ความเดิมใน เธอ...
ใครๆ ก็เรียกฉันว่าเบค
แล้วคุณชื่อโจ...
โกลด์เบิร์กครับ
"ผู้ชายก็ต้องป้องกันตัวเองเหมือนกัน
และชื่อคุณก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ยอดเยี่ยมมาก
เรื่องต่อไปที่เจ้าอินเทอร์เน็ตเพื่อนรักบอกผม คือที่อยู่ของคุณ"
อาจารย์เลฮี
"อาจารย์ 'โคตรอยากแอ้มเธอ' น่ะสิ"
"เพื่อนของคุณก็ชอบแทงข้างหลัง แม่พีชนั่นน่ะตัวดี"
เธอกินแกลบขนาดไหนแล้วเนี่ย
"เบนจามิน เจ. แอชบี้
เกิดที่กรีนิช โตในโรงเรียนประจำ"
พระเจ้า คุณปั่นหัวผมแทบบ้า
ฉันว่าฉันรู้จักคุณ
คุณ... อ้อ ใช่เลย
"คุณฉลาด
เว้นแต่ในจุดที่คุณไม่ฉลาด เช่นไม่ล็อกโทรศัพท์ไว้ก่อน"
- เราไปดื่มกันบ้างไหมครับ - ได้สิคะ
"สิ่งที่คุณต้องการจริงๆ คือใครสักคนที่จะมาช่วยคุณ"
พวก ฉันว่าเราอาจจะ...
- ไม่ว่านายคิดว่าฉันทำอะไรลงไป - "ผมช่วยได้ เบค"
นายจับคนผิดแล้ว
"ให้ผมช่วยคุณนะ"
"คืนนี้เป็นคืนสำคัญนะ เบค
เดตแรกของเรา
มันรู้สึกลงตัวใช่มั้ยล่ะ"
"ผมตั้งตารออยู่เลยนะ
แล้วผมก็คิดว่า ไม่ว่าคุณจะเมาค้างแค่ไหน คุณก็ตั้งตารอเหมือนกัน
แต่ผมก็เคยมองคนผิดมาแล้ว
สักวันผมจะเล่าเรื่องแคนเดซให้คุณฟัง
สัญญาณเตือนทุกอย่างที่ผมมองข้าม และความพังของชีวิตผมหลังจากนั้น
ผมจะพูดยังไงได้ เราทุกคนก็มีความหลังฝังใจ"
(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
"แต่ผมรู้สึกเหมือนผมจัดการมันได้ถูกวิธีแล้ว
ผมไม่ได้จะมารบกวนคุณนะ แค่มาดูแลยามเช้า"
"การมาอยู่ใกล้ๆ คุณแบบนี้ ต้องยอมรับเลยว่า ช่วยฝึกทักษะที่ผมก็ไม่เคยรู้ว่ามันจำเป็น
แต่มันก็มีประโยชน์"
"คุณไม่มีเงินจะซื้อเสื้อผ้าใหม่ แต่พูดจริงๆ เถอะ
อย่างคุณน่ะใส่กระสอบมันฝรั่งยังเพอร์เฟกต์"
"ไม่ได้จะวิจารณ์นะ เพราะผมก็เป็น แต่คุณดูไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไหร่"
"แน่นอน โทรศัพท์เครื่องใหม่
ผมก็ไม่แน่ใจว่าคุณอยู่เกิน 24 ชั่วโมง โดยไม่มีโทรศัพท์ได้ยังไง
แต่ขณะที่คุณกำลังเปิดใช้เจ้าเพื่อนใหม่นั่น
ผมรู้นะว่าคุณนึกว่าตัดการติดต่อ กับเครื่องเก่าไปแล้ว
แต่นี่แหละจุดที่คุณคิดผิด
โทรศัพท์เครื่องเก่าของคุณ ซึ่งอยู่กับผม ก็ยังล็อกอินบัญชีคลาวด์ของคุณอยู่"
(เปิดใช้เครื่องเรียบร้อย)
(สวัสดี ปาดเพื่อทำรายการต่อไป)
"และนั่นแปลว่าผมก็ยังล็อกอินเข้าไปในชีวิตคุณ
หนังไซไฟคิดผิดถนัด เทคโนโลยีเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา"
นี่เบอร์เบนจี้ ฝากรักไว้ให้กันบ้าง นมัสเต
นี่ ฟังนะ คุณไม่ส่งข้อความกลับมาเลย แค่บอกหน่อยว่าคุณไม่เป็นอะไร โอเคนะ
ฉันขอแค่นั้นแหละ ทำอย่างนี้น่ารำคาญมากเลย เบนจี้
"มันน่ารำคาญจริงๆ
คุณไม่ได้คิดถึงเรา คุณกำลังคิดถึงเขา
ผมนึกว่าจัดการเรื่องนั้นแทนคุณแล้วเสียอีก เบค"
- วันนี้คุณเริ่มสอนเองเลยไหม - ได้สิคะ
ดี ผู้ช่วยสอนคนเก่าของผมนี่เหมือนหนู กลัวการพูดต่อหน้าสาธารณชน
- ก็มันงานของฉัน - ใช่ โชคดีนะที่คุณทำได้ดีด้วย
พรุ่งนี้ยังไปตามนัดใช่มั้ย ที่จะไปดื่ม คุยเรื่องบทกวี
พร้อมจะทำทั้งสองอย่างแล้วค่ะ
หนังสือมาถึงรอวันสำคัญแล้ว ให้ฉันขนลงไปห้องใต้ดินมั้ย
ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันทำเอง นายเริ่มจัดหน้าร้านเลยก็ได้
เออ ฉันกำลังคิดว่าจะทำคุกกี้สำหรับ แท็ก "วันหนังสือออก"
อแมนดา แชนเทล เบคอนมีสูตรเด็ด จากเล่ม มูน จุซ คุ๊กบุ๊ก
การทำอาหารระดับจักรวาล เพื่อร่างกาย ความงาม และสติสัมปชัญญะ
- "ฆ่าผมเลยเถอะ" - ฟังดูดีมาก อีธาน
แล้วเด็กนั่นกลับมาแล้วนะ
พาโคน่ะเหรอ
ว่าไง เจ้านักอ่านติดจรวด
- หวัดดีฮะ โจ - อ่านอะไรอยู่
หนังสือเกี่ยวกับมนุษย์หมาป่า ที่พวกสาวๆ ในห้องพูดถึงกันไม่หยุด
ผมว่ามันมีเรื่องรักๆ มากกว่าเรื่องมนุษย์หมาป่านะ
มี... น่าจะอยู่ตรงนี้
ใช่ อยู่นี่เลย ลองเล่มนี้สิ
แฟรงเกนสไตน์เหรอ
ใช่ ตัวอสูรในนั้นก็เท่และน่ากลัวมาก
แต่จริงๆ แล้วก็ไม่ได้เป็นอสูร
หมายความว่ายังไง
อ่านไปสิ แล้วค่อยมาบอกฉัน อีธานมีของว่างให้กินนะ ลองไปหาเขา
ปล่อยฉันออกไปสิโว้ย!
