W imię Stwórcy, naszego brata Jezusa i mądrości Bożej, Sofii,
dziękujemy ci za dar tego dnia, za nasz pierwszy poranny oddech.
Modlimy się w twym imieniu. Amen.
PORADY RÓŻOWEJ BRYGADY
NOWY ORLEAN, LUIZJANA
Powiedzieć, komu pomagamy?
- Tak! - Tak!
Nazywa się Alison McCrary.
Ma 40 lat i mieszka w dzielnicy Gentilly w Nowym Orleanie.
Jest prawniczką i obrończynią praw człowieka.
Brawo!
Zawodowo zajmuję się prawem,
ale moje życie jest nietypowe.
Miałam 25 lat, gdy zostałam siostrą zakonną.
- Zakonnica? - O Boże! Zakonnica w przebraniu!
- Mamy coś z twojego filmu. - Oby była jak ta ruda!
Albo brunetka!
Kocham Kathy Najimy.
Odeszłam ze służby zakonnej w 2020 roku, w wieku 38 lat,
bo jako siostry składamy śluby ubóstwa, celibatu i posłuszeństwa.
A ja chciałabym się związać z kimś,
kto mnie pozna na naprawdę głębokim poziomie.
Alison nominowała przyjaciółka z kościoła, panna Deedy.
Gdy Alison powiedziała mi, że opuszcza zakon,
pomyślałam: „No dobrze!
W porządku.
Ruszamy pełną parą do przodu”,
bo Alison to fantastyczna kobieta.
Ma wielkie serce
i daje z siebie wszystko.
Jeśli może ci pomóc, na pewno to zrobi.
To prawdziwą święta.
Jej zaangażowanie w sprawy społeczne jest tak głębokie,
że nawet otwiera swój dom
dla byłych więźniów, uchodźców czy innych osób w potrzebie.
- Już ją kocham. - Prawda?
Służę też jako doradca duchowy w celach śmierci w Luizjanie
i odwiedzam tam więźniów od około 17 lat.
Alison jest zaangażowana w tak wiele.
Ale żeby zrobić dla kogoś miejsce,
zaangażować się w związek,
trzeba trochę wyhamować.
Minęło piętnaście lat, odkąd Alison była z kimś w związku
i brakuje jej umiejętności społecznych.
Miała związek z Jezusem.
Była wierna Jezusowi, to prawda.
Nie mogłam się z nikim spotykać, gdy byłam siostrą zakonną.
Przysięga celibatu zabrania nam się umawiać,
angażować w romantyczne czy seksualne związki.
Chodziłam na randki, zanim wstąpiłam do zakonu,
ale byłam wtedy bardzo młoda.
Kiedy więc opuszczałam zgromadzenie, bałam się poznawać ludzi.
Musiałem się jeszcze wiele nauczyć.
Pierwsze randki są trudne. Naprawdę.
Uczysz się ich po dwudziestce.
- Tak. - Ale nie ona.
To wymaga praktyki.
Osoba, która umówi się z Alison, musi mieć mnóstwo energii.
Lepiej bierzcie witaminy,
biegajcie i trenujcie,
bo musicie być na nią gotowi.
Ta dziewczyna to petarda.
Tabela.
Stworzyłam randkową tabelę w arkuszu kalkulacyjnym.
Każde z kryteriów ma przydzieloną określoną liczbę punktów,
a liczby w kolumnach się sumują.
Dzięki temu pamiętam, co dla mnie ważne
i jestem bardziej obiektywna.
To narzędzie.
Tego już za wiele.
Panie.
Wyluzuj.
Ta dziecina potrzebuje nowego podejścia.
Przyjaciele Alison z Kościoła i spoza niego
chcieliby, byśmy pomogli jej przejść z bycia zakonnicą,
by mogła w pełni cieszyć się życiem.
- Damy radę! - Nigdy nie jest za późno!
Nigdy nie jest za późno na miłość.
Nigdy.
Myślę, że Różowa Brygada mogłaby jej pomóc,
bo Alison brakuje w życiu miłości.
Naszą misją jest pomóc byłej zakonnicy w znalezieniu przyszłej miłości.
DZIEŃ PIERWSZY
ODPUSZCZAJĄC TO, CZYM JESTEM,
STAJĘ SIĘ TYM, CZYM MOGĘ. LAO TZU
- Urocza dzielnica. To tu? - Tak, tutaj.
Orzeszki są gotowe.
To są… chwasty.
Alison?
Alison? Cześć!
Jesteś w ogrodzie?
Co robisz?
Cześć!
- Hej! - Uścisk?
- Cześć, królowo. - Orzeszków?
Zawsze!
Orzeszki rosną w ziemi?
- Cześć! Więc… - Chwila.
Śmiech Alison jest zaraźliwy.
Nie możesz się opanować i chichoczesz razem z nią.
Sweter w taki gorąc? Cześć!
- Jak się masz? - Miło cię poznać!
- Cześć! - Czy to są banany?
To są akurat plantany,
ale tam są banany,
małe banany.
Mam też figi, papaje, winogrona.
Kocham klimat tego ogrodu.
Cudowny misz-masz Armageddonu, końca świata i azylu, złotko.
Jeżyny, granaty, cytryny.
Jest bardzo sumienna, „Zbieram pomidory, bo jestem gotowa”.
„Mój ogród jest gotowy dać mi siłę do pokonania przeszkód”.
Jak jest w środku?
W moim domu?
Tak. Możemy wejść?
- Dobrze. - Prowadź!
- To mój dom. - Twój dom jest uroczy.
Ale sufit.
Uwielbiam ten duży stół. Miewasz gości?
Lubię gotować dla ludzi
zapraszać gości do siebie.
Wspaniała kuchnia.
Spójrz na te wszystkie przyprawy.
Trochę jak w aptece.
Rośliny lecznicze.
Wszystko jest podpisane.
Jesteś klasyczną osobowością typu A.
- Co to jest? - Historia o Świętym Wszechświecie.
Od Wielkiego Wybuchu do teraz,
łączy ewolucję i kreacjonizm, duchowość i naukę.
Uwielbiam to.
Wszystko w domu Alison uszczęśliwia moje serce.
