NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Jesteśmy przyjaciółmi, Delilah. Dobrymi.
Nie skrzywdzę cię.
Proszę!
Nie mógłbym. Nie.
Nie.
Nie chcę tu umrzeć.
Nie umrzesz.
Obiecałem. Mówiłem poważnie. Nie zrobiłbym tego.
Tak ciężko dla ciebie pracowałem, Love. To nie mogłem być ja.
Ale była dla nas zagrożeniem.
Mogła mnie wydać. Zabrać mnie od ciebie.
Miałem motyw.
Chcę być z tobą.
Nie, to bez sensu.
Bo jeśli to zrobiłem, nie zasługuję na ciebie.
A to oznacza, że mogłoby nie być nas.
Wiedziałem to.
Kwas.
Co się stało zeszłej nocy?
Muszę się dowiedzieć, kto zabił Delilah.
Nawet jeśli to byłem ja.
Bar. Byliśmy w barze.
Wszystko grało. I była... Która godzina? Około ósmej?
Na zdrowie!
- O tej godzinie zacząłeś pić. - Naćpałeś mnie?
Zaaplikowano o 20.52.
ZAAPLIKOWANO
Potem nie było już dobrze. Nie wiem, gdzie ani kiedy byłem.
Serio wyjeżdżasz z LA?
Córka ma jeden z gorszych dni.
Zbyt wiele zagubionego czasu.
To moment na zabójstwo.
A jeśli nie, to gdzie byłem? Co robiłem?
- Mówi Forty. - Dobrze, że cię złapałem.
Miałem nadzieję, że...
Naiwniak. Zostaw wiadomość.
Hej, to ja. Joe.
Co za noc.
Sprawdzam, co u ciebie, więc zadzwoń, jak odsłuchasz. Dzięki.
No dobra, krok pierwszy.
Ona musi żyć. Ludzie nie mogą jej szukać.
Na przykład funkcjonariusz David Fincher.
Cholera. Ellie.
Nie, nie mogłem jej tego zrobić.
Racja. Rozpoznawanie twarzy. Świetnie.
Do dzieła.
Kurwa!
Nie mogę jej tu zostawić.
Ktokolwiek to zrobił, uciekł w pośpiechu albo chciał mnie to zwalić na głowę.
Ktoś chce mnie wrobić?
Policja jest już w drodze?
Muszę uciekać.
Nie. Nie mogę jej tu zostawić.
Nikt jej nie może znaleźć.
Nie mogę jej też zabrać w środku dnia. Muszę poczekać do zmroku.
Ryzykowne, tak czy inaczej,
ale w cieple Los Angeles
rozkład nastąpi szybko.
To mi da pięć może sześć godzin. Wykorzystam je najlepiej jak się da.
Dowiem się, co się stało zeszłej nocy.
T, M.
Wolniej. Umrzesz, zanim ją pocałujesz.
Tylko on wiedział o tym miejscu.
Zabrałem mu nazwisko. Uwięziłem go.
Zemsta jest możliwa.
Ale dlaczego miałby zabić Delilah, a nie mnie?
Naraziłeś nas i teraz...
Może przestał brać leki? Właśnie.
Halo?
Cześć. Szukam Willa.
Halo?
Nie podał prawdziwego numeru,
bo nie jest w Manili?
Był tutaj i zabił Delilah?
Cześć, przyjacielu! Jak leci?
Will!
Widzicie? Żywy dowód.
Wypuściłem kogoś z klatki,
zaprzyjaźniliśmy się mimo tych doświadczeń.
To Gigi odebrała telefon?
Jest tak, jak ci mówiłem.
Nigdy nie wątpiłem.
Wątpiłem. Nie powinienem był.
Ani też rozważać Willa jako podejrzanego.
To dobry człowiek.
Wyglądasz, jakby ktoś walnął cię w głowę kamieniem
i wrzucił do bagażnika.
Jestem tylko zmęczony.
Mów, co się stało. Joe, mnie możesz powiedzieć.
Po co dałem ci prawdziwy numer?
Szczerze mówiąc, masz poważne zaburzenia psychiczne.
Bo wiem, że potrafisz wplątać się w ciekawe układanki.
Ale chcesz postępować słusznie.
- Jeśli mogę pomóc... - Czemu chcesz mi pomóc?
Wszyscy musimy postępować przyzwoicie, idąc do przodu.
Znasz to uczucie, gdy łapiesz pająka
i chcesz go wypuścić, żeby żył?
Ale załóżmy, że gdy go masz w dłoni,
on i tak umiera, a ty nie wiesz, czy to twoja wina.
Ale trzymałeś go?
Nie, to... Nie jest to idealna metafora,
ale chodzi o to, że chciałeś, by żył.
Jeśli dobrze cię rozumiem,
masz kogoś w klatce, kto nie żyje.
Ale uważasz, że nie ty go zabiłeś.
Will, to nie ja.
Ale nie wiem tego, bo byłem naćpany.
Ale chciałem ją wypuścić.
Tak jak ciebie.
Nie zabiłbyś kogoś, kogo chciałeś utrzymać przy życiu.
Szczerze, nie wiem, co się stało, a muszę wiedzieć.
Naprawdę czuję, że nie mogłem tego zrobić.
Wierzę ci.
Ale ostatecznie tylko ty wiesz, kim naprawdę jesteś.
Czy naprawdę chciałeś wypuścić pająka, czy nie.
Dzięki.
Do usług.
Nie sądzę, że ci to zrobiłem.
Udowodnię, że nie.
Dowiem się, kto to był.
Forty oczywiście się nie odezwał.
A to on odpowiada za moją czarną dziurę ostatniej nocy.
Odsypiałbym nocne rozpusty,
gdybym nie obudził się w koszmarze.
Odpocznę, gdy nie będzie zabójstwa na tapecie.
Otwarte.
Niby ja miałam ciężką noc.
- Nie pisaliście? - Twój brat działa dalej.
Co tu robisz?
Nie pamiętasz?
Boże, byłam taka pijana?
Źle zrozumiałam i upokarzam się...
Jasne, że pamiętam.
Najlepsza rozmowa w życiu.
- Najlepsza? - Tak.
Jeśli jesteśmy razem, jest dobrze.
Kocham cię.
Kocham cię, Love.
Załatwię to dla nas.
A jeśli chodzi o to...
„Pójdę za tobą wszędzie”...
Mówiłam poważnie.
Ale teraz wytrzeźwiałam
i możemy z tym nieco zwolnić?
Oczywiście.
Idealnie.
Bo potrzebuję czasu, by dowiedzieć się, kto zabił Delilah,
oczyścić swoje nazwisko, chronić ciebie, potwierdzić, że jestem ciebie wart.
To nie bzykasz już mojej siostry?
- W porządku? - Tak.
Pewnie cztery tabletki kwasu tak na niego działają.
Byłeś wczoraj na kwasie?
To sprawka twojego brata.
Nie wiedziałem, że nas odurzy. Pilnowałem go.
Dobra, ale gdzie on jest?
- Czemu nic nie powiedziałeś? - Z Fortym w porządku.
Wsiadał do auta, jak wychodziłam z hotelu.
A skoro mowa o zaginionych...
ktoś widział moją siostrę?
- Nie. - Nie widziałam jej.
Nie szkodzi. Chciałam jej pokazać pogróżki o śmierci.
Co? Pokaż. Co?
To straszne.
Przez artykuł?
A więc tak to było?
Jakiś wariat śledził mnie do klatki?
Poderżnął gardło Delilah, bo ujawniła, kim był naprawdę?
- Trzeba pokazać to policji. - Zajmę się tym.
Może nie powinnaś wracać do mieszkania,
póki twoja siostra nie wróci.
Możemy pójść do sklepu. Zrobię ci śniadanie.
Dobrze.
Niech Will weźmie prysznic i pójdziemy.
Biedaczka nie ma pojęcia, że jej życie się zmieni.
Na zawsze.
Nie musisz się chować.
Pamiętasz, co powiedziałam,
gdy wróciliśmy?
Że wszystko się zmieni?
Mówiłam poważnie.
Nigdy więcej nas nie skrzywdzi.
Nigdy.
Słyszysz?
Co, u...?
U licha?
Stój, dupku!
- Calvin. - Płaczesz...
Wiesz, co to znaczy.
Zasada numer trzy.
- Jeśli nie możesz przestać łkać, pij... - Moon Juice.
Pójdziesz do Anavrin.
Wyszedłem.
Poszedłem do Anavrin.
Może zboczyłem z trasy, by zabić?
A może poszedłem prosto do Anavrin i wróciłem?
Może Calvin potwierdzi, że to tam spędziłem zgubiony czas.
- Bettelheim. Tak? - Inny Fincher.
- Tego mi trzeba. - Jak się pan nazywa?
Fincher. Funkcjonariusz Fincher.
Racja. Przyjaciel Delilah.
Widziałeś ją gdzieś?
I zachowuje się jak Columbo.
Właściwie to nie.
Gdyby jej telefon działał, napisałaby, że zbiera materiały
od dietetyka Paula Rudda, ale niestety nie działa.
Oby nic jej się nie stało.
Dlaczego tak mówisz?
Jej siostra, Ellie, mówiła, że też jej nie widziała.
No i...
dostały to.
Miałem to zanieść na komendę.
Najwyraźniej jej artykuł poruszył wielu fanów Hendy’ego.
Nie chcę tego wyolbrzymiać,
ale przypuszczalnie pisał do niej jakiś niezły świr.
Jeden nawet włamał się do Hendersona
i próbował go zadźgać. Ale na pewno wiesz to wszystko po tym,
co mu się przytrafiło.
- Jasne. - Więc...
Pewnie wyolbrzymiam,
ale dobrze, że ktoś się nią opiekuje.
I stawiając wszystko na jedną kartę...
Powinienem też dodać,
że zerwała ze mną. Chyba naprawdę cię lubi.
Jeśli ją zobaczysz, niech do mnie zadzwoni.
Jasne.
Statystyki skłaniają, by podejrzewać funkcjonariusza Dupka.
Często sprawcą jest zazdrosny chłopak, odrzucony kochanek.
Choć bardzo chciałbym zrzucić to na niego,
widzę tylko przybitego szczeniaka.
Musisz pamiętać swoje dywagacje o tym, że brzoskwinie są na ciebie złe.
Fajnie, że cię to bawi.
- Ale muszę... - Wiem, znaleźć portfel.
Następnym razem, jak będziesz brać kwas, nagrywaj wszystko dla siebie samego.
Czyli dla nas wszystkich.
Uwierz. Żałuję, że tego nie robiłem.
O której godzinie tu dotarłem?
O 23.11. Skąd wiem? Bo nie wyłączyłeś alarmu.
Musiałem przyjść i zlać ci tyłek jak zwykłemu włamywaczowi.
Więc zabrałem Moon Juice
i o której wyszedłem?
Męczyłeś mnie o chrupki.
Jakbyśmy je mieli.
Chrupki? O nie.
- Chciałeś... - Ostre?
Więc coś pamiętasz.
Dla Delilah.
Powtarzałeś, że potrzebujesz przekąsek do piwnicy.
Pytałeś, gdzie są drzwi.
Mówiłem ci, że w Kalifornii nie ma piwnic.
Piwnica.
Pewnie myślałem, że klatka jest w piwnicy.
Szedłem do Delilah.
Chwila. Nic tam nie było.
Nie było chrupek ani nic. Więc...
Wspominałem, dokąd się wybieram, gdy wychodziłem?
To by sugerowało, że myślisz trzeźwo, a tak zdecydowanie nie było.
Dlatego wczoraj nic nie mówiłem,
ale musisz zapłacić za zakupy. Mimo że byłeś z Fortym.
Forty był ze mną?
Żartujesz, prawda?
Myślałem, że został w hotelu.
Nie pamiętasz, jak chciał,
byśmy wepchnęli mu w tyłek tampon nasączony wódką?
Żeby jak najdłużej był na haju?
Jeśli Forty był ze mną,
za żadne skarby nie poszedłbym do magazynu.
Dlatego nie było tam jedzenia dla Delilah. Nie poszedłem tam.
Gdyby tylko moje alibi odebrało swój pieprzony telefon.
A ty, Love, pewnie zastanawiasz się, gdzie jestem.
NIEDŁUGO WRÓCĘ.
MUSZĘ ODNIEŚĆ FORTY’EMU LAPTOPA.
POSPIESZ SIĘ
Nie. Jeden kubek wystarczy piętnastolatce.
No dobra.
Posiekaj to.
- Dobrze. - Patrz.
Podwiń palce.
- Tak jest bezpieczniej. - Tak?
- Dobrze. - I nóż trzymaj tak.
Tutaj?
- Tak? - Świetnie.
Od dawna jesteście same z siostrą?
Moje wspaniałe życie tutaj zaczęło się od choroby ojca.
Cudownie,
zwłaszcza gdy to jedyny przyjaciel, a matki nienawidzisz.
Brzmi, jakbyśmy miały tę samą matkę.
Puentą jest, oczywiście, śmierć ojca.
Nie. To niezręczne. Zmieńmy temat.
Jak mi poszło?
Jeśli nie wyjdzie ci z filmem,
rozważ szkołę gastronomiczną w Paryżu.
Naprawdę równo. Świetnie.
Dziękuję.
Ojciec zostawił was z beznadziejną matką i co dalej?
Delilah odeszła pierwsza.
Wytrzymałam kilka lat, zjawiłam się i zniszczyłam jej życie.
Ale w porządku. Z wzajemnością.
- Tak? - Wezmę to.
Dziękuję.
HEJ
GDZIE JESTEŚ? ZIEMIA DO DELILAH
Oby twój brat był w domu, żebym mógł to rozgryźć, Love.
Will. Cóż za miła niespodzianka.
- Chciałbym powiedzieć to samo. - Wejdź.
Szkoda, że wyjeżdżasz z LA.
Właściwie to jeszcze to przygotowuję.
To nic pewnego.
Więc może przekonamy cię, byś został.
Proszę.
Chciałam podziękować.
Forty był niepocieszony, gdy odebrałam go dziś rano.
Mówił, że mu pomogłeś.
Tak?
Niewiele pamiętam.
Przede mną nie musisz udawać.
Wiem, co ci wyznał.
Wyznał?
Zabiłem ją.
Cholera jasna! Jak mogłem zapomnieć?
Mój mąż i ja wiemy, jakim ciężarem cię obciążył.
Chcemy, żebyś wiedział, że pomożemy ci z twoimi problemami.
Nieważne, jak są poważne.
Twoje tajemnice są bezpieczne.
Nigdy nikt mi nie groził w tak zawoalowany sposób.
I co twoi rodzice o mnie wiedzą?
Co powiedziałem wczoraj Forty’emu?
- Mamo! - Powiem mu, że przyszedłeś.
Dodam to do listy zagadek.
Nie.
To niemożliwe.
Przeleciałbyś mnie?
No dalej. Na pewno tak.
Forty to moje alibi, nie podejrzany.
To, że zabił wcześniej, nie oznacza...
Chyba że płakał w ramionach matki,
bo znowu zabił.
Powiedziałem mu, że Delilah jest w klatce?
Że przez nią muszę cię opuścić i wyjechać?
Czy Forty zabiłby, byśmy byli razem?
Przyjacielu.
Trzeźwienie jest kiepskie.
Ale ten odlot...
Dotknęliśmy Boga.
Połaskotaliśmy go po jajkach.
Inspirujące, brachu.
Moja Gaja, moja Izyda.
Dziękuję.
Ukoiłaś moją zmordowaną duszę, jak zwykle.
Kocham cię.
Pa, chłopcy.
Historyczna noc.
Spójrz na niego. Musiałby być socjopatą.
Albo odlecieć.
Zwymiotujesz?
Bo to zupełnie normalne, tylko nie tu.
To antyczne włosie wielbłąda.
Dla ciebie.
Stary, poważnie?
Jesteś moim dopełnieniem.
Muszę przyznać, że mam zaćmienia.
Pamiętam, że byliśmy w Anavrin.
No tak.
Dokąd poszliśmy później?