เดี๋ยวนี้!
ใจเย็นหน่อย เบนจี้ มาคุยกันดีกว่า
"โอเค ยอมรับก็ได้ ผมไม่ได้คิดเผื่อไว้ให้ดีพอ ตอนที่ผมเหวี่ยงค้อนทุบหัวเขา
ผมรู้แค่ว่าเบนจี้เป็นพิษร้ายแบบที่แย่ที่สุด
พิษแบบที่เราคุณก็รู้ว่ามันแย่ต่อคุณ แต่ก็เลิกใช้ไม่ได้อยู่ดี
ผมจึงทำเรื่องที่จำเป็นเพื่อจะช่วยคุณ เบค
ตอนนี้ก็เลยมีมนุษย์เพศชายโตเต็มวัย มาอยู่ในห้องใต้ดินของร้านหนังสือนี้"
ใครก็ได้!
ห้องใต้ดินนี้เก็บเสียงสนิทเลย
เจ้าของร้านชอบอ่านหนังสืออย่างสงบที่นี่นะ เสียใจด้วย
ฉันบอกแล้วไง ฉันไม่รู้ว่านายเป็นใคร ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงจับฉันมา สาบานเลย
"สารภาพนะ ตอนนี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับเขา"
ฉันจะเอาเบอร์ทนายของตระกูลให้
เขาจะจ่ายเงินให้นาย
"แน่นอน เขาต้องคิดว่าผมต้องการเงิน"
นายรู้รึเปล่าว่าพ่อฉันเป็นใคร
เบนจามิน แอชบี้ ที่สอง ผู้จัดการกองทุนเฮดจ์ฟันด์น่ะเหรอ
เรามีเครื่องบินส่วนตัว เราส่งนายไปที่ไหนในโลกก็ได้
"ถ้าเรื่องจบดี นั่นก็เป็นที่ที่ จะต้องห่างจากคุณนะ เบค
แต่ถ้าเรื่องจบไม่ดี มันจะจบที่การติดคุก เลือกไม่ได้เลย"
เบเกิลเมล็ดป๊อปปี้ น้ำราดเยอะเป็นพิเศษ
ไปตายซะ ฉันไม่กินกลูเต็น
มันคืออาการภูมิแพ้นะ เรื่องนี้ของจริงว่ะ
กลูเต็น ผลิตภัณฑ์จากนม ถ้ากินถั่วลิสงเข้าไปเมื่อไหร่ฉันตายได้เลย
โห ตายละ งั้นจะให้ซื้ออะไรให้กินได้
ก็อย่างแบร์เบอร์เกอร์ห่อผักชาร์ดแทน หรือไม่งั้นก็กินซูชิได้
- ซูชิเนี่ยนะ - ฉันกินอาหารได้จำกัด
ขอร้อง
ไม่ว่านายจะเป็นใคร นายไม่ใช่ฆาตกร
"ผมก็อยากเป็นจะตาย เรื่องนี้จะได้ง่ายขึ้นอีกเยอะ"
ปล่อยฉันออกไปเถอะ ฉันจะไม่บอกอะไรใครทั้งนั้น
"เขาไม่รู้ชื่อผมด้วยซ้ำ เดี๋ยวผมก็คิดเรื่องนี้ได้"
ฉันกลัวที่แคบ น้ำตาลในเลือดก็ต่ำ
นี่น้ำตาลเหรอ
เจอในกระเป๋าสตางค์
พร้อมกับซาแน็กซ์กับแอดเดอรัลอีกสามแถว กระดาษเมาอีกครึ่งแผ่นใช่มั้ย
ช่างมันเถอะ มันไม่ใช่ของฉันด้วยซ้ำ ฉันทำเน็ตเวิร์กกิ้ง ฉันเป็นเจ้าของธุรกิจ
ใช่สินะ โฮมโซดา
ของทำมือ มันจะต้องฮิตแน่ๆ
งั้นเหรอ
คนที่ออกทุนให้รู้รึเปล่าว่านายเล่นผงขาวด้วย
หรือพ่อนายล่ะรู้มั้ย แล้วแฟนนายล่ะ
ฉันไม่มีแฟน
โหย แม่ง
ฉันรู้จักหน้านายจากตรงนั้นเอง
นายอยู่ในแท็กซี่! แท็กซี่ของเบค!
เขาพูดชื่อนายไว้ด้วย จิมมี่เหรอ ไม่ใช่
นี่โจค่ะ เขาช่วยชีวิตฉันไว้จริงๆ
ชื่อโจ!
"อ้าว อย่างนี้ก็เล่นยากละสิ"
อย่าบอกนะว่านายทำเรื่องนี้เพราะเบค
เขาไม่ใช่แฟนฉัน อยากได้เอาไปเลย เอาไป!
ระวังหน่อย เบนจี้ พูดงี้ก็ไม่ได้แต้มเพิ่ม
ถ้านายรู้จักเขาจริงๆ นายไม่จับฉันมาใส่กรงแบบนี้
และทำลายชีวิตตัวเอง เพื่อนังกวิเนเวียร์ เบคนั่นหรอก
ถ้านายอยากออกมาจากตรงนั้น นายต้องทำตามที่ฉันต้องการ
"วันเวลาที่คุณจะอยู่กับ ชายที่ไม่เห็นค่าของคุณจบลงแล้ว
ถ้าเราผ่านเดตแรกไปได้สวยๆ"
"อดไม่ได้ ยังกังวลเรื่องเบนจี้อยู่เลย"
"เพราะงั้นถึงจำเป็นมาก ที่จะเอาเบนจี้ออกจากชีวิตของเธอ"
"ขอร้องเหอะ เขาหายไปเมาอยู่แน่ๆ"
"หรือไม่งั้นเขาก็กำลังเดือดร้อนอะไรสักอย่าง"
"สิ่งที่เรามีร่วมกันตอนนี้ เป็นแค่ประกายปิ๊งเล็กๆ
สิ่งที่เราเลือกทุกอย่างจะสื่อสารให้อีกฝ่ายรู้
ตอนคบกับแคนเดซ ผมรู้สึกเหมือนผมพยายามตลอดเวลา"
(นี่ หลังจากนี้ยังเจอกันไหม)
"แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าเราไปบังคับมันไม่ได้
ทั้งจังหวะ ทั้งความปิ๊ง
คุณต้องบอกผม ว่ากำลังสนใจเรื่องอื่นมากกว่ารึเปล่า เบค
คุณตัดสินใจเองนะ"
"แน่นอนเลย ตั้งตารอเลยล่ะ ฉันว่างตั้งแต่หกโมงเย็น"
คือมันก็แค่ไดอารี่งี่เง่าที่ล็อกกุญแจได้ด้วยนะ
แต่ฉันหยุดเขียนไม่ได้เลย
ฉันรู้สึกดีกว่าเมื่อเขียนลงกระดาษไว้น่ะ
แล้วฉันก็ได้การบ้านวิชาการเขียนเชิงสร้างสรรค์
มันทำเอาครูของฉันตะลึงกันไปเลย
เธอทำเหมือนนั่นเป็นงานเขียนที่ดีที่สุด เท่าที่เธอเคยอ่านมา
"เอาจริงๆ นะ ผมก็แอบเผื่อใจไว้แล้ว ว่าเราอาจไม่ได้มีเดตนี้
แต่ตอนนี้มันกลับรู้สึกแสนง่ายดาย เหมาะเหม็ง
เรื่องของเราสองคนก็ต้องเป็นแบบนี้แหละ เบค"
แล้วฉันก็มาอยู่ตรงนี้
บางทีเราก็แค่ทำอะไรตามสัญชาตญาณ
เพราะก็ต้องทำ แล้วค่อยมั่วเอา นึกออกมั้ย
ใช่ ผมพอจะนึกออก
ฉันไม่ได้เอาชื่อคุณไปหาในกูเกิลนะ แต่ถ้าหา
ฉันอาจจะเจอว่า คุณไม่ได้เล่นโซเชียลมีเดียเลยเหรอ
"ความจริงคือ มันเปิดจุดอ่อนของเราอย่างที่สุด แล้วก็ไม่มีข้อดีเลย"
ผมแค่เป็นคนหัวโบราณน่ะ ผมชอบชีวิตจริง
แล้วงานของคุณล่ะ
เอาที่เป็นผู้จัดการร้านหนังสือ หรือสุดยอดสายลับนานาชาติ ซึ่งก็...
