SERIAL NETFLIX
ZAMYKAJ BRAMKĘ
Percy, cofnij się. Rozwalisz ogrodzenie.
Przy tobie kiepsko wypadam.
Nazywam się Jamie Wallace-Griner,
Prowadzę schronisko Bezpieczne w Austin.
Postaram się nie płakać.
Rób, jak czujesz.
To… Dziękuję.
Jamie jest wyjątkowa.
Ma ogromne serce.
Nominowaliśmy ją,
bo chcemy, żebyście ją trochę rozpieścili.
Bo ona tylko daje z siebie.
BEZPIECZNE W AUSTIN
Bezpieczne w Austin to organizacja dla zwierząt specjalnej troski i dzieci.
Pociągnij. Samo wyjdzie.
- Czujesz? - Tak.
Gdy widzisz niewidome dziecko głaszczące niewidomego kucyka,
to jak prawdziwa…
magia.
Jest w nim coś uspokajającego.
- Prawda? - Tak.
Pomaga w opanowaniu lęków i spokojniejszym oddychaniu.
Nasze motto brzmi: „Uratowane zwierzęta ratują dzieci”.
Ale jesteśmy dla każdego.
Proszę bardzo.
Moje świnki są głodne.
Świnki są głodne! Chodźmy je nakarmić.
Tędy, przystojniaku.
Każda rodzina, dziecko czy dorosły mają jakąś supermoc.
Czasem to autyzm, mutyzm wybiórczy.
Zapraszamy ich, by uzdrawiali się przy zwierzętach.
Dobra robota, Chris.
Jesteśmy ostatnią deską ratunku.
Zwykle, gdy ktoś dzwoni w sprawie zwierzęcia,
to wtedy, gdy już chce je uśpić.
Mamy 18 różnych gatunków i około 170 zwierząt.
Chodź, Penelope! Chodź, kochanie.
Nie planowałem prowadzenia organizacji. To się stało przypadkiem.
Grzeczna suczka.
Jamie jest niezwykle empatyczna. Czasami nawet za bardzo.
Mało powiedziane, co?
Przyjmuje zwierzęta, których nikt inny nie chce.
Mówiłam jej: „Jamie-Marie, co ty robisz?”.
David pojawił się w moim życiu i gładko w to wszedł.
Oskarża mnie, że to ja jestem szalony.
Trudno mi odmówić zwierzętom.
W tym problem. Żadne z nas nie odmówi.
Kochamy nasz dom, ale jest dość zużyty.
Mamy co najmniej trzy świnie, które śpią w domu,
a także 15 kotów i 20 psów.
Zwierzaki są wszędzie.
Gabey!
Chodź, kochanie.
On chyba potrzebuje przerwy. Chodź.
Mam trójkę wspaniałych dzieci.
Na początku to oni sprzątali,
karmili, pomagali mi przez całą noc.
O 20 karmiliśmy wszystkie zwierzęta.
Ja najczęściej.
- To prawda… - Karmiłem kurczaki…
Kurczaki są łatwe.
Teraz staram się nie dopuścić do tego, by mieli żal,
że sprowadzam tu miliony zwierząt i ludzi.
Postarajmy się nie gubić szczeniaków!
Na szczęście mamy wielu wolontariuszy, którzy pomagają,
więc dzieci nie spędzają ze zwierzętami całej doby.
JoJo!
Nie, dziękuję.
Nie, dziękuję. Wiem. Zaraz śniadanie.
Nie ma odpoczynku.
Dobry konik.
Przy tylu zwierzętach nie ma mowy,
by któreś ciągle mnie nie potrzebowało.
Nigdy nie ma czasu dla siebie. Przenigdy.
- Nie może się wyłączyć? - Nie.
Nie myśli o tym.
Jest ciągle rozdarta.
„Muszę pomóc zwierzętom, dzieciom. Muszę pomóc wszystkim”.
Czasem myślę:
„Gdybym mogła przestać się smucić,
że ludzie i zwierzęta są krzywdzeni i porzucani”.
To najtrudniejsze.
Żeby przez chwilę się nie przejmować.
Ale wiem, że jestem tu nie bez powodu i nigdy bym się nie wycofała,
ale to bardzo trudne.
Chcę powiedzieć, jak zmieniłaś moje życie.
To bardzo miłe, Barry!
Chcę, żeby była naprawdę szczęśliwa
i żeby dostała trochę tego, co sama daje innym.
To urocze.
Nie przepraszaj!
Z ciekawości, gdzie trzymacie te 170 zwierząt?
Nie mamy budynków dla tylu zwierząt.
Mamy 60 zwierząt gospodarskich i żadnej stajni.
Nie mamy sponsorów ani zarządu,
ani nic takiego.
Odda nerkę za stajnię.
Może uda się to zrobić bez oddawania organów.
Chciałabym tego jako jej mama.
Znam ludzi i myślę, że stajnia może się udać.
Jamie oszaleje ze szczęścia.
Będę musiał zacząć wcześniej. Ona to zauważy,
więc wymyślcie coś wiarygodnego.
Coś na pewno wymyślę.
- Mogę was przytulić? - Tak!
Dziękuję.
DZIEŃ PIERWSZY
NIM NIE POKOCHASZ ZWIERZĘCIA,
CZĘŚĆ DUSZY POZOSTAJE UŚPIONA.
- Jesteśmy! - Dojechaliśmy na farmę!
