Hej.
Hej, wróciłaś wcześniej. Jak tam klub książki?
Stacey i Monica wypiły za dużo rosé.
Pokłóciły się i musiałam je obie odwieźć do domu.
- Obie? - Tak, przyjechały razem, więc...
Wy w ogóle rozmawiacie o książkach w tym klubie?
O, tak, kłótnia była o książkę.
Hej, co to?
To ostateczne typy na nowego kapitana 118.
Zawęzili listę do tych trzech, a szef chciał, żebym się wypowiedział.
- Wszyscy są całkiem imponujący. - Masz jakiegoś faworyta?
Ciężko powiedzieć.
Dobrze.
Myślę, że kogoś pomijasz.
- A ten facet? - Maddie, to nie mogę być ja.
Dlaczego nie? Szef Simpson ci to stanowisko zaproponował.
Robisz to od miesięcy,
i całkiem skutecznie, z tego, co widzę.
Już mu powiedziałem, że tego nie chcę.
Aha.
Ale teraz chcesz.
Zadzwoń do niego i powiedz, że zmieniłeś zdanie.
Czy ja zmieniłem zdanie,
czy po prostu patrzę na trzech nieznajomych, którzy nie dorównują Bobby'emu?
Dobra... [westchnienie] ...zapomnij o tym, czego ty chcesz.
- Co twoim zdaniem chce zespół? - Nie wiem.
Być tymczasowym kapitanem to jedno, ale uczynić to oficjalnym...
A jeśli coś się zmieni?
Co jeśli będą mieli mi za złe, że myślę, że mogę zająć miejsce Bobby'ego?
Hej, nikt nie może zająć miejsca Bobby'ego.
Ale może zasłużyłeś na swoje własne miejsce.
Naprawdę myślisz, że tak by to widziała 118?
Tak, myślę.
Bo jesteś rodziną.
Okej, więc,
- Ciocie Sheila, Rita i Jackie. - Uh-huh.
Wujkowie Billy, Barnabas, Robbie i Dave.
- I Dermott. - Cholera.
- Czekaj, który jest łysy? - Większość.
Kochanie, to nie jest egzamin GRE.
- Moja rodzina cię pokocha. - Skąd wiesz?
Bo cię kocham.
Ale ostrzegam... ...Millerowie bywają trochę zawzięci.
Dopiero teraz mi to mówisz.
Jestem dziewiątką w enneagramie, kochanie.
- Nie znoszę konfliktów. - Nie chciałem cię przestraszyć. Pop!
Nareszcie, słynna Libby!
Dzień dobry, bardzo dziękuję za zaproszenie, panie Miller.
Proszę mów mi Gus. Pan Miller to imię mojego ojca.
Jestem Jeanie, ale możesz mówić mi Mamo.
Przyniosłem sałatkę ziemniaczaną.
O.
Na bazie octu.
Postawię to na stole obok mojej.
- Nadchodzi! - Ooch!
Zgaduję po tych kluskowych ramionach, że nadal jesteś medium.
- Wujek Dermott, prawda? I kuzynka Raelynn. - Jest dobra.
Nie martw się, dziewczyno. Dostaniesz taki, jak zdobędziesz taki.
- O! - Ale bez presji.
Austin wam opowiadał, jak go pokonałem w cornhole i płakał jak baba?
Płakałem jak normalny człowiek.
Spokojnie, ludzie.
Załatwmy to po Millerowsku.
Co to znaczy po Millerowsku?
Będę wyzywał.
No dalej, Libster. To twoja ostatnia szansa, żeby dołączyć do zwycięskiej drużyny.
- Och, nie, nie. W porządku. Popatrzę sobie. - Nie możesz patrzeć. To przeciąganie liny!
Hej, ona jest pacyfistką. Spoko, Libby, naprawdę.
Na trzy. Raz, dwa...
Ciągnij!
Dajesz, mamo.
- Dawaj! - No dalej, tam z tyłu!
Dajesz!
No to jedziemy!
Wszystko z wami w porządku?
- Moje palce! - Moje palce!
Czy ktoś może zadzwonić pod 911?
911, w czym mogę pomóc?
Lina urwała im palce!
- Byliście kiedyś na zjeździe rodzinnym? - Raz byłem.
Mój wujek Tito próbował mi wcisnąć współwłasność.
Widzisz, Chim, czy to nie brzmi fajnie? Powinniśmy coś takiego zrobić.
Poznałeś naszą rodzinę?
- O Boże. - Tam jest więcej, o wiele więcej.
Ktoś widział moje palce?
Ktoś widział mój pierścionek?
Dobra, centralo. Będziemy potrzebować więcej zespołów ratunkowych.
