♪ ♪
[dźwięk mechanicznego szumu]
-To jest katastrofa. -[Eddie] Nie wiem, czego ode mnie oczekujesz
- do zrobienia. - Zdajesz sobie sprawę, co się dzieje.
- za jedynie 36 godzin, prawda? - Jestem wolny od winy.
Nie zapomniałem urodzin Henny w zeszłym roku.
Wy, zrobiłeś. Ja wysłałem jej SMS.
Słuchajcie, wy musicie tu być.
Niespodzianka na niespodziankowych urodzinach Hen nie może być
że połowa drużyny jest nieobecna.
- Nie wiem, co ci powiedzieć. - Cóż, oni wiedzą, kiedy ten bałagan
-To zostanie rozwiązane? -Wiem tylko, że
To jest jakiś błąd oprogramowania.
Wszystkie loty z Nashville
Zostałyście uziemione do odwołania.
Także, myślę, że zgubiłem Bucka.
Znajdź go, domyślam się, i daj mi znać, co się dzieje.
- To był Eddie? -Tak.
[Hen] Nie zawstydzałeś ich
dla przywiązania do pierwszego miejsca
w zawodach strażackich, byłeś?
Nie ma wiązania na pierwszym miejscu. To tylko dwa drugie miejsca.
Hej.
Gdzie byłeś?
Wynajęłam samochód.
Wypożyczyłeś samochód?
Spójrz, możemy usiąść w tym terminalu
na Bóg jeden wie jak długo, albo możemy wsiąść do samochodu,
i to prosta droga, 30 godzin.
Będziemy prowadzić na zmianę.
Szyby opuszczone, muzyka nastawiona na maksa.
Będzie fajnie.
♪ Trwaj, mój niesforny synu ♪
♪ Nadejdzie pokój, gdy skończysz swą drogę ♪
♪ Połóż swoje zmęczone głowę, by odpoczęła ♪
[oboje śpiewają razem] ♪ Już więcej nie płacz... ♪
Auć.
[instrumentalna interludia]
Łoo!
-Terminator: Pierwszy. -Uh-huh.
-Prawdziwe kłamstwa. -Jasne.
-T2. -Kindergarten Cop.
Nie ma mowy, żeby to trafiło do pierwszej piątki.
O co ci chodzi?
-To Arnolda to w sam raz. -Och, ledwie na mocną czwórkę.
[śpiewając razem] ♪ Kiedyś wzrosłem ponad zgiełk i zamieszanie ♪
♪ Żeby tylko zajrzeć poza tę iluzję... ♪
- Cześć! - Cześć!
[Eddie wzdycha]
[przygrywanie sobie z solówką na gitarze]
Whoo!
Bum!
[wodospad]
-Ach. -Ojej.
[śpiewając] ♪ Trwaj, mój zbłąkany synu ♪
♪ Pokój nadejdzie, gdy skończysz już swą drogę... ♪
To jest dobre, prawda?
Tak.
Kiedy ostatni raz wybraliśmy się na taką podróż drogową?
2021. Pożar w San Angelo.
Tak. To było niesamowite.
Tak. To była klęska żywiołowa.
To jest zabawne.
Wiesz, to był świetny pomysł, Buck.
-[trąbienie klaksonu] -To był straszny pomysł.
Wygląda na to, że przed nami jest przewrócony cysterniak.
- Ach. - [wzdycha]
Tyle jeśli chodzi o urodziny Henia.
Co? Nie, jeszcze możemy się zmieścić.
Jeszcze nawet nie wyjechaliśmy z Oklahomy.
Uporają się z tym sprzątaniem, a my będziemy już płynąć.
Prosto w tę burzę, która miała nadejść
wpaść na Góry Skaliste, które ledwo mieliśmy pokonać.
Okej. Zatem omijamy Góry Skaliste.
Nie możemy uniknąć Gór Skalistych.
Możemy, jeśli pójdziemy na południe.
I-10?
Dokładnie.
Och, wszyscy mają te same mapy i aplikacje GPS, Buck.
Alecz my mamy coś, czego oni nie mają.
Ja.
[chichocze]
Zgubiliśmy się.
-Nie zgubiliśmy się. -W porządku.
Gdzie jesteśmy?
Nie mam sygnału, ale nadal prawdopodobnie w Nowym Meksyku.
Może po prostu Meksyk.
Dobrze, nie poszliśmy tak daleko na południe.
To cało poszło źle.
Nie mogę uwierzyć, że pozwoliłem ci mnie do tego namówić.
Co to ma niby znaczyć?
To nie był kod. Powinniśmy byli zostać na I-40.
Dlaczego? Żebyś mógł później narzekać na korki
i chuj o Górach Skalistych?
Nie jęczałem ani nie marudziłem.
Och, proszę. Zaczęłaś na lotnisku.
Wszyscy narzekali na lotnisku.
Nie byłem.
Dobrze? Starałem się być pełen optymizmu.