To miejsce jest super!
O Boże! Ale się cieszę!
Cieszymy się, że jesteście!
My też!
Chodźcie do nas!
Jamie, patrz, kto to!
O rany, co za piesek.
Cześć, królowo. Miło cię poznać.
To miejsce jest niesamowite!
Jak leci, ślicznotko?
Wszystko w porządku?
Chodź do mnie.
Za dużo miłości!
Co teraz czujesz?
Wiele rzeczy.
Ciągle się opiekujesz, więc gdy ktoś ma zaopiekować się tobą…
Martwię się o twoje nerwy, królowo.
Jak się masz, skarbie?
Co cię tak wzrusza?
Trzeba dać jej trochę miłości.
Nie wierzę, że tu jesteście.
Jestem bardzo wdzięczna.
Chcę wam pokazać moje słodkie dzieciaki.
- Rozejrzyjmy się. - Zobaczmy maluchy.
Chodź, Francis.
Ivy jest po wypadku.
Cześć, Francis i Ivy.
Francis ma złamany kręgosłup.
Petunio, przywitaj się.
Ma coś podobnego do padaczki u ludzi.
Cały czas się trzęsie.
Na farmie mięsnej by ją uśpiono.
Jest piękna.
Boże! Patrzcie na tego malucha!
To Spencer z deformacją kończyny.
- Jego przednia… - Przepraszam!
Nie uprzedzili was, co tu się dzieje.
Są tak piękne, że to bez znaczenia.
Jesteś taka słodka.
Penelope to jego siostra.
Spencer nosi dzwonek , bo jest ślepa.
Żeby wiedziała, gdzie jest.
Podąża za tym dzwonkiem.
Nie da się przygotować na to, co tu się dzieje.
Te zwierzęta są takie niewinne.
Nie zrobiły nikomu nic złego.
Chyba potrzebowałem uzdrowienia,
bo jestem w emocjonalnej rozsypce.
Mam trójkę wspaniałych dzieci, jedno ma autyzm.
To Jackson.
Osiem lat temu przyprowadziłam do domu psa o imieniu Angel.
Uleczyła część jego serca, do której nawet ja, matka, nie miałam dostępu.
To była inspiracja
dla projektu łączącego zwierzęta i dzieci,
zwłaszcza te specjalnej troski.
Często jesteś tak emocjonalna?
Tak. Ale…
Kiedy dzieciak tu przychodzi i je poznaje, dzieje się magia.
Mam szczęście, że mogę tego doświadczyć.
Daję sobie radę z wszystkimi trudnościami,
bo ta magia jest taka genialna.
Co za niesamowita historia.
Chcecie zajrzeć do środka?
Tak!.
Peter jest wściekły, gdy zakłóca mu się drzemkę.
To on?
W domu są świnie!
Cześć, Peter.
Cześć, kochanie.
Super. Dla mnie to nowość.
Cześć, dzieciaki!
James, Jovie, Jackson.
Miło was poznać.
Bardzo miło.
Co myślicie o farmie mamy?
Jest niezła.
Prawda?
To Jackson, o którym opowiadałam.
Angel pojawiła się w jego życiu i zainspirowała cały ten pomysł.
- W porządku? - Tak.
Dużo się dzieje. Trochę za dużo?
Weź mojego szczeniaczka, to aniołek.
Potrzymasz?
Jasne.
Naprawdę jest aniołem.
Chyba mam spocone ręce, przepraszam.
Dlaczego uważasz, że twoja mama jest najlepsza?
Jest trochę szalona.
Dlatego jest najlepsza.
- Tak! - Uwielbiamy szaloną mamę.
Dziękuję bardzo.
Jak możemy pomóc mamie?
- Z modą. - Nie myje włosów.
Prawda zawsze wyjdzie na jaw.
Co jeszcze? Kto tu gotuje?
Catering.
Nastolatki.
Skoro jesteśmy w kuchni, chciałabym z tobą porozmawiać.
My idziemy do piesków.
Poszukamy więcej szczeniaczków.
Miło was poznać.
Mamusia uwielbia frędzelki.
ODŻYWKA DO GRZYWY I OGONA
Możemy powęszyć?
Wszystkiego po trochu.
Pieczesz?
Wyglądasz na zaskoczoną tym sprzętem do pieczenia.
Masz mikser.
Pianek nie brakuje.
Nie wiem, o co tu chodzi. Wegańskie i zwykłe.
- Jak wszystko. - Te wegańskie bardzo smaczne.
Mleko.
Mleko dla…
- Tak. - Dla kóz.
- Piją mleko. - Myślałem, że masz tu dzieci?
Nie zdziwiłbym się.
W moim świecie jedzenie jest skomplikowane.
Wielu ludzi nie rozumie,
że skoro ratuję zwierzęta gospodarskie,
nie narzucam weganizmu
wszystkim, którzy tu przyjeżdżają.
Stosujesz dietę roślinną? Jesz mięso?
Jovie i ja nie jemy mięsa, a chłopcy się wahają.
Nasi goście mają wybór.
Mamy wegańskie i zwykłe przekąski.
To skomplikowane, bo i tak nie umiem gotować.
Wchodzę do sklepu i zastanawiam się, co się dzieje.
Nie rozumiem, jak ludzie patrzą na to i myślą:
„Mogę zrobić to czy to”.
- To cię przytłacza. - Tak.