Historii ewolucji w domu byłej zakonnicy
nie jest czymś, czego się spodziewałem. Super.
Co jest na górze?
Na górze, więc…
Twoja sypialnia?
Tutaj śpię.
Bobby, na drzwiach jest tabliczka.
To mój pokój.
Podoba mi się.
Jest porządek i ekstremalny porządek.
Wiele zakonnic twierdzi, że czystość to świętość.
Staram się utrzymywać porządek.
Gdzie jest bałagan? Chcę zobaczyć rysy.
- Post-It'y. - Lubię je.
„Nie podporządkuję się seksizmowi”.
"Wąska preferencja to biała supremacja i patriarchat".
Tak, królowo!
- Po co ci czajnik? - Co rano robię herbatę.
Szykujesz herbatę w sypialni? To miejsce do medytacji?
- To kapliczka. - Kapliczka!
Masz kapliczkę w sypialni? No dobrze.
Czy to woda święcona na ścianie?
Tak, zgadza się.
To moje modlitewniki, Liturgia Godzin,
a tu siadam, by się modlić, po tym, jak zapalę szałwię.
- Fajnie! - Trochę wody święconej.
Rano nawiązujesz kontakt ze swoją duchową stroną.
Wspaniałe!
Podoba mi się ten pokój.
Tutaj ćwiczę. To pokój do wszystkiego.
Piszę tu też i maluję.
- Jak męska jaskinia. Dla kobiety. - Tak.
Nie mogę ogarnąć tych etykietek.
Ile zużywasz ich miesięcznie?
Dużo.
Mniej etykietowania, więcej randkowania, a…
Może mi się uda!
Na pierwszy rzut oka Alison jest poukładana.
Wydaje się szczęśliwa i dobrze zorganizowana.
Pójdziemy grzecznie zwiedzać.
Ale myślę, że może coś ukrywać
i nie chodzi o trupa w ogrodzie.
Rany, wszystko w stylu „dużo starsza pani”.
Szafa Alison jest…
dziwna.
Z tym się pożegnamy.
Wszystko, co jest nijakie.
Wygląda na to, że twój dom
jest przedłużeniem twojej pracy.
Znajomy stwierdził, że powinnam mieć recepcję.
„Wyglądasz jak recepcjonistka”.
„Cześć, przyjechałeś do Alison? Pójdę po nią”.
- „Był pan umówiony?” - Prawda?
Tu zajmuję się pisaniem,
ale nie miałam czasu, aby urządzić ten pokój ciekawiej i wygodniej.
- Ale jest uporządkowany. - Porządek!
Każda szuflada jest oznaczona.
Ta kobieta powinna być twarzą reklamową etykiet.
Szaleństwo.
Co to? „Bóg nadchodzi i jest wkurzonu”.
- Jonathan… - Niebinarna torba!
Jaka śliczna!
O mój Boże.
- Specjalnie dla ciebie. - Cudo.
Pasuje do twojego stroju. Też farbowany wzór. Idealnie.
Tej już nie potrzebuję.
Doskonałe.
- Dziękuję, uwielbiam ją. - Tak myślałam.
- Nie będzie ci jej brak? - Zrobiłam zdjęcie.
No dobrze. Masz piękne włosy.
- Dziękuję, przypominają twoje. - Wyglądają świetnie.
Tyle można zrobić z kręconymi włosami.
Sama je obcinam.
Gdy myję głowę, odwracam je tak, zbieram w kucyk i…
- Jasne. Urocze. - Tak.
Ale przez 14 lat byłaś pełnoetatową zakonnicą.
Czy jest coś, czego nie nauczyłaś się
w kwestii dbania o urodę?
Nigdy nie nauczyłam się robić makijażu. To… jest na Mardi Gras.
Łapię. Nie masz makijażu na co dzień.
Powinien być jaśniejszy.
Czasem ludzie myślą, że piękno jest tym, jak wyglądają.
„Nie obchodzi mnie mój wygląd, więc o niego nie dbam”.
Ale chodzi o to, jak sami siebie traktujemy.
Chciałbym, żeby twoja misja
dbania o innych
rozszerzyła się odrobinę na ciebie.
Co my tu mamy?
Po raz pierwszy w historii programu
nie musiałem zgadywać, gdzie co jest.
Dzięki etykietkom.
Ale gdzie twoja szuflada na szpargały?
- Słyszałaś o czymś takim? - Tak.
Nie mam szuflady na szpargały.
Nie masz szuflady na szpargały?
- Nie. Znalazłeś taką? - Ja…
- Nie wiem. - Nie…
Nie znamy się jeszcze za dobrze,
ale to żaden podstęp. Po prostu chciałbym wiedzieć.
Tak.
Na pierwszy rzut oka wygląda to na idealnie wypielęgnowane życie.
Gdy widzę coś takiego, zastanawiam się, co kryje się pod spodem.
Zrezygnowałaś z życia zakonnego,
bo niektóre twoje potrzeby nie były zaspokojone?
- Można tak powiedzieć? - Tak.
Uwielbiałam być siostrą katolicką, ale zdałam sobie sprawę,
że życie, które wiodłam
nie pozwalało mi realizować niektórych pragnień.
- Głównie potrzeby intymności. - Rozumiem.
Nie tylko bliskości fizycznej, Ale też wejrzenia we mnie.
„Wejrzyj we mnie”.
- „Poznaj mnie”. - Tak.
- Jestem demiseksualną biromantyczką. - Rozumiem.
Tak. To znaczy, że pociągają mnie mężczyźni, kobiety, osoby niebinarne,
ale tylko wtedy, gdy nawiążę z nimi emocjonalną więź.
Jak ci idzie?
- Lubisz chodzić na randki? - Lubię poznawać ludzi.
Przyjaciółka zabrała mnie na rundkę po barach.
Było fajnie, ale czułam się niezręcznie.
Wszyscy wiedzą, co tam zamawiać,
ja nie, więc piłam tylko wodę.
Jeśli chodzisz na randki i chcesz to dalej robić,
powinnaś móc wejść do baru i wiedzieć,
czy masz ochotę na mocktail, drinka czy kieliszek wina.
Żeby móc skupić się na drugiej osobie.