หมายถึง นี่เป็นเป้าหมายชีวิตของคุณหรือว่า...
ผมรู้ว่าผมอยู่ในเมืองซึ่งเต็มไปด้วยคนที่ มีป้ายไฟใหญ่โตประกาศแรงบันดาลใจเต็มไปหมด
รู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องเท่ที่จะพูดงี้ แล้วมันก็ไม่ใช่อะไรใหญ่โตเด่นดัง
แต่ผมรักหนังสือ
ผมอยากให้ชีวิตของผมได้ใช้ทำสิ่งที่ผมรักจริงๆ
จริง ฉันเข้าใจนะ
ขอโทษนะคะ แป๊บเดียวได้มั้ย
ได้สิ เชิญเลย
ว่าไง
ใช่ ฉันรู้ว่ามันเรื่องใหญ่ พีช ฉันนี่แหละที่บอกเธอว่าฉันเป็นห่วง
โอเค ได้ ฉันจะไป
ขอโทษนะคะ ฉันต้องไปแล้ว เพื่อนคนนี้เขา...
ดูเหมือนเขานัดกับใครคนหนึ่ง แล้วยังไม่กลับมาเลย มันน่าเป็นห่วงมาก
ค่อยเจอกันใหม่ก็ได้ถ้าคุณต้อง...
ได้ค่ะ ขอบคุณมาก
หวังว่าเพื่อนคุณจะปลอดภัยนะ
"นึกว่าผมจัดการแล้วเชียว เขี่ยเบนจี้ออกให้พ้นทางเนี่ย
ดูเหมือนต้องจัดการปิดจ๊อบ"
"ในการคิดว่าจะทำยังไงดี
กับบุคคลตัวอย่าง ด้านอภิสิทธิ์ผู้ชายคนขาวที่อยู่ในกรง
ผมต้องทำความเข้าใจว่าเขาเป็นคนยังไงกันแน่
และจะเข้าใจเขาได้ ผมต้องรู้ว่าเขาใส่ใจกับอะไรบ้าง"
นี่มันไม่ยุติธรรมเลย
ถ้าฉันรู้ว่านายจะถามฉัน
ฉันคงเอาหนังสือใหม่ๆ ใส่โผต้องอ่านแล้ว
เท่ากับจริงๆ แล้ว นายไม่เคยอ่าน ออน เดอะ โร้ด เลย
เดี๋ยวนี้เราสามารถอ่านหนังสือสักเล่ม
โดยไม่ต้องอ่านในแบบปกติได้นะ
คือเราอ่านอะไรเกี่ยวกับหนังสือเล่มนั้นไง
อ้อ ฉันเข้าใจ
นายมันพวกสร้างภาพ
เอาหนังสืองี่เง่านั่นมาสิ ฉันจะอ่านเดี๋ยวนี้เลย ไอ้เบื๊อกซาดิสต์
ทำอะไรก็ได้ถ้านายจะปล่อยฉัน
"ตอนนี้ผมเข้าใจอะไรเกี่ยวกับคุณเพิ่มแล้ว เบค
ไม่รู้ทำไม แต่คุณคิดว่าหมอนี่เป็นคุณค่าที่คุณคู่ควร"
นายหน้าซีดเซียวพิลึกนะ
เออ ใช่สิ ก็นายขโมยยาของฉันไป
ไหนว่าไม่ใช่ของนาย
ก็ได้ พอใจยัง ของฉันเอง
ฉันใช้ยาแต่ไม่เคยติดโว้ย
ฉันไม่เคยใช้ติดกันเกินสามวัน แล้วก็กำลังจะเลิกด้วย
โอเค ให้เพราะนายกำลังจะเลิกนะ
แบบนั้นเปิดไม่ได้หรอก เปิดได้ทีละทางเดียว
ขอบคุณ ขอบคุณมาก
อีกเรื่องนะ
พาสเวิร์ด
ลีอานนา
ลี-อ-า-น-น-า
"รหัสล็อกโทรศัพท์ ยังเป็นชื่อสาวอื่นเลย เบค ให้ตาย"
"โห เขาก็ใช้ชีวิตซ่าไร้สติอยู่นะ
สำหรับคนที่ทำการตลาดน้ำอัดลมเพื่อสุขภาพ
จากหลักฐานที่เห็น เขาไม่คิดถึงคุณเวลาคุณไม่อยู่หรอก
คุณไม่มีความหมายกับเขาเลย"
ยิ้มหน่อย
ฉันอุตส่าห์เป็นห่วง โทรหาแม่เขาด้วย เราเกือบจะโทรแจ้งตำรวจแล้ว
แต่เขากลับไปเมายาเป็นบ้า อยู่ที่หลุมไหนก็ไม่รู้ในแมสซาชูเซตส์
ถ้าดูจากที่แท็กโลเคชั่นเอาไว้น่ะนะ
อย่าพูดว่าแท็กโลเคชั่น เธอไม่ได้ตามเขาแจขนาดนั้น
อย่างน้อยเราก็รู้ว่าเขายังอยู่ดี แต่ทำตัวแย่เหมือนเดิม
นี่เราทุกคนจะไปบาร์ใหม่กันใช่มั้ย ที่โซโหน่ะ
แม่เมรีขี้เมา
เวร ฉันไปไม่ได้ ขอโทษที
ฉันจะต้องไปดื่มกับที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
ให้คะแนนหนึ่งถึงสิบ โรคจิตแค่ไหน
เขาได้รางวัลจากหนังสือรวมบทกลอน
ซึ่งมีการเขียนถึงปากมดลูก สัก 35 ที่ได้มั้ง เพราะงั้น...