- O rany. O nie. - Co?
- Miło się rozmawiało. - Mnie też. Dziękuję za zrozumienie.
Chodźmy do łazienki.
Znalazłem szampon dla koni i żadnego innego.
- To szampon Grzywa i Ogon? - Tak i nie ma innego.
Musimy użyć tego.
Używałem go przez 10 lat.
Będę szukać dalej. Idźcie.
Mam obsesję na punkcie tych kafli.
Nie jestem jak Bobby Architekt.
Jesteś piękna. Pokażesz włosy?
Dobra. Tak. Jasne.
Fajnie, że nie przesadzasz z myciem włosów. To niezdrowe.
Sama farbujesz?
Tak.
- Czarna farba z niebieskim połyskiem. - Tak.
Wybrany przez nastolatkę.
Nie jestem na nią zły.
Co robisz na co dzień?
- Nienawidzę poranków. - Serio?
- Tak. - Dobra.
Wstaję, sikam, wkładam kapelusz
i idę zajmować się zwierzętami. Serio…
Nie znam się na byciu dorosłą.
Twoje rzęsy są oszałamiające.
Dziękuję.
Rzęsy od lat robi mi koleżanka. Opiekuję się za to jej psami.
Świetnie sobie radzi. Oczy są ekstra.
Jesteś boska.
Robisz wszystko. Odpoczynek to nie przekleństwo.
Chcę ci pomóc zadbać o siebie.
Tego tu brakuje.
Uderzyło mnie to,
jak blisko krawędzi jesteś.
Wiem, że muszę się zatroszczyć o siebie.
- Chcę, by dzień miał 20 tysięcy godzin. - Totalnie.
To zupełnie normalne, ludzkie.
URATOWANE ZWIERZĘTA RATUJĄ DZIECI
Jesteś królem igloo? Tak?
Chętnie porozmawiałbym o twojej szafie.
Po pierwsze, nie mogę do niej wejść.
To szafo-biuro.
Mam tu poduchę, na której siedzę i piszę albo płaczę.
- To moja kryjówka. - Och! Jamie, nie!
Wyrzućmy twój smętny worek.
- Smętny worek! - Pozbądźmy się go.
To smutne, że ucieka i odcina się od świata
w tym przygnębiającym miejscu,
wśród zalegających tam od lat ciuchów.
Masz minę jak niegrzeczna uczennica.
- Dużo ich. - To tylko dekoracja.
Nie noszę tego.
Noszę spodnie do jogi i szorty.
Nie wiem, czy weszłabym jeszcze w te ciuchy.
Zakładam, że byłaś bardzo dziewczęca.
Masz nie tylko szpilki, ale też sukienki.
Taka kiedyś byłaś?
Tak. Kiedyś miałam ładne nogi.
Byłam tancerką, nim pojawiły się dzieci i zwierzęta.
Teraz zakupy robię w dwóch sieciówkach.
Jej codzienność to Bezpieczne w Austin.
Potrzebuje przerwy.
Zmieńmy sposób, w jaki korzysta z szafy.
Koniec z szafą płaczu. Od teraz będzie radosna.
NAMYDL, SPŁUCZ, POWTÓRZ
Ale z ciebie śliczności.
Zaczyna się zabawa.
Wyboje!
- Dlatego warto. - Ale widok.
„Witaj w moim kościele”.
Jak często znajdujesz czas na coś takiego?
- Właściwie… nie bardzo. - Czyli nie.
Dlaczego nie?
Nie ma takiej chwili w dzień czy w nocy,
by ktoś nie potrzebował mojej pomocy.
Nigdy.
Przyjmuję tych, których nikt inny nie chce.
To wymaga zaangażowania i nie przeszkadza mi to. Ale…
- To oznacza 24 godziny na dobę. - Tak.
Codziennie spotykasz ludzi, którzy w życiu stają przed wyzwaniami,
takimi prawdziwymi.
Zaczynasz więc minimalizować swoje doświadczenia i wyzwania.
Zasługujesz na więcej.
Bo wypalenie w takiej pracy zdarza się naprawdę.
Jestem silna. Dam radę.
To nastawienie musi się zmienić.
Byłabym hipokrytką, gdybym zaprzeczyła, bo sama ciągle o tym mówię.
Ale nie umiem tego odnieść do siebie.
Boję się, że kogoś zawiodę.
Potrzebuję pomocy.
To ma sens.
Poznaj moje dziewczyny.
- Kocham świnie. Mają piękne dusze. - Są takie mądre.
Mądre i dobre.
Jakie były twoje najtrudniejsze chwile?
- Pogoda jest szalona. - Tak.
Mieliśmy mroźną apokalipsę, a potem padało, jakbyśmy byli w…
Seattle czy gdzieś.
Działamy kawałek po kawałku, nawet płot jest z darowizn.
Musimy być kreatywni.
Bardzo często improwizujemy w biegu.
Ten rok jest Rokiem Stajni.
Dobra, Rok Stajni.
Ciągle żartuję, że mam 60 zwierząt specjalnej troski i żadnej stajni.
Ale pewnego dnia…
To wielkie marzenie.
Jak było podczas mrozów?
Słyszałem, że w domu były konie.
To było straszne.
Wszystkie zwierzęta pochodzą ze złych, smutnych miejsc.
Zabrałam je tu i obiecałem im bezpieczeństwo.
