NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Kto z nas naprawdę znał Hendersona?
Znani należą do wszystkich i do nikogo.
Ja znałam go chyba dość dobrze.
Kiedyś, zanim wyszłam na scenę,
jakiś facet podszedł i oblał mnie winem
celowo.
Hendy to widział i co zrobił?
Najpierw walnął go w pysk.
Potem zdjął swoją koszulę
i dał ją mnie.
I po trzecie,
wyciągnął z kieszeni idealny biustonosz
i też mi go dał.
Oczywiście, to było w czasach rekwizytów komediowych.
Tak myślę.
Nieważne, skąd miał biustonosz...
Podobno znaleźli jego ciało w lochu uciech.
Daj spokój. Nie zawstydzaj zmarłego.
Nie robię tego.
Ale kochałam go. Wiecie dlaczego?
Był prawdziwy. Cholera, Hendy.
Opowieść idioty...
Nadal tu jest. Przyssała się jak ryba.
Twoi przyjaciele ją przyjęli.
Wszyscy się cieszą z twojej przerwy w niańczeniu Forty’ego,
ale to ja wygram tę wojnę, którą rozpętała.
Powstrzymam ją na zawsze.
Nie tak jak Hendersona, to już nie ja.
Ale na zawsze.
Przysięgam, że jeśli znajdą tę tchórzliwą kupę gówna, która to zrobiła,
roztrzaskam mu pieprzony łeb.
Wiem, że jest ciężko, ale musisz myśleć pozytywnie, króliczku.
Króliczku. Absurdalna ksywka.
Kiedyś uważałem, że to słodkie. Ale to psychiczne.
Ona gotuje króliki żywcem.
Został zamordowany.
Napaść mojego eks była czymś najgorszym w moim życiu.
Ale nie położyłam się, by umrzeć.
Wyszłam z tego silniejsza.
Tak to jest z tragediami.
Sprawiają, że żyjesz chwilą.
Jasne. Żyj. Póki co.
Nie, to da się załatwić.
Wprowadź się do mnie.
Porzuć Airbnb i zostań panią mojego domu.
Może pogrzeb to nie najlepszy moment
na podejmowanie ważnych decyzji?
Mogę sam zdecydować? Proszę.
Po prostu...
Nie mogę tu być. Muszę się napić matchy.
Tam chyba jest pochowana Vampira.
Skoro o tym mowa, widzę trzeci totem.
- Co? - Co?
- Gdzie? - Co jest?
Trafiony, zatopiony.
Boże. Chyba masz rację.
Obie mają na sobie różowe, koronkowe kiecki.
Boże! Znalazłeś numer trzy!
Co to za numer trzy?
Racja, jesteś nowy. Więc...
Mamy taką teorię... Gabe ją wymyślił,
że w Los Angeles jest siedem totemów.
- Gdy je znajdziesz, stajesz się tubylcem. - I nie możesz wyjechać.
No i Lucy brakowało tego z sukienką.
- Do dziś. - Właśnie.
- Tobie też się to liczy. - Świetnie.
Utknąć w LA na zawsze. Co może być lepszego?
Wszystko gra?
- Wyglądasz... - Jak koleś na pogrzebie
- swojej ofiary? - ...na zamyślonego.
- Muszę przed tobą udawać. - To przez pogrzeby.
Jasne.
Jakie są te totemy?
Ja powiem. Dziękuję.
Numer jeden. Laska na rolkach w króciutkich spodenkach.
Numer dwa, ptak w getcie.
Czyli... policyjny helikopter.
Numer trzy, dwie gwiazdki w takiej samej sukience, jak widać.
Cztery, wataha kojotów.
Pięć, pies w wózku.
Sześć, niezależny superbohater.
Ale bez kontekstu, nie z teatru, bo to za proste.
Jasne. Siedem.
Płonąca palma.
- Mocne. - I takie jest.
Delilah oczywiście przyszła z flaszką.
Musi być jej ciężko. To moja wina.
Ale uratowałem jej siostrę. Tego jestem pewien.
Zwłaszcza w deszczu.
Muszę wpaść do pracy. Widzimy się później?
Gwiazda zmarła w podejrzanych okolicznościach. Będą się starać.
Zrobiłem dość na miejscu zbrodni?
Jakiś problem, panie władzo?