Co to było?
Wiesz...
- Nie pamiętam. - Kłamie.
Dlaczego kłamie?
Byliśmy gdzieś, prawda?
Tak, ale mgliście to pamiętam. Naprawdę nie wiem.
Wszystko gra?
To twoja wina.
To ty chciałeś iść do Delilah i...
Nigdy bym tego nie zrobił, gdyby nie chodziło o ciebie.
Cholera jasna. To on.
Naprawdę przepraszam.
Za co przepraszasz?
Wiem, że wiesz, co zrobiłem.
Byłem wczoraj z Candace.
Candace?
Wiem, że spierdoliłem.
Ale gdybyś nie chciał schadzki z Delilah, ja też bym do niej nie zadzwonił.
Schadzki?
Forty nie ma pojęcia, co zaszło.
Mówiłem, żebyśmy wracali do pracy,
ale kazałeś Igorowi zawieźć nas do centrum.
Co to za miejsce?
Czy „Delilah” to kod, żebyś bzyknął bezdomną cipkę?
Nie zrobił tego.
Wysadził mnie i pojechał przelecieć Candace.
Kazałeś mi jechać.
Gorzej, zostawił mnie tam samego.
Zostawiłeś mnie na rogu?
- Całkiem naćpanego? - Tak.
Spieprzyłem, jasne?
Przeleciałem ją i spieprzyłem między nami.
Mówiłem, że piszemy do siebie sprośne wiadomości...
Ja miałem motyw. On dał mi środki. Możliwość.
Byłem samotny.
A rude... No wiesz. Pomyślałem, że to nic złego.
„Nic złego”?
Przez nią musiałem wszystko zostawić.
- Przez nią wszystko straciłem. - Ale znalazłeś Love.
Zostawiłeś mnie dla niej?
Naprawdę przepraszam.
Wybacz mi. Proszę.
Wybaczę twojemu bratu, że widział się z Candace.
Ale nie to, że zostawił mnie tam
całkiem naćpanego.
Posłuchaj.
Boże.
Zaraz wrócę. Dobra?
Zaraz wrócę!
Chyba że to Candace.
Wyszukana intryga, by mnie wrobić.
Ale po co zabijać Delilah?
Dlaczego nie mnie?
Miała okazję. To nadal nie znaczy, że to ja.
Forty mnie tam zostawił. Nie wiadomo, czy wszedłem.
Chwila.
Zaczekaj.
Weź to.
Daj to Delilah.
A gdy będziesz ją bzykać,
myśl o mnie.
Dobra?
Nie zostawiaj mnie.
Dobra?
Albo tak.
Łapiesz?
Kurde.
Ale dlaczego tego nie pamiętam?
Zamykam oczy, by nie widzieć prawdy, której nie chcę spojrzeć w oczy?
- Cześć. - Musisz tu przyjechać.
Ellie świruje.
Było dobrze, a potem...
Jest pewna, że coś się stało jej siostrze.
Trzymaj się ode mnie z daleka.
- Ellie. - Nie zbliżaj się!
Nie! Puszczaj! Nie!
- Przestań! - Spokój.
Przestań. Puść mnie.
Puść mnie.
To tylko ja.
Będzie dobrze.
Nie będzie!
Zawsze będzie źle!
- Co? Co będzie źle? - Moje życie.
Moje pierdolone życie!
Dlaczego nie odpisuje?
Na pewno ma ważny powód.
Nie zostawia mnie na tak długo.
Wiem, że coś jej się stało.
Nie wiesz tego.
Odsuwała się ode mnie.
Widziałam to.
Każdy chce ode mnie odejść!
Dlaczego?
Co ze mną nie tak?
Wszystko z tobą w porządku.
Naprawdę.
Nie chodzi o ciebie.
Chodzi o mnie.
Nawet tak nie myśl.
Wiem, co widzisz, Love. Dobrego człowieka.
Ale ja mam swoje wątpliwości.
Jesteś genialny.
Gdybym była twoją agentką, robiłabym ci teraz loda.
Miłe poparcie.
Ktoś tu jest nie w humorze.
Dobra. Posłuchaj.
