[dźwięk windy]
[dysząc] Muszę zobaczyć sierżanta Granta,
Sierżant Athena Grant.
Sierżancie, ktoś o ciebie pyta.
-Kto tam? -Jest tam.
Znasz go?
Mmm-mmm. Nigdy w życiu go nie widziałam.
Panie, nazywam się sierżant Grant.
Czy mogę w czymś pomóc?
Jestem tu w sprawie morderstwa.
No dobrze. Czyje morderstwo?
Mój. [bełkot]
Williams, wezwij przez radio jednostkę RA. Wezwij tu natychmiast medyka.
Tak, sierżancie.
[wysoki dźwięk]
-[dzwonienie cichnie] -Panie Buckley, doktorze Hoffman.
-Co cię czeka? -Wypadek samochodowy.
Kilka tygodni temu złamałem trzy żebra i nie mogłem umówić się na wizytę kontrolną do lekarza rodzinnego.
- Do każdego portu w czasie burzy. - Tak. [chichocze]
[Dr Hoffman] Dobrze, spójrzmy tutaj.
[Buck jęczy]
- Delikatne, co? - Mhm.
[Dr Hoffman] Nie widzę żadnych siniaków.
Jaki jest Twój poziom bólu w dziesięciostopniowej skali?
Osiem, może nawet dziewięć.
Zobaczmy, co da się z tym zrobić.
Panie Buckley, tu jest napisane, że był pan w tym miesiącu u trzech różnych lekarzy?
No cóż, każdy port wydaje się być zajęty, więc...
W artykule napisano również, że żaden lekarz w Kalifornii nie leczył złamanych żeber.
Nie, doznałem urazu w Nowym Meksyku i leczono mnie w miejscowym szpitalu.
Czy przepisywali w tym celu opioidy?
Przeglądam bazę danych CURES.
Wiesz co to oznacza?
NIE.
[Dr Hoffman] Przegląd i ocena substancji kontrolowanych.
Muszę tam zaglądać za każdym razem, gdy przepisuję lek z Załącznika II.
Chcesz zgadnąć, ile razy Twoje imię się tam pojawia?
Słuchaj, jestem strażakiem.
Tak, nie mogę wykonywać swojej pracy, jeśli czuję ból.
Nawet będąc na haju nie możesz tego zrobić.
Zakupy u jednego lekarza to forma oszustwa,
-Strażak. -Okej, nigdy ich nie biorę, gdy jestem w pracy.
Nie jestem jakimś narkomanem.
No dobrze, minęło dopiero pięć tygodni.
A jeśli używasz opioidów rekreacyjnie,
potrzeba zaledwie pięciu dni, aby uzależnić się od narkotyków.
Zdziwiło mnie, że nie pojawiło się to wcześniej.
System potrzebuje czasu, aby nadrobić zaległości,
ale panie Buckley, to pana dopadło.
Wiesz, tak naprawdę, myślę, że zasięgnę drugiej opinii.
Nie, nie zrobisz tego. Zaznaczam twoje nazwisko w systemie.
No dobrze, co mam teraz zrobić?
Zwróć się o pomoc.
[szydzi]
Uważaj, ta rzecz zostanie z tobą na całe życie.
No dobrze, ale tatuaż przedstawiający remizę strażacką to już klasyka, prawda?
Spójrz, spójrz tutaj, tutaj, 118.
A co jeśli Cię zwolnią?
[mruczy] Daj mi tę smarownicę. [wzdycha]
Nie wiem. Potrzebuję tylko czegoś, co powie, że nie jestem już kadetem.
wiesz, ja-ja dotarłem. Jestem… dorosły.
[May] Harry.
Znów zostawiłeś swojego strażnika nocnego u mamy.
Nie mogło to poczekać do końca zmiany?
[drwi] Ale mamusia wie, jak zgrzytasz zębami.
Podobnie jak całe pomieszczenie z piętrowymi łóżkami.
Hej... [wzdycha]...Nie widziałam cię tam.
Byłem, uh, pod ciężarówką. [chichocze]
- Dobrze. - Jak się masz?
U mnie dobrze. A u ciebie?
Dobrze. Dobrze.
A-Coś nowego?
- Nie, no, tak jakby. - Hej.
Jesteś gotowy do drogi. Nie chcę dostać mandatu za parkowanie. [chichocze]
No cóż, to strefa zagrożenia pożarowego. Mam wrażenie, że całe to miejsce takie jest.
Tak, tak, nie ma problemu, już skończyłem.
O, chłopaki, to jest Ian. Jest pielęgniarzem w Presbyterian.
Ian, to mój młodszy brat Harry. I Ravi.
Co się dzieje, panowie?
'Pić małymi łykami.
[chichocze] Hej, wiesz, jeśli chcesz tu zostać
z twoim bratem i jego przyjaciółmi mogę przesunąć rezerwację.
O nie, nie, jestem gotowy. Chodźmy.
- Dobrze. - Tak.
Cóż, miło było Was poznać. Bardzo podoba mi się to, co robicie dla społeczności.
I nie zapomnij go wyszczotkować. Nie chcesz, żeby znowu zaczął brzydko pachnieć.
Zatrzymywać się.
Kto to do cholery był?
Skąd mam wiedzieć? To twoja siostra.