Późno na wynoszenie śmieci.
To dla biednych.
Tak, jasne, przepraszam.
Wyję do ciebie.
Wyję do ciebie bardzo.
Pa.
- Pa, Lovey. - Pa, skarbie.
Dzięki Forty’emu mam nowe dane. Candace wynajmuje Airbnb.
Musi mieć miejsce, by zrzucić maskę, by być sobą.
Znajdę ją, a wtedy wszyscy będą żyli długo i szczęśliwie.
Wszystkiego dobrego, panie Kennedy.
Wszystkiego dobrego, pani Kennedy.
Jeśli kiedyś zmienisz nazwisko, to koniec.
Przyzwyczajam się.
Wiem, że to niefeministyczne.
Chcę tego. Chcę, żeby nasze dzieci je nosiły.
Oświadczyny?
Śmiało.
Minął rok.
Zróbmy to, póki jesteśmy młodzi.
Po czterdziestce będziemy jeździć po kraju kolorową furgonetką,
jak rodzina Partridge’ów.
Co myślisz?
Skoro wiemy, czego chcemy, na co mamy czekać?
Chcę przygody. Ryzyka.
Możemy mieć wszystko.
Podobno pod nowym prysznicem nikt się jeszcze nie bzykał.
Zamykany od środka?
Każdy może tam wejść.
To dość ryzykowne.
To, co łączyło mnie i Candace, nie było prawdziwe. To pewne.
Jej kłamstwa. Takie swobodne. Jak oddychanie.
Żal mi Forty’ego. Nie może się oprzeć tej lolitce.
Tak jak ja nie mogłem.
Sypia z nim?
Czy wymyśliła jakieś kłamstwo, żeby tego uniknąć?
Może uznała, że to cena za to, by zniszczyć mi życie?
A może się kochają?
Jednym z plusów stałej obecności Forty’ego online jest to,
że wiadomo, gdzie będzie o określonej porze.
Teraz jedzie grać w Dungeons & Dragons do Joego Manganiello.
Pisał o tym przez tydzień.
Więc jak będzie, króliczku?
Zmierzymy się tu czy...?
W innym miejscu.
Powietrze jest ciężkie. Wieje Santa Ana.
Każdy, kto ma odrobinę wyczucia, wyniósłby się stąd,
zanim będzie za późno.
Ale nie my. Musimy zmierzyć się z przeznaczeniem.
Czytam za dużo Chandlera.
Dokąd tak się spieszy?
Ma z kimś spotkanie?
To gliniarz.
Pewnie bez związku, ale nie mogę stracić czujności.
Cholera. Dobra. Możliwe, że mam lekką paranoję.
Cholera. Candace – jeden, ja – zero.
- Co tam, Ellie? - Hej.
- Co czytasz? - Chandlera.
Nieźle.
Powinieneś obejrzeć film. Mitchum to mój prawie ulubiony Philip Marlowe.
A kto jest ulubionym?
Będę go sobie wyobrażał, gapiąc się na nudne literki.
Oczywiście Elliot Gould. Bardzo sexy.
Pewnie nadal może.
Dobrze, że ma się lepiej po tej sprawie z Hendersonem.
Kurwa mać!
Co się stało?
Chwyciłam pierdoloną lokówkę zamiast szczotki.
- Włóż pod zimną wodę. - Już.
Jedno wiem. Gdy kobieta po przejściach stara się trzymać
i jej nie idzie, dzieje się właśnie coś takiego.
Lepiej?
- Ellie, podasz mi lód? - Jasne.
Byłeś na pogrzebie Hendersona.
To chyba zasadzka.
- Moja dziewczyna, jej... - Love i Forty Quinnowie? Znam ich.
Forty kiedyś stale siedział w tyłku u Hendersona,
zanim ten go wyrzucił za ćpanie,
ale nie mnie kwestionować to, z kim się zadajesz.
- Pójdę już. - Jasne. Po prostu...
idź i zapomnij o wszystkim
jak cała reszta po tym, jak zrobili z niego świętego.
Nie myli się. Henderson dostał to, na co zasłużył,
ale w oczach ludzi jest ofiarą, a nawet bohaterem.
To musi boleć.
Wybacz, Will.
Siostra jest trochę wkurzona, no i to suka.