- Bowman, potrzebuję soli fizjologicznej i gazy. - I morfiny.
- Już to kiedyś widziałem. - W Afganistanie?
- Zlot skautów. - Proszę! N-nie mogę tak zostać.
Chirurg powinien być w stanie się tym zająć, okej,
zakładając, że znajdziemy wszystkie twoje palce i dopasujemy je do twojej dłoni.
Dobrze, wszyscy, patrzcie pod nogi.
Mam jednego. Kto miał francuski manicure?
Dzięki Bogu. To ja!
Hej, Buck. Daj mi ten palec.
- Potrzebujesz lodu? - Tak, i to dużo.
Jeden worek na osobę.
Będziemy musieli wysłać wszystkich do różnych centrów urazowych.
- Mam jeszcze dwa. - To chyba nie twoje.
- Mam trochę lodu. - Idealnie. Dziękuję.
I znalazłem to przy stoliku piknikowym.
- Kochanie, wyglądają znajomo? - To mój kciuk.
- Zaklepuję sobie ten drugi. - Proszę pana, tu nie obowiązuje zasada 'kto pierwszy, ten lepszy'.
Kolejna końcówka z francuskiego manicure.
Kolejny dla Jeanie!
Jeanie.
Czy wszyscy mają swoje palce?
Wciąż brakuje mi serdecznego palca i pierścionka...
- Hen. - O. Wow.
- Już cię mam. - Myślisz, że to reakcja wazowagalna?
Może, a może to po prostu ból. Powinniśmy ją zabrać do szpitala.
Nie. Wychodzę za mąż. Potrzebuję serdecznego palca.
Okej, będziemy go szukać. Okej? Obiecuję.
Okej, tylko... Proszę. Obiecuję.
Czekaj, Raelynn.
Wturlał się pod grilla.
Na szczęście twój pierścionek naprawdę błyszczy.
Rozumiem, dlaczego Austin cię kocha.
Chodź.
Nadal chcesz zrobić coś takiego z naszymi rodzinami?
Wiesz, może wystarczy co trzecie Boże Narodzenie.
Miarka odżywki białkowej i dietetyczna soda...
...smakuje jak root beer float, tylko z zyskiem.
Brzmi dobrze. Wchodzę w to. Hen, co o tym myślisz?
Myślę, że dostaję wysypki na samą myśl o tym.
Oof.
- Wygląda na alergię. - Zmieniliśmy markę rękawic czy coś?
- Nie, naturalne, jak zawsze. - Powinieneś spróbować łoju wołowego.
Super nawilża.
I pachnieć jak suszona wołowina przez cały dzień? Nie, dziękuję.
- Po prostu wezmę lek przeciwhistaminowy. - Ekipa, na słówko.
O co chodzi, szefie?
Chciałem tylko poświęcić chwilę, żeby, uh, was pochwalić.
Okej. Za co?
Za doskonałą zmianę.
I całą waszą...
godną pochwały doskonałość w terenie.
Chciałem tylko powiedzieć, że to zaszczyt i dar prowadzić ten zespół,
wiecie, to wszystko.
W porządku.
- Okej, co to było? - Przechodzi na emeryturę czy coś?
Myślę, że próbował być inspirujący.
Zmywajmy się stąd, zanim zrobi to znowu.
Tak.
- Hej, Harry. - Właśnie to dostałem.
- To jest z LAFD. - Tak, ja... Zostałem przyjęty.
Właściwie nie przyjęty, zaproszony.
Zaproszony do wzięcia udziału w teście, żeby sprawdzić, czy zostanę przyjęty.
Rekrutowali w twojej szkole?
Co? Nie, ja... rzuciłem szkołę średnią.
Chwila, rzuciłeś szkołę?
- Kiedy? - Jak skończyłem 18 lat.
Wiesz, czy twoja mama o tym wie?
- Tak. - I jej to nie przeszkadza?
E-e, nie.
Okej, a kiedy złożyłeś podanie do akademii strażackiej?
Następnego dnia po tym, jak pozwoliłeś mi się przejechać wozem.
O Boże. Tego się obawiałem. Okej, czy twoja mama jest na mnie zła?
Twoje imię nawet nie padło.
- Nawet jak przyszedł ten list? - Ona nie wie o liście.
Dobra, zaczynam się czuć jak wspólnik
- w przestępstwie, którego tu nie popełniłem. - Nic nie ukrywam...
dokładnie.
Po prostu... To skomplikowane z moją mamą teraz,
i to nie tak, że jest o czym mówić.
To znaczy, ten list nie oznacza, że mnie przyjmą.
Jasne. To tylko zaproszenie na test CPAT i rozmowy kwalifikacyjne.