Uhm... Nie spotykasz się z nią?
Co?
Nie, mówiłeś mi, żebym tego nie robił.
Mówiłem… że możesz.
Gdybym zmienił remizę.
[jąka się] Stary, to był żart, okej.
Zadzwoniłeś do niej chociaż?
-[Ravi wzdycha] -Nie, nie zrobiłeś tego.
Chyba zawaliłeś sprawę, bracie.
[wzdycha]
Bernard Morelli, 58 lat, mieszka sam w Angelino Heights.
Chyba się już nie spotkaliśmy.
Ben Hooks, Poważne zbrodnie.
Sprawa spadła na mnie godzinę temu.
Tak.
Upadł na moją podłogę.
Atena Grant.
Czy rozmawiałeś już z lekarzami?
Tak. Minie dzień lub dwa, zanim otrzymam raport toksykologiczny.
Pod opieką, dopóki nie będziemy wiedzieć, z czym mamy do czynienia.
Myślą o truciźnie?
Mmm. Coś rzadkiego.
Widziałem arsen, rtęć, ołów.
To nie to.
- Masz jakiś trop? - Jeden.
Ostatnia osoba, z którą rozmawiał.
Ja.
Wszedł na stację i zapytał konkretnie o ciebie.
Dlaczego?
Łamałem sobie nad tym głowę.
Nigdy nie zapomnę twarzy i imienia...
Morelli nic Ci nie mówi?
Nie, nie. To nie jest piosenka.
Więc rozmawiałeś z nim?
Nie, rozmawiał ze mną i zwymiotował krwią.
Co on powiedział?
Że przyszedł zgłosić morderstwo, swoje własne.
I jestem skłonny w to uwierzyć.
Mówią o… [wzdycha] …powiadomieniu najbliższej rodziny.
Powinniśmy to zrobić.
My?
Ten mężczyzna przyszedł bezpośrednio do mnie. Chciałbym wiedzieć dlaczego.
[Ravi] Ian Bradley.
Jasne, ma 30 lat, czyli jest o dekadę starszy od May.
-Nie masz przypadkiem trzydziestki? -Jeszcze nie.
I nie o to chodzi. Bo gdzie ona się pozna z trzydziestolatkami?
Myślę, że poznali się, gdy zostali razem aresztowani.
-Co? -[Harry] Tak.
May została aresztowana w kościele prezbiteriańskim.
Chodziło o sprawiedliwość społeczną, o ochronę praw umierającego człowieka.
[wzdycha] Z tym nie da się konkurować.
- Z czym nie można konkurować? - Z nowym chłopakiem May.
Poczekaj, zaczekaj.
-Ty i May? -[Harry] Tak.
Oni, uh, spędzili wieczór.
Ravi nigdy do niej nie zadzwonił.
Ravs, nie są zbyt rycerscy.
Tak się nie stało.
Teraz spotyka się z nowym pielęgniarzem ze Kościoła Prezbiteriańskiego, Ianem Bradleyem.
O, ten nowy facet. [chichocze]
Dobrze. Idź, May.
Nowy facet? Jak nowy?
Wygląda na to, że jest pielęgniarzem dopiero od roku.
No cóż, ma 30 lat. Co on robił przez cały ten czas?
-Kto ma 30 lat? -Pielęgniarka w Presbyterian
- że May się spotyka. - O, miło. Z którą?
Ian Bradley, były zawodowy futbolista.
-[Eddie] Cholera. -[Ravi] Pokaż mi to.
-[chichocze] -Przebiegł 40 jardów w 4,4 sekundy?
Cholera.
- Więc May i Ravi… - Najwyraźniej byli parą,
ale potem on ją zignorował i nawet nie zadzwonił.
Słuchaj, nie zignorowałem jej. Harry powiedział mi, żebym nie dzwonił.
Stary, to był żart.
- O czym my żartujemy? - Ravi rzucił May, całkowicie ją zignorował.
Teraz spotyka się z jakimś sławnym piłkarzem.
- A Ravi nadal coś do niej czuje. - Dlaczego ją zignorowałeś?
Dwa sezony w NFL nie czynią cię sławnym, prawda?
Cóż, on jest bardziej sławny od ciebie, więc...
Nie potrzebuję sławy. Jestem ratownikiem.
-On też. -On jest pielęgniarzem.
To jest drugi ratownik.
- [wszyscy się śmieją] - Nie mogę uwierzyć, że Buck to przegapi.
Gdzie jest Buck? Czy ktoś go widział?
[wymioty]
No dobra, chodźmy.
No dalej. Dobrze ci idzie. [dysząc]
Jesteś dobry.
[dzwonienie dzwonka]
[nauczyciel] Dobra robota, stary. Dobra robota, dobra robota.
Pete Morelli.
-Mówimy o czym? -O czym?
Twój ojciec.
Co więc zrobił tym razem?
Obecnie przebywa na oddziale intensywnej terapii.
Lekarze uważają, że mógł zostać otruty.
Czy on będzie w porządku?
Trudno powiedzieć.
Czekamy, aż odzyska przytomność.
Wszystko, co lekarze mogą zrobić, to leczenie podtrzymujące, dopóki nie dowiemy się, co znajduje się w jego organizmie.