Pogrążę ich wszystkich. Począwszy od tej sekutnicy jego agentki,
razem z tymi, którzy udawali, że nie widzą.
Są współwinni.
Powinna iść do lekarza, ale jeśli to powiem, coś mi zrobi.
No dobra, Jessico Jones,
cztery ibuprofeny i xanax.
Połknij, dobra? Obejrzymy film.
Do bani, że musi tak zajmować się siostrą.
Will, przyłączysz się?
Dziś puszczamy klasyk z 1992 roku
- Gracz z Timem Robbinsem... - Mamy robotę.
Jesteś dobrą siostrą.
Wiem. Zostaniesz?
- Zabójstwo, Hollywood? - Potrzebuje kogoś,
nieważne, jak dobrze gra.
- Candace poczeka do jutra. - Masz popcorn?
Jasne. Nie jestem zwierzęciem.
Mój drogi przyjaciel.
Znów tydzień biseksualnego pescawegetarianizmu?
- Ale ten czas leci. - Co to znaczy?
Ciemna strona miłości.
Urządzamy tymczasowe biuro produkcji na zapleczu.
- Jacy my? - Ja i Amy.
I ty. Będziesz producentem, brachu.
Nie znam się na tym.
Jesteś przezabawny.
Nie ma gaży, tylko tantiemy
i tyle seksu na festiwalach, ile chcesz.
Wie, że jestem z jego siostrą?
Nie wyspałeś się?
Siedziałem do późna.
No dobra,
musisz jeszcze wpisać swoje dane.
Co wpisać w rubryce „pożyczka”?
Wymyśl coś. Na przykład Bettelheim Productions.
Bettelheim Films.
Bardzo agresywne nazwisko.
Nie będzie pasować. Wymyślimy coś.
Gdzie mieszka Amy? Nie wpisała adresu, mogę to zrobić.
Wiem, że w Echo Park. Chyba na Loma Vista Lane?
Nie pamiętam numeru.
Niezły początek.
No dobra.
Pierwsze spotkanie produkcji o 19.00.
Wszyscy na pokład.
Przykro mi, Fortinbrachu, zaplanowałem coś innego.
- Gotów na wycieczkę? - Dokąd?
Do Glendory. Kawał drogi, ale to, co ta cukiernia robi
z truskawkami, to przestępstwo seksualne.
Ciekawe.
Przyjedź o szóstej.
Mam dwie godziny, by zdobyć taktyczną przewagę
i powstrzymać Candace. Uda mi się.
Są tylko dwie opcje na Loma Vista Lane, w tym jedna nie w jej guście.
To bardziej pasuje do Candace.
Gotycki dom marzeń dla Barbie.
„Wiktoriański dom na wzgórzach Los Angeles.
Osobna łazienka, balkon. Altana.
Rachel to gospodyni na pięć gwiazdek, która wyprowadziła się do Berlina”.
Sprawdzam na mapie Google
i trafiony.
Candace znalazła mnie, a ja ją.
GOTÓW NA PRAWDZIWY SZOK?
MÓWIMY O PĄCZKACH CZY OGÓLNIE?
O WSZYSTKIM. DO ZOBACZENIA XX
Toyota camry. Ta sama co wczoraj.
Powinienem słuchać intuicji. Jest źle, Love.
Gliniarz po cywilnemu?
Henderson? Może Will zdradził?
Kumple Jaspera dorwali go w Manili... Nie, to obłęd.
Dr Nicky wynajął prywatnego detektywa z więzienia.
Co na mnie ma? O nie.
To miasto się nie kończy.
Jeśli tutaj nie mogę zniknąć...
Nie, Love, nie chcę zniknąć.
Chcę jeść pączki, imponować rodzicom,
słyszeć moje prawdziwe imię z twoich ust.
Wataha... Nie, dziękuję.
Pieprzone korki. Jestem spóźniony.
To ta toyota?
Nie. O Love.
Ty kazałaś mnie śledzić.
Musi być jakieś wytłumaczenie.
Dzwoń, jeśli się spóźniasz.
Jest wściekła
albo zaraz wpadnie tu armia policjantów.
Trudno stwierdzić.
Przepraszam.
Nie chcę przeprosin.
Wystawiłeś mnie. Musisz przeprosić mój czas.
Rozumiem.
Ale dziwnie.
