เป็นไปได้ไหมที่น้ำจะฆ่าพวกเขาแล้ว
ครับ
งั้นจะเป็นไง
ถ้ามันไม่ได้ผลน่ะ
พาพวกเขาขึ้นรถ
ต่อท่อสูบ เริ่มปั๊มน้ำได้
"โรงพยาบาลหมายเลขหก มอสโก"
"วันที่ 30 เมษายน 1986"
"สี่วันหลังการระเบิด"
ฉันมาหาสามีค่ะ
วาสิลี อิกนาเทนโค
เขาเป็นนักดับเพลิงที่เชอร์โนบิล ฉันมีใบอนุญาต
เชอร์โนบิลเหรอคะ ขอโทษด้วยค่ะ เราไม่ให้เยี่ยม
ค่ะ แต่นายพลบูรอฟบอกฉันว่า...
ไม่มีข้อยกเว้นค่ะ
ขอร้องล่ะค่ะ ฉันอุตส่าห์มาจากเขตเคียฟสกาย่า
ขอโทษค่ะ
ขอโทษนะคะ ขอโทษค่ะ
คุณเป็นใคร มาทำอะไรที่นี่
ฉันมีบัตรผ่าน
คุณอยู่ที่นี่ไม่ได้ มันไม่ปลอดภัย
ฉันมาหาสามีฉัน วาสิลี อิกนาเทนโค
เขาเป็นนักดับเพลิงที่เชอร์โนบิล...
เรารู้จักอิกนาเทนโค แต่คุณเข้าเยี่ยมไม่ได้
แต่ฉันมีคำสั่งอนุญาต ฉัน...
คุณจะได้เจอเขา 30 นาที
มากกว่านั้นไม่ได้
และคุณจะแตะตัวเขาไม่ได้ด้วย
เข้าใจหรือเปล่า
- ค่ะ - ห้อง 15
ขอบคุณค่ะ
- คุณไม่ได้ท้องใช่ไหม - เปล่า
ฉันจะไม่ให้มันกับนายหรอก
ไปแล้ว
ไม่ เดี๋ยว ๆ ฉันยังไม่เสร็จเลย
ไม่ ๆ เขามีไพ่
ใช่ นั่นแหละ
ดูสิว่าใครมา
ผมบอกคุณว่ายังไง
ผมซ่อนตัวจากคุณไม่ได้เลย นี่
เบา ๆ เบา ๆ นะ ไม่ต้องห่วง เราไม่เป็นไร
ใช่ พวกเราไม่เป็นไร
นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ใครให้ไอเดียพวกเขา
- คุณกำลังจะบอกว่าเป็นผมเหรอ - มีคนเสนอ
มีคนกำหนดให้อพยพคน แค่ในรัศมี 30 กิโลเมตร
ทั้งที่เราก็รู้ ตรงนี้
มีซีเซียม 137 ในเขตโกเมล
มันอยู่ห่างออกไป 200 กิโลเมตร
- เขาตัดสินใจแล้ว - จากอะไร
ผมไม่รู้
ขอโทษที
บางทีผมอาจจะใช้เวลา อยู่ในแล็บมากเกินไป
หรือไม่ผมก็อาจจะเป็นไอ้โง่
แต่เขาทำกันแบบนี้เหรอ
พึ่งการตัดสินใจชุ่ย ๆ ตามอำเภอใจ
จากข้าราชการบางคนที่อาจทำให้ มีผู้เสียชีวิตตั้งไม่รู้เท่าไรเนี่ยนะ
พึ่งพวกสมาชิกพรรคเนี่ยนะ
ผมก็เป็นสมาชิกพรรค
คุณควรระวังน้ำเสียงหน่อย สหายเลกาซอฟ
สหาย
เราได้ภาพยืนยันแล้วครับ ว่าตอนนี้ไฟใกล้จะดับแล้ว
ไอโอดีน 131 กับซีเซียม 137 ที่แผ่ออกมาก็ลดลงไปแล้ว
เยี่ยม ใช่ไหม
แต่อุณหภูมิยังเพิ่มสูงขึ้น
และ...
เซอร์โคเนียม 95 เพิ่มสูงขึ้น
มาจากวัสดุหุ้มแกนเชื้อเพลิง
หมายความว่าไง
แกนเริ่มละลายแล้ว
ปล่อยผม
อย่าขยับ
- คุณต้องอยู่นิ่ง ๆ - ปล่อยเขานะ คุณทำเขาเจ็บ
- คุณเข้ามาในนี้ไม่ได้ - เกิดอะไรขึ้นกับเขา
ออกไป
- คอนราด ได้โปรด - คุณอยู่ในนี้ไม่ได้
"วันที่ 2 พฤษภาคม 1986"
โอเค ต่อสายเขามาเลย
ว่าไง
"ไฟดับแล้วครับ..."