[wzdycha] No cóż, hm,
cokolwiek to jest,
Mam tylko nadzieję, że będzie to powolne i bolesne.
Zakładam, że nie byłaś w najlepszych stosunkach ze swoim ojcem.
Nie rozmawiałem z ojcem od lat, odkąd wyszedł, żeby opowiedzieć jakąś historię,
i zostawił mnie z moją matką, chorą na trzustkę w czwartym stadium.
No cóż, przepraszam.
Nie było go. Zmarła sama.
Powiedziałeś, że szukał historii.
Jest dziennikarzem śledczym.
Nie mogę powiedzieć, że znam jego podpis.
Ponieważ pisze pod pseudonimem Chester Caulfield.
Trochę pretensjonalne, ale powiedział, że to dla jego bezpieczeństwa.
Więc ma wrogów?
Politycy, prezesi firm, przestępcy i kartel, mafia.
Przykro mi, ale jeśli szukacie kogoś, kto mógłby chcieć zabić mojego ojca,
chłopaki, czeka was mnóstwo pracy.
Panie Malloy, czy chciałby Pan, aby obecny był Pan adwokat?
Jestem dobry.
Nic do ukrycia.
Szefujesz Local 977 od trzech dekad. Kiedy po raz pierwszy spotkałeś Chestera?
W moim biurze, wącham kosze na śmieci.
Czy to ten sam urząd, w którym przywłaszczyłeś 2 miliony dolarów ze składek związkowych?
-To jego historia. -Nie wiem jak ty,
ale takie oskarżenie by mnie wkurzyło.
-Poszedłem dalej. -Tak, wyrzucili cię,
zaraz po tym, jak ujawnił, że jako kontroler miejski,
przyjmowałeś łapówki od fałszywych organizacji non-profit.
Ujawnione? Powiedziałbym, że zasugerowane.
Jego raporty były pełne pominięć.
Było pełno emisji.
Skłamałeś wobec Agencji Ochrony Środowiska odnośnie stężenia benzenu.
Jesteśmy zaangażowani w ochronę środowiska.
- Jesteś firmą naftową. - Jestem „zielonym influencerem”.
Głosisz prawdę o zanieczyszczeniu?
Tak, i pielęgnacja skóry.
Czy dlatego sprzedawałeś błyszczyk do ust zawierający mikroplastik?
To był post sponsorowany.
O co tyle hałasu?
Rak?
-Miał osobiste porachunki. -To było polowanie na czarownice.
Ten łowca szkodników kopał wszystkie mrowiska, jakie udało mu się znaleźć.
Wcześniej czy później zostaniesz ugryziony.
Gdybym chciał zabić tego gościa, zrobiłbym to gołymi rękami.
Wszyscy są kłamcami.
Zgłosił każdą z tych spraw.
Nic dziwnego, że wszyscy go nienawidzą.
-[puka do drzwi] -Tak.
Przepraszam, że przerywam. Wyniki badań toksykologicznych są już dostępne.
Znajdą naszą truciznę?
W moczu Morellego wykryto polon-210.
Brzmi nuklearnie.
[technik] Radioaktywne, tak naprawdę.
To emiter alfa. Gotuje cię od środka.
Jak hot dog w mikrofalówce.
Jak można je zdobyć?
Cóż, ta ilość nie byłaby prosta.
Niewielkie ilości stosuje się w satelitach i szczotkach antystatycznych,
i oczywiście jest jego najbardziej znane zastosowanie.
Który jest?
Rosyjskie zabójstwa polityczne.
-[dzwoni telefon] -Wszyscy są rozproszeni.
Wiemy, że to sytuacja kryzysowa.
Hej Josh, co powiedział oddział ratunkowy w Montgrove?
Mają zapasowe miejsca, tak samo jak Presbyterian. Spróbuję w St. Ray's.
[dyspozytor] Dzwoniący zgłasza bóle w klatce piersiowej.
Należy wysłać jednostkę BLS, dopóki nie przyjmie ich oddział ratunkowy.
Nie mogę. Nie mamy żadnych RA w służbie.
Monitoruj objawy i przyjdź po mnie, jeśli będzie wyglądało na to, że to incydent kardiologiczny.
W St. Ray's to nie przejdzie.
Gratulacje, właśnie osiągnąłeś swój pierwszy poziom zerowy.
Mówisz mi, że nie ma karetek
ponieważ każda karetka w Los Angeles utknęła w szpitalu?
Jak to w ogóle możliwe?
Mroczna triada wiosennej przerwy, sezonu grypowego i psów Dodgersów,
Wszystko co możemy zrobić to czekać, aż korek się rozejdzie.
Co więc teraz powiemy? „911, proszę czekać”?
-Warto spróbować. -Czemu czuję, że to wszystko moja wina?
Odbieramy zgłoszenia w miarę ich otrzymywania, tak jak robią to inni ratownicy.
Nie jesteś kontrolerem ruchu lotniczego i nie jesteś Bogiem.
Nie, jestem tylko szefem.
-Hej. -Hej.
Jesteśmy piątym zawodnikiem w kolejce do Presbyterian pod względem urazu otwartej kuli.
Czy możesz jakoś nasmarować płozy?