To nie twarz kobiety, która wie coś strasznego o swoim facecie.
Może powinienem...
Wszystko gra?
Nie wiem. Sam mi powiedz.
Gdy szedłem, jakiś facet stąd wychodził.
Alec Grigoryan. Prywatny detektyw.
Korzystamy z jego usług od lat.
Dlaczego tu był?
Zatrudniłam go, by sprawdził Amy.
Ufasz mi.
To Candace nie ufasz, bo jesteś mądra i szczera.
- Ale... - Dlaczego nie powiedziałaś?
To nic takiego, jeśli niczego nie znajdzie, prawda?
Zatrudnienie detektywa to jednak ważna sprawa.
Nie dla Quinnów.
Traktujesz to tak normalnie?
Nie wiem, czemu świrujesz. Też jej nie lubisz.
Zapłaciłabyś za śledzenie mnie?
Nie wiem. A co? Powinnam?
Kim teraz jesteś?
Chodzi o to, że ludzie wykorzystują innych dla kasy.
Tak już jest.
Nie będę przepraszać za chronienie rodziny.
Nigdy.
Ach, ci bogacze.
- Myślę... - Co?
...ledwo nam starcza na rachunki.
Jak mamy sobie pozwolić na dziecko?
Moi rodzice zaproponowali pomoc.
Nie.
Oddamy im i...
Ostatnie, czego chcę, to zadłużyć się u twoich rodziców.
Obiecałaś, że nie schowamy się pod ich złotym parasolem.
Taka była umowa.
Możemy o tym porozmawiać?
Źle się czuję.
Oczyszczasz się.
Więc daj mi trochę spokoju.
Myślę...
Że jestem rozpieszczoną, bogatą dziewczynką?
Niezależna, ale w razie czego jest złoty parasol?
- Tak. - Nie o to mi chodziło.
O to.
Zadzwonię jutro do Aleca.
Przestanie śledzić Amy.
Rozumiem, że to za dużo.
Przepraszam.
Przepraszam, że przegapiłem nasze pączkowe...
Mówiłam ci,
nie przepraszaj.
Salmonella?
- Idiota. - Tak.
Żadnych tajemnic, Love. Proszę.
Źle sobie radzę z tajemnicami.
Barry. Nie bądź taką ciotą.
Po prostu daj tyle co Ray.
Nie chcesz swojego nazwiska na czymś ważnym?
Czymś, co się liczy, czymś... Właśnie.
Tak... Jasne, że powiem ojcu.
Dziękuję, Barry. Dziękuję.
Dziękuję.
Barry to pewniak. Zapisz 100 tysięcy.
Świetnie. Mam fryzjera.
Pa, skarbie.
Pieprzony Barry.
Mogę w czymś pomóc?
Szukam Willa.
Przykro mi. Nie ma go w domu.
Jestem Amy. A ty...?
Zarządca budynku.
Spoko.
Uwielbiam takie stare miejsca.
Fajnie, że Will wybrał to urocze miejsce, a nie bezduszny blok.
- Skąd znasz Willa? - To przyjaciel.
Ale to skomplikowane.
Byłaś wczoraj na pogrzebie, prawda?
Tak. Stąd te komplikacje.
Byliśmy z Willem parą.
Ma kolczyki, które chcę odzyskać.
- Może mogłabyś... - Znałaś Hendersona?
Forty go znał.
Nie lubiłam jego występów.
Nie chcę mówić źle o zmarłym, ale chyba był trochę zboczony.
Nie możesz wejść. To niezgodne z prawem.
Ale jak wyglądają?
Wiszące, małe, zielone kamyczki.
Wiesz, gdzie mogą być?
Na stoliku nocnym?
Dobra, sprawdzę.
Też jesteś z Brooklynu?
Nie pochodzę stamtąd, ale tam poznałam Willa.
Urocze. Kto za kim przyjechał?
Słucham?
Do Los Angeles. Przyjechałaś za nim czy on za tobą?
Rozstaliśmy się,
więc to przypadek, że oboje tu trafiliśmy.
Nie znalazłam żadnych kolczyków.
Cholera.
No dobra. Złapię go później. Dziękuję.
Żaden problem.
- Mówi Love. - Panno Quinn.
- Alec Grigoryan. - Dziękuję, że oddzwoniłeś.