Więc jeśli mnie przyjmą, powiem jej. Powiem wszystkim.
Ale teraz jest dla mnie bardzo ważne,
żebym zrobił to całkowicie sam.
- Więc po co mi to mówisz? - Bo potrzebuję twojej pomocy.
911, w czym mogę pomóc?
To moja córka. Ona nie oddycha.
Alicia? Alicia!
Czy ona ma jakieś problemy zdrowotne, które mogły to spowodować?
Tu jest butelka po tabletkach. Chyba je wzięła.
Ile tabletek wzięła?
Wszystkie.
Dyspozytor, tu 727-L-30, pierwszy na miejscu zdarzenia, zbliżamy się do wejścia.
7-L-30, rozumiem. LAFD w drodze.
LAPD! Wchodzimy!
Alicia? Alicia, kochanie, proszę.
- Proszę pani, wie pani, co wzięła? - Nie.
Okej. Odchylić jej głowę do tyłu.
- Położyć ją na boku. - Okej. Tak.
Dalej, wróć.
Dalej, kochanie. Wróć. Wróć.
May, obudź się. Obudź się. Obudź się. Obudź się.
Wróć. Dalej. Dalej.
Dalej. Dalej. Dalej. Obudź się!
Alicia? [płacze] Alicia.
Alicia?
Wróciłaś. Wróciłaś.
Wróciłam? Co?
- LAFD? - Tutaj!
Dziękuję.
Oni się tobą dobrze zaopiekują.
Mama tu jest, kochanie.
Już dobrze.
Wiadomości zaczęły się jakieś sześć miesięcy temu.
Na początku były ogólne. 'Jesteś głupia. Jesteś brzydka.'
Ale potem się pogorszyło.
Powiadomiłam szkołę i pedagoga,
a oni powiedzieli, że nic nie mogą zrobić.
To było okropne.
Mogę na to zerknąć?
Te ostatnie wiadomości dostała dziś rano, zanim...
Przyszły, zanim wstałam z łóżka.
Te wiadomości nie pochodzą od obcych.
To jest w tym najstraszniejsze. To musi być ktoś, kogo zna.
Masz jakieś podejrzenia, kto to może być?
Nic, co mogłabym udowodnić,
ale wiem, że przyjaźni się z grupą wrednych dziewczyn.
Przestałam się z nimi zadawać. Nie wiem już, komu mogę ufać.
Możesz mi ufać, kochanie. Przez wszystko przechodzimy razem.
Nie musisz przez to przechodzić sama.
Jestem matką. Byłam w twojej sytuacji.
Odkryję, kto to zrobił, i będą tego żałować.
Masz moje słowo.
Kelsey? Jestem doktor Brett. Wykonam twój skan.
- Co cię sprowadza do Luny? - Mam dziś urodziny.
Pomyślałam, że to będzie fajny prezent dla mnie...
...ale zaczynam sobie zdawać sprawę,
że skan całego ciała na 40. urodziny to dziwny pomysł.
Nie ma lepszego prezentu niż spokój ducha.
Wszystko w porządku?
Tak, tylko nie wiedziałam, że będą igły.
Och, to tylko prosty barwnik do obrazowania.
Pomoże nam zrobić efektowne zdjęcia twoich pięknych organów.
Teraz poczujesz lekkie zimno, gdy wstrzyknę ten płyn...
...i powinien pojawić się smak.
Jakbym jadła monety.
Tak, to normalne.
Teraz się połóż, odpręż się i zrelaksuj.
- Źle się czuję. - Lorazepam zaraz zacznie działać.
Dzień dobry, Luna Medical Spa.
W takim razie polecam pakiet Luminary, który zawiera...
...cztery skany rocznie i comiesięczne...
Świetnie. Okej, wkrótce skan. Bądź na bieżąco. Dobrze.
Dobra, dostajesz złotą gwiazdkę
za nieruchome leżenie.
Kelsey?
O mój Boże!
911, w czym mogę pomóc?
Mój pacjent potrzebuje pomocy medycznej!
Wow.
To jest gabinet lekarski.
Wygląda jak spa.
Trochę jednego i drugiego. Obrazowanie rekreacyjne i darmowa kawa.
To pan tu dowodzi? Jak długo ona już leży?
Nie jestem pewien. Skan trwa jakieś 30 minut.
Dobra, Buck, zmiana. Hen, zajmij się drogami oddechowymi.
- Eddie, defibrylator. - Już mam.
Ledwo wyczuwalny puls, kapitanie.
Po co ona tu przyszła?
Badania, EKG, EEG...
- Sprawdzanie dróg oddechowych. - ...zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, rezonans całego ciała,
tomografia komputerowa i badania genetyczne. Wykupiła pakiet 'Spokój Umysłu'.
