SERIAL NETFLIX
Chcecie wiedzieć, komu teraz pomożemy?
- Tak. - To dr Jereka Thomas.
Lekarka?
Mamy lekarkę!
Zapraszam serdecznie.
Jest współzałożycielką szkoły medycznej,
Central Texas Allied Health Institute,
która jest też centrum testów na Covid i punktem szczepień we wschodnim Austin.
Na pierwszej linii frontu.
Nieźle.
Długi opis.
- Chroni nas wszystkich. - Kochamy ją.
Szczepienie jest jak: „Bum!”. „O Boże!”.
Ostatni rok był szalony.
Otworzyliśmy klinikę i szkołę,
zaczęliśmy pracę i pracujemy bez przerwy.
Skupiamy się na studentach różnego pochodzenia etnicznego
i tych żyjących poniżej progu ubóstwa.
Cena jest przystępna.
Nie uważam, że szkołę trzeba kończyć
z długiem w wysokości rocznych zarobków.
W ten sposób nikt nie wydostanie się z biedy.
Najbardziej lubię to, że pomagam zdobyć wykształcenie osobom,
które są w tej samej sytuacji, w jakiej byłam ja.
Widząc zniszczenia, jakie wywołał Covid wśród Czarnych i osób Latinx,
walczyła o otwarcie punktu testowania
i zdobyła dotacje
na otwarcie kliniki w trakcie pandemii.
Zawsze byłam zbyt ambitna.
Mam taką mentalność.
Przyj do przodu.
Dr Jereka nie tylko ma wspaniałą szkołę i klinikę,
ale jest mężatką od dziesięciu lat.
Uroczo.
Została nominowana przez Bena i wspólnika, Todda Hamiltona.
Jereka ma wielką pasję.
Ma na mnie duży wpływ, jest dla mnie życiową inspiracją.
Najbardziej w niej podziwiam jej upór.
Zdobędzie wszystko, czego chce.
Mamy kolejną dotację. Znalazłem ją na czas.
Cholera.
Jej telefon dzwoni o każdej porze dnia.
Próbuję się jakoś wcisnąć, ale…
Brzmi nieźle.
To trudne.
Cześć, kochanie.
Przy napiętym grafiku
Jereka rzadko ma czas na gotowanie w domu
i często stołuje się w fast foodach.
Jestem lekarzem. Będę jeść zdrowo.
Ale musi mi smakować.
Jestem z Południa,
świetnie sobie radzę w kuchni.
Poświęcam czas na posiłki,
żeby spędzić go z synem.
Co dziś robiłeś? Dobrze się bawiłeś z panią Vaughn?
W porządku.
Carter to mieszanka tornada, miłości,
i stresu - wszystko w jednym.
To najlepsze tornado świata.
Halo?
Tak, dam radę.
Bardzo dba o innych,
ale problem polega na tym, że daje z siebie 110%
i nie troszczy się o siebie.
Chciałbym, żeby Jereka zrozumiała, że nie jest z tym sama.
Może polegać na ludziach, których wyszkoliła.
Czuję, że to jest ten moment,
ale czy to się nie odbija na rodzinie? Czy nie przesadzam z marzeniami?
Mimo sukcesów
Jereka uważa, że musi robić więcej własnym kosztem
i żyje w ciągłym strachu, że zawiedzie ludzi w potrzebie.
Pomóżmy Jerece jej własnym lekarstwem.
DZIEŃ PIERWSZY
MUSIMY BARDZIEJ SIĘ STARAĆ,
BY STAWIAĆ SIEBIE WYŻEJ NA LIŚCIE PRIORYTETÓW.
- Cześć. - Jesteśmy!
Tak, darmowe testy na koronawirusa!
Gotowi?
Chodźmy.
Proszę.
- O Boże! - Co tu się dzieje?
Mówiłem, że przyjadą.
Chcielibyśmy poznać dr Jerekę.
Chodźcie za mną.
Tętnica biegnie w dół…
O Boże!
Mówiłem, że przyjadą!
Jak leci, pani doktor?
Miło cię poznać!
- Jesteś piękna. - Jesteś cudowna!
Jesteśmy zaszczepieni.
Strasznie mi miło.
Zawsze pracowałaś w usługach?
Gdy miałam 16 lat, ojciec dostał raka płuc.
Doświadczyłam nierówności.
Na jednej ręce zliczyłam
pracowników szpitala, którzy wyglądali jak ja.
To była praca, którą zawsze chciałam wykonywać.
Zależy mi na tym,
by różne grupy etniczne zajmowały się pacjentami.
- Co to za miejsce? - Pokój socjalny.
Myśleliśmy, że to biuro.
- Nie. - Czuję się tu zrelaksowany.
- Czuję się bardzo… - Serio?
- Tak. - Pokój socjalny w klinice wygląda smutno.
Nie ma żadnych wygód.
W tym pokoju nie ma nic, co pozwala odpocząć.
To podwórko?
Po prostu go nie wykorzystujemy.
Ogarnęliśmy to miejsce w dwa tygodnie.