Chcę odwołać śledztwo.
Policz za cały dzień.
Sądzę, że chce pani zobaczyć, co znalazłem.
Możemy się spotkać?
Skoro odwołałaś psy,
wrócę do pracy nad pozbyciem się Candace.
- Hej, Casanovo. - Nie zatrzymuję się.
Jestem pod wrażeniem.
Nasz mały Will zainteresował dziedziczkę Love Quinn
i potajemnie umawia się ze swoją byłą.
Nie sądziłam, że aż na tyle cię stać.
Byłą?
Doceniam, że nie dyskryminujesz rudych.
Ruda? O czym ty mówisz?
Przyszła tu poszukać kolczyków. Daj spokój.
- To na pewno oznacza... - Candace tu była.
Posłuchaj. Ta kobieta...
Co z nią?
- Co? - To nikt.
- Kłamiesz prosto w oczy. - Idź do domu.
Fakt, że sypiasz z wieloma laskami, nie sprawia, że masz to coś.
Dupek.
Candace przekroczyła granicę. Potrzebny mi nowy plan.
Jak się zastanowić i tak już żyje na kredyt.
Zmartwychwstała jak jakiś rudy wampir,
by wyssać ze mnie życie.
Trzeba więc przywrócić równowagę w kosmosie.
Póki chodzi wolno, nie jest bezpiecznie.
Nie tylko dla mnie. Także dla twojego brata. Dla ciebie.
AMY JEST Z TOBĄ?
MAM WOLNE. ZAPALENIE PĘCHERZA.
NIE MA JEJ
Wolny wieczór. To dobrze.
Króliczek jest chyba w domu.
„Rodzaje węzłów”, „Ciasne wiązanie”, „Krav Maga”?
Rozwiąż mnie, ty szmato!
Przepraszam,
jak mnie nazwałeś?
To nie Candace. Co jest?
Cześć.
Ja tylko...
Zachowaj kłamstwa dla glin.
- To nie jest tak, jak wygląda. - Naprawdę?
Candace Stone?
Nie finansujesz filmów. Jesteś ledwie kelnerką.
Spędziłaś trochę czasu w psychiatryku.
Nie masz pieniędzy, rodziny ani stałego adresu.
Chciałaś nas wykiwać.
- Nie pierwszy raz. - Love, proszę...
Jednego tylko nie rozumiem. Czego chcesz od Willa?
Nie nazywa się Will.
- Jezu Chryste, co... - To Joe Goldberg.
Mój były chłopak.
Wiem, że to brzmi dziwnie, ale mówię prawdę.
Zaatakował mnie i prawie zabił.
- Co takiego? - Tak. I zabił swoją kolejną dziewczynę.
To jakiś żart?
Żałuję, ale nie.
Przyjechałam, by cię chronić.
Zanim w Austin poderwałaś mojego brata czy później?
Chcę chronić was wszystkich.
Ale ciebie szczególnie.
Jeśli cię kocha,
to jest najbardziej niebezpieczne.
Zajrzyj do środka.
Mów, jak ci na imię, szmato.
Will.
- Czemu się do mnie włamałeś? - Nie włamałem.
- Ja tylko... - Nie kłam.
Trenowałam Krav Magę.
I nie boję się jej użyć.
Pomyliłem się, ale czy to nowa główna nagroda?
- Drzwi były otwarte. - Czy to oznacza zaproszenie?
Przepraszam.
- Zadałam ci pytanie. - Proszę.
No dalej, Will. Program Zgoda 101.
Czy otwarte drzwi oznaczają zaproszenie do wejścia?
Nie. To nie to samo.
Kto potrafi tak wiązać ludzi?
Ta kobieta na pewno pracuje w seks biznesie.
Nie oceniam.
- Myśl. - Myśl.
Kim jest Candace?
Amy... Adam. Dlatego tu jestem.
Rozumiem.
I zamierzałeś...
To nie jest tak, jak to wygląda.
Chciałem się zakraść i ją zaskoczyć.
W łóżku. Chciała, żebym ją związał.
- No wiesz... To... - Chcesz powiedzieć,
że byliście na to umówieni?
Oboje lubimy tradycyjny seks.
Ale ona ciągle o to prosi, a ja chcę temu sprostać.
Nie pierwszy raz mnie wystawiła.