- Tak, pracuję nad tym. - [linia się rozłącza]
Hej, no dalej, co się dzieje? Ci ludzie potrzebują pomocy.
Co ona powiedziała?
Jest trochę drażliwa.
Poziom zero nie jest przyjemny dla nikogo i nigdy się go nie spodziewasz.
Dobra, ruszamy.
[osoba kaszle]
[Ian] Dziękuję wam wszystkim za cierpliwość.
Postaramy się połączyć z Tobą najszybciej jak to możliwe.
Hej, Ravi, Ravi.
Harry i Ravi, prawda?
Obiecuję, że przyjmę cię tak szybko, jak to możliwe.
Jaki dżentelmen.
Trzeba było do niej zadzwonić, Ravs.
Właśnie usiedliśmy, żeby zjeść, a on jakby nie mógł złapać oddechu.
Jesteśmy w Jim's Burgers na 1.
Jak się pani nazywa?
Jillian. A mój syn ma na imię Micah.
Ma dziesięć lat. Wychodzi z przeziębienia.
[świszczący oddech] Nie mogę.
-[świst oddechu] -[Jillian] Nie próbuj rozmawiać.
Czy ten gwizd to dźwięk jego oddechu?
Tak, myślę, że jego gardło się zamyka.
O Boże, Micah.
Wszystko w porządku. Zostań ze mną.
Czy ma jakieś alergie? Czy ma znaną historię medyczną?
Urodził się z rozszczepem krtani.
-To przerwa między jego krtanią a... -przełykiem.
-Jaki typ? -Typ pierwszy, łagodny.
Jego lekarz powiedział, że obejdzie się bez operacji.
-I byliśmy-- -aż się przeziębił.
Zator blokuje mu drogi oddechowe. Nadal nie mam żadnych jednostek.
Jeśli nie dowieziemy tam nikogo w ciągu pięciu minut, może stracić życie.
Możemy zwrócić się o wzajemną pomoc do FDA z Beverly Hills.
Zajmie to 20 minut.
- Który szpital jest najbliżej? - Sześć przecznic stąd?
Mamy więc pięć minut, żeby przesunąć ich o sześć przecznic.
Maddie, ona panikuje.
Jeśli zostanie i wykona uciski klatki piersiowej, może uda mu się przeżyć.
- Tak, albo nie. - To twoja decyzja.
Dajcie znać prezbiterianom, że przyjdą.
Proszę pani. Cześć, nazywam się Maddie.
Jestem tu kierownikiem i chcę, żebyś coś dla mnie zrobił.
Zrobię wszystko, proszę.
On-on robi się niebieski.
Kilka przecznic dalej jest oddział ratunkowy.
Musisz wsiąść z synem do samochodu i odjechać.
-Możesz to zrobić? -Tak, mogę to zrobić.
Oddychaj dalej. Okej, po prostu oddychaj dalej.
Wszystko w porządku, wszystko w porządku.
Dobrze, proszę uważać, pani Davies, i uważać na słomki.
Zaczekaj, Kapitanie, mam dla ciebie jeszcze jeden formularz.
Jasne. Dzięki.
[dzwoni telefon]
Presbyterian ER, proszę bardzo.
Nazywam się Josh Russo i jestem pracownikiem służb ratunkowych.
Teraz mamy dla Ciebie priorytet pediatryczny.
Znana rozszczep krtani ze stridorem postępującym do całkowitej niedrożności.
-Jak daleko? -Dwie do trzech minut.
Coronado i Beverly, jazda własna.
[Maddie] Wyjdź z wyjazdu i skręć w lewo na 3rd Street.
-Ile bloków? -Cztery. Świetnie ci idzie.
- Po prostu jedź dalej. - Dobrze.
Eee… Przepraszam, mam P1P.
Za trzy otworzę drzwi, przygotuję zestaw do intubacji.
-[świszczący oddech] -O, Boże, Micah.
Wiem, że to źle brzmi, ale musisz to zignorować, okej?
Cokolwiek usłyszysz, nie patrz na tylne siedzenie.
Okej, sprawdzam ruch i wszystko jest w porządku.
Skoncentruj się na drodze, a w mgnieniu oka będziesz na miejscu.
-Daliśmy im znać, że przyjdziesz. -Zatrzymało się.
- Nie oddycha. - Skup się na drodze. Już prawie jesteś.
Micheasz.
Nie, nie, nie, nie, Micah, obudź się.
-[trąbienie klaksonu] -[wstrzymuje oddech, krzyczy]
-[pisk opon] -[Maddie] Jillian, jesteś tam?
-[jęczy] -[trąbi]
Jillian, jesteś tam?
[Jillian dyszy]
Jillian, Jillian, jesteś tam?
- Nie damy rady. - Co robimy?
Co masz na myśli mówiąc co robimy?
Twój pacjent pediatryczny miał wypadek na Beverly.
Gdzie jest ten zestaw do intubacji?
- Przepraszam, przepraszam, przepraszam. - [dzwoni telefon]
-Tak. -Jak długo jeszcze będziesz pracować?
- Och. Dokąd on idzie? - Nie wiem, ale jest szybki.
Dobra, chodźmy, chodźmy, chodźmy. Idź za tą pielęgniarką.
-[Ravi] Dobrze. - Chodźmy.
