‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ปล่อยฉันออกไปเถอะ
‎เอลลี่ต้องการฉัน
‎ผมรู้ว่าเธอต้องการคุณ
‎ฉันจะไม่พูดอะไรเลย
‎ตกลงไหม ช่างเฮนเดอร์สันเถอะ
‎คุณคิดว่าฉันเคยเสียน้ำตาให้ไอ้เวรนั่นเหรอ
‎และไม่ว่าไอ้ตู้ปลานี่จะคืออะไร
‎ฉันจะไม่บอกใครเลย
‎ผมก็อยากเชื่อคุณนะ เดไลลาห์
‎คุณไม่ต้องกังวล ฉันไม่ได้โง่นะ
‎ไม่เลย
‎(ฟินเชอร์)
‎ผมอยากให้เรื่องของคุณจบลงแบบวิล ‎แต่คุณเป็นนักเขียนข่าวซุบซิบที่เบื่องาน
‎พร้อมมีตำรวจเป็นคู่นอน
‎- คุณบอกเขาเหรอว่าเจอที่นี่ ‎- เปล่า
‎เปล่านะ ฉันกำลังจะบอก
‎แต่ยังไม่ได้บอก และตอนนี้ฉันก็จะไม่พูดแน่ๆ
‎อยากพิสูจน์ไหมว่าผมเชื่อใจคุณได้
‎เดไลลาห์
‎- ว่าไง ‎- ดี
‎รับสักที เกิดอะไรขึ้น
‎ได้ยินมาว่าเบ็นเมาแล้วขับอีกแล้ว
‎ช่วยดูให้หน่อยได้ไหม
‎นั่นเหรอเรื่องที่สำคัญสุดๆ
‎ผู้หญิงก็ต้องจ่ายค่าเช่าบ้านนะ ว่าไง
‎ใช่ แต่เธอไม่ได้รู้จากฉันนะ
‎- โอเค ขอบคุณนะ บาย ‎- ไม่ เดี๋ยวสิ
‎เดี๋ยวก่อน...
‎ฉันมาคิดถึงสิ่งที่เธอพูดดูแล้ว และ...
‎ฉันอยากพาเธอไปเดต แบบเดตจริงๆ
‎คืนนี้เธอว่างไหม
‎คืนนี้ไม่ได้
‎แต่เร็วๆ นี้นะ ฉันต้องไปแล้ว ‎ไว้คุยกัน
‎ได้ ตกลง
‎คุณบอกให้พิสูจน์ ฉันก็พิสูจน์แล้วไง
‎ทันทีที่เธอเป็นอิสระ
‎เธออาจวิ่งไปหาเขาทันที ‎แล้วบอกเขาทุกอย่างก็ได้
‎ก็ได้ รู้อะไรไหม คุณพูดถูก
‎มันคงซื่อเกินไปถ้าจะเชื่อแค่คำพูดฉัน ‎ทำไมเราไม่ทำข้อตกลงกันล่ะ
‎ตกลงไหม มาต่อรองกัน
‎อยากจะปิดปากฉันไหม ฉันเอาด้วย
‎แบบนั้นก็ดีเลย แต่ผมมีอะไรล่ะ
‎- ร้อยดอลลาร์เหรอ ‎- ขอร้องนะ วิล
‎- ฉันไม่อยากตายในนี้ ‎- คุณไม่ตายหรอก
‎ผมสัญญา
‎และผมหมายความตามนั้นจริงๆ ‎ผมไม่ปล่อยให้เรื่องมันแย่หรอก
‎ผมผ่านเรื่องนั้นมาแล้ว
‎พรุ่งนี้ผมจะมาปล่อยคุณ
‎หลังจากที่ผมจัดการ ‎หาทางหนีให้ตัวเองได้แล้ว
‎อะไรนะ
‎วิล ไม่นะ วิล อย่าไป
‎- เดไลลาห์จะเป็นอิสระ ‎- วิล อย่าทิ้งฉันไว้เลย
‎ถึงแม้มันจะหมายความว่า ‎ผมต้องทำร้ายหัวใจตัวเอง
‎การเป็นผู้ชายที่คู่ควรกับคุณ
‎เลิฟ ผมต้องปล่อยคุณไป
‎ลาก่อนนะ เลิฟ
‎ในอีกโลกนึง
‎ผมคงกำลังจัดของปิกนิกที่คุณทำเอาไว้
‎ให้เรากินด้วยกันที่สวนสาธารณะกริฟฟิธ ‎แทนที่จะเป็นพาสปอร์ตที่วิลทำให้ผม
‎เผื่อผมจำเป็นต้องใช้มัน
‎ผมคงจะกำลังซื้อดอกโบตั๋นให้คุณอยู่ เลิฟ
‎ไม่ใช่ตั๋วเครื่องบินวันพรุ่งนี้ ตอน 9.02 น.
‎ผมหวังว่าอะไรๆ จะไม่ใช่แบบนี้ ‎แต่ตอนนี้ผมต้องไปแล้ว ไปตลอดชีวิต
‎(เอลลี่: ‎พี่อยู่ไหน)
‎ในอีกโลกนึง ผมคงไม่ต้องโกหกเอลลี่ ‎ว่าพี่สาวเธออยู่ไหน
‎เพื่อตัวของพวกเขาเอง
‎(ไม่ถูกต้อง)
‎อ้าว สแกนใบหน้า
‎เดี๋ยวพี่สาวก็กลับไปหาเอลลี่แล้ว เร็วๆ นี้แหละ
‎ไม่มีชีโตสรสเผ็ดเหรอ
‎คุณก็รู้ว่านั่นของโปรดฉัน
‎คุณต้องกินเยอะกว่านั้น
‎คุณต้องอยู่ที่นี่อีก 16 ชั่วโมง
‎คุณจะไปอีกแล้วเหรอ
‎นั่นอะไรเนี่ย
‎- ไม่นะ ‎- ไม่
‎- ไม่ใช่
‎มันเป็นตัวปล่อยเวลา
‎มันคือเครื่องจับเวลา ดูสิ ‎ผมจะตั้งไว้ที่สามวินาทีนะ
‎และพอหมดเวลา
‎เห็นไหม มันก็จะปลดล็อกอัตโนมัติ
‎คุณกินข้าว เราใส่กุญแจมือคุณไว้ที่โต๊ะ
‎จากนั้นเราก็ตั้งเวลาไว้ให้ปลดล็อก ‎ตอนที่ผมกำลังออกนอกเมือง
‎หลังจากนั้น คุณก็เป็นอิสระ
‎ฉันจะออกไปได้ยังไง
‎ผมจะไม่ล็อกประตู
‎พอตั้งเวลาแล้วจะตั้งใหม่ไม่ได้ ‎ต้องรอให้หมดเวลา
‎ผมแค่ไม่อยากให้คุณหงุดหงิด
‎ที่พยายามปรับเวลา
‎มันปรับเวลาไม่ได้
‎- ปลดล็อก ‎- เพื่ออะไร
‎เพื่อน้องสาวของคุณ
‎(เดไลลาห์: ‎ขอโทษที่หายไป กำลังตามเรื่องอยู่)
‎(ยังไม่กลับบ้าน สั่งพิซซ่าเอา ‎กอดนะ)
‎ก็ได้
‎ผมวางไว้ให้คุณตรงนี้นะ
‎ผมขอโทษที่ความเป็นเพื่อนของเรา ‎ต้องจบลงแบบนี้
‎เธอจะเกลียดผมไปตลอดชีวิต
‎แต่พรุ่งนี้เธอก็ไม่เป็นไรแล้ว
‎คุณมีแนวคิดของคำว่าเพื่อน ‎ที่โคตรเฮงซวยเลย
‎ตอนนี้ก็เหลือแค่บอกลา
‎กับคุณ
‎โอเค ทั้งหมดนี้เป็นกลูเตนฟรี ‎และเป็นกระเพาะอักเสบก็กินได้
‎- พระเจ้า เลมอน สุดยอดมาก ‎- เหรอ แล้วมันอร่อยที่สุดไหม
‎ช็อกโกแลตโมร็อกโกฟังดูน่ากินไหมล่ะ
‎- อย่างกับสวรรค์ในปาก ‎- ใช่ เอาแบบนั้นเลย
‎อย่าเห็นด้วยเฉยๆ สิ
‎แล้วสูตรอื่นๆ ที่ฉันคิดล่ะ
‎- วานิลลา อัลมอนด์ พราลีน และ... ‎- เลิฟ ขอเถอะ
‎หยุดเลย
‎อะไร ฉัน...