Ale pierwszy raz ktoś mnie pobił i związał.
Jezu, ale jesteś żałosny. Byłeś w Home Depot.
Mogę ci coś doradzić?
Może mnie najpierw rozwiąż?
Nie staraj się za bardzo. Nie jesteś taki.
Fantazje o gwałcie nie dla ciebie.
Nie. Nie lubię tego.
Poniżasz sam siebie. Powiem ci coś o Amy.
Rzadko kiedy tu bywa.
- Prawie nie czuję rąk. - Znam ten typ.
Przyjeżdża do LA, bo chce być gwiazdą, ale niewiele z nich ma talent.
I pieprzą się z kimś znanym.
Umawia się z jakimś dupkiem o głupim imieniu.
Forbes? Francis?
Idiota.
Wielu facetom w LA powinno się zabronić rozmnażania.
Zamordowany przez niezrównoważoną dominę. Pamiętaj o mnie, Love.
Jestem skłonna cię rozwiązać.
Ale spróbuj czegoś głupiego,
a wbiję ci szpilkę w gardło, jasne?
Tak.
Zrozumiałem.
Wezwij sobie taksówkę i wypierdalaj z mojego domu.
Candace – dwa, ja – zero. Cholera.
Ładnie pachnie.
Nowy przepis.
Skosztujesz?
Smakuje...
Koszmarnie?
- Przepraszam. Słone. - Tak.
Bo dałam sól zamiast cukru.
Do bani być oszukanym, co?
Co to?
Otwórz.
Chwila prawdy.
Powiedz, że to nie ty.
To ja.
Nazywasz się Will Bettelheim?
Nazywam się Joe.
Joe Goldberg.
- A Amy... - To Candace Stone. Wiem. Ja...
Czemu powiedziała, że pochowałeś ją żywcem?
- Bo tak uważa. - Cóż, uważa też, że...
zabiłeś kobietę i jesteś jak Dexter.
Candace Stone to wariatka.
Najwyraźniej!
Ale musi być w tym ziarno prawdy, bo nagle zbladłeś.
Więc powiedz.
Albo sama się dowiem.
Wszystkiego. Jasne?
Mam nieograniczone środki.
No dobrze.
To przez Candace wyjechałem z Nowego Jorku.
Ma na moim punkcie obsesję.
Zniszczyła przyjaźń, związki.
Musiałem rzucić pracę.
Powiedzmy, że masz rację. To wariatka.
Co z tą drugą?
Guinevere Beck. Ciemna strona miłości.
To była tragedia.
Ale byliśmy na jednej randce.
Kłopot w tym, że zamieściła nasze zdjęcie, by wzbudzić zazdrość byłego.
Nie widziałem jej, a później okazało się, że nie żyje.
Powiedz mi, skąd Candace o tym wie.
Wiesz, czemu nie ma mnie w sieci?
Czemu zmieniłem nazwisko?
Chciałem zniknąć, a ona mnie śledziła.
Chciałem się uwolnić.
Potem poznałem ciebie.
Love, przepraszam, że skłamałem.
Dlaczego nie powiedziałeś...
gdy zjawiła się z Fortym?
Bałem się.
Odesłałam ją.
Zagroziłam jej, dałam jej kasę.
Więc odeszła na dobre.
Ale kurwa, Will!
Joe?
Nie wiem, jak mam cię nazywać.
Jak chcesz.
Mów mi Will. Albo Joe.
Albo pieprzony kłamco.
Mów do mnie w środku nocy.
Szczęśliwa, smutna, chora,
proś o przysługę,
o seks, o uśmiech,
o płacz...
Nie przestawaj do mnie mówić.
Nigdy nikogo tak nie kochałem.
Ja też.
Dlatego to takie trudne.
To koniec.
Od jak dawna...
Od jak dawna wiesz?
Osiem tygodni.
Ukrywałeś to przede mną dwa miesiące?
Kłamałeś.
Nie byłem gotów, by ci powiedzieć.
Dlaczego?
Przez to jak teraz na mnie patrzysz.
Jak...?
Boisz się i to łamie mi serce.
Chciałem, żeby było normalnie jeszcze trochę...
zanim...
zanim już nie będzie normalnie.
Nie możesz.
Nie możesz być chory.
Ale jestem.