Gdy więc widzę, jak zwisają z nich sople lodu
i wiem, że czują się nieswojo,
czuję, jakbym złamała obietnicę.
Straciłeś kogoś?
Straciliśmy parę, chyba przez stres. Tak.
Próbują przetrwać każdy dzień,
ucząc się na bieżąco, mając ponad 170 zwierząt.
Mam nadzieję, że Jamie postrzega tę farmę jako coś, co wykreowała.
Masz nową płytę.
- Podobno ktoś ją ofiarował? - Tak.
Chodź do mnie.
- Chodź do taty Karamo. - Chodź.
Słyszałem o anonimowym darczyńcy,
który podarował płytę z okazji Roku Stajni.
Darczyńca nie był anonimowy.
Dziś jest Rok Stajni.
Teraz ma to więcej sensu.
Mówiłaś, jak bardzo dobił cię ten mróz,
czułaś, że nie dotrzymałaś obietnicy
i że więcej na coś takiego nie pozwolisz.
Pomożemy ci dotrzymać tej obietnicy.
Nadszedł Rok Stajni!
Grupowy uścisk!
Jamie uważa, że to jej odpowiedzialność.
Nie powinna wywierać na siebie takiej presji.
Chcę, by choć na chwilę zdjęła z siebie ten ciężar,
żeby pamiętała, że nie jest sama.
Bezpieczne w Austin to wspaniały azyl dla zwierząt,
ale gdzie jest azyl dla Jamie?
Chcę, by Jamie pamiętała, że jej życie ma wiele wymiarów.
Można dbać o swoje szczęście i nadal służyć innym.
To nic złego.
Szafa Jamie to świątynia dawnej Jamie.
Smutne miejsce.
Zrobię, co w mojej mocy, by poczuła się jak najlepiej
i dostała chwilę szczęścia.
To bardzo ważne
by zabrać Jamie z farmy na kilka dni.
Wie, że ma wsparcie ludzi,
którzy zajmą się wszystkim pod jej nieobecność.
Ale fajnie.
Miraval to idealne miejsce do odpoczynku.
Chyba nie znam nikogo,
kto potrzebowałby odpoczynku bardziej niż Jamie.
Wielkie marzenia wymagają wielkich działań i my się tym zajmiemy.
Będzie większa, niż sądziłam.
Popatrz.
Będzie wspaniała.
Sześć boksów dla koni.
Na farmie wszystko jest w różnych miejscach.
Wraz z Bettr Homes stworzyliśmy projekt,
w którym wszystko jest scentralizowane,
dzięki czemu Jamie zaoszczędzi wiele czasu dla siebie.
DZIEŃ DRUGI
MOŻEMY WIĘCEJ NAUCZYĆ SIĘ OD ZWIERZĄT
NIŻ ONE MOGĄ NAUCZYĆ SIĘ OD NAS.
ZWIERZĘTA
CENTRUM JEŹDZIECKIE
Cześć, skarby!
- Piękne, prawda? - Bardzo.
Cześć, Leigh.
To Jamie.
Jamie pracuje ze zwierzętami,
więc zna ten proces.
Odwracamy scenariusz.
Nauczyciel jest teraz uczniem.
Jamie rozumie, jak ważne dla dzieci
jest uzdrawianie dzięki zwierzętom.
Chciałbym, żebyście nawiązały więź
ze sobą i zwierzętami.
Mam nadzieję, że dzięki tej terapii
sama doświadczy tego uzdrowienia.
Też masz konie?
Tak, siedem.
Rozumiesz konie i terapię z nimi.
- Masz takie doświadczenia? - Tak.
Zapraszam dzieci na spotkania ze zwierzętami
i widzę, jak uzdrawiającą moc mają zwierzęta.
Mam 173 uratowane zwierzaki.
Opiekuję się wieloma ludźmi i zwierzętami,
ale nie za bardzo pamiętam…
o sobie.
Mówimy o uważności nie tylko przez zmysł wzroku,
ale poprzez serce.
Czuję się…
ciągle w stanie czuwania.
Dziś chcemy dać ci szansę,
byś nauczyła się prosić.
Konie nie mówią po angielsku. Mówią w języku energii.
Pewnie dobrze o tym wiesz.
Chcę, żebyś odczuła doznania, obrazy,
myśli, uczucia i samą siebie.
To Graham.
Konik już cię przywitał.
- Dziękuję. - Zaklinaczka koni.
Chyba pójdziemy razem na padok.
Chodź się przejdziemy.
No chodź. Dziękuję.
Mogę się przytulić?
Co z tego wyniosłaś?
Muszę pamiętać, żeby spędzać z nimi czas.
Sama.
Nie mam w życiu wiele spokoju.
Czasem zapominamy, by po prostu być, bo tak jesteśmy zajęci.
Może znajdziesz sposób, by to przywrócić.
Poprosisz go, by obszedł cię dookoła?
To dobra praktyka: „Jakie to uczucie, gdy o coś proszę?”
Jasne. To interesujące.
Poproś go, by poszedł.
Idź tam.
Dobra. Śmiało. Idź.
Śmiało. W porządku.
- Nie podobało ci się to, prawda? - Nie.
Miałam przeczucie, że tak będzie.
Trudno ci się zdystansować.
Czemu miałabym go odesłać?
On nadal ma z tobą więź. Chodzi o niewielki dystans,
by Jamie miała swoje miejsce
i trochę czasu dla siebie.
