Mij wordt vaak gevraagd wat ons anders maakt.
Wat maakt brandweerlieden anders dan gewone burgers?
Het antwoord is simpel.
Wij gaan waar anderen niet gaan.
Vandaag eren we deze brandweerlieden voor hun moedige handelen...
tijdens de ramp met het Oceanus Blue-cruiseschip in maart.
Waarnemend commandant Henrietta Wilson.
Brandweerman Howard Han.
Brandweerpiloot Thomas Kinard.
Brandweerman Evan Buckley.
En brandweerman Edmundo Diaz.
Zonder hun vasthoudendheid, onbaatzuchtigheid...
vaardigheden en teamwork, zouden er veel meer levens verloren zijn gegaan.
Brandweerlieden, namens de stad Los Angeles bedanken we jullie.
Dat is nog niet alles.
De kwaliteit van dit teamwork...
is niet alleen het resultaat van jullie toewijding...
maar ook van het leiderschap van commandant Nash.
Voor uw buitengewone staat van dienst en leiderschap...
in diensttijd en daarbuiten...
kent de brandweer van Los Angeles u...
deze eremedaille toe voor betoonde moed. Commandant.
Ik hou hem wel gewoon vast.
Dit is niet de eerste keer dat deze mensen me hebben gered.
Op meerdere manieren.
Hoezo verdien ik een medaille?
Deze andere vijf hebben die absoluut wel verdiend.
Bizar, hè?
We dachten ontslagen te worden, maar kregen medailles.
Geniet ervan zolang het kan. - Precies.
Ravi, je hoeft niet het hele buffet leeg te eten.
Waarom denk je dat ik hier ben op m'n vrije dag?
Dus dat is je oude commandant?
Ja, dat is Gerrard.
Jullie praten over hem alsof hij dood is.
Alleen in ons hart.
Kinard. Ik dacht dat je was overgeplaatst.
Vijf jaar geleden. Ik zit bij Harbor Station.
Ik hoorde dat je nu mag vliegen.
Je bent niets veranderd, commandant.
En jij bent je training nog niet vergeten. De vloeren glimmen mooi.
Dat heb jij me geleerd. Als ik vuil zie, denk ik aan jou.
Dank je. - Waar is jouw onderscheiding?
Ik wacht op het geld dat ik terugkrijg van de cruisemaatschappij.
Waar zou dat over gaan?
Ik heb geen idee.
Brandweerlid Wilson?
Ik wilde u graag persoonlijk feliciteren.
Olivia Ortiz.
Raadslid Ortiz. - Dat klopt.
Gecondoleerd met uw verlies, mevrouw. - Dank u.
U bent vast trots op uw heldhaftige vrouw.
Zeker.
Helaas was ze niet zo heldhaftig richting mijn zoon.
Mama, mogen we nog wat taart?
Zijn dit uw kinderen?
Dit zijn Denny en Mara.
Ik dacht dat u alleen een zoon had.
Mara wordt m'n zusje. - Ze gaan me adopteren.
Wat schattig. Kinderen zijn zo'n zegen.
Geniet van uw moment.
Niet te veel taart eten.
Jouw naam zou hier ook op moeten staan.
Ik heb het nog gevraagd, maar... - Ik zit niet bij de brandweer.
Is dat waar jij en Simpson ruzie over hadden?
Het was geen ruzie.
Hij wou me iets uit m'n hoofd praten, maar hij heeft zich erbij neergelegd.
Waarbij? - M'n ontslag.
Ik begrijp niet waarom je dat niet met mij overlegt.
Ik ga met pensioen. Dat moest een keer gebeuren.
Jij weet ook dat je dit werk niet eeuwig kan blijven doen.
Dat zouden we toch proberen? - Ik heb er geen zin meer in.
Vanavond was vermoeiend.
Voor de camera paraderen als afgerichte zeehonden.
En iedereen noemt ons helden.
Dat zijn jullie ook. - Ik niet.
Luister, ik weet dat je onder druk staat.
Dat je soms even pauze wilt of zelfs denkt aan stoppen.
Maar volgens mij denk je niet helder.
Je hebt zo veel meegemaakt.