- Szacun. - Dlatego pokój wygląda tak, jak wygląda.
I tak jest spoko.
Dużo pieniędzy wydaliśmy na pacjentów, na testy,
na zabezpieczenia i tak dalej.
Waszym celem jest pomagać.
- Tak. - Więc to ma sens.
Dobra, chodźmy.
- Ten? - Tak. Siadaj z przodu.
Jedziemy.
Wskakujcie!
Mój dom.
Twój kaktus padł ofiarą zimowej burzy.
- Ale walczy z przeciwnościami losu. - Próbuje.
Jest silny i daje radę.
Cześć, Ben. Miło mi.
- Miło cię poznać. - Twój dom jest piękny.
Carter, masz piękne włosy.
Chcę zrobić wrażenie na Carterze.
- Tak. - Nie!
Nieźle, Johnny.
Ładnie wyszło?
Jeszcze raz, Carter.
Kumam przecież.
Nie jestem zawodowym sportowcem.
Lepiej chodźmy poszukać rzeczy.
SZTUKA KULINARNA
Organizacja wygląda nieźle.
To niepokojące.
Ale twarda podłoga, jestem już za stary.
Jak się nosi taki kapelusz?
Pięknie! Spójrz.
- Nic nie widać. - Trzy siostry!
Co…
Mięso w torbie.
A, kiełbasa.
Widać po Jerece, że lubi być wyrazista.
Pamiętajcie, dzieci,
jeśli widzicie diamenciki,
odłóżcie to natychmiast.
Ale ubrania w jej szafie są trochę…
Teraz…
Nie bój się.
To twoja przestrzeń, nie moja.
Ja powinienem się bać.
Co tu się dzieje?
To był projekt,
żeby wyciągnąć rzeczy, których już nie noszę.
Ale nie skończyłam.
Wyobrażam sobie, że twoja mama mogłaby coś takiego założyć, nie ty.
Mama dała mi tę koszulę.
To ma sensu.
Dobrze. Są rzeczy, które dają mi nadzieję,
które są krokiem we właściwym kierunku.
Ale co ty sama myślisz o swoich ubraniach?
Większość ubrań kupuję online.
Nie chodzę do sklepu.
- Dlaczego? - Bo tu na górze jestem trochę…
Masz mały biust. Ledwo go zauważyłem.
Cudownie.
- Jesteś jedyny na świecie. - Jaki rozmiar?
Duży. Może tak być?
Ciężko mi znaleźć ubrania, które lubię,
bo w sklepach większość ciuchów dla kobiet z dużym biustem
to kiecki dla starych bab.
Wiem, że tak.
W czym czujesz się seksowna?
Nie wiem, czy wciąż to mam.
Z czasów, gdy randkowaliśmy.
Nie jesteście razem od 15, 20 lat?
Trzymam to cały czas.
Czemu nominowałeś żonę?
Pracuje tak ciężko, że chyba nie widzi,
ile udało jej się osiągnąć.
Smutno mi, że tego nie widzi.
Tak. Jaką zmianę chciałbyś zobaczyć w żonie po tym tygodniu?
Chcę, żeby miała lepsze narzędzia radzenia sobie ze stresem
i traktowała lepiej samą siebie.
Mam nadzieję, że tak się stanie.
Wszystko, o co prosiłeś, możemy zrobić.
- To dobrze. Cieszę się. - Myślę, że możemy.
T-rex.
Zabierzesz ją, a ja się tym zajmę?
- Mamy zamiar… - Gdzieś daleko.
- Chcecie picie i jedzenie na drogę? - Dasz mi wody?
Tak! I przyniosę ci przekąski.
A potem przeniesiemy się tutaj.
Daleko przez próg.
Tu dzieje się magia. Co lubisz?
Co lubisz robić rano?
Nie robię makijażu.
Ale przez długi czas zakrywałam włosy.
Gdy miałam 24 lata, zaczęły mi wypadać.
Cały czas noszę perukę.
Ale się starzeję, a Teksas jest gorący.
To lato to nie żart.
Mam tego dość.
Mogę zobaczyć twoje naturalne włosy?
To żaden problem, królowo.
- Słuchaj… - Mogę dotknąć?
Wcale nie jest źle.
Są długie, królowo.
Przód jest przerzedzony.
Ale nie za bardzo.
Masz piękne włosy.
Nic z nimi nie robiłam, odkąd urodził się Carter.
Tracimy włosy z różnych powodów. Czasem to kwestia genów,
ale czasem codzienne noszenie peruki
po prostu je przeciera.
W mojej pracy nie czuję się komfortowo z naturalnymi włosami.
- Mogę cię dotknąć? - Tak, proszę.
Ludziom podoba się to. A nie to.
To kulturowy problem Czarnych kobiet.
Gdy dorastałam,
wszystkie kobiety w mojej rodzinie nosiły perukę albo zaplatały włosy.
Próbowałam pozbyć się tego…
- Eurocentryzmu? - Tak. I niepewności.
Czarne kobiety borykają się z tyloma rzeczami, których nie zrozumiem.
Ale chcę, żeby poczuła się piękna.