- Uda nam się. - Wiem, że dasz radę.
Chodźmy. No idź.
- Dobry konik. - O rany.
- Proszę bardzo. Pięknie. - Idź dalej.
Idź do przodu.
Pięknie. Coś się zmieniło.
Trzeba nad tym pomyśleć.
Gdzie możesz odsunąć trochę innych,
byś mogła być sama na padoku?
Tak. Całkowicie to rozumiem.
To było miłe.
Jamie cały czas upewnia się,
że wszyscy wokół są zdrowi i szczęśliwi.
Ale nie ma czasu, by sama być zdrowa i szczęśliwa.
Wyglądasz spokojnie.
Tak. To miejsce jest bardzo uspokajające.
Czuję się tu jak w domu, co też jest miłe.
- Dzięki koniom? - Słyszę też kury.
Cieszę się.
Gdy cię poznałem, nie byłaś spokojna.
Czym różni się to środowisko od twojego otoczenia?
Nie jestem za wszystko odpowiedzialna.
Niczym.
Niczym. To ty jesteś inna.
Poświęciłaś chwilę, by się uspokoić.
By się skupić.
Powiedz, ilu masz dziennie wolontariuszy.
Ile osób chce cię wesprzeć i ci pomóc?
Wiele.
Wiele osób. O to mi chodzi.
Nie chodzi o to, by cię odciągać od pracy.
Twoja praca ma wielkie znaczenie
i jest twoim celem na tym świecie.
Ale twoim celem jest też
zadbanie o siebie i miłość do siebie.
Rozumiem.
W twojej organizacji widzę ludzi, którzy ciężko pracują.
Możesz więc powiedzieć: „Wiecie co?
Zrobię sobie przerwę”.
Na sto procent.
Uwielbiam, gdy bierzesz głęboki oddech. Świetnie.
Wiem. Ja też to czuję.
Bardzo dobrze. Naprawdę super.
Tu jest tak spokojnie.
Szalona cisza.
Wiem.
Dziwne. Nigdy nie mam ciszy wokół siebie.
Przenigdy.
- Gotowa? - A ty?
Udaję dziś kuchenną kucharkę?
Dokładnie tak.
Gdy ktoś mówi mi, że nie jest „kuchenną kucharką”,
od razu wiem,
że muszę go szybko zagonić do kuchni.
Kiedy ostatnio byłaś w kuchni
i ugotowałaś posiłek od zera?
- Podchwytliwe pytanie? - Nie, szczere!
- Nie oceniam. - Nie mam pojęcia.
Nie pamiętasz.
Od zera?
- Może nigdy. - Może nigdy? Naprawdę?
- Dobrze wiedzieć. - No tak.
Dieta roślinna to kierunek, w którym wszyscy tu zmierzają,
albo już się dobrze w nim czują, tak?
Dziś usmażymy steki z kalafiora.
- Super! - Co powiesz?
Brzmi fajnie.
Ciągle kupuję kalafiory.
Jak je podajesz?
Rzucam na ziemię, żeby króliki i żółwie mogły je zjeść.
Jasne. To nie jest przepis dla królików i żółwi.
Ale jeśli usuniesz przyprawy, może też się posilą.
Na zewnątrz kalafiora są włókniste łodygi.
Wyrwiemy je,
ale zostawimy te piękne liście.
Idealnie. Zrobimy z tego dwa steki.
Przekrój przez środek.
Świetnie. Są nienaruszone.
Mamy dwa steki niczym piękne drzewa.
Super.
- Piękne drzewka. - To prawda.
Uwielbiam wspinać się po drzewach.
Nigdy tego nie robiłem.
No co ty?
Rany, Antoni…
- Jestem z miasta! - Znajdziemy ci drzewo.
Chcę się z tobą wspiąć na drzewo. Proszę.
Co w tym takiego magicznego?
Nie potrafię wyjaśnić. Sam zobaczysz na drzewie.
Musimy jak najszybciej wejść na drzewo.
Obtoczymy w kurkumie i oliwie z oliwek.
Świeżo zmielony pieprz, szczypta soli…
I obtaczamy.
Wiem, że to większa technika
niż rzucanie kalafiorem o ziemię.
Trochę. Ale poradzę sobie.
Myślę, że tak.
Brudne ręce to nie problem. Od tego jest zlew.
Nie boję się pobrudzić.
- To prawda. - Nie przeszkadza mi to.
Pięknie.
Olej jest gorący.
Ułóż kalafior.
Od razu zaczyna skwierczeć. Dokładnie takiego dźwięku potrzeba.
Możesz przewrócić. Zobaczmy.
Pięknie. Przełóż swoje.
Jak na kogoś, kto nigdy nie gotował,
Jamie świetnie sobi radzi w kuchni.
Nie było to priorytetem w jej życiu, co w pełni rozumiem.
Spójrz na to. To perfekcja.
Mam bulion warzywny. Użyjemy go do duszenia.
Zaraz zrobi się ciszej.
To najgłośniejsza część.
Możemy włożyć je do piekarnika. Najtrudniejsze załatwione.
Przejdziemy do vinaigrette. Zaczniemy od…
- Kolendry. - Tak. Lubisz kolendrę?
Zwiń ją tak.
Trzymaj mocno, a potem ostrzem noża…
Bez pośpiechu. Doskonale.
Po raz pierwszy od dawna zrobiłaś sobie przerwę.