Drogi oddechowe zamknięte. Biorę prowadnicę.
Dałeś jej adrenalinę?
- Nie, lorazepam. - Pewnie pogorszyło sprawę.
Co pogorszyło?
Podaję trzy miligramy adrenaliny.
Nie mogę się przebić. Nie widzę nawet strun głosowych.
Zwężone drogi oddechowe, pokrzywka. To jest anafilaksja.
- To reakcja alergiczna. - Na co?
Miała być na czczo przez sześć godzin.
Przejmuję uciski.
- I patrz. Podpisała zgodę. - 'Kelsey Landis'.
Historia rodziny jest pusta. Daliście jej kontrast?
- Tak, standardowo. - Alergia na to występuje raz na sto przypadków?
Aż tak poważna? Bliżej raz na milion.
- Ale to jest dziedziczne. - Dobra, sprawdzamy puls.
Nic, jest w asystolii.
To ją zaszokuj.
Linia prosta, doktor Brett. Nie możemy szokować asystolii.
Druga dawka adrenaliny.
Zostań z nami, Kelsey. No dalej.
Sprawdzamy puls.
- Trzecia dawka adrenaliny. - Okej.
No dalej. No dalej.
Zmień się ze mną.
No dalej. No dalej, Kelsey. Daj mi coś.
Dobra. Hen, sprawdź puls.
- Nie żyje. - Nie ty to stwierdzasz.
- Jestem lekarzem. - Od spa.
Dobra, to trzy dawki adrenaliny. Przenieśmy ją na nosze.
Wyślemy ją do, yyy, Saint Ray's. Niech tam ją stwierdzą.
Hen, Hen.
No dalej.
Hej, wszystko w porządku? Twoja ręka, ty... masz drżenie.
Diagnozujesz mnie?
- Próbuję tylko pomóc. - Przestań.
Nie jesteś lekarzem. Jesteś sprzedawcą.
Skanujesz ludzi i karty kredytowe.
Straż Pożarna Los Angeles.
Co roku tysiące składa podania, ale niewielu zostaje przyjętych.
Bo to nie jest praca.
To powołanie, a twoja droga do zostania strażakiem zaczyna się właśnie tutaj.
Rozumiem. Więc co robimy najpierw?
Najpierw... [bierze głęboki wdech] ...wchodzimy na wzgórza.
Żadnego poddawania się, żadnego narzekania. Jak usłyszę choć słowo, zagwiżdżę,
- robisz 50 pompek. - Jakie 'słowo'?
Raz, dwa, trzy.
Kandydacie Grant, dlaczego marzysz o dołączeniu do LAFD?
Chcę uczynić świat lepszym miejscem.
Zamierzasz być strażakiem czy Miss Universe?
Jaki jest najważniejszy obowiązek strażaka na okresie próbnym?
- Gaszenie pożarów. - Przygotowanie.
Mamy ponad 50 kandydatów na każde stanowisko.
- Dlaczego mamy wybrać ciebie? - Urodziłem się do tego.
CPAT składa się z ośmiu konkurencji.
Musisz zrobić każdą z nich, z 22 kilogramami na plecach.
Masz dziesięć minut i dwadzieścia sekund, żeby to ukończyć.
Dawaj kolana do góry. No, właśnie tak!
I hej, skręć w następną w prawo.
- Musimy zrobić zakupy. - Tak jest!
Okej. Będziesz ugniatać to ciasto przez dziesięć minut i dwadzieścia sekund.
- Bez przerw. - Robię ci pizzę?
Wzmacniasz uścisk.
Słaby uścisk, upuszczasz narzędzia.
Chcesz upuścić narzędzia w środku piekła?
Raz, dwa.
Jeszcze raz. Jeszcze raz. Jeszcze raz. Jeszcze raz. Jeszcze raz.
- Jaki jest twój największy atut? - Orientacja w sytuacji.
- Mam to po mamie. - A najgorsza wada?
- Ciągnięcie węża. - Źle.
To twoje brak doświadczenia.
Jeszcze raz.
Jak zdobędziesz szacunek kolegów strażaków?
Udowodnię, że chcę tego za bardzo, żeby się poddać. Nigdy nie przestanę pracować.
Jeszcze raz. Jeszcze raz. Jeszcze raz. Jeszcze raz.
Start.
Jeszcze raz. Jeszcze raz.
Jeszcze raz.
Dajesz, Harry. Dasz radę. Szybciej. No, dawaj. No, dawaj.
Tak szybko, jak potrafisz.
- Ile batalionów ma LAFD? - Czternaście.
Dajesz, Harry. Yeah! Udało ci się. Dajesz. Teraz ci się uda.