Bedoel je die levende herinnering aan m'n grootste mislukking ooit?
Ja, dat is nogal wat. - Je hebt z'n leven gered.
Het maakte geen verschil.
Als dit is wat je nodig hebt, zal ik je steunen.
Sorry dat ik het niet eerder heb gezegd.
Je verraste me. Je weet wat ik van verrassingen vind.
Je bent niet de enige.
Simpson was ook verrast dat z'n commandant...
ontslag nam tijdens een evenement ter ere van z'n brandweerkazerne.
Ik mag niets zeggen tot hij weet hoe hij het gaat brengen.
Ik wil weg.
Weet je het echt zeker? Ga je je ploeg in de steek laten?
Ik heb niets meer te geven.
Ben je er al achter?
Waarachter?
Waarom ik je zo bekend voorkom.
Ik weet niet wat je bedoelt.
Kom op.
Telkens als je denkt dat ik niet kijk, kijk jij.
Is dat zo? - Je wordt er gek van, hè?
Ik zat in de tv-serie Failed System.
Zat jij in een tv-serie? - Ik had een hoofdrol.
Over jonge advocaten die proberen onschuldige mensen vrij te krijgen.
Een tv-ster. - Niet echt.
De serie duurde precies dertien afleveringen.
Er zijn er zeven uitgezonden. Toen werd het gecanceld.
Maar soms zie ik iemand met dezelfde blik als jij.
Alsof ze me ergens van kennen.
Misschien is dat het.
Of misschien kijk ik gewoon graag naar je.
Waarom heb je me nog niet gezoend?
Ik wist niet of je dat wilde.
Nee, dat is niet de reden. Volgens mij is het iets anders.
Je bent erg voorzichtig met wie je in je leven toelaat.
Niet omdat je gekwetst bent. Wie is dat niet?
Je bent voorzichtig, omdat...
je meer te geven hebt dan je denkt dat een ander aankan.
Zo te horen heb jij ook gekeken.
Ik ben opgepiept wegens een noodgeval met een patiënt.
Mr Casey. - Sorry, ik ben bezig met...
Een noodgeval. Ik heb gevraagd of ze je wilden oppiepen.
Jij bent de vrouw van Nash. - Het spijt me. Ik moet je spreken.
Dus lieg je dat er een noodgeval is? - Ik heb niet gelogen.
M'n man zit in de problemen.
Jij bent misschien de enige die kan helpen hem te redden.
Heeft hij het nooit gehad over stoppen?
Ik denk niet dat hij erover heeft nagedacht.
Het voelde impulsief.
Ik ken je man niet zo goed...
maar Nash lijkt me geen impulsief type.
Normaal is hij dat ook niet.
Maar ja, normaal rijdt hij ook niet in z'n eentje de woestijn in...
om met iemand te praten die hem niet wil spreken.
Ik begrijp het.
Ik besef dat dit vast gek klinkt.
Een echtgenote met te veel vrije tijd. - Zo zou ik jou niet omschrijven.
Maar kan het zijn dat je er te veel achter zoekt?
Wat essentieel is in mijn vak, is mensen lezen.
Je raakt makkelijk van de wijs door wat ze zeggen en hoe ze bewegen.
Dan zie je over het hoofd wat er echt aan de hand is.
Als je weet waar je op moet letten...
is er altijd een moment waarop je kan zien...
dat ze besluiten dat ze niets meer te verliezen hebben.
Een uitdrukking in hun gezicht.
Zie je dat in het gezicht van je man?
Bobby balanceert al jaren op een dun koord.
Hij probeert z'n huidige leven te omarmen...
en het leven dat hij achterliet, te eren.
Het was een wankel evenwicht.
Jouw komst in z'n leven heeft dat evenwicht verstoord.
Hij is gevallen, Mr Casey.
Help hem z'n weg terug te vinden en weer vaste grond te voelen.
Breng een ladder naar de tweede verdieping.
Je ziet er verward uit.
Die adoptiepapieren zijn zo ingewikkeld.
Ik dacht dat het een formaliteit was. - Ik bereid me voor op het ergste.
Je vat het brandweerhandboek goed samen.