- Jak się czujesz? - Dziwnie.
Cieszę się, że jesteś szczera
i nie udajesz zachwytu.
- Spoko jest! - Co w tym dziwnego?
Jest inaczej.
Brakuje ci zwierząt?
Tak.
Martwię się, że ktoś mnie potrzebuje…
Martwisz się, że cię potrzebują?
Troszeczkę.
Musi być ciężko tak być dla wszystkich.
- Jesteś tylko jedna. - Wiem.
Każdy, kto jest tak zdeterminowany i pełen pasji,
często zaniedbuje inne sprawy.
Mamy łodygi kolendry.
Limonkę.
Nawet jeśli robi coś takiego raz na kilka miesięcy,
to chwila, którą ma dla siebie,
może też dla męża lub dzieci.
Kolejny sposób na okazanie miłości.
Teraz Gochujang.
Gochujang to koreańska pasta chili.
Dodaj trochę syropu klonowego i wymieszaj.
Weź trochę na palec.
Kwaśna limonka, słodycz z syropu klonowego,
ostrość z gochujang, sól. Jak smakuje?
Jestem jak kuchenna kucharka! Czuję te smaki.
Nigdy nie słyszałem, by ktoś tak to opisał.
Fajnie, co?
Cudownie smakować to wszystko na raz.
Naprawdę. Super.
Wyjmę nasze steki.
Delikatnie, powoli.
Trzymaj się, kalafiorku.
Nawet warzywom dodajesz otuchy.
Nie mogę się doczekać.
Pyszne.
- Prawda? - Bardzo dobre.
Dziękuję, że pokazałeś mi, jak gotować piękne drzewka.
Jasne. Będę je nazywać pięknymi drzewkami.
Świetna zabawa, no i pychota.
To największa rzecz, jaką zrobiliśmy w tym programie.
Budujemy całą nię!
Użyliśmy paneli, które pasują do siebie jak klocki Lego.
Zużywają o 75% mniej drewna niż tradycyjne budownictwo.
Są samoizolujące.
Nie chciałem klecić metalowej stajni.
Chciałem postawić budynek energooszczędny
i dobrze izolowany.
To niesamowity, fajny produkt,
który pozwoli zbudować stajnię szybko, łatwo i ekologicznie.
DZIEŃ TRZECI
NIE MOŻEMY ULECZYĆ CIERPIEŃ ŚWIATA,
ALE MOŻEMY WYBRAĆ ŻYCIE W RADOŚCI.
Otworzę ci drzwi, królowo.
- Dziękuję. - Prawie skręciłem kostkę.
Wszystko w porządku.
JESTEŚ BARDZO ŁADNA
Siadaj.
Zapraszam.
Popatrzmy na ciebie.
Pogadajmy o twoich włosach.
Bo są odrobineczkę za ostre.
Doceniam ten styl a la Cher,
ale ty sprawiasz bardziej naturalne wrażenie.
Po czterdziestce…
siwe włosy ruszyły z kopyta.
Twoje włosy są teraz wymagające,
bo tak ciemny kolor
jeszcze bardziej podkreśla siwiznę.
Lepiej mieć jaśniejszy, bardziej naturalny kolor.
Łatwiej o niego dbać.
- Wiesz? - Racja.
Sprawa jest taka.
Wiem, że skupiam się na sobie, a wy mi w tym pomagacie.
Ale jest coś jeszcze.
W moim świecie jest masa osób,
którym trudno byłoby przełknąć wielką zmianę.
Jestem ich opoką, nie mogę się nagle zupełnie zmienić.
- Ale możemy podjąć jakieś kroki. - Tak!
Przepraszam.
- Dlaczego przepraszasz? - Chciałam ci dać pole do popisu.
Nie musisz nic mi dawać.
Nic mi nie jesteś winna.
- Rozumiem twoje powody. - Tak.
Zostawimy ciemne, zafarbujemy odrosty,
zostawimy dłuższe wokół twarzy.
Może być?
Tak.
Jamie jest pełna miłości i współczucia,
ale nie wobec samej siebie.
Bosko.
Niesamowicie.
Na wszelki wypadek od razu powiem,
że cię kocham i bardzo ci dziękuję.
Też cię kocham.
Nieustannie pomaga innym.
Chcę, by czuła się tak piękna jak naprawdę jest.
Co najbardziej lubiłaś, gdy dorastałaś?
Lekcje tańca.
Lekcje tańca?
Tylko to robiłam.
Tęsknisz za tym jako dorosła?
Tak, trochę.
Co powiesz na kurs tańca dla dorosłych raz na dwa tygodnie?
Żeby poczuć się lepiej.
Cieszyłabyś się na to, czy na samą myśl bolą cię zęby?
Zdecydowanie nie bolą.
Jeśli chodzi o jazdę na łyżwach, czy gimnastykę,
- ja to uwielbiam. - Tak.
Jeśli mam wspierać ludzi
i być aktywistą, jakim chcę być,
nie będę miał w sobie miłości i współczucia,
jeśli nie zrobię też czegoś dla siebie.
Patrzę na twojego ducha,
twoją energię i chciałbym, żebyś znalazła czas
dla dziecka w sobie.
Masz w sobie radosnego ducha, którego trzeba karmić.
Naprawdę. To tak na marginesie.
Lekcje tańca raz w miesiącu nie wchodzą w rachubę?