‎- เธอควรได้สิ่งที่ดีที่สุด ฉันก็แค่... ‎- เป็นอะไรไป
‎นี่มันเรื่องไมโลหรือ...
‎ไม่ คือฉันหลอกใช้ไมโล
‎ฉันไม่คิดถึงเขาเลยตั้งแต่เขาทิ้งไป
‎- แต่ในทางกลับกัน วิล... ‎- โอเค
‎นั่นไง เธอคิดว่าเธอปล่อยคนดีๆ ให้หลุดมือไป
‎ไม่ ฉันขอโทษนะ นี่เราตั้งใจลืม
‎- ว่าเขาโกหกเธอเหรอ ‎- ไม่มีใครลืมหรอก
‎แต่เขาอาจจะสมควรได้โอกาสครั้งที่สอง
‎ฉันเป็นคนตระกูลควินน์
‎พอถูกทำร้ายครั้งนึง ‎เราจะตัดขาดแล้วก้าวต่อไป
‎โอเค เธอไม่ใช่ครอบครัวเธอ
‎คำพูดสะกดจิตอันใหม่ของเธอ ยินดีช่วยจ้ะ
‎ถ้าเธอยังต้องการเขา ก็ไปเอาเขากลับมา
‎- แล้วถ้ามันสายไปล่ะ ‎- งั้นเขาก็ไม่ใช่คนอย่างที่เธอคิด
‎- และถ้าเป็นแบบนั้นก็ "ลาก่อนนะยะ" ‎- ใช่
‎ได้ ตกลง
‎ได้
‎- ฉันจะลุย ‎- ดีมาก
‎ดีแล้ว ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ เลิฟบั๊ก
‎- เธอควรได้แบบนี้ ‎- สุดยอดเลย
‎ใช่ เธอสำเร็จแล้วนะ ดูที่เธอทำสิ
‎ทั้งสามอันเลย
‎เดี๋ยว อันนั้นพราลีนเหรอ
‎ใช่...
‎"ถึง เลิฟ
‎คุณเปลี่ยนแปลงผม
‎ผมเคยมองโลกว่าเป็นสีขาวและดำ
‎ตอนนี้ทุกอย่างมันเป็นสีเทาและเละเทะ ‎เต็มไปด้วยความแตกต่าง
‎และความสวยงามก็เพราะคุณ
‎ในโลกคู่ขนาน เราคงจะยังอยู่ด้วยกัน
‎เป็นทีมเดียวกัน พร้อมสำหรับทุกอย่าง
‎แต่ที่ที่ผมกำลังไปตอนนี้ ‎ผมต้องไปตามลำพัง
‎ผมอยากเป็นผู้ชายอย่างที่คุณคิดว่าผมเป็น
‎เพราะงั้นโปรดรู้ไว้ว่าที่ผมทำแบบนี้ ‎ก็เพื่อทำสิ่งที่ถูกต้อง
‎และนั่นหมายถึงการบอกลา
‎วูลฟ์คุณเสมอ โจ"
‎เพื่อน นายต้องไม่เชื่อเรื่องนี้แน่
‎- ผมคงไม่สนใจอีกแน่ๆ ‎- เรื่องอะไรเหรอ
‎ฉันบังเอิญไปเจอแคทริน บิเกโลว์ ‎"เฮิร์ต ล็อกเกอร์"
‎ที่คืนเล่นเกมของ ‎แมนเจเนียลโลเมื่อคืนนี้
‎ฉันนำเสนอ "บมคร" แบบสั้นๆ ให้เธอฟัง ‎ก็ปกติใช่ไหม
‎ทายสิว่าใครเพิ่งโทรหาฉัน
‎- บอกผมหน่อย ‎- ผู้ช่วยเธอ
‎ดูเหมือนว่าแคทรินอ่านหนังสือเล่มนั้น
‎หลังจากที่เราคุยกัน ‎แล้วตอนนี้เธอก็อยากดูสคริปต์
‎เธอแบบว่าอยากได้สุดๆ เลยพวก
‎ถ้าผมไม่แกล้งทำเป็นตื่นเต้น
‎เขาอาจร้องไห้น้ำตาแตก ‎หรือไม่ก็ไปเล่นยา หรือไม่ก็ทั้งสองอย่างเลย
‎โห โฟร์ตี้ ยินดีด้วยนะ
‎- นายสมควรได้แล้ว ‎- ใช่ไหม
‎ใช่ เพราะงั้นเราต้องทำงานแล้ว ‎แบบว่าตอนนี้เลย
‎ไม่นะ
‎ต้องเกลาสคริปต์ทั้งหมด ‎แล้วฉันก็ต้องเอามันไปให้แคทรินทันที
‎แบบจริงจังเลย ‎ผู้ช่วยเธอใช้คำว่า "ทันที" นะ
‎แล้วคุณจะเอาผมไปทำอะไร ‎ไปตรวจดูกับผู้จัดการคุณสิ
‎ไม่ ฉันต้องใช้สมองอัจฉริยะของนาย ‎30 นาที แล้วจะไปไหนก็ไป
‎จังหวะแย่กว่านี้ไม่มีแล้ว ‎แต่เรื่องนี้สำคัญกับเขา
‎ซึ่งหมายความว่ามันสำคัญกับคุณ
‎ถือว่าเป็นของขวัญลาจากสำหรับคุณแล้วกัน
‎มันน่ากลัวนะเวลานายเงียบแบบนี้
‎สามสิบนาทีนะ ผมมีเวลาแค่นั้น
‎แจ๋ว นายนี่มันตัวทำเงินแบบไม่รู้ตัวเลยนะ
‎ตรงไปตรงมาสุดๆ ฉันชอบนะ
‎โห จืดสนิท
‎- มันดีใช่ไหม ‎- ผมยังอ่านอยู่เลย
‎ความจริงเหรอ ผมไม่อยากให้ ‎หนังเรื่องนี้ถูกสร้างเลย
‎โชคดีที่ความเป็นไปได้ของเรื่องนี้ ‎มันแย่กว่าบทของโฟร์ตี้อีก
‎แต่อย่างน้อยผมก็ช่วยเขา ‎จากการทำให้ตัวเองขายหน้าได้
‎มันมีคำอธิบายบางอันที่ไม่ต้องใส่ก็ได้นะ ‎อย่างเช่นตรงนี้
‎ไม่ต้องให้ดร.นิกบอกว่า
‎เขากับเบ็ครู้จักกันมานานแค่ไหนแล้วก็ได้
‎- พวกเขารู้อยู่แล้ว ‎- ก็จริง แต่ฉันอยากจะย้ำไง
‎ทำไม
‎เพราะมันแบบ...