เอ่อ แต่การเอากับอาจารย์ก็ เหมือนสิ่งที่ต้องทำตอนเรียนโทนะ
จริงเหรอ
แอนนิกานี่เหมือนวิกิพีดอกเลยแฮะ
เอาที่สบายใจย่ะ ฉันเอากับอาจารย์สอนชีวะ ก็โอเคอยู่ โปรดสังเกตว่าฉันสอบผ่าน
ตั้งใจมองที่เป้าหมายไว้ เชิดมดลูกรับไปเล้ย
เบคไม่ได้อยาก "เชิดมดลูกรับ"
เขาคุมชะตาที่ฉันจะได้เป็นผู้ช่วยสอนไว้ เขาทำให้ฉันต้องออกจากบ้านได้นะ
หรือไม่งั้นเธอก็อาจทำใสซื่อ แล้วก็ฟ้องเรื่องของเขาไปเลย
ฉันว่าเรื่องแบบนั้น ได้ผลในหนังเท่านั้นแหละ
ไงก็ช่าง พรุ่งนี้เจอกันนะ
ปาร์ตี้ของฉันไง
พรุ่งนี้เป็นวันครบรอบการหย่าของพ่อแม่ฉัน
ปาร์ตี้ที่ฉันจัดทุกปีเพื่อให้ไม่ต้องคิดมาก
จริงสิ โทษที ฉันไปอยู่แล้ว
ขอสูดอีกสักทีเหอะ พวก น่านะ
บอกสิว่านายมีแผนยังไง แล้วฉันจะช่วยนาย
ตอนนี้เธออยู่ไหน
เธอกำลังปาร์ตี้หัวทิ่ม กับลินน์และแอนนิกาใช่มั้ยล่ะ
ที่จริงเธอกำลังจะไปเจอ ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ แต่...
ดีใจนะที่นายมองเธอจริงจังขนาดนั้น
เห็นมะ นี่แหละที่ฉันพยายามบอกนาย
นายมองเห็นสาวนักเขียนที่ตั้งอกตั้งใจ
จะไม่เห็นได้ยังไง
เธอโคตรจะป่าวประกาศโฆษณาตัวเอง ออกทั่วอินเทอร์เน็ต
"ผมอยากให้คุณรู้นะ ถ้าไม่ใช่เพราะผมกำลังจะไปหาคุณสายแล้ว
ผมจะอัดไอ้เวรนี่ให้เลือดกบปาก กับแต่ละคำที่เขาพูดถึงคุณ"
บอกไว้เลยนะ นั่นแหละเรื่องถนัดของเธอ
ตอนนี้เลย เธอกำลังทาลิปสติกสีแดง
แล้วก็กำลังเตรียมจัดหนักให้อาจารย์ เพื่อให้ได้เอมา
แล้วเจอกัน เบนจี้
เฮ้ย กลับมาก่อน ฉันหิว
มันมีความตรงไปตรงมา นั่นคือสิ่งที่ทำให้งานของคุณพิเศษกว่าใคร
เพราะงั้นถ้ามันไม่ได้ตรงถึงไขสันหลังก็ตัดไปเลย
ขอบคุณค่ะ นั่นช่วยได้มากจริงๆ และยิ่งคุณพูดอย่างนั้น ยิ่งมีความหมาย
คนส่วนใหญ่ไม่อาจต้านทาน ผู้หญิงที่พูดอะไรตรงๆ หรอกนะ
คุณควรจะใช้เรื่องแบบนั้นในชีวิตด้วย
แหม พูดง่ายแต่ทำยากนะคะ
อ้าว จะฝึกกับผมก็ได้นะ ผมปลอดภัย
คุณไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น
โลกทั้งใบคือแอปเปิ้ลแดงลูกใหญ่ของคุณ
"คิดว่าเขาเขียนบทพูดตรงนี้ไว้ก่อนมะ เหมือนเขียนกลอนน่ะ"
ฉันก็อยากจะมั่นใจเหมือนคุณ
การเปิดงานของตัวเองให้โลกได้เห็น นั่นเป็นการบริการแบบหนึ่ง
ฉันจะพยายามจำเอาไว้ค่ะ
ถ้าคุณไม่ได้เก่งจริงๆ ผมคงไม่บอกหรอกนะ
ผมยินดีจะแบ่งปันเคล็ดลับทั้งหมด
เพราะงั้น เบค อาจจะถึงเวลาที่เรา จะพูดถึงเรื่องที่เกิดระหว่างเรา
อย่ามาแตะฉันนะ มันไม่ได้เซ็กซี่เลย มันน่าขยะแขยง
- ขอโทษ... - คุณเชื้อเชิญผมเอง
- ไม่นะ ไม่ได้เชิญ - เชิญสิ คุณยั่วผมอย่างหน้าไม่อาย
คุณใส่เสื้อผ้าที่บางจนเห็นหัวนม
- จะให้เรียกว่าอะไรล่ะ - บ้าไปแล้ว
ถ้าอยากจะปฏิเสธไม่มีส่วนรู้เห็นได้เต็มปากเต็มคำ
ก็อย่าเปิดหัวนมให้ใครดู
อย่าทำตาเหมือนกำลังอมนกเขา แล้วก็ช่วยเขียนให้มันดีกว่านี้หน่อย
ผมก็ชอบคุณนะ แต่เห็นได้ชัดว่างานมันหนักเกินไป
ผมคงต้องปล่อยคุณให้เป็นอิสระ จากตำแหน่งผู้ช่วยสอนแล้ว
อย่าค่ะ อย่า ขอร้อง
ไปพักซะ
"คุณมีสิทธิ์ที่จะโกรธ เรื่องบางเรื่องไม่ควรได้รับอนุญาตให้เกิดขึ้น
ต้องมีใครทำอะไรสักอย่างกับคนอย่างเขา"
ฮัลโหล
นี่ อยู่ไหนคะ
"ฉันอยู่ที่ร้านวิลเลจ เผื่อเราจะได้คุยกันต่อ"
ได้ อีก 15 นาทีผมไปถึง
คุณจ้องลิปสติกฉันเหรอ
เปล่าๆ เปล่านะ มันก็แค่แปลกตาไป
ฉันแค่อยากลองอะไรใหม่ๆ แต่คุณพูดถูก มันไม่ใช่ตัวฉันเลย
งั้นคุณโทรหาผมทำไม
ไม่รู้สิ โทรตามแรงกระตุ้นเฉพาะหน้ามั้ง
"ไม่เป็นไร อีกหน่อยคุณจะรู้ว่า เล่าให้ผมฟังได้ทุกอย่าง"
ก่อนหน้านี้เรายกเลิกกลางคัน เพราะเพื่อนคุณหายตัวไปใช่ไหม
อ๋อ ใช่ เขาไม่เป็นไรค่ะ เขาก็แค่งี่เง่า