น้ำในถังฟองเดือดก็ถูกสูบออกแล้ว
เรายับยั้งโอกาสที่จะเกิด ระเบิดความร้อนได้สำเร็จ
แล้วไง
สภาพของแกนมันผุกร่อน เร็วกว่าที่เราคาดการณ์เอาไว้
แผ่นคอนกรีตจะทนไหว แค่หกถึงแปดสัปดาห์ แต่หลังจากนั้น
เลกาซอฟคาดว่า มีโอกาส 50 เปอร์เซ็นต์
ที่เชื้อเพลิงจะเจาะแผ่นคอนกรีต
และละลายลงไปผสมกับน้ำใต้ดิน
แล้วน้ำใต้ดินไหลไปออกตรงไหน
แม่น้ำปริปยัตซึ่งจะไหลไปลงนีเปอร์
แหล่งน้ำหลักที่คนกว่า 50 ล้าน ใช้อุปโภคบริโภค
แล้วยังมีพืชผลและผลผลิต จากปศุสัตว์ที่จะใช้การไม่ได้
เราขอเสนอให้ติดตั้ง เครื่องถ่ายความร้อนใต้คอนกรีต
เพื่อลดอุณหภูมิแกนลง และชะลอการละลาย
และในการทำแบบนั้น ผมทราบมาว่าเราต้องใช้...
ไนโตรเจนเหลวทั้งหมด ในสหภาพโซเวียต
"เข้าใจแล้ว"
- ครับ และเราก็ยังต้องใช้... - "ได้ทั้งนั้น เอาไปเลย"
- "เรื่องนั้นมันน่าจะชัดอยู่แล้ว" - ครับ
- "มีอะไรอีกไหม" - ไม่มีครับ ขอบคุณ
มีครับ ผมอยากจะแจ้งเรื่อง เขตอพยพ 30 กิโลเมตร
เดี๋ยว ๆ นี่ใคร... ศาสตราจารย์เลกาซอฟเหรอ
- เขตอพยพอะไร - เรื่องนั้นไม่สำคัญครับ ท่าน
นายกฯ ริซคอฟกำหนดให้...
"ถ้าเขาตัดสินใจแล้วก็เอาตามนั้น"
"ฟังนะ ศาสตราจารย์เลกาซอฟ"
"คุณอยู่ที่นั่นด้วยเหตุผลเดียว"
"คือหยุดเรื่องนี้"
ผมไม่ต้องการคำถาม
ผมแค่อยากรู้ว่าเรื่องนี้จะจบเมื่อไหร่
ถ้าหมายความว่าเมื่อไหร่ ที่เชอร์โนบิลจะอยู่ในภาวะปลอดภัย
ครึ่งชีวิตของพลูโตเนียม 239 คือ 24,000 ปี
ฉะนั้นเราก็น่าจะพูดได้ว่า "ไม่ใช่ในช่วงชีวิตของเรา"
ผมว่าเราสองคนไปเดินเล่นกันเถอะ
มันดึกแล้ว ผมเหนื่อย
ไปเดินเล่นกัน
คุณต้องการอะไร คำขอโทษเหรอ
ผมจะไม่ยอมนั่งเฉย ๆ และ...
จะเกิดอะไรขึ้นกับเด็ก ๆ ของเรา
เด็ก ๆ ไหน นักดำน้ำเหรอ
นักดำน้ำ พนักงานดับเพลิง คนในห้องควบคุม
กัมมันตรังสีจะทำอะไรพวกเขา
ขอแบบเจาะจงนะ
กับระดับที่พวกเขาบางคนได้รับ
รังสีไอออไนซ์จะฉีกโครงสร้างเซลล์
ผิวหนังพวกเขาจะพุพอง กลายเป็นสีแดงแล้วก็ดำ
จากนั้นก็จะตามมาด้วยภาวะแฝง
ผลกระทบโดยตรงจะลดลง
คนไข้จะเหมือนอาการดีขึ้น
ดูสุขภาพแข็งแรงแต่เปล่าเลย
มันจะเป็นแบบนั้นแค่วันหรือสองวัน
พูดต่อสิ
จากนั้นสภาพเซลล์ที่เสียหาย ก็จะเริ่มแสดงให้เห็น
ไขกระดูกจะตาย
ระบบภูมิคุ้มกันจะล่ม
อวัยวะและเนื้อเยื่ออ่อน จะเริ่มเน่าเปื่อย
เส้นเลือดกับหลอดเลือด จะรั่วเป็นตะแกรง
จนถึงจุดที่ไม่สามารถ ให้มอร์ฟีนเพื่อระงับความเจ็บปวด
ซึ่งเป็นอะไรที่เกินจะจินตนาการ