Oczywiście, że wchodzą.
Każdy zasługuje na to, by cieszyć się tym, co kocha.
To czyni nas lepszymi.
Tak, ona lubi służyć swojej społeczności,
ale może też kochać samą siebie.
Mam nadzieję, że ten czas, który spędziliśmy razem,
pozwolił ci zrozumieć, że masz prawo zaopiekować się sobą.
Od jakiegoś czasu jedziesz na oparach.
Kiedy lampka świeci się na czerwono, to wiesz, co się dzieje…
Nie znam się na samochodach.
Ale musisz dbać, by mieć pełny bak.
To nie jest samolubne, tylko piękne,
ale nie tak piękne jak ty.
Zobaczysz za trzy, dwa, jeden…
Wiedziałeś, że będę płakać.
Wygląda świetnie.
Podoba ci się? Spójrz, jak pięknie wyglądasz.
Tak bardzo cię kocham. Przyjrzyj się.
- Miałaś kiedyś taką fryzurę? - Nie.
Siano samo odpadnie.
Nie przyklei się ani siano, ani inna kupa. Nie na naszej warcie.
W tej chwili Jamie żyje tylko swoją organizacją.
Musi zrozumieć, jak ważne jest to,
by się zrelaksowała i poczuła dobrze ze sobą.
Chcę, żebyś znów poczuła się jak tancerka.
Chciałabyś znów to poczuć?
- Tak. - Super.
Wybrałem już parę rzeczy.
Stawiamy na błysk.
Mogę cię zobaczyć?
Pokażesz się z tyłu?
- Jasne. - Wyglądasz świetnie!
Twoje ciało wygląda ekstra!
Podoba mi się.
Lubię błysk. Dobrze mi w dżinsach.
I tęskniłam za obcasami.
Uwielbiam cię w szpilkach.
Tęskniłam za nimi.
Miło do nich wrócić.
Wygląda bosko,
a co ważniejsze, widać, że dobrze się bawi.
Możesz się trochę poruszać?
Poruszać?
Zwykle proszę ludzi, żeby się przeszli.
- Mam być baletnicą? - Na chwileczkę.
Piruet w szpilkach.
- Miłe uczucie? - Tak.
A będzie jeszcze lepiej.
Mogę zobaczyć twój strój?
Uwielbiam to!
Wiem, że widać całe nogi.
Tonęłam już w życiu w cekinach.
Obiecuję, że nie wypełnię twojej szafy błyskotkami.
Reszta jest bardzo stonowana. To jest przesadne.
Chcę, żebyś znów poczuła radość i zabawę.
To świetna zabawa.
Robisz tyle niesamowitych rzeczy. Daj sobie chwilę szczęścia.
Znam cię na tyle dobrze, że wiem, że co jakiś czas będziesz
siedzieć w szafie i pracować.
Jeśli włożysz to tylko dla siebie,
żeby w tym popracować, to w porządku.
Chcę, żebyś to założyła
i poczuła tę radość, którą w sobie teraz masz.
Mogę to zrobić.
Jest moc.
Nawet jeśli od czasu do czasu schowa się w szafie
i znów poczuje się wyjątkowo,
to na razie wystarczy.
Bosko. Wracaj tam.
Dziękuję ci.
DZIEŃ CZWARTY
O WIELKOŚCI NARODU I JEGO POSTĘPACH MORALNYCH
ŚWIADCZY TO, JAK TRAKTUJE ZWIERZĘTA.
Jest wyluzowana.
Jamie, lubisz niespodzianki?
Podchwytliwe pytanie.
Robi się podejrzanie.
Nie bądź podejrzliwa
Rzadko siedzisz na TikToku, prawda?
Mamy coś dla Jamie.
Dajemy jej pięć minut na szalone zakupy.
Supermarket Sweeps w naszej wersji.
Gotowa do biegu?
Start!
Łap, szybko. Zabawki.
Pomaganie zwierzętom może być drogie.
Zaszalej w tym Petco i wydawaj kasę!
Wszystko, czego trzeba.
To dla kóz, świń i koni.
Nie wiem, co to, ale jest świetne.
Zawiozę to.
- Co teraz? - Następny.
Weź ptaka, Karamo!
Hej, ptaszku!
- Dwie i pół minuty. - Patrz na tę muszkę!
Ścigamy się.
Gdzie są wózki?
Zawsze chciałem to robić w sklepie.
Zawsze!
Jamie, 60 sekund!
- Łap to. - Mam.
- Praca zespołowa rządzi! - Dziesięć!
Dziewięć!
Osiem! Co to? Siedem! Sześć!
Gdzie drugi wózek?
Pięć! Cztery! Trzy! Dwa! Jeden!
- Udało się! - Tak!
- Złapałaś dobre rzeczy? - To szaleństwo. Tak.
Po pierwsze, jesteś piękna nie do wytrzymania. Spójrz na siebie.
Nauczę cię układać włosy na sucho.
Pokażę ci pewne narzędzia.
- Brzmi bosko? - Tak.
Rozpuszczę twoje boskie włosy.
Widziałaś kiedyś taką szczotkę?
- Nie. - Nie do mokrych włosów.
Tylko do suchych.
Chodzi o to, by nie czesać zbyt szybko.
Fajnie, prawda?
Wrzucę tu kilka fal.
Dodadzą fajnej faktury.
