomyśl, ilu ludzi straci pracę.
- To tak zwany tygrysi pas. - Skąd się je bierze?
Od Rosjanek o ograniczonych możliwościach. I jak, panie P?
Nie nazywaj mnie tak.
Mów mi Jeff. Po prostu.
Nie odchodź, Jeff.
Jesteśmy silnymi mężczyznami.
Trzymamy wszystko w środku. Miałeś gorszy dzień.
Amika zrobi swoje i nikt nie zauważy.
Zachowam to między nami.
Kupiłem dom obok Jill.
Dlaczego?
Potrzebują mnie. Nawet, jeśli o tym nie wiedzą.
Jill ma w sobie czarną dziurę, która pochłania jej światło.
Próbuje ją zapełnić winem i penisami, a Will pali gandzię jak muzyk jazzowy.
Nie ma się przed kim otworzyć, normalnych przyjaciół.
Beze mnie pod ręką jego wyobraźnia może umrzeć.
- Powiedziałeś im? - Na początku będzie dziwnie,
ale kiedy zapukam do drzwi
z moim plackiem jagodowym i powiem:
„Cześć, jestem nowym sąsiadem”... odnajdziemy się.
Nie myślisz, że uznają to za nieco agresywne?
Widziałem, jak Jill tuliła innego. Albo on ją.
Ruchali się?
Nie. Obejmowali.
Przykro mi. To poważne?
Nie wiem. Nie sądzę. Jak mogłoby?
ZADANIE DODATKOWE: NARYSUJ AUTOPORTRET
Panie Pickerillo, a zadanie dodatkowe?
- Pierwsza klasa musi jeść lunch w szkole. - Mówiłam, że to ogarnę.
- Wsiadaj. - Dobra.
Pal. Brat wyhodował ją w pralni.
Daj telefon.
Powinieneś mieć mój numer.
To twój telefon, serio?
Zobaczylibyście naszą sekretarkę. Na dwie kasetki.
William?
Co Tajny Kucharz ukrył w twoim deserze?
Ja miałem rzepę w brownie.
Myślałem, że to czekolada. Zostałem rozkosznie nabrany.
Jeśli Jill się dowie, że kupiłeś dom obok, wyprowadzi się.
Więcej się do ciebie nie odezwie, zabierze Willa i wyjedzie.
Nie umiem kochać na odległość.
Zapomniałem o kruszonce.
„Od pusillanimous — bojaźliwy, niezdecydowany”.
Co robić, co robić, co robić?
Maddy, pianino!
Zaprowadzę ją!
- Mam już skończyć? - Nie, graj.
Wiem, jesteśmy za wcześnie, ale chciałam porozmawiać.
- Bez śpiewu. - Przepraszam.
Zawsze podśpiewuje.
Mogę ją wziąć.
Czy możemy...
Nieważne.
Baw się dobrze. Ucz się.
Nie wejdziesz?
- Tutaj? - Tata zawsze czeka na górze.
- Tak? Całą lekcję? - Są tam razem.
Tata krzyczy: „Graj głośniej, żeby tata słyszał”.
Bez śpiewu!
Wytrzepałeś mojemu mężowi?
Jaki jeszcze instrument lubisz?
Co robić, co robić, co robić?
Maestro Pimento Fermata i chór Mikrych Pikli.
- Gdy decyzja czeka cię... - Czeka cię, czeka cię!
- I pogubiłeś się, co robić masz? - Co robić masz?
Wsłuchaj się w głos, który prawdę zna.
Prawdę zna?
Ten cichy głosik, co ci w duszy gra!
- Wsłuchaj się! - I już wiesz!
Powie, co mu przyjdzie na myśl, nic nie sprawi, aby zamilkł,
a im bardziej go nie słuchasz, tym ci mocniej w ucho dmucha!
Coraz głośniej, coraz głośniej coraz głośniej z każdym dniem!
I nie ucichnie, nie!
Jesteśmy w środku kolacji.
Wypasiony.
- Czerwony. - Czerwień mówi: „Patrz na mnie”.
To najbezpieczniejszy samochód.
Gdyby Will nocował u mnie częściej, nie musiałbym ciągle tu wpadać.
Zastanowię się.
Powiedz mi coś o nim.
Ma na imię Peter.
- Jest anestezjologiem. - To chyba...
Byle nie przynosił pracy do domu. Wielu z nich to robi.
Coś jeszcze.
Wygląda dobrze. Chyba nikt poza mną nie zauważy.
Miałem placek.
Chodź.
Kim jesteś?
- A konkretniej? - To dom mojej rodziny.