-[wycie klaksonu] -[wycie syren]
Dobrze. Wszystko będzie dobrze.
Buck, wyłączmy ten główny zawór. Ravi, Harry, odłączcie zasilanie od samochodu.
LAFD. Zróbcie przejście.
[Ian] Zostań ze mną, kolego.
-Intubujesz? -Prawie gotowe.
Mam cię.
No dalej, dzieciaku.
No dalej, no dalej.
No dalej, dzieciaku. No dalej, no dalej.
No dalej, dzieciaku.
[świszczący oddech]
-No i masz. -[wszyscy klaszczą]
Dwustronne A, czyste.
Moje dziecko.
Dyspozytor, jesteśmy na miejscu z pańskim pacjentem.
Jego stan jest stabilny i oddycha, dzięki bardzo wysportowanej pielęgniarce dyżurnej.
To wam się udało.
Ledwie.
Błogosławię tej pielęgniarce Bradley.
-Kiedy się obudził? -Uczestniczył powiedział 40 minut temu.
Czy on mówi spójnie?
Tak, i uparty jak diabli.
- Co powiedział? - Nie wiem. Będzie rozmawiał tylko z tobą.
[Athena] Panie Morelli.
Sierżant Grant.
Dziękuję za przybycie.
Oczywiście.
Zastanawiasz się, dlaczego o ciebie zapytałem.
Przyznaję, że jestem ciekaw.
Czy my się spotkaliśmy?
Poza tym, że zanieczyściliśmy twoje biurko? Nie, nie zrobiliśmy tego.
Ale ja wiem o tobie wszystko, sierżancie Grant.
Weteran LAPD z bogatą karierą,
nie szukający awansu, wybierający pracę na ulicy.
A skąd wiesz cokolwiek o mnie?
Wiem nawet, że byłeś tym anonimowym pasażerem, który wylądował odrzutowcem na autostradzie 110.
Miałeś napisać o mnie historię.
To była dobra historia, ale nie mam w zwyczaju ujawniać bohaterów
którzy chcą pozostać anonimowi.
Nie szukałeś pochwał.
Szanuję to.
Wiem, że mogę ci zaufać.
Czy powiedzieli ci już, co mnie zabiło?
Panie Morelli, nie umarł pan.
[drwi] Oczywiście, że tak.
Nie ma odtrutki ani leczenia ostrego zatrucia polonem-210.
Mam kilka dni,
może mniej,
żeby zobaczyć, jak aresztujesz osobę odpowiedzialną.
Panie Morelli, nie jestem detektywem.
Nie musisz. Powiem ci, kto to zrobił.
Wystarczy przetestować narzędzie zbrodni.
Narzędzie zbrodni?
Butelka z wodą na rowerze.
Zamknięty przed posterunkiem policji.
Ktoś dorzucił coś do środka.
I mówisz, że wiesz kto.
Na litość boską,
nie dziel się tym z nikim, dopóki nie otrzymasz wyników.
Zwłaszcza nie ten detektyw, który został przydzielony do tej sprawy.
Wypróbuj butelkę.
Polon-210 ma charakterystyczny ślad chemiczny.
Każdą partię można prześledzić aż do producenta.
A jeśli mam rację, znajdziesz związek z imieniem, które ci zaraz podam.
Sierżancie, czy mógłby mi pan wyjaśnić, dlaczego właśnie dostałem telefon z laboratorium kryminalistycznego?
mówiąc mi, że wyniki testów mojej butelki z wodą będą gotowe za osiem godzin?
To dobra wiadomość, bo mi powiedzieli 12.
Co do cholery się dzieje?
Morelli.
Uważa, że ​​napastnik dodał coś do jego butelki z wodą.
Dlatego laboratorium przeprowadza testy mające na celu sprawdzenie, czy znajdują się tam ślady polonu-210.
Kiedy ci to powiedział?
[Atena] Kiedy usiadłam z nim.
Jest jakiś powód, dla którego mi o tym nie wspomniałeś?
No cóż, tak.
Kiedy obiecałem umierającemu człowiekowi, że tego nie zrobię.
W co pan gra, sierżancie?
Czekałem tylko na wyniki testów, zanim się tym z wami podzieliłem.
Wieże szczytowe.
Zbudowany w 2019 r., ale nigdy nieukończony.
Tak, słyszałem o tym. Deweloperom skończyły się fundusze podczas pandemii COVID.
Tak, to właśnie twierdzą.
Ale Morelli miał zamiar powiedzieć światu coś jeszcze.
Och, myślisz, że ktoś go otruł z powodu niedokończonego mieszkania?
Nie, nie ktoś.
Jego.
Mikołaj Castro.
- Znasz? - Tak.
Szkoła mojego dziecka ma skrzydło nazwane jego imieniem.
Jest potentatem rynku nieruchomości.
I pośrednik dla rosyjskich inwestorów.
Morelli był o krok od ujawnienia swoich finansów
i udowodnić, że budowa Summit Towers nigdy nie miała zostać ukończona.
Dlaczego ktoś zaczął budować wieżowiec o 30 piętrach?
bez planu ich dokończenia?
Aby uznać to za porażkę, co też Castro zrobił.
A potem wyprał miliardy dolarów dla swoich przyjaciół w Moskwie.