Tak.
- Jesteś singielką, prawda? - Tak.
Ale gotową na związek, prawda?
Chyba tak!
Co zakładasz na randki?
Noszę sprawdzone ubrania.
Rozumiem. Nazwałbym twój styl skromnym.
- Tak. - Zawsze tak wyglądasz?
Może są okazje…
w których przydałoby się coś innego.
Ale w innych ubraniach czuję się niezręcznie.
Pomówmy o twojej garderobie.
- Zastanówmy się. - Tak.
Czemu masz wszystkiego po dwie sztuki? Szykujesz się na arkę?
- Arkę! - Pełną tak samo ubranych kobiet?
Maszerujących parami?
Co się dzieje?
Gdy coś mi się podoba, szukam tego samego.
Są z lumpeksu,
a wszechświat chce, żebym włożyła tę sukienkę.
Podobają mi się.
Choć mam wrażenie, że… są dla nieco starszej osoby.
Zakładam też do nich rozpinane sweterki.
Mieszkasz w Utah? W wolnym czasie?
Mam kilku przyjaciół mormonów.
Znam tylko mormonów. Mieszkam w Utah!
To dla starszej kobiety z Utah.
Nie muszę się zastanawiać, co założyć.
Wiec noszę to samo zeznając w stanowej legislaturze
w komisji do spraw ustawy
i zajmując się swoim ogrodem.
A na randkę?
Też to samo.
Zawsze tak samo. Tak. Niezmiennie.
- Czy inni widzą prawdziwą ciebie? - Myślę, że tak.
Widzę poukładaną przestrzeń i piękny ogród.
Ludzie widzą mnie i myślą, że jestem zorganizowana.
- No wiesz… - Więc co nie jest poukładane?
Rety. Zaufanie do innych,
potrzeba kontroli,
niepewność,
sprawianie wrażenia zbyt pewnej siebie.
Lista jest długa.
Tak. Jak często sobie pomagasz?
Próbuję zaplanować na to czas.
No wiesz? Na sesję z terapeutą.
- Pytałem o ciebie. - Tak.
Ile czasu poświęcasz sobie?
- To trudne. - W porządku.
Wiele z moich relacji opiera się na opiekowaniu się innymi.
Taki mam wzorzec zachowania.
Tak. Ciągłe dawanie nie jest wyczerpujące?
- Oczywiście. - Tak.
- To nawyk. - Tak cię uczono.
Tak.
Czasem myślę, że byłam siostrą zakonną,
by się do innych zbliżyć.
Kochajmy tych, którzy tego potrzebują.
Ale w ten sposób unikałam też tego…
czego naprawdę potrzebuję.
Czegokolwiek w głębi serca potrzebujesz, powinnaś to dostać.
Tak. Dzięki.
Wróciliśmy.
Cześć!
Witaj!
Pozwolisz nam zająć się tym, na czym się znamy?
O, tak! Jesteście ekspertami, prawda?
Podobno. To jeszcze nie przesądzone, ale…
Tak. No dobrze… Tak.
- Jedziesz z nami. - Naprawdę?
Jedziesz z nami!
Weź wygodne buty i w drogę.
Pokażemy ci co nieco.
Chodź, kochanie.
Czuję, że Alison wykorzystuje swój aktywizm,
by ukryć potrzebę pracy nad sobą.
W tym tygodniu skupię się na tym,
by pomóc jej opuścić jej strefę komfortu.
Chcę jej pokazać, jak wykorzystać jej przestrzeń,
aby poprawić też inne obszary jej życia.
Alison jest nieco spięta.
Może zapomniała, jak się dobrze zabawić,
ale na szczęście dla niej zabawa to moje drugie imię.
Zabiorę ją do piaskownicy piękna
i zabawimy się.
Ma w szafie tyle ubrań,
ale wszystkie są funkcjonalne.
Służą jakiemuś celowi.
Chcę pozbyć się strojów matrony
i pokazać jej, jak moda może wzmocnić jej samoocenę.
Znajomość drinków to mniejszy stres w barze.
Możesz być sobą,
pokazać się od ciekawej strony
i poznać osobę, z którą jesteś na randce.
Chcę by doszła do etapu: „Wiecie co? Piep… to”.
Etykietki, arkusze kalkulacyjne, Alison kocha kontrolę.
Ale w tym tygodniu musi ją odpuścić.
Chcę by Alison poćwiczyła spotkania towarzyskie,
a może nawet znajdzie kogoś, kto jej się spodoba.
DZIEŃ DRUGI
INTYMNOŚĆ
WEJRZYJ WE MNIE
- Dziś jest nasz czas. - Jestem pierwszy.
WITAMY
O rety.
- Pięknie. - Super, że ci się podoba.
- Hej. - Cześć!
Witamy w Queenly Conjure. Mam na imię Lorena.
- Przyniosłam wam herbatę. - Uwielbiam herbatę, dziękuję.
Proszę bardzo. Smacznego.
Dziękujemy bardzo.
Dziękuję.
Rozpromieniłaś się na jej widok.
- Może! - Bez cienia wątpliwości!
- Nie wiem! - Wyczuwam energię ludzi.
- Podoba ci się. - Ma dobrą energię.
Widziałem to!
Byłaś cała taka: „Cześć”,
„Och, herbata?”
Podoba mi się to otwarcie,
bo mówiłaś, że w dużej mierze jesteś zamknięta.
Jako siostry… ślubujemy celibat.
Oczywiście, że inni nam się podobają,
ale nie wykorzystujemy tego.
Tylko relacje przyjacielskie, no wiesz?
- Tak. - Miesza mi się to.
Alison 14 lat była zakonnicą.
Miała porzucić pragnienia seksualne
i swoje potrzeby.
Jeśli pragnie być w związku, musi to teraz odkryć na nowo.
Wczoraj widziałem listę na twoim komputerze.
Moją listę?
- Zgadza się. - Tak.
Było tam dużo pozycji „Muszę to mieć w związku”.
To preferencje. Nie muszą być spełnione.
Mocne preferencje, dziewczyno!
- Jest ich z pięćdziesiąt. - Pięćdziesiąt silnych preferencji!
Emocję i uczucia mnie stresują.
Jak tylko zaczynam coś odczuwać,
czuję się niepewnie,
wybieram więc kontrolę, kategorie i listy.
Problem w tym, że z takim arkuszem kalkulacyjnym,
zamiast stawiać zdrowe granice, budujesz mury.
I nie zbliżasz się do ludzi tak, jak na to zasługujesz.
Ciężko słuchać takich rzeczy.
Lubisz zapisywać rzeczy, żeby mieć większą jasność.
Dlatego przyniosłem to, żeby popracować nad twoją listą.
Dobrze.
To, czego chcesz, nie chcesz i granice.
Tylko trzy?
No dobrze.
Co w pierwszej kolumnie?
- Wspólne zainteresowania. - Okej.
- Zaangażowanie społeczne. -Tak.
Podrążę ten punkt.
Na jakim poziomie?
Dziesięć, piętnaście procent?
Bo to, co ty robisz i twój poziom zaangażowania
podnosi poprzeczkę jak milion do…
Możesz wymagać, by druga osoba musiała też to robić.
Nie musi tego robić, wystarczy wsparcie dla mnie
w mojej pracy społecznej.
- Tak, chodzi bardziej o wsparcie. - Bum!
Pięknie. Czego jeszcze chcesz?
Musi być jakiś poziom chemii, jakaś iskra.
To, czy zaiskrzy, widać od początku.
Myślę, że w tym przypadku
chodzi o odwagę, by móc powiedzieć, że tak właśnie jest.
Czego nie chcemy?
Niektórzy nie są dostępni.
Myślą, że tak, ale nie są emocjonalnie dostępni.
To bardziej cecha pożądana. Emocjonalna dostępność.
Emo… Tak.
Te dwie kolumny się pokrywają.
To jakby przeciwności.
Właśnie. Pora na granice.
Jakie są rzeczy typu „Nie, to nie jest w porządku”.
Na pewno szacunek. Bez szacunku…
- Tak - No wiesz.
Gdzie będzie zaangażowanie w rozwój osobisty?
„Od pięciu lat siedzisz na tej kanapie,
ja tego nie chcę”. To granica.
Granica. Tak.
Wszystko się łączy. Tylko lista jest krótsza.
Komunikacja jest łatwiejsza,
zaczynasz rozumieć wiele rzeczy
i nie utykasz w niekończących się analizach
i listach kontrolnych,
które stają się murem.
Tak.
Długa lista nie jest dobrym pomysłem, żeby kogoś poznać.
Chcę, żebyś zaczęła od praktyki.
Bo w tej chwili przekonujesz siebie,
że nikt nie jest wystarczająco idealny.
Pozwól, że przedstawię cię pięciu osobom.
Pięciu osobom?
Po każdym spotkaniu z jednym z nas,
na koniec poznasz kogoś nowego.
Bez presji. Tylko spotkanie,
podczas którego możesz ćwiczyć określanie swoich potrzeb.
Pod koniec tygodnia, jeśli ktoś ci się spodoba,
zataczamy kółeczko z uwagą „Może pójdę na randkę”.
Zgoda.
- Może być? - Byłoby super.
HOBBY: PIŁKA NOŻNA ZAWÓD: NAUCZYCIEL
Poznaj Pablo.
- Hej. - Cześć.
- Alison. - Miło poznać.
Miło cię poznać.
Rozgość się.
- Świetne miejsce na herbatę. - Cieszę się, że tu jestem.
Dobrze jest wiedzieć, czego się chce
i rozumieć granice tego, co jest nie do przyjęcia.
Mój przyjaciel jest aktywny w sporcie.
Co masz na myśli?
- Uprawia sport. - Och, sport.
Gram w piłkę w niedziele.
Pozwól sobie na przestrzeń
na zmiany i to, że ludzie mogą cię zaskoczyć.
To wielka niewiadoma.
Po prostu daję się ponieść.
I to jest wspaniałe! Uwielbiam to!
Zupełnie nad tym nie panuję!
Przyprowadziłem cię do salonu Joseph, który uwielbiam.
Ja czuję się nieswojo.
Wszystko wygląda na… pewnie bardzo drogie.
To nie są rzeczy, które bym nosiła.
Nie ma płaskich butów.
Jest kilka ślicznych par na płaskim obcasie.
Alison nie czuje się tu dobrze,
ale powinna zrozumieć,
że poczuje się bardziej komfortowo
na randkach i spotkaniach,
jeśli się dobrze zaprezentuje.
A ja chciałbym się tym pobawić.
Chcę bawić się kolorem.
Chcę się pobawić z osobą, którą się stanie.
Od dawna nie miałaś okazji eksperymentować,
a zawartość twojej szafy cię do tego nie zmotywuje.
- Ubrania w parach. - Nazwałeś to Arką Noego.
Szafa Arka Noego. Wszystkie ubrania dwójkami.
- Śmieszy mnie to. - Świetnie!
Leżysz nocą i nagle: „Tan ma rację”.
Jeśli taka podwójna garderoba
coś dla ciebie znaczy, w porządku.
Oby nie chodziło o założenie czegokolwiek.
Zabiorę cię do lustra.
Które części swojego ciała lubisz?
Nie myślę o tym.
- Czuję… - To nieprawda.
Nieprawda, ale i trochę prawda.
Jako siostry miałyśmy się czuć, jakbyśmy nie były cielesne.
Być aseksualne.
Chodzimy po tej ziemi, choć jesteśmy ze świata duchowego.
Ale to już za tobą.
Nie mów, że nie patrzysz w lustro
myśląc, co chcesz pokazać, a co ukryć.
Co sprawia, że czujesz się nieswojo?
Mam szerokie ramiona i klatkę piersiową.
- Jasne. - Zawsze czuję się tam ciężka.
Lubię nosić kardigany.
Zakrywam się, żeby nie czuć tego ciężaru.
Przymierzysz coś dla mnie, proszę?
Coś?
Chcę, żebyś zobaczyła, że to tylko twoje wyobrażenie.
Nikt tak nie uważa.
Pochodzę z religijnej…
Jako muzułmanie jesteśmy ekstremalnie religijni.
Też nie jestem zbyt seksualną osobą.
Na partnera życiowego wybrałem chrześcijanina,
który również nie oczekiwał seksu na pierwszej randce.
Wiedział, że to długi proces.
Ale nadal pragnąłem być pożądany.
Nie chcesz tego?
Odrobina mogłaby być fajna.
Nie radzisz sobie na randkach.
Mówiłaś, że czujesz się niezręcznie.
Myślisz, że to może się nieco zmienić,
gdybyś czuła się dobrze z tym, jak się prezentujesz?
- Może. - Super.
Fajnie byłoby mieć taki strój na randki. Tak.
Kim jesteś?
Gdzie byłaś, gdy przyszedłem do twojego domu?
Tego chcę.
Alison?
Wyjdź! Pokaż się!
Dobrze. Staniesz tu proszę i obejrzysz się?
Jejku.
Masz świetne nogi.
Bardzo długie.
Bosko wyglądasz w tych butach.
Ale co ty o tym myślisz?
Dosyć krzykliwe.
Przyciąga uwagę.
Mogę wyjąć spinkę?
- Chcę tylko… Mogę? - Tak, proszę.
Chcę tylko coś sprawdzić.
I tak możesz iść na randkę.
Myślisz, że to mogłoby być coś dla ciebie?
Poza pracą.
Może z czasem. Lubię ten kolor.
Jest trochę rdzawy, który zwykle noszę.
- Wiem. - Więc…
Zwykle nie chodzę w różowym, ale tak.
Alison, wyglądasz pięknie.
- Gotowa na kolejne? - Pewnie.
- Dam ci to. - Torebka?
Tak.
Stań tutaj, proszę.
Czuję, jakbym zapomniała spodni.
- Nie! - No nie!
Urocze. Nigdy bym się tak nie ubrała.
Wiem, chciałem cię trochę popchnąć.
Tak.
- Eksponujesz odrobinę dekoltu. - Tak.
Ja to wezmę.
A teraz spójrz, co to robi z twoją klatką piersiową.
Powinnaś nosić dekolt, nie musi być tak nisko.
Ale coś, co pokaże trochę skóry,
żebyś widziała przedłużenie swojej szyi.
Inaczej zawsze będziesz czuła się tam ciężko.
Te rękawy, materiał, pasek, pomniejszają górną część ciała…
Prawie jak…
Tak, to naprawdę magia.
Chciałem, żebyś zobaczyła, że twoje przekonanie o swoim ciele
wynika z tego, jak się ubierasz.
- Tak. - Masz dobrą figurę.
Zupełnie jakbyś… Tak, to jakaś magia.
Dzięki!
- I mam nogi! - Ty… zawsze miałaś nogi.
Po prostu ich nie pokazywałaś. To świetne nogi.
Teraz wie, jak dobre ubrania wpływają na ciało i poczucie wartości.
Myślę, że wystarczy kilka dni
noszenia ubrań uwydatniających to, co chcesz wyeksponować
i zaczniesz czuć się dużo lepiej
i o wiele swobodniej na randkach.
Jak ci idzie pogawędka?
Ja mogę gawędzić z latarnią czy drzewem.
Rozmawiam z każdym.
- Przetestuję to. - Dobrze..
Alison, moja przyjaciółka, Paige.
Miło cię poznać.
Alison ma 40 lat i jest byłą zakonnicą.
Próbuję nowych rzeczy.
Zwykle noszę zawsze to samo.
- Kupujesz w kilku kolorach? - To tak jak ja.
Szczerze, mam taką turkusową.
Ale potrafi nawiązać kontakt,
o ile jest pewna siebie i dzieli się swoją radością.
Nigdy nie pokazałam tyle nóg.
- Super! - Dzięki!
Bo to może doprowadzić do randki.
Nigdy nie byłaś na drag show?
Kiedy opuściłam konwent,
widziałam coś takiego na imprezie halloweenowej,
ale to nie był typowy drag show.
Ja w niedziele często bywam w takim jednym miejscu, więc…
Może być fajnie!
GARNCARSTWO
Chciałem cię zabrać w miejsce nowe dla nas obojga.
Razem będziemy się uczyć… na kole garncarskim!
Alison jest aktywistką,
ale też niewolnikiem przyzwyczajeń.
Ma swoje zasady.
Pokaż mi instrukcję.
Zakonnice mówią: „Trzymaj się zasad, a się utrzymasz”,
przestrzegaj zasad, a zostaniesz w grze.
Chcę, żeby trochę odpuściła, otworzyła się emocjonalnie
na poznawanie nowych rzeczy.
Można próbować nowych rzeczy. Można się narażać.
Ciężko uczyć się nowych rzeczy.
To o wiele trudniejsze niż…
Bo Alison myśli, że wie, czego chce,
ma plan i etykietkę.
- Patrz, mam dzbanuszek. - Zrobiłeś Święty Graal.
U mnie nadal klucha.
Ale chcę, by Alison zrozumiała, że nie da się wszystkiego kontrolować.
O nie, znowu się ślizga.
Gąbka mi odleciała.
Chyba zacznę od nowa. Tak.
Moje koło jest całe mokre.
To jak cymbergaj.
Jak wiesz, Karamo zorganizował kilka spotkań.
Kolejna osoba dołączy do nas tutaj.
Ty ją tego naucz.
Nie czuję się w tym pewnie.
Nie znałem cię od tej strony.
Ja też nie!
Wygląda fajnie.
- Próbowałeś kiedyś tego? - Nie.
Gary był w wojsku.
- Tak. - Służba jet dla niego ważna.
- Jakie wojsko? - Armia.
Mam bratanka w piechocie morskiej.
Alison potrafi wszystko poukładać i zapakować do małych pudełek,
ale po 14 latach bycia zakonnicą i dwóch latach pandemii
w końcu swobodnie się bawi.
„Spotkajmy kogoś nowego”.
Co robiłeś w wojsku?
Na początku byłem artylerzystą, a potem oficerem wywiadu.
Rozumiem.
Co uważasz za największe wyzwanie?
- W randkach w naszym wieku? - Tak.
Powiedziałbym, że…
No wiesz, trzeba opuścić gardę…
- Żeby się otworzyć? - Tak.
I dzielić.
Trzeba być obecnym w spotkaniach z ludźmi.
A jeśli poczujesz iskrę, to świetnie!
Może następnym krokiem będzie randka.
- O Boże, no proszę! - No nie wiem.
- Nie tak miało być. - Mam wrażenie, że jestem w tyle.
Widzę tu potencjał.
Świetnie ci idzie.
DZIEŃ TRZECI
JEŚLI OCZYŚCISZ GŁOWĘ…
ZNAJDZIESZ DRZWI. ELIZABETH GILBERT
- Tylko ja i ty. - To będzie katastrofa.
O mój Boże, jeszcze nigdy…
- Nie byłaś za barem? - Oczywiście, że nie!
Kiedy tu stoję, przypomina mi się…
Pracowałem jako kelner i barman.
To było moje życie dwudziestolatka,
serwowanie drinków.
Cieszę się, że zajmiemy się miksologią.
Witamy w Vessel.
Chciałem przyjść tutaj,
bo opowiadałaś wcześniej,
że byłaś ze znajomymi w kilku barach
i czułaś się wtedy onieśmielona.
Mam alergię na alkohol.
Okazało się, że nawet silną.
Ale nadal uważam to za element rozrywki.
Jeden drink dla rozluźnienia,
przed randką, spotkaniem z przyjaciółmi,
czy cokolwiek to jest.
Dobrze mieć sprawdzonego drinka.
No dobrze.
Alison tak bardzo skupia się na innych ludziach
i działalności społecznej,
jakby pewna jej część pozostała w tle
i została stłumiona.
Ale w końcu dała sobie pozwolenie, by zająć się tą częścią,
od tak dawna odsuwaną na bok.
I w końcu ją odkrywa.
Jestem Polakiem, spróbujmy więc klasycznej wódki.
Moja siostra uwielbia wódkę z sokiem pomarańczowym.
Wódka żurawinowa też jest modna.
Lubisz sok żurawinowy?
Sok żurawinowy z pomarańczowym?
Jasne! To twój drink.
Robię soki w domu.
- Mam wyciskarkę. - Tak.
Robię dużo… Uwielbiam sok z buraków, marchwi i kurkumy.
- Tak. - Lubię soki.
- Wygląda ładnie. - Bo jest ładny. Bardzo tropikalny.
Bardzo smaczne.
I to smaki, które znasz.
- Mamy zwycięzcę? - Ten drink jest najlepszy.
Wódka, żurawina, sok pomarańczowy z cytryną.
No i proszę, udało się! Masz swojego drinka!
Chciałbym wiedzieć, czego się dziś o sobie dowiedziałaś.
Że bywam szczera do bólu.
- Tak czujesz? - Tak. Muszę nad tym popracować.
Dla mnie to piękna cecha
i myślę, że jest na to czas i miejsce.
Wiesz, o co mi chodzi? Byle nie za bardzo, bo…
- „Byłeś kiedyś w celi śmierci?” - Właśnie. To trochę…
Niezły przełamywacz lodu, co nie?
W randkach nie wolno się spieszyć.
Nie zrozumiesz tego od razu. Popełnisz wiele błędów.
À propos, chciałbym przedstawić ci moją znajomą.
- Piszesz się na to? - Jasne.
Tak!
Będę dziś waszym barmanem.
- Skąd jesteś? - Pochodzę stąd.
Tak? Czym się interesujesz?
Jestem fryzjerką.
- Tak. - Świetne włosy.
Dziękuję.
Alison zaczęła pozbywać się kolejnych warstw i barier.
- A ty? - Piszę.
Zajmuję się sprawiedliwością społeczną.
O tym piszesz?
- Wcześniej byłam katolicką siostrą. - Rozumiem.
Wiara jest dla ciebie ważna.
- Super. - Tak.
To czyni ją o wiele ciekawszą osobą.
Autentyczność.
- Ale jestem otwarta… - Tak.
Ja nie jestem religijna, ale wierzę w dobre traktowanie ludzi.
To, co przekazujemy światu…
- Jak najbardziej. - To ważne, tak.
Nie, żeby to był konkurs, ale myślę, że na koniec
wybierze Ebony.
Cześć! Chodź tutaj.
Witamy w Sweet Olive.
- Dzięki. - Tu jest uroczo.
Przytulimy się tutaj, królowo. To będzie nasze stanowisko.
Nie sądzę, by Alison kiedykolwiek zwolniła na tyle,
by zauważyć swój pozytywny wpływ na życie innych ludzi.
Nie mogę się doczekać tej przemiany.
Skupię się na Alison i zajmę się nią.
Ona na to zasługuje.
Masz piękne fale. Spójrz, jakie są cudowne.
Chciałabym mieć więcej włosów. Są cienkie i oklapłe.
Nawet przy delikatnych włosach,
odpowiednie kosmetyki
nadadzą im objętości i grubości.
Kiedy ostatnio obcinałaś sobie włosy?
Osiem, dziewięć miesięcy temu?
Myślę o cięciu warstwowym.
Lekkoniedbały, kręcony klimat lat 70.
- Zdaję się na ciebie. - Ale będzie śliczna fryzura!
Jesteś prawnikiem?
- Tak. - Obrońcą z urzędu?
Reprezentuję ludzi obywatelsko nieposłusznych.
Dużo mediacji, sprawiedliwość naprawcza, rozwiązywanie konfliktów.
Co najbardziej lubisz w tym, co robisz?
Słuchanie opowieści innych ludzi
i magiczne chwile, w których ludzie współpracują,
by znaleźć sposób na rozwiązanie konfliktu,
przez który wcześniej skakali sobie do gardeł.
Ile trwa sesja mediacyjna?
Dopóki wszyscy nie są usatysfakcjonowani.
Czyli mediatorzy to dobrzy kochankowie. Cudownie.
- Aż wszyscy są zadowoleni. - Cudnie.
- Tyle sesji, ile trzeba. - Spójrz na swój piękny uśmiech!
Przyjemnie, prawda?
- Wspaniale. - Tak.
Czuję się taka zaopiekowana.
Dobrze!
Teraz rozprowadzę kosmetyk grzebieniem.
Jonathan, jestem taka wdzięczna.
Ja jestem wdzięczny za twoją pracę.
Boże, czy ty… Boże, królowo.
Boże, kocham cię. Przepraszam, ja nie… W porządku.
Nikt nigdy nie poświęcił mi tyle… uwagi.
Och, skarbie.
Aż mam ciarki na udach.
Pierwszy raz od dawna zwolniłaś na tyle,
żeby coś poczuć?
- To wszystko. - Tak.
Tak.
Dziękuję, że zaufałaś mi, dzieląc się tym ważnym momentem.
To nie jest łatwe.
Alison zawsze potrafiła dawać.
Nie zatrzymywała się i nie zaznała miłości.
To twardy mur, ale zaczynam dostrzegać w nim pęknięcia.
- To łzy wdzięczności? - W porządku.
Dobrze.
Widzę kogoś,
kto być może po raz pierwszy w życiu
podejmuje ryzyko emocjonalnego kontaktu.
Zasługujesz na to, by się celebrować.
Dziękuję.
Niekoniecznie na moim poziomie,
bo ja jestem na drugim końcu skali.
Jak celebrowanie siebie na sterydach.
Ale dobrze to robić w autentyczny dla nas sposób.
Co sądzisz o jaśniejszych ustach?
Musimy przyciągnąć panie, panów,
ich, nich, próbujemy przyciągnąć wszystkich.
Masz taki piękny uśmiech, złotko.
Możemy dodać mu trochę koloru?
Możesz spróbować.
Teraz liczy się operacja „Alison i randkowanie”.
Chcę zobaczyć ją w akcji.
Chodzi o to, by użyć ciemniejszego na zewnątrz, jaśniejszego od środka.
Zrób tak.
I się połączy.
Cudownie!
O mój Boże.
Nadal biromantyczna?
Pokażę ci nową siebie. Gotowa?
- Nie wiem. - Trzy…
Nie jestem gotowa!
Trzy, dwa, jeden.
O mój Boże!
O mój Boże.
- Widać, że mam oczy - Masz piękne oczy.
Kocham to… Spójrz na te włosy.
Ślicznie, prawda?
- Tak. - Podoba ci się?
Uwielbiam to.
Jesteś niesamowity.
Więc… zróbmy eksperyment.
- Mam… - Ty też kogoś masz.
Może po prostu poznajmy tę osobę
i zobaczymy, co myślisz o Alison z długimi rzęsami
po spotkaniu?
Dobrze.
HOBBY: WYJŚCIA ZAWÓD: WIZAŻYSTKA
Świetnie wyglądasz!
Miło z twojej strony.
- Tak. - Ślicznie.
Alison to cudowna biromantyczna kobieta w naszych czasach,
a jej seksualność jest na Saharze.
- Jesteś prawnikiem? - Społecznym.
O mój Boże. Wspaniałe zajęcie.
To moja praca, ale lubię też robić fajne rzeczy.
A teraz jesteśmy w oazie miłości.
- Na przykład? - Kocham kajaki.
- Ja też! - Biwakowanie i…
Wędkowanie.
Ja też!
Skarbie, aż iskrzy lecą.
Mamy podobne zainteresowania.
DZIEŃ CZWARTY
WIĘŻ RODZI SIĘ Z WRAŻLIWOŚCI… BRENÉ BROWN
NASTĘPNY ROZDZIAŁ ALISON RÓŻOWA BRYGADA
- Uwaga, wszyscy! Już są! - Pędzę!
Biegnę!
- Gotowa? - Chyba tak.
- Sprawdźmy, czy dzieciaki już wstały. - Cześć!
Nie rozbiłem auta!
Dobra robota, Tan.
- Gotowi? - Tak!
Dobrze, wejdźcie.
O mój Boże?
Co?
- To twoja nowa kapliczka. - O Boże.
Coś wspaniałego.
O Boże!
- To łzy szczęścia? - Tak.
Uff, hurra.
O Boże!
- Uwielbiam tę ścianę. - Z teksturą.
O rety.
Chciałem dać ci miejsce na modlitwę i sztukę,
ale oddzielić kościół od sypialni.
Dobrze.
To teraz twoja kapliczka. Twój kościół.
- O rety. - Czy to nie miłe uczucie?
Niesamowite.
Idziemy dalej?
Chyba tak.
- Coś wspaniałego. - Ślicznie.
Dobrze, wszyscy.
O mój Boże!
Moja sypialnia!
Spójrz na ścianę! I zasłony!
Mamy materac Awokado, bo jest z handlu zrównoważonego i ekologiczny.
- Wiem, że to dla ciebie ważne. - Tak, królowo!
Niesamowite.
O jejku.
Cudowna komoda.
Tak.
Też ją otykietujesz?
Nie, to ją oszpeci.
Spójrz na tę lampę.
Ładna, prawda?
A tu… masz swoje małe biuro.
- O rety! - Bardzo wyciszające.
Kupiliśmy ci nowiutki komputer z Microsoft 365.
Możesz na nim spisywać wspomnienia.
Brawo, Bob.
„Następny rozdział Alison”.
To niesamowite.
- Jest pięknie, Bobby. Dziękuję. - Dziękuję.
Jejku spójrz jak tu jasno.
I przestrzennie.
Dobrze! Mamy tu kilka sukienek,
w których poczujesz się pięknie!
Rany, Tan.
Mamy też bluzki, które eksponują dekolt,
ale przy takim zabudowaniu,
zadziałają tak jak chciałaś.
Jesteś taka wesoła i radosna.
Twoje ubrania też powinny takie być.
Nigdy się tak nie denerwowałem.
Dzieciaki! Gotowi?
- Tak! - Jesteśmy!
Mam nową przyjaciółkę.
Kto to jest, Tanny?
Alison 2.0.
Tak. Alison!
- Tak! - Dołączysz do nas, skarbie?
- Co? - O mój Boże!
- Proszę, proszę. - Uroczo!
Nieźle zejście po schodach!
- Pracuję nad tym. - Brawo!
Alison nie wygląda już jak siostra Alison.
- Nie! - Mam figurę.
To wszystko zmienia.
Możesz to założyć na imprezę,
wyjść z niej i pójść na randkę.
Właśnie tak.
Nadal to masz, Tan, po tylu latach!
Jesteśmy za daleko, możemy podejść?
Wiem, że to był dla ciebie bardzo wyjątkowy tydzień.
Rozwinęłam się, a wy mnie zmotywowaliście.
Każdy z was mnie popychał i wprawiał w zakłopotanie,
ale przez to pomógł mi się rozwinąć.
Gdy tu przyszliśmy, byłaś jak:
„Zrobimy to tak, a ja przykleję etykietkę”,
ale opuściłaś gardę.
Pomogliście mi dostrzec, co czuję.
Jestem analityczna, co przydaje się w pracy,
ale nie pomaga w relacjach osobiste.
- Amen. Tak. - Nauczyliście mnie tego.
Jestem wdzięczna.
Czuję się pewniej i bardziej komfortowo.
A więc…
Czy wybrałaś kogoś w tym tygodniu,
z kim chciałabyś spędzić więcej czasu?
Nigdy nie byłem bardziej zestresowana.
Czy poczułaś przy kimś:
„Mógłbym iść na drinka z tą osobą?”
- Niekoniecznie na randkę. - Tak. Nie.
- Tylko… - Spotkanie.
Może.
Tak, może?
Nie będziemy już cię naciskać.
- Okej. - Kochamy cię!
- Kocham was. - Tak!
Nie ma to jak grupowy przytulas.
Ale miło!
NOWA ALISON
BÓG NIGDY NIE ZAMYKA DRZWI NIE OTWIERAJĄC OKNA.
Ja mówię „demi”, a wy: „seksualna!”
- Demi! - Seksualna!
Nie wiem jak wy, ale jestem pewien, że Alison wybierze Gary'ego.
Ebony. Jestem o tym przekonany.
- Gary. - Wybierze Ebony.
Ebony! Wybierze Ebony.
- Peirce. - Gary.
Paige była wyjątkowa.
- Idziemy zobaczyć? - Tak!
Wybierze Paige!
Zobaczmy, co się dzieje.
Świetnie, bada swoją szafę.
Liczę, że wybierze coś odpowiedniego do wieku.
I na randkę. Chce wyglądać ładnie.
- Tak. - Tak.
Piękny żółty kolor.
- Pasuje jej. - Świetnie. Wybrała dżinsy!
Tan, mamy problem.
Bluzka w spodnie po całości czy tylko z przodu?
- Jesteś zły? Wszystko gra? - W tym przypadku tak jest dobrze.
Dajcie mu sole trzeźwiące!
Wygląda ślicznie!
Świetnie.
Jezus kocha dżinsy, złotko.
- Kogo wybierze? - Paige.
- Moją osobę?. - Chodź, Paige.
Kto tam wychodzi?
Kto to? Umieram!
- To moja Paige! - Jest piękna.
Wiedziałem!
- Hej. - Cześć, Paige.
Jak się masz? Dobrze cię znowu widzieć. Dzięki, że przyszłaś.
Zrobiłem jej te pasemka na próżno!
- Dobrze ci w spodniach. - Często w nich chodzę.
Paige jest urocza.
- Jest śliczna. - Tak.
- Fajne tatuaże. - Tak.
Polubiła Alison. Zachowywała się taktownie.
Jak twój dzień drag queen?
Świetnie. Dobrze się bawiłam.
- Tak. - Bardzo dziękujemy.
Czego się pani napije?
Mogę prosić sok pomarańczowy i żurawinowy z wódką?
- Tak, oczywiście. - Tak!
Świetna sukienka.
Zwykle noszę dżinsy i koszulkę.
- I jesteś gotowa. - Tak.
Uśmiechają się do siebie, Alison jest zaangażowana, cudownie.
- Otworzyła się. - Tak, bardzo.
Pozwala drugiej osobie być sobą
i nie oczekuje, że spełni jej kryteria.
Jest otwarta na dobrą zabawę.
I cokolwiek będzie dalej, musi to powtarzać,
bo to dla niej kluczowe.
- Tak. - Dobre i złe randki.
Dużo się nauczyłam w tym tygodniu.
O tym, jak odpuszczać
i że jestem w stanie nauczyć się przyjmować miłość.
Nie tylko zawsze ją dawać.
Każdy jest wart tego, by dobrze się traktować
i kochać siebie.
Randkowanie nadal jest dla mnie czymś nowym.
Przydałaby ci się jakaś instrukcja?
Byłoby super! Możesz ją dla mnie napisać?
Przyda ci się pomoc? Mogę ci udzielić lesbijskiego wsparcia.
Byłoby super, chętnie skorzystam.
Najbardziej liczę na to,
że Alison w nowym rozdziale życia
pozostanie obecna i otwarta na chwilę.
Kierując się sercem, nie tylko umysłem.
Kiedy kogoś poznajesz z opuszczoną gardą,
w relacji romantycznej, zawodowej, czy prywatnej,
możesz się czegoś o tej osobie dowiedzieć.
Możesz też dowiedzieć się czegoś o sobie.
Życzę wszystkim Alison na świecie,
żebyście zatrzymały się i odzyskały serce i duszę.
Zdrowie.
- W tym tygodniu jesteśmy swatkami! - Za otwartość na możliwości i miłość.
I siłę na porażkę!
Za Peirce! Tak.
Za Peirce.
#MODNEPORADYRÓŻOWEJBRYGADY
KOKTAJL SAZERAC
Witamy w Sazerac House,
domu koktajlu Sazerac,
który jest nowoorleańską tradycją od 1800 roku.
Weź dwie szklanki z grubego szkła.
Do pierwszej szklanki włóż lód
i odstaw do schłodzenia.
Do drugiej
dodaj dwie, trzy kapki Peychaud's bitters
na kostce cukru lub łyżeczce słodkiego syropu.
I miarka żytniej whiskey Sazerac.
Trochę lodu.
I zamieszaj.
Do schłodzonej szklanki wlej porcję Herbasaint,
lub, jeśli wolisz, absyntu.
Na koniec skórka cytryny.
Sazerac, prosto z Nowego Orleanu.
Santé.
Napisy: Anita Rudomina