Jereka każdego dnia wspiera ludzi w swoim otoczeniu.
Zasługuje na pewność siebie.
- Daj buziaka. - Dziękuję.
Chcesz…
Założę ją z powrotem.
Cień.
Po pierwsze, co robisz z takimi pomarańczkami?
Kroję je i wrzucam do piwa.
Myślałem, że dodajesz do sosu winegret.
- Ale nie, do piwa. - Tak.
Ciężko harujesz cały tydzień.
Możesz się napić piwa z pomarańczą.
- Nie oceniam cię. - Dziękuję.
Jak wygląda kolacja w środku tygodnia?
- Zwykle jemy na mieście. - Tak?
Fast food?
- Tak. - Jasne.
Staram się być zdrowsza, ale nie mam czasu gotować.
I nie chcę, żeby było niesmaczne.
Dorastałam pod wpływem kuchni z Luizjany.
Jeśli nie jest ostre, to nie zjem.
Gdzie to jest? Moja ostra przyprawa.
Z Ville Platte w Luizjanie.
Klasyka. Znam ją.
Przyprawa Mr Creole.
Chcę czuć smak.
Nie będzie jedzenia bez smaku.
Zdecydowanie nie.
Nie zjem tego.
Nie wątpię.
- Widzę zioła. To ziołowy ogródek? - Tak.
- A tam warzywa… - Dynie i ogórki.
Dostają kroplówki?
Szczerze mówiąc, tak.
Trudno mi je utrzymać przy życiu.
Frustruje mnie, że ciągle muszę je podlewać,
a nie mam na to czasu.
Skąd ogrodnictwo?
Moja babcia mieszkała na farmie.
Mam to po niej, bo dużo mnie nauczyła.
Na podwórku mieliśmy brzoskwinię.
Latem razem z bratem zbieraliśmy owoce.
Chodziliśmy po okolicy i rozdawaliśmy je.
Panna Brzoskwinka.
Pytaliśmy, dlaczego mamy rozdawać wszystkie.
A babcia mówiła: „Trzeba dawać więcej, niż się dostaje”.
Ta nakrętka jest czarna.
Tak. Wiesz, po co są dziury?
Kiedy sypiesz przyprawę,
wylatuje tylko trochę, a nie wszystko.
Bawcie się dobrze.
- Idę popracować nad koncepcją. - Dobra.
- To moi ludzie. - Moi też.
Nasi ludzie!
- To nasi ludzie, nie będę kłamał. - Dobra.
Ta para tutaj…
- Po prostu wzór ciężkiej pracy. - Tak.
Ale nawet gdy piastowali urząd, znajdowali czas dla rodziny.
- Robili rzeczy. - Jestem jak ona.
Tylko mówię.
Cieszę się, że to masz, bo to pomaga mi zrozumieć,
kim jesteś i co jest dla ciebie ważne.
Pomagasz światu i jako Czarny jestem ci ogromnie wdzięczny.
Ale skąd się wzięła ta osoba,
która ciągle musi coś robić?
Myślę, że tę mentalność mam po tacie.
Moja mama zawsze dbała o dom,
a tata wciąż pracował
dla całej społeczności, w usługach.
- To twój tata? - Tak.
To jedyne zdjęcie taty, jakie mi zostało.
Pilnuję go jak oka w głowie, bo tylko tyle mi po nim zostało.
Trzymam te wszystkie pamiątki.
Wiem, kim jestem jako wykształcona Czarna kobieta
i co chcę robić z darami, które otrzymałam.
Tak. To dary.
Absolutnie.
Mniej niż jeden procent Czarnych kobiet w USA ma doktorat.
Czuję się zaszczycona.
- Dlatego nie chcę ponieść porażki. - No tak.
Martwisz się porażką,
ale czy wiesz, czym dla ciebie jest sukces?
- Wiesz, jaki masz cel. - Tak.
Ale potrzebujesz pomocy
z dostrzeżeniem drobnych sukcesów.
- Zaufaj i uwierz, dobra? - Dobra.
- Świetnie. - Możesz mi zaufać.
I Barackowi Obamie.
Co za piękność!
W tym tygodniu mamy dla ciebie
parę lekcji na temat tego, jak możesz się odciążyć.
- Tego chcesz? - Tak. Myślę, że tego potrzebuje.
Pani doktor, czas na relaks.
SIEDZIBA RÓŻOWEJ BRYGADY
Dr Jereka z pewnością nie siedzi z założonymi rękami,
więc jeśli ma pracować w domu, musi mieć spokój.
Nie chciałaby,
żebym zrobił coś tylko dla niej i dla jej rodziny.
Chciałaby, żebym zadbał też o klinikę i jej pracowników,
i o studentów, których tak kocha.
Jerekę nauczono, że musi wyglądać w określony sposób,
ale nie chce się podporządkować eurocentrycznym ideałom piękna.
Chce mieć naturalne włosy i bardzo mi się to podoba.
Chcę, żeby zrozumiała, że jej ciało jest piękne.
Chcę też znaleźć ubrania, które ułatwią jej życie
i w których poczuje się świetnie.