Mara heeft zo veel meegemaakt. Ze moet weer bij een gezin horen.
Verwelkom haar in je gezin zoals je mij hier hebt verwelkomd.
Dan komt het wel goed.
Vergeet niet:
Mara en Denny zijn niet de enige kinderen die je opvoedt, moeder Hen.
Wacht even.
Waarom vouwen we ze naar de rand toe?
Zo zijn de regels. - Ja, maar...
als je een lus maakt en je arm erdoor steekt, ben je sneller.
Goed zo, Ravi.
Snel, de trap op. Tweede etage.
Klaar.
Wat ga je maken? - Niet ik, maar jij.
Jij bent de kok. Laat maar zien wat je kunt.
Centrale, ik heb vier reddingseenheden en vier speciale eenheden nodig.
Eddie, ik heb wat spullen doorzocht en dit gevonden.
Ik moest aan jou denken. Hou het bij je. Het kan van pas komen.
Laat je hem alweer koken?
Hij is er goed in. - Hij had een goede leraar.
Ze komen nu naar buiten.
Mijn taak zit erop.
Hoi, commandant.
Goed bezig vandaag. En dan bedoel ik niet alleen je kookkunst.
Bedankt.
Ik zeg dit niet vaak genoeg. Je hebt je enorm ontwikkeld.
Je bent niet meer de driftkikker die hier zeven jaar geleden binnenkwam.
Is het echt al zo lang geleden? - Inderdaad.
Op naar de volgende zeven jaar. - Ja. Ga je naar Tommy?
We hebben het nooit echt over hem gehad.
Wat valt er te zeggen? Tommy is een prima jongen, hij past bij je.
Hoe weet je dat?
Omdat we er nooit over hebben hoeven praten. Welterusten, Buck.
Commandant? - Ja?
Bedankt. Voor alles.
Graag gedaan, jongen.
Hallo, kan ik je helpen? - Hallo. Ja, ik zoek Eddie Diaz.
Sorry, dit is toch kazerne 118?
Ja, dat klopt.
Zoek je Eddie? - Ja. Ik heb brownies gemaakt.
Sorry, en jij bent? - Ik ben Kim.
Je hebt hem net gemist.
Verdorie. Ik had eerst moeten bellen.
Wil je deze aan hem geven? - Natuurlijk.
Die schaal krijg ik wel een keer terug.
Natuurlijk. - Bedankt.
Het ziet er in het echt groter uit dan op FaceTime.
Dag.
Mag ik binnenkomen? - Natuurlijk.
Waarom sluip je rond bij m'n achterdeur?
Ik wist niet wie er zou zijn.
Chris is in z'n kamer. We hebben net gegeten.
Dus Marisol is er niet?
Nee. Waarom doe je zo raar?
Zit er iets in die brownies?
Dat is een goede vraag. Ik weet het niet.
Buck, wat is er?
Weet je nog dat Shannon een donatie bracht...
voor de speelgoedinzameling in de kazerne?
Dat was best verrassend, toch?
Hoe kom je daar zo bij?
Dit was nog verrassender.
Eddie, wie is Kim?
Was ze in de kazerne? - Ja.
Ze had iets gebakken en ze kwam voor jou.
Ze deed alsof ze je vriendin was. - Dat is ze niet.
Marisol is m'n vriendin. Kim is gewoon een vriendin.
Een vriendin die sprekend lijkt op je overleden vrouw?
Ja. - Wat is hier aan de hand?
Niets. Er is niets aan de hand.
We hebben elkaar een paar weken geleden ontmoet.
We? - Ik, Marisol en Christopher.
Dus zij kennen haar ook? - Nee.
Ik zag haar, en...
ja, ze lijkt veel op Shannon. Dus ik ben teruggelopen.
Ze bleek heel aardig te zijn.
We raakten bevriend, dat is alles.
Je bedoelt dat je met haar datet.
We hebben een paar keer afgesproken. We hebben geen affaire.
Er is niets gebeurd. - Jullie hebben geen seks gehad.
Precies. Dat wil ik niet eens. - Wat wil je dan wel?
Ik weet het niet.