- To nie było pytanie. - Trzymajmy się podstaw.
- Masz ciasto na bucie? - Może zadawać mi pytania.
- Byłeś żonaty... Peter? - Daj mu zjeść.
„Peter dynie pałaszował, żony wszak nie upilnował”. Tak to było?
„W dyni trzyma ją pod kluczem, by oszczędzić sobie wzruszeń”.
Bohater nie jest chwalebną postacią. To wierszyk o przemocy.
- Nie znałem reszty. - „Drugiej żony też nie kochał”.
- To kolejny wers. - Niemożliwe... To ma być bajka?
Król Jan miał znajomego, którego nie lubił.
Wziął więc jego żonę i zamurował ją w komnacie, aż umarła z głodu.
W niektórych wersjach zjadają ją myszy, ale to ni przypiął, ni przyłatał.
Matka mi to czytała. Teraz jej się dziwię.
Zaniedbanie w dzieciństwie zaburza związki w dorosłości.
Twoi rodzice są razem, jak Jill i ja?
Will, będziesz spędzał dodatkową noc w tygodniu u taty.
Fajnie!
Od dawna kopcisz te gwoździe do trumny?
Zamierzam rzucić.
Masz na sumieniu jakąś słabość czy grzeszek?
Nie typu palenie, cudzołóstwo... czy szwindel.
Ale zdarzyło mi się wziąć łyk czy dwa syropu czekoladowego z gwinta.
Twoją słabością jest syrop czekoladowy Hersheya?
Nie dostaję kuponów na Hersheya.
Nie, ale... stać cię na markowy syrop.
Na wiele rzeczy. Ale kupuję to, co niezbędne.
- Resztę daję bardziej potrzebującym. - Oczywiście.
Co miesiąc wpłacam 15$ na radio publiczne. Przysyłają mi fartuch.
Peter to dobre imię.
Wiesz co?
Będę ci mówił „Mega P”. Mogę?
Żartujesz? Jeff Pickles dał mi ksywkę.
To jakby Elvis dał mi cekin. Jak mam ci mówić?
Jeff Pickles.
- Myślałem, że już poszedłeś. - Dobranoc.
Dobranoc, Mega P.
- Mogę o coś spytać? - Jasne, wal.
Jaki płyn do ust lubią dziewczyny?
Co?
Czy jesteś...?
Kocham cię.
O nie! Astro Wydro, co się stało?
Sfrustrowana, czym?
Jest sfrustrowana, bo jej rakieta się przewraca.
Chyba bamboostery szwankują.
Wiesz, jak radzę sobie z frustracją? Biorę wdech na „uspokój się”.
- Chyba jeden jej nie... - Stop.
Dlaczego ciągle to robisz? Przestań.
- Co? - Mówisz do wydry per „ona”.
- O ile pamiętam, był samcem. - Był, ale już nie jest.
Był nim przez 20 lat. Nie może z dnia na dzień stać się nią.
To spotyka dzieci na całym świecie.
- Tak zwana płynność płciowa. - Nie! On jest nim.
Astro Wydra to łazik księżycowy na baterie.
To kosmiczna forteca księżycowa.
To „moje pierwsze bokserki z zabezpieczeniem przed plamką”.
To warte miliony produkty dla chłopców.
- Nie widać jej genitaliów. - Tego, kurwa, brakowało.
Jaki to ważny przekaz:
Astro Wydra może się zmienić z dnia na dzień i pozostać sobą.
- To niezły pomysł. - Kto cię pyta? Astro jest chłopcem.
- Jest kłamstwem. - Stąpajmy ostrożnie.
Dokładasz kosztowną waginę. Wydro-cipę za cztery miliony.
- Nie mów brzydko, kiedy możesz ładnie. - To nie są twoje decyzje.
- Astro jest samcem. - Nie, tato. Nie jest.
Może czas, żebyś się obudził i powąchał wydro-cipę.
Wybacz, Sheryl. Przepraszam.
- Jezu! - Patrz, co mama mi kupiła.
- Nie teraz. - Co masz z twarzą? - Krosty.
- W takich miejscach, że ci nie życzę. - Dlaczego tak wyglądasz?
Z Astro Wydry zrobił, kurwa, hermafrodytę.
Co potem: bi-Little Pony?
Kiedy całkiem zwariuje i to wszystko pójdzie z dymem?
Derrell!
Ściągnij Tyrela Lipinskiego.
Chyba zostawiłam talerz na ciastka, zabiorę go.
Już mam.
Will! Będziemy mieli nowych sąsiadów!
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski