SERIAL NETFLIX
SIEDZIBA RÓŻOWEJ BRYGADY
Antoni, zrobiłeś dla nas taco z jajkiem?
Taco śniadaniowe.
To jajeczne taco.
Co, nie wiedziałeś?
- Mamy kolejne zlecenie. - Tak!
- Wcinacie? - Tak.
Czyli będziecie milczeć i słuchać.
W tym tygodniu bohaterem jest Josh Eilers.
Wracaj tutaj. Tak.
Jestem Josh, mam 32 lata, mieszkam w Austin w Teksasie.
Jest założycielem Ranger Cattle, rancza, które zarządza
produkcją i dystrybucją wołowiny Wagyu w Teksasie.
Jest bardzo droga i najlepsza na świecie.
Mamy kowboja.
Kocham ich. Mam męża kowboja.
Jestem bardzo dumny z mojego rancza.
No, już.
Nasza wołowina jest najlepsza w Teksasie.
Jest singlem, ale nominowała go była dziewczyna Kayla.
Jest totalnie niezorganizowany i potrzebuje pomocy w życiu.
Ma syndrom Piotrusia Pana.
Kayla wciąż jest jego przyjaciółką i wspólniczką.
- Bardzo ciekawe. - Tak.
Skoro zajmujesz się marketingiem, to wymyśl,
jak umieścić te informacje na zdjęciu.
Josh i ja byliśmy kiedyś parą.
On jest czarującym teksańskim dżentelmenem,
ale flirtuje z innymi kobietami.
Taki typ, co kocha i odchodzi.
Nominowałam go z tych samych powodów, z których nam nie wyszło.
Ale zaprzyjaźniliśmy się i pomagam mu z marketingiem.
- Jak wyszło? - Świetnie.
Zakochaliśmy się w sobie z Kaylą.
Ale nie postępowałem dobrze. Nie byłem gościem, jakiego szukała.
Zawsze będę tego żałować.
Musimy poznać go bliżej, żeby pomóc mu w nawiązywaniu relacji.
Raz, dwa…
Tylko boska interwencja mogłaby nas znów połączyć.
Nie mówię „nigdy”, ale musiałby się poważnie zmienić.
Nie tylko na zewnątrz, ale i w środku.
Zanim zajął się bydłem, był jednym z najmłodszych Rangerów w armii.
W wojsku macie Rangerów?
- Takich od bydła? - Nie, Power Rangers.
„Triceratops!”.
Jest jednym z najmłodszych Rangerów w historii Ameryki.
Jest skromny.
Nie chwali się, że otrzymał Purpurowe Serce
i że został ranny w walce. Ma szczęście, że wciąż tu jest.
Kariera wojskowa dała mu strukturę i dyscyplinę,
ale Josh nie radzi sobie w romantycznych związkach.
Nie traktował ich poważnie, póki nie stracił Kayli.
Josh jest czarujący i cudowny,
ale rzadko się kąpie.
I chyba nie nosi bielizny.
Kobiety wolą mnie brudnego.
Kowboj nie będzie pachniał fiołkami.
Będzie miał zapach rancza. Kobiety na to lecą.
Jego filozofia:
po co prysznic, gdy cały dzień spędza się na ranczu?
Seksownie.
Pracuję nad tą firmą od dziesięciu lat.
Musimy zbadać DNA tych młodych byków na pastwisku Valero.
Każdego dnia ją rozbudowuję.
Ale chciałbym coś osiągnąć jako mężczyzna,
ojciec, wzór do naśladowania, przywódca rodziny.
Mam gęsią skórkę.
Josh przyznaje, że zegar biologiczny tyka i wie, że czas dorosnąć
i zmienić styl życia, by spełnić marzenie o byciu ojcem.
W końcu mężczyźni też zaczynają czuć biologiczną presję.
Najwyższy czas!
Pomóżmy niedoszłemu mężowi, by złapał na lasso miłość życia.
Idę się przebrać z Hugh Hefnera w kowboja.
DZIEŃ PIERWSZY
TEKSAS TO POŁĄCZENIE MĘSTWA I ZAROZUMIAŁOŚCI
Trzymaj go.
Kocham krowy. Są takie piękne.
Zwłaszcza, gdy są pięknie pokryte tłuszczem.
Nie lubię jeździć na rancza, do bydła…
Karamo nie lubi jeździć do bydła!
Czy to on? Patrzcie na krowy.
Chyba mam torebkę z jej kuzynki.
O mój Boże, malutka!
To cielaczek!
Bobby, nie całuj się z krowami.
Jeśli dobrze rozegram…
Krowa zajdzie w ciążę.
Trzymaj te.
Tę z powrotem.
- Cześć! - Może nie krzyczmy.
- Nie wolno krzyczeć koło krów? - Nie na krowy.
Cześć, krówki.
Chwileczkę.
Obróć ją.
Sprowadź ją z powrotem.
Daj znać, jak skończyć. Spoko.
Dobra. Jedną chwilkę.
Przyjechaliśmy. Zostaw te krowy.
Jak się macie?
To piwo? O dziesiątej?
Tak, ale zaczynamy wcześnie. Zwykły lunch tu nie działa.
Nie spodziewałem się tego głosu.
Staramy się zaczynać o piątej.
Mówi jak Matthew McConaughey.
To bydło rasy Wagyu. Za parę dni rozmnażanie.
Chodzi mi po głowie: „Dobra, dobra, dobra”.
On sika?
- Tak robią zwierzęta. - Karamo!
- To mieszczuch. - Nie zgadłbym.
Gdybyście tylko czuli to co ja…
wiedzielibyście, czemu Josh nie ma dziewczyny.
Masz takie piękne włosy.
Broda. Włosy. Ta twarz, skarbie. Nieźle!
Dobry Boże. Jaki duży chłopiec.
- Cieszy się, że ktoś przyszedł. - Lubi zwracać uwagę. Jak ja.
Ten byk ma…
bycze jaja.
- Pokażesz nam, gdzie śpisz? - Ale przejście.
Chodźmy po trawie.
Są w niej węże?
Nie, nie ma węży.
- Szaleństwo. - Co takiego?
To konserwatywny stan.
Hodowla bydła mięsnego to bardzo konserwatywna branża.
A wy nie wyglądacie na konserwatystów.
- Nie jesteśmy do tego przyzwyczajeni. - Do odsłoniętych ramion?
Nie odwiedza go codziennie pięciu gejów?
Najwyraźniej nie.
To stodoła.
Jęczmień, nasiona bawełny, kukurydza.
- Miałeś pokazać, gdzie śpisz. - Tutaj.
W kontenerze.
A ja patrzyłem tam. Gdzie to?
Mieszka nad tymi trzema śmierdzącymi kopcami.
To tutaj zapraszasz panie?
A one na to: „Muszę jutro wcześnie wstać”.
Ostrożnie.
- Boże. - Wchodźcie.
To biuro czy mieszkanie?
To kwatera mieszkalna.
To już tak było, czy sam urządziłeś?
Urządziłem.
Widzieliście to?
Wyluzuj trochę.
Jezu, wskakuj za kierownicę i wywieź ten kontener gdzieś daleko.
Ludzie mówią, że mieszkam w przyczepie. Ale to nie ma kół.
Czy to jest porządnie zbudowane?
Czy to bezpieczne?
Czy ten dom się rusza?
Co to jest?
Związane z hodowlą.
Gdzie są jakieś książki? Dzienniki?
Boże, on ma prostownicę.
Medale za gotowanie…
Candlelight Chili Cook-Off…
Nie ścierał kurzy od lat.
Zajrzyjmy tutaj.
Pusty wkład do drukarki. Jest jak mój tata.
Świąteczna skarpeta!
- Urocze! Lubi psy. - Nawet to jest brudne.
Fajny łapacz snów.
Fajna szafa, z której wylatują mole.
- Tutaj śpisz? - Tak.
Jak tu uprawiamy seks?
Chyba nie będziemy uprawiać seksu. Ale wy możecie.
- Nie, nie. - My ze sobą nie sypiamy.
- Stereotypy! - On ma męża.
Wyobrażacie sobie cokolwiek na tym piętrowym łóżku? Nie!
I łóżko nie jest pościelone.
To jest to, czego potrzebowałeś na pewnym etapie życia.
- Jasne. - Ale jeśli chcesz zacząć nowy etap…
- Żona, rodzina… - Tak.
To nie wystarczy. Nie ma miejsca na kołyskę, psa…
- To nie jest dom. - Dom z widokiem.
Z widokiem na paszę.
Spleśniały! Nie wiedziałem, że pianki się starzeją.
Na co jest szczepionka Brucella abortus?
Obok Caberneta z 1998 roku.
- Według mojej mamy to śmiertelna pułapka. - A łazienka?
Prawie spadłem ze schodów!
Po prawej.
Ile czasu tu spędzasz?
- Rano? - Tak.
Pięć minut.
Super! Wystarczy.
Gdy wstajesz i nic nie robisz, marnujesz czas.
Moczę włosy, bo inaczej się puszą.
- Bo masz kręcone włosy. - Bardzo kręcone.
Lubię długie włosy.
Mnie też się podobają.
- Dzięki. Doceniam to. - Byłeś w wojsku, prawda?
- Tak. - I nosiłeś się krótko.
Przez pięć lat nie mogłem mieć dłuższych włosów.
- Ale czy nie wyłysieję? - Dlatego mam długie włosy.
Bo czuję, że je stracę.
Wiem. Ja też.
Jest coś, co cię ciekawi?
Trochę się denerwuję.
Czym?
Chyba nie byłem na was gotowy.
Tacy jak wy nie przychodzą na ranczo.
Będziemy się dobrze bawić.
Muszę wam zaufać.
Wydepiluję ci brwi, ogolę głowę…
- Świetnie. - Żartuję. Nie zrobię tego.
- Cieszę się na to wszystko. - Ja też!
Zobaczymy, jak nam pójdzie.
Bobby, jeśli pocałujesz kolejną krowę…
Ja nie żartuję.
Coś ci powiem na temat Tana.
Jego proporcje talii i tyłka…
Ma wąską talię.
I gruby tyłek.
Tak będzie z tobą w tym tygodniu.
Podkreślimy tyłek dżinsami z wysokim stanem.
Może być? Krótka koszulka i takie dżinsy?
Pogadajcie sobie.
- Wszystko gra? - Tak, ale szaleni jesteście.
Ja jestem ten normalny. Pogadajmy.
Czego chcesz od życia?
Jak staruszek chcę mieć wnuki.
Chcę dobrze wychować dzieci i wnuki.
Mamy takie same marzenia.
Spodziewamy się pierwszego dziecka.
- Gratuluję. - Dzięki.
Widzę zmieszanie.
Jak u mojego szwagra, który też ma ranczo.
To macierzyństwo zastępcze.
Ktoś nosi nasze dziecko.
- Super. - Czuję się jak ty.
Jestem gotów na kolejny krok.
Co byś założył na randkę?
Mocno wykrochmalone dżinsy.
Dżinsy w kancik są eleganckie.
Czekaj.
To nie jest krochmal.
- To tektura. - Tak.
To się wygina, a nie składa. Szaleństwo.
Chcesz usłyszeć ten szelest.
Ty chcesz usłyszeć. Ja nie chcę.
- Szaleństwo. - No tak.
Dżinsy są tak wykrochmalone,
że trzeba je zginać i łamać.
To wygodne?
Chyba tak. Jak klasyczny kowboj.
Wariactwo.
Nie widzę sensu w kartonowych dżinsach.
Rzadko się kąpiesz.
Ludzie się za często kąpią.
Dam ci przykład.
Zabierasz ją na randkę i wracacie do domu.
Ona się rozbiera i cuchnie.
Wiesz, dokąd zmierzam?
Mogę się sprzeciwić?
A co, jeśli nigdy nikt się nie poskarżył?
Ludzie są zbyt mili, żeby powiedzieć „śmierdzisz”.
A co z feromonami?
Żadna kobieta nie myśli „Nie mogę się doczekać! Ach, ten smród!”.
No i włosy.
Włosy.
Ma strasznie tłuste włosy.
Nigdy w życiu nie widziałem tak tłustych włosów.
Jesteś śmierdziuchem.
Co robimy ze śmierdziuchami?
Tan i Antoni umyją ci włosy.
Teraz.
Ściągaj koszulkę.
Nie ściągaj.
- Masz świeże ręczniki? - Tam.
- Zakładamy, że świeże. - Nie będę wąchał.
Owinie cię ręcznikiem.
Właśnie tak.
Podejdź bliżej.
Tan, posmaruj mu skórę głowy.
- Do cebulek. - Jasne.
To miłe uczucie.
Filmuj odpływ!
Żaden dramat, to tylko brązowa woda!
Masz we włosach krowie placki.
Pierwszy raz nam się to zdarza.
Widziałeś ten brud?
Tak.
Liberałowie mogą być fajni!
- Wyglądasz pięknie. - Już lepiej?
Jesteś modelem.
Nie pamiętam, kiedy ostatnio widziałem brązową wodę z włosów,
które nie są ufarbowane.
Czułeś się kiedyś lepiej?
Pewnie kilka razy.
- Obejrzyjmy kuchnię. - Chodźmy.
Zbudowaliśmy salę degustacyjną na wzgórzu.
- Zaniesiesz mnie czy nie? - Nie, dzięki.
Chciałem się upewnić.
Oprowadzę was.
Tu mamy ladę. Sprzedajemy steki.
Mamy coś w rodzaju kuchni.
- Świetna kuchnia! - Niezła.
- Często jesz steki? - Prawie codziennie.
Od czasu do czasu dorzucam kurczaka, gdy nikt nie widzi.
- Gdy nikt nie widzi? - No tak.
- Ach, męskość. - Mięso i ziemniaki to jest to.
- Mięso i ziemniaki? - Pycha.
Najlepsza wołowina to stek nowojorski, z idealnym tłuszczem.
O to właśnie chodzi w wołowinie Wagyu.
- A co z warzywami? - Nie lubię ich.
- Słyszałem, że są zdrowe… - To plotka.
No widzisz?
- Jedz więcej warzyw. - Nie są smaczne.
Smaczne bym zjadł.
Jak twoja mama robiła warzywa?
Mama była dobrą Teksanką i nie karmiła mnie warzywami.
Opowiesz o służbie wojskowej?
Wstąpiłem w wieku 17 lat.
Pewnie wcześniej, niż powinienem.
- Tak. - Nie byłem dorosły.
Ojciec mówił, że armią rządzi banda dzieciaków.
Nie rozumiałem tego, póki nie zostałem 20-letnim dowódcą drużyny w Afganistanie,
prowadzącym ludzi do boju.
To dziwne.
Ale nauczyło cię przywództwa.
Pamiętam, jak miałem 17 lat i nauczyłem się odpowiedzialności
w sferach niezwiązanych z pracą.
Nauczyłem się, jak być lepszym chłopakiem,
jak o siebie dbać, znaleźć swój styl. Wtedy odkrywałem takie rzeczy.
- Czujesz, że przegapiłeś te chwile? - Zdecydowanie.
Prosto z wojska poszedłem na studia, ale nie tylko studiowałem.
Założyłem firmę w tym samym czasie.
Mówiłeś, że twoja była, Kayla, była właściwą kobietą w złym momencie.
Co się stało?
Mieliśmy się pobrać i tak dalej.
A potem, gdy pojawiła się presja
związana z firmą w czasie pandemii,
szybko zaczęła dostrzegać moje braki.
Nie trwało to długo. Spotykaliśmy się tylko kilka miesięcy.
Czuję ciężar w sercu.
Straciłem tę jedyną, bo nie ogarnąłem się we właściwej chwili.
Nie rozegrałem tego zbyt dobrze.
- Bardzo szczere podejście. - Tak.
Poczuł się nieswojo.
Pierwszy raz spotkałaś się z pięcioma gejami.
- O których wiesz. - No tak.
Myślisz, że damy radę?
Zrozumiemy się nawzajem?
Jesteście ekspertami.
Ze mnie to taki niby-ekspert.
Jak się czujesz?
Świetnie. Myślę, że zrobimy postęp we właściwym kierunku.
Też tak uważam.
- Wszyscy dobrze się czujemy? - Tak, Tanny!
Do roboty.
Josh powinien poznać coś więcej niż wino i pianki.
Trzeba mu pokazać pozostałe cztery grupy żywieniowe
poza mięsem.
Chcę, żeby Josh zrozumiał, że nie próbuję zmienić go we mnie.
Chcę, żeby był najlepszą wersją samego siebie.
Josh zaciągnął się tak wcześnie, że przestał się rozwijać.
Czas, by wydoroślał w innych sferach,
jeśli naprawdę chce mieć rodzinę.
Przerabiamy używany kontener. Wstawiamy drzwi balkonowe.
Chcę mu dać nową przestrzeń, bo jego dom nie wygląda na gotowy.
Wygląda, jakby odstraszał.
Ludzie mówią, że w metalowej skrzyni musi być gorąco.
Przy dobrej izolacji jest świetnie.
I przetrwa dłużej niż zwykłe budynki.
Odpowiednio zadbany przetrwa i ze 100 lat.
Zdrowo jest nie myć włosów przesadnie często.
Ale tutaj brakuje solidnego czyszczenia.
Mam pełne ręce roboty.
DZIEŃ DRUGI
NIE CHCĘ SIĘ KRĘCIĆ. CHCĘ SIĘ ROZWIJAĆ.
Jestem Josh.
Miło mi.
- Toni. - Miło cię poznać. Witajcie.
Ależ z ciebie teksański dżentelmen.
Uchyliłeś kapelusza!
- To najsłodsza rzecz, jaką widziałam. - Naprawdę?
Często to robisz?
Tak, dość często.
Boże! Siadaj.
Chcesz bardziej dbać o włosy?
Chyba nie wiem, jak dbać o włosy.
Po pierwsze, nikt nie uczy mężczyzn, jak dbać o włosy.