‎ทำไมผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายคอยตาม ‎เรื่องแบบนี้ตลอด
‎เฟมินิส
‎ไอ้เวรนี่จะทำอะไร
‎นี่ คุณจอดรถที่นี่ไม่ได้
‎- มันห้ามจอด ผมบอกว่าคุณ... ‎- จะทำอะไร
‎ไม่ได้นะ แกจะทำอะไร
‎- ปล่อยฉัน ‎- บ้าอะไรเนี่ย
‎- ทำอะไรของแก เดี๋ยว ‎- ปล่อยฉันสิพวก
‎- พวกข่มขืน! ‎- เดี๋ยว!
‎- พวกข่มขืน! ฉันบอกว่าข่มขืนไง ‎- ไม่
‎- หยุดสิ ‎- โฟร์ตี้ หุบปาก!
‎บ้าเอ๊ย ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ ‎ผมจะทำยังไงดี
‎เบนจี้ พีช รอน เบ็ค แจสเปอร์ เฮนเดอร์สัน
‎มือปืนของแจสเปอร์ หรือซาลิงเจอร์เหรอ ‎เฮนดี้ไปเกี่ยวข้องกับองค์กรอาชญากรรมเหรอ
‎ฉันหายใจไม่ออก
‎และตอนนี้ผมก็ลากไอ้โง่น่าสงสารนี่ ‎มาซวยไปด้วย
‎คุณต้องใจเย็นนะ โฟร์ตี้ ‎คุณต้องใจเย็น
‎หายใจลึกๆ
‎ฉันขอโทษนะโจ นี่มันความผิดฉันเอง
‎คุณพูดเรื่องอะไร
‎ฉันไม่ใช่คนที่นายคิดว่าฉันเป็น ฉันคือ...
‎ฉันเป็นพวกเสพย์ติด
‎ผมรู้ว่าคุณเสพย์ติด
‎ไม่ โจ ฉันเป็นพวกติดการพนัน เข้าใจไหม
‎มันเรียกว่า "การเสพย์ติดผสมผสาน" ‎และพอมันแย่ มันก็แย่ไปเลย
‎ฉันเคยติดหนี้เป็นเดือนๆ
‎ฉันบอกพวกเขาว่าฉันจะหาเงินคืน ‎จากหนังเรื่องนี้
‎- แต่เห็นๆ อยู่ว่าพวกเขา... ‎- เป็นไงล่ะ จุดเปลี่ยนของฉากแรก
‎ซิด ฟิลด์ต้องภูมิใจแน่ๆ
‎แต่ต่อให้เรื่องนี้จะเป็นหนัง ‎ผมก็ไม่เชื่อหรอก
‎ห้ามคุยกันอีก
‎ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมมัวแต่กังวลว่า ‎บาปที่ผมทำจะกลายเป็นหายนะของตัวเอง
‎เพียงเพื่อที่จะถูกลักพาตัว ‎เพราะไอ้บัดซบโฟร์ตี้ ควินน์
‎ถ้านี่เป็นกรง อันนี้ก็หรูสุดๆ
‎เมื่อกี้ก็แอบอึดอัดนะ คุณสุภาพบุรุษ
‎ครั้งหน้าเราใช้ผ้าคลุม ‎แบบที่หายใจออกกว่านี้ได้ไหม
‎นายน่าจะเห็นหน้าตัวเองตอนนี้นะ
‎โฟร์ตี้
‎นี่นายจ้างคนพวกนี้ให้ลักพาตัวเราเหรอ
‎มันก็น่าเชื่อใช่ไหม
‎ฉันทำนายเชื่อเรื่องการพนันใช่ไหมล่ะ
‎ขอบคุณนะ มาสเตอร์คลาส ‎ของเดม เฮเลน เมียร์เรน
‎อิกอร์อยู่ในโปรแกรมเลิกเหล้า ‎และดิมิทรี่ น้องชายเขากับรถที่โดนยึดก็ด้วย
‎ฉันก็ไม่คิดว่าพวกเขาจะยอมเล่นด้วย แต่...
‎ฉันว่าทุกอย่างก็มีราคาที่เหมาะสมแหละ
‎นี่มันบ้าไปแล้ว
‎ถึงจะเป็นคุณก็เถอะ
‎ก็ได้ มันแหวกแนวไปหน่อย
‎แต่เราต้องหลุดออกมาจาก ‎พื้นที่สบายใจของตัวเอง
‎ถ้าเราจะได้แรงบันดาลใจ
‎คุณก็หาแรงบันดาลใจไปเถอะ
‎ผมไม่อยู่แล้ว
‎เรื่องนั้น...
‎ถ้าเราคนใดคนนึงพยายามหนีออกไป ‎ดิมิทรี่จะยิงเรา
‎ได้ยินที่ตัวเองพูดมั่งไหมเนี่ย
‎ดิมิทรี่ไม่สนหรอกพวก
‎และอีกเรื่องนึง เขายึดของของนายไปหมดแล้ว
‎ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว นายทำตัวให้ชินเถอะ
‎ดิมิทรี่
‎ผมขอมันคืนได้ไหมครับ
‎นาย...
‎เขียนสคริปต์ซะ
‎ใช่เลย!
‎ก็ได้
‎คุณพูดถูก นี่เป็นความคิดที่ดี ‎ในการหาแรงบันดาลใจ
‎แต่ผมไม่มีประโยชน์กับคุณเท่าไหร่
‎- ถ้าผมถูกจับเป็นตัวประกัน น่าจะ... ‎- ไม่ได้
‎เขาจะไม่ปล่อยเราออกจากที่นี่ ‎จนกว่าเราจะเขียนสคริปต์เสร็จ
‎ใจเย็นสิพวก เลิกขัดขืนได้แล้ว
‎อีกอย่างฉันได้ยินมาว่าโทนี่ มอร์ริสันก็ทำแบบนี้
‎อะไรนะ
‎เธอเป็นผู้หญิงผิวสีที่ดังสุดๆ ‎เธอเขียนหนังสือด้วย
‎ผมรู้ว่าไอ้โทนี่ มอร์ริสันเป็นใคร
‎แต่ผมว่าเธอคงไม่ได้เขียน ‎ตอนถูกข่มขู่หรอก
‎อ้อ ไม่ใช่ ฉันหมายถึงเธอเขียนที่โรงแรมน่ะ
‎โฟร์ตี้ ผมไม่ได้อยากมาเจอแบบนี้นะ
‎ไปเปิดหน่อยได้ไหม
‎- เธอมาทำอะไรที่นี่ ‎- โวยวายอะไรกัน
‎ว่าไง
‎เธอมาทำอะไรที่นี่ ‎มันไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับเธอเลย
‎ใจเย็นเถอะคุณปู่
‎เธอไม่เป็นไรหรอก ‎เธออยู่ห้องตรงข้าม...
‎- สวีต 216 ‎- ใช่
‎และดิมิทรี่ก็รู้ว่าเธอมาและไปได้ตามใจชอบ
‎ใช่ แต่เธอมาทำอะไรที่นี่กันแน่
‎เขาจ้างฉันมาเป็นผู้ช่วยนักเขียนของพวกคุณ
‎เวรเอ๊ย โฟร์ตี้ ‎อย่างน้อยผมก็จับตาดูเธอได้
‎ฉันคิดทุกอย่างไว้แล้ว ‎มันต้องสนุกแน่นอน เอาล่ะ
‎ใครอยากเรียกรูมเซอร์วิสบ้าง
‎เราจะกินหรือทำงาน
‎ทำไมไม่เอาทั้งคู่ล่ะ
‎ไอ้บ้าเฮงซวยน่ารังเกียจเอาแต่ใจ
‎มีชีวิตรอดมาจนถึงตอนนี้ได้ยังไง
‎และอุบัติเหตุหลายอย่างก็เกิดขึ้น ‎ในห้องพักโรงแรมได้
‎ไม่ ผมทำได้ ‎รีบแก้สคริปต์ที่ผิด
‎เอาพาสปอร์ตแล้วไปที่เม็กซิโก ‎ก่อน 16 ชั่วโมงของเดไลลาห์จะหมด...