จากนั้นในสามวันถึงสามสัปดาห์ พวกเขาก็จะตาย
นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับคนพวกนั้น
แล้วพวกเราล่ะ
เราได้รับยาป้องกัน
แต่ก็ป้องกันไม่ได้หมด
ถึงจะไม่แรงพอที่จะฆ่าเซลล์
แต่ก็สม่ำเสมอพอที่จะทำลายดีเอ็นเอ
ฉะนั้นไม่ช้าก็เร็ว เราจะเป็นมะเร็ง
ไม่ก็ภาวะโลหิตจางกระดูกฝ่อ
จะอย่างไหนก็อันตรายถึงชีวิต
อือ
พูดอีกอย่างก็คือ
โทษประหารของเราจะมาถึง ช้ากว่าของวาเลรีสินะ
ผมเคยเห็นพวกเขามาก่อน
รู้แล้วใช่ไหม ว่าทำไมผมถึงอยากเดินเล่น
คุณคงเดาได้ว่า ที่ทำงานของเราถูกดักฟัง
ห้องของเราด้วย
แม้แต่ในห้องน้ำของเรา
พวกเขาอยู่ที่นี่ตลอดเวลา
ใช่ พวกเขาอยู่ที่นี่ตลอดเวลา
ถ้าตอนนี้เราเห็นพวกเขากลางแจ้ง
นั่นก็เพราะพวกเขาอยากให้เรารู้
เห็นหรือเปล่า
แกนมันละลายเร็วกว่าที่เราคิด
ผมรู้ ผมมีแผนแล้ว
หวังว่าจะเป็น เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน
ถูกต้อง
ผมมีเรื่องอยากถามคุณสหาย
แต่จากที่เห็น คุณก็กำลัง ถามคำถามเดียวกันกับตัวเองอยู่
มันระเบิดได้ยังไง
ฉันคำนวณตัวเลขซ้ำแล้วซ้ำอีก
เพื่อคาดคะเนหาสภาพที่เลวร้ายที่สุด ภายในเตาปฏิกรณ์อาร์บีเอ็มเค
และฉันก็ได้แต่คำตอบเดิม
นั่นก็คือ
มันเป็นไปไม่ได้
แต่มันก็เกิด
คุณหาคำตอบที่นี่ไม่ได้หรอก
ไม่ใช่ด้วยกระดาษ
ทุกคนที่อยู่ในห้องควบคุม
ดีอัตลอฟ อาคิมอฟ ทอปทูนอฟ พวกเขาอยู่ที่มอสโก
โรงพยาบาลหมายเลขหก
เราต้องรู้ให้ได้ว่า เกิดอะไรขึ้นกันแน่ในคืนนั้น
นาทีต่อนาที คำสั่งต่อคำสั่ง
ไปเถอะครับ ในตอนที่พวกเขายังมีชีวิต
ไปคุยกับพวกเขา
เพราะถ้าเราไม่รู้ ว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้ไง
มันก็จะเกิดขึ้นอีก
คอมยุค
ดูแลตัวเองด้วย
"ทูลา โซเวียตรัสเซีย"
"วันที่ 3 พฤษภาคม 1986"
เออ ไอ้เวรเอ๊ย
มีคำถาม ๆ
อะไรเอ่ยใหญ่เท่าบ้าน ใช้น้ำมัน 20 ลิตรต่อชั่วโมง
พ่นควันและส่งเสียงน่ารำคาญ ออกมาไม่หยุด
แล้วก็หั่นแอปเปิ้ลเป็นสามชิ้น
เครื่องจักรโซเวียตที่สร้างขึ้น เพื่อหั่นแอปเปิ้ลเป็นสี่ชิ้นไง
ใครคุมที่นี่
ผมเป็นหัวหน้าคนงาน
ผมชาดอฟ รัฐมนตรีประจำสำนักงานถ่านหิน
เรารู้ว่าคุณเป็นใคร
พวกคุณมีคนทั้งหมดกี่คน
ถ้ากะนี้ก็ 45 คน
ทั้งหมดมีร้อยคน
ผมอยากให้พวกคุณร้อยคน รวบรวมอุปกรณ์และขึ้นรถ
งั้นเหรอ
ไปไหน
เป็นความลับ
งั้นก็เอาเลย
เริ่มยิงได้เลย
พวกคุณมีกระสุนไม่พอ จะยิงเราทุกคนหรอก
ฆ่าเท่าที่คุณจะฆ่าได้ ใครเหลือ
พวกเขาจะกระทืบคุณจมดินไปเลย
- อย่ามาพูดแบบนั้นกับเรา - หุบปากไปซะ
ที่นี่ทูลา
ที่นี่เหมืองของเรา
เราจะไม่ไปไหนจนกว่าจะรู้ว่าทำไม
คุณต้องไปเชอร์โนบิล
รู้ไหมว่าเกิดเรื่องอะไรที่นั่น
เราขุดถ่านหินนะ ไม่ใช่ศพ
เชื้อเพลิงพลังงานกำลังจะไหลลงดิน
และปนเปื้อนแหล่งน้ำ ตั้งแต่เคียฟไปจนถึงทะเลดำ
ทั้งหมด
และเห็นว่าตลอดกาลด้วย
พวกเขาอยากให้คุณหยุดยั้งเรื่องนี้
และเราจะหยุดมันไม่ได้ยังไง
พวกเขาไม่ได้บอก เพราะผมไม่จำเป็นต้องรู้
คุณอยากรู้ไหม หรือคุณได้ยินพอแล้ว
ค่อยสมเป็นรัฐมนตรีถ่านหิน ขึ้นมาหน่อย
วาสยา
ไม่นะ ไม่ ๆ
พวกเขาห้ามคุณแตะต้อง
มันไม่ปลอดภัย
พวกเขายังแตะต้องคุณเลย
ถ้าพวกเขาไม่เป็นไร ฉันก็ไม่เป็นไร
คนอื่น ๆ ล่ะ
พวกเขาถูกพาไปห้องพิเศษ
พวกเขาไม่บอกว่าที่ไหน
เปิดม่านหน่อยได้ไหม
เปิดม่านหน่อย
บอกหน่อยว่าคุณเห็นอะไรข้างนอก
บอกมาให้หมดเลยนะ
ฉันเห็นจัตุรัสแดง
และเครมลิน
หอคอยสปาสสกายา ที่เก็บศพ
เห็นเซนต์เบเซิลไหม
เห็นสิ
เห็น มันสวยมากเลย
ผมบอกคุณแล้ว
ผมบอกว่าจะพาคุณ มาเห็นมอสโกใช่ไหม
ใช่
ขอบคุณนะ
ผมไม่กินอะไรพวกนี้ นี่มันขยะทั้งนั้น
เอาอย่างอื่นมาให้ผมกิน
ฉันไม่ใช่พยาบาล สหายดีอัตลอฟ
ฉันเป็นนักฟิสิกส์นิวเคลียร์
อ๋อเหรอ ถ้างั้นสหายนักฟิสิกส์นิวเคลียร์
ถ้าเกิดคุณไม่มีแซนด์วิชคาเวียร์ กับเนยติดตัวมาด้วย
ก็เชิญไสหัวออกไปจากห้องผมได้เลย
มีอะไร
ผมไม่โอเคกับอะไรแบบนี้ บอริส
คำโกหก
เคยอยู่กับพวกคนเหมืองหรือเปล่า
ไม่เคย
ถ้าให้แนะนำ ก็บอกความจริงไป
คนพวกนี้ทำงานในความมืด พวกเขาเห็นทุกอย่าง
อังเดร กลูคอฟ หัวหน้าคนงานมาครับ
มันใช้งานได้ไหม
ในระดับหนึ่ง
ได้อยู่แล้ว
แล้วเราต้องทำอะไร
เราต้องติดตั้งเครื่องแลกเปลี่ยน ความร้อนไนโตรเจนเหลว
ใต้แผ่นคอนกรีต
เราไปจุดนั้นจากข้างในอาคารไม่ได้
ฉะนั้นพวกคุณต้องมุดไปทางใต้ดิน
แล้วสิ่งที่อยู่เหนือคอนกรีตล่ะ
แกนของเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ ซึ่งมันกำลังละลาย
แบบนี้เหรอ
แบบนั้นแหละ
แล้วมันจะตกลงมาทับเราไหม
ไม่ ถ้าเกิดคุณทำเสร็จในหกสัปดาห์
ขอบเขตล่ะ
ขุดตรงนี้
เจาะอุโมงค์ 150 เมตรลงไปตรงนี้
ขุดพื้นที่ 30 คูณ 30 เมตร สำหรับเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน
และเพราะเราไม่อยากให้ แผ่นดินด้านบนเกิดการทรุดตัว
คุณจะใช้เครื่องจักรหนักไม่ได้
ต้องทำด้วยมือเท่านั้น
เราต้องการคนเพิ่ม
อย่างน้อยก็ 400 คน
ต้องทำงานทั้งวันทั้งคืนด้วย
อุโมงค์นี่จะลึกแค่ไหน
- หกเมตรเหรอ - สิบสอง
สิบสองเหรอ ทำไมกัน
เพื่อความปลอดภัยของคุณเอง
ที่ความลึกระดับนั้น คุณจะปลอดภัยจากรังสีส่วนใหญ่
ทางเข้าอุโมงค์ไม่ได้อยู่ลึกลงไป ใต้ดิน 12 เมตร
เปล่า
และตอนนี้เราก็ไม่ได้ อยู่ลึกลงไปใต้ดิน 12 เมตร
ไม่ได้อยู่ เราเปล่า
เรามีอุปกรณ์อยู่ที่ไซต์แล้ว
ช่วงเที่ยงคืนจะมีมาเพิ่ม
พรุ่งนี้เช้าคุณเริ่มได้เลย
ไม่ เราจะเริ่มเลย
ผมไม่อยากให้คนของผมอยู่ที่นี่ นานเกินจำเป็นแม้แต่วินาทีเดียว
ถ้าไอนี่ใช้ได้ คุณก็คงใส่ไปแล้ว
เป็นแบบนี้กันทุกคนเลยเหรอ
พวกเขาก็แบบนี้แหละ
"วันที่ 6 พฤษภาคม 1986"
"หลังการระเบิดเก้าวัน"
- สูงเท่าไร - "สูง 50 องศาครับ"
เวรเอ๊ย
นี่ นี่คุณ
เราต้องการพัดลม
เอาไปทำไม
อะไรคือเอาไปทำไม
ก็ต้องเอาไปขุดอุโมงค์นรกนั่นน่ะสิ
- ใครคุยกับแก - ใจเย็น สหาย
ข้างล่างนั่นร้อน 50 องศา
ไม่มีหน้ากากเราหายใจไม่ออก
ใส่หน้ากากเราก็หายใจไม่ออก
มันคือเตาอบดี ๆ นี่แหละ
เราต้องการที่ระบายอากาศ
พัดลมจะทำให้ฝุ่นมันคลุ้ง ฝุ่นมันจะเข้าไปในปอดคุณ
ผมสูดฝุ่นเข้าปอดมา 20 ปีแล้ว
แต่ไม่ใช่ฝุ่นที่นี่
ผมขอโทษ แต่เพื่อตัวคุณเอง เราให้พัดลมไม่ได้
ฉันชื่ออูลานา คอมยุค
เป็นนักนิวเคลียร์ฟิสิกส์ ในคณะกรรมการเชอร์โนบิล
คุณต้องเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้น ในคืนที่มีเหตุระเบิดให้ฉันรู้
โอเคไหมคะ
ครับ
ผมอยากจะบอก
ค่ะ
ตำแหน่งของคุณคือ...
ผมชื่อเลโอนิด เฟโดโรวิช ทอปทูนอฟ
เป็นหัวหน้าวิศวกรอาวุโส หน่วยควบคุมเตาปฏิกรณ์
ประจำโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ เชอร์โนบิล
วิศวกรอาวุโสเหรอ
คุณอายุเท่าไร
ผม 25 ครับ
ลุยเซีย ๆ
ฉันอยู่นี่ ฉันอยู่ตรงนี้
คุณอยู่ที่นี่ตลอดเวลาเลยเหรอ
ไม่มีใครบอกให้ฉันกลับนี่นา
ฉันบอกคุณแล้ว ฉันบอกว่า 30 นาทีไง
แล้วคุณหายไปไหนมา
ตอนที่เขาเจ็บปวด
ตอนที่แผลเขาแข็งติดกับชุดผู้ป่วย
ตอนที่เขาอึราดห้าครั้งตลอดทั้งคืน
ฉันคอยดูแลเขา ส่วนคุณล่ะไปอยู่ที่ไหน
ฉันอยู่ที่อาคารด้านเหนือ และปีกตะวันตก
ที่ที่มีคนไข้อาการเหมือนเขา จากเชอร์โนบิลเป็นสิบ ๆ ราย
- คุณอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย... - เขาเป็นสามีฉัน
ไม่ใช่อีกแล้ว
เขากลายเป็นอะไรอื่นไปแล้ว เข้าใจไหม
เขาเป็นอันตรายต่อคุณ
เขาแค่ถูกไฟคลอก
กลับบ้านไป
ขอร้องล่ะ
ฉันรู้ว่ามันคงไม่นานนัก ฉัน...
ฉันไม่อยากให้เขาตายคนเดียว
คุณต้องอยู่นอกม่านพลาสติก
ไม่งั้นฉันจะให้ยามมาพาคุณออกไป
ลุยเซีย
ว่าไง ที่รัก
ตอนนี้กลางวันหรือเปล่า
เปล่า ฟ้ามืดแล้ว
ผมคิดว่าผมฝัน แต่มันก็สลายหายไป
วาสยา
เรากำลังจะมีลูกกัน
ไฟดับแล้ว
มันดับแล้ว วาเลรา
พวกคนเหมืองทำงานคืบหน้าไปได้ดี
เห็นว่างานทั้งหมด จะเสร็จสิ้นในสี่สัปดาห์
สี่สัปดาห์ เหลือเชื่อไหมล่ะ
ผมรู้ว่างานมันยังไม่จบหรอก
แต่มันคือจุดเริ่มต้นของตอนจบ
ขอโทษที่มารบกวนนะครับ ท่านรอง
แต่พวกคนเหมืองน่ะครับ
อะไร
คุณไม่ให้พัดลมเรา ในนั้นมันร้อนเกินจะใส่เสื้อ
เราก็เลยขุดด้วยวิธีเก่า ๆ
พวกพ่อเราก็ขุดกันแบบนี้แหละ
แต่เรายังใส่หมวกระยำนี่
คุณต้องการอะไร
คุณไม่ปลอดภัยถ้าไม่มี...
ถึงมีแล้วมันจะเปลี่ยนอะไรได้เหรอ
พอจบเรื่องแล้ว พวกเขาจะได้รับการดูแลหรือเปล่า
ผมไม่รู้
คุณไม่รู้
งั้นระดับพลังงานก็พุ่งจาก 200 ไปเป็น 400 เมกะวัตต์
ครับ เร็วมาก ๆ เลย
แล้วทำไมคุณไม่ปิดระบบฉุกเฉิน
ทำไมไม่กดปุ่มเอซี 5
เรากดแล้ว
ผมรายงานอาคิมอฟ เรื่องอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น
แล้วเขาก็กดปุ่ม
เลโอนิด แบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้
เขาทำจริง ๆ ผมสาบานได้
ผมเห็นเขากด
แล้วตอนนั้นมันก็เกิดระเบิด
อะไรนะ
- อาคิมอฟอยู่ห้องไหน - ห้อง 27
ผมกดแล้ว ก่อนมันจะระเบิด
ก่อน...
ทำไมมันถึงเป็นแบบนั้นได้
ผมปิดมันแล้ว ผมกดเอซี 5
ขอบคุณมาก สหายอาคิมอฟ
ผมทำทุกอย่างถูกต้อง
ลุกขึ้น ออกมา ออกมาจากในนั้น
- ปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน - มานี่
- หยุดนะ - ออกมา
หยุด
คุณให้เธอเข้าไปในห้องนั้นเหรอ
เข้าไปในม่านพลาสติก ไปแตะตัวเขา
- รู้หรือเปล่าว่าเธอท้องอยู่ - ไม่จริงค่ะ
- คุณทำอะไรลงไป - รู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน
เครื่องป้องกันของเธอล่ะ
คุณรู้หรือเปล่า ว่าเรากำลังเจอกับอะไรอยู่
- รู้ค่ะ ได้โปรดอย่า... - ไม่
- ทุกคนจะรู้เรื่องนี้ - เดี๋ยว
ทุกคนจะรู้ เข้าใจไหม
ทุกคนจะรู้
รู้เรื่องอะไรเหรอ
ฉันอยู่ในคณะกรรมการเชอร์โนบิล
ฉันได้รับมอบหมาย จากวาเลรี เลกาซอฟ
- ตรวจสอบดูได้ ฉันชื่ออูลานา... - เรารู้ว่าคุณเป็นใคร
ทุกคนจะรู้เรื่องอะไร
"มอสโคว์ วันที่ 7 พฤษภาคม 1986"
คุณมีโน้ตแล้วใช่ไหม
ครับ
คอมยุคถูกจับเมื่อคืนนี้
อะไรนะ ทำไมกัน
ผมไม่รู้
อย่างนั้นเหรอ
ใช่แล้วล่ะ
ผมกำลังจัดการอยู่
- บอริส... - ผมกำลังจัดการ
คุณยังต้องการอะไรจากผมอีก
จัดเน็กไทหน่อย
พวกเขาพร้อมพบพวกคุณแล้ว
หลังจากทิ้งทุ่นเป็นพันครั้ง
คนขับเฮลิคอปเตอร์ผู้กล้าของเรา ก็ดับไฟได้สำเร็จ
คนเหมืองเองก็กำลัง ทำงานอย่างกล้าหาญ
เพื่อไม่ให้เชื้อเพลิง ไปถึงแหล่งน้ำใต้ดิน
นอกจากนี้ เราไม่ต้องกังวล เรื่องการระเบิดเพิ่มเติมแล้ว
ประชาชนโซเวียตได้เผชิญอุปสรรค และทำหน้าที่อย่างสุดฝีมือ
พวกเขารวมถึงทุกคนในห้องนี้ สมควรได้รับการยกย่อง
สุดท้ายนี้ ศาสตราจารย์เลกาซอฟ กับผมยังถูกสะกดรอยตาม
เพื่อให้แน่ใจว่าเราจะไม่ ทำลายความมั่นคงประเทศ
และตั้งแต่ที่ข้อมูล รั่วไหลออกไปโดยตรงหลังเกิดเหตุ
เราเชื่อว่ามันคงไม่มี ข้อผิดพลาดใด ๆ เกิดขึ้นอีก
สหายชาร์คอฟ
หวังว่าเราจะผ่านมาตรฐานอันสูงยิ่ง ของทางเคจีบีนะ
คุณผ่านครับ
ขอบคุณ
ศาสตราจารย์เลกาซอฟ จะพูดถึงงานส่วนที่เหลืออยู่
ขอบคุณ
รองประธานเชอร์บินา บอกข่าวดีแก่ทุกท่านไปแล้ว
ซึ่งมันก็ดี
อันตรายเฉพาะหน้าหมดไป
แต่ตอนนี้ผมเกรงว่า สงครามที่ยาวนานกำลังจะเริ่ม
มีกากกัมมันตรังสี และสิ่งปนเปื้อนจำนวนมาก
ที่กระจายออกไปทั่วบริเวณ พื้นที่ 2,600 ตารางกิโลเมตร
คนทั้งภูมิภาคจะต้องถูกอพยพ
เราต้องเข้าไปยังทุก ๆ เมือง ทุกหมู่บ้าน เพื่อให้แน่ใจ
สัตว์ทุกตัวที่ยังอยู่รอดในพื้นที่ดังกล่าว
ไม่ว่าจะเป็นสัตว์บ้านหรือสัตว์ป่า ล้วนต้องสงสัยว่าปนเปื้อน
และต้องถูกกำจัด
เพื่อป้องกันการลุกลาม ของกัมมันตรังสีและโรคร้าย
ในบริเวณโดยรอบเชอร์โนบิล
ก้อนหินทุกก้อน ต้นไม้ทุกต้น
รวมทั้งพื้นดินได้ดูดซับ นิวไคลด์กัมมันตรังสีระดับอันตราย
ซึ่งมันจะถูกลมและฝนพัดพาไป ถ้าเกิดปล่อยให้มันเปิดโล่ง
ฉะนั้นเราต้องถางป่าให้เหี้ยน
และเราต้องขุดดินชั้นบนขึ้นมา ก่อนจะฝังกลบพวกมันไว้ข้างล่าง
ในบริเวณโดยประมาณ 100 ตารางกิโลเมตร
และท้ายที่สุด เราจำเป็นต้องสร้าง
อาคารกักกันรอบ ๆ โรงไฟฟ้า
แต่ถึงอย่างนั้นมันก็จะยังคง...
มันจะมีคนตาย
ต้องใช้เวลาเท่าไร
คุณต้องการคนมากแค่ไหน
เราคาดว่ากระบวนการกำจัด จะใช้เวลาสามปี
และต้องใช้คนราว ๆ 750,000 คน
ซึ่งในนั้นรวมแพทย์ และวิศวกรโครงสร้างไว้แล้ว
คนจะตายสักเท่าไร
หลายพันครับ
หรืออาจจะถึงหลายหมื่น
งั้นก็เริ่มได้เลย
- สหายชาร์คอฟ - วาเลรี
ครับ ศาสตราจารย์
เมื่อคืนเพื่อนร่วมงานของผมถูกจับ
ผมไม่ได้จะก้าวล่วง แต่ผมอยากรู้ว่าทำไม
ผมขอโทษ ผมไม่ทราบว่า คุณกำลังพูดถึงใคร
เธอถูกเคจีบีจับกุมตัว
คุณเป็นรองประธานคนแรก ของเคจีบีนี่นา
ถูกต้องครับ
ผมถึงได้ไม่ต้องมาเหนื่อย กับเรื่องคนที่ถูกจับอีก
แต่คุณไม่เห็นเหนื่อย กับการส่งคนมาติดตามเราเลย
ผมว่าท่านรองประธานคงจะยุ่ง...
ไม่ ๆ นี่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้
สหาย ผมรู้ว่าคุณคงได้ยิน เรื่องเกี่ยวกับเรามาก่อน
ตอนที่ผมได้ยินมัน แม้แต่ผมยังตกใจเลย
แต่เราไม่เหมือนกับที่เขาพูดกัน
ใช่ มีคนติดตามคุณ
มีคนติดตามคนพวกนั้น
แล้วเห็นพวกเขาไหม
พวกเขาติดตามผม
เคจีบีคือวงข่ายความรับผิดชอบ
ไม่มีอะไรมากกว่านั้น
คุณก็รู้ว่าเรากำลังทำอะไรกัน
คุณไม่ไว้ใจเราจริง ๆ เหรอ
ผมน่ะไว้ใจ
แต่คุณคงเคยได้ยิน สุภาษิตเก่าแก่ของรัสเซีย
"ไว้ใจแต่ต้องพิสูจน์ให้แน่ใจ"
ซึ่งพวกอเมริกาก็ดันเชื่อว่า โรนัลด์ เรแกนเป็นคนคิดวลีนี้
คุณนึกออกไหม
ดีใจนะที่ได้คุยกับคุณ
ผมต้องพึ่งเธอ
งั้นคุณจะรับผิดชอบแทนเธอไหม
งั้นก็ตกลง
- เธอชื่อ... - ผมรู้ว่าเธอเป็นใคร
โชคดีนะ ศาสตราจารย์
ไม่ มันออกมาดีอย่างไม่น่าเชื่อ
คุณพุ่งเข้าใส่เขาแบบไอ้โง่ตาใส
และไอ้โง่ตาใสไม่มีอันตราย
พอเอกสารเสร็จแล้ว ผมจะกลับมา
คุณปลอดภัยไหม
พวกเขาไม่ได้ทำร้ายฉัน
พวกเขาปล่อยให้ผู้หญิงท้อง เข้าไปในห้องที่มี...
มันไม่สำคัญหรอก
พวกเขามันโง่ ฉันเองก็โง่
ดีอัตลอฟไม่คุยกับฉันแน่
อาคิมอฟพูด ทอปทูนอฟพูด แต่...
วาเลรี
อาคิมอฟ
หน้าเขาไหม้ไปหมดเลย
คุณอยากจะเลิก
ฉันยังมีทางเลือกนั้นด้วยเหรอ
คุณคิดว่าเชื้อเพลิง มันจะละลายแผ่นคอนกรีตลงไปไหม
ฉันไม่รู้ มีโอกาส 40 เปอร์เซ็นต์ล่ะมั้ง
ผมให้ 50
จะยังไง ตัวเลขพวกนั้น ก็มีความหมายเหมือนกัน
"บางที"
บางทีแกนอาจจะละลาย ลงไปถึงแหล่งน้ำใต้ดิน
บางทีคนเหมืองที่ผมสั่งให้ขุดเจาะ ใต้เตาปฏิกรณ์อาจช่วยชีวิตคนนับล้าน
บางทีผมอาจทำให้พวกเขาตายเปล่า
ผมไม่อยากทำงานนี้อีกแล้ว
ผมอยากจะเลิก
แต่ผมทำไม่ได้
ผมไม่คิดว่าคุณจะมีทางเลือกอื่น มากไปกว่าผม
ผมคิดว่า ถึงมันจะดูโง่เง่า
ถึงมันจะเต็มไปด้วยคำลวง ถึงอย่างนั้นคุณก็จำต้องทำ
คุณได้รับโจทย์มาแล้ว
และคุณก็จะไม่ลดละ จนกว่าคุณจะพบคำตอบ
เพราะนั่นคือสิ่งที่คุณเป็น
งั้นฉันก็เป็นคนบ้าน่ะสิ
นักวิทยาศาสตร์ต่างหาก
คุณรู้ไหมว่าพวกเขา ทำการทดสอบความปลอดภัย
รู้
มีอะไรนิดหน่อย
อาคิมอฟบอกว่า พวกเขาปิดเตาปฏิกรณ์แล้ว
ทอปทูนอฟก็ยืนยันเหมือนกัน
พวกเขากดปุ่มเอซี 5
งั้นก็คงกดช้าไป
เปล่า
พวกเขาบอกว่าอาคิมอฟกดเอซี 5
แล้วจากนั้นเตาปฏิกรณ์ก็ระเบิด
ถ้ามีแค่คนใดคนหนึ่งพูดแบบนั้น
ฉันคงไม่สนใจเพราะพวกเขา อาจจำผิดหรือหลอนไปเอง แต่ว่า
พวกเขาเห็นตรงกัน พวกเขามั่นใจมาก
สหาย
- คุณคิดว่ามันเป็นไปได้เหรอ - ฉันคิดว่ามันไร้เหตุผลสิ้นดี
ฉันคิดว่าฉันเองก็คงจะพูดแบบนั้น ถ้าตั้งใจจะปิดบังความผิด
แต่
ฉันเชื่อพวกเขา
งั้นคุณก็ต้องตามมันไป
เราต้องไล่ตามทุกความเป็นไปได้
ไม่ว่ามันจะดูไม่น่าเชื่อแค่ไหน
ไม่ว่าอะไรหรือใครจะเป็นต้นเหตุ
ฉันจะกลับไปที่โรงพยาบาล และถามอาคิมอฟกับทอปทูนอฟใหม่
พวกเขาน่าจะยังตื่นอยู่
ไม่แล้วล่ะ
คอมยุค