Próbowałem być rozwiązywaczem problemów.
Cokolwiek, byle tylko powstrzymać cię od robienia tego, co zawsze robisz.
Zasmęknij.
To nie... zadziałało.
Musi być tu stacja benzynowa albo kawiarnia
czy gdzieś tutaj, gdzie możemy zapytać
dla rzeczywistych wskazówek.
[cykanie owadów]
-[cicho gra muzyka rockowa] -[Eddie wzdycha]
[wdech] Pachnie dobrze.
My po prostu jesteśmy tutaj, żeby zapytać o drogę.
Co tam, stary.
[talerze się tłuką]
Chłopcy, możecie usiąść, gdzie tylko chcecie.
Będę za minutę.
♪ ♪
Nie. Nie, nie, nie, nie. Co ty robisz?
Powiedziała: „Siadaj gdzie chcesz”.
No daj spokój. Naprawdę myślisz, że uda nam się wrócić?
Czy zdążysz na urodziny Hen?
-Prawdopodobnie nie teraz. -Dokładnie.
Zatem się nie spieszymy.
Również zatankujmy, zanim wyruszymy w drogę.
Poza tym, stajesz się marudny, gdy nie jesz.
Ostatnia szansa. Jesteś pewien?
Mmm.
[śmieje się] Cóż, ktoś tu miał na pewno zdrowy apetyt.
Och, to było takie dobre.
-Czy mogę wam jeszcze czegoś podać? -[Eddie] Nie.
My, ee, przed nami długa droga.
[Bonnie] OK.
- Dokąd się wybierasz? - [Buck] Do domu.
Tak. Los Angeles.
Jazda z Nashville.
Och. To zabawna trasa do wybrania.
Nasza nawigacja nas zawiodła.
Hej, jak stąd wrócić na I-10?
Jasne, to proste. Wyjedziecie tą drogą.
- To się nazywa Center Street. - Mm-hmm.
Jedźcie aż dojedziecie do trasy 280.
Po prostu jedźcie na zachód, nie możecie tego przegapić.
Wiecie, jeśli nie chcieliście zjechać z I-40,
nie musieliście.
Nikt wam nie przystawiał pistoletu do głowy.
- Nie, ale miałem Bucka w uchu. - Och.
Więc po prostu robisz wszystko, co ci powiem?
Droga najmniejszego oporu z tobą, Buckley.
Więc gdybym powiedział: "Skocz z mostu",
po prostu byś to zrobił? Och, wiesz co, właściwie
prawdopodobnie nawet nie musiałbym tego mówić.
Już byś skakał, skoro masz życzenie śmierci.
[brzęk sztućców o stół]
[Eddie] To nie mojej śmierci
- teraz sobie życzę. - Och, tylko mojej.
Grozisz mi. Więc trochę się zgubiliśmy,
zboczyliśmy z trasy i nagle
stałeś się taki mroczny i ponury,
a ja zasługuję na śmierć. Proszę. Masz widelec.
Wbij mi go w szyję. Uwolnij mnie od cierpienia.
Zabij mnie, Eddie.
Zabij mnie teraz. Czemu nie?
Skończyliście już?
Na co ty się tak, do cholery, gapisz?
Na nic. Po prostu
rzadko widujemy tu wasz rodzaj, tyle.
A co to ma, do cholery, znaczyć, ha?
[Buck] Okej, hej,
- zignoruj to. - Nie, nie, nie. Chcę wiedzieć
co to znaczy "nasz rodzaj".
Ty mi powiedz, księżniczko.
- [Buck] Okej. Hej. - Księżniczko? Serio?
A może tak, Długi? Może wyjdziemy na zewnątrz,
- i pokażę ci, księżniczko? - Okej, okej, hej, hej.
- Nie róbmy tego. - [Harley] Chętnie, panienki.
- Eddie, usiądź. - Nie. A może ty usiądziesz, Buck?
[nakładające się rozmowy] - Harley, myślę, że już najwyższy czas,
żebyś ty i twoje chłopaki wrócili do domu drażnić żony.
♪ Chcę ci powiedzieć ♪
♪ Po prostu chcę ci powiedzieć ♪
♪ Nie chciałem mówić tych słów ♪
- [dzwonek nad drzwiami] - ♪ Które powiedziałem ♪
♪ Odpręż się ♪
- ♪ Zwolnij... ♪ - [dzwonek nad drzwiami]
[Buck wzdycha]
Słuchaj, p-przepraszam, że nazwałem cię ponurym.
Zapomnij o tym.
I przepraszam... że nas zgubiłem.
Nie. Miałeś rację. Dobrze?
Obaj zdecydowaliśmy jechać bocznymi drogami.
- [warkot silnika pickupu] - Co do diabła?
Skąd się wzięli ci idioci?
- [zapala się światło] - Łoo.
[pisk opon]
[warkot silnika pickupu]
[Buck] Bardzo fajnie.
-Fajnie. -Naprawdę twardziele.
-[silnik przyspiesza] -[pisk opon]
[silnik przyspiesza]
O, hej, uważaj. Uważaj. Uważaj. Rów.
-[Eddie] Trzymaj się. -[Buck] Uh,
-czy powinienem zadzwonić na 911? -Masz sygnał?
-Nie, nie mam. -[silnik ciężarowy przyspiesza]
Trzymaj się!
Ah. No dalej, człowieku.
-Aah. -[silnik przyspiesza]
-Hej! [krzyczy] -[krzyczy]
[silnik przyspiesza]
-[Eddie] Cholera! -[pisk opon]
-[odgłos uderzenia] -[szklanie się]
-[westchnienie] -[monitor regularnie sygnalizuje]
[stęknięcie]
Co... co się dzieje?
-[Eddie stęka] -Miałeś wypadek samochodowy,
-ale jesteś w porządku. -[Eddie wzdycha]
O, okay. A co z moim przyjacielem?
-Jak się ma? -[Dr. Kenner] Przykro mi.
Który przyjaciel?
Ten drugi... w samochodzie.
Evan Buckley. Wracaliśmy razem
do L.A.
Mr. Diaz, miałeś poważny wstrząs mózgu.
TK wykluczył krwawienie podtwardówkowe,
ale pewne zaburzenia są normalne.
Zaburzenia? To znaczy, o czym mówisz?
Nie było nikogo innego w samochodzie z tobą.
Byłeś sam.
[telefon przelatuje]
Mr. Diaz.
Ja jestem Szeryf Woodson. Starszy Torros.
-Znalazłeś go? -Wciąż szukamy.
Przeszukaliśmy obszar w promieniu dziesięciu mil.
Psy, quady.
Nie znaleźliśmy tego Evan Buckley ani nikogo innego.
Wtedy potrzebujemy więcej środków.
Może mi powiesz, co się stało
zaraz przed tym, jak zjechałeś z drogi?
Nie zjechaliśmy z drogi.
-Zostaśmy wypchnięci. -Racja. Powiedziałeś
jednemu z moich ludzi o podrasowanej pickup truck.
[Eddie] Starszy model.
Z lampami błyskowymi na górze
i na osłonie przedniej.
-Złapałeś numer? -Nie.
Byliśmy oślepieni.
Ale jestem niemal pewien, że wiedziałem kto to był.
Mieliśmy...
Nie powiedziałbym, starcie, w restauracji.
Te trzy śmiecie próbowały zacząć coś.
Wyglądało na to, że może byli miejscowi.
Rozumiem. Cóż...
... przesłuchaliśmy dziewięć miejscowych z tej restauracji.
Co pamiętają
to ty i two... przyjaciel, Mr. Buckley--
-Mówimy na niego Buck. -Sympatycznie.
Moja żona mówi na mnie Woody.
Co słyszeliśmy, to ty i on mieliście jakiś spór,
który eskalował do walki na pięści.
-Nie. Mieliśmy słowa. -Mój błąd.
Myślę, że zanotowaliśmy kilka tych słów, hmm?
"Teraz chcesz mnie zabić. Czy tego chcesz?"
O, daj spokój.
Nie. Czy naprawdę
Wierzysz, że zrobiłem coś Buckowi?
Tak mówię?
Czy ja to powiedziałem?
Och, jeśli tak, to mi umknęło.
To jest szaleństwo. Ja--
Porozmawiaj z kelnerką. W porządku? Porozmawiaj z kucharzem.
To on ten, który przepędził tych gości strzelbą.
W porządku? Musisz ich znaleźć. Musisz ich przesłuchać.
Może oni go wzięli.
Dlaczego chcieliby to robić?
Zapytaj ich.
Możesz być pewny, sprawdzimy wszystkie obiecujące tropy.
Tymczasem,
Doktor Kenner zalecił żebyś pozostał w miejscu przez kilka dni
dla ortopedy
aby sprawdzić twoje skrzydło.
Zastępca Burmistrza Torros będzie
tuż za drzwiami jeśli czegoś potrzebujesz.
[drzwi się zamykają]
[Komin] Wiesz, że to ciężki dzień w biurze
Kiedy wracasz do domu z połamanym kręgosłupem
lub oskarżenie o wykroczenie typu pobicie.
[szydzi] Widziałem brzydsze spory w miejscu pracy.
Mówiąc o, twój współpracownik ma
wielki dzień przed nami.
Och, mam to w kalendarzu, rozpisane na moich ścianach
-i wytatuowałem na tył moich powiek. -[śmieje się]
[dźwięk dzwoniącego telefonu]
Hej, Edmundo. Jak tam droga?
Wy, zabiliście się już?
Co? Wszyscy z was w porządku?
Athena, czekaj!
Czy nikt nie widział, jak odchodzi?
Nie było świadków w wypadku?
[Kominek westchnął] To było dość opuszczone
odcinek drogi.
- Więc, kto go szuka? - [Atena] Lokalne władze
Już przeszukałem okolice.
Jestem pewien, że już to rozszerzyli.
- Maddie, znajdziemy go. - Nie, on tam jest sam.
Skłopotany i zraniony.
[Athena] On też mógł być uratowany.
Ktoś mógłby przejeżdżać, zabrać go.
To dlaczego on nie zadzwonił?
Nie wiem, ale nie uważam, że powinniśmy przyjmować--
Co jeszcze tam jest?
On zaginął
z wypadku samochodowego w środku niczego.
Mógł być wszędzie.
[stęka]
[zadyszka]
[jęk]
-[stękanie] -[kroki zbliżające się]
Cóż, myślę, że te jeansy przetrwały.
ale myślę, że krew na tej koszuli
będzie bardzo dużo bardziej uparty.
Ach!
-Oj. Nie, nie, nie, nie. -[Buck jęczy]
Nie. Nie próbuj siadać.
Miałaś jeden cholerny wypadek.
Uh... wypadek?
Cóż, prawdopodobnie teraz już tego nie pamiętasz.
Jak to się stało, że nie jestem w szpitalu?
[chichocze] Cóż, nic nie mogą tam dla ciebie zrobić
że nie mogę tego zrobić dla ciebie tu, kochanie.
Połóż się. Połóż się.
Och. Łał.
[metaliczne brzękanie]
Hej, ja...
- Znam cię. - [śmieje się]
No cóż, tak też sądziłam. [śmieje się]
Ty pracujesz w barze.
Bonnie. Tak masz na imię, prawda?
Czy ty teraz ze mną grasz, Derek?
- Derek? - Dobrze, wiem, że się wywróciłeś,
but you can't pretend not to know your own mother.
-Oj... moja matka? -Wiesz co? Zawsze nienawidziłam
ten motocykl. Dziękuję Bogu, że jesteś jeszcze w całości.
alej nie będę tęsknił za tym rowerem.
Przerażałeś mnie do śmierci, każdym razem, gdy na nim wchodziłeś.
Myślę, że teraz już wiesz dlaczego.
Pani, o czym pani mówi?
G-Gdzie jest Eddie?
Kto jest Eddie?
Dobrze, teraz, ja, hmm...
Potrzebuję mojego telefonu. Gdzie jest mój telefon?
Cóż, zostało roztrzaskane na kawałki, jak rower.
Nie mam roweru.
Tak, cóż, już nie.
-Nie. Ja tylko... [jęk] -Nie, nie. Dobrze.
- [jęk] - Co ci mówiłem?
Synu, musisz pozostać w spokoju.
Nie każ mi cię skuwać. [wzdycha]
Wszystko będzie dobrze, kochanie, obiecuję.
Dobrze?
Dobrze. Dobrze.
[wzdycha]
-[drzwi się zamykają] -[sapanie]
[jęk]
[wzdycha z bólem]
[drzwi skrzypią, otwierając się]
[ciężki oddech]
[jęki]
[wdechając głośno]
[bęc na podłogę]
Wszystko, co widzę, to miejsce, gdzie był jego telefon.
ostatnim razem miał sygnał.
Teraz to jest poza zasięgiem
- lub wyłączony. - Lub zniszczony.
-Gdzie to miejsce? -Diner przy trasie 280.
Tak. To jest miejsce, gdzie należy zacząć.
Jedyny problem to, szeryf już tam był.
I nie wiem, czy jest leniwy, czy tylko broni swoich przyjaciół.
Tylko... on nie traktuje tego poważnie.
Jak bardzo bardziej poważnie może się to potoczyć?
[wzdycha] On myśli, że zamordowałem Bucka.
Jak się nazywasz
- tego szeryfa? -[Woodson] Tak, pani.
Wącham każdy cal pomiędzy tą jadłodajnią a MVC.
Ależ to wielki kraj, a mam tylko tyle psów.
Wtedy zawołaj wsparcie.
Zadzwoniłeś do mnie.
Czy jesteś moim zastępstwem?
Potrzebuję być?
Ponieważ powinieneś również się przyglądać
dla trzech osób będących przedmiotem zainteresowania.
Rozmawiałem już z tymi trzema osobami.
Ich habe gegengerechnet und ihre Geschichten haben gestimmt.
W tej chwili, patrzę na jednego faceta.
Poniżej trzydziestki,
wsadziliśmy go na miejsce zdarzenia.
Brak alibi, plus wybuchowa natura.
Sir. Eddie Diaz nie jest zabójcą.
To weteran walki.
Myślisz, że nigdy nie pociągnął za spust?
Nie wiesz nic o tym człowieku.
Słusznie. Znam tylko 863 mieszkańców Los Nietos.
Mam dużo do nauczenia się o twoim przyjacielu Edmundo.
Brzmisz jakbyś był tam królem,
i może jesteś przez resztę roku,
ale dzisiaj?
Pójdziesz i wykonasz swoją cholerną robotę.
Zaraz po lunchu.
[dźwięk wyłączenia połączenia]
♪ ♪
[Bonnie wzdycha] Co ci mówiłam
o zostawaniu na miejscu?
[wzdycha] Och...
[kliknięcie językiem] Trochę gorączkujesz.
C-chyba muszę zobaczyć się z lekarzem.
Och, co lekarze wiedzą?
Gorączka po wypadku samochodowym...
...mogła oznaczać krwawienie wewnętrzne.
Uraz kości, zakrzepy krwi.
Cóż, będziemy się temu przyglądać.
Dlaczego to robisz?
Gdzie jest mój przyjaciel? Gdzie jest Eddie?
Robię tylko to, co zrobiłaby każda matka.
Ale nie sądzę, żeby teraz potrzebowałaś gości.
Musisz odpocząć.
[metalowe drzwi zatrzaskują się]
Panie Diaz, ma pan nowego współlokatora.
Pana Calderona.
Obiecuję, że nie będzie panu przeszkadzał.
Hmm, po prostu zostaw ubrania na łóżku.
[szuranie zasłony]
I nie powinieneś wychodzić z łóżka.
Wracam tam już teraz.
[cicho stęka]
Dobra, więc, jak sprawić, by szeryf
przestał się na mnie patrzeć i zaczął szukać Bucka?
Okej, dlatego dzwonię.
Dokładnie ci wyjaśnię, co masz zrobić.
Już wiem, co chcesz powiedzieć.
Nie działaj pochopnie. Nie rób nic podejrzanego.
Właściwie, chciałam cię zapytać, czy jest tam okno,
bo myślę, że musisz przez nie wyjść.
♪ ♪
To nie sprawi, że będę mniej podejrzany.
Nie sprawi.
Ale teraz nie chodzi o ciebie.
Chodzi o Bucka.
I ty jesteś jedyną osobą, którą tam mamy na miejscu
która może znaleźć go żywego.
Więc musisz tam wyjść
i dowiedzieć się, kim są tych mężczyźni w restauracji
zanim będzie za późno.
Ale jeśli mam to zrobić,
będę potrzebować spodni.
Tak mi przykro, panie Calderon.
[Buck ciężko oddycha]
[szuflada się zamyka]
[stękanie]
[okno się otwiera]
[stękanie]
Ach. [jęczenie]
[ciężki oddech]
-Dobra, wyszedłem. -[Athena] Jak daleko
jest restauracja od miejsca, w którym jesteś?
[wzdycha] Szczerze, nie mam pojęcia.
Cóż, musisz się tam dostać,
i nie przyciągając uwagi
niezasadną uwagę.
[Eddzie wydycha] Możliwości są ograniczone.
Ale są możliwości.
[sapanie]
-[trzask elektryczności] -[krzyk]
[jęki]
Nie miałeś wstawać z łóżka.
Ty... ty nie możesz mnie tu przetrzymywać, Bonnie.
Ludzie będą mnie szukać.
[śmiech] Ludzie.
Ludzie się poddają.
Jak ci lekarze. Poddali się.
Mówili, że nie ma dla ciebie nadziei.
A spójrz na siebie teraz, idziesz na poprawę,
tak samo przystojny jak zawsze.
Nie jestem Derek.
I ty o tym wiesz.
[krzyk] Dobrze! Dobrze!
Dobrze, jestem Derek!
[jęczy] Jestem Derek. Jestem Derek.
[szloch] Jestem Derek. Jestem Derek.
-Jestem Derek. -Tak lepiej. Mm-hmm.
Dobra, teraz, niech ci oddech wróci.
[Buck skamle]
A kiedy wrócę, lepiej żebyś był w tym łóżku.
[sapanie]
Jestem Derek.
Derek.
Jak nasz pacjent?
A-Ani pisku.
Myślę, że czas skonfiskować mu telefon
na potrzeby dowodowe.
I żeby nie ściągnął tu
swoich przyjaciół z L.A., żeby mnie nie wkurzali.
Sukinsyn.
♪ ♪
[pisk ptaka]
[Eddzie wzdycha]
[jęczy]
Dzięki, że mnie podwiozłeś.
-Nie ma sprawy, przyjacielu. -[westchnienie]
[dzwonek przy drzwiach]
-[Eddzie cicho jęczy] -Co podać?
Właściwie to informacje.
Byłem tu wczoraj wieczorem.
Przy tamtym stoliku było trzech gości.
Chcę ich znaleźć. Może dostać ich nazwiska.
Jeden około 1,88m, 1,9m. Dżinsy.
-Czapka baseballowa. -Pan opisuje
90% naszej klienteli.
Jeździli podniesioną pick-upem.
Mnóstwo świateł przeciwmgłowych.
Kucharz na służbie, on ich znał.
To byłby Earl.
-Nie ma go. -Może pan zadzwonić do Earla?
Uh, nie i zachować pracę.
Śpi w dzień.
Uh, tak... no cóż, była też kelnerka.
Uh, troszkę starsza.
Może by pamiętała.
To Bonnie. Bonnie Sheets.
[dzwonek] -[szef kuchni] Zamówienie gotowe. -Jest w pobliżu?
Zwolniona do środy. Przykro mi.
[Eddie] Ma pan jej adres?
Może mogę dostać jej numer?
Kochanie,
Nie mogę udostępniać czyichś danych osobowych.
Ale...
możesz wziąć mój numer.
[Eddie] Sheets.
Bonnie Sheets.
Nie dostałem jednak pisowni.
Sheets.
[stęknięcie]
[stukot klawiatury]
Bonnie Sheets, oto i ona.
Ma telefon stacjonarny, czekaj.
[dzwonienie w słuchawce]
[westchnienie]
[Maddie] Nie odbiera. Przeszło na automatyczną sekretarkę.
Yyy...
-Masz adres? -Mam też to.
Mapuję to.
No dobra, ona jest 18 mil od ciebie, około 30 minut jazdy samochodem.
Wysłać mi lokalizację.
Zadzwonię do ciebie, kiedy tam będę.
[łapanie tchu]
[jęki]
♪ ♪
[wzdycha]
[muzyka blues gra w tle]
[wzdycha]
[Łomot w oddali] Mamo!
Mama.
♪ ♪
Ja... myślałam, że zapomniałaś o mnie, Mamo.
Numer.
Jestem bardzo głodny.
Czy zrobisz mi coś do zjedzenia?
[wzdycha lekko]
Zrobię-- zrobię to.
Oczywiście że tak.
Ale teraz musisz się położyć do łóżka, dobrze?
W porządku, Mama.
Śmiało.
W porządku.
[skwierczenie]
- Potrzebujesz jakiejś pomocy, Mamo? - [śmieje się]
Nie bądź głupi.
Wiesz, że potrafię utrzymać pięć półmisków na jednej ręce
i napełnij swoją mrożoną herbatę w tym samym czasie.
Teraz, kroję go po skosie, tak jak lubisz.
Ale ja chcę, żebyś był ostrożny, bo...
Zupa jest jeszcze bardzo gorąca.
W porządku?
-Tak. -Dobrze.
-[krzyki] -[chrząkanie]
-Co robisz? -Pani, nie chcę cię skrzywdzić!
Nie chcę cię skrzywdzić!
Ty się nie ruszasz.
Derek. Gdzie, jak myślisz, masz zamiar iść?
Nic tu nie ma przez mile!
Skarbie, nie przetrwasz
Na pustyni samotny!
[jęk]
[stęki, jęki]
Hej! Czy ktoś tam jest?
[monitor wydaje ciągły sygnał]
[wzdycha]
[Bonnie] Chłopcy, zostawiliście trochę miejsca na deser?
Wszystko zależy, Bonnie.
-O której godzinie kończysz pracę? -[chichocze] Ojej.
Śmiejesz się, Harley.
Czy Lorraine wie, jak śmieszny jesteś?
-[drzwi się otwierają] -[dzwonek przy wejściu dzwoni]
Pachnie dobrze.
[Eddie] Szukamy tylko drogi.
♪ ♪
[muzyka zwalnia, zniekształca się]
Och.
Chłopcy, znajdźcie miejsce gdziekolwiek.
Będę tam za minutę.
-[muzyka gra normalnie] -Ah... Mm.
Wszystko w porządku?
Stolik pięć. Widzisz go?
Tak, widzę go.
Zapewniam cię, Earl, gdy wszedł, przez moment...
...Myślałam, że to on.
[Earl wydycha powietrze]
O-On, to nie on, Bonnie.
[Bonnie] Och, ale tak mogłoby być.
Tym razem.
Może tak być.
♪ ♪
[taśma klejąca pęka]
[Earl] Bonnie, kochanie?
Słuchaj mnie.
Nie musimy tego robić.
Po prostu zabierz go z powrotem do domu,
i naprawię to tak, żeby nie mógł wydostać się z tego pokoju, i
- zaczynasz od początku. -[parska]
[Bonnie] Za późno na to.
- Zniszczył to. - Tak.
ale ty-ty byłaś taka pewna jeśli chodzi o niego.
-[Bonnie] Miałam rację. -Po prostu myślę
- Potrzebuje więcej czasu. - Spójrz na niego, Earl.
Ile czasu według ciebie mu zostało?
-Jest chory. -[Earl] O-On wyzdrowieje.
Sprawisz, że będzie mu lepiej.
Potrzebuje lekarza.
- I nie możemy zadzwonić po lekarza. - Hej, Bonnie...
Musimy to zrobić, Earl.
Nie ma na to rady.
[Earl lekko chrząka]
[dźwięk uderzania metalu]
Wiesz, że nie mogę być przy tym obecny.
Wiem.
Dlaczego cię porzuciłem.
Zawsze byłeś słaby.
[drzwi się otwierają]
[drzwi się zamykają]
[dźwięk sygnału połączenia]
-[wzdycha] -Athena ma imię
dla osoby w policji stanowej Nowego Meksyku.
Ona poruszy kilka klatek.
On nie odbiera.
-Kto? -Eddie.
Idę tam.
Maddie...
Spakuję kilka rzeczy
a potem wsiądę do mojego samochodu.
On zrobiłby to samo dla mnie.
- On zrobił to samo dla mnie. - Wiem.
Dobra. Dobra.
Przykro mi z powodu Dereka, Bonnie.
[odgłos kliknięcia broni]
Wypadek motocyklowy...
kiedy to się stało?
[Bonnie] 14 lat temu.
[Buck] Nie miałeś nawet okazji powiedzieć: "pa".
Wiem, jakie to uczucie.
N-Nie z d-dzieckiem.
Nie mogę sobie tego nawet wyobrazić.
Ależ i ja kogoś straciłam, w zeszłym roku.
Był dla mnie jak ojciec.
Pierwsza osoba, która widziała mnie nie tylko jako niezdarę.
A teraz go nie ma.
A czasem nie wiem, kim jestem bez niego.
Wiesz, jesteś pierwszą osobą, której to powiedziałem.
Nie mogę go zastąpić, Bonnie.
Nie mogę go sprowadzić.
Teraz jedyne, co mogę zrobić, to próbować i pozwolić mu odejść.
I to właśnie musisz zrobić.
Musisz pozwolić odejść Derekowi.
Jak?
Stawiając czoła prawdzie.
Bez względu na to, jak trudne to jest.
Przepraszam, nie wiem jak.
[Hrabia] Hej!
Ktoś nadchodzi.
♪ ♪
[stęka]
Halo?
Czy ktoś jest w domu?
-[w oddali] Halo? -[Bonnie wydycha powietrze]
To jest twój przyjaciel, prawda?
- Przeżył? - [Earl] Nie chcieliśmy
zabić nikogo, Bonnie. Taki zamiar nigdy nie istniał.
Cóż, jak on wie?
[Hrabia] On nie.
Janelle do mnie napisała. On zajrzał do restauracji.
On szuka Harley'ego, nie nas.
Halo?
Co my będziemy robić, jeśli on tu zejdzie, Earl?
-[Earl] Cóż, miejmy nadzieję, że tego nie zrobi. -Nie możesz mu pozwolić.
Proszę.
On ma syna.
Krzysztof. Ma 15 lat.
Eddie to wszystko, co ma.
Zrobię wszystko.
Będę Derek.
Po prostu przekonaj go, żeby odszedł.
[Bonnie] Jak leci.
O, przyszliście odczytać liczniki?
Nie. Szukam kogoś.
Obsługiwała pani mojego przyjaciela i mnie w barze zeszłej nocy.
O, na pewno.
Myślałam, że wracacie do Los Angeles.
[Eddie] Wracaliśmy.
Zjechaliśmy z drogi.
-O, nie. -Mój przyjaciel zaginął.
Naprawdę?
Tak.
Szukamy tych gości, z którymi prawie wdaliśmy się w bójkę
w waszej restauracji.
-Wydawało się, że pani ich zna. -Och. Tak.
Harley Wilcox.
Nate i Petey Armstrong byli z nim.
Czy któryś z nich przypadkiem jeździ starym modelem
podniesionego pickupa, z wieloma, ee, reflektorami?
To brzmi całkiem trafnie.
Wie pani, gdzie mógłbym ich znaleźć?
Cóż, wszyscy pracują na polach naftowych.
[westchnienie]
Wie pani, jak tam dotrzeć?
Jasne. Tak, po prostu... no wie pan, ta droga, którą przyjechaliście?
Niech pan nią pojedzie z powrotem,
cały czas aż do drogi wiejskiej numer dziewięć,
a potem w lewo, i prosto.
Zobaczy pan pompy.
Dobrze, dziękuję.
Hej, mam nadzieję, że znajdziecie przyjaciela w porządku.
Dzięki.
[drzwi się otwierają]
[wzdycha]
♪ ♪
To też twój syn, prawda?
Chcesz go wypuścić, ale ona ci na to nie pozwoli.
O to w tym dla ciebie chodzi.
Ach, synu, ja już dawno zapomniałem, o co w tym chodzi.
[kliknięcie broni]
[Bonnie] Cóż... [westchnienie]
Chyba nie mogę cię teraz wypuścić.
[strzał]
[drzwi się zamykają]
[obu mężczyzn stęka]
Gdzie jest Buck? Czy on żyje?
Gdzie on jest?
[Earl] Zostaw ją!
Strzelaj, Earl!
[Eddie] Buck!
-Ruszaj się. -[Bonnie] Chodź.
-Dasz radę, Earl. -Gdzie do cholery jest mój przyjaciel?
-Dasz radę. Wiem... -Buck!
-[Eddie] Buck! -Skarbie...
Strzelaj.
[trzask elektryczności]
[strzał]
[Buck stęka]
[syrena w oddali]
Buck.
Hej, Eddie. [stęka]
[syrena się zbliża]
[drzwi auta się otwierają]
Potrzebuję zobaczyć ręce! Puste ręce!
[Eddie jęczy]
[Woodson] Przykryć ich.
Szeryfie.
Rozumiem, że to twój przyjaciel.
Tak, ten, którego zamordowałem?
Tak, to on.
Co ty tutaj robisz?
Szukałem ciebie. Janelle z Big Griddle
powiedziała, że wypytywałeś o Bonnie.
Chciałem tylko wiedzieć dlaczego.
Tego szukałem.
Nie sądziłem jednak, że znajdę to tutaj.
-Buck. -Hej! Hej!
Aresztuj mnie później. Wzywaj pogotowie teraz!
Spójrz na mnie, Buck. Spójrz na mnie, Buck.
-[wydycha powietrze] -W porządku? Będzie dobrze.
[jęki]
Wszystko będzie w porządku. Wszystko będzie w porządku.
Wyglądasz jak śmierć.
[wydycha powietrze]
Powinieneś zobaczyć drugiego faceta.
[śmieje się delikatnie]
Ja jestem tym drugim typem. [chichocze]
-Tak. Wiem. -[Buck chichocze]
[Rura kominowa] Kochanie, dlaczego nie zadzwonię po prostu do Leesów?
Wiesz, że zabiorą dzieci. Pójdę z tobą.
Nie bądź absurdalny. Masz remizę do dowodzenia.
Zadzwonię do ciebie z drogi.
[telefon dzwoni]
Och, to nieznany numer. Zaczekaj.
Halo?
[wzdycha]
-To Buck. -Och...
Buck.
[cicho płacząc]
Cześć.
Cześć. [śmieje się]
[dźwięk syreny]
♪ ♪
[sireny dźwięczą w oddali]
Co powiedział lekarz?
- [Buck przez telefon] - Mam pozwolenie na podróż.
Jeszcze nie ma zakrzepów krwi, nie ma gorączki.
Uh, chce tylko, abyśmy zatrzymywali się co 90 minut
więc mogę trochę się przejść,
-żeby być bezpiecznym. -[Atena] Upewniasz się.
Ty to zrobisz, Eddie.
Jeszcze nie widziałeś, w czym jedziemy.
Możemy oboje iść.
Okej, hej, hm, przedstawiamy dziewczynę, której jest święto.
Mogą nie mieć usługi, jak już wjedziemy na autostradę.
-Ona tu nie jest. -Możemy czekać.
Kiedy ona tam dotrze?
Uh, ona nie przyjdzie.
Ona nie przychodzi na własną imprezę niespodziankę?
-Dlaczego nie? -[Athena] Hmm, cóż, widocznie,
Karen zaplanowała niespodziankę – weekend urodzinowy w Napie.
Karen nikomu nie powiedziała?
Bała się, że zepsuję niespodziankę.
Cóż, tak, ale ona wiedziała, że to zaplanowałeś.
Nie. Nie, ona nie zrobiła.
Nie powiedział Karen, na co ich zaprasza.
-Dlaczego, u diabła, nie? -[Chimney] Bałem się
zepsułaby niespodziankę.
Czy mogliśmy po prostu czekać na lot?
[Atena] Pewnie, że mogłeś, ale...
nie miałbyś okazji zobaczyć kraju.
Jedź bezpiecznie.
Zostawimy ci trochę ciasta.
Dobrze. Zobaczymy się za dziesięć godzin.
Pa-pa, pa-pa.
Dobra. [jęczy]
Chcesz porozmawiać z Chrisem?
Nie, zadzwoniłem do niego gdy ty szukałeś przekąsek.
Ale nie przez FaceTime.
Myślę, że będzie łatwiejsze to wyjaśnić.
- twarz osobiście. - Jasne.
Jesteś gotowy?
Nigdy bardziej gotowy.
Nie mogę się wydostać z tego miejsca wystarczająco szybko.
-Tak. -Tak.
Ach...
[stęka]
[oboje warczą]
[oboje wzdychają]
[Westchnienie Bucka]
Hej, czy jesteśmy pewni, że to coś da radę?
-całą drogę z powrotem do L.A.? -[silnik odpala]
- To dziesięć godzin jazdy. - ♪ Kontynuuj, mój zbuntowany synu... ♪
Co może pójść nie tak?
♪ Nadejdzie spokój, gdy skończysz ♪
♪ Oprzyj swą zmęczoną głowę ♪
♪ Nie płacz już więcej. ♪