‎และผมก็ต้องจากคุณไปตลอดชีวิต เลิฟ
‎"วูลฟ์คุณเสมอ โจ"
‎ดีใจจังที่เจอ
‎คืนนี้กินข้าวกับแม่นะ
‎ลูกเลือกร้านเลย มีแค่เราสองคน
‎อะไร ผู้นำจิตวิญญาณขี้ยาของแม่ ‎บอกให้มาคืนดีกับหนูเหรอ
‎อย่าไร้สาระน่ะ ผู้นำจิตวิญญาณ ‎ด้านการเปิดใจหลอกเราทั้งครอบครัว
‎แต่ผู้นำจิตวิญญาณเควินเป็นตัวแทนที่เชื่อถือได้
‎และก็ใช่ เขาเชื่อว่าแม่ต้องแก้ไข ‎ความสัมพันธ์ของแม่กับลูก
‎ไม่เห็นด้วยเหรอ
‎- แม่ต้องให้ผู้นำจิตวิญญาณบอกเรื่องนั้นด้วยเหรอ ‎- ไม่เอาน่ะ เลิฟ
‎แม่พยายามอยู่นะ แม่อยากให้เราเป็นเพื่อนกัน
‎มันจำเป็นสำหรับการเติบโตของแม่ ‎และแม่ก็ไม่คิดว่ามันจะทำร้ายลูก
‎ลูกจ๊ะ...
‎ไม่เป็นไรนะ
‎ลูกก็ต้องการมันเท่ากับที่แม่ต้องการนะ
‎เริ่มทำลายกำแพงได้แล้ว
‎เริ่มกันคืนนี้เลย
‎เราต้องมีค็อกเทลกับของหวาน ‎แล้วเราก็จะสนุกกัน
‎มันจะดีสำหรับเราทั้งคู่
‎ดีสำหรับทั้งครอบครัว
‎ค่ะแม่
‎- ตัดบทพูดเป็นยังไงบ้าง ‎- ตัดออกไปหน้านึงแล้ว
‎ดีเลย ถ้าเราตัดส่วนที่ไม่จำเป็น ‎ออกจากตอนท้ายขององก์สอง
‎- เรื่องมันก็จะลื่นขึ้น ‎- เจ๋ง
‎- นายดื่มอะไร ‎- คอมเบ็กซี่ มันคือคอมบูชาผสมเด็กเซดรีน
‎มันเป็นอาวุธลับของฉันที่ทำให้มีสมาธิ
‎ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคสมาธิสั้น
‎แหงอยู่แล้ว
‎เยี่ยม ร้านยาเปิดอีกแล้ว
‎ผมกดดันโฟร์ตี้ให้เผชิญหน้า ‎กับการเลิกเหล้าตลอดชีวิตได้
‎- แต่มันต้องใช้เวลาที่ผมไม่มี ‎- บูม
‎พอเอลลี่แก้แล้ว เรามี 118 หน้า
‎ยาวเท่ากับเรื่องเฮิร์ต ล็อกเกอร์เลย
‎เสร็จแล้ว
‎ขอบคุณพระเจ้า
‎ฉันคิดทุกจังหวะเลย
‎ดูสิเพื่อน
‎ก็มันสคริปต์
‎ใครเจ๋งที่สุดนะ โจ ฉันไงเจ๋งที่สุด
‎เธอนี่ทำคนอารมณ์เสียเลย
‎เธอเป็นบ้าอะไร
‎ฉันไม่ได้เป็นบ้าอะไร
‎ฉันแค่คิดว่าคุณยังไม่เสร็จ
‎- ไม่นะ ‎- พูดมา
‎- อย่างแรก สคริปต์มันเดาได้ง่าย ‎- โอเค
‎ก็ฉันยึดตามต้นฉบับ
‎และมุมมองของผู้หญิง มันยังดูขาดๆ
‎- โอเค... ‎- ไม่ เอลลี่ฉลาดเกินไป
‎และตรงเกินไป เวรแล้ว
‎เบ็คนี่คนจริง ‎เธอไถหมอนข้างตั้งหลายครั้ง
‎แล้วเธอจะเสนอว่าอะไร โซเฟีย คอปโปลา
‎อย่านะ เอลลี่
‎- ฉันว่าคุณควรเริ่มใหม่ ‎- บัดซบ
‎คิดดูว่าจริงๆ แล้วเบ็คคือใคร ‎และทำไมคุณถึงเป็นคนที่เล่าเรื่องเธอ
‎มันดูรุนแรงไปนะ
‎เราอย่า...ฟังนะ ‎เรามาทำความเข้าใจเบ็คกันไวๆ เถอะ
‎แค่ไวๆ มันไม่พอหรอก
‎โฟร์ตี้ คุณจะไปไหน
‎ฉันต้องออกไปจากที่นี่
‎เยี่ยม เราจะบอกดิมิทรี่ว่าเรากำลังเปลี่ยน...
‎โฟร์ตี้ หยุดนะ
‎เดี๋ยว หยุดก่อน อะไรเนี่ย
‎เขารับคำติไม่ค่อยได้เลย
‎ถ้าผมเสียเขาไป ‎ผมจะไม่มีวันได้พาสปอร์ตคืน
‎ตัดฉากไปที่หายนะเลย
‎เธอกลับไปที่ห้องตัวเอง
‎สั่งอาหารเท่าที่อยากกิน หรือจะนอนก็ได้
‎ไม่รู้เลยว่าอันไหนแย่กว่า ‎คุณเป็นโปรดิวเซอร์หรือพี่เลี้ยง
‎แค่อย่าไปไหนก็พอ
‎พวกผิวขาวเปราะบางจริงๆ
‎ตามหามาหกบาร์และในที่สุด...
‎-ไม่ชอบอะไรบาร์ที่โรงแรมเหรอ ‎- มันอึดอัดไป
‎และฉันก็ถูกแบล็กลิสต์ด้วย
‎ฉันสั่งโซดามาให้
‎กะแล้วว่านายคงตามหาฉัน
‎นายเป็นแบบนั้นเลย
‎คุณดื่มหมดนี่เลยเหรอ
‎ฉันแค่ขอเตกิล่าหนึ่งขวด
‎แต่บาร์เทนเดอร์เฮงซวยไม่ยอมขายให้ฉัน
‎ฉันก็เลยต้องซื้อช็อดต่อช็อต
‎คอแข็งแค่ไหนเนี่ย ยังอยู่รอดได้ยังไง
‎ผมนึกไม่ออกเลยว่ามันรู้สึกยังไง ‎ที่ต้องดูการฆ่าตัวตายช้าๆ
‎ปีแล้วปีเล่า
‎- เรากลับไปที่โรงแรมกันเถอะ ‎- เธอพูดถูกนะ
‎ฉันไม่รู้อะไรเลยเรื่องเขียนถึงผู้หญิง
‎มันเดาได้ง่าย และมันก็ไม่...