Łatwo byłoby winić za to Candace
i tak robię, ale winię też siebie.
Złamałem własną zasadę.
Ale czym jest życie bez Love?
Chyba muszę się przekonać.
Czy to nie dr Jekyll i pan Dupek?
Wpadłem, żeby oddać plakietkę i fartuch.
Nie musisz odchodzić.
Muszę.
Naprawdę nie musisz.
Love mi wszystko powiedziała
i uzgodniliśmy, że jesteś kłamliwą torbą,
ale też,
że nie musisz być karany dwukrotnie.
Po prostu nie wchodź jej w drogę przez jakiś czas. Jasne?
Chcesz, żebym został?
Póki co.
Poręczyłem za ciebie.
Dlaczego?
Bo fajnie jest, gdy tu jesteś.
Jesteś prawdziwy.
Skłamałeś o swojej tożsamości,
ale nadal jesteś prawdziwszy niż połowa popierdoleńców, których znam.
Dzięki, stary.
Jeśli mam być dziwką Forty’ego, by być blisko ciebie,
piszę się na to.
Mówiłem już, że nie jest zły.
Nie jesteś jednym z tych udręczonych Żydów?
- Za szybko. - Co?
Joe Goldberg.
Świetne nazwisko dla producenta.
Will Bettelheim...
brzmiało trochę nazistowsko.
Dzięki za drugą szansę.
I podziękuj też Love.
Kraina drugich szans, co?
Może się udać.
Wrócę do kochania cię z daleka.
Życie to boska komedia. Opowieść idioty.
Sadysty.
Skoro o nich mowa, wytrzymam 10-godzinną sesję z Rachel,
bylebyś nie nienawidziła mnie choć pięć minut.
Zrób coś.
Czego?
Gorzej niż myślałem.
Jak leci?
To miasto uaktywnia gwałcicieli.
Mogę spojrzeć?
Niezła rozpiska.
Spójrz, też tu jestem.
Nie dotykaj, proszę.
Martwiłbym się, ale jest tu pół Hollywood,
w tym Johnny Carson,
który chyba nie żyje od lat.
Dużo tego.
Myślisz, że tego nie wiem?
Próbuję obalić patriarchat w dwupokojowym mieszkaniu,
a to jest po pierwsze niemożliwe, a po drugie szalone.
Chcę, żeby ktoś cierpiał,
tak jak ja.
W porządku?
No proszę, pytasz o zgodę jak pieprzony obrońca praw. Wygrałeś.
Przykro mi, że cię skrzywdził.
Palo santo i syntetyczny arbuz.
Stare, ale działa. Mądre i zuchwałe, jak ona.
Nie myśli trzeźwo, ja też nie.
Niedobrze.
Więc czemu tak nie czuję?
Czekaj. Jesteś przybita. Może nie powinniśmy...
Chcę się znowu poczuć dobrze.
Ja też.
Potrzebowała kogoś.
Chyba tyle mogłem zrobić.
To, co robisz...
To dużo.
Muszę wykonać dziesięć niemiłych telefonów, więc...
- Może lepiej już idź. - Jasne...
Myślałem o tym.
Gonisz za historią...
Znasz ją. To twoja historia.
- Chcesz powiedzieć...? - Mówię...
że możesz ścigać całe miasto, jeśli chcesz,
ale może opowiedz swoją historię? Pomyśl, jakie to będzie mocne.
Może to zachęci innych do mówienia. Nie musiałabyś ich ścigać.
Za twoim przykładem sami by to ujawnili.
Pouczyłeś mnie i potraktowałeś protekcjonalnie w jednym zdaniu?
Dzięki za fiuta, Will. Żegnam.
Muszę wyjechać z miasta, Love.
Dasz wiarę?
Siedem totemów.
Gdy je znajdziesz, stajesz się tubylcem.
...i nie możesz wyjechać.
Gwiazdki w takich samych sukienkach. Pies w wózku.
Niezależny superbohater. Dziewczyna na rolkach. Śmigłowiec.
Wataha kojotów.
I płonąca palma.
Raymond Chandler powiedział,
że najbardziej zabójczą pułapkę zastawiamy sami na siebie.
Może zostanę chwilę i wystawię szczęście na próbę.
Jedno jest pewne.
Pączki są nie do pobicia.
Napisy: Liliana Reguła