- Wczoraj to był błąd. - Jasne.
Taki dobry.
Nie.
- Byłem naćpany. - Wiem.
Nie cierpię wchodzić w cipkę, jeśli tego nie chcę.
Przestań. Mówię poważnie.
Gdyby Joe nie chciał schadzki z Delilah, nigdy bym...
Chwila, co?
Z zarządzającą mieszkaniem?
Tą Delilah?
Widzisz? Miał rację.
Chodzi ci tylko o niego.
- Wykorzystujesz mnie... - Joe tak powiedział?
- Powiedział ci, co masz mi powiedzieć? - Boże. Przestań.
Masz obsesję na jego punkcie.
Inaczej już by cię tu nie było,
skoro moja siostra ci zapłaciła.
Próbuję chronić ciebie
i twoją siostrę przed gościem, który pochował mnie żywcem.
Tak twierdzisz. Twierdziłaś też, że jesteś Amy Adams.
Jeśli o tym pomyśleć, brzmi to bardzo głupio.
Nazwisko Britney Spear było już zajęte?
Gdybyś miał mózg,
czytałbyś między wierszami scenariusza i zobaczyłbyś, że rozwiązałeś sprawę.
Hector, dobrze zbudowany chłopak, był zazdrosny, zabił Beck
i wrobił dr. Nicky’ego?
To Joe.
Skoro dr Nicky jest tak niewinny,
czemu nie pójdziesz z tym do niego?
Próbowałam.
Nie chciał ze mną gadać. Nikt nie chciał.
Ciężko jest, gdy wszyscy cię uważają za walniętą byłą.
Spytaj samą siebie dlaczego.
Boże!
Dlaczego ciągle chodzi o pieprzonego Joego Goldberga?
Dlaczego nikt nie widzi, jaki on jest?
Ostrożnie. Mówisz o mojej rodzinie.
Nie przychodź do mnie z płaczem, gdy zabije ci siostrę.
DR NICKY
DR NICKY – ZNANI ZABÓJCY
UWOLNIĆ DR. NICKY’EGO
Pewnego dnia
wydawało się, że słońce chce szybko zajść.
To dobrze. Bo potrzebuję takiej osłony.
Nie jestem ani trochę bliżej tego, kto zabił Delilah.
Ale muszę się pozbyć jej ciała.
Pytanie tylko jak.
Nie dać się złapać, to potrafię. Już to robiłem.
Chodzi o Ellie. Co dla niej najlepsze?
To jej obiecałem.
Im obu.
Lepiej wiedzieć, że Delilah nie żyje czy wiecznie się zastanawiać?
Co jest gorsze?
Napraw telefon Delilah.
Daj Ellie siostrę jeszcze przez chwilę.
Usłyszy, co powinna, zanim straci Delilah na zawsze
i reszta będzie zależeć od nas.
Jeśli będziemy jacyś my.
Jeśli nie jestem potworem, który odebrał Ellie siostrę,
moglibyśmy się nią zająć.
Być rodziną.
To najlepsze zakończenie. Takie, gdzie miłość wszystko zwycięża.
To ja Amy.
Była Willa.
Jeśli tam jesteś, otwórz.
Kurwa.
Tak sobie myślę.
Nigdy nie zrealizowaliśmy naszej seksualnej fantazji z duchami.
Nasza miłość jest zakazana, ale ja jestem duchem.
Wejdę i wyjdę, i nawet nie zauważysz.
To znaczy, zauważysz, ale...
Chwila. Czekaj.
Weź to. Dasz to Delilah.
I gdy będziesz ją bzykać, myśl o mnie.
Obiecujesz? Tak czy inaczej...
Tak mi przykro.
Nie wiem, co ci się stało, a chcę wiedzieć.
Powiedziałem ci, że stąd wyjdziesz.
I zawiodłem cię.
Ale Ellie nic nie będzie.
Będzie wiedzieć, że ją kochasz.
I bez względu na wszystko
nie pozwolę, by cierpiała.
- Cofnij się. - Spokojnie.
Mówiłam ci, że to kwestia czasu.
To nie tak, jak to wygląda. To nie ja.