- Ile stacji? - 136.
Dwa, trzy. Dobrze. Szybkie kroki. No, dawaj.
No, dawaj. Pali się.
- Która stacja jest najlepsza? - 118.
No jasne! Ale nie mów tego na rozmowie. Whoo!
- No, dawaj! I czas. - Ile to było? Co tam pisze?
Pisze, że jesteś gotowy.
Tak!
'Dobra robota, zero goli'.
Wszyscy wiedzą, że jesteś szmatą.
Macie pojęcie, dlaczego ktoś wysyłał takie wiadomości Alicii Hughes?
Nie mam pojęcia.
Moja córka nawet nie wie, co to znaczy. Prawda, Dana?
To szm*ta.
A co powiecie na to? 'Zabij się, suko'.
Alicia na to nie zasłużyła. Jest miła i ładna.
To moja najlepsza przyjaciółka.
Więc dlaczego nie dałaś znaku życia w szpitalu?
Szczerze, nie wiem, co powiedzieć.
Ostatnio się zmieniła. Prawie w ogóle się nie spotykamy.
Kiedy zaczęły się te wiadomości, wszystko się zmieniło.
Kiedy zaczęły się te wiadomości?
Właśnie wróciłyśmy z wakacji i wypełniałyśmy podania na studia.
To miał być nasz wspaniały ostatni rok, rozumiesz?
A potem, na pierwszym wiecu,
nagle dostała wiadomość z nieznanego numeru.
To musiało być straszne.
Na początku to było nawet zabawne, w stylu: 'Och, masz stalkera'.
A potem zrobiło się dziwnie.
Potem zaczęły napływać bez przerwy, tysiące ich.
4012.
- Ktokolwiek je wysyłał, jest psycholem. - Albo zazdrośnikiem.
Była kapitanem drużyny piłkarskiej. Ciebie wycięli ze składu, prawda?
- Tak, ale... - Nie, nie odpowiadaj na to.
Cała szkoła zna Alicię.
- Drużyna piłkarska, kółko miłośników roczników. - Orkiestra, lacrosse.
Skaterzy, jaracze, palacze, samotnicy.
- Alicia stała się strasznie paranoiczna. - Zaczęła na wszystkich wskazywać palcami.
Bailey zaczęła myśleć, że Alicia sama sobie wysyła te wiadomości, żeby zwrócić na siebie uwagę.
- Kim jest Bailey? - Najlepszą przyjaciółką Alicii.
Myślałem, że ty jesteś jej najlepszą przyjaciółką.
Bailey była pierwsza. Znaczy, one są jak bliźniaczki od piątej klasy.
Były nierozłączne. Nawet złożyły podania na te same uczelnie.
A potem co się stało?
Alicia straciła równowagę i zaczęła oskarżać.
Bailey to się nie podobało. Ona jest trochę...
- Drażliwa. - Zgorzkniała.
To totalna suka.
Bailey Thompson?
- Tak? - Chciałem z tobą porozmawiać
o twojej znajomej.
- Alicia Hughes. - Nie jest moją znajomą.
Kiedyś była. Słyszałem, że pokłóciłyście się przez jakieś wiadomości.
Czyli teraz nie tylko mówi swoim znajomym, że jestem cyberprzemocowcem?
- Mówi to policji? - Ona cię nie oskarżyła.
Ale tu jesteś, co oznacza, że ktoś to zrobił.
Super.
Wiesz co? Proszę. Kod to 9218.
Sam sobie zobacz. Nie jestem żadnym prześladowcą.
To musi być trudne, być oskarżonym o coś, czego się nie zrobiło.
Rozumiem, dlaczego przez to odcięłaś Alicię od swojego życia.
Co? Nie, to ty to źle rozumiesz.
To Alicia pierwsza zerwała kontakt.
Pewnego dnia rozmawiałyśmy o dekorowaniu naszych pokoi w akademiku,
a następnego dnia nawet na mnie nie spojrzała.
Nadal nie mogę pojąć, jak mogła pomyśleć, że to ja.
Czy z Alicią wszystko w porządku? Słyszałem, że jest w szpitalu.
Ma ciężki okres.
Może powinnaś ją odwiedzić. Myślę, że teraz przydałby jej się przyjaciel.
Nie, nie, nie, pamiętam, że mówiłaś coś o wujku Albercie, który miał udar.
Po tym, jak potrącił go samochód. Więc to nie jest dziedziczna choroba?
Hmm.
Um, tak, to do projektu szkolnego o historii rodziny.
Słuchaj, mamo, muszę się spotkać z Karen i dziećmi,
i się spóźnię, więc zadzwonię jutro, dobrze?