A potem co? Sięgnął po podręcznik KGB, żeby uciszyć Bernarda Morellego?
Twierdzi, że ma rachunki. Polon-210 ma chemiczny odcisk palca.
Możemy prześledzić jego powstanie aż do miejsca, w którym został wyprodukowany,
i jestem gotów założyć się, że to właśnie tutaj.
Zakłady jądrowe Orrok w Głazowie.
Własność…
-Nicola Castro. -Tak.
Więc co o tym myślisz?
[kliknie językiem]
Myślę, że powinnam się tym wszystkim zająć.
Dobrze. W porządku.
Dobrze, przejrzę notatki Bernarda i możemy zacząć budować naszą sprawę.
Ja też się tym zajmę.
Sierżancie, rozmawiałem z moim kapitanem.
Nie jest zachwycona, że ​​sierżant patrolu się za nią ciągnie
-w sprawie tak ważnej jak ta. -[Athena szydzi]
Podążysz za nami?
Tak, jej słowa.
Byłeś dla nas wielkim wsparciem.
Dopóki nie przyprowadziłem ci podejrzanego, którego nie tkniesz?
Tego nie powiedziałem.
Rozsądniej byłoby tego nie robić.
Skrzydła szkolne, bardzo drogie.
Dziękuję za pomoc, sierżancie.
Następnym razem zaopatrz się w tarczę detektywa.
Hej… Hej, Eddie.
Hej.
To zły dzień, kiedy trzeba uzupełnić zapas środków przeciwbiegunkowych.
[Buck] Tak.
No cóż… [wzdycha]
Hej, ja, uh... potrzebuję twojej pomocy w pewnej sprawie.
Co słychać?
No cóż, ciężarówki.
Co, uh-- Co sądzisz o ciężarówkach?
Jeden…
-Pro? -Eee…
[szlochając] Myślę o tym, żeby to zmienić. [chichocze]
Tak?
Co jest nie tak z Twoją starą ciężarówką?
Po prostu... tak naprawdę niczego nie noszę, uh,
więc może posiadanie ciężarówki to marnotrawstwo.
Hmm. [cmoka]
Nie wiem. Nadal jestem motocyklistą.
[pociąga nosem] Ja, uh…
-Myślę, że jestem fanem hatchbacków. -[chichocze]
Nie wyglądasz na gościa od hatchbacków. Wyglądasz…
straszny.
Nie, nie. Wszystko w porządku.
Nie, to nie jest w porządku.
[jąka się] To tylko lekkie zatrucie pokarmowe, rozumiesz.
Chyba kiepskie sushi.
Wszyscy jedliśmy to sushi.
-[Hen] Hej, Eddie? - Tak?
Chyba zostawiłeś tu telefon. Twoja szafka dzwoni.
To mógł być Christopher. Miejmy nadzieję, że nie zjadł tego sushi.
[dzwonienie dzwonka]
[Buck chrząka]
-[Komin] Chodźmy, Buck, wyglądaj na żywego. -[Buck] Tak.
[Athena] Bardzo mi przykro, Bernardzie. Naprawdę.
Miałem nadzieję, że dziś uda mi się wymierzyć ci sprawiedliwość.
Wiedz, że nie poddam się.
Tak czy inaczej, teraz nie ma to już znaczenia.
A może nic z tego nigdy nie zadziałało.
Nie mogę w to uwierzyć.
Musisz wiedzieć, że twoja praca ma znaczenie.
Czy to prawda?
Za całe dobro, które próbowałem uczynić…
Zraniłem tak wiele osób.
Spalił wszystkie mosty.
Odepchnąłem wszystkich swoich przyjaciół.
Porzuciłem żonę.
Odtrąciłem mojego syna.
A teraz kto mnie opłakuje?
NIE.
Chester Caulfield mógłby doczekać się godnego nekrologu.
Ale Bernard Morelli zmarł dawno temu.
Sam.
Nie jesteś sam.
[wzdycha]
Hej. Hej, Chim.
Buckley, co ci mówiłem o przerywaniu mi?
podczas gdy ja będę sporządzał raporty po akcji?
Musisz mnie zwolnić.
Myślę, że ostrzeżenie byłoby wystarczające.
Nie, nie, ty…
Musisz mnie zwolnić za kradzież leków z platformy wiertniczej.
Co wziąłeś?
Nic, ale, hm…
-Prawie fentanyl. -[wzdycha]
Buck, to jest przestępstwo.
Wiem, że tak jest.
A ja... odłożyłem to wszystko, ale tylko dlatego, że wyłączyli dźwięk.
I nie wiem, czy potrafię sobie zaufać, żeby zrobić to jeszcze raz.
Od jak dawna używasz?
Od czasu wypadku samochodowego w Nowym Meksyku.
[wzdycha]
Przepisali mi oksykodon i… skończył mi się.
Potrzebuję tego. Ja…
Potrzebowałem tego, Chim.
Czy jesteś teraz na haju?
Nie, nie, nigdy w pracy.
[wzdycha] Tak, wyglądasz, jakbyś była na odstawieniu, dzień lub dwa?
Czy mówiłeś o tym komuś innemu? Swojej siostrze, Eddie, komukolwiek?
Tylko ty, Kapitanie.