Chcę pokazać Jerece, że potrafi zrobić coś w południowym stylu,
nie spędzając w kuchni całego dnia.
Ona nie dostrzega, jak bardzo jest ceniona
i jakie sukcesy odniosła.
Todd, tu Karamo.
Potrzebuję pomocy, by zrobić coś wyjątkowego dla Jereki.
Ale nawet gdy jest dużo pracy,
trzeba zwolnić i dostrzec swoje osiągnięcia.
DZIEŃ DRUGI
DBANIE O SIEBIE TO NIE POBŁAŻLIWOŚĆ, TO INSTYNKT SAMOZACHOWAWCZY
Witamy w naszych skromnych progach!
Chciałem przyprowadzić tu Jerekę,
bo nie ma zbyt wielu sklepów dla kobiet w jej rozmiarze.
Nie chciałam iść na kompromis dlatego, że nie nosi małych rozmiarów.
Wspominałaś, że kilka rzeczy ogranicza twój styl ubierania się.
- One. - Te dwie rzeczy.
Te dwie wielkie rzeczy.
Mam stroje z firmy Eloquii, wyspecjalizowanej w większych rozmiarach,
ale równie stylowej,
co inne marki.
- Przymierzysz to? - Tak.
Jereka ma piękną figurę,
ale nie czuła się seksowna.
Chcę przywrócić jej seksapil.
Dam ci złote buty na obcasie.
Zauważyłam je na wejściu.
Chcę, żeby przymierzyła rzeczy inne niż zwykle.
- Mogę zajrzeć? - Tak.
Cudownie.
Spójrz w lustro.
Podoba mi się kolor.
A proporcje?
Tak. O niebo lepiej.
I czują się lepiej.
Widać twoją talię.
Tak. Fajnie. Dawno jej nie widziałam.
Masz wrażenie, że widzisz dawną siebie?
Tak. Jestem trochę większa, ale to dawna ja.
Kilka kilogramów nie przeszkadza przy takim wyglądzie.
Na mnie wyglądają dobrze.
Posłuchaj.
Czy ubieranie się zajęło ci dłużej niż zwykle?
- Nie. - To możesz się tak ubierać?
- Tak. - Świetnie.
Zauważyłem, że nie słyszałem twojego telefonu.
Przyniesiesz swój telefon?
Zadzwoń do pracy i włącz głośnik.
- Zapytaj, jak im idzie. - Dobra.
Dają sobie radę bez ciebie?
Zadzwonię do Susie, mojej asystentki.
Cześć. Mówi Tan France.
Jak tam klinika? Czy sufit się zawalił?
Na razie nie.
Poradzicie sobie bez Jereki?
Tęsknimy za nią, ale dajemy radę.
Dziękuję, Susie, doceniam twoją ciężką pracę.
W razie czego, nie dzwoń do Jereki.
Na razie.
Zbudowała świetną społeczność,
ale da się ją rozbudować tylko wtedy,
jeśli pozwoli innym wziąć odpowiedzialność
i pracować samodzielnie pod nieobecność Jereki.
Podobają ci się buty?
Tak.
Fajne to rozcięcie w spódnicy.
Niezłe nogi.
- Tak. - Możesz je pokazywać.
Chciałem pokazać ci coś przejściowego.
Wystarczająco skromne do pracy,
ale wychodząc wieczorem z koleżankami, możesz zdjąć marynarkę
i mieć coś wygodniejszego.
Dziękuję.
Koszulka ma fajny rękaw.
Co myślisz?
Podoba mi się. Naprawdę.
Czujesz się seksownie?
- Tak. - To dobrze.
Pokażę ci coś.
Ruszysz biodrem i przechodzisz z:
„Kochanie, jestem w domu” do „Kochanie, jestem w domu”.
To takie proste, jeden mały ruch
i pokazujesz swoje kształty.
Jesteśmy.
Chyba słyszę Antoniego. Niech zobaczy, jak pięknie wyglądasz.
Założysz to z powrotem?
- Nie, tak jest świetnie. - Pokażesz się.
Chodź ze mną.
Super!
Jak się czujesz? Świetne obcasy.
Pani doktor, wygląda pani seksownie.
Mogę tak powiedzieć?
Wyglądasz zupełnie inaczej.
- Tak. - Jest ekstra.
No, dobra.
Będziesz teraz w kuchni z Antonim. Przebierzesz się?
- Tak. - Zawołaj nas.
- Jasne. - Dobra? Dzięki!
Co robisz?
Zrobimy zdrowszą wersję czegoś, co lubi,
z mnóstwem przypraw.
Zasługuje, by o siebie zadbać.
Drobne zmiany z czasem mogą oznaczać dużą różnicę.
Witaj w naszej kuchni.
O rany. Spójrz na to wszystko.
Prawda? Trudno znaleźć to w Austin.
Musiałem to zabrać z twojego domu.
- To moje? - To twoje.
Umyj ręce.
I zaczniemy.
Kiedy ostatnio gotowałaś?
Ta kapusta i golonka, które widziałeś w lodówce?
- To moje. - Czyli gotujesz.
Mówiłam ci, jestem kobietą z Południa i umiem gotować.
Wiem, ale jesteś zajęta.
Pamiętam, że mówiłaś, ile dokładnie masz czasu
na gotowanie w ciągu tygodnia.
Kuchnia Południa, podobnie jak polska, zajmuje dużo czasu.
Dokładnie tak.
Trzeba siedzieć i czekać na różne rzeczy.
Prawda.
W 15 do 20 minut będziesz miała posiłek dla rodziny.
Wygląda pysznie.
- Cieszysz się? - Tak.
Zrobimy proste sauté z twoimi ulubionymi składnikami,
ale w nieco zdrowszej wersji.
Mamy wędzoną kiełbasę,
więc pokrój ją na cienkie plasterki.
To danie w jednym garnku.
To dobrze. Nie muszę zmywać masy naczyń.
Ja też tego nie lubię.
- Nie lubię komplikacji. - Tak.
Dodam trochę masła i oliwy z oliwek.
Dałem masło…
Przepraszam, jeśli mówię coś, co już wiesz.
Nie szkodzi.
Nauczyciel musi też być uczniem.
Jereka potrafi gotować.
Zna się na dobrym jedzeniu, wie, co lubi.
Chcę użyć składników, które dobrze zna.
Pokazuję jej, jak z nich korzystać w inny sposób.
Nie jestem najlepsza w krojeniu papryki.
- Pokazać ci, jak to robię? - Poproszę.
Cieszę się, że mogę cię nauczyć czegokolwiek.
Kroję ją na płasko,
tak jak się usuwa skórę z pomarańczy.
W ten sposób wszystkie nasiona…
Pozostają nietknięte i się nie rozsypują.
Właśnie.
- Gotowałaś z rodzicami? - Z babcią.
Jakie danie było twoje ulubione?
Podduszone ogony wołowe z zieloną fasolką
i, jak mówiła, „irskimi” ziemniakami.
- Jakimi? - Irlandzkimi.
Ale ona mówiła „irskie ziemniaki”.
Przynosiła świeżą zieloną fasolkę, a my ją łuskaliśmy.
Carter mógłby to robić.
Mógłby.
To ważne, żeby miał podobne wspomnienia.
Bardzo bym chciała.
Czy to jest realistyczne?
Jeśli tak będę gotować, to jasne.
To oczywiście więcej pracy niż kupienie gotowego posiłku.
Ale po powrocie do domu
możesz mieć taki zwyczaj z Carterem,
że wrzucacie parę rzeczy na patelnię.
Muszę poświęcić temu tyle samo czasu,
ile mam dla innych aspektów mojego życia.
Trudno powiedzieć komuś, kto wykonuje tak ważną pracę,
że potrzebuje czasu dla siebie.
Ale skoro chce zbudować wspólne wspomnienia z synem,
pokazać mu nowe rzeczy… Nie da się tego zastąpić niczym innym.
Krewetki mają temperaturę pokojową.
Lubię je wcześniej doprawić.
Zostawię to tobie.
Chcę zobaczyć, ile dosypiesz.
Pokaż mi.
Nie tak dużo.
Mamy pieprz kajeński.
Idealnie.
Umieścimy je w eleganckim gnieździe.
Możesz przerzucić je na drugą stronę.
Pięknie.
Teraz weź kiełbasę i wrzuć ją z powrotem.
Na koniec dodaję cytrynę.
A teraz zeskrob chrupiące kawałki z patelni.
Lekko posolić i gotowe.
- Wygląda świetnie. - Prawda?
Spróbuję.
Naprawdę dobre.
Uważam, że to zdrowe odżywianie.
Lepsze niż większość fast foodów.
Zaczynam myśleć o tym, co jest dla mnie ważne.
W sumie nieźle gotuję.
Jesteś bardzo dobrą kucharką.
Jesteś!
DZIEŃ TRZECI
DOBRZY PRZYWÓDCY SĄ ZAWSZE GOTOWI, ALE NIE ZAWSZE NA PRZEDZIE
Idziemy po rośliny, Carter?
Uwielbiam twój entuzjazm.
To urocze.
Ogród Jereki potrzebuje miłości.
Zabieram dziś Jerekę i Cartera do centrum ogrodniczego.
Chce ją nauczyć paru rzeczy, które ułatwią jej dbanie o ogród
i sprawią, że ogrodnictwo będzie odpoczynkiem, nie pracą.
Rośliny są atrakcyjne dla różnych istot.
Niektóre rośliny przyciągają kolibry.
A inne przyciągają motyle.
Kwiaty w ogrodach warzywnych
pomagają w zapylaniu,
bo kwiaty przyciągają pszczoły
i pszczoły częściej zapylają.
- Lubisz uprawiać ogród z mamą? - Tak.
Założę się, że mama też to lubi.
Wspominałaś drzewko brzoskwiniowe babci.
Czy jest coś, co moglibyśmy teraz zasadzić,
co byłoby ciekawe dla tego młodego człowieka?
- Tak. - Tak!
Może pomidory, ale pomidory są łatwe.
Rosną wszędzie.
Racja, ale łatwe rzeczy też są w porządku.
Jesteś jak…
Tak, lubię wyzwania.
- Uwielbiam wyzwania. - Nie wszystko musi być wyzwaniem.
- Pomidory są łatwe. - Tak.
Odpuść sobie czasem.
Chcę nauczyć się czegoś nowego, więc próbuję coś wymyślić.
W Teksasie jest tak gorąco,
że gdy system nawadniający jest nad ziemią,
jak w kroplówkach czy zraszaczach, woda szybciej paruje.
Prawda.
Węże natomiast można ułożyć pod ziemią
i włączać je raz dziennie, albo ustawić zegar.
Rośliny podlewają się powoli.
Jeśli zapomnisz przez kilka dni, nie wrócisz do martwych roślin.
Teraz twój ogród wygląda jak sala operacyjna.
To prawda.
To fajne na Halloween,
ale może nie na co dzień.
Czasami nie widzimy,
że dzięki relaksującemu otoczeniu osiągniemy więcej.
- Weźmy jeszcze jedną. - Dasz radę?
Mam nadzieję, że Jereka zrozumie, że jeśli nie zadba o siebie,
nie zaopiekuje się też innymi.
Gotowi? Trzymasz wózek?
Mama stanie z boku i odda wodze innym.
- Dobra robota, uczy się. - Co ty na to?
Powiem ci coś. Przejęłaś inicjatywę
i nie tylko stworzyłaś szkołę, ale i klinikę,
i pokazałaś mniejszościom, że je widzisz i że jesteś dla nich.
Powinnaś świętować ten sukces.
Świętuję, kiedy w końcu idę spać.
Wtedy jest czas na świętowanie.
Powiem ci tak.
Impreza, na której wszyscy śpią,
to żadne świętowanie.
Dziś zabieram Jerekę do jej własnej szkoły,
bo żeby docenić wpływ, jaki wywarła,
musi wrócić do źródła.
Pewnie zastanawiasz się, dlaczego tu jesteśmy?
- Tak. - W miejscu, które założyłaś.
Chcę dać ci szansę,
byś zrozumiała, jak wiele dajesz światu.
Zabrałem cię do mojej małej szkoły.
- Lekcje z Karamo. - Właśnie.
Nowa lekcja dla ciebie.
Posłuchaj.
Dzień dobry, doktor J, chcemy podziękować za naukę
i wstęp do branży medycznej.
Praca z tobą była świetnym przeżyciem.
Cześć, tu Andy Brown, sędzia hrabstwa Travis.
Jesteś bohaterką, jakiej potrzebujemy.
Ma wielkie serce, jest świetną mentorką.
Posiadanie szefa to jedno.
Ale świetnie jest mieć szefową,
która jest naprawdę ważną częścią twojego życia.
Dziękuję.
Twój siostrzeniec powiedział: „Mamo, chcę być pielęgniarzem jak ciocia”.
„Chcę zmieniać życie ludzi jak ciocia”.
Gdy myślę o naszej przyjaźni, pamiętam, jak siedziałam na poboczu
po potrąceniu przez pijanego kierowcę. Zadzwoniłam do ciebie,
a ty natychmiast się zjawiłaś.
Żebym nie była sama. I taka właśnie jesteś.
Spójrz z boku na wszystko, co osiągnęłaś,
bo to niesamowite.
- Byłam jedną z pierwszych uczennic. - Marcella!
Nie widziałyśmy się dziewięć lat.
Byłaś dla mnie surowa.
Chciałam odejść, a ty mi nie pozwalałaś.
Wierzyłaś we mnie bardziej niż ja wierzyłam w siebie.
- Marcella! - Dałaś mi pewność siebie.
I jeszcze jedno.
Dawn, moja najstarsza córka, kończy liceum.
Będzie studiować pielęgniarstwo,
bo ja zajęłam się medycyną.
To wspaniale.
Jak się czujesz, słysząc te słowa?
Po pierwsze, nie wiem, jak znalazłeś Marcellę.
Marcella była moją pierwszą uczennicą.
Tak, widziałem.
Nie da się tego opisać.
Ona nawet nie wie, jak na mnie wpłynęła.
To przez nią parłam dalej.
Robi to dzięki mnie?
A ty co sobie uświadamiasz?
Że efekty tego, co chciałam zrobić,
sięgają znacznie dalej, niż sądziłam.
Teraz to widzę.
Zdumiewa mnie, jak daleko zaszłam.
Tak. Mówiłaś, że świętujesz, idąc spać.
Nie powinnaś przesypiać świętowania.
Chcę, żebyś to porządnie uczciła.
Spójrz na tych ludzi i pomyśl:
„Ale odwaliłam”.
„Ale odwaliłam!”.
Dziękuję bardzo.
Naprawdę to doceniam.
Dziękuję.
Wygląda nieźle.
Dziękuję.
Jereka poświęca tyle czasu innym,
więc naprawdę chcę rozhulać ten ogród,
ale też pokój socjalny
i teren na zewnątrz dla pracowników i studentów,
żeby wszyscy mogli się zrelaksować.
CZARNI ARTYŚCI SIĘ LICZĄ
Ten salon jest przepiękny.
Witaj w Damn, Glam! Cześć, Tiffany.
- Miło cię poznać. - Cieszę się, że tu jesteśmy.
Jereka jest gotowa wrócić do naturalnych włosów.
Chodź tu.
Jesteśmy w pięknym salonie Damn, Glam!
To salon Czarnych fryzjerów.
Chcę pokazać Jerece, że w jej społeczności są ludzie,
którzy mogą jej pomóc.
- Mogę zdjąć perukę? - Tak.
Delikatnie to zrobię.
Nie ma problemu.
- Pięknie! - Już raz ją zdjęliśmy.
- Nic mi nie jest. - Tak, ale zapytam.
Rozumiem to tak.
Gdy miałaś 24 lata, zaczęłaś nosić peruki,
bo posiwiały ci włosy. I stąd peruka.
Zaczęły też wypadać.
Z wiekiem włosy stają się coraz cieńsze,
ale to nie znaczy, że nie masz pięknych włosów.
Myślę, że twoja skóra głowy poczuje się lepiej bez peruki.
Włosy się od niej wycierają.
Masz teraz krótsze włosy,
ale to nie znaczy, że nie odrosną.
W tym kraju od dawna dyskryminowano ludzi,
którzy mają takie włosy jak Jereka.
To właśnie skłoniło ją do noszenia peruki.
Masz dość włosów, by mieć wybór.
Jereka potrzebuje, by ktoś pokazał jej piękno jej naturalnych włosów.
Tyle włosów.
Ale mam radochę.
To piękne, co robisz dla Austin.
Masz tyle odwagi. Cieszę się, że Austin ma ciebie.
To nie powinien być wyjątek,
tylko norma.
Traktuję ludzi tak, jak powinni być traktowani.
Nie sposób się nie zgodzić.
Wiesz, co mi przychodzi do głowy?
A gdybyś tak została senatorem i uczyniła z tego normę?
Nie mogę. Na takim stanowisku nie mogłabym wykonywać swojej pracy.
Slogan kampanii: „Czarna znakomitość dla Teksasu, 2024”.
„2024”. I Jonathan wyskakuje z tortu.
„Jereka do Senatu”. Nie widzisz tego?
Tak. Senator, ale seksowna.
Taki piękny kolor włosów
Miło jest dbać o siebie.
Nie mogę patrzeć, bo wariuję.
Senator Jereka nie ma zbyt wiele czasu,
ale wystarczy, by podskoczyć do salonu
na szybkie mycie i modelowanie włosów.
Boże, nie mogę. Ale pięknie.
Uwielbiam was. Bez was nie dałbym rady.
- Gotowa? - Tak.
Dobra. Trzy, dwa, jeden.
Moje włosy świetnie wyglądają.
Nie obiecywałem zbyt wiele.
- Wiem. - Widzisz, jak ładnie wyglądasz?
Dawno tak nie wyglądałam.
Chyba nigdy tak nie wyglądałam.
Wciąż gapię się na włosy, przepraszam.
Nigdy za to nie przepraszaj.
Jestem trochę przytłoczona.
- W dobrym sensie? - Tak!
Nie wiedziałam, że tyle włosów mi zostało i jestem w szoku.
Wygląda super.
Ciężko pracowałam i nie dbałam o siebie.
Wiedziałam o tym.
Ale teraz widzę,
że muszę to zrobić.
Bo wyglądam zupełnie inaczej.
I czuję się inaczej.
- Dziękuję bardzo. - Kocham cię.
Dziękuję.
DZIEŃ CZWARTY
JESTEŚ NAJLEPSZA
- Wygląda na ciężkie. - Postawmy.
Już są!
Gotowa? Dojeżdżamy.
Może cały dom przeniesiony. Z Bobbym nigdy nie wiadomo.
Mam nadzieję, że w lepsze miejsce.
- Gotowa? - Trzy, dwa, jeden.
O Boże!
Czyż nie jest ładnie?
- Podoba ci się? - Tak.
Spójrz na cudowne warzywa.
Wiem.
Nawadnianie, podlewanie.
A tu brzoskwiniowe drzewka.
Zamieszkam w ogrodzie.
Cudownie.
Ogród zen dla samopoczucia zen.
Spójrz w górę
Chyba żartujesz!
DZIĘKI!
To przerasta moje wyobrażenia.
To zdjęcie…
Tylko to mi po nim zostało.
Patrzy, jak pracujesz.
To znacznie więcej, niż potrafiłam sobie wyobrazić.
Zdjęcia.
Ta ściana ma ci ciągle przypominać,
że osiągnęłaś sukces,
i że inni cię uwielbiają.
Zapraszam.
- Oszałamiająco wyglądasz. - Włosy są super.
Włosy są świetne i mogą tak zostać,
ale chcę ci pokazać szybciutką technikę.
To mój ulubiony produkt.
Serum na noc, ale nieważne.
Dwie porcje.
Zacznij z tyłu i przesuwaj się do przodu.
Tak, teraz do przodu.
Świetnie ci idzie.
Jeśli zaczniesz w jedną stronę, trzymaj się tego.
Widzisz, jak się układają?
Jeszcze trochę na brzegach.
Świetne naturalne fryzury.
- Tak, widzę. - Fajnie, co?
- Czujesz się piękna? - Tak.
Zamówiłem sześciopak Slap Ya Mama. Będę używać na twoją cześć.
Pomyślę o tobie za każdym razem.
Nie znosisz mdłego jedzenia.
- Tak. - To twój problem ze zdrowszymi opcjami.
Masz subskrypcję na rok z Hello Fresh.
O rany.
Podoba mi się to, że dostarczają do domu.
Odpada chodzenie do sklepu,
na co tacy jak ty nie mają czasu.
Nie znoszę zakupów.
Co tydzień zmieniają przepisy.
Najdłuższe gotuje się 40 minut, zwykle 30 minut lub krócej.
Możesz włączyć w to Cartera.
Będzie patrzył, jak mama gotuje.
- Mam takie wspomnienia. - Świetnie.
- Tak się cieszę. - Dziękuję.
Chciałem ci zapewnić garderobę,
która sprawi, że będziesz się ubierać z radością.
Ubrania na tyle wyrafinowane,
żebyś się poczuła jak szefowa.
Teraz, gdy masz krótkie włosy,
pobaw się biżuterią.
Znów się poprzebieramy.
- O rany. - Czyż to nie wspaniałe?
Nie spodziewałem się tego.
Podoba ci się?
- Gotowi? - Tak.
Świetnie. Jereka, chodź, kochanie.
Wyglądam jak królowa Afryki Zachodniej?
Wiedziałem!
Czyż mama nie wygląda ładnie?
- Co o tym myślisz? - Wyglądasz bosko.
I mam fryzurę.
Piękne włosy.
Ślicznie, co?
Przepięknie. I bardzo podobają mi się włosy.
Carter, idziemy do mamy do pracy?
- Tak. - Tak? To chodźmy.
Chodźmy.
CZARNE AUSTIN SIĘ LICZY
Jesteśmy.
Chcesz zobaczyć nowy pokój mamy?
- Chodź, Carter. - Wejdź do środka.
To nie pokój socjalny, tylko salon.
Cudownie.
Cudownie!
O Boże, zobacz!
To pokój socjalny.
Pokój socjalny Jereki.
Zrobiłaś prawie 13000 testów na Covid.
Zaszczepiłaś 3000 osób.
Zapisałaś 125 uczniów.
Super, co?
Tak!
Idziemy na zewnątrz?
Nowa strefa odpoczynku.
Pięknie.
Dzięki.
Teraz każdy ma gdzie wyjść.
Świetnie.
Oni też na to zasługują.
Bez nich by się nie udało.
Jasne.
Czyż nie byłoby super świętować z przyjaciółmi?
Jereka może się teraz rozejrzeć po miejscu, które założyła,
zobaczyć ludzi, którzy ją wspierają i to, że nie jest sama.
Nie mogę pracować bez was.
Przeszliście oczekiwania moje
i tych, którzy w was nie wierzyli.
Po prostu zwalacie mnie z nóg.
Jestem z was dumna. To miejsce jest dla was.
- Bohaterka! - Proszę, królowo.
Zachwyca mnie wszystko, co związane z Jereką.
Ta kobieta robi wrażenie.
Ma niesamowitą siłę.
Potrzebowała tylko, by jej przypomnieć,
jest tak samo ważna jak jej praca.
Nowe?
- Tak. - Naprawdę!
To prawda.
Każdy wie, jak bardzo na to zasłużyła.
Miło widzieć, jak bohater wygrywa.
Czas na toast.
Poznaliśmy jedną z najbardziej niezwykłych Czarnych kobiet,
jedną z najbardziej fenomenalnych osób.
Nie chodziło tylko o zadbanie o ciebie,
ale przede wszystkim o celebrację.
Jak widzisz, otacza cię mnóstwo ludzi.
Jesteś światłem swojej rodziny i społeczności,
ale musimy ci przypominać, żebyś nie zapominała o świętowaniu.
Usłyszę amen?
Amen!
Za senator Jerekę!
Za Jerekę!
DZIĘKUJEMY JERECE I WSZYSTKIM, KTÓRZY SŁUŻYLI
I POŚWIĘCALI SIĘ DLA INNYCH W PANDEMII.
#PORADYRÓŻOWEJBRYGADY
SŁONA SZTUCZKA
Jeśli szukasz szybkiego i taniego sposobu nawożenia roślin,
pewnie zdziwisz się, że masz go w łazience.
Sól Epsom to siarczan magnezu.
Pomaga roślinom wchłaniać substancje odżywcze.
Łyżeczkę soli Epsom wsyp bezpośrednio do ziemi,
a drugą rozpuść w wodzie
i spryskaj nią liście.
To bardzo łatwe.
Napisy: Małgorzata Rokicka