Po drugie, nigdy nie miałem włosów. To eksperyment.
Z początku chciałem skrócić ci włosy.
Ale masz świetną linię.
I rozumiem, że nie będziesz mógł mieć długich włosów całe życie,
jeśli zaczną wypadać.
Ja biorę leki od 19 roku życia,
bo w mojej rodzinie wszyscy łysieją.
Bardzo nie chcę wyłysieć i chcę mieć długie włosy,
póki to jeszcze możliwe.
Ale na razie brakuje kształtu.
Wyglądasz trochę jak lord Farquaad ze Shreka.
- Jasne. - A nie o to nam chodzi.
Chcę zrobić jeszcze jedną rzecz.
Powinniśmy ci dodać pasemka. Ale tylko pięć.
- Kolor? - Tak.
Musisz wyjść z tej mizoginicznej, represyjnej skrzyni!
Tylko kilka pasemek, żeby podkreślić fryzurę.
- Rób, co chcesz. - Umyję ci włosy.
Jedyne, co mogę zrobić, by wyciągnąć go ze strefy komfortu,
to zrobić mu balejaż,
zabieg na twarz i manicure przed 10 rano.
Miałeś kiedyś spinkę we włosach?
Nie.
- Pierwszy raz. - Dziś będzie wiele takich.
- Świetnie.
Bo muszę wyrwać go ze strefy komfortu.
- Cieszysz się? - Trochę się denerwuję.
Czemu się denerwujesz?
To środowisko, w którym nigdy nie byłem.
Czego oczekujesz od tego doświadczenia?
Zawsze mówiłem,
że gdyby różni ludzie mogli usiąść przy piwie i pogadać,
zobaczyliby, że więcej ich łączy niż dzieli.
O co chodzi z twoimi butami?
Urocze, prawda? A o co chodzi z kowbojkami?
- Czy nie mają obcasów? - Nieduże.
To różnica paru centymetrów.
Normalnie, gdybym cię zobaczył na ulicy, pomyślałbym:
„Ale dziwny gość”.
Jestem osobą niebinarną.
- Czyli? - Nie utożsamiam się z byciem mężczyzną.
Dobra. To jak się do ciebie zwracać?
Moje zaimki to on/ona/ono.
Zwykle do osób niebinarnych nie zwracamy się per „pan” czy „stary”.
- Serio? - Tak.
Pytaj, jeśli masz wątpliwości.
Mogę pytać? To nie jest obraźliwe?
Nie! Ale powiem ci,
że to język, którego nie znałem przed trzydziestką.
To normalne, że ludzie nie wiedzą.
Uprzejmość jest dla mnie bardzo ważna.
Nie chcę zranić niczyich uczuć.
Chciałbym pomóc Joshowi zrozumieć, że płeć to konstrukt.
To kiedy zrobiłeś coming out?
Byłem dość młody.
Wyobraź sobie mnie jako sześciolatka.
Byłem taki… Wiesz?
Taki jak teraz, ale młodszy.
Obycie z różnymi ludźmi się przyda, bo wielu ludzi nosi obcasy.
To te pasemka?
Tak. To francuska technika zwana „balejażem”,
co oznacza „zamiatanie”.
Wygląda bardziej naturalnie niż pasemka z folii.
Ładnie!
Wiesz, jaki jest mój cel?
Być twoim pierwszym kumplem Republikaninem.
Już jesteś.
Oglądałeś Pretty Woman?
- Tak! To klasyk. - Teraz twoja kolej.
- Robiłeś sobie kiedyś paznokcie? - Nie, to mój pierwszy raz.
Zwykle czyszczę brud scyzorykiem.
Działa zaskakująco dobrze.
Bierzesz życie za rogi.
Jest super.
Pokaż mi, jakich produktów używać,
żebym nie łapał się za niewłaściwe rzeczy.
- Potraktuję to poważnie. - To mi się w tobie podoba.
Czujesz się zrelaksowany?
Było bardzo miło.
To dobrze.
Zrobimy klasyczne odliczanie.
Trzy, dwa i…
Oto nowy Josh.
Czuję się czyściejszy. Mogę dotknąć?
Tak, jasne.
Ulżyło mi.
Bałem się, że te pasemka będą fioletowe.
U nasady masz swój naturalny kolor.
- Ładnie się miesza. - Jasne.
- Dobrze mi poszło? - Tak.
Jestem pod wrażeniem.
Wyglądasz rewelacyjnie.
Dziękuję.
Czy kiedykolwiek czułeś się piękniejszy niż teraz?
Nigdy. Dzięki tobie.
Powinniśmy się przytulić.
Fajne miejsce. Obróbka drewna, produkcja mebli…
Pomyślałem, że fajnie będzie zrobić dla ciebie herb.
Twoje nazwisko oznacza wojownika. To tarcza wojownika.
Podoba mi się.
Josh mówił o założeniu rodziny.
Chcę stworzyć symbol dla jego spuścizny.
Herb rodzinny.
Tarcza będzie wyglądać tak. Twoje nazwisko jest na górze.
- Błyskawica Rangerów. - Oczywiście.
Reprezentuje to, kim jesteś i kim byłeś.
Ale najbardziej rzucają mi się w oczy
te dwa. To jest dąb.
Podoba mi się to, że widziałem je na twojej posiadłości.
Reprezentuje nie tylko twoją ziemię i to, co budujesz,
ale też wzrost i drzewo genealogiczne.
- Podoba mi się. - Co najbardziej?
- Drzewo. - Dobra.
Interesuje mnie przeszłość. Ale patrzę w przyszłość.
Zbudowanie czegoś, co przekażę dalej, to dar.
To niesamowite. Nie mogę się doczekać.
To ekscytujące, solidne, zrobione z drewna.
To będzie wspaniała pamiątka rodzinna.
- Super. - Fajnie, że ci się podoba.
DZIEŃ TRZECI
JEŚLI MYŚLISZ, ŻE DBANIE O SIEBIE JEST SAMOLUBNE,
ZMIEŃ ZDANIE.
Gdzie jesteśmy?
W miejscu zwanym Estilo.
Wiem, że masz swój styl,
ale troszkę go zmienimy.
Proszę.
Trochę się denerwuję. Rozglądam się.
- Czemu się denerwujesz? - Nie przywykłem do tego.
Podobają ci się jakieś ciuchy?
Coś ci nie leży?
Jak założę, to będę wiedział.
Powiedziałeś, że jesteśmy ekspertami.
Musisz dać mi dziś szansę.
- Widzę trampki. - Żadnych trampek.
- Ale pójdziemy na kompromis? - Tak.
- To wygląda… - Szykownie.
Modnie i świetnie na tobie leży, ale to nie dla mnie.
Josh chce być postrzegany wyłącznie jako męski ranczer.
Boi się, że może być postrzegany jako zniewieściały.
Chcę ci pokazać, że możesz się ubrać stylowo, nie wyglądając na geja.
- Chcę dobrze wyglądać. - Baw się ciuchami.
- Zaimponuję kobiecie. - Tak.
Zostaniesz w dżinsach, żeby czuć się jak Josh.
Dziękuję.
Ale trochę zmienimy krój.
Zamiast koszulek,
koszula Henley. Coś się na niej dzieje.
Dziewczyna zauważy, że to ciekawszy styl.
Pokażę włosy na klacie.
I nie jest za duża. Chcę, by była dopasowana.
Jesteś w formie, pokaż to.
Pokażę ci różne wersje… Wiem! Ale spróbujmy.
Dlaczego tak bardzo tego nienawidzisz?
Kiedy zakładam rano buty,
myślę o przodkach, którzy takie nosili.
Mój ojciec, dziadek, całe pokolenia Teksańczyków.
Żaden nie nosił tego.
Chodzi o coś więcej niż wygląd.
Chodzi o dziedzictwo, o mój dom.
Ale swoją drogą…
Twój dziadek za młodu nie miał tyle wyboru.
Wybrałem dla ciebie strój.
W razie czego wołaj.
Staram się okazywać szacunek i wybierać najbardziej konserwatywne ubrania,
ale lepsze niż to, co nosił wcześniej.
Nie nienawidzę tych butów.
Ale wszystko inne jest strasznie ciasne.
Przepocę to w 12 minut.
I widać mojego ptaka.
- Nie widać! - Widzę w lustrze.
Właśnie, że nie!
Nie mam nawet paska.
Ale i tak stawia opór.
- Zawsze nosisz pasek? - Codziennie.
Dla spodni, czy dla stylu?
Jestem dumny z pasa.
Po 10 latach na ranczu dostajesz klamrę.
To wiele znaczy.
- Włożyć koszulę w spodnie? - Z przodu.
Jest inaczej.
Bez wątpienia.
Zapomnij, że jest inaczej. Ale czy atrakcyjnie?
Teraz nie. Wyglądam jak gracz w golfa.
Czy to koszula psuje efekt?
- Chyba tak. - Zmienimy ją. Szybciutko.
- Co o tym myślisz? - A ty?
Ta jest o wiele lepsza.
Mogę oddychać.
- Ten materiał oddycha. - Świetnie.
Uważasz, że to odpowiedni rozmiar?
Bo ja nie.
- Widzisz to? To szew na ramieniu. - Tak.
- Czujesz go? - Powinien być tutaj?
Tu powinien być.
Wiesz, co jest wkurzające?
Rzadko przyznaję, że się mylę.
Ale teraz, gdy patrzę na tę koszulę, widzę, że trochę wisi.
- Jasne. Przymierzysz inną? - Dobra.
Fajnie widzieć, że w końcu dostrzegł,
że może dobrze wyglądać i czuć się „męsko”,
jak prawdziwy ranczer.
I to nie znaczy, że może czuć się dobrze w swoich ciuchach.
Co o tym sądzisz?
- O wiele lepiej. - Serio?
- Już jest bliżej ramienia. - To prawda.
Workowate rękawy sprawiają, że twoje ramiona wydają się cienkie.
A te właśnie podkreślają ramiona.
Nie nienawidzę tego.
Biorę to za duży komplement.
Czuję się świetnie.
Tylko denerwuję się…
Czym? Nogami?
Czy zaakceptują mnie kowboje.
Jeśli pokażę się dziś na ranczu w takim stroju…
Na ranczu noś sobie, co chcesz.
Poza ranczem, gdy chcesz zrobić wrażenie na dziewczynach,
noś to, co im się spodoba.
Nie jesteś zajęty tylko pracą.
Wiesz, że w życiu inne rzeczy też są ważne. Twoja rodzina.
Naprawdę to doceniam.
Neon, wracaj!
To nasz dom.
A to moja kuchnia.
Warzywa mogą być pyszne i zdrowe, ale mogą też być…
- Nudne. - U nas nie ma nudy.
Rozumiem. Josh codziennie je pyszną wołowinę Wagyu.
Ale to jedna grupa pokarmowa. A co z pozostałymi?
- Kiedy ostatnio jadłeś marchewki? - Karmiłem nimi konia.
Konie je kochają.
Czyli nie jadłeś ty,
tylko koń, zgadza się?
- Jedną koń, jedną ja. - Dobra.
Mam nadzieję, że te będą smaczniejsze. Mam piękne tęczowe marchewki.
Oskrobiemy je obieraczką.
Uważaj na palce.
Super. Dodam łyżkę masła.
Zawsze używam oliwy.
Obtoczę w niej patelnię, żeby była równo pokryta.
Zostaw końcówki, robią się chrupiące.
Można je odciąć po ugotowaniu.
Idealnie. Dodamy soli.
Piękne!
- Jak można nie kochać warzyw? - Ładne.
Chcę umieć gotować
estetycznie.
- To wygląda seksownie. - Tak.
Chyba nawet ogarniam, co się dzieje.
Chcesz, żeby estetyka zachwycała Kaylę,
czy ciebie, gdy gotujesz?
Kogoś, kto patrzy na mnie.
Czyli chodzi o próżność!
Oczywiście. Bo ja nie wiem, co ty robisz, ale po tobie widać zawodowca.
Wystarczy ściereczka na ramieniu i od razu szacun.
To bardzo praktyczne.
Teraz przygotujemy polewę.
Można jej użyć do kurczaka i ryb.
Jadłeś kiedyś świeży tymianek?
- Nie. - Masz.
Rosną w górę, prawda?
Jeśli zjdziesz w dół palcem, delikatnie…
Gałązki nie chcemy, a resztę możesz wrzucić.
- Interesują nas listki? - Tak.
W nich jest cały smak. Nie potrzebujemy wiele.
- Teraz miód. - Sam miód.
Sam miód.
Dodaję go teraz, bo miód jest bogaty w cukier
i spaliłby się, gdybyśmy go dodali za wcześnie.
- Lubisz płatki chilli? - Jasne.
Dodamy trochę.
I niech to się zmiesza.
Tylko potrząsamy.
Spróbuj sam.
Właśnie tak.
W tym stylu?
Co za pewność siebie.
Zaraz nałożymy na talerze.
Jeden krwisty, jeden średnio wysmażony.
Naprawdę znasz się na swojej robocie.
- To mój ulubiony moment. - Naprawdę?
Jeśli stek wyjdzie dobrze,
to znaczy, że wszyscy wykonali dobrą robotę.
Jasne.
Podoba mi się, że jest pewny siebie, wie, co robi.
To w nim lubię.
Jestem pod wrażeniem marchewek.
Najlepsze marchewki w życiu.
- Serio? - Niezłe są.
Świetny jest posmak tej przyprawy.
Jasne.
Neon, siad. Dobra suczka.
Zaaprobowała Wagyu.
Obróćmy bardziej prostopadle do drzew.
Nowy dom dla Josha,
bo potrzebuje własnego miejsca z dala od innych facetów na ranczu,
gdzie mógłby skupić się na swoim związku,
a może i małżeństwie.
Świetnie wyglądasz!
- Podoba ci się? - Przystojniak!
Uściski.
Zawsze. Jeszcze nie przywykłeś?
Staram się.
To pani Harris.
- Misty. - Josh Eilers.
Miło cię poznać.
Misty Harris jest trenerką etykiety i stylu życia.
Pokaże ci parę sposobów,
jak iść przez życie bardziej elegancko.
Kocham kowbojów.
Picie piwa, jazda konna, jedzenie mięsa.
Ale jeśli chce o kogoś się starać,
potrzebuje etykiety, by być nie tylko szorstkim, ale i wyrafinowanym.
Mężczyzna siada zwykle po lewej stronie kobiety.
Czyli tutaj.
I odsuwa jej krzesło.
A ona siada z gracją.
Ważne jest to, że on odsuwa raz, a kobieta sama wyrównuje.
Usiądę z gracją.
- Wszystkie widelce leżą po lewej. - Widelce po lewej.
Najpierw zupa i sałatka.
Od brzegu leży widelec do pierwszego dania.
Jak zazwyczaj jesz zupę?
Mieszam troszkę.
Zgarniasz łyżką na zewnątrz, dotykasz do dna i podnosisz do ust.
- Nic nie kapie. - Tak.
Nie chcesz się przecież zalać.
Co zrobiłbyś z chlebem?
Pewnie bym go umoczył w zupie.
Ja też! Też bym umoczył!
Wrzucasz do środka i wyciągasz łyżką.
Brudną łyżkę można odłożyć na stół?
- Nigdy. - Oczywiście.
Muszę sobie zapisać.
Josh chłonie tę lekcję etykiety.
Zadaje pytania, jest zaangażowany.
Złap.
Odwróć.
Nie ma za co, przyszła dziewczyno Josha.
Jeśli nie skończyłeś posiłku, kładziesz sztućce na krzyż.
A kiedy skończysz, kładziesz je tak.
To sygnał czytelny dla kelnera.
Serwetka po lewej stronie też oznacza, że skończyłeś.
Wiele się uczę.
Na zdrowie?
Delikatnie.
- Tak. - Nie stukaj.
Podnosimy szklankę.
- Podnosimy. - Zdrowie.
Nasze zdrowie.
Nie sądziliście, że zabiorę go na lekcję etykiety?
Wiecie, że czeka nas szczera rozmowa.
Ciebie się boję.
Czemu się denerwujesz?
Wiesz, czego nie robię?
Nie gadam o uczuciach.
Pora odkryć, że w jaki sposób czyny i słowa Josha nie pasują
do jego marzenia o rodzinie i dzieciach i przyszłości, jakiej pragnie.
Nigdy nie poświęciłem czasu, by się sobie przyjrzeć.
Mogę się napić?
- Napijemy się razem. - Dobra.
- Zdrowie. Nie stukamy. - Tak. Dopiero co się tego nauczyliśmy.
Te zajęcia były najlepszym prezentem, jaki dostałem od bardzo dawna.
To miło.
Zawsze bardziej dbam o innych.
Od dawna stawiasz siebie na drugim miejscu.
Nawet nie na drugim, raczej na trzysetnym.
Jak się czujesz z tym trzysetnym miejscem?
Czuję się honorowo.
Czuję się godny podziwu.
Same pozytywy. „Czuję się honorowy i godny podziwu”.
Ale wiem też, bo sam tego doświadczyłem,
nie stawiając siebie na pierwszym miejscu, czułem się gównianie.
Nikt z nas nie potrafi tak żyć.
Nawet jako rodzic, musisz szanować i kochać siebie.
Wtedy zaczniesz brać odpowiedzialność
za swoje relacje.
Myślisz, że wziąłeś odpowiedzialność za związek z Kaylą?
Byłem wtedy degeneratem.
Zerkałem na inne kobiety. Nie powinienem był.
Łatwo było z nią być.
Myślałem: „Boję się. Znalazłem dziewczynę, którą bardzo lubię”.
„Co ja zrobię? Cholera. Przywiązujemy się do siebie,
rozmawiamy o małżeństwie. To straszne”.
Wszyscy się boją, prawda?
Nie.
Nie boisz się?
Nie, bo ufam sobie.
I wiem, że dzięki temu podejmę właściwą decyzję.
- Mogę o coś zapytać? - Tak.
Co mam zrobić, gdy pomyślę „Cholera, muszę pokochać siebie”?.
Musisz pomyśleć o wszystkich rzeczach, które robisz, nie kochając siebie.
Kiedyś dużo piłem. Czasem brałem narkotyki na imprezach.
Ale zdałam sobie sprawę, że to mi nie służy, nie dbam o siebie.
Dla świata zewnętrznego odniosłem sukces.
Patrzyłem na siebie w lustrze i tego nie widziałem.
Nasze historie są podobne.
Możesz sobie z tym poradzić i zacząć kochać siebie bardziej.
Kiedy uzdrowisz relację ze sobą,
w innych związkach też dojrzysz poprawę.
Twoim marzeniem jest założenie rodziny.
Kayla była częścią tego marzenia.
- Przeprosiłeś ją kiedyś? - Nie.
Nigdy.
Zadzwoń do Kayli.
Nie przepraszaj, bo to musi być twarzą w twarz.
Ale zaproś ją do siebie, powiedz:
„Muszę z tobą pogadać”.
- Tak. - Tak szczerze, jak ze mną teraz.
Ciężko mi na sercu, że Kayla nie doczekała się przeprosin.
Tylu ludzi kończy związki w zawieszeniu.
- Hej. - Co robisz?
Odpoczywam. A ty?
Nic specjalnego.
Josh nigdy nie zakończył tego związku.
Nigdy nie przyznał się do tego, co zrobił,
nie był ze sobą szczery,
a bez tego nie ma rozwoju i uzdrowienia.
Chcesz się spotkać?
Jeśli chcesz się rozwijać,
musisz skonfrontować się z tym, co zrobiłeś.
Jasne. Wpadnę.
Dobra, skarbie. Cieszę się.
To pierwszy krok, by jego czyny i słowa zaczęły współgrać.
Nie mogę się doczekać.
- Ja też. - Na razie.
Wzruszyłeś się?
Nie wzruszyłem się, nie będę płakać.
Widzę, że szklą ci się oczy.
To alergia.
DZIEŃ CZWARTY
CHARAKTER STANOWI TO, CO ROBISZ
PRZY TRZECIEJ I CZWARTEJ PRÓBIE.
- W końcu zawiązaliśmy ci oczy. - Tak.
Dobra, idziemy tędy. Odwróć się.
Gotów?
Jestem gotów.
- Do dzieła. - Raz. Dwa. Trzy.
To twój nowy dom.
Odebrało ci mowę?
To trochę dziwne, ale chciałbym was wszystkich uściskać.
To wcale nie jest dziwne!
To było kozackie.
Ale super.
Mogę się rozejrzeć?
Wejdźmy do środka.
- Czyż nie super? - To wasza robota.
- Masz teraz kuchnię. - Aż się śmieję.
Masz w pełni działającą kuchnię
i pasemka we włosach.
Czy można chcieć czegoś więcej?
Masz gdzie odpocząć, zaprosić gości.
Tam masz przytulny kącik. Solidny. Bobby zbudował.
Nasz kolega to namalował.
Kozackie.
Idziemy dalej?
Prawdziwa łazienka.
Mała przestrzeń, ale z mnóstwem schowków.
Super.
Dobra. A teraz ostatni pokój.
Twoja nowa sypialnia.
Szafa, półki, rośliny.
Zrobiłem dwa wielkie okna w rogu, żeby powiększyć przestrzeń.
Jestem pod wrażeniem.
Te szczegóły są niesamowite.
W nowym domu najbardziej podoba mi się
twój nowy herb. Twoje dziedzictwo.
Super byłoby przekazać go dzieciom, wielu pokoleniom.
Postarzeje się. Będzie super wyglądać.
Kuchnia ogrodowa. Jest nawet zlew.
Jestem w szoku.
Stworzyłem dla ciebie kartę heteryka
z kolejnością pielęgnacji twarzy.
Jeśli masz niewiele czasu, to jest szybka pielęgnacja.
To odżywka zmieszana z wodą.
Moja ulubiona do kręconych włosów.
Odświeża włosy.
- I tak zostawiam? - Właśnie.
Wyciągnij rękę. Dam ci trochę tego.
- Zacznij od końcówek. - Z tyłu?
Dobrze robisz.
- Tutaj? - Wetrzyj. Tak.
Chodź tu.
Świetnie się bawiłem.
Ten uścisk był już bardziej naturalny.
Gdy się poznaliśmy, denerwowałem się.
Zauważyłem.
Po sześciu godzinach w salonie poczułem się z tobą raźniej.
A teraz już jesteś na luzie.
Tak! I zrobiłeś to, co obiecałeś. Nie ściemniasz.
Zrobiłeś notatki.
Pomogłeś mi. Zależało ci. To zajebiście fajne.
I nie chcę, żebyś znów poczuł się niekomfortowo,
ale to, jak odgarniasz włosy…
Powiedziałem ci komplement!
Nie, nie. Ale Kayli…
Dziewczynom się to może spodobać.
W ten sposób?
Widzieliście to? Widzisz to, Ameryko?
Co się stało?
Pokaż to Antoniemu.
- Dzięki wielkie. - Baw się dobrze.
Masz dziś ważne spotkanie z Kaylą.
Jaki powinienem mieć plan?
Pytanie, co ty uważasz?
Powinienem ją przeprosić.
Idealnie.
Tak szczerze.
Łatwo powiedzieć „przepraszam”. Robię to od przedszkola.
Spojrzę jej w oczy i powiem: „Przepraszam, nie byłem dobrym człowiekiem”.
Żeby te przeprosiny miały znaczenie, muszą płynąć z serca.
- Mam szczerze się przyznać? - Tak, naprawdę.
- Tylko wtedy ma to sens. - Zrobię to.
W przeprosinach nie ma miejsca na „ale”, „co” i „bo”.
Przeprosiny to przyznanie się
i pokazanie drugiej osobie, że rozumiemy, co zrobiliśmy.
- Przeprosiłeś tak kiedyś? - Nie.