Okej, świetnie. Kocham cię.
Kochanie... tak mi przykro.
Wiem. Po prostu utknąłem w pracy.
Nie, nie, nie dam rady, ale może po prostu...
Spotkam się z tobą później w domu?
O której myślisz, że będziesz w domu?
Okej. Do zobaczenia.
Kiedy zaprosiłaś mnie na obiad,
miałam nadzieję, że to będzie domowy obiad.
Nie wiem dlaczego.
Wiesz, co myślę o gotowaniu w dzisiejszych czasach.
Jesteś dorosła.
Możesz mi ugotować.
Zaprosiłaś mnie.
I masz rację. Jestem dorosła.
Toast za więź matki z córką.
Nadal nie mogę się do tego przyzwyczaić,
do picia wina z moją córeczką.
Przyzwyczaj się. To się dzieje.
O.
- O, mamo, tak mi przykro. - Nic się nie stało. Nie martw się.
- Co to jest? - Nie powinnaś tego czytać.
Ktoś wysłał te wiadomości?
Do 18-letniej dziewczyny.
Jest ofiarą cyberprzemocy. Próbowała...
odebrać sobie życie.
Rozumiem. Um...
Mamo, wiesz, że wszystko ze mną w porządku, prawda?
Mm-hmm, oczywiście, że tak.
Nie, po prostu czuję, że muszę to powiedzieć, bo tak naprawdę nigdy o tym nie rozmawiamy.
Rozmawialiśmy o tym.
Ja o tym mówiłam, ale nie tak naprawdę z tobą,
a ty nigdy o tym nie mówiłaś.
Dlatego to zostawiłaś? Żebym to znalazła?
Zawsze, gdy o tym myślę, serce mi się kraje.
Że tak strasznie cierpiałaś pod moim dachem, a ja niczego nie zauważyłam.
Przepraszam, że do tego dopuściłam, skarbie.
Wiesz, co mi przychodzi do głowy, jak o tym myślę?
Nie o bólu, który wtedy czułam.
Pamiętam, jak obudziłam się w szpitalnym łóżku i zobaczyłam twoją twarz.
I wiedziałam, że wszystko będzie dobrze.
Bo była przy mnie najważniejsza osoba na świecie.
Oczywiście, że byłam. I zawsze będę.
Możesz mi ufać, kochanie. Przez wszystko przechodzimy razem.
- O Boże. - Co?
Wiem, kto jest tym prześladowcą.
Sierżancie Grant, czy mieliśmy jakieś spotkanie?
Nie, tylko wpadłem. Mogę?
Tak, jasne.
- Są jakieś postępy w śledztwie? - Przesłuchaliśmy wszystkich znajomych Alicii.
To Bailey, prawda?
- Nie wydaje mi się, żeby to była Bailey. - Aha.
Skąd pan wie?
Cóż, poprosiłem Bailey o telefon, a ona bez wahania mi go dała.
Pewnie już by usunęła te wiadomości, prawda?
Ale my nie szukamy wiadomości.
Jak to? Skąd inaczej mielibyście wiedzieć, kto to?
Wystąpiliśmy o nakaz sądowy do Phantom Phone, aplikacji, której sprawca użył do anonimowych wiadomości.
Udostępnili nam adres IP, z którego wysyłano wiadomości.
Namierzyliśmy ten adres IP do konkretnego telefonu.
W jej szkole jest mnóstwo osób, z którymi Alicia
rozmawiała: nauczyciele, trenerzy.
Chciałbym zacząć od pana.
Ode mnie?
Nasi technicy sprawdzą pańskie dane w ciągu kilku godzin,
a potem przejdziemy do właściwych podejrzanych.
Tak, oczywiście.
Rozumiem. Zaraz go przyniosę.
Dziękuję.
Cynthio.
Wyjdź. Jeśli nie wyjdziesz, wejdę.
Nie.
Nie, puść mnie!
Tak łatwo ci nie odpuszczę.
- To jutro? - Tak.
- Hej. - Hej.
- To ten wąż strażacki, co? - Nie.
- Akcja ratunkowa? - Nie, to też poszło świetnie.
- No dobra, to co się stało? - To przez wywiad.
Co? Niemożliwe. Przecież tak dobrze ci poszło.
Przysięgam, wszystko, o co cię pytałem, jest zgodne z procedurami.
Zadawali mi te same pytania, co ty.
A potem zapytali, czy byłem karany.
Okej, to normalne. Powiedziałeś, że nie, prawda?
Kogoś uderzyłem.
To była samoobrona, ale posunąłem się za daleko.
Posłuchaj, nie musisz się tłumaczyć. Wiem, że jesteś dobrym dzieciakiem.