"อันนี้ผมเห็นด้วย
แต่คุณอยากคุยกันแต่เรื่องเบาๆ ผมก็จัดให้ได้"
โอเค คู่ที่กำลังเดินเข้าประตูมา
คุณคิดว่าไง เดตแรกรึเปล่า
เดตที่สามแล้ว เธอยังไม่แน่ใจว่าอยากเอาจริงเลยไหม
แล้วสองคนนั้นล่ะ
- ตรงไหน - ตรงนั้น
กำลังจะหย่า
เย็นชาจัง
โอเค
- อันนั้นง่าย - นั่นคือเราในอีก 30 ปีข้างหน้า
"แล้วนั่นก็เยอะไป"
ฉันชอบที่สุดเลย
คุณหุ่นดีมากสำหรับการเป็นตาแก่
ขอบคุณครับ! แล้วคุณก็ อย่าถือนะ แต่คุณยังแซ่บไม่เปลี่ยนแปลง
แต่ในแบบที่สง่างามเหมาะสมกับอายุ
เพราะเล่นโยคะไงคะ เล่นแล้วแก่ช้า
พูดตรงๆ นะ โจ ฉันดีใจมากที่คืนนี้คุณมาได้
วันนี้เป็นวันที่แย่มาก อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ เขาล่วงเกินฉัน
ล้อเล่นรึเปล่า
แต่ส่วนที่น่าอายที่สุดก็คือ
ตอนแรกฉันนึกว่า เขาเชื่อมั่นในตัวฉันและงานของฉันจริงๆ
นี่ไม่ใช่ความผิดของคุณนะ
เรื่องโง่ๆ แบบนี้เกิดขึ้นตลอดเวลา
ฉันเริ่มคิดว่าตัวเองเป็นแม่เหล็ก ดึงดูดผู้ชายที่มีปัญหาหนักๆ แล้ว
งั้นคุณจะทำยังไง กับเรื่องอาจารย์ที่ปรึกษา
ไม่รู้สิ ผ่านมันไปให้ได้มั้ง
ผมเชื่อในตัวคุณนะ
นี่ พรุ่งนี้ไปปาร์ตี้กับฉันไหม
"จองตัวไปเดตหน้าแล้วเหรอ"
งานที่บ้านเพื่อนน่ะ พีช ซาลิงเจอร์
แบบ เจ.ดี. ซาลิงเจอร์น่ะเหรอ
คือก็ใช่
แต่เธอไม่ชอบพูดเรื่องนั้น แล้วเธอก็เป็นคนน่ารักมาก
ครอบครัวเธอก็... อย่างว่า
ครอบครัวใครบ้างไม่เป็น
เหล้าคุณอร่อยกว่า
(ปิด)
ขอพวกเราจงขอบพระทัยเทพ สตีเฟน คิง ซึ่งประทานหนังสือมาให้
เพื่อให้ร้านหนังสือในมิติที่สามของเรา ยังคงมีชีวิตรอดต่อไปได้
มันเจ๋งดีที่ได้อ่านเรื่องจากมุมมองของอสูร
จะได้เข้าใจว่าเขาทำอะไรทำไม เกือบจะเหมือนกับมัน...
มีเหตุผลงั้นเหรอ
ใช่ แต่มันก็พิลึกนะเพราะเขาร้ายมาก แต่ก็ไม่ได้ร้ายไปหมด
"ให้เบนจี้พักมาเล่นทวิตหน่อย"
ผมว่า ดร.แฟรงเกนสไตน์ น่าจะร้ายกว่าอีกเพราะสร้างเขามา ใช่มั้ยล่ะ
(ตายแล้วค่อยนอน) (แฮชแท็กต้องแคร็กสิ)
อืม ฉันว่ามันก็ตีความได้หลายอย่างนะ
พร้อมรึยัง
เอาเลยนะ ปล่อยคราเคนออกมา! หวัดดีครับ
เข้ามาเลย อรุณสวัสดิ์
มีคุกกี้ทำเองนะ ไม่ใช่ของผมคนเดียว คว้าหนังสือมาเลย
ขอบคุณมากครับ ใบเสร็จอยู่ในหนังสือนะ
ขอบคุณมากค่ะ
เราต้องหยิบอีกกล่องละ
อีธาน มาเฝ้าเครื่องเก็บเงินหน่อยได้มั้ย
เจ้าหนูวิ่งลงไปเอาที่ชั้นใต้ดินให้แล้ว
- อะไรนะ ไม่ - เออ ฉันเห็นเขาคว้ากุญแจของนายไป
พาโค!
ฉันบอกว่าไง
- ผมขอโทษ - ฉันบอกแล้วว่าอย่าลงมาที่นี่
- ผมแค่อยากลงมาเอาหนังสือ - อย่าโง่สิ
- ทำแบบนั้นทำไม ทำทำไม - ผมขอโทษ
(ตายแล้วค่อยนอน) (แฮชแท็กต้องแคร็กสิ)
แล้วไอ้เรื่องเธอกับอาจารย์ปากมดลูกเป็นไงบ้าง
พูดแค่ว่าฉันคงต้องหางานใหม่ที่ดีกว่าเดิม หรือหาที่อยู่ใหม่ หรือ...
ไม่รู้เหมือนกัน
โอเค พอเรื่องนี้ได้ละ
พีช ไม่เอา ฉันรับไม่ได้ พอเลย
ฟังนะ นี่แค่สำหรับเดือนแรก เดือนสุดท้าย แล้วก็เงินมัดจำ โอเคมะ
ไม่ต้องรักศักดิ์ศรีนักก็ได้ โอเคนะ รับเช็คไปแล้วเลิกเครียดเสียที
เอ้า
ให้ตายเถอะ ถ้านายอยากฆ่าฉัน รออะไรอยู่
"ผมจะอยากฆ่าเขาไปทำไม ใครจะอยากฆ่าคนกัน"
สามถ้วย ถ้วยหนึ่งคือโฮมโซดา ยี่ห้อของนาย
ดีที่สุดแล้วใช่มั้ยล่ะ
งั้นพิสูจน์มา บอกว่าแก้วไหนเป็นแก้วไหน
งั้นถ้าฉันเดาถูก ฉันจะได้ยา
ถ้านายเดาถูก...
ฉันจะปล่อยนายออกมาเลย
- ขอน้ำล้างปากก่อน - ถ้วยที่สอง
ถ้วยที่สาม
ถ้วยที่หนึ่ง สอง หรือสาม
ฉันไม่รู้
เดี๋ยว! ไม่ใช่สักถ้วย โอเคมะ
ทั้งหมดนั้นรสเหมือนน้ำอัดลมถูกๆ ขายตามร้านขายยา ไม่ใช่ของฉัน
เป็นของนายทั้งสามถ้วย
ตอแหลแล้วเว้ย!
โฮมโซดานั่นแหละตอแหล
ปล่อยฉันออกไป! ปล่อยฉันออกไป! ไอ้โรคจิต!