Weet die arme vrouw dat ze een exacte kopie is van je dode vrouw?
Dat is nog niet ter sprake gekomen.
Ik maak me zorgen om je.
Ik ook.
Wie wil er een toetje?
Ik heb versgebakken chocoladekoekjes.
Sinds wanneer bakt hij? - Hij bedoelt 'vers opgewarmd'.
Het bakken is gedaan bij de bakker. - Ze komen wel uit de oven.
Mag ik er twee? Eentje voor straks? - Nee.
Kom zo meteen naar de keuken. - Dat hoorde ik.
Karen heeft een buitengewoon scherp gehoor. Ze hoort alles.
Mag ik nog een koekje?
Natuurlijk, schat.
Ze werken samen. - Als broer en zus.
Wat gaat het goed met haar.
Dat komt doordat ze haar broertje heeft gezien.
Ze vertrouwt ons eindelijk en wil deel uitmaken van ons gezin.
Dat is de mijne. Momentje.
De commandant gedroeg zich vreemd gisteren.
Hoezo? Hij was in een goede bui. - Te goed.
En dan die toespraak. Volgens mij is er iets.
Volgens Athena hoeven we ons geen zorgen te maken.
Maar? - Ze leek bezorgd.
Waarover? - Hen.
Dat was Deirdre.
Onze adoptiezitting is geannuleerd.
Het gaat woensdag niet door. - Hoezo niet? Wordt het verzet?
Nee, het is van de rol gehaald.
De rechter heeft blijkbaar bezwaren tegen ons verzoekschrift.
Ik dacht dat het een formaliteit was. - Dat was ook zo.
Deirdre zei dat ze dit nog nooit heeft meegemaakt.
Ze denkt dat iemand met de rechter heeft gepraat, maar ze weet niet wie.
Ik wel.
Gaat het?
Als ik niet beter wist, zou ik zelf ook zeggen dat ik dit was.
Je klinkt zelfs zoals zij. - Maar ik ben haar niet.
Dat weet ik.
Is ze overleden? - Bijna vijf jaar geleden.
Is dit je zoon?
Ja, dat is Christopher.
Jeetje. Ik ben helemaal verbijsterd.
Nu weet ik waarom je me op een afstand hield.
Dat was niet eerlijk tegenover jou.
Daarom vroeg ik je te komen. Ik moest het opbiechten.
En je vertellen hoe erg het me spijt.
Het was ook te mooi om waar te zijn.
Ik vond je echt leuk.
Ik jou ook. - Hoe weet je dat?
Heb je tijd doorgebracht met mij...
of met haar?
Dat dacht ik al.
Ik besefte niet hoe erg ik haar miste.
Toen zag ik jou.
Heel even dacht ik zelfs... - Dat ze terug was?
Niet echt, maar zo voelde het wel.
Ik heb je nooit willen misleiden.
Maar dat deed je wel.
Ze was de liefde van je leven.
Ik denk het wel.
Al weet ik niet of ik dat toen besefte.
Shannon en ik waren vaker niet dan wel samen tijdens ons huwelijk.
Ik zat in het leger en zij was thuis in Texas om voor onze zoon te zorgen.
Toen ik terugkwam, hebben we het wel geprobeerd...
maar het was moeilijk.
Ze vertrok...
ze kwam weer terug...
en ineens was ze er niet meer.
Zo te horen hadden jullie nog iets af te handelen.
Ik heb nooit de dingen kunnen zeggen die ik wilde zeggen.
Of de dingen gehoord die ik moest horen.
Sorry dat ik haar niet ben.
Dag, Eddie.
Zal ik je naar huis brengen? - Nee, dat hoeft niet.
Bedankt dat je bent gekomen. - Geen probleem.
Bobby is er nog niet, maar hij komt zo thuis.
Je hebt een prachtig huis. - Bedankt.
Wil je koffie terwijl we wachten? - Lekker, bedankt.
Hoelang wonen jullie hier al? - Even denken. May was nog een baby.
Harry was nog niet geboren, dus al bijna twintig jaar.
Michael was m'n eerste man.
En hij... - Woont in Florida met z'n man.