Króliczku.
Telefon.
- Już! - Cholera!
- Daj mi swój telefon. - Dobra.
- Odblokuj.
- Nie widzę. - Już!
Czekaj.
Policja nigdy ci nie uwierzy.
Jesteś zamknięty z martwą osobą.
Tym razem chyba mi uwierzą.
Co robisz?
Co chcesz zrobić?
Myślę, że Love chętnie zobaczy, co zrobiłeś.
Nie, proszę!
Nie rób tego.
- Nie mieszaj jej w to. - Chciałbyś.
Do bani, gdy ktoś udaje, że jest tobą, co?
Jeśli zabiłem tę kobietę,
zasłużyłem na to.
Myślałem, że wszystko, co robię, robię z miłości.
By chronić.
Przestań!
Ale jaki człowiek zrobiłby coś takiego?
Pokażę ci, kim naprawdę jesteś.
Czy Candace miała rację przez cały czas?
Oszukiwałem sam siebie?
Nie chciałem przyznać, kim naprawdę jestem?
- Kurwa, kłamiesz! - Nie!
Przestań! To boli!
- Złaź ze mnie! - Kurwa, kłamiesz!
- Przestań! - Powiedz, kto to!
Puść mnie! Zwariowałeś!
Czym jestem?
Coś ty zrobił?
Nie powinieneś był tego robić.
Coś ty zrobił?
Co się dzieje?
Co tu się stało?
Mówiłam ci, co zrobił mnie,
Beck i Bóg wie, komu jeszcze.
Nie chciałaś wierzyć, więc mam dowód.
Wypuść go.
Nie.
Ten dupek zostanie w klatce do końca życia.
Wezwij policję.
Chciałam, byś pierwsza zobaczyła.
Zwariowałaś!
Powiedz jej.
Powiedz jej, że tego nie zrobiłeś!
Zrobiłem.
Ona ma rację.
Wszystko, co o mnie mówiła,
to prawda.
Przepraszam.
Nie zwariowałaś.
Chciałem ją zabić.
Obwiniałem ją o wszystko.
Ale to było kłamstwo,
jak wiele innych.
Myślałem, że mam ku temu dobry powód, że robię to dla miłości.
Ale...
to nieprawda.
To nie była prawdziwa miłość.
Nie znałem miłości, póki nie poznałem ciebie.
Zrobiłbym dla ciebie wszystko.
Chciałem być dość dobry dla ciebie.
Wmówiłem sobie, że mogę być inny, że mogę to zrobić inaczej.
Ale gdyby to była prawda,
Delilah by...
żyła.
Nie mogłem stawić czoła prawdzie, bo nie chciałem cię stracić.
Zrobiłem to.
Domyśliła się, że zabiłem Hendersona,
więc ją zabiłem.
Tak miał wyglądać mój koniec?
Samotny, niekochany, w oczekiwaniu na policję?
Czy mogło być inaczej?
Gdybym wszedł do innej księgarni...
- Kim dla ciebie jestem? - Dupkiem.
Której nie prowadził sowiecki strażnik więzienny.
Albo może gdyby moi rodzice byli inni...
Mamo? Mamusiu?
Chroniłeś mnie.
Musiałeś to zrobić.
Jesteś dobrym chłopcem.
Wszystko będzie dobrze.
Posłuchaj uważnie, co powiem.
Nigdy byś nikogo nie skrzywdził.
I to prawda.
Nigdy.
A tym bardziej zabił.
Nie.
Jesteś dobrym chłopcem.
To był wypadek.
Straszny wypadek.
Jasne?
Mam dość wymówek.
Dość obwiniania wszystkich za to, co zrobiłem.
Powiedziałem kiedyś Beck,
że wyniosłem lekcję, gdy Mooney mnie zamknął.
Ukryj zapasowy klucz.
Zostaw mnie!
Żeby dało się wyjść z cholernej klatki.
Ale pora ponieść konsekwencje.
Przyjąć karę za przestępstwa.
Taką, że klatka to moje miejsce.
Gdzie Candace?
Co się stało?
Zajęłam się tym.
Napisy: Liliana Reguła