Ale dlaczego mnie nie uprzedziłeś? Moglibyśmy się na to przygotować.
To znaczy... nie sądziłem, że to wyjdzie na jaw.
Byłem niepełnoletni i nawet nie wiedziałem, że oni mogą zobaczyć moje akta.
Teraz je mają, ale to nie znaczy, że to koniec świata.
Przeprowadzą dochodzenie, ale to nie tak, że popełniłeś podpalenie.
Zwykłe pobicie nie uniemożliwi ci dostania się.
Cóż, chcą porozmawiać z moim kuratorem sądowym.
Okej, no to świetnie.
Cóż, sąd zwolnił mnie pod opiekę matki.
Hm.
Słuchaj, ja...
Wiem, że ona nawet nie chce, żebym w ogóle to robił.
Musiałem iść do niej z sukcesem, a nie z kolejnym problemem do rozwiązania.
- Nie, ona tak tego nie odbierze. - Ja tak to odbieram.
A jeśli nie mogę tego osiągnąć na moich warunkach,
to po prostu tego nie zrobię. Oficjalnie rezygnuję.
I nikt nie musi wiedzieć, że poniosłem porażkę, oprócz ciebie.
- Nie, daj spokój, Harry. - Dziękuję za wszystko, Buck.
Przepraszam, że zmarnowałem twój czas.
Nie musisz tego robić, wiesz?
- Wiem. - Nikt by cię nie winił,
gdybyś wyszedł stąd i nigdy więcej nie odezwał się do tej kobiety.
- To moja matka. - Ale nic jej nie jesteś winien.
Niech sądy się tym zajmą.
- Chcę wiedzieć dlaczego. - Alicia.
Zdajesz sobie sprawę, że cokolwiek ci powie, prawdopodobnie będzie kłamstwem.
Ale muszę to usłyszeć od niej.
Alicia! Tak się cieszę, że cię widzę, kochanie.
Jak możesz się cieszyć, że mnie widzisz...
po wszystkim, co mi zrobiłaś?
Robiłam to dla ciebie.
Żeby cię chronić. Musiałaś zobaczyć, jak straszny może być ten świat.
To nie świat, mamo.
To ty. Ciebie się boję.
Nie mów tak.
Jestem twoją matką. Zawsze przy tobie byłam.
Pamiętaj o tym.
Pamiętaj o wszystkim, co dla ciebie zrobiłam.
Będę pamiętać.
Dobrze.
Kochanie.
Przejdziemy przez to, tak jak przez wszystko inne.
Razem.
Nie. [głęboki wdech] Nie przejdziemy.
Wychodzę z tego szpitala i nigdy więcej się do ciebie nie odezwę.
Zacznę życie od nowa bez ciebie.
Więc nawet nie myśl, żeby mnie szukać.
Alicio. Alicio, kochanie, proszę.
Dziękuję.
Jak mówiłaś o przekąsce, wyobrażałem sobie coś mniej formalnego.
Uh, będzie dobrze.
Nie, najtańsza pozycja w tym menu to cała dorada.
- Nie mogę jeść posiłku, który na mnie patrzy. - Nie przyszliśmy tu jeść, okej?
Czy to szef straży pożarnej?
- O Boże, to on! - Tak, to on.
Po prostu z nim porozmawiasz, okej?
Wiesz, Bobby'emu czasami wyskakiwała żyłka na szyi,
kiedy o tobie mówił.
Dlatego, prawda?
Zamierzasz przedstawić argumenty, dlaczego zasługujesz na szansę,
bo tego właśnie chcesz, prawda?
Harry, wiem, że masz dopiero 18 lat i już wiele straciłeś,
więc myślę, że tak bardzo boisz się stracić coś jeszcze,
że postanowiłeś po prostu odejść, ale obiecuję ci,
poddanie się nie będzie bolało mniej, niż gdyby ci to odebrano.
Wiesz, pomimo tego wyskakiwania żyłek i doprowadzania go do szaleństwa,
jest jedna rzecz, na którą Bobby nigdy by mi nie pozwolił.
Co?
Nigdy nie pozwoliłby mi się poddać.
Szefie Simpson.
- Buckley, to niespodzianka. - Hej.
Uh, pamięta pan Harry'ego Granta, sir, pasierba Bobby'ego Nasha.
- Rzeczywiście. Miło cię widzieć, młody człowieku. - Sir.
Harry właśnie złożył podanie do akademii.
Tak, ale powiedziano mi, że pan Grant się wycofał.
- Czy się mylę? - Uh, nie, sir, to ja się pomyliłem.
Dwa lata temu popełniłem błąd.
Byłem w sklepie. Kierownik skierował fałszywe oskarżenia,
a potem mnie dotknął i się broniłem.