[wzdycha] Buck…
Protokół stanowi, że zwalniam cię ze służby.
Zgłoś to, aby departament mógł określić, kiedy, jeśli w ogóle,
wrócisz do pracy i czy grożą ci zarzuty karne.
Lub…
Albo zostawimy to w domu.
I będę cię obserwować jak jastrząb, ryzykując własną karierą.
Nie. Nie, nie pozwolę ci tego zrobić. Dlatego musisz mnie zwolnić.
Cóż, nie odpuszczę ci tak łatwo.
Przyszedłeś do mnie po pomoc i właśnie ją ci zapewnimy, okej?
Zaczynam dziś wieczorem, po tym jak zadzwonię do szefa.
To nie jest uczciwe wobec obywateli Los Angeles
aby pozbawić ich tak wybitnego strażaka.
Mam nadzieję, że on też tak to postrzega.
Chim… Chim, to nie… to nie ja.
Buck, wiem, wiem.
Nie jesteś pierwszą osobą, która się w to wplątała po wypadku, jasne?
Biorąc pod uwagę okoliczności, nie mogę powiedzieć, że jestem zszokowany.
[pociąga nosem] Co-co jest… Co to ma znaczyć?
Buck, w tym tygodniu mija rok odkąd straciliśmy Bobby'ego.
Nie… Nie pamiętałam.
Musiałem to wyprzeć z pamięci.
[wzdycha] No cóż, to jest smutek.
Nie widzisz tego nadchodzić, a tu nagle dostajesz cios w twarz.
Bernardzie, słyszysz mnie?
Jest tu ktoś, kto chce się z tobą zobaczyć.
Hej, tato.
Piotr.
Jak cię do tego przekonała?
Ona jest bardzo przekonującą kobietą.
Dam wam obojgu trochę prywatności.
Miło cię widzieć, synu.
To dlaczego odszedłeś?
Ja. Mama.
Zmarła w łóżku dokładnie takim jak to.
Wygląda na to, że teraz tak jest. Dlaczego?
Po prostu napisać jakąś historię?
[dysząc] Myślałem, że cię chronię.
Nie rozumiem.
Zawsze istniały groźby.
Niebezpieczeństwo.
[jąka się] Gdybym… nie mógł zostać i zapewnić ci bezpieczeństwa.
Mogłeś rzucić.
Przykro mi, synu.
Naprawdę tak jest.
Ja też przepraszam, tato.
[Morelli] Wszystko w porządku.
Dostanę to, co niewielu reporterów kiedykolwiek dostanie.
Zakończenie.
[monitor piszczy szybko]
Tata.
[stały sygnał dźwiękowy]
Tato. Tato.
Potrzebujemy tylko chwili.
Czy powiedziałeś wszystko, co trzeba było powiedzieć?
Nie wiem.
No cóż… Może.
Nie bardzo.
Być może tak.
Twój ojciec był odważnym człowiekiem.
Czy on był?
Głęboko wierzył w sprawiedliwość.
Rozumiem to.
Połóż ręce za plecami.
[kliknięcie kajdanek]
Skąd wiedziałeś?
Zanim przyszedłem cię zobaczyć, odebrałem telefon z laboratorium kryminalistycznego.
Przetestowaliśmy butelkę z wodą na jego rowerze.
Ten, który dodałeś.
Poziom wykształcenia dotyczący polonu-210 w porównaniu z lekcjami nauk ścisłych.
Musiałeś latami gromadzić zapasy, żeby zdobyć dawkę śmiertelną.
Nauczyciele są po prostu cierpliwi, tak sądzę.
On naprawdę był okropnym ojcem.
O tak.
Widzę to.
To wydaje się złe.
Przeszukujemy jego dom, jakby był przestępcą.
Nie jesteśmy. Po prostu ułatwiamy mu powrót do zdrowia.
usuwając wszelkie przyszłe pokusy.
Wiedziałam, że coś jest nie tak, a on przekonał mnie, że przesadzam.
To po prostu część cyklu.
Zadajesz pytania, on zbywa odpowiedź, a potem czujesz się winny, że w niego wątpiłeś.
Teraz żałuję, że nie postawiłem więcej pytań po Nowym Meksyku.
Dajesz mi wygrać?
Uhm, tak, przepraszam. Ja, uhm... trochę się rozproszyłem.
To okropne, że ktoś dotyka twoich rzeczy.
Tak. [chichocze]
A poza tym to po prostu do bani, bo robią to, bo mi nie ufają.
Czy zaufałbyś sobie?
[chichocze]
Raczej nie.
Wygląda na to, że wszystko jasne. Nie kłamał. Tu nic nie ma.
Dzięki, że nie kazałeś mi szukać.
Są pewne rzeczy, o których siostra po prostu nie chce wiedzieć.
Uważasz, że podjąłem dobrą decyzję pozwalając mu tu wracać do zdrowia?
Może powinien trafić do ośrodka, gdzie będzie pod nadzorem.
[wzdycha] Ma byłą pielęgniarkę, trzech ratowników medycznych i dwóch ratowników medycznych.
Myślę, że jest dobry w nadzorowaniu.
No, może trochę podniośle, ale to nic zaskakującego.
Hej, co myślisz, że komisja dyscyplinarna ze mną zrobi?
Myślę, że potraktują to poważnie.
Ale weź też pod uwagę, że sam się zgłosiłeś.
Pracowałeś zgodnie z hierarchią służbową.
Ty i ten łańcuch dowodzenia.
Wiem, że uważasz to za coś, co cię powstrzymuje, ale tak nie jest.
To jest to, co nas wszystkich łączy.
Aby nikt nie musiał dźwigać tego ciężaru sam.
No tak, myślę.
[♪ Sztuka „Rescue” Lauren Daigle]
♪ Nie jesteś ukryty ♪
♪ Nigdy nie było chwili, w której o Tobie zapomniano ♪
♪ Nie jesteś beznadziejny ♪
♪ Choć zostałeś złamany, Twoja niewinność została skradziona ♪
♪ Słyszę twój szept Pod twoim oddechem ♪
♪ Słyszę Twoje SOS, Twoje SOS ♪
♪ Wyślę armię ♪
♪ Znaleźć Cię w środku najciemniejszej nocy, to prawda ♪
♪ Uratuję cię ♪
♪ Nigdy nie przestanę maszerować ♪
♪ Aby dotrzeć do Ciebie w środku Najtrudniejszej walki, to prawda ♪
♪ Uratuję cię ♪
♪ Słyszę szept Pod twoim oddechem ♪
♪ Słyszę twój szept, że nie masz już nic ♪
♪ Wyślę armię ♪
♪ Znaleźć Cię w środku najciemniejszej nocy, to prawda ♪
♪ Uratuję cię ♪
Myślę, że to może być Maddie.
Odłożę to na bok.
-[Athena] Idę po napoje. -[Eddie] Okej.
Cześć, Ravi. Jak się masz? Miło cię widzieć.
No cóż, ty też. [chichocze]
[odchrząkuje]
Wydaje mi się, że to twoje zamówienie, ale jestem prawie pewien, że coś zepsuli. [chichocze]
No cóż, powinno być dobrze.
No cóż, Ian wydaje się całkiem fajny.
Tak, słyszałem, że prowadziliście razem sprawę.
Uratowałeś życie dziecka.
- Tak, on dokonał większości oszczędności. - [May] Och.
Po prostu patrzyłem i się zachwycałem.
Rozumiem apelację.
Mam nadzieję, że jesteście razem naprawdę szczęśliwi.
Razem? Eee, Ravi, nie jesteśmy…
Nie spotykam się z Ianem.
Odkąd?
[chichocze] Zawsze.
Chcę powiedzieć, że on po prostu pomaga mi zrozumieć całą tę sprawę ze szkołą pielęgniarską.
Chcesz zostać pielęgniarką?
- [May] Wiem, że to brzmi szalenie-- - Nie, brzmi idealnie.
May, myślę, że poradziłabyś sobie we wszystkim.
[stękanie]
Hej, już wstałeś.
Hej.
No tak, jak długo byłem nieprzytomny?
Cóż, spałeś, kiedy tu przyszedłem, a to było jakieś pięć godzin temu.
Słuchaj, przepraszam.
Nie, nie bądź.
Mmm. Pewnie tego potrzebowałeś.
Nie, mam na myśli, uh…
Przykro mi z powodu rocznicy.
Jestem pewien, że ostatnią rzeczą, jaką chcesz dziś robić, jest opiekowanie się mną.
[cmoka]
Dbamy o siebie nawzajem.
Codziennie.
Więc bycie tutaj jest dokładnie tym miejscem, gdzie powinienem być.
Wiesz, on... on nie dawał mi spokoju przez ostatnie kilka dni.
Mmm.
Wiem, że to dziwne,
ale czuję, że znam go teraz w sposób, w jaki… nie znałam go rok temu.
On naprawdę cię kochał, Buck.
Ale myślę, że wolałby, aby ta część pozostała tajemnicą.
Dyspozytor mówi, że potrzebujemy ewakuacji pojazdem,
więc przyjeżdżamy spodziewając się wypadku.
Zamiast tego znajdujemy dziewczynę zamkniętą w samochodzie,
i nie wie, jak otworzyć drzwi.
- Nie mogła sama pociągnąć za klamkę? - Najwyraźniej nie.
Więc Bobby próbuje wszystkiego, tak?
Krzyczy. Gestykuluje.
Ale ona panikuje i nie słucha go.
Dostała pełnowymiarowego ataku paniki.
Bobby postanawia, że ​​musimy wybić okno, więc to robimy.
A potem, gdy on wyciągnął do niej rękę, żeby jej pomóc...
Ona spryskuje go w twarz.
Czym, np. gazem pieprzowym?
-Odświeżacz powietrza. [śmiech] -Okej.
Och. Co przegapiliśmy?
Ktoś spryskał Bobby'ego odświeżaczem powietrza.
O tak. Pachniał lawendą przez trzy dni.
[wszyscy się śmieją]
Biedne dziecko w samochodzie musiało być w szoku.
Miała 26 lat.
Czujesz się lepiej?
Tak. [wzdycha] Tak, jestem.
Naprawdę myślę, że najgorsze już za mną.
Mmm.
Oh.
Jest północ.
Przetrwaliśmy rok.
Tak, pomógł nam przejść.
Do Bobby'ego.
[wszystko] Do Bobby'ego.