‎พิเศษ
‎อย่าปล่อยให้มันบานปลายกว่านี้
‎พูดให้เขาสงบใจลงก่อน
‎- คุณมีความสามารถนะ ‎- ฉันมันไอ้ขี้แพ้
‎ฉันมันขี้แพ้สุดๆ
‎ฉันยังส่งข้อความหา ‎ผู้หญิงที่จิกหัวหลอกใช้ฉันอยู่เลย
‎ผู้หญิงคนไหน พูดเรื่องอะไร
‎- ไม่ได้หมายถึง... ‎- เอมี่ โทษที แคนเดซ
‎หรือไม่ว่าวันนี้เธอจะชื่ออะไร
‎เขายังติดต่อกับแคนเดซเหรอ
‎- ทำไมคุณสองคนถึงยังคุยกันอยู่ ‎- เพื่อตัดใจไง
‎เธอต้องการมัน ฉันก็ด้วย
‎- เป็นไปไม่ได้ ‎- เฮ้อ
‎ทำไมฉันถึงไม่เจอผู้หญิงดีๆ
‎อย่างเจสสิก้า อัลบา
‎คนที่ไม่โกหกฉันและอยากมีลูกกับฉัน
‎และรักฉันไปตลอดชีวิต
‎มันขอมากไปเหรอ
‎ไม่อยู่แล้ว คุณสมควรได้แบบนั้น
‎- แต่แคนเดซไม่ใช่ ไม่ส่งข้อความไปแล้ว ‎- มันคือสิ่งที่ฉันต้องการ
‎นั่นไง
‎ใช่
‎- ทุกคนฟังทางนี้ ขอโทษนะ ‎- โฟร์ตี้ หยุดเลย
‎ทุกคนฟังทางนี้
‎โคตรยินดีด้วยเลยนะ ทั้งสองคน ‎มานี่สิ
‎มานี่
‎เย็นนี้ฉันรู้สึกใจดีเป็นพิเศษ
‎และในโลกนี้ก็ไม่มีอะไร ‎น่ารักกว่าคู่แต่งงานใหม่แล้ว
‎นี่ข้อเสนอของฉัน
‎ฉันจะให้เงินสดหมื่นนึงกับคู่รักแสนสุข...
‎ถ้าเจ้าบ่าวสุดหล่อคนนี้...
‎จะยอมให้ผมจูบเจ้าสาวแสนสวยของเขา
‎โฟร์ตี้ ไปกินกาแฟเถอะ
‎จะทำตัวบาปไปถึงไหน
‎- ผมไม่ชอบเลย ‎- ฉันรู้ แต่เราจะจ่ายค่าบ้านได้นะ
‎เขาอาจจะปล่อยมันไปก็ได้
‎ไม่
‎เขาสนุกอยู่
‎เขามันซาดิสต์
‎และก่อนที่มันจะเริ่ม...
‎- ขอให้สนุก ‎- โฟร์ตี้ก็ทำลายการแต่งงานของพวกเขาไปแล้ว
‎ผมเคยเห็นโฟร์ตี้คนติดเหล้า โฟร์ตี้คนขี้โม้
‎ขี้แย จอมบงการ
‎แต่ผมไม่เคยเห็นด้านนี้ของเขา
‎น้องชายคุณมันอันตรายนะ เลิฟ
‎เอาเหล้ามาให้ฉัน
‎ไม่ เราจะกลับไปที่โรงแรมกัน
‎ไปเอาพาสปอร์ตของผม แล้วหนีไป
‎คุณต้องมากับผม หรือจะไม่มาก็ได้
‎แต่ผมพอแล้ว
‎เดี๋ยว
‎นี่จะทำอะไรอีก
‎ในเมื่อนายจะทิ้งฉันไปตลอด
‎นี่ก็ถึงเวลาที่นายต้องกินโซดาแล้ว
‎และเดี๋ยวอันนี้มันก็จะสำคัญกับนายสุดๆ
‎ตอนที่นายไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ‎หรือมันคือเมื่อไหร่
‎ทำไมผมจะไม่รู้เรื่องพวกนี้
‎ฉันแอบใส่แอลเอสดีลงไปในโซดาของนาย
‎เขาล้อเล่น
‎ล้อเล่นแน่ๆ
‎ฉันแค่รู้สึกเหมือนว่าเราต้องใช้มันจริงๆ
‎ถ้าคืนนี้เราจะก้าวหน้าขึ้นไป
‎คุณวางยาผมเหรอ
‎ใช่ และฉันก็ไม่รู้ว่านายเมาแล้วจะเป็นยังไง
‎ฉันเลยให้นายมากกว่าปกติสี่เท่า
‎จะได้มั่นใจว่ามันออกฤทธิ์แน่ๆ
‎ผมไม่เคยใช้แอซิดมาก่อน
‎นายไม่เป็นไรหรอก
‎ทุกอย่างจะไม่เป็นไร แค่กฎสามข้อ
‎หนึ่ง รถยนต์มันของจริง
‎สอง อะไรก็ตามที่นายอยากลอง ‎ช่วยทำมันจากพื้นก่อนนะ
‎และสาม ถ้านายหยุดร้องไห้ไม่ได้ ‎ก็แค่กินมูนจุยซ์
‎เพื่อน นายต้องระวังนะ ‎เพราะนายกำลังจะรู้สึกถึงทุกอย่างแล้ว
‎สิ่งเดียวที่ผมรู้สึกคือความโกรธ
‎ผมพยายามแล้วนะ เลิฟ ‎แต่น้องชายคุณนี่มันเกินเยียวยาแล้ว
‎นี่ ถ่ายรูปกัน
‎- ต้องถ่ายด้วยเหรอ ‎- ใช่สิ ทำไมไม่ถ่ายล่ะ
‎ค่ะ
‎ดีเลย
‎นี่คือสิ่งที่แม่คิดไว้เหรอ
‎แนะนำสกินแคร์กับถ่ายรูป
‎พ่อลูกนอกใจแม่อีกแล้ว
‎แต่ไม่เป็นไร
‎หรือมันจะไม่เป็นไร
‎เมื่อลูก แม่ และโฟร์ตี้ทำให้เขาจำได้ว่า ‎เขามีครอบครัวที่สุดยอดแค่ไหน
‎การที่เขาเห็นเราอยู่ด้วยกันที่นี่ ‎จะทำให้เขามีความสุขสุดๆ
‎มีคนถูกใจเจ็ดคนแล้ว
‎ยังไงก็เถอะ โฟร์ตี้เลิกเหล้าและทำงานแล้ว
‎แม่ก็ยังมีความอยากอยู่
‎บัดซบจริงๆ วัยทอง
‎และทุกอย่างก็คงจะสมบูรณ์แบบ
‎ถ้าลูกไม่ปล่อยให้วิลหลุดมือไป
‎แต่ชีวิตก็แบบนี้แหละ
‎- ยังไงก็เถอะ เราทุกคนมีเรื่องของตัวเอง ‎- ไม่
‎- อะไรนะ ‎- ไม่ หนูเบื่อที่เราต้องมาทำเสแสร้ง
‎แม่เสแสร้งทำเป็นว่าไม่เจ็บที่พ่อนอกใจ
‎หรือทำเป็นว่า ‎โฟร์ตี้ไม่ใช่คนเอาแน่เอานอนไม่ได้
‎ไม่เลย แม่กลับเอาผู้นำจิตวิญญาณเควิน ‎มาแก้ปัญหาลวกๆ
‎ไม่จริง เข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว
‎อ้อ เหมือนที่หนูเข้าใจผิดว่า ‎แม่ปกปิดเรื่องพี่เลี้ยงเหรอ
‎ลูกดื่มเยอะไปแล้วนะ
‎สิ่งที่ผู้หญิงคนนั้นทำกับโฟร์ตี้ ‎มันเป็นความผิดทางอาญา
‎แล้วแม่ทำอะไร อ้อ หนูจำได้แล้ว
‎เผาใบเสจ
‎- เธอควรจะติดคุกต่างหาก ‎- เป็นไปไม่ได้
‎แม่แกล้งทำเป็นว่ามันไม่เกิดขึ้น ‎จนมันสายเกินไป
‎- เขาเป็นลูกแม่นะ ‎- ฉันต้องทำแบบนั้น!
‎ฉันรักครอบครัวนี้แบบไม่มีเงื่อนไขเลย
‎- และฉันจะ... ‎- หนูรู้...