- Byłeś usprawiedliwiony. - Tak wtedy myślałem.
A teraz?
Chciałbym myśleć, że znalazłbym inny sposób na rozwiązanie tej sytuacji.
Myślisz, że zasługujesz na kolejną szansę?
Nie wiem, czy na nią zasługuję, ale obiecuję, że jej nie zmarnuję.
Wiem, co oznacza ten mundur.
I obiecuję, że go nie zhańbię.
Wygląda na to, że mój transport jest już tutaj.
Dziękuję za wysłuchanie, sir. Dobrej nocy.
W poniedziałek rano, kandydacie Grant.
- Zgłoś się do centrum szkoleniowego. - Daje mi pan kolejną szansę?
Zobaczymy, co z nią zrobisz.
Okej.
- Nie mogę uwierzyć, że to zadziałało! - Okej!
- Jak chcesz to uczcić? - Uh...
Uczcić co?
Uh, Chim, c-co ty tu robisz?
Właśnie jadłem kolację z szefem.
Dlaczego?
Ech...
Ostatni raz, kiedy tu przed wami stałem,
był, by wspominać to, co straciliśmy.
Poległego bohatera.
Ale dzisiaj jesteśmy tu, by świętować coś, co zyskaliśmy.
Nowego kapitana, który poprowadzi 118.
Kiedy strażak Han zwrócił się do mnie i poprosił o rozważenie jego kandydatury,
miałem tylko jedną myśl.
'Co tak długo ci to zajęło?'
Ale myślę, że to jego wahanie, to trzeźwe rozważenie,
pokazało, że jest odpowiednią osobą na to stanowisko.
Dowodzenie tak odważnymi mężczyznami i kobietami to zaszczyt.
To brzemię. To przywilej.
I wierzę, że kapitan Howard Han podoła temu zadaniu.
- Whoo! - Dajesz, Chim!
Kocham cię.
Myślisz, że by mu się to podobało?
Myślę, że byłby strasznie zawstydzony.
Ale po cichu by to uwielbiał.
Okej, nie wiem, czy to najlepszy, czy najgorszy moment, żeby ci powiedzieć.
Dostałeś się do akademii strażackiej?
Zaczynam w poniedziałek.
- Harry, to, uh... - Gratulacje.
Naprawdę?
Naprawdę. Jestem z ciebie dumny.
Dziękuję.
Hej, może nie słyszeliście, ale na dole jest impreza.
- Co to jest? - Złożyłeś przysięgę.
Dostajesz nagrodę.
Kubek do kawy?
Gumowy topór?
Proszę, powiedzcie, że nic mi nie wyskoczy.
Chyba go zatkaliśmy.
Poczekaj, aż zobaczy resztę.
Przeczytaj z tyłu.
„118. To nie tylko numer...
To my”.
Obiecuję, że was nie zawiodę, okej?
Ooch.
Wszystko w porządku?
Tak, czuję się trochę oszołomiona. Mało spałam ostatniej nocy.
Och. Myślę, że to zaprzysiężenie twojego nowego kapitana. Słyszałam, że jest okropny.
Och, poradzę sobie z nim.
Tak, zmagam się bardziej z medyczną zagadką.
Och, nie tęsknię za nimi.
Kiedy byłaś pielęgniarką, to w Pensylwanii, prawda?
Tak, Hershey.
Pewnie widziałaś dużo boreliozy w tamtej części świata.
Pewnie też widziałaś dużo rzeczy, które wyglądały jak borelioza
i pewnie skończyło się na czymś zupełnie innym.
Dlaczego?
Mieliśmy ostatnio pacjentkę, kobieta po czterdziestce.
Wszystkie objawy boreliozy, ale nie była nigdzie na wschód od Gór Skalistych.
Hmm. Fibromialgia?
No tak, ale przy tym nie ma wysypki. Myślę, że może mononukleoza.
Powinny być powiększone węzły chłonne na szyi.
- Kiła? - O Boże, nie.
No i to nie wyjaśniałoby bólów mięśni.
No tak, niestety nie da się włożyć tomografu do karetki.
No. Czego bym nie dał, żeby taki mieć...
Wiesz, że nie przyjmujemy ubezpieczeń.
Och, jedna z niewielu waszych zalet.
Chociaż wasza kawa flat white w lobby była całkiem niezła.
Płacę gotówką.
Nie chcesz, żeby ktoś wiedział, że jesteś chory. Dlatego tu jesteś.
Nie chcę, żeby ktoś zadawał mi pytania.
Włącznie z tobą, więc zrób badania, a resztą zajmę się sam.
Dobrze, strażaku Wilson.
Witamy w Luna.