I jeszcze tego nie zrobiłem, więc się denerwuję.
- Cześć, Tanny. - Przepraszam.
Czas się przebrać.
- Stajesz się przytulaskiem? - Nie.
Mnie kochasz najbardziej.
Najbardziej martwiłeś się o buty.
To wersja kowboja, która jest super elegancka i stylowa.
Ale to nie są buty do pracy.
Kiedy będziesz szedł na randkę czy coś,
załóż coś takiego.
Wszystko jest neutralne.
Nieważne, co założysz, będzie pasować do koszuli.
- Nie odleciałeś. Dobrze ci poszło. - Przymierz to.
Chłopaki, jesteście gotowi?
- Tak! - Wiem, że tak.
Spójrzcie na naszego wytwornego faceta!
Idziesz w stronę Kayli…
- Dobrze wyglądasz. - Obrócił się!
Supermodel rozgląda się po włościach.
Tan, to z kory?
- Tak! - Świetny garnitur.
Prawie tak ładnie jak w krótkiej koszulce.
Ostatni?
Teraz w krótkiej koszulce!
Tan, twój tyłek wygląda uroczo.
Dziękuję.
- Czy to zamszowa koszula? - Tak.
Chodziło o to, by nie wyciągać Josha na siłę ze strefy komfortu.
Podoba mi się.
- Jak włosy? - Pięknie wyglądasz!
Czas się rozstać. Czas na nas!
Wpadliście tu z impetem.
Ale wiele się nauczyłem o swoich uczuciach.
Dziękuję wam.
Mówię szczerze, z głębi serca.
Już mi smutno.
Dzięki, że jesteście moimi kumplami.
Doceniamy to.
Dzięki, że otworzyłeś się przed nami i zadawałeś mnóstwo pytań.
Dasz radę.
- Dzięki. - Pa, Josh!
Baw się dobrze wieczorem.
Jesteś jednym z naszych najlepszych dzieł!
Wyglądasz super.
Załóż krótką koszulkę! Kocham cię!
NOWY JOSH
NIECH TWÓJ JĘZYK MÓWI TO, CO MYŚLI TWOJE SERCE.
Uwielbiam Wagyu.
Proszę bardzo.
- Wygląda pięknie. - Smacznego.
Chodź, Neon.
Chodź, dzieciaku.
Ty też?
- Zaczynamy? - Tak.
Wygląda super.
Ma ładne włosy.
Naprawdę ładne.
Ta przestrzeń wygląda świetnie.
Chcę tam zamieszkać.
Wygląda pięknie.
To się dzieje?
O mój Boże. Cześć.
Jak leci, kochanie? Chcę ci coś pokazać.
Czekaj… Twoja broda…
- Podoba ci się? - To niesamowite.
Zaraz się popłaczę. Szaleństwo.
Chodź. Gotuję nam kolację.
- Ona jest oszałamiająca. - Cudowna.
To jest… Odebrało mi mowę.
- Na zdrowie. - Zdrowie.
Dzięki, że przyszłaś.
- Ładna z nich para. - Tak.
Mamy tu kanapę.
Miałeś kiedyś kanapę?
Nie, to pierwszy raz. Super, co?
Nie wierzę, że ona była w tamtej przyczepie.
Wiem.
- Umyłeś włosy? - Podoba ci się?
- Masz piękne włosy. - Powąchaj.
Ładnie pachnie. Męsko.
Kiedyś się bała powąchać jego włosy, a teraz jej się podoba.
Proszę. Usiądź.
Dziękuję.
- Raz. - Książę z bajki.
Dziesięć na dziesięć za prezentację.
- Wyglądasz oszałamiająco. - Ty też.
Wyglądasz pięknie. Twój tyłek też.
Te dżinsy świetnie leżą… no wiesz.
Naprawdę ma ładny, umięśniony tyłek.
To było niesamowite doświadczenie.
Musiałem się zastanowić…
Nigdy wcześniej nie myślałem o naszym…
Nigdy nie przeprosiłem.
Chcę, żebyś wiedziała…
że przepraszam z głębi serca.
Przepraszam, że byłem nieuczciwy.
Bo przez cały czas…
ty byłaś niesamowita.
Byłaś dziewczyną, której chciałem, a ja…
nie byłem facetem, jakiego chciałaś.
Ale pozwoliłem ci myśleć, że jestem.
Przepraszam, że cię zmyliłem.
Przepraszam za inne kobiety.
Przepraszam.
Uwielbiam cię.
Popracuję nad sobą.
To była najtrudniejsza część całego tego tygodnia.
Zastanowienie się nad sobą.
Problem w tym,
że nigdy nie kochałem siebie.
Muszę nauczyć się kochać siebie.
- Tego brakowało. - „Co zrobiłam? Czemu mnie nie kochał?”.
Właśnie. Nie chodziło o ciebie. On nie kochał siebie.
Przyjmuję przeprosiny.
Cieszę się, że będę częścią następnego rozdziału. Mam nadzieję, że będę.
Będę cię wspierać, jak tylko mogę.
Jesteś aniołem.
Mam nadzieję, że Josh nie przestanie pracować nad sobą.
„Chcę mieć żonę i rodzinę” to puste słowa.
Trzeba się do tego przygotować.
Myślę, że wprowadziliśmy go na właściwe tory,
by w końcu znalazł drogę do domu.
#MODNEPORADYRÓŻOWEJBRYGADY
STAROMODNE, ALE STYLOWE
Jesteś w idealnym miejscu,
w ulubionym stroju, ale nie wiesz, co wypić?
Może wrócimy do klasyki? Old Fashioned.
Na początek staroświecka szklanka.
Jedna kostka cukru.
Kilka kropel bitters.
Trzy do czterech łyżeczek wody.
Old Fashioned robi się z whiskey lub burbona.
Dzisiaj pijemy whiskey.
Kilka kostek lodu.
Większe kostki lodu zapobiegną rozwodnieniu drinka.
I wreszcie skórka świeżej pomarańczy.
Proszę bardzo, Old Fashioned.
Na zdrowie.
Napisy: Małgorzata Rokicka