‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎มาคุยเรื่องงานพรอมกัน
‎สุดสัปดาห์หน้าจะมีงานพรอมแล้ว
‎ถ้าใครยังไม่ได้กรอกแบบตอบรับ
‎จัดการกรอกให้เรียบร้อยด้วยนะ
‎เมื่อคืนมีใครดูหนังเรื่องเดอะพรอมไหม
‎ใครได้แรงบันดาลใจจากพินเทอเรสต์บ้างไหม
‎หาโทนสีหรือแนวคิดอะไรบ้าง มีอะไรแนะนำไหม
‎ตอบมาในแชตได้นะ เปิดไมค์ก็ได้ถ้าอยากพูด
‎อย่าลืมนะว่านี่เป็นงานพรอมของพวกเธอ งั้น…
‎(ออสติน เท็กซัส)
‎(ศูนย์บัญชาการแฟ็บไฟว์ ‎ออสติน เท็กซัส)
‎ลองอ้าปากงับดูไหม
‎โอเค
‎หนึ่ง สอง…
‎เข้ามาเลยครับ ‎ยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังน้อยของเรา
‎ว้าว
‎- ดูนี่สิ เจ๋งไหมล่ะ ‎- พระเจ้า สุดยอดเลย
‎เจ๋งเนอะ
‎ฉันชื่อทาร่า บอร์โดซ์ ‎อยู่ในออสติน เท็กศัส
‎ฉันสอนวิชาการออกแบบสื่อและสื่อศิลปะ ‎ในภาพยนตร์
‎ที่โรงเรียนมัธยมปลายนาวาร์โร
‎บางหลักสูตรที่เราสอนกันที่นาวาร์โร ‎คือหลักสูตรธุรกิจ
‎เรามีสอนวิชาการดูแลความงาม ‎หลักสูตรช่างไฟฟ้า
‎ให้นักเรียนของเราจบด้วยวุฒิมัธยมปลาย
‎และอนุปริญญาจากหลักสูตรพวกนี้ได้เลย
‎- หวัดดีจ้ะ! ‎- หวัดดี
‎- หวัดดี เป็นไงบ้าง
‎- หวัดดี ‎- ขอแนะนำให้รู้จักกับเพื่อนฉัน
‎นี่ทาร่า เป็นผู้อำนวยการหลักสูตรภาพยนตร์ ‎ที่รร.มัธยมปลายนาวาร์โร
‎เป็นครูดีเด่นประจำปี 2018 ในเท็กซัส
‎- ทั้งรัฐเลยเหรอ ‎- ทั้งรัฐเลย ใช่
‎- รัฐเลย ว้าว ‎- เก่งมาก
‎- เจ๋งมาก ‎- ดีมาก
‎และคุณเป็นหัวหน้าคณะกรรมการจัดงานพรอม
‎และสัปดาห์นี้ เราจะจัดงานพรอมกัน!
‎- เย่! ‎- ถามจริง!
‎มานั่งสบายๆ ตรงนี้เลยครับ
‎ได้เลย
‎ถามหน่อย ‎ทำไมคุณถึงต้องการความช่วยเหลือของเรา
‎ฉันอยากเสนอชื่อคณะกรรมการจัดงานพรอม ‎ของโรงเรียนนาวาร์โร
‎เราต้องการความช่วยเหลือจัดงานพรอม ‎ช่วยเยอะเลย
‎เรามีเวลาสัปดาห์เดียว ‎เพื่อจัดงานพรอมให้สำเร็จ เพราะมีโควิด
‎เราเลยเพิ่งได้รับไฟเขียวให้จัด
‎โรงเรียนของเรามีลานโรงเรียน ‎เป็นที่สังสรรค์หลักของนักเรียน
‎แต่เนื่องจากข้อจำกัดเพราะโควิด ‎เราเลยต้องจัดงานกลางแจ้ง
‎ดังนั้น เราเลยต้องจัดงานในลาน
‎เพราะเราไม่มีเงินทุนจะไปจัดสถานที่ข้างนอก
‎สำหรับเด็กๆ นี่ทั้งน่าตื่นเต้นและน่าผิดหวัง
‎เพราะเด็กคิดว่า "งานกร่อยแน่"
‎นี่จะเป็นครั้งแรกที่นักเรียนได้เจอหน้ากัน
‎เพราะโควิดด้วยใช่ไหม
‎หลายคนเลย บางคนอาจจะเคยเจอกันในวันสอบ
‎แต่เด็กหลายคนไม่ได้เจอหน้ากันเลย
‎ปีที่ผ่านมาเป็นยังไงสำหรับนักเรียนครับ
‎สำหรับนักเรียน เรามีโรงเรียนร้าง
‎นักเรียนของฉันคนนึงพูดว่า ‎รู้สึกเหมือนเป็นวันสิ้นโลก
‎เมื่อเดินเข้าโรงเรียนไปก็เจอแต่ความว่างเปล่า
‎- ครับ ‎- ไม่เจอเพื่อนสักคน
‎เวลานักเรียนเข้ามา ก็แบบว่า ‎"โอเค หนูมาคนเดียว"
‎ครับ
‎ตอนนี้เรามีนักเรียนมาที่โรงเรียนน้อยมาก
‎ตอนนี้พวกเขาอยู่ม.หกกันแล้ว ‎แต่เราไม่ได้เจอกันเลย
‎นักเรียนไม่ได้มีประสบการณ์อย่างที่เราทุกคนมี
‎และได้แต่มองช่องดำๆ ที่มีชื่อในซูม
‎ปีนี้เรามีนักเรียนประมาณ 10 เปอร์เซ็นต์ ‎ที่กลับมาเรียนที่โรงเรียน
‎นักเรียนของเราหลายคนเรียนอยู่ที่บ้าน
‎เด็กๆ ของเราหลายคนจึงมีอาการซึมเศร้า ‎เพราะรู้สึกโดดเดี่ยว
‎ไม่มีเพื่อนๆ ไม่มีครู
‎มีแต่ล็อกอินเข้ามาเรียนเหมือนเดิมทุกวัน
‎ความน่าเบื่อของออนไลน์ การเรียนรู้เสมือนจริง
‎และไม่มีความสัมพันธ์ทางสังคมแบบไหนเลย
‎ทั้งกับเพื่อนๆ และกับครู
‎ฉันตื่นเต้นอยากรู้จักคณะจัดงานพรอมแล้ว ‎ใครเป็นใคร มีกี่คน
‎มีนักเรียนเจ็ดคน
‎(โรงเรียนมัธยมปลายนาวาร์โร)
‎พวกเธอจะโปรโมตงานกันยังไง ‎จะจัดการยังไงให้มีคนมาเยอะ
‎หลายคนพูดว่างานนี้น่าจะเห่ยและคนไม่มากัน
‎ไม่มีใครอยากมาด้วยซ้ำ ‎เพราะรู้ว่าจะจัดในลานโรงเรียน
‎มันยากเพราะเงินขาดไปเยอะมาก ‎เงินเรี่ยไรทั้งหลาย
‎และเราไม่มีงานเรี่ยไร ‎สปอนเซอร์หรืออะไรเลย
‎มันยากตรงนี้
‎- เราต้องพยายามกันให้เต็มที่นะ ‎- ใช่
‎- เราจะพยายาม
‎เราต้องจัดงานให้ได้ ‎และทำให้เป็นค่ำคืนที่น่าจดจำ
‎อาเรลีเป็นประธานของเรา ‎เธอเพิ่งย้ายประเทศมา
‎เธอเงียบมาก แทบจะเป็นไม้ประดับ
‎ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอชอบหนังมาก ‎เธอเป็นคนขยันมาก
‎มีรถพ่วงที่ขายน้ำแข็งไส แต่อร่อยมาก
‎และถ้ามีงบพอ… น่าจะไม่ แต่ผมก็อยากฝัน
‎เอมิลิโอเป็นประธานร่วมของเรา
‎เขาอยู่หลักสูตรช่างไฟฟ้าที่โรงเรียนเรา
‎เป็นเด็กดีมาก มีชีวิตชีวา
‎สำหรับจัดตกแต่งโต๊ะ กุหลาบก็สวยดีนะ
‎แต่ผมคิดว่าดอกไฮเดรนเยียกับทิวลิปดีกว่าหน่อย
‎ที่จริงดิเอโกอยู่ม.ห้า เขาจบเร็วขึ้นหนึ่งปี
‎ดิเอโกมีหัวสร้างสรรค์มาก
‎ไบรอันเป็นนักกีฬาตัวยง
‎เขาเข้ากับคนอื่นได้ดี
‎ไม่ว่าเขาจะทำอะไรก็ทำให้แปลกใจได้ตลอด
‎หมายความว่าไง "เครื่องมือการกิน"
‎ผมว่าหมายถึงอุปกรณ์การกินนะ
‎ใช่
‎มีเอมิเลีย
‎เธอเป็นนักเขียนที่เก่งกาจ
‎เธอเขียนกลอนเป็นภาษาสเปน
‎ไฟพวกนี้ไม่มีสีหรือสีเหลือง
‎- เราต้องใช้สิ่งที่มี ‎- ใช่
‎อาลีเป็นกัปตันร่วมของทีมเชียร์ของเรา ‎เธอเลยเด็ดขาดมากเรื่องงานพรอม
‎ว่าควรดูเป็นยังไง การออกแบบ
‎มารีมีส่วนร่วมทำงานเพื่อชุมชน
‎เธอเป็นนักเรียนที่ไม่ว่าจะให้ทำอะไร
‎เธอจะพยายามทำเต็มที่ให้สำเร็จ
‎โรงเรียนของเรา ‎มีคนเชื้อสายลาติน 90 เปอร์เซ็นต์
‎เลยทำให้เป็นเอกลักษณ์ ‎เพราะธรรมเนียมของเรามีมานานและดีมาก
‎โรงเรียนเรามีนักเรียนหลากหลายที่สุด ‎แห่งหนึ่งในออสติน
‎เรามีผู้อพยพจากมากมายหลายประเทศ
‎นักเรียนบางคนของเราทำหลายงาน ‎เพื่อช่วยเหลือครอบครัวตัวเอง
‎พวกเขาเจอกับอุปสรรคต่างๆ หลายรูปแบบ
‎พยายามเรียนภาษาใหม่ๆ วัฒนธรรมใหม่ๆ
‎และโรงเรียนนี้ก็เป็นเหมือน ‎บ้านที่สองของพวกเขา
‎วันนี้พวกเขาจะนัดเจอกับคุณไคย์เซอร์ ‎สปอนเซอร์ร่วมอีกคน
‎เพื่อวางแผนว่าจะทำอะไร ‎จะทำงานนี้ให้สำเร็จได้ยังไง…
‎เราไปบุกประชุมพวกเขากันไหม
‎- นึกอยู่เลยว่าคุณจะ… ‎- ไป!
‎(อีกสี่วันถึงงานพรอม)
‎(คุณทำด้วยตัวคนเดียวไม่ได้ ‎- เอมี่ โพห์เลอร์ ฮาร์วาร์ด ปี 2011)
‎(บ้านของไวกิง)
‎(งานพรอม 29 พฤษภาคม 19-23 น.)
‎มาถึงแล้ว!
‎(แฟ็บไฟว์)
‎คิดถึงความหลังจัง ขนาดฉันไม่ได้เรียนที่นี่นะ
‎ขอบัตรทางเดินหน่อย
‎แผนกธุรการอยู่ตรงนี้
‎อาคารหลักของเราอยู่ทางนี้
‎ตอนเดินเข้าไปในนาวาร์โร ‎ผมรู้สึกค่อนข้างเศร้า
‎ทุกคนอยู่ที่บ้าน ทำทุกอย่างออนไลน์
‎ทำให้ผมรู้สึกซาบซึ้ง ‎สำหรับช่วงเวลาที่ผมเรียนมัธยมปลาย
‎เราไม่มีโรคระบาดและได้ฉลองด้วยกัน
‎พวกเขาคงคิดถึงกัน
‎ถามนะ ซุ้มลูกโป่งจะเป็นสีอะไรดี
‎ม่วง ฟ้า… โทนสีเย็นๆ
‎ไงทุกคน
‎มีคนมาช่วยงานด้วย
‎พระเจ้า!
‎ไงจ๊ะ… เฮ่! สนุกกันเลย
‎- หวัดดีทุกคน ‎- หวัดดี เป็นไงบ้าง
‎พวกเธอเป็นคณะกรรมการจัดงานพรอมใช่ไหม
‎ดีใจที่ได้เจอทุกคนจ้ะ
‎ทำอะไรกันอยู่ นั่งเก้าอี้หมุนล้อมวงกันเนี่ย
‎มีธีมหลักหรือยัง
‎"ค่ำคืนที่น่าจดจำ" ค่ะ
‎ฉันรู้สึกว่าคลาสปี 2021 สมควรมีค่ำคืนที่น่าจดจำ ‎ก่อนเราจะเรียนจบ
‎- ใช่ ‎- ใช่
‎รู้สึกยังไงที่จะจัดงานพรอมได้
‎เพราะปีที่แล้วไม่มีโอกาสได้จัด
‎เราเจอโควิด เลยมีช่วงเวลาที่เครียด ‎และกำลังใจถดถอย
‎ผมคิดว่าเราทุกคนตื่นเต้นมาก ‎ที่จะได้มีอะไรให้จดจำในปี 2021
‎ไปดูส่วนอื่นของโรงเรียนกันไหม
‎- จะพาพวกเราไปทัวร์ไหม ‎- ชอบไปทัวร์!
‎เดินฟาด!
‎เดิน!
‎เดินเลย
‎ไปสนามกัน
‎- งานพรอมของเราจะจัดที่นี่ ‎- ใช่
‎เราน่าจะปัดเป่าสิ่งอัปมงคลหน่อยนะ
‎ต้องปัดเป่าเยอะเลย
‎เราจะปัดเป่า ตกแต่งต้นไม้ตรงเสานั้นหน่อย
‎ลานนั้นเป็นหัวใจของโรงเรียน ‎แต่มันไม่รู้สึกเป็นอย่างนั้นเลย
‎รู้สึกเหมือนเป็นทวารมากกว่า ไม่สนุกเลย
‎- ใช่ ‎- ปกติเป็นแบบนี้เหรอ
‎- ไม่เหรอ… ‎- ค่ะ
‎แค่เป็นแบบนี้เพราะโควิด
‎- ใช่ ‎- ปกติจะมีคนอยู่เต็ม
‎- ทุกคนจะอยู่ตรงนี้ตอนพักเที่ยง ‎- เข้าใจละ
‎นี่คือแคปซูลเวลาของเรา
‎อะไรนะ
‎ผมนึกว่าจะเป็นกล่องเล็กๆ ที่ฝังลงพื้นได้
‎มันมีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปไม่รู้กี่ทศวรรษ
‎- อย่างน้อยก็สามสิบปีได้ ‎- ครับ
‎ย้อนกลับไปสามสิบปี เจ๋งมากนะ
‎- ใช่ ‎- เห็นด้วย
‎(สำหรับหนึ่งที่) ‎(ละครใบ้)
‎เป็นไงบ้างครับที่ต้องเรียนจากที่บ้าน
‎ฉันยังไม่รู้จักเพื่อนร่วมห้องส่วนใหญ่หลายวิชาเลย
‎เพราะเราเห็นแต่ช่องดำๆ กับชื่อ
‎เกรดฉันตกลงไปมาก ทั้งความสัมพันธ์ ‎เราไม่ได้เจอเพื่อนๆ กันเลย
‎มันหนักมาก
‎ฉันไม่ได้มีประสบการณ์แบบเด็กม.หก ‎ที่เห็นในหนัง ในรายการทีวีเลย
‎ฉันมาจากเม็กซิโก
‎การมีโอกาสบอกครอบครัวฉันที่เม็กซิโกว่า
‎"หนูได้ไปงานพรอมมา" เข้าใจใช่ไหมคะ
‎- แบบที่เห็นในทีวี ‎- ใช่!
‎การมีงานพรอมอาจเป็นโอกาสสุดท้าย ‎สำหรับนักเรียนบางคน
‎ที่จะได้เจอเพื่อนๆ เจอครู
‎ผมอยากเข้าใจว่าทำไมงานนี้ถึงสำคัญ
‎- ฉันเจออะไรมาเยอะมากปีนี้ ‎- โอเค
‎เจอการสูญเสียมากมาย
‎ฉันเลยคิดว่าอย่างน้อย ‎ฉันก็สมควรมีอะไรให้ฉลองบ้าง
‎- ดี เห็นด้วยเลย ‎- ค่ะ
‎แล้วคุณล่ะ ดิเอโก
‎ผมเรียนจบก่อนเวลา ผมเพิ่งอายุ 16
‎เมื่อผมตัดสินใจเรียนจบเร็ว ‎ผมพลาดหลายอย่างของการเป็นม.หก
‎โอเค
‎ผมอยากมีอะไรที่จะให้จดจำปีสุดท้ายได้บ้าง
‎น่าสนใจนะ ตอนที่ผมได้ยินพวกคุณพูดก่อนหน้านี้
‎กับที่พูดตอนนี้
‎งานพรอมดูเป็นจุดจบของอะไรบางอย่าง ‎เป็นการสิ้นสุดของการเรียน
‎ผมเห็นว่าเป็นการเกิดใหม่
‎ใช่ นี่เป็นช่วงเวลาสุดท้าย ‎ที่จะได้ฉลองทุกสิ่งที่ผ่านมา
‎อาลัยให้กับทุกสิ่งที่ผ่านมา ‎แล้วทิ้งคนนั้นไว้ข้างหลัง
‎แล้วดูฉันตอนนี้สิยะ
‎ผมมองว่าเป็นอย่างนั้นแหละ
‎นี่เป็นวิธีการพูดว่า "ลาก่อนชีวิตที่ฉันเคยมี ‎ทีนี้ดูฉันโบยบินซะ"
‎(เทคโนโลยีด้านการศึกษา)
‎(วิชาการเสริมสวย)
‎ใครจะทำผมไปงานพรอมให้
‎ทำกันเองค่ะ
‎- ชอบจัง ทำกันเป็นทีม! ‎- ใช่ ทำให้กันเอง
‎ฉันตัดผมเองมานานมาก
‎เราเรียกว่าช่างเสริมสวยในครัวจ้ะ
‎- ใช่ค่ะ ถูกเลย ‎- ซึ่งไม่เป็นไร
‎แต่ปีที่แล้วระหว่างเกิดโรคระบาด ‎ฉันย้อมผมเองเป็นครั้งแรก
‎ใช้แค่สีย้อมมาทำเอง
‎แล้วผมเสียเลยเหรอ
‎ค่ะ ผมแห้งมาก แห้งกรอบเลย
‎ฉันยังไม่รู้ว่าจะแต่งตัวยังไงไปงานพรอมเลย
‎เพราะทุกอย่างยังไม่แน่นอน
‎เรากลัวที่จะตั้งความคาดหวัง แล้วไม่สมหวัง
‎ค่ะ
‎แขนข้างนี้ขนลุกเพราะฉันตื่นเต้น
‎ส่วนแขนข้างนี้ขนลุกเพราะกังวล
‎เรามีเวลาแค่สี่วัน
‎- ใช่! ‎- ต๊าย รู้สึกยังไงดีเนี่ย
‎ฉันอยากให้พวกเธอตั้งใจทำเต็มที่
‎เพื่อนรักไม่ปล่อยให้เพื่อนกันทำอะไรนะ
‎ย้อมผมเอง
‎ขอบคุณ!
‎- งานพรอมเราจะต้องปังมาก! ‎- เย่!
‎เราจะต้องสวยเป๊ะเกินจินตนาการกันเลยเนอะ
‎ใช่ค่ะ!
‎ตายแล้ว!
‎โอเค เอมิลิโอ ไบรอัน งานพรอม
‎พวกคุณตื่นเต้นเรื่องอะไรกันบ้าง
‎เอาจริงนะครับ ผมแค่อยากมีอาหารดีๆ ให้กิน
‎อยากกินอะไรกันล่ะ ฝันไว้ว่ายังไง
‎นี่เป็นงานฉลอง ต้องพิเศษหน่อย
‎- เฟลาตัสมั้งครับ ‎- เฟลาตัสเหรอ
‎- คือตากีโตใช่ไหม ‎- ใช่
‎- ที่เป็นม้วนๆ กรอบๆ หน่อยใช่ไหม ‎- กรอบๆ ครับ
‎ชิ้นเล็กๆ น่ารัก นึกออกใช่ไหมครับ ‎ไม่ใช่ชิ้นใหญ่ๆ ที่เอาไว้…
‎ใช่ เพราะนี่เป็นงานหรู
‎ทุกคนจะแต่งตัวสวยหล่อกัน ต้องกินอะไรชิ้นเล็กๆ
‎ให้กัดคำเล็กๆ ได้ และมีซอสจิ้มด้วยเนอะ
‎- ครับ ฟังดูเข้าท่าเลย ‎- ผมหิวเลยเนี่ย
‎พวกคุณได้ความรักอาหารมาจากไหนกัน
‎เป็นการชวนคุยที่ดี
‎ผมรู้สึกว่ามันเชื่อมโยงผู้คนได้
‎บทสนทนาสนุกๆ เกิดขึ้นที่โต๊ะอาหารเสมอ ‎ต่อให้ไม่มีอาหารก็เถอะ
‎(ความรักคือความรัก)
‎ห้องนี้คือห้องอะไร
‎- ห้องนี้คือห้องทองค่ะ ‎- ครับ
‎ห้องที่เราเก็บหนังสือรุ่นเก่าๆ ‎และทุกอย่างเอาไว้
‎ห้องนี้มีไว้เพื่อแสดงถึงมรดก
‎พวกคุณจะฝากมรดกอะไรเอาไว้
‎ผมจำได้ที่เราคุยกันก่อนหน้านี้ แคปซูลเวลา
‎เป็นสิ่งที่พวกคุณทุกคนจะทำได้หรือเปล่า
‎หวังว่าเราจะได้โอกาสใส่ของลงไปในนั้นบ้างค่ะ
‎สิ่งที่คุณและเพื่อนร่วมชั้นเจอมาปีนี้ ‎ในช่วงที่เกิดโรคระบาด…
‎เป็นสิ่งที่ผมคิดว่าไม่มีคนรุ่นไหน
‎นอกจากยุควิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่
‎เข้าใจได้เลยว่ามันเป็นยังไง
‎ที่คนทั้งกลุ่มจะเจอเรื่องเดียวกันได้
‎มรดกที่คนรุ่นฉันอยากทิ้งไว้ให้รุ่นหลังคือ
‎เรารอดจากโรคระบาดมาได้
‎เราไม่ได้มีประสบการณ์เหมือนม.หกรุ่นก่อนๆ
‎ฉันรู้สึกว่านี่เป็นเหตุผลส่วนหนึ่ง ‎ที่เราจริงจังกับงานพรอมนี้มาก
‎พร้อมสำหรับงานพรอมที่เจ๋งที่สุดหรือยัง
‎พร้อม!
‎- เพลงเชียร์ของโรงเรียนร้องว่าไง ‎- เมื่อเป็นไวกิงย่อมเป็นไวกิงเสมอ
‎นั่นเป็นคำขวัญของเรา
‎เมื่อเป็นไวกิง…
‎ย่อมเป็นไวกิงเสมอ!
‎เอาละ ไปฉลองสุดยอดงานพรอมกัน ทุกคน!
‎พรอมเป็นเวลาที่ลืมไม่ลงเลยจริงๆ
‎ผมอยากดูแลให้เด็กๆ พวกนี้รู้สึกอย่างที่ควรรู้สึก
‎เมื่อพวกเขามองย้อนกลับมาอีก 10 20 30 ปี
‎จะได้รำลึกถึงช่วงเวลานี้ด้วยความรัก
‎และเข้าใจว่าทำไมถึงแต่งตัวกันแบบนี้
‎ตอนแรกที่เดินเข้ามา ผมนึกจริงๆ ว่านี่จะเป็นแค่
‎ดูแลให้มีรถขายอาหารดีๆ
‎ดูแลปาร์ตี้ใหญ่นี้ให้ราบรื่น
‎แต่ยิ่งผมเจอนักเรียนมากขึ้น
‎ก็ยิ่งเพิ่มความสำคัญให้กับงานพรอมนี้
‎ฉันอยากให้เด็กๆ มีประสบการณ์ที่น่าจดจำ
‎ช่วงเวลาของชุมชนและความสุข ‎แค่เต้นรำ สร้างความทรงจำด้วยกัน
‎พวกเขาพลาดการสร้างความทรงจำไปตั้งหนึ่งปี
‎เราอยากจัดการให้ค่ำคืนนี้ ‎มีความทรงจำอันงดงามมากมายเลย
‎ความทรงจำจุกๆ ไปเลยจ้ะ
‎ของขวัญจัดเต็มเอาให้กระอักกันไปเลย ‎ถุงของขวัญ!
‎โรงเรียนนี้ให้ความสำคัญกับมรดก
‎แต่ไม่มีรุ่นไหนที่จะมีมรดกเหมือนรุ่นนี้
‎ผมมองว่าลานนั้นเป็นที่ที่ดีมาก ‎เอาไว้ให้เด็กๆ นั่งเล่น กินมื้อเที่ยงกัน
‎แต่ไม่ใช่ที่ที่ผมอยากใช้จัดงานพรอมแน่นอน
‎เพราะมันไม่ได้สร้างมาเพื่อการนั้น
‎ผมอยากหาสถานที่ ‎ที่จะทำให้พวกเขาตื่นเต้นจริงๆ
‎และทำให้เป็นค่ำคืนที่น่าจดจำ
‎(อีกสามวันถึงงานพรอม)
‎(นำสิ่งที่ดีที่สุดในตัวคนรอบข้างคุณออกมา)
‎(และให้พวกเขานำสิ่งที่ดีที่สุดในตัวคุณออกมา ‎- บิล ไนย์ มหาวิทยาลัยรัตเกอรส์ ปี 2015)
‎ทุกคนมีรหัสกันแล้วใช่ไหม ใครต้องการบ้าง
‎มารี เปลี่ยนมุมหน่อย มาอีกด้าน
‎จะได้มีแสงธรรมชาติส่อง ลองดูว่าเป็นไง
‎- รู้ไหมว่ามากันครบหรือยังคะ ‎- ครูก็พยายามดูอยู่ ไม่แน่ใจ
‎มาลงมือทำงานกัน!
‎- ขอให้สนุกนะ หนุ่มๆ! ‎- ลุยกันเลย!
‎(ศูนย์การแสดงลองเซ็นเตอร์)
‎อรุณสวัสดิ์ครับ
‎- อรุณสวัสดิ์ค่ะ ‎- หวัดดี!
‎เป็นไงกันบ้าง
‎ยินดีต้อนรับสู่ลองเซ็นเตอร์ เคยมาที่นี่กันไหม
‎- ไม่ค่ะ ‎- ไม่มีใครเคยมาเลยเหรอ โอเค
‎ผมอยากพามาดูเพื่อเป็นแรงบันดาลใจ ‎สำหรับงานพรอมบ้าง
‎- ไปกันเลย ‎- เข้าท่าค่ะ ไปเลย
‎ผมโทรหาคนนิดหน่อย
‎และคิดว่างานพรอมควรจะจัดที่นี่
‎- อะไรนะ ‎- เจ๋งเลย
‎คิดว่าไงล่ะ
‎ลองเซ็นเตอร์มองเห็นวิวออสตินทั้งเมือง
‎- พระเจ้า! ‎- ดีกว่าลานโรงเรียนหน่อยเนอะ
‎- ค่ะ! ‎- ครับ!
‎ที่นี่ภาพสวยเหมาะกับงานพรอมสุดๆ แล้ว
‎เห็นภาพพวกเราเต้นรำไหม
‎เย่!
‎พวกเขาทำงานกันหนักมาก ทุ่มเทมาก
‎และการได้เห็นว่าพวกเขารู้สึกพิเศษ
‎มันคุ้มค่ามากที่จะมอบสิ่งที่พวกเขาต้องการ
‎ผมคิดว่าคนต้องมีกำลังใจมากขึ้นแน่นอน
‎ยิ่งในเมื่อหลายคนตัดสินใจไม่มาเพราะสถานที่
‎ผมว่านี่จะทำให้หลายคนเปลี่ยนใจได้เลย
‎เอางี้นะ บอกไปเลยว่า
‎"ถ้าไม่รักฉันตอนจัดที่ลานโรงเรียน ‎ก็อย่ารักฉันเมื่อจัดที่ลองเซ็นเตอร์"
‎ถูก!
‎เอาละทุกคน เข้าไปข้างในกัน ‎แล้วเริ่มตกแต่งกันเพิ่มเถอะ
‎เย่!
‎- หวัดดีครับ ‎- ไงคะ
‎- ไงครับ
‎- ทีมของผม! ‎- ใช่!
‎เชฟร่วม!
‎ผมกำลังรออยู่เลย
‎เข้าประจำที่เลยครับ
‎- ทุกคนได้ถาดคนละอัน ‎- พระเจ้า
‎ผมเล็งคนที่ผมต้องการให้ช่วย
‎เพื่อหาคำตอบว่า ‎นักเรียนนาวาร์โรต้องการอะไรในสัปดาห์นี้
‎และคนนั้นคือเอมิลิโอ
‎ผมดูออกเสมอเวลามีใครบ้าอาหารพอกับผม
‎เขามีความคิดเห็นและความคิดมากมาย ‎ผมจะทำให้มันเกิดขึ้นจริง
‎ไบรอัน เอมิลิโอกับผมคุยกันไว้เรื่อง
‎งานพรอม
‎ค่ะ
‎ชอบจังที่พอพูดว่าพรอมปุ๊บ ‎ทุกคนก็ยิ้มตาเป็นประกายเลย
‎พวกคุณตื่นเต้นกันจริงๆ เป็นเรื่องใหญ่นะ
‎เราคุยกันเรื่องอาหารที่เพอร์เฟกต์
‎เหมาะกับการเฉลิมฉลองและพิเศษจริงๆ
‎ผมค้นคว้ามาแล้ว สิ่งหนึ่งที่คุยกันไว้คือเฟลาตัส
‎ซึ่งคุณชอบมาก
‎ทำจากแป้งตอติญา และชิ้นค่อนข้างใหญ่
‎แต่ตากีโตทำจากแป้งข้าวโพด
‎มันดูหรูแต่น่ารักด้วย ใช้มือกินได้
‎ค่ะ เหมาะกับงานพรอมมาก เป็นความคิดที่ดีเลย
‎ผมไม่ได้เป็นคนคิด
‎จบนะ
‎ผมคิดว่าน่าจะดีถ้าเรามีไม่ใช่หนึ่ง สอง แต่สาม…
‎- เริ่ด! ‎- ไส้ไปเลย
‎เริ่ด!
‎เรามีไส้ไก่ เดี๋ยวผมจะอธิบาย
‎แล้วก็มีสำหรับคนชอบกินชีส
‎เป็นส่วนผสมของชีสวาฮากากับโกติฮา ‎ซึ่งเหมือนชีสพาร์เมซาน
‎มันหยาบและแห้งกว่า เพิ่มรสชาติเค็มขึ้นอีกหน่อย
‎มีพริกชี้ฟ้าผสมอยู่ด้วย ‎และสุดท้ายถั่วบดที่ค่อนข้างมีประโยชน์
‎ผมผสมซัลซ่าเข้าไปด้วย อันนี้พร้อมกินแล้ว
‎เริ่มด้วยการทำไส้ไก่ก่อน
‎เราจะแบ่งงานกันแล้วทำทุกอย่างด้วยกัน
‎จากนั้นก็ลองชิมตากีโตพวกนี้ซะ
‎บอกด้วยนะว่าเหมาะกับงานพรอมไหม
‎เรามีไส้ไก่แล้ว
‎ไก่อาจจะแห้งได้ ‎เลยต้องใส่ส่วนผสมที่แฉะๆ ด้วย
‎เรามีซอสโรโฮ ผมจะเทลงไปเลย
‎ใส่น้ำสลัดซีซาร์ชิโปตเลในอาโดโบ
‎เผ็ดมาก แต่ไม่ร้อนจนกินไม่ไหว
‎แล้วก็มี… รู้ไหมว่านี่คืออะไร
‎- ปาปริก้า ‎- ปาปริก้า
‎คุณรู้ เขารู้ดี
‎แล้วก็ใส่ยี่หร่าไปหน่อย
‎ผงกระเทียมอีกนิด
‎อีกนิดแปลว่าใส่เยอะๆ
‎เกลือนิดหน่อยเพราะเราไม่อยากให้รสชาติจืด
‎จากนั้น เรารู้สึกยังไงกับผักชี
‎ชอบค่ะ
‎คนคิดกันคนละขั้วเนอะ
‎- บางคนบอกว่ารสชาติเหมือนสบู่ ‎- พี่สาวผมก็บอกว่างั้น
‎เนอะ น่าจะแล้วแต่พันธุกรรม
‎ผมจะผสมทุกอย่างลงในนี้
‎ไก่จะซึมซับซอสทุกอย่างไว้
‎เราจึงมีสามไส้ เลือกไส้ที่อยากกินกันเลย
‎- ผมเอาไส้ไก่ครับ ‎- โอเค
‎- ขอบคุณครับ ‎- ฉันชอบชีสค่ะ
‎ชีสนะ
‎แล้วม้วนแป้งพวกนี้ซะ
‎เอาไส้ที่คุณกำลังทำอยู่ ‎วางในหนึ่งส่วนสามของแป้ง
‎แล้วค่อนๆ ม้วนออกจากตัว
‎น่าจะมีแป้งเหลือพอให้พับได้
‎แล้ววางเรียบๆ ลงไป น่าจะม้วนได้พอดี
‎โอเค วันนี้เราจะใช้หม้อทอด ‎ซึ่งใช้น้ำมันน้อยกว่า
‎ผมจะส่งตะกร้าให้เวียนกันนะ
‎แล้วแต่ละคนก็ใส่ตากีโตลงไป
‎แล้วค่อยเอามาจิ้มซอส
‎เรามีซอสซัลซ่าง่ายๆ
‎- ค่ะ ‎- ขอบคุณ
‎เยี่ยมเลย
‎ชอบอาหารอะไรที่โรงเรียนทำกันบ้างครับ
‎ที่จริงผมกลับบ้านช่วงพักเที่ยงครับ
‎พ่อผมทำอาหารเก่ง
‎คุณกลับบ้านเพราะมีอาหารร้อนๆ อยู่ที่บ้าน
‎- ครับ ‎- แล้วพวกคุณล่ะ
‎ใครติดอยู่ที่โรงเรียนช่วงพักเที่ยงบ้าง
‎นักเรียนของเราส่วนใหญ่ขัดสนการเงิน
‎เราเลยมีอาหารกลางวันฟรี
‎- จริงเหรอ ‎- ค่ะ
‎นั่นเป็นเรื่องปกติของที่นี่
‎เมื่อวัยรุ่นไม่มีอาหารกินที่บ้าน
‎นี่อาจจะเป็นมื้อเดียวที่ได้กิน ‎ถ้าพวกเขาไม่ได้กินจากที่อื่น
‎ใช่เลย
‎เราอยู่ในย่านที่คนส่วนใหญ่เป็นเชื้อสายลาติน
‎และขัดสนทางการเงิน
‎หลายบ้านเลยมีสมาชิกครอบครัวถึงหกคน
‎ทุกคนต้องทำงาน นักเรียนก็ต้องทำงาน
‎แล้วมาเรียนเพื่อเรียนให้จบ
‎เมื่อได้ฟังว่าชีวิตพวกเขาเป็นยังไงนอกโรงเรียน
‎ก็เริ่มเข้าใจว่าทำไมงานพรอมนี้ ‎ถึงสำคัญกับพวกเขา
‎บางคนไปเรียนเต็มเวลา ‎และต้องทำงานไปด้วย
‎ต้องช่วยพ่อแม่
‎ผมไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรแบบนี้ตอนผมเป็นเด็ก
‎พวกเขาสมควรได้อะไรที่พิเศษ
‎เรามีซอสเขียว
‎ทำจากอาโวคาโด ฮาลาปีโน
‎ใส่น้ำมะนาวนิดหน่อย หัวหอมและเกลืออีกนิด
‎เอาละ อันนี้พร้อมแล้ว
‎ดูดี ร้อนๆ เลย
‎เราจะผลัดกัน ใส่ซอสอันไหนก็ได้
‎ผมจะทำให้ดูเป็นตัวอย่างก่อน ‎แล้วพวกคุณค่อยทำของตัวเอง
‎น่ากินมากเลย
‎เนอะ สดๆ เลย
‎- ฉันกัดเจอพริก ‎- ของคุณใส่พริกด้วยเหรอ
‎ค่ะ
‎- อร่อยเนอะ ‎- ใช่
‎คิดว่าเพื่อนๆ จะพอใจกับพวกนี้ไหม
‎- คิดว่าครับ ‎- ค่ะ
‎กินไปแล้วเหรอ
‎รู้แล้วว่านายชอบอาหารมาก
‎โอเค รู้สึกยังไงกับตากีโต
‎- อร่อยครับ ‎- พอใจไหม
‎ครับ เราต้องมีอะไรให้พวกวีแกนกินด้วย
‎ไส้ถั่วเป็นถั่วบดกับซอสซัลซ่านิดหน่อย
‎- เป็นอาหารวีแกนได้ ‎- น่าจะใช้ได้ครับ
‎- ดูคุณสิ นึกถึงคนอื่นด้วย ‎- ครับ
‎คุณอยากคอยดูแลคนอื่น
‎ทุกคนควรมีของกินและพอใจกับอาหารนั้น
‎คุณคอยดูแลทุกคน ให้แน่ใจว่าทุกคนอยู่ได้
‎นิสัยนี้มาจากไหนล่ะ
‎มาจากแม่ผม
‎แม่ทำอาหารที่บ้านเสมอ แต่พ่อผมไม่อยู่แล้ว
‎เลยมีแค่แม่ผม มันลำบากมาก
‎บ่ายวันนึงแม่ทำเฟลาตัส ไม่ใช่ไส้ไก่ มีแต่มันฝรั่ง
‎ผมไม่รู้เลยว่าการเงินเราขัดสน
‎- แม่ไม่อยากให้คุณกังวล ‎- แม่อยากให้ผมตั้งใจเรียน
‎แม่อยากปกป้องคุณ ‎ไม่อยากให้คุณกังวลเรื่องพวกนี้
‎พอแม่บอก ผมร้องไห้หนักเลย
‎ทำให้ผมคิดว่า "โห แม่สุดยอดมาก"
‎แม่คุณทำดีที่สุดแล้วกับสิ่งที่มี
‎คุณทำอย่างนั้นอยู่แล้ว ‎ด้วยการเป็นคณะจัดงานพรอม
‎ดูแลให้ทุกคนมีประสบการณ์ที่วิเศษ
‎การที่คุณนั่งอยู่ตรงนี้และพูดว่า ‎"แล้วพวกวีแกนล่ะ"
‎แม่คุณเลี้ยงลูกมาดีมากนะ
‎- ขอบคุณครับ ‎- ครับ
‎แม่เจ๋งมาก
‎เขาเห็นคุณค่าของอาหาร
‎เขาอยากดูแลให้ทุกคนได้กินกัน
‎ผมรักเด็กคนนั้น
‎- โรงอาหารที่เงียบเหงา ‎- ใช่
‎มันจะไม่เงียบตลอดไปหรอก
‎ไม้จิ้มฟัน
‎นี่จะดูดีมาก
‎ใช่
‎พระเจ้า
‎ตายแล้ว!
‎- หวัดดีครับ ‎- หวัดดีค่ะ
‎สวยไหมล่ะ
‎- สวยค่ะ ‎- พระเจ้า สุดยอดเลย!
‎ผมอยากเอาใจฮีโร่ของเรา ‎เพราะพวกเขาทำงานมาเยอะมาก
‎พวกเขาผ่านอะไรมาเยอะมาก ‎เจอเรื่องน่าเศร้ามาเยอะ
‎และการได้รู้ว่าเรามอบของขวัญให้พวกเขา
‎เป็นลุคที่จะทำให้พวกเขารู้สึกดีกับตัวเอง
‎นั่นเป็นสิ่งสำคัญสำหรับผมมาก
‎คุณเล็งบางชุดไว้ ‎แล้วคิดว่า "นี่แหละชุดฉัน" ใช่ไหม
‎- ฉันมองทุกอย่างเลย! ‎- โอเค ดีครับ ผมอยากได้ยินอย่างนั้นแหละ
‎คุณเกริ่นว่าจะแต่งแบบกึ่งทางการ
‎ซึ่งผมชอบนะ เพราะมีอะไรให้เล่นมากมาย
‎ผมอยากให้แน่ใจว่าพวกคุณรู้สึกดีที่สุด
‎เรามาเริ่มด้วย…
‎- หนุ่มๆ! ‎- หนุ่มๆ นะ
‎เย่!
‎โอเค ดีเลย
‎สำหรับพวกคุณ ใส่ชุดสูทให้ดูเป็นทางการหน่อย
‎แล้วให้พวกคุณแต่งสไตล์ตัวเองด้วยเครื่องประดับ
‎มีเนคไทมากมาย ถุงเท้าหลากหลาย ‎ผ้าเช็ดหน้า มีเข็มขัดด้วย
‎ตัดสินใจกันเองว่าอยากสื่ออะไรออกมา
‎- ผมแค่อยากดูดี ‎- โอเคดี
‎ผมอยากเห็นบุคลิกคุณ ‎อยากให้คุณมองย้อนกลับมาแล้วคิดว่า
‎"นั่นคือตัวฉัน ไม่ใช่คนอื่น เป็นตัวฉันเอง"
‎แล้วก็ดิเอโก ผมรู้แนวของคุณแล้ว
‎คุณบอกว่าชอบลายดอก ผมก็ชอบลายดอก
‎ชาวเน็ตเคยแซวผมตั้งสองปี ‎เพราะผมใส่ลายดอกเยอะมาก
‎แต่เพราะชุดสูทของคุณจะเด่นมาก
‎ผมคิดว่าคุณไม่ต้องใส่เครื่องประดับมากเท่าไหร่
‎คุณคงไม่อยากดูเพี้ยนไป
‎สาวๆ เพราะนี่คืองานกึ่งทางการ ‎มีหลายสไตล์ให้เลือกใส่ได้
‎เช่นชุดค็อกเทลหรือชุดหางปลา
‎เข้ารูปกว่า ช่วงบนรัดรูปหน่อย
‎แล้วก็บานออกเป็นกระโปรงหางปลา
‎โอเคนะ แล้วก็มี…
‎สไตล์เจ้าหญิง
‎โดนใจเลย
‎ดูเป็นทางการกว่ามาก แต่ยังไงก็สวย
‎เช่นเดียวกับพวกผู้ชาย ‎มีเครื่องประดับมากมายให้สาวๆ เช่นกัน
‎คุณจะใส่เต็มยศแล้วรู้สึกยังไงก็ได้ตามสบายเลย
‎หนุ่มๆ สาวๆ เข้ามาดูกันเลยไหม
‎ชุดนี้เรียกหาฉัน
‎เมื่ออยากใส่สีให้เข้ากับชุดลายๆ
‎เอาสีที่อยู่ในลายนั้น
‎มาใส่ที่อื่นด้วยจะเป็นวิธีที่ดีที่สุด
‎ผมคิดว่ากางเกงสีน้ำเงินเข้ากันได้ดีกับเสื้อขาวนี้
‎- ผมชอบที่ใส่คู่กัน ดี ‎- ครับ
‎พระเจ้า…
‎ดีใจมากที่ได้เห็นพวกเขาตื่นเต้นจริงๆ
‎กับชุดที่ผมเลือกมาให้
‎ผมกังวลว่าพวกเขาจะเห็นชุดแล้วคิดว่า
‎"พอเลยคุณปู่ ฉันไม่ใส่หรอก"
‎ขอบคุณมาก ไปลองชุดกันด้านหลังได้เลย
‎พวกเขาจะต้องดูดีมาก
‎เอาละ มาเลย
‎ผมปลื้มมาก
‎เริ่ด!
‎มารี คุณดูสวยมาก
‎เก๋เวอร์
‎เท่มาก
‎ใช่!
‎พอพวกเขาเดินออกมา ‎เสื้อผ้าพวกนี้สื่อถึงตัวตนของพวกเขาจริงๆ
‎เท่มาก เจมส์ บอนด์
‎แล้วพวกเขาดูมีความสุขด้วย
‎ดิเอโก คุณดูดีมาก
‎ผมแค่อยากให้เด็กพวกนี้ได้สนุกสนาน
‎และมีค่ำคืนที่น่าจดจำที่พวกเขาโหยหามานาน
‎ดีมาก
‎(อีกสองวันถึงงานพรอม)
‎(เราเรียนรู้จากประสบการณ์ที่ไม่ดีนัก
‎จากประสบการณ์ที่ดี - ซอนย่า โซโตเมเยอร์ ‎ม.โร้ดไอส์แลนด์ ปี 2016)
‎ยินดีต้อนรับทุกคน ขอโทษนะ ‎ที่ต้องรอหน่อย แต่เราก็เข้ามากันแล้ว
‎ครูจะให้พวกเธอต้องคิดบ้าง
‎สิ่งหนึ่งที่ครูอยากให้พวกเธอได้ ‎จากม.ปลายคืออะไร สิ่งเดียวเลย
‎ครูอยากให้พวกเธอมี…
‎เวลาที่ดีเหรอครับ
‎- แผน! ‎- เราต้องมีแผน
‎ดูสิ เริ่มเข้ารูปเข้ารอยแล้ว
‎(แผนกธุรการ)
‎หวัดดี
‎- หวัดดีทุกคน ‎- ไงครับ!
‎ผมอยากให้นักเรียนมารวมตัวกัน ‎เพื่อคุยเรื่องแคปซูลเวลา
‎นักเรียนกลุ่มนี้แข็งแกร่งมาก ‎และเราต้องยกย่องความแข็งแกร่งนี้
‎- รู้ไหมว่ามาที่นี่กันทำไม ‎- ไม่รู้ค่ะ
‎พวกคุณจะได้ไปดิสนีย์… ‎เปล่า ผมพูดเล่น
‎พูดเล่นนะ ผมอยากพาไปสุดๆ ‎สาบานได้เลยว่าผมทำแน่
‎ไม่ ผมอยากคุยกับพวกคุณทุกคนเพราะ… ‎ขอโทษที่พูดคำหยาบนะครับคุณครู
‎แต่พวกคุณแม่งโคตรแกร่งเลย
‎เอาจริงนะ ผมคิดว่า ‎โรงเรียนนี้ให้ความสำคัญกับมรดกมาก
‎และมรดกที่พวกคุณจะฝากไว้ให้รุ่นหลัง ‎ก็เป็นส่วนหนึ่งของความแข็งแกร่ง
‎ส่วนหนึ่งของเรื่องราวความแข็งแกร่งในตอนนี้
‎ผมเลยคิดถึงแคปซูลเวลา
‎พวกคุณจะร่วมทำด้วยหรือเปล่า
‎แน่นอน
‎คุณตอบทันที "ทำแน่" เล่ามาสิ
‎รองเท้าวิ่งของผม ‎โค้ชผมสุดยอดมาก เก่งจริงๆ
‎โค้ชทำให้ผมสนใจการเรียนมากขึ้น
‎เพราะคนมองว่าผมจะเรียนไม่รอด ‎แต่ผมก็ผ่านมาได้
‎ผมทำสำเร็จแล้ว
‎- ใส่รองเท้าเชียร์ลีดเดอร์ค่ะ ‎- รองเท้าเต้นเชียร์เหรอ
‎คุณมีช่วงเวลาสำคัญที่มีความสุขอะไรบ้าง ‎ในช่วงที่เกิดโรคระบาด
‎- คุณแบบว่า "อย่าถาม ไม่มีเลย" ‎- ไม่มีเลย
‎สำหรับฉัน โรคระบาดทำให้ลำบากมากค่ะ ‎เพราะฉันเสียใครบางคนไป
‎อยู่ที่คิวบา เป็นลุงฉันเอง
‎เราไปที่นั่นไม่ได้
‎- ครับ ‎- มันยากมากในห้องเรียนซูม
‎แล้วมีครอบครัวกำลังร้องไห้อยู่ข้างๆ
‎ยายทวดของฉันทำใจไม่ได้ที่ลุงเสียไป
‎ท่านเสียไปหนึ่งวันก่อนวันเกิดฉัน
‎ฉันไม่รู้ว่ารอดมาได้ยังไง แต่ก็รอดมาแล้ว
‎ครับ
‎เรื่องราวเหล่านี้จะทำให้คนรุ่นหลังรู้ว่า
‎"เราเคยอยู่ที่นี่ ‎เราประสบสิ่งที่ไม่มีใครจินตนาการได้
‎และเรารอดมาได้" ‎และนั่นคือสิ่งที่จะต้องใส่ลงไปในแคปซูลเวลา
‎ผมมีการบ้านมาให้ทำ
‎ผมเป็นอาจารย์แล้ว
‎ผมอยากให้พวกคุณเขียนอะไรสักอย่าง
‎ว่าปีที่ผ่านมานี้มีความหมายยังไงกับคุณ
‎เอาเป็นว่าวันพรุ่งนี้เรามาลองเขียนกัน ‎พอเจอกันอีกที
‎พวกคุณจะมีสิ่งที่อยากใส่ลงไป ‎ในแคปซูลเวลา พอไหวไหม
‎ดีเลยครับ
‎บูม เอาละ ทีนี้บทเรียนต่อไป
‎พออยู่งานพรอม ต้องเต้นท่านี้นะ ‎โอเค ไหวนะ เห็นไหม
‎รุ่นปี 99 เราส่ายก้นแบบนี้ พวกคุณก็เคยผ่านมา
‎พวกคุณก็ทันน่า
‎ลานนี้เป็นที่พักกินมื้อเที่ยงของผู้คน
‎ที่คนมารวมตัวกันทั้งก่อนและหลังเรียน
‎ไม่ว่าระหว่างวันจะเดินไปไหน ก็ต้องผ่านตรงนี้
‎การปรับปรุงลานนี้ ‎และให้รุ่นต่อไปได้เริ่มต้นใหม่
‎มีที่ให้นั่งเล่น ทำให้ที่นี่เป็นหัวใจ ‎และวิญญาณของโรงเรียนอีกครั้ง
‎จะต้องดีมาก
‎มีกี่คนที่เริ่มอ่านเตรียมปลายภาคแล้ว
‎โอเค ครูเห็นว่าบางคนทำเป็นว่า…
‎ยินดีต้อนรับจ้ะนักเรียน
‎หวัดดีจ้ะ
‎- ตายแล้ว ‎- คุณดูดีจังเลย
‎พวกเธออยู่… หวัดดีทุกคน! ‎โอเค มานั่งนี่นะ
‎เธอมานั่งตรงนี้
‎เธอมานั่งตัวนี้
‎นี่ไทเลอร์ เขาเก่งมาก เชื่อมือเขาได้เลย
‎เริ่ดๆ
‎ฟังทางนี้หน่อย
‎วันนี้ฉันเป็นครูของพวกเธอ ‎ฉันคืออาจารย์แวนเนส
‎ล้อเล่นน่า นึกภาพดูสิ เอาเถอะ พูดเล่นนะ
‎เป้าหมายของเราสำหรับช่วงเวลาอันงดงามนี้คือ
‎ฉันอยากให้ทุกคนรู้สึกเริ่ดสำหรับงานพรอม ‎ทุกคนที่นี่เป็นสไตลิสต์ที่เก่งมาก
‎พวกเขาจะดูแลพวกเธอเป็นอย่างดี
‎ต้องบอกสไตลิสต์นะ "ฉันจะใส่ชุดเปิดไหล่" ไหม
‎"ฉันจะใส่ชุดคล้องคอ รูปทรงชุดฉันเป็นยังไง"
‎"ถ้ารวบผมหรือปล่อยผมแล้วจะดูเป็นยังไง"
‎นี่คือสิ่งที่ต้องบอกสไตลิสต์เวลาออกงาน
‎ต้องคุยเรื่องชุดด้วย สำคัญมาก
‎ทุกอย่างต้องเข้ากัน
‎ตื่นเต้นหรือยังที่จะมีงานพรอมที่เริ่ดที่สุดตลอดกาล
‎เย่!
‎โอเค ทำความรู้จักกับช่างของตัวเองซะ
‎มันแปลกนะ เพราะเส้นผมของผม ‎พอเจอความชื้นมันก็…
‎- หยิกเหรอ ‎- ใช่
‎- ฉันคิดว่าจะม้วนผมด้านล่าง ‎- ชอบเลย
‎- ค่ะ ‎- รู้สึกยังไงกับสีผมนี้
‎บอกตามตรง ฉันไม่ขัดนะที่ผมเป็นสีดำ
‎ฉันคิดว่าเข้ากับฉันแล้ว แต่ว่า…
‎สวยออก
‎ฉันทำไฮไลต์ตีกรอบหน้าให้ได้นะ
‎ค่ะ
‎แล้วก็ทำโลว์ไลต์ตรงส่วนนี้
‎แล้วใช้สีน้ำตาลเข้มกึ่งถาวรที่ใกล้เคียงกับสีนี้
‎แต่ให้ดูกลืนกัน
‎พอผมธรรมชาติของเธอเริ่มงอกขึ้นมา
‎สีจะได้ไม่ดูขัดกันมากนัก
‎เราทำได้นะ
‎- เอาค่ะ ‎- เอาตามนั้นนะ
‎- ชอบแบบนั้นไหม ‎- เข้าท่าเลยค่ะ
‎คุณจะทำอะไร
‎เธอกำลังไว้ผมยาว จากเดิมทำผมบ็อบ
‎ดี
‎ฉันเลยคิดว่าน่าจะปัดไปด้านข้าง
‎- กำลังคิดอยู่เลย ‎- ดีค่ะ น่าจะดูดีเลย
‎แบบนี้ แต่ยังมีผมเป็นลอนอยู่
‎ขนลุกเลย
‎- เย่! ขอให้สนุกจ้ะ ‎- สู้ๆ ทีม!
‎ฉันอยากให้เด็กๆ รู้สึกสวย
‎และมั่นใจในทรงผมตลอดทั้งงาน
‎โดยไม่ต้องคอยกังวลทุกสองวินาที
‎- ได้ ‎- พระเจ้า
‎ความหนา ความแน่นนี้
‎โอเค อยากทำยังไงจ๊ะ
‎- หนีบผมตรงค่ะ ‎- เริ่ดจ้ะ
‎ฉันไม่เคยทำผมตรงมาก่อนเลย
‎แม่เธอจะฆ่าเราหรือเปล่า
‎ไม่ค่ะ แม่อยากให้…
‎- แม่ก็ชอบเหรอ ‎- ใช่
‎ขอให้สนุกจ้ะ รักมากนะ ‎ตื่นเต้นจังที่ได้อยู่ที่นี่
‎วันนี้ขนมาทั้งวงการช่างทำผมของออสตินเลยนะ
‎ทุกคนมีพรสวรรค์มาก
‎อยากทำผมยังไงจ๊ะ
‎ขอฟังหน่อย เพราะพวกเธอเป็นเพื่อนรักกัน
‎ฉันอยากเก็บผมด้านหลังนิดหน่อย
‎แบบรวบครึ่งหัวเหรอ
‎- ค่ะ ‎- ตรงใจฉันเลย
‎อยากไปเรียนต่อที่ไหนล่ะ
‎- ฉันจะพักก่อนหนึ่งปีค่ะ เพราะว่า… ‎- จริงเหรอ
‎- ค่ะ ‎- ยังกับเป็นคนยุโรปเลย
‎- ที่นู่นมีพักหนึ่งปีก่อนเรียนต่อ ‎- ใช่
‎ฉันอยากให้ทุ่มเทกับตัวเองก่อน การเติบโต
‎เพราะฉันเจอเรื่องมาเยอะมากปีนี้
‎ฉันย้ายมาอยู่สหรัฐฯ ปี 2015
‎- ช็อกกับวัฒนธรรมสุดๆ เลย ‎- จ้ะ
‎การย้ายมาอยู่ประเทศ ‎ที่พูดภาษาประเทศนั้นไม่เป็น
‎จ้ะ
‎ตอนอายุแค่ 14 ‎และมีคนมากมายสั่งให้ทำตาม
‎กดดันให้เรียนภาษา
‎"ทำอย่างนั้น ทำอย่างนี้"
‎มันยากมากค่ะ
‎ฉันคิดว่าดีมากเลยนะที่เธอรู้ตัวว่าต้องการอะไร…
‎- ค่ะ ‎- ในตอนนี้
‎มีเด็กมากมายที่เคยเจอเรื่องลำบาก
‎เพราะโรงเรียนเป็นที่พึ่งเดียวของพวกเขา
‎การได้ออกจากบ้าน ได้เจอเพื่อนๆ ‎ทำให้ได้ค้นพบตัวเอง
‎ฉันก็ค้นพบตัวเองที่โรงเรียน
‎การถูกพรากสิ่งนั้นไป
‎มันน่าเศร้ามาก
‎เธอทำอะไรบ้างเพื่อให้ตัวเองมีความสุข
‎ฉันอยู่กับกลุ่มคนที่ให้กำลังใจฉันจริงๆ
‎อย่างอาลี ฉันเคยเล่นละครเวทีกับเธอ
‎แล้วก็มีเอมีกับฉันที่สนิทกันในช่วงที่เกิดโรคระบาด
‎- จ้ะ ‎- แล้วก็มารี
‎เราเรียนวิชาธุรกิจด้วยกัน
‎ไบรอันก็เรียนวิชาของครูบีด้วย
‎ยิ่งพวกครูๆ แต่ละคน ‎ที่คอยเป็นกำลังใจให้มากเลย
‎ครูๆ ดีมาก
‎ฉันเห็นความผูกพันชัดเลย
‎เอาละ มาดูโฉมใหม่กัน สาม สอง หนึ่ง
‎ว้าว
‎ผมชอบนะ
‎ไงล่ะ โอเค
‎เนอะ
‎ทรงไถค่อยๆ ไล่ลงมา
‎ถามเขาหรือยัง
‎รู้ไหมว่าต้องทำยังไงถึงได้ทรงนี้ ‎แนวนี้สำหรับงานพรอม
‎เราจะสระผมแล้วก็แค่นั้น
‎เยี่ยม นี่ทรงผมของเขาจริงๆ เลยใช่ไหม
‎เธอถูกหวยแล้ว หล่อไม่ไหว
‎ตายแล้ว สวยจัง
‎- ปลื้มเลย ‎- ชอบไหมจ๊ะ
‎ชอบมากค่ะ
‎จ้ะ
‎ว้าว
‎- ดูสะอาดหล่อมากเลย ‎- ผมชอบมาก
‎ทรงผมมีเรื่องราว
‎ชอบมาก
‎ดูผมเธอสิ!
‎ปลื้มสุดๆ
‎ค่ะ
‎สาม สอง หนึ่ง…
‎คุณจะทำให้ฉันร้องไห้
‎ชอบมากเลย
‎พระเจ้า
‎สวยจังเลย ขอบคุณค่ะ
‎- สวยไหมล่ะ ‎- ค่ะ!
‎พร้อมจะเห็นลุคไดร์ตรงครั้งแรก ‎ของตัวเองหรือยังจ๊ะ
‎พร้อมค่ะ
‎สาม สอง หนึ่ง…
‎ว้าว!
‎ดูผมเธอสิ
‎ดูผมซะ
‎เราพร้อมกันหรือยัง
‎- พร้อม! ‎- ทุกคนรู้สึกสวยหล่อกันแล้วนะ
‎ครับ
‎เด็กๆ พวกนี้สุดยอดแล้ว ‎แต่ตอนนี้เราพร้อมจะครองโลกแล้ว เธอจ๋า
‎สัมภาษณ์งานเหรอ จัดไป
‎งานพรอม แน่นอนที่สุด
‎เริ่ด!
‎(วันงานพรอม)
‎(เสียงนาฬิกาที่คุณได้ยิน ‎คือเสียงของหัวใจคุณเอง)
‎(ลิน-มานูเอล มิแรนดา ‎ม.เวสเลียน ปี 2002)
‎โอเคทุกคน เดินระวังนะ
‎ทั้งโรงเรียนนี้มีของขวัญจากรุ่นก่อนๆ
‎แต่รุ่นนี้ไม่ได้เจอกันเพื่อคิดอะไรด้วยกันเลย
‎ผมจึงอยากทำอะไรให้พวกเขา
‎เพื่อให้พวกเขาฝากเป็นมรดก ‎สำหรับรุ่นต่อๆ ไปได้
‎สาม สอง หนึ่ง…
‎พระเจ้า!
‎นี่คือนาวาร์โรเหรอ
‎พระเจ้า! นึกดูสิถ้าได้เรียนที่นี่แต่เราจะจบแล้ว
‎พระเจ้า!
‎(ของขวัญจากรุ่นปี 2021)
‎ไปเล่นเลย!
‎นึกภาพตัวเองออกไหม
‎กำลังพักผ่อน มีหนังสือติดมือ
‎- นอนใต้ร่ม ‎- ยังกับโรงแรม
‎- อยู่ในร่ม ‎- ต้นปาล์ม
‎ผมตื่นเต้นมากเพราะตอนนี้เรามีแคปซูลเวลา ‎สำหรับรุ่นพวกคุณแล้ว
‎ทุกคนทำการบ้านมาด้วย!
‎แต่ละคนเล่าว่าเขียนอะไร แล้วก็ใส่ลงไปได้เลย
‎- ใครอยากเริ่มก่อน ‎- ผมละกัน
‎เอาเลย!
‎ส่วนใหญ่ผมเขียนว่าพยายามทำดีกับตัวเองหน่อย
‎เพราะปีนี้เป็นปีที่โหดมาก
‎นี่เป็นของเล่นชิ้นเล็กๆ ของผม
‎เพราะผมชอบก็อดซิลล่า ‎และอะไรแบบนี้มานานมาก
‎ผมชอบนะ
‎ใส่ลงไปเลย
‎นี่หน้ากากอันโปรดของผม ผมเซ็นด้านในไว้ด้วย
‎ตายแล้ว เข้าใจคิด!
‎ผมเขียนว่า "อย่าลืมว่านายเท่ขนาดไหน"
‎"ปีนี้ยากลำบากมาก ‎แต่ไม่ยากเท่าความรักหรอก"
‎"นายสว่างสดใสเหมือนมะนาว"
‎ดีจังเลย!
‎- มีแววนักเขียนกันทั้งนั้นเลย! ‎- นั่นสิ
‎ฉันอยากแบ่งปันภาพวาดที่วาดไว้ในช่วงกักตัว
‎โถ ชอบจัง!
‎ตัวเอง อันบนสวยมาก น่าจะเก็บอันนี้ไว้นะ
‎ประสบการณ์นี้สอนให้ฉันรู้ว่า ‎ไม่ว่าเป้าหมายของฉันจะสูงเพียงใด
‎ฉันก็จะทำให้สำเร็จ
‎- ใช่ ได้อยู่แล้ว ‎- เย่!
‎ฉันชอบเขียน ฉันคิดว่าถ้อยค่ำมีพลังมาก
‎ฉันเรียนรู้เรื่องนี้เพราะครูๆ ของฉัน
‎ฉันคงไม่ได้อยู่ตรงนี้ถ้าไม่มีครูอย่างพวกเขา
‎ฉันจึงอยากเป็นแรงบันดาลใจให้โลกต่อไป
‎- ใส่ไปเลย ‎- เย่!
‎นี่เป็นกระเป๋าเรียนใบแรกของฉัน
‎มีรูเพียบเลย ฉันรู้สึกว่า ‎ฉันดูแลกระเป๋าใบนี้เหมือนที่ดูแลตัวเอง
‎ฉันเขียนว่า "เธอไม่รู้หรอกว่าวันนี้เกิดอะไรขึ้น"
‎"นั่นคือสิ่งใหม่ล่าสุดของเธอ"
‎"เธอไม่เคยวางแผนประจำวัน"
‎"เธอต้องนำมันกลับคืนมาเมื่อไปเรียนมหาลัย"
‎แค่นี้ค่ะ
‎ฉันเขียนจดหมาย ‎เล่าเรื่องราวของฉันตลอดทั้งปี
‎ฉันอยากขอบคุณพวกคุณ ‎ที่ทำให้ฉันรู้ว่าไม่เป็นไรที่จะรู้สึกแย่
‎และสร้อยข้อมือเส้นนี้…
‎ทุกครั้งที่ฉันเดินทาง ‎ฉันจะทิ้งอะไรไว้ข้างหลังเสมอ
‎ฉันจึงอยากทิ้งสร้อยนี้ไว้ ‎เพื่อสื่อว่าฉันกำลังทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง
‎และฉันจะเริ่มต้นเป็นคนใหม่
‎ผมเอาเหรียญจากการแข่งวิ่งและฟุตบอลด้วย
‎ผมอยากขอบคุณโค้ชของผม ‎และครูทุกคนที่ให้กำลังใจผมเสมอ
‎และอยู่เคียงข้างผม ไม่เคยถอดใจเลย
‎ผมคิดว่านั่นคือสิ่งสำคัญของชีวิต
‎เยี่ยมมาก
‎สุดท้ายแล้วอเมริกาก็น่าจะไปรอดได้นะเนี่ย
‎ผมอยากขอเวลาสักครู่ให้ครูของเรา
‎พูดหน่อยว่าปีนี้มีความหมายยังไงกับพวกคุณ ‎และคุณภูมิใจในตัวเด็กพวกนี้ยังไง
‎เดี๋ยวนะ
‎อยากให้ฉันพูดก่อนไหม
‎เราออกจากโรงเรียนไปช่วงสปริงเบรก ‎แล้วไม่ได้กลับมา
‎นักเรียนเป็นความเข้มแข็ง ‎ความรักและความสุขของเรา
‎ถึงพวกเธอจะนับถือพวกเรา
‎พวกเธอก็เป็นแรงบันดาลใจ ‎ให้เราสู้ต่อไปและกลับมา
‎ตอนที่พวกเธอเข้ามา ‎ในหลักสูตรของครูเมื่อหลายปีก่อน
‎ไม่ค่อยพูดอะไร ‎ครูไม่แน่ใจว่าพวกเธอชอบครูไหม
‎พวกเธอคงสงสัยว่าครูเป็นอะไร ‎ถึงแต่งตัวเป็นโจรสลัด
‎หรือใส่ชุดแปลกๆ เพี้ยนๆ
‎พวกเธอยอมรับครูอย่างที่ครูเป็น
‎ครูไม่ต้องเป็นคนอื่นเลยนอกจากตัวเอง ‎โดยไม่ต้องเสียใจ
‎พวกเธอไม่รู้หรอกว่า ‎นั่นเป็นของขวัญที่ดีมากสำหรับครู
‎พวกเธอก็รู้ว่าครูทิ้งสิ่งที่ครูรักมา ‎ซึ่งก็คือวงการภาพยนตร์
‎แต่ครูค้นพบสิ่งที่ครูรักยิ่งกว่า
‎พวกเธอมหัศจรรย์มาก ครูทุกคนรักพวกเธอ
‎พวกเธอทำให้ครูร้องไห้ เคืองแล้วนะเนี่ย
‎ครูรักทุกคนมากนะ
‎แทนนี่ไม่เคยร้องไห้เลยนะ
‎งดงามเหลือเกิน
‎ความรักที่พวกคุณมีให้ครู ‎และการได้เห็นว่าพวกคุณเคารพครูกันมาก
‎ผมว่าผู้ใหญ่อย่างเราไม่เคยคิดถึงจริงจังเลย
‎การได้เห็นความผูกพันที่คุณมีกับเด็กๆ ‎ช่างงดงามมาก
‎ความซาบซึ้งต่อสิ่งที่ครูของพวกคุณทำก็งดงามมาก
‎ผมรู้ว่าปีนี้พวกคุณผ่านอะไรมามาก
‎แต่ทุกคนยังคงแข็งแกร่งและน่าประทับใจมาก
‎ใครอยากให้เกียรติปิดบทนี้ลง
‎- เราทุกคนทำด้วยกัน ‎- เอางั้นนะ
‎- ทำด้วยกัน ‎- เอาเลยแมร์
‎เมื่อเป็นไวกิง ย่อมเป็นไวกิงตลอดไป
‎- ปิดกล่อง! ‎- เรียบร้อย!
‎ผมหวังว่าพวกเขาจะเข้าใจ ‎ถึงความแข็งแกร่งในตัว
‎ทุกคนตักกันคนละที!
‎ว่าพวกเขาผ่านพ้นสิ่งที่ยากลำบาก
‎และยึดมั่นเอาไว้ตลอดชีวิต ‎เมื่อไหร่ก็ตามที่เจออุปสรรค
‎แต่สำหรับคืนนี้ สำหรับงานพรอม
‎ผมอยากให้พวกเขามันกันให้สุดๆ ไปเลย
‎และเมื่อจบซึ้งๆ แบบนี้แล้ว ‎ทุกคนต้องไปงานพรอมกันใช่ไหม
‎ใช่แล้ว
‎ได้เวลาเต้นแล้วที่รัก!
‎ได้เวลาของงานพรอมแล้ว!
‎- ไปจากที่นี่กันเถอะ ‎- ไปกัน
‎ไปกันเลย!
‎- เรารักพวกคุณ ‎- รักนะ
‎- บาย! ‎- บาย!
‎(คืนงานพรอม!)
‎(ค่ำคืนที่ต้องจดจำ)
‎ไงทุกคน นี่เป็นงานพรอม!
‎ใช่!
‎ทีนี้จับฉันหมุนออกไปหน่อย ใช่เลย
‎- มานี่จ้ะบ็อบบี้ ‎- เย่!
‎มาเต้นกันห้าคน
‎โอเค พระเจ้าพวกเธอ
‎ดีจัง
‎รู้สึกดีเนอะแจ็กกี้
‎คิดว่าพวกเราจะชนะตำแหน่ง ‎ราชินีหรือราชางานพรอมไหม
‎ชนะสิ!
‎มาดูงานพรอมกันไหม
‎ได้เลย
‎เอาละนะ
‎ส่งจูบให้ทีวีทำไม
‎เจ๋งจัง ไม่เคยมาที่นี่เลย
‎พระเจ้า!
‎(ปี 2021)
‎น่ารักจัง!
‎(เริ่ดมากแม่)
‎ของที่ระลึก
‎พระเจ้า!
‎เราชอบตะกร้าของขวัญแน่นๆ ตื่นเต้นจัง
‎ไม่อยากเชื่อเลย
‎ชอบจังที่พวกเขาได้ไอแพดกัน ‎เพราะมันเจ๋งมาก
‎พวกเขาจะโตไปเป็นผู้ใหญ่แล้ว ต้องใช้ของพวกนี้
‎เคนดร้า สก็อตต์! นี่มัน…
‎ดูสิ จะบ้าตาย
‎พระเจ้า น่ารักจังเลย
‎ตายแล้ว!
‎- พระเจ้า ‎- ฉันชอบอันนี้ สวยจัง
‎น่ารักเนอะ
‎พวกเขามีห้องแต่งตัวครบเครื่อง ‎เพื่อให้เตรียมพร้อมก่อนไปงานจริง
‎น่าสนุกดีนะ
‎ชอบฮาร์ชาตา
‎มาสนุกกับงานพรอมที่ดีที่สุดที่นาวาร์โรเคยมีกัน
‎น่ารักจัง! โดนเลย
‎เอาละนะ
‎(ทางเข้าเอชอีบีเทอร์เรซ)
‎ดูพวกเขาสิ!
‎เริ่ด!
‎ดูดีกันมากเลย
‎น่ารักจัง
‎ดูสิ!
‎พระเจ้า ดูพวกเธอสิ!
‎อาเรลีมาเพื่อฟาดจ้ะเธอ หน้าพุ่งเชียว
‎แล้วชุดสีพีชของนาง งาม ดูสิ
‎พวกเธอดูดีมากเลย!
‎ดูทาร่าสิ! เห็นชุดทักซิโดของทาร่าไหม
‎ชอบปะละ
‎- ร้องไห้แล้ว ‎- นั่นพ่อแม่พวกเขา
‎นั่นพ่อแม่เหรอ โห
‎นึกว่าเพื่อนซะอีก ว้าว
‎ลอนผมดูเป๊ะ แต่งหน้าสวยมาก ว่าไงนะ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ทำได้ดีมากแทนนี่ มีสไตล์
‎ขอบใจจ้ะ พวกเขาน่ารักจริงๆ
‎มาเตรียมพร้อมสำหรับพรอมกัน!
‎เริ่มเลย!
‎นั่นดีเจเมล เคยเป็นดีเจให้ครอบครัวโอบามา
‎(ตากอนมาเย ทาโก้)
‎ขอบคุณครับ
‎มีรถขายอาหารกัน
‎นั่นกล้อง 360 องศา!
‎พระเจ้า!
‎ซันวอล์ก ไม่ใช่มูนวอล์ก
‎ดีเจกำลังเปิดเพลงมันๆ แล้ว
‎นั่นแหละ!
‎งานพรอมนาวาร์โร ได้ยินไหม
‎ราชินีงานพรอมปี 2020 คือนาตาลี!
‎เย่!
‎เริ่ด!
‎ราชางานพรอมของคุณคือ…
‎เอมิลิโอ!
‎เยส!
‎พรอมสนุกมาก เกินความความหมายทุกอย่างเลย
‎คืนนี้สนุกที่สุดเลยค่ะ
‎ผมรู้สึกดีมาก
‎นี่เป็นคืนที่ดีที่สุดในชีวิตผมเลย
‎ขอบคุณครับแฟ็บไฟว์ที่ช่วยเรา ‎สร้างงานพรอมที่งดงาม
‎ผมหวังว่าเด็กพวกนี้จะใช้ชีวิตต่อไป
‎โดยจดจำว่าชีวิตเคยเป็นยังไง ‎ในช่วงปีม.หกที่ยากลำบากนี้
‎และหวังว่าจะกระตุ้นให้พวกเขาใช้ชีวิตให้เต็มที่
‎และไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นพรุ่งนี้ ‎หรือจะมีแผนอะไรในอนาคต
‎พวกเขาจะมีค่ำคืนนี้ให้จดจำตลอดไป
‎เป็นเกียรติอย่างยิ่ง ‎ที่ได้ช่วยเด็กพวกนี้จัดงานพรอมให้สำเร็จ
‎พวกเขาทำงานกันหนัก ทุ่มเทกันมาก
‎และนี่เป็นสิ่งแรกในหลายสิ่งที่น่าทึ่ง ‎ที่พวกเขาจะทำในชีวิต
‎เด็กพวกนี้เจอปีที่ยากที่สุด
‎และจบลงด้วยค่ำคืนที่พวกเขาจะไม่มีวันลืม
‎- เย่! ‎- ค่ำคืนที่ต้องจดจำ
‎- มาเร็ว ชนแก้วกันให้งานพรอม! ‎- แน่นอน
‎- ดื่มให้พรอม! ‎- เย่!
‎(#เคล็ดลับไฉไลในแบบคิวอี)
‎(สร้างความทรงจำให้คงอยู่ตลอดไป)
‎คุณไปงานพิเศษกับหวานใจของคุณ
‎และอยากเก็บดอกไม้เอาไว้
‎แขวนไว้ในที่เย็นและแห้งประมาณสองสัปดาห์
‎ปล่อยให้กลีบดอกไม้แห้งไป ‎แล้วค่อยพ่นสเปรย์ฉีดผมใส่
‎จะทำให้ดอกไม้อยู่ได้อีกนาน
‎และยังรักษาความทรงจำ ‎จากค่ำคืนแสนพิเศษนั้นด้วย
‎ใช่ไหมจ๊ะที่รัก เราสนุกกันมากเลยเนอะ
‎ผมโสดจัง
‎โอเคนะเด็กๆ
‎จุ๊บและกอดจากครูนะ
‎เจอกันครั้งหน้าจ้ะ ลาก่อน!
‎คำบรรยายโดย อรภาริน อ่อนกอ