‎ว่าความรักที่ไม่มีเงื่อนไขมันเป็นยังไง
‎แต่นี่มันไม่ใช่
‎วิกิพีเดียบอกว่าเวลาออกฤทธิ์มันไม่แน่นอน
‎ทริปนี้จะนานประมาณเก้าถึง 16 ชั่วโมง
‎ดังนั้นการเอาพาสปอร์ตคืน ‎โดยไม่มีโฟร์ตี้ช่วยคืองานแรก
‎ผมต้องจัดการกับดิมิทรี่ด้วยตัวเอง
‎คำถามคือเขาอยู่ไหน
‎ถ้าผมไม่ถูกพามาที่นี่พร้อมผ้าคลุมหัว ‎แล้วกระโดดออกนอกหน้าต่างก็คงดี
‎นี่ผมเมาอยู่เหรอ หรือนั่นคือคุณจริงๆ
‎ว่าไง
‎พูดตรงๆ นะ คุณกลิ่นเหมือน ‎ไปกินเหล้ามานิดๆ เลย
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันหวังว่าจะมาบังเอิญเจอคุณที่นี่น่ะ
‎โฟร์ตี้บอกว่า
‎อาทิตย์นี้เขาอาจจะมาเขียนงานที่นี่
‎ฉันเห็นคุณในอินสตาแกรมเขาตอนบ่าย ‎แล้วก็เชื่อมโยงเอา
‎ผมจะคิดถึงความฉลาดของคุณนะ
‎จดหมายที่คุณเขียน...
‎มันทำฉันใจสลาย
‎คุณจะไปจากแอลเอจริงๆ เหรอ
‎ความเศร้าของคุณ ความผิดหวังในตัวผม
‎การบอกลาที่ผมอยากจะเลี่ยง
‎ก็ได้
‎ถ้าคุณต้องไป
‎มาเจอฉันวันพรุ่งนี้
‎กินข้าวเที่ยง ตกลงไหม
‎เราผ่านอะไรด้วยกันมาเยอะ
‎ในช่วงเวลาสั้นๆ และฉันก็เป็นห่วงคุณ
‎ไม่นะ
‎เราไปกินมื้อเที่ยงกันอีกสักครั้งได้ไหม
‎เวร มันมาแล้ว
‎ผมไม่ได้อยากจำคุณแบบนี้
‎- ได้ ‎- อะไรนะ ไม่
‎- ฉันเข้าใจ ‎- พูดสิ
‎ไม่
‎เลิฟ
‎มานี่ มันเปื้อนผมแล้วนะลูก
‎- ฉันขอโทษนะถ้าเธอโทรหานาย ‎- ฉันกินเหล้ามา
‎ช่วงนี้ลูกสาวฉันเป็นเจ้าแม่ดราม่าน่ะ
‎- ขอโทษด้วยนะ ‎- ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
‎- ฉันขอโทษ ‎- ไปล้างปากก่อน
‎แม่คุณเป็นปีศาจ
‎ที่กำลังลากคุณไปลงนรกกับเธอ
‎ผมต้องช่วยคุณจากเธอ
‎แอซิดสี่โดส
‎ไม่เป็นไร
‎ผมแค่คิดไปเอง
‎แย่กว่านี้ก็เคยเจอ
‎เราจะไปไหนกัน
‎นั่นผมเหรอ
‎สัญชาตญาณกำลังบอกให้ผมไปทางนั้น
‎หรือแฟนหนังผีทุกคนในโลก
‎กำลังตะโกนใส่ผมว่า ‎ไม่ให้เดินตามไอ้เด็กน่ากลัวคนนั้นไป
‎นี่ผมหายตัวหรือ...
‎ไม่ มันเป็นเพราะแอซิด ‎นี่คือคอนเสิร์ตวงเกรตฟูลเดด
‎ผมรักคุณนะ เลิฟ
‎ผมจะผ่านมันไปให้ได้
‎แคนเดซเหรอ ไม่นะ นี่มันคอนเสิร์ตเดดเฮด
‎เป็นนักเขียนที่แย่มาก
‎แม่เสียใจด้วยนะที่คืนนี้ ‎มันไม่ได้เป็นไปอย่างที่ลูกคิด
‎แม่สาบานเลยว่าแม่ไม่ได้ตั้งใจทำให้ลูกโกรธ
‎เราแค่ไม่เคยคุยกันเรื่องที่ควรคุยเลย
‎ถ้าแม่แย่ขนาดนั้น แล้วลูกโตมาดีขนาดนี้ได้ยังไง
‎แม่ลำเอียงแล้ว
‎หรือไม่ก็โกหกอยู่
‎แม่ไม่เคยโกหกลูก
‎ลูกเป็นคนเดียวในควินน์ ‎ที่รับความจริงได้
‎แม่รู้ว่าบางครั้งแม่ก็โหดกับลูก
‎แต่ก็เป็นเพราะลูกแข็งแกร่งเหมือนแม่
‎แม่มองลูกแล้วเห็นตัวเองในนั้น
‎วันนึงพอลูกมีลูก ลูกก็จะเข้าใจเอง
‎เมื่อพวกเขาต้องการเรา
‎เหมือนอย่างที่ลูกต้องการแม่ตอนนี้
‎การรักพวกเขา มันไม่ยากเท่าไหร่แล้ว
‎แม่จะไปจองห้องสวีตให้นะ
‎พร้อมเมื่อไหร่ก็มาเจอแม่ที่นั่น
‎โจอี้
‎แม่
‎ว่าไง ยินดีต้อนรับกลับมา คุณโปรดิวเซอร์
‎แม่นายไม่อยู่ที่นี่ แต่ใช้อันนั้นแล้วกัน
‎เอลลี่พูดถูก
‎เรื่องทุกอย่างต้องมาจากมุมมองของเบ็ค
‎เบ็คต้องการอะไร
‎เบ็ครู้สึกยังไง เบ็คฝันถึงเรื่องอะไร
‎เบ็ค
‎สาวน้อยผู้น่าสงสารที่เสียชีวิตตัวเองไป ‎เพื่อมอบเรื่องนี้ให้กับเรา
‎เธอตามหาอะไรในกลุ่มผู้ชายทั้งหลาย
‎เราต้องเจอเธอ โจอี้
‎- เบ็ค เร็วเข้า คิดสิ ‎- เบ็ค เร็วเข้า โจ คิดสิ
‎ผมว่าผมตายไปแล้ว
‎เขาวางยาพิษผม แล้วผมก็ตาย ‎และนี่ก็คือนรก
‎ฉันต้องกลายเป็นเบ็ค
‎ผมต้องการให้โลกแยกเป็นสองซีก ‎แล้วกลืนผมไปทั้งตัวเลย
‎มาสวมบทบาทกัน
‎นายเป็นดร.นิกกี้ ฉันจะเป็นจีบี
‎- ไม่ได้ ‎- ไม่เอาน่ะ
‎ฉันเป็นคนไข้ของนาย
‎ทำไมนายถึงฉวยโอกาสจากฉัน
‎ผมจะไม่ทำแบบนี้
‎ทำไมนายถึงฉวยโอกาสฉัน
‎- ผมแค่พยายามจะช่วยคุณ ‎- ฉันต้องการนักบำบัด
‎ไม่ใช่ไอ้โรคจิตวางท่าเป็นเจ้าชายรูปงาม
‎ก็ได้
‎- ผมเข้าใจแล้ว ‎- นายมีสิทธิ์อะไร
‎- นายคิดว่าฉันจะขอบคุณเหรอ ‎- ขอบคุณเหรอ
‎ชีวิตคุณมันเละเทะไปหมด
‎ใช่ แต่มันก็ชีวิตฉัน!
‎- และฉันไม่ต้องการไอ้โรคจิต... ‎- และฉันไม่ต้องการ...