Ik waardeer het echt dat je dit doet. - Ik heb geen idee wat ik moet doen.
Peptalks zijn niet zo m'n ding. - Bobby heeft die meestal niet nodig.
Hij is meestal degene die ze geeft.
Misschien is dat al die jaren z'n verdedigingsmechanisme geweest.
Als je je richt op andermans problemen...
kun je die van jezelf negeren.
De kinderen.
Van jou en je ex, neem ik aan? - Ja.
Ze zijn dol op Bobby.
Hij is een bofkont.
Hij heeft een mooi leven.
Ik kan dit niet.
Ik wens jou en commandant Nash het allerbeste...
maar ik ga hem niet steunen. - Wacht, alsjeblieft.
Amir, wat doe jij hier? - Als je het echt wilt goedmaken...
zorg dan dat jij en je vrouw uit m'n buurt blijven.
Waar ging dat over?
Hoe kon je dit doen? Je weet wat ik hem heb aangedaan.
Je gaat hem toch niet vragen of ik op z'n schouder mag uithuilen?
Misschien kun je met hem praten. - Wat moet ik zeggen?
Waarom heb je ontslag genomen? - Ik ben moe.
Ik voel me een bedrieger. Ik wil rust. - Lieg niet tegen me.
Ik weet dat er een deel van jou is dat ik niet kan begrijpen.
Hoe het is om je gezin te verliezen. Ik kan het me voorstellen...
maar ik kan het nooit echt begrijpen. Ik kan alleen maar van je houden...
en hopen dat je dan bij me blijft. - Ik ga nergens heen.
Je slaapt amper, je neemt ontslag. Je neemt van iedereen afscheid.
Het voelt alsof je dingen aan het afronden bent.
Dat zou ik nooit doen.
Je sprong ooit bijna van een gebouw, omdat je bij je gezin wilde zijn.
Dat was lang geleden en ik was aan de lsd.
Dat hou ik mezelf ook voor, telkens als ik je weer zie afglijden.
Maar ik herinner me die blik nog.
Je staat nu weer boven op een gebouw.
Ik had er niet meer moeten zijn.
Ik had moeten omkomen bij die brand. - Maar dat is niet gebeurd.
Ik had een plan om dat recht te zetten. Een boek met 148 regels.
Telkens als ik een leven redde, vulde ik een regel in.
Een gered leven voor een verloren leven.
En wat gebeurt er daarna? Als je 148 levens hebt gered?
Ik had er niet meer moeten zijn. - Waar is dat boek nu?
Ik heb het weggegooid op de avond van onze eerste date.
En dat heb je me al die tijd nooit verteld?
Ik wilde niet dat het een last voor je was.
Te laat.
Verdorie.
U mag niet naar binnen. - Brandweerlid Wilson.
U staat niet in m'n agenda.
Bent u hier namens de brandweer?
Het is goed. Laat ons even alleen.
Zeg maar wat je te zeggen hebt. - Ik vind het heel erg van je zoon.
Maar dat geeft je niet het recht om via een klein meisje wraak te nemen.
Ik probeer haar juist te helpen.
Denk je dat het helpt als je haar een liefdevol en veilig thuis ontzegt?
Je hebt een hoge dunk van jezelf, brandweerlid Wilson.
Hoe bedoel je?
Je hebt een fout gemaakt toen je m'n zoon behandelde.
Beter gezegd: toen je hem niet behandelde.
Bij het bekijken van je dossier zag ik een verontrustend patroon.
Waar heb je het over?
Een jaar geleden overleed een man op een geluksconventie.
Volgens z'n familie handelde je te traag, waardoor hij ter plekke stierf.
Ik moest kiezen.
Je hebt cheerleaders verkeerd geïdentificeerd.
Een verdacht incident in een bankkluis.
Twijfelachtige procedures in het veld.
Heb je echt je handen in iemands borstholte gestopt?
Ik heb altijd m'n best gedaan om levens te redden.
Evelyn Fischer, 17 jaar.
Onderweg naar een concert werd ze doodgereden door een ambulance...
die jij bestuurde.
Je geeft helemaal niets om de pijn die je veroorzaakt.
Praat me niet van pijn.