ก็ได้ นายชนะแล้ว ฉันแพ้
เราแพ้กันทั้งคู่นั่นแหละ เพราะผมจะทำยังไงกับไอ้ก้อนขี้จ้อจี้นี่ดี เบค
นายอยากได้เบคใช่มั้ย
พูดชัดๆ เลยนะ เธอไม่อยากเป็นแฟนกับผู้ชายอย่างนายหรอก
ฉันช่วยนายได้
ไม่ต้อง ที่จริงเธอเชิญฉัน ไปงานปาร์ตี้คืนนี้ ที่บ้านพีช ซาลิงเจอร์
ปาร์ตี้ซาลิงเจอร์เหรอ โจ
เธอแค่เอานายไปเป็นไม้ประดับ
เธออยากดูเหมือนเป็นคนน่าสนใจ เหมือนเธอก็มีเพื่อนเป็นมนุษย์จริงๆ
เหมือนเธอคิดลึก เธอเป็นศิลปิน
แต่ความจริงน่ะเหรอ
เบคจะทิ้งคนอย่างนาย มาหาคนที่พาเธอไปถึงไหนต่อไหนได้เสมอ
เราไม่เคยได้ไปปาร์ตี้อะไรเลย เพราะแม่นั่นจะรีบขึ้นคร่อมฉันอย่างไว
"เธอแค่ปั่นหัวหลอกนายให้โง่ เพื่อนเอ๊ย"
ใช่ๆ มันแย่มากจริงๆ
เพราะอาหารเป็นพิษทำให้พีชกับฉันเป็นเพื่อนกัน
แบบว่าผูกพันด้วยการอ้วก
"เธอเอาทัพพีให้ดูรึยัง เธอมีทัพพีที่ใช้ในครัวสีแดง"
เล่นแบบตีก้นหนูสิคะป๊ะป๋าอะไรแบบนั้นเลย
แม่นี่ร่านหลุดโลกอย่างกับอะไรกับฉันนะ
เพราะฉันรวย แต่ไม่เป็นกับนาย เพราะนายเป็นใครกัน
หวังว่าคืนนี้จะไม่มีปัญหาในทางเดินอาหารอะไร
แต่ฉันหวังว่าคุณกับเขาจะถูกชะตากัน
ถ้านายอยากเปลี่ยนสถานการณ์แบบนั้น นายจำเป็นต้องมีฉัน
"เวร"
"มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่า ผมไม่เหมาะกับคนพวกนี้
สิ่งที่คนพวกนี้เป็น คือสิ่งที่เบนจี้อ้างว่าคุณอยากจะเป็น"
เบคคาลิช! หวัดดีจ้ะ
ไง
ขอบใจ
- นี่โจเซฟเหรอ - โจครับ
"ผมเป็นแค่ไม้ประดับรึเปล่า เบค"
- ทีนี้ โจเซฟ... - เรียกโจก็พอ
ฉันจะยืมตัวเพื่อนของเราไปก่อน
ตามสบายเลยนะ ทุกคนที่นี่เป็นมิตรกันทั้งนั้น
คนบราวน์ไม่กัดหรอก
ศิษย์เก่าไง
คุณเรียนที่ไหน
ผมไม่ได้เรียน
- มาเร็ว - โทษที
"แอนนิกา แอทวอเทอร์ รวยและติดแท็กไร้กังวล
กำลังสร้างแบรนด์ตัวเอง ให้เป็นอินฟลูเอนเซอร์ด้านมองร่างกายแง่บวก
ซึ่งดูจะมีแต่การใส่ของฟรีถ่ายลงอินสตาแกรม"
"ลินน์ ลีเซอร์ เป็นพีอาร์ ติดแท็ก คนรักค็อกเทล
ลูกสาวหมอผ่าตัดกับซีอีโอบริษัทเทคโนโลยี
เป็นลูกเลี้ยง มีแต่ความเริดเชิดขิง ไม่ได้มีเรื่องปวดใจอย่างเขาเลย"
(กีฬาเอ็กซ์ตรีมที่ชอบที่สุดคือ ฟรีเบสเลย)
(อ๊อซม่าแห่งอ๊อซ)
ถ้ามีครบทั้งชุด
แต่ละเล่มจะมีมูลค่าเป็นสามเท่าสำหรับนักสะสม
แกอ่านเล่มนั้นเหรอ
แค่เล่มแรก
ก็เดาได้
คิดว่าฉันอยากให้มีไอ้พวกอ่านหนังสือไม่แตก ทำงานในร้านของฉันเหรอวะ
นี่!
ถ้าแกอยากทำงานที่ร้านนี้ แกต้องหัดรู้คุณค่าของหนังสือเหล่านี้
คุณมูนนี่ ขอร้องครับ
ทุกอย่างที่แกต้องการอยู่ในนั้นแล้ว
ให้ผม...
โจเซฟ อยู่นี่เอง
ชื่อโจ แค่โจ นี่เป็นชุดที่เจ๋งมาก พีชเชส
ชื่อพีช แล้วก็คุณอาจจะอ่านหนังสือพวกนี้ มามากกว่าฉันอีก
นักขายที่ดีก็ต้องรู้จักผลิตภัณฑ์ของตัวเองใช่มั้ยล่ะ
สรุปว่าคุณเจอเบคที่ร้านหนังสือสินะ
ใช่แล้ว
เรื่องแบบนี้มีแต่ในนิวยอร์ก แล้วคุณก็บังเอิญไปเจอเธออีกที
"น้ำเสียงปกติ แต่สายตาอย่างกับนักสืบ"
ก็โชคดีแล้วนะที่เราเจอกัน ตอนนั้นเธออยู่บนรางรถไฟเลย
ฉันก็ได้ยินมาว่างั้น พระเจ้า! ดีนะคุณอยู่ที่นั่น
คือไปอยู่ถึงตั้งกรีนพอยต์ ในจังหวะที่เหมาะที่สุดเลยด้วย
ได้เวลาดื่มฉลองละ
"แค่ในช่วงที่ผมเข้าไปในนั้น คุณก็เริ่มอ่อยเบนจี้เวอร์ชั่นสองแล้วเหรอ
พีชดูจะตื่นเต้น คุณล่ะตื่นเต้นรึเปล่า
คุณต้องการอะไร"
"คุณเป็นเบคคนไหนกันแน่
คนที่ผมเห็น หรือคนที่เบนจี้เห็น"
ไงคะ คนแปลกหน้า เป็นไงบ้าง สนุกไหม
เบค...