‎- ขี่ม้าขาวมาช่วย ‎- เราทำแบบนี้ไม่ได้แล้ว
‎ไม่เอาน่ะ โจ ทำให้ได้สิ
‎- บีบคอฉัน ทำเลย อย่ามาขี้ขลาด ‎- โฟร์ตี้ ผมทำไม่ได้
‎- นายไม่ได้พิเศษ นายมันสิ้นหวัง ‎- นายไม่ได้พิเศษ นายมันสิ้นหวัง
‎ฉันไม่มีวันรักคุณ คุณมันสิ่งไม่ดี
‎คุณคือสิ่งที่ฉันน่าจะฆ่าไป
‎ทำสิ
‎นั่นมันแบบ...
‎วิธีระดับวาคีนเลย ทุ่ม... ‎ทุ่มเทสุดตัว
‎นับถือ
‎โอเค ร้องไห้แล้ว
‎รู้ไหมว่ามันหมายความว่ายังไง ‎กฎข้อสาม
‎เราจะดื่มมูนจุยซ์กันก่อนนะ
‎มูนจุยซ์บ้านแกสิ เราไม่มีมูนจุยซ์
‎นายต้องไปอนาวริน
‎นายจะซื้อมูนจุยซ์
‎อาจจะซื้อขนมมาด้วย
‎แอปเปิ้ลอบแห้ง
‎แล้วดิมิทรี่ล่ะ
‎"หม่าม้ารู" คือรหัสลับ
‎ถ้านายพูดแบบนั้น เขาจะปล่อยให้นายออกไป
‎มันมีรหัสลับมาตลอดเลยเหรอ
‎ก็ใช่น่ะสิ
‎ฉันไม่ใช่คนบ้านะ เข้าใจไหม
‎แต่เราใช้มันได้แค่ครั้งเดียว
‎ใช้ให้ดีล่ะ
‎ฉันจะ... ฉันก็กะจะไปกับนาย แต่...
‎ฉันว่าฉันกำลังถึงจุดสูงสุดแล้ว
‎นายทำได้ โจ
‎หม่าม้ารู
‎อะไร ผมมาที่นี่ได้ยังไง
‎นี่ห้องในโรงแรมเหรอ
‎นี่ผมออกมาแล้วกลับเข้าไปเหรอ หรือ...
‎อะไรวะเนี่ย
‎เลือดมันของจริงไหม ผมล้างมันออกเหรอ ‎เปื้อนเสื้อหรือเปล่า มันเลือดจริงๆ เหรอ
‎นี่มันเรื่องจริงไหมเนี่ย
‎ผมหายไปนานแค่ไหนและทำอะไรลงไป
‎ถุงของชำ นั่นเรื่องนึง
‎ดีเลย นายหยุดร้องไห้แล้ว ‎ฉันบอกนายว่าไง
‎มูนจุยซ์นี่แหละของดี
‎- ผมออกไปจากห้องนี้เหรอ ‎- ใช่
‎คิดว่าของพวกนี้มันมาจากไหนล่ะ ‎ตอนนี้รู้สึกดีเรื่องเบ็คแล้ว
‎ตอนที่นายบีบคอฉัน ฉันเข้าใจจริงๆ เลย
‎ผมไม่มีรถ แล้ว...
‎ผมไปอนาวรินได้ยังไง
‎หรือกลับมายังไง
‎ฉันจะรู้ได้ยังไง
‎ฉันกำลังทำรายละเอียดของเรื่องอยู่นะพวก
‎ฉันกำลังเข้าถึงจิตใจของดร.นิกกี้อยู่
‎นายคิดว่าดร.นิกกี้ ‎ซ่อนความโรคจิตมาได้ยังไงตั้งนาน
‎ฉันหายไปนานแค่ไหน
‎- ตอบคำถามฉัน แล้วฉันจะตอบของนาย ‎- ทำไมเขาต้องเป็นโรคจิตด้วย
‎เขาอาจจะเป็นคนที่อยากทำทุกอย่างเพื่อความรัก
‎ตาคุณแล้ว ผมหายไปนานแค่ไหน
‎ประมาณชั่วโมงนึง
‎นานไม่พอที่จะได้ของพวกนี้ ‎แล้วก็ทำเรื่องแย่ๆ
‎หรือสาม
‎บอกยาก ตอนนั้นฉันกำลังเพลิน ‎มันกลางๆ ระหว่างหนึ่งกับสามชั่วโมง
‎- นายทำหน้าแบบนั้นอีกแล้ว ‎- หน้าแบบไหน
‎ก็หน้าตกใจแปลกๆ ‎แบบที่นายทำตอนเดินเข้ามา
‎นายเอาแต่พูดว่ามีเลือดอยู่บนมือนาย
‎- แล้วมีไหม ‎- ไม่รู้สิ
‎ทุกครั้งที่ฉันมองมือนาย ‎ฉันก็เห็นแต่ล็อบสเตอร์
‎จะมีใครอีกที่เห็นผม
‎ดิมิทรี่
‎พักกินข้าว มีอะไร
‎ตอนที่ผมกลับมาจากร้าน ‎มือผมเปื้อนอะไรไหม
‎ไม่ มือสะอาด
‎ไปเขียนสิ
‎โอเค แบบนี้ดีแล้ว มือสะอาด
‎ทุกอย่างปกติดี
‎ตามแผน เม็กซิโกซิตี้ 9.02 น.
‎เสียงเรียกเข้าของคุณ เลิฟ ‎ผมต้องมั่นใจว่าคุณไม่เป็นไร
‎ผมต้องการโทรศัพท์
‎- ไม่มีโทรศัพท์ ‎- มันสำคัญนะโว้ย
‎ไม่มีโทรศัพทิ์
‎ฉันพยายามทำงานอยู่!
‎ด้วยความยินดี
‎ขอบคุณ
‎ทำตัวปกติ
‎ผมปกติ
‎- สวัสดี ‎- ว่าไง
‎คุณดูแย่มากเลย อยู่ในอ่างอาบน้ำเหรอ
‎ใช่ ผม...
‎ผมขอโทษ...
‎ถ้าก่อนหน้านี้ผมดูแปลกๆ
‎ตรงทางเดินน่ะ
‎ผม...
‎แค่รู้สึกเศร้าที่ต้องบอกลา
‎ไม่ เพราะแบบนั้นฉันถึงได้โทรมาไง โอเคไหม
‎ฟังฉันนะ
‎มันจะไม่มีการบอกลา
‎ฉันขอปฏิเสธการบอกลาของคุณ
‎หลังจากที่ผ่านมานาน ‎คุณก็เป็นสิ่งแรกที่ฉันรู้สึกว่าใช่
‎ฉันโตขึ้นมาด้วยความรัก ‎แบบมีเงื่อนไขและทำร้ายกัน ฉันพอแล้ว
‎ฉันยกโทษให้คำโกหกโง่ๆ ของคุณ
‎ฉันแค่... ฉันอยากอยู่กับคุณ
‎ฉันอยากมีชีวิตกับคุณ
‎คุณ...
‎อยากได้เหมือนกันไหม
‎ครับ
‎มากกว่าอะไรทุกอย่างเลย
‎ตกลงค่ะ
‎ไม่ว่าคุณจะหนีจากอะไรอยู่ ‎เราหาทางออกด้วยกันได้
‎ถ้ามันเป็นจริงก็คงดี
‎เมื่อเดไลลาห์เป็นอิสระ เราจะอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
‎แล้วถ้าเรา...
‎ถ้าเราไปด้วยกันล่ะ
‎เริ่มต้นใหม่
‎แค่เราสองคน
‎ไกลจากพ่อแม่คุณ ‎คุณเรียนทำอาหารในปารีสได้
‎หรือที่ไหนก็ได้ ที่ไหนก็ได้ที่คุณอยากไป
‎ว้าว ฟังดูสุดยอดมากเลยค่ะ แต่...