Co jest dla ciebie najważniejszą zmianą
na co dzień, kiedy będziesz mieć stajnię?
Karmienie.
Będzie o wiele bardziej wydajne.
Myślisz, że będziesz mieć więcej czasu dla siebie?
Tak.
Zakładam, że tak.
Uwielbiam ten styl.
Świetna fryzura.
Pomaluj usta.
Panno Jamie, zapraszamy!
Wyglądasz bosko!
Chciałem trochę wiejskiego, teksańskiego klimatu.
„Kowboju, zabierz mnie stąd”.
Wyglądasz szykownie. Jak się czujesz?
Fajnie.
- Chcesz zobaczyć stajnię? - Bardzo.
Już czas.
Jedziemy?
Chcę zobaczyć stajnię!
Pokaż mi ją!
Zemdlejesz?
Muszę się przytulić.
- No chodź. - Chodźmy do stajni!
To się dzieje.
- Nadjeżdża. - To się dzieje.
Jeśli chcesz zwymiotować, otworzymy okno.
- Jedzie. - Gotowi?
Dobra, królowo. Proszę bardzo.
Wygląda oszałamiająco.
Złap mnie mocno za rękę.
Trzy, dwa, jeden.
Witaj w domu!
O Boże. Jaka piękna.
BEZPIECZNE W AUSTIN
- Wyglądasz pięknie. - Świetna robota.
Gotowa, żeby wejść do środka?
- O rany. - Udało się człowiekowi, który nam pomógł.
Wszystkie dzieci już są.
- Jak pięknie. - Czekają na mamę.
Niech zobaczę.
To najpiękniejsza rzecz, jaką widziałam.
Patrzcie!
To Angel.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Boże! Jakie piękne.
To po prostu…
Niesamowite.
Wchodź.
Tu mamy Mable i Louiego.
Nie chcieli tam wejść, a teraz nie chcą wyjść.
Nic dziwnego.
Mamy łazienki, mamy gabinet lekarski.
Powinny tu mieszkać konie czystej krwi.
Nie.
Tylko biedaki, potrzebujące twojej pomocy.
Bawmy się!
- Widziałeś tam swoją sunię? - Tak.
Fajna, co?
Widzę, że pochłaniasz wszystko, co się tu dzieje.
Ile dzieciaków mogę tu zaprosić.
To fenomenalne.
Mam tyle pomysłów w głowie.
Cześć, Delilah. Niesamowite.
Chcesz do mamy. Jesteś taka śliczna.
- Co za dzień! - Tak.
- Co za tydzień. - Tak.
Co czujesz?
To najpiękniejsze, co w życiu widziałam.
To dla ciebie ważny czas.
To ty tego dokonałaś. Ty jesteś powodem tego.
Wszystko dzięki tobie. Zasługujesz, by o siebie dbać.
Tak.
Jestem wdzięczna.
Brawo.
Czy jest jakaś technika?
Nie spadnij.
- Jestem na drzewie! - Jesteś!
Piękny stąd widok.
Widać coś? Widać ładną stodołę.
Widzimy słońce.
Oto moja obietnica.
Podczas każdej wędrówki z moim partnerem i psem
będę szukał drzewa i myślał o tobie.
- Obiecuję. - Podoba mi się to.
Nie znam nikogo takiego jak ty.
Od początku, gdy tu przyjechałem,
każda osoba, z którą rozmawiam,
mówi, że nadajesz cel jej życiu.
To najbardziej niewiarygodna rzecz, jaką można zrobić dla innych.
Po prostu jesteś sobą
i tworzysz środowisko, w którym czują się
kochani, chronieni i zaopiekowani.
Rób tak dalej.
Obiecuję.
W tym pięknym budynku.
Nie wierzę.
Jak, u diabła, się z tego schodzi?
Dziękuję bardzo. Przykro mi, że wyjeżdżacie.
Nie będziemy daleko.
Nie wyjeżdżamy na zawsze.
- Mogę was przytulić? - Jasne!
Dzięki.
Gdy przyjechaliśmy, ta biedaczka była wykończona.
Zabawne. Czasem ci, którzy dają najwięcej, zapominają o sobie.
Tak naprawdę wiemy, że potrzebujemy czasu dla siebie,
by móc dawać z siebie innym.
Ma niesamowitą grupę wsparcia, którą musi wykorzystywać
i pozwalać sobie pomagać.
Dopilnuj, żeby o siebie dbała.
W tym tygodniu zrozumiałem, że nie potrzeba ogromnej ilości czasu.
Mogę o siebie zadbać w kilka chwil.
Wysiądź z pociągu i wejdź na drzewo.
- Bardzo cię kocham. - Kocham was.
Baw się dobrze!
Nie zakrztuś się.
Atrakcyjnie wyglądam. Nie ma za co.
Mam dziś za ciasną bieliznę.
Za każdym razem, gdy myślisz, że…
Zapomniałaś.
Zostawiłem daktyle i migdały, nie sądziłem, że będziecie chcieć.
Antoni!
Mogę przynieść szałwię.
Jeden z nas lubi zwierzęta. Drugi chce uciec. Prawda?
Czuję się tak, jak kiedy za dużo gadam o psie
i wszyscy odchodzą.
- Zerwało się! - Nie przejmuj się!
Mój ulubiony kurczak.
Uwielbia kalafiora.
Idź tam. No już.
Nie.
Napisy: Małgorzata Rokicka