คุณพาผมมาที่นี่ทำไม
ไม่รู้สิ ฉันนึกว่ามันอาจจะสนุก
ผมไม่คิดว่าผมมีอะไรเหมือนกัน กับเพื่อนคนอื่นๆ ของคุณหรอกนะ
เพราะงั้นฉันถึงได้ชอบคุณ
ฉันก็คิดเสมอว่าฉันจะชอบอะไรแบบนี้ แต่สุดท้ายก็ไม่เคยชอบ
งั้นเรามากันทำไม
มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนบราวน์แล้ว
มันก็แค่รู้สึกเหมือนว่าฉันจะถูกดูดเข้าไป แล้วก็จะเป็นตัวเองได้
แต่เรื่องนั้นมันก็ไม่เคยจะดีพอ
คือฉันถึงกับขโมยชุดนี้มา เพื่อให้เข้ากับเขาได้ ซึ่งมันน่าสมเพชมาก
ผมไม่คิดงั้นนะ
แต่ก็ยังไม่น่าสมเพชเท่าเรื่องที่ พีชเขียนเช็คให้ฉันเพื่อให้หมุนเงินได้ต่อ
เช็คที่ฉันไม่อยากเอาไปขึ้นเงิน แต่ก็ต้องทำแล้ว
นี่ ถ้าคุณไม่ได้เป็นหนึ่งในพวกเขา
มันก็เป็นแค่เพราะคุณไม่ได้อะไรมาฟรีๆ
- ไม่ฟรีจริงๆ - ใช่ และเวลาที่ชีวิตเป็นแบบนั้น
บางครั้งหากเราจะเอาตัวรอดให้ได้
เราก็ต้องหัดโชว์เขี้ยวกัดกลับเสียบ้าง
และผมเดาว่าเขี้ยวคุณคมไม่เบาเลยนะ
ฉันดีใจที่เราเจอกัน ดีใจที่เราได้เป็นเพื่อนกัน
"ให้ฟ้าผ่าตายเถอะ"
- โจเหรอ - "ผมจำเสียงนั้นได้"
โจ โกลด์เบิร์กใช่มั้ย
แมดดี้ จอห์นสัน ฉันเป็นเพื่อนแคนเดซไง
"เยี่ยม เร็วไปหน่อยที่คุณจะได้ยินเรื่องนี้นะ เบค แต่ก็ต้องเอาละ"
ว้าว แมดดี้ บ้าไปแล้ว ดีใจจังที่ได้เจอ
- นี่เบค - หวัดดี
ไง
ฉันได้ข่าวเรื่องคุณกับแคนเดซ
คือผมก็คิดว่าเรามีความสุขกันดี
แต่เธอคิดว่าเธอจะมีความสุขกว่ากับ...
ผู้ชายที่ไหนไม่รู้ในโรม เพราะงั้น... คือผมก็เข้าใจ
เธอทำตามใจรักจะพัดพาไป
แต่ไอ้เรื่องที่จู่ๆ เธอก็ย้ายไปกะทันหัน...
พวกเราเสียใจกันทุกคนเลยนะ
ขอตัวก่อนนะคะ อูเบอร์มาแล้ว ยินดีที่ได้รู้จัก
ขอโทษทีนะ ดีใจที่ได้เจอ แมดดี้
ฉันแค่รู้สึกว่าบทสนทนานั้นควรจะจบได้ละ
พาคุณกลับบ้านดีกว่า
อยู่เพื่อพาโค
เขาจะต้องการอะไรจากผม
เขาต้องการคนที่ไม่เมา รอน แค่นั้นได้มั้ยล่ะ
ให้ตาย
คุณเป็นบ้าอะไรของคุณ ชกกำแพงเนี่ยนะ
คิดว่าทำที่นี่พังแล้วจะแก้ปัญหาได้เหรอ
ฉันขอโทษนะ
- โอเคฮะ - ตะโกนใส่กันมันไม่โอเค
ผู้ใหญ่ก็ทำกันตลอดเวลา
เพราะผู้ใหญ่เป็นพวกนิสัยไม่ดีไง
เมื่อก่อนก็เคยมีคนตะโกนใส่ฉันเหมือนกันนะ
แล้วฉันก็ไม่อยากเป็นเหมือนเขา
ฉันมีอะไรมาให้
ผมเอาเข้าบ้านไม่ได้
เพราะรอน
คืองี้ ห้องน้ำทุกห้องในตึกนี้มีเพดานแบบเดียวกัน
เข้าไปในห้องน้ำนะ
ถ้าเราผลักฝ้าบุผนังใกล้ๆ ช่องระบายอากาศ มันจะขยับเปิดได้
ผลักไปแผ่นนึง สอดหนังสือเข้าไป แล้วเลื่อนปิด
เหมือนช่องลับที่ซ่อนของ
เจ๋งเลย
ขอบคุณฮะ
ราตรีสวัสดิ์ เพื่อน
ถ้าต้องการ วางไว้นี่นะ
"คุณไม่มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบความรู้สึกผม ผมต้องรับเอง
แต่บอกไว้เลยนะ ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือน เป็นปอเปี๊ยะทอดชุ่มน้ำมันค้างคืน
เอาผมไปปาร์ตี้นั้นเพื่ออะไรกัน
เบนจี้พูดถูก
เบนจี้!"
"เอาจริงๆ ผมเข้าใจความรู้สึกเขานะ"
นายปล่อยฉันไว้ให้ตาย! นายปล่อยไว้ให้ฉันตายที่นี่!
พอเสียที ฆ่าฉันเถอะ
สวัสดีค่ะ
ฉัน...
ฉันอยากมาขอให้คุณช่วยพิจารณาอีกที
ฉันต้องการงานผู้ช่วยสอนจริงๆ ฉันต้องการทุนอุดหนุนค่าเช่าบ้าน
เราคุยกันเรื่องจะให้ฉัน เปลี่ยนอาจารย์ที่ปรึกษาได้ไหมคะ
นี่มันกลางเทอม
ฉันรู้ค่ะว่าไม่สะดวก แต่มันสำคัญจริงๆ
ผมขอให้คุณโชคดีนะ
แต่ด้วยความรู้สึกผิดชอบชั่วดีแล้ว ผมทำไม่ได้
ฉันเข้าใจค่ะ
งั้นฉันก็คงเพิ่งรู้ตัวว่าฉันไม่มีทางเลือก
นอกจากจะแฉเรื่องนี้
และนั่นคือ...
อ๋อ มันเขียนจบได้ในทวีตเดียวเลย
รายชื่อผู้หญิงหกคนที่มีเรื่องของคุณมาเล่า
หาไม่ยากเลยนะ แค่ถามดูหน่อยก็เจอแล้ว
เขาเรียกว่าอะไรนะคะ ลวนลามหรือทำผิดจรรยาบรรณนะ
แต่นั่นแหละ ตอนแรกพวกเธอกลัวที่จะออกมาพูด แต่แล้วเราก็นึกได้ว่า
มันยากที่จะมองข้ามผู้หญิงเจ็ดคน ที่มีเรื่องแบบเดียวกัน
เป็นไปไม่ได้
ผมไม่เคยทำอะไรที่ไม่เหมาะสมเลย
อยากเป็นคนโกหกในสายตาประชาชนเหรอ เรื่องนั้นจะพังอาชีพการงานคุณได้เลยนะ
แบล็กเมล์ไม่ใช่เรื่องที่ใครจะลืมกันได้ง่ายๆ
คุณพยายามจะหาว่าฉันขู่ไปงั้น แต่นี่ฉันมีหลักฐานจริง
ก็เลือกเองนะคะ
อยู่ในนี้ฉันมีเวลานั่งคิดอะไรๆ เยอะมาก
นายพูดถูก ฉันมันคนจอมปลอม
ฉันทำเรื่องที่แย่กว่านายเสียอีก
นั่นแหละคือสาเหตุที่ฉันรู้ว่านายไม่ใช่ฆาตกร โจ
ฉันมีเรื่องจะบอกนายเรื่องหนึ่ง
แล้วเมื่อบอกไปแล้ว
ฉันจะรู้ความลับดำมืดที่สุดของนาย แล้วนายก็รู้ความลับดำมืดของฉัน
นายจะได้ปล่อยฉันไปได้
เขาแม่งเมาเรื้อนแล้วว่ะ!