‎แล้วโฟร์ตี้ล่ะคะ
‎ฉันทิ้งเขาไว้กับพวกเขาไม่ได้
‎ใช่ จริงด้วย
‎เราจะพาโฟร์ตี้ไปกับเราด้วย ‎ไม่ว่าเราจะไปที่ไหน
‎ขอบคุณนะคะ
‎ฉันมีความสุขมากเลย
‎รอไม่ไหวแล้ว พรุ่งนี้เช้าคุณมาเจอฉันไหม
‎ผมมีบางอย่างที่ต้องไปจัดการน่ะ
‎แต่หลังจากนั้นได้ครับ
‎ผมวูลฟ์คุณนะ
‎ฉันวูลฟ์คุณมากกว่า
‎คืนนี้ก็มีเรื่องดีๆ อยู่นะ
‎เราจะหาทางทำให้มันเป็นไปได้
‎ผมจะต่อรองกับเดไลลาห์
‎ปิดปากเธอ
‎เราจะไปอยู่อีกประเทศนึง
‎เราไม่ต้องคอยระแวงแล้ว
‎โฟร์ตี้ เราจะคิดเรื่องนั้นกัน
‎ทุกอย่างจะต้องดีแน่
‎โจอี้...
‎อยู่นี่เอง
‎- ลูกทำแม่ตกใจหมดเลย ‎- แม่ไม่ได้อยู่นี่ มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎โธ่ โจอี้...
‎ลูกคิดจริงๆ เหรอว่าความรักของลูก ‎จะจบอย่างมีความสุข
‎- หยุด ‎- คนอย่างเรามันไม่เปลี่ยนไปหรอก
‎ผมเปลี่ยนไปแล้ว
‎งั้นทำไมลูกถึงคิดแต่จะกำจัดโฟร์ตี้ล่ะ
‎ผมเปล่านะ ไม่ได้คิดเลย
‎ในห้องพักโรงแรมมีเหตุการณ์หลายอย่าง ‎ที่เกิดขึ้นได้ จริงไหม
‎- แม่ไม่ใช่เรื่องจริง ผมจะไม่... ‎- แน่นอน
‎ลูกจะฆ่าเขา
‎เหมือนเดไลลาห์
‎มันจบตั้งแต่ลูกโยนเธอเข้าไปในกรงแล้ว
‎เธอตายไปแล้ว
‎ไม่จริง
‎ผมปล่อยวิลออกมา
‎และผมก็จะปล่อยเดไลลาห์ออกมาด้วย
‎ผมเปลี่ยนไปแล้ว
‎แน่ใจเหรอ
‎โฟร์ตี้
‎มันเรื่องจริงเหรอ
‎มือผม...
‎ฉันคิดออกแล้ว
‎และนายพูดถูก มันไม่ใช่ความโรคจิต
‎มันเป็นอาชญากรรมที่เกิดจากการหึงหวง ‎โดยคนที่รักเธอ
‎เขาจะพูดอะไรเนี่ย
‎แต่ดร.นิกกี้ไม่ได้รักเธอ
‎เธอเป็นแค่กิ๊ก
‎แต่แฟนเก่าเธอรักเธอนะ
‎แฟนเก่าอะไร
‎ในหนังสือเธอพูดถึงเขาอยู่สองสามครั้ง
‎พูดถึงเฉยๆ นะ ไม่เรียกชื่อด้วยซ้ำ
‎เขาดูไม่อันตราย
‎แต่เขาฆ่าเธอด้วยความโมโหหึงหวง ‎แล้วใส่ร้ายดร.นิกกี้
‎แต่ไม่มีใครสงสัยเขา
‎เขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดา
‎เหมือนนายหรือ...
‎ฉัน
‎อยากรู้ไหมว่าฉันคิดออกได้ยังไง
‎ไม่เป็นไรนะลูก
‎แม่จะยกโทษให้ลูกเอง
‎ฉันจะบอกให้ว่าฉันรู้ได้ยังไง
‎เพราะมันเหมือนกับสิ่งฉันทำเลย
‎ฉันรักกับโซเฟีย
‎พี่เลี้ยงของเรา
‎พ่อแม่ฉันบอกว่าฉันยังเด็กเกินไป แต่ไม่ใช่เลย
‎ฉันรักเธอ
‎และเธอก็รักฉัน
‎มันไม่ใช่ชอบกันแบบโง่ๆ
‎มันคือความรัก
‎ตอนที่ฉันรู้ว่าเธอคบกับเด็กมหาลัย
‎ฉันรู้สึกถึงความโมโหในตัวฉันเลย
‎เหมือนสัตว์ที่สร้างจากฟันและไฟ
‎แล้วฉันก็ไม่รู้สึกตัวไปพักนึง
‎และฉันก็ฆ่าเธอ
‎ฉันไปหาเธอแล้วยืนใกล้ๆ เธอ
‎พ่อแม่ฉันทำให้มันดูเหมือนการฆ่าตัวตาย ‎แล้วทำให้เรื่องหายไป
‎รู้ไหมว่าที่ผ่านมามันเจ็บปวดแค่ไหน
‎ที่ต้องแบกความลับนั้นเอาไว้ตลอด
‎มากกว่าที่เขาจะรู้อีก
‎คุณแค่เด็ก
‎เด็กที่สับสน
‎คุณได้รับการยกโทษแล้ว
‎นายไม่คิดว่าฉันเป็นปีศาจเหรอ
‎ไม่
‎ผมคิดว่าคุณมีอนาคตที่สดใส
‎และอย่างน้อยตอนเมาแอซิด ‎เขาก็เป็นนักปราชญ์เลย
‎สิ่งที่คุณเพิ่งอธิบายให้ผมฟัง
‎มันเป็นหนังดีมากเลย
‎ผมว่าคุณควรเขียนมันนะ
‎คุณควรทำให้มันเป็นนิยาย
‎- ทำตามใจเท่าที่อยากทำไปเลย ‎- คุณควรเขียน
‎ฉัน... ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎ระหว่างนายกับพี่สาวฉัน แต่...
‎เธอคงบ้าแน่ๆ ถ้าปล่อยนายไป
‎ผมว่าเราต้องทำได้แน่
‎มัน 11 ชั่วโมงแล้ว
‎ยาเกือบทั้งหมดคงไม่อยู่ในตัวผมแล้ว
‎และมันก็ยังมีเวลาอยู่
‎ผมมีสติและเป็นอิสระ
‎โฟร์ตี้
‎หวังว่าเขาแค่ออกไปซื้อกาแฟนะ
‎มาเร็ว เอลลี่ ฉันไม่มีเวลาแล้ว
‎- อะไร ‎- ว่าไง
‎เธอกลับบ้านเองได้ไหม
‎ฉันหยิบโทรศัพท์ ‎แล้วเรียกอูเบอร์ได้ไหมน่ะเหรอ
‎ใช่ ฉันว่าฉันทำได้
‎โอเค ดี งั้น...
‎ทีนี้ผมก็แค่ต้องไปหาเดไลลาห์ ‎ก่อนที่กุญแจพวกนั้นจะเปิด
‎ในอีกโลกนึง
‎ผมคงกำลังไปที่สนามบิน แต่...
‎ผมกำลังเขียนเรื่องของเราใหม่นะ เลิฟ ‎เพราะคุณเลย
‎ฮีโร่กำลังมุ่งหน้าไปที่กรง
‎เขายกประตูขึ้นแล้วก้าวเข้าไปข้างใน ‎พร้อมจะปล่อยเดไลลาห์ให้เป็นอิสระ
‎และเริ่มต้นชีวิตที่เหลือของเขา
‎(คำบรรยายโดย วลัชญ์วรรณ์ อรรคศรีวร)