Ik zou maar opnemen.
Karen?
Wat is er?
Ik wil niet weg. - Mara, het komt wel goed.
Ik wil niet weg. - Het komt goed.
Ze is van streek. Even rustig aan. - Wacht. Heb je Deirdre gesproken?
Ze kan niets doen. Onze vergunning is ingetrokken.
We hebben geen hoorzitting gehad. - Kom mee.
Blijf van m'n zus af.
Zo maak je het nog erger. - Ze mogen haar niet meenemen.
Alstublieft. Kan dit niet op een andere manier?
U maakt de kinderen bang. - Sorry, we moeten haar meenemen.
Ik wil hier blijven. We zijn toch een gezin?
Geef ons heel even, alstublieft.
We zijn nog steeds een gezin. Ook al wonen we niet in één huis.
Goed? - Je bent onze dochter.
En we houden van je.
Vergeet dat nooit.
Kom, Mara.
Wat doe jij hier? - Ben je alleen?
Volgens mij hebben we niet alles gezegd wat er te zeggen viel.
Kim, waar ben je mee bezig? - Wie is Kim?
Je lijkt echt precies op haar. - Op wie?
Op Shannon. - Misschien ben ik Shannon...
en moet je nog dingen zeggen die je nooit hebt kunnen zeggen.
Ik luister. - Ik waardeer wat je doet...
Het was te kort. We waren vaker niet samen dan wel.
Hou op. - Zeg wat je moet zeggen.
Ik kan dit niet. - Je moet wel.
Je moet me loslaten. - Dat wil ik niet.
Gooi het er maar uit.
Ik ben hier. - Niet waar.
Je bent bij me weggegaan, Shannon.
Waarom?
Ik dacht dat je van me hield. - Dat deed ik ook.
Dat doe ik ook. - Maar niet genoeg?
Niet genoeg om te blijven? - Christopher kreeg een brief.
Je hebt geprobeerd om het hem uit te leggen.
En ik dan? Waar was mijn brief?
Er lag alleen een briefje dat je weg was.
Ik was geen perfecte echtgenoot. Ik ben ook weggelopen, maar...
ik ben wel teruggekomen.
Niet omdat ik me verplicht voelde...
maar omdat ik me geen leven kon voorstellen zonder...
zonder jou.
En weet je wat? Dat kan ik nog steeds niet.
Maar toch is het zo.
Het is kapot. Ik ben kapot.
En ik kan het niet repareren.
Dit is het leven dat ik nu heb.
Dit is vanaf nu m'n leven.
Een leven...
zonder jou.
Je had bij mij moeten zijn, lieverd.
Maar je bent er niet.
En je zult er nooit meer zijn.
Het spijt me.
Mam?
Hoi, jongen. Heb ik je wakker gemaakt?
Dat geeft niet. - Wil je iets drinken?
Niet tegen mama zeggen.
Dat mag niet. - Kom op. We hebben iets te vieren.
Wat dan? - Jou. M'n zoon, de held.
Ik ben geen held. - Natuurlijk wel.
Nee. Iedereen noemt me zo, maar dat is een leugen.
Waarom hebben ze je dat dan gegeven?
Zwaar, hè?
Ik krijg geen adem.
Pap, help me om hem af te doen. - Nee, zoon. Het spijt me.
Die is van jou.
Maar ik heb wel iets voor je gemaakt. Je zult het geweldig vinden.
MIJN ZOON DE HELD
Hier staan alle mensen in die je niet hebt gered.
TIMOTHY P. NASH, 39, OVERLEDEN
Het spijt me dat ik je niet kon redden.
Ik had jou moeten redden, jongen. Nu moet je jezelf redden.
Ruik je dat?
Athena.
Athena, hoor je me?
Kom mee.
Athena, hoor je me? Toe nou, schat.
Word wakker.
Toe nou, schat.
Goed zo. Alles is in orde.
Blijf ademhalen.
Hierheen. Ze heeft veel rook binnengekregen. Geef haar zuurstof.
Commandant Nash. Haal de AED.
Hartstilstand.
Opladen tot 100. - Hij laadt op.
Los.
Vertaling: Janneke Dales