เฮ้ย! มันจะได้เป็นดาวโดดเด่นบนฟ้าแล้ว!
"ที่โต๊ะข้างเตียงเบนจี้มีอะไรน่าสนใจเยอะเลย แต่เขาพูดถูก
ไดรฟ์ยูเอสบีอันนั้นเป็นเรื่องน่าสนใจที่สุด
มันเริ่มจากคลิปถ่ายการแกล้งกัน แบบผู้ชายเกรียนๆ ห่ามๆ ตามปกติ
แต่มันก็เริ่มแรงขึ้นเรื่อยๆ
จะโทษโคเคน หรือโทษความเกลียดคนรักเพศเดียวกันก็ได้"
สั่งสอนมันหน่อย! สั่งสอนมันเลย!
"พวกเขาทุกคนยืนหัวเราะอยู่ตรงนั้น
เบนจี้เลวที่สุด เพราะเขาเป็นคนที่ยืนถือกล้องอยู่"
ไอ้โง่! ฟื้นสิวะ เฮ้ย ไอ้โง่!
ชิบหายละ!
"พ่อแม่ของพวกเขากลบเรื่องทั้งหมด แต่เบนจี้ยังเก็บคลิปนั้นเอาไว้
เดาว่าคงเอาไว้ขู่เพื่อนๆ คนอื่น
แต่ผมกลับเป็นคนที่ได้ใช้มันขู่เบนจี้เอง
และแม้เขาจะไม่ควรได้อะไรเลย แต่เขาก็พูดถูก
คลิปนี้พอที่จะซื้ออิสรภาพให้เขาได้"
"ผมควรจะเบี่ยงประเด็นรึเปล่านะ
ตอนที่อยู่บนระเบียง ผมควรพยายามจูบคุณให้เร็วกว่านี้รึเปล่า
มันไม่ยุติธรรมเลย ที่ประกายความปิ๊งมันดับไปง่ายๆ ถึงขนาดนั้น
การที่คนรักกันได้ช่างเป็นเรื่องปาฏิหาริย์ ถ้านั่นไม่ได้เป็นแค่เรื่องในตำนาน"
หวัดดีค่ะ
เพราะคุณ ฉันเลยได้โชว์เขี้ยวให้อาจารย์คนนั้นเห็น
แล้วไง
นั่นอะไร
โดนัท "ขอบคุณ"
มันได้ผลล่ะ
ดีแล้ว ผมดีใจด้วย คือผมก็เป็นห่วงอยู่...
คุณพูดถูก
ตอนนี้ฉันได้ทุนค่าเช่าบ้าน แล้วก็ฉีกเช็คใบนั้นของพีชทิ้งได้
แล้วก็เรียกว่าได้ต่อเวลาสู้ไปอีกวัน
ฉันคงจะไม่กล้าหรอกถ้าคุณไม่ได้...
เพราะงั้น ขอบคุณค่ะ
"ผมแค่อยากช่วยคุณเท่านั้น เบค"
คือคุณเห็นอะไรสักอย่างในตัวฉัน และพระเจ้า
ไม่ใช่ทุกคนนะที่จะเข้าใจว่าฉันมาที่นี่ทำไม และการเป็นนักเขียนมีความหมายยังไงกับฉัน
มันเป็นที่สุด... คือมันเป็นเรื่องเดียวที่สำคัญ
และคุณก็ช่วยไม่ให้ฉันเสียมันไป
จะไม่เปิดดูเหรอ
ลองดูว่าฉันเลือกรสที่ใช่มารึเปล่า
ไม่ต้องสร้างภาพ คลาสสิก
อาจจะเรียกว่าหัวโบราณ แต่ลึกๆ แล้ว ก็ดีกว่าพวกรสบ้าๆ ที่พยายามเยอะไป
"ดีนะที่มีคนมองกันออก"
เดาได้ดีครับ
อร่อยนะ
กลับมานี่เลย
แสดงว่าเคลือบน้ำตาลเฉยๆ ถือว่าดี
รับทราบ
ฉันต้องกลับไปสอน
สอนให้สนุกนะ เบค
ได้มารึเปล่า คลิปนั่นน่ะ
เมเปิลลาเต้ นมอัลมอนด์ สตีเวียสอง ซื้อมาถูกรึเปล่า
เออๆ ฉันเห็นคลิปนั่นแล้ว
เยส! เยสๆ
รับประกันว่าจะพังไปพร้อมๆ กัน
แต่ขอพูดอีกเรื่องนึงก่อนนะ
เรื่องที่นายพูดไว้เกี่ยวกับเบค ที่ว่าเธอคบคนหวังสมบัติน่ะ
ฉันก็แค่พูดตามความจริงแค่นั้น
นายก็แค่ผิดถนัด
ฉันจะพูดด้วยซ้ำว่า นายเป็นคนทำให้เกิดปัญหา
เมื่อนายคิดเหมาเรื่องนั้นขึ้นมาเอง เมื่อนายทำแย่ๆ กับเธอ
นายยัดบทบาทที่ไม่ใช่ตัวตนจริงๆ ให้เธอ แล้วก็บังคับให้เธอติดอยู่กับบทนั้น
พวก ฉันไม่เอานางแล้ว!
สมมติว่าฉันไว้ใจนายได้
ฉันมีคลิปอยู่ใช่มั้ยล่ะ นั่นก็คืออาจจะไว้ใจได้
แต่ประเด็นคือนี่มันยังชดใช้ ความเสียหายที่นายทำไปไม่ได้
เสียใจด้วยนะ
ถ้ามันเป็นแค่เรื่องของเราสองคนนะ เบนจี้ ฉันคงจะยอมเสี่ยง
ยอมแน่ๆ
อย่างที่นายว่า ฉันไม่ใช่ฆาตกร
แต่นี่เป็นเรื่องของเธอ
บอกเลย
ฉันกลัว กลัวมาก ว่านายจะทำอะไรกับเธออีก
เมเปิลอัลมอนด์ลาเต้
สตีเวียสอง น้ำมันถั่วลิสงอีกสองช้อนโต๊ะ
"มันก็เป็นได้ทั้งสองทาง
เขาโกหกเรื่องอื่นๆ ไว้ตั้งเยอะ
ใครจะรู้ล่ะว่าไอ้เรื่องที่บอกแพ้ถั่วจะเป็นจริง"
"สงสัยเบนจี้จะได้ตายอย่างคนซื่อสัตย์